Lekarz mówi ci.

Dywany, fajerwerki i jacuzzi to tylko niektóre z nieoczekiwanych czynników, które mogą uszkodzić Twoje płuca. Dowiedz się, co możesz zrobić, aby zapobiec problemom spowodowanym przez te i inne czynniki.

1/14

Jest to rodzaj grzyba, który wprowadza do powietrza maleńkie cząsteczki zwane zarodnikami. Mogą one czasem powodować poważne infekcje płuc u osób uczulonych na pleśń, cierpiących na choroby płuc, takie jak przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP), lub mających słaby układ odpornościowy – mechanizm obrony organizmu przed zarazkami. Jeśli jesteś wrażliwy na pleśń, napraw wszystkie nieszczelności w domu i unikaj kompostowników oraz trawników z kępami skoszonej trawy.

Radon

2/14

Nie możesz poczuć zapachu, dotknąć ani zobaczyć tego gazu, ale jest on drugą, po paleniu tytoniu, przyczyną raka płuc w USA. Powstaje on w wyniku rozpadu naturalnego uranu znajdującego się w skałach, glebie i wodzie. Dostaje się do budynków przez szczeliny w podłogach i ścianach, a także wokół instalacji wodno-kanalizacyjnych i przewodów elektrycznych. Radioaktywne cząsteczki radonu uszkadzają płuca, gdy się je wdycha lub połyka. Prosty zestaw testowy pozwala sprawdzić, czy w Twoim domu występuje wysoki poziom radonu. Dom jest badany pod tym kątem przy zakupie.

Dywan

3/14

Może zatrzymywać pleśń, odchody karaluchów, roztocza i toksyczne gazy – a to wszystko może zaszkodzić Twoim płucom. Dostają się one do powietrza, gdy odkurzasz dywan lub chodzisz po nim. Substancje chemiczne używane do produkcji i układania wykładziny również mogą powodować problemy. Rozważ położenie drewnianej podłogi lub innego rodzaju twardej powierzchni. Możesz też użyć dywanów, które możesz czyścić poza domem. Odkurzaj dywan trzy razy w tygodniu, a co roku wyczyść go parą.

Pestycydy

4/14

Te środki chemiczne chronią uprawy rolne i trawniki przed insektami. Jeśli je zjesz, dotkniesz lub będziesz nimi oddychać, może to spowodować problemy z nerwami, hormonami, oczami, skórą i płucami. Pracownicy gospodarstw rolnych i inne osoby stosujące te środki są bardziej narażone na problemy z płucami, takie jak astma i POChP. Maski, gogle i specjalna odzież mogą pomóc chronić każdego, kto pracuje w pobliżu pestycydów.

Fajerwerki

5/14

Ich kolor powstaje dzięki różnym kawałkom metalu, które eksplodują w powietrzu w postaci drobnego proszku. Wdychanie go może wywołać lub pogorszyć astmę oraz inne problemy z płucami i sercem. Podczas pokazu fajerwerków zachowaj bezpieczeństwo, trzymając się z dala od unoszącego się dymu. Można też używać masek filtrujących cząsteczki.

Poduszki powietrzne

6/14

Biały, bezwonny związek chemiczny o nazwie azydek sodu pomaga wypchnąć te poduszki do przodu, aby chronić Cię w razie wypadku samochodowego. W ten sposób powstaje drobny proszek, który może wywołać astmę i inne problemy z oddychaniem. Wysoki poziom może spowodować, że płuca wypełnią się płynem. Może także podrażnić i uszkodzić ściany płuc. Jeśli po otwarciu poduszki powietrznej wystąpią problemy z płucami, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Mąka

7/14

Osoby pracujące jako piekarze kaszlą, sapią i mają problemy z oddychaniem bardziej niż inni. Może to być spowodowane wdychaniem całej tej mąki. Jest to na tyle powszechne, że doczekało się własnej nazwy: astma piekarzy. Z czasem może to pogorszyć choroby płuc, takie jak astma, i uszkodzić płuca. I wydaje się, że dotyka nie tylko piekarza, ale także jego rodzinę, prawdopodobnie z powodu pyłu przenoszonego do domu na ubraniach, skórze i włosach.

Urządzenia gazowe

8/14

Płyty kuchenne, piekarniki i ogrzewacze pomieszczeń mogą być ukrytą przyczyną problemów z płucami. Podczas spalania gazu powstaje substancja chemiczna zwana podtlenkiem azotu, która może powodować zapalenie płuc, kaszel i świszczący oddech oraz wywoływać astmę. Substancja ta powstaje również podczas spalania drewna, oleju, węgla lub nafty. Należy pamiętać o prawidłowej instalacji, czyszczeniu i konserwacji urządzeń oraz zwracać szczególną uwagę na to, w jakim stopniu odprowadzają one gazy odlotowe z domu.

Karaluchy

9/14

Ich kupy i kawałki ciał zamieniają się w kurz, który osiada na podłogach, pościeli i meblach. Wdychasz go, gdy jest wzniecany przez takie czynności jak odkurzanie. Może to powodować alergie i problemy z oddychaniem. Dzieci w wieku przedszkolnym, które mają z nimi kontakt, mogą zachorować na astmę. Pomaga to utrzymać dom w jak największej czystości i suchości, zwłaszcza tkaniny i dywany.

Ptaki

10/14

Gdy niektórzy ludzie wdychają unoszące się w powietrzu cząsteczki ptasich piór i kup, dochodzi u nich do zapalenia płuc, a w konsekwencji do powstania tkanki bliznowatej. Jest to czasami nazywane chorobą hodowców gołębi lub płucami hodowcy ptaków. Możliwe, że lekarz określi ją mianem zapalenia płuc z nadwrażliwości. W przypadku wystąpienia objawów po przebywaniu w otoczeniu ptaków należy skontaktować się z lekarzem.

Hodowla

11/14

Płuco rolnika to kolejny rodzaj zapalenia płuc z nadwrażliwości. Twój układ odpornościowy reaguje na pleśń, która rośnie na zbożu, sianie lub słomie i powoduje zapalenie płuc. Choroba jest bardziej niebezpieczna na farmach mlecznych, wśród pracowników zatrudnionych przy hodowli bydła oraz w miejscach, gdzie w czasie żniw jest wilgotno. Najlepszą rzeczą, jaką można zrobić, jest ucieczka od pleśni, która wywołuje tę chorobę. W końcu można stać się mniej wrażliwym. Niektóre leki mogą zmniejszyć reakcję alergiczną.

Nawilżacz

12/14

Wygląda dość nieszkodliwie. Po prostu wprowadza wilgoć do powietrza, aby pomóc Ci lepiej oddychać. Ale może też zaszkodzić Twojemu oddechowi. To dlatego, że w nawilżaczu może rosnąć grzyb, który przedostaje się do powietrza. Ten sam problem może wystąpić również w klimatyzatorach i systemach grzewczych. W płucach pojawia się alergia na grzyby i dochodzi do zapalenia. Aby uniknąć problemów, należy czyścić i serwisować system ogrzewania i chłodzenia.

Twoja gorąca wanna

13/14

Bakterie, które rozwijają się w jacuzzi wewnątrz pomieszczeń mogą dostać się do płuc, gdy wdychasz opary wytwarzane przez gorącą wodę. Może dojść do zapalenia płuc, gorączki, kaszlu i problemów z oddychaniem. Należy pamiętać o czyszczeniu i konserwacji jacuzzi, pryszniców i basenów, a w razie problemów z oddychaniem należy skontaktować się z lekarzem.

Świece

14/14

Najpopularniejszy typ świec, wykonany z parafiny na bazie ropy naftowej, uwalnia do powietrza substancje chemiczne, które mogą zwiększać ryzyko wystąpienia reakcji alergicznych, problemów z oddychaniem, takich jak astma, a nawet raka. Sporadyczne używanie świec jest prawdopodobnie w porządku, ale zapalanie ich codziennie może nie być dobrym pomysłem na dłuższą metę. Bezpieczniejsze są świece z wosku pszczelego lub soi, a podczas palenia należy zadbać o dobry przepływ powietrza.

Jeśli masz zaostrzenie POChP, które jest gorsze niż zwykle, może to być nagły przypadek medyczny. Dowiedz się, kiedy należy udać się do szpitala w przypadku zaostrzenia POChP.

Inne powody, dla których pacjent może trafić do szpitala z powodu POChP, to problemy z oddychaniem i objawy poważnej infekcji w płucach (np. zapalenie płuc).

W takich przypadkach należy niezwłocznie zwrócić się o pomoc medyczną. W przeciwnym razie stan pacjenta może się pogorszyć i istnieje ryzyko wystąpienia niewydolności płuc lub serca.

Kiedy należy zadzwonić pod numer 911

Jeśli wystąpi którykolwiek z poniższych objawów, należy wezwać pogotowie ratunkowe:

• Bóle w klatce piersiowej

• Szybkie oddychanie lub przyspieszone bicie serca

• Niebieskie lub szare zabarwienie warg lub paznokci

• Wysoka gorączka, szczególnie przy objawach przeziębienia lub grypy (np. dreszcze)

• Dezorientacja, splątanie

• niewyraźna mowa

Inne objawy, z którymi należy skontaktować się z lekarzem, nie są koniecznie objawami nagłymi:

• Częstszy niż zwykle kaszel lub świszczący oddech

• Duszność, która nasiliła się lub występuje częściej

• Zmiany w śluzie (kolor, zapach, krew, ilość lub grubość)

• Opuchlizna kostek, stóp lub nóg, która pojawiła się niedawno lub nasiliła się i nie ustępuje po przespaniu nocy lub postawieniu stóp na nogach

• Utrata lub przyrost wagi (2 funty w ciągu dnia lub 5 funtów w ciągu tygodnia)

• Poranne bóle głowy, zawroty głowy lub dezorientacja

• Uczucie niepokoju, zmieszania, zapomnienia, drażliwość lub niewyraźna mowa

• Ogromne zmęczenie lub osłabienie trwające dłużej niż jeden dzień

Jeśli kiedykolwiek znajdziesz się w sytuacji, w której myślisz, że musisz udać się do szpitala z powodu zaostrzenia POChP, powinieneś wiedzieć, że nie jesteś sam. POChP jest jednym z najczęstszych schorzeń układu oddechowego, które skłaniają ludzi do szukania pilnej pomocy w celu natychmiastowej oceny i leczenia.

Eksperci twierdzą, że osoby cierpiące na POChP częściej niż osoby z innymi przewlekłymi problemami zdrowotnymi odwiedzają izbę przyjęć i nocują w szpitalu.

Dlatego warto wiedzieć, kiedy objawy POChP mogą być czerwoną flagą lub sygnałem ostrzegawczym przed czymś poważniejszym lub zagrażającym życiu.

Należy pamiętać, że objawy te nie zawsze są takie same, co oznacza, że mogą się zmieniać w zależności od zaostrzenia choroby.

Czego należy się spodziewać

W zależności od stopnia zaostrzenia POChP, pacjent może być zmuszony do pozostania w szpitalu na noc, na weekend, a w niektórych przypadkach nawet na tydzień.

Często pierwszą rzeczą, jaką zrobi lekarz, pielęgniarka lub technik ratownictwa medycznego (EMT), jest podanie dodatkowego tlenu (często nazywane tlenoterapią).

Sprawdzone zostaną także parametry życiowe – puls, temperatura i ciśnienie krwi.

Możliwe, że zostaną wykonane badania laboratoryjne lub obrazowe, takie jak ultrasonografia lub prześwietlenie klatki piersiowej. Pomoże to lekarzom w szpitalu ustalić, co spowodowało zaostrzenie choroby i jak należy leczyć pacjenta.

Pacjent może również otrzymać pewne leki, takie jak sterydy lub antybiotyki. Leki te można przyjmować doustnie, przez inhalator lub przez kroplówkę.

Po zakończeniu leczenia lekarz umówi się z pacjentem na kolejne wizyty kontrolne i opracuje plan leczenia, który pomoże zapobiec kolejnym zaostrzeniom choroby.

Opracuj plan działania

Zaostrzenie POChP może być przerażającym doświadczeniem, a niepokój z nim związany może pogorszyć objawy. Dlatego warto pomyśleć o tym z wyprzedzeniem, aby wiedzieć, co robić w razie kolejnego zaostrzenia.

Należy opracować plan działania w nagłych wypadkach i omówić go z partnerem lub współlokatorem, a także bliskim przyjacielem lub członkiem rodziny.

Miej pod ręką numery telefonów do swojego lekarza, szpitala i kogoś, kto może zawieźć Cię do szpitala. Na wszelki wypadek zanotuj adres szpitala.

Zawsze miej przy sobie aktualną listę wszystkich przyjmowanych leków (ile i jak często), aby przekazać ją lekarzowi po przybyciu do szpitala. Dobrze jest również umieścić na tej liście wszelkie przyjmowane suplementy.

POChP sprawia, że trudno jest oddychać. Czy CBD może pomóc osobom cierpiącym na tę chorobę?

Badania wykazują, że CBD ma różne właściwości lecznicze. Obecnie niektórzy zwolennicy twierdzą, że CBD może złagodzić objawy POChP (przewlekłej obturacyjnej choroby płuc), czyli schorzenia, które wpływa na drogi oddechowe, utrudniając normalne oddychanie. Czy CBD może pomóc Ci złapać oddech? Ponieważ produkty z dodatkiem tego ekstraktu z konopi pojawiają się w sklepach i aptekach w wielu stanach (choć w kilku z nich sprzedaż CBD jest zabroniona lub obwarowana ścisłymi ograniczeniami), możesz pokusić się o wypróbowanie jednego z nich. Oto, co powinieneś wiedzieć przed zakupem.

Co to jest CBD?

W konopiach indyjskich znajduje się około 540 związków chemicznych, ale dwa, o których prawdopodobnie słyszałeś, to tetrahydrokannabinol (THC) i CBD, które są znane jako kannabinoidy. THC to substancja zawarta w trawce, która sprawia, że czujesz się na haju. CBD nie wywołuje takiego efektu i jest ogólnie uważane za bezpieczne.

CBD można również znaleźć w konopiach, pokrewnej roślinie konopi, która zawiera bardzo mało THC. Chociaż w wielu stanach można legalnie kupić marihuanę, rząd federalny nadal uważa ją za nielegalny narkotyk. Jednak CBD pochodzące z konopi można legalnie sprzedawać w większości Stanów Zjednoczonych, z pewnymi wyjątkami. (Dostępny jest również olej z nasion konopi, który zawiera pewną ilość CBD, ale niewielką THC).

FDA zatwierdziła lek na receptę zawierający CBD, Epidiolex, do leczenia niektórych form epilepsji i stanu zwanego zespołem stwardnienia guzowatego, który powoduje wzrost łagodnych (nienowotworowych) guzów. Jednak wiele osób używa CBD do samodzielnego leczenia różnych schorzeń, w tym bólu, bezsenności, lęku i innych. Nie ma jeszcze wielu badań na temat tego, czy CBD pomaga w tych problemach zdrowotnych, choć pewne dowody zaczynają się pojawiać. Na przykład kilka wczesnych badań przeprowadzonych na zwierzętach i ludziach sugeruje, że CBD może pomóc w łagodzeniu stanów lękowych, choć potrzebne są dalsze badania.

Czy CBD działa w przypadku POChP?

Lekarze nie wiedzą, czy CBD może złagodzić objawy POChP lub jakiejkolwiek innej choroby płuc. Nie ma żadnych badań, które mówiłyby, że CBD jest skuteczne w przypadku POChP, mówi April Hatch, pielęgniarka z Cannabis Care Team w Kansas City, MO. Pracuje ona z pacjentami zainteresowanymi terapiami opartymi na konopiach indyjskich.

Wiara w to, że CBD może złagodzić objawy POChP, może mieć swoje źródło w badaniach przeprowadzonych kilkadziesiąt lat temu, które wykazały, że palenie marihuany rzeczywiście rozluźnia drogi oddechowe i poprawia oddychanie u osób zdrowych i chorych na astmę. Jednak korzyści te były krótkotrwałe, a rutynowe palenie trawki sprzyja problemom z oddychaniem, takim jak kaszel i świszczący oddech.

W niektórych badaniach laboratoryjnych pojawiły się wczesne sygnały, że CBD może zmieniać pewne zmiany biologiczne, które powodują POChP. W przypadku POChP. W płucach dochodzi do silnego stanu zapalnego. Zapalenie nie ustępuje i prowadzi do nieodwracalnego zablokowania dróg oddechowych. CBD wydaje się zwalczać stan zapalny, przynajmniej w badaniach na zwierzętach. W badaniu opublikowanym w 2020 r. w czasopiśmie Journal of Cannabis Research stwierdzono, że olej z konopi (zawierający CBD i THC) działał przeciwzapalnie w kontakcie z ludzkimi komórkami płuc w laboratorium.

Problem z tego rodzaju badaniami polega na tym, że dają one jedynie wskazówki, że CBD może pomóc w łagodzeniu problemów z oddychaniem” – mówi pulmonolog Andrew Martin, MD, przewodniczący wydziału medycyny płucnej w Deborah Heart and Lung Center w Browns Mills, NJ. Niestety, jak twierdzi, niektóre eksperymentalne leki, które wyglądają obiecująco w warunkach laboratoryjnych, nie przynoszą żadnych efektów, gdy są podawane prawdziwym ludziom.

I tak właśnie stało się, gdy naukowcy sprawdzili, czy CBD poprawia oddychanie u osób z POChP i bez niej. W badaniu z 1984 r. duże dawki CBD podane zdrowym mężczyznom nie spowodowały rozluźnienia i poszerzenia dróg oddechowych. W bardzo małym badaniu z 2011 r., które objęło tylko cztery osoby z POChP, leczenie lekiem o nazwie Sativex, który zawiera THC i CBD, nie poprawiło wyników w teście mierzącym oddychanie. Co ciekawe jednak, po zastosowaniu leku osoby te zgłaszały, że rzadziej brakuje im tchu.

W innym niewielkim badaniu z 2018 r. naukowcy kazali osobom z zaawansowaną POChP wdychać odparowaną marihuanę, aby sprawdzić, czy zwiększy ona moc płuc podczas pedałowania na rowerze treningowym. Nie pomogło, choć uczciwie trzeba przyznać, że odmiana marihuany użyta w badaniu zawierała jedynie bardzo małą ilość CBD. Po raz kolejny osoby, które wdychały marihuanę, stwierdziły, że czuły się mniej niespokojne, choć miało to swoją cenę, ponieważ czuły się również na haju.

Jeśli zdecydujesz się wypróbować CBD

Jeśli nadal myślisz o wypróbowaniu CBD w związku z objawami POChP lub z jakiegokolwiek innego powodu, najpierw porozmawiaj z lekarzem. Jego reakcja może Cię zaskoczyć.

Nie mam nic przeciwko stosowaniu kannabinoidów – mówi Martin, który nie sądzi, że pomogą, ale prawdopodobnie nie zaszkodzą – jeśli będziesz stosować odpowiednie produkty. Jako lekarz chorób płuc nie mogę zalecać palenia konopi w celu uzyskania CBD” – mówi. Dotyczy to także wdychania konopi lub oleju CBD za pomocą urządzeń do wapowania, co, jak obawia się lekarz, może być szkodliwe dla płuc.

Jeśli zażywanie CBD poprawia samopoczucie i zmniejsza niepokój, należy używać wersji jadalnej.

Hatch sugeruje, aby kupować produkty CBD tylko od sprzedawców, którzy mogą przedstawić dokument zwany certyfikatem analizy. Świadczy on o tym, że produkt został przebadany w laboratorium, jest wolny od zanieczyszczeń i zawiera ilość CBD podaną na etykiecie.

Istnieje duże prawdopodobieństwo, że lokalny sklep nie może lub nie chce dostarczyć takich dokumentów, więc jeśli to możliwe, kupuj CBD w punktach sprzedaży medycznej marihuany – mówi Hatch. Badania pokazują, że przyjmowanie 10 miligramów trzy razy dziennie jest odpowiednią dawką początkową, dodaje jednak, że zauważenie korzyści może potrwać tygodnie, a nawet miesiące. Jeśli uważasz, że CBD nie pomaga, zapytaj lekarza, co możesz zrobić, aby poprawić swoje objawy.

Osoby z chorobą podstawową płuc, taką jak POChP, lub nawet zagrożone POChP, powinny być traktowane podobnie jak inne grupy wysokiego ryzyka, ponieważ nadmierna reakcja układu odpornościowego może prowadzić do postępu choroby. Dowiedz się, jakie są objawy, ryzyko i jak chronić się przed koronawirusem (COVID-19).

Lekarze codziennie dowiadują się więcej na temat pandemii. Oto, co do tej pory wiemy na temat COVID-19 i co to może oznaczać dla Twojego zdrowia.

Zrozum swoje ryzyko

Około 80% osób w pełni wraca do zdrowia po przebyciu COVID-19 bez leczenia. Jednak POChP zwiększa ryzyko poważnej choroby, jeśli dojdzie do zakażenia wirusem SARS-CoV-2, który wywołuje COVID-19.

Ciężka postać COVID-19 może prowadzić do:

• zespołu ostrej niewydolności oddechowej (ARDS), który wypełnia płuca płynami, uniemożliwiając oddychanie z wystarczającą ilością tlenu

• Uszkodzenie serca

• Wstrząs, który zakłóca pracę układu krążenia i uniemożliwia dopływ krwi do narządów. Może być śmiertelny.

Lekarze nie potrafią jeszcze dokładnie określić, jak duże ryzyko może stwarzać POChP. Wiedzą jednak, że COVID-19 może spowodować, że będziesz chorować częściej niż osoby, które nie chorują na tę chorobę.

Inne czynniki, które zwiększają ryzyko poważnej choroby w przypadku leku COVID-19 to między innymi:

• Masz ponad 60 lat

• Mają wysokie ciśnienie krwi

• Cukrzyca

• Chorować na serce

• mieć raka

• Mają osłabiony układ odpornościowy

• Palą lub palą papierosy

POChP może stanowić dodatkowe zagrożenie, ponieważ uszkodzone drogi oddechowe mogą mieć większe trudności w zwalczaniu koronawirusa.

Objawy COVID-19

Poznaj objawy COVID-19, aby w razie potrzeby móc skorzystać z pomocy lekarskiej. Trzy najważniejsze objawy, na które należy zwrócić uwagę to gorączka, kaszel i spłycenie oddechu. Z powodu POChP może już występować kaszel i duszności.

POChP zazwyczaj nie powoduje gorączki. W przypadku wystąpienia temperatury około 100,4 F lub wyższej oraz innych objawów COVID-19 należy skontaktować się z lekarzem.

COVID-19 czy POChP?

Chociaż gorączka może oznaczać, że masz COVID-19, nie ma pewności, czy objawy są wynikiem COVID-19, POChP czy innej infekcji. Jeśli masz już POChP, porozmawiaj z lekarzem, jeśli zaobserwujesz którykolwiek z poniższych objawów:

• nasilenie problemów z oddychaniem

• Nasilenie kaszlu

• Nowe rodzaje kaszlu

• Zmiany w kolorze lub ilości flegmy

• Nasilenie świszczącego oddechu

• Obniżenie poziomu tlenu we krwi w spoczynku

• Zwiększone zużycie tlenu

• Częstsze korzystanie z inhalatora ratunkowego

Jak się chronić

Zaszczepienie się przeciwko wirusowi COVID-19 pomoże zapewnić Ci ochronę. Ponadto, jeśli COVID-19 rozprzestrzenia się w Twojej okolicy, pozostań jak najwięcej w domu, z wyjątkiem pilnych wizyt lekarskich. Pacjent może mieć plan działania w zakresie POChP, który przewiduje rozpoczęcie przyjmowania antybiotyków lub steroidów w przypadku zaostrzenia objawów. Zapytaj, czy musisz wprowadzić jakieś zmiany, zwłaszcza jeśli mieszkasz w miejscu, gdzie SARS-CoV-2 jest szeroko rozpowszechniony.

Jak wszyscy inni, pamiętaj o częstym myciu rąk i trzymaniu się w odległości 6 stóp od innych osób. Jeśli chorujesz na POChP, dobrym pomysłem może być również:

• Mieć przy sobie żywność, artykuły gospodarstwa domowego i leki, które będą potrzebne przez jakiś czas. Jeśli to możliwe, poproś o wcześniejszą refundację lub 90-dniowy zapas leków na receptę.

• Upewnij się, że firma dostarczająca tlen ma plan kontynuacji dostaw na czas.

• Upewnij się, że masz sprawny oksymetr i termometr.

• Trzymaj się planu leczenia POChP i kontroluj stan zdrowia.

• Dbaj o zdrowie, dużo śpij, ćwicz i odżywiaj się prawidłowo.

?

POChP nie tylko sprawia, że nie możesz oddychać, ale także może powodować poczucie izolacji, depresji i stresu. Jeśli nawiążesz kontakt ze społecznością innych osób chorych na POChP, uzyskasz wsparcie, wskazówki dotyczące postępowania oraz porady, jak poprawić swoje objawy i samopoczucie. Dowiedz się, jak znaleźć w Internecie społeczność osób chorych na POChP, aby uzyskać pomoc.

Jak znaleźć społeczność osób chorych na POChP

Susan Bernstein

U Valerie Chang po raz pierwszy zdiagnozowano przewlekłą obturacyjną chorobę płuc (POChP) w grudniu 2000 roku. Mimo że w końcu poznała nazwę choroby płuc, która sprawiała, że w wiele nocy budziła się zdyszana, nie mogła znaleźć wielu informacji na temat leczenia i życia z tą chorobą.

Spotkałam się ze specjalistą, który obwiniał mnie za rozległe uszkodzenie płuc, jakie miałam, za to, że nie szukałam pomocy i nie zostałam wcześniej zdiagnozowana” – mówi Chang, mieszkająca w Honolulu. Była po czterdziestce, pracowała na pół etatu jako adwokat, miała dwoje małych dzieci i nigdy nie paliła ani nie była narażona na działanie zanieczyszczeń powietrza, które są dwiema częstymi przyczynami POChP. Byłam bardzo zdenerwowana. Przez godzinę nie mogłam po tym jechać do domu. To było miażdżące.

Lekarze przepisali jej jedynie sterydy, które nie poprawiły jej oddychania, i powiedzieli Chang, że aby przeżyć, może potrzebować przeszczepu płuc. Aby uzyskać skuteczne leczenie, musiała udać się do Denver, gdzie spotkała się z pulmonologiem w jednym z największych szpitali specjalizujących się w leczeniu chorób układu oddechowego, ale chciała też być na bieżąco z badaniami nad POChP i znaleźć wsparcie.

Zasięg społeczności

To było bardzo stresujące. Poszłam do biblioteki medycznej i przeczytałam wszystko, co mogłam znaleźć. To było bardzo przygnębiające” – mówi. W Internecie odkryła Emphysema Foundation Fighting for Our Right to Survive (EFFORTS), COPD Alert i COPD Foundation, gdzie spotkała się z innymi osobami chorymi na POChP, które dzieliły się radami i osobistymi doświadczeniami. Jest wolontariuszką jako rzeczniczka pacjentów i założyła organizację non-profit Hawaii COPD Coalition, która organizuje grupy wsparcia.

Zdiagnozowanie POChP jest strasznie izolujące, zwłaszcza gdy jest się młodym człowiekiem. Wszyscy wokół są zdrowi, więc chce się być w pobliżu osób, które dobrze sobie radzą i dobrze prosperują w życiu. Nie można zmienić swojej przeszłości. Ale można zmienić teraźniejszość i przyszłość.

Kiedy po raz pierwszy zdiagnozowano u ciebie POChP, poszukaj wsparcia u osób z twojego otoczenia, jeśli możesz – mówi Albert Rizzo, MD, FACP, główny lekarz American Lung Association i pulmonolog w Christiana Care w Newark, DE.

Bezpośrednie wsparcie może pochodzić od rodziny lub przyjaciół, zwłaszcza kogoś, kto może chodzić z Tobą na wizyty lekarskie, pomagać Ci koordynować Twoją opiekę i po prostu słuchać – mówi. American Lung Associations Better Breathers Club i COPD Foundations COPD360Social to tylko kilka internetowych grup wsparcia, w których ludzie dzielą się poradami, ale także angażują lekarzy i terapeutów oddechowych, aby upewnić się, że wszelkie informacje dotyczące zdrowia są dokładne.

Grupy rehabilitacji pulmonologicznej prowadzone przez terapeutę oddechowego to kolejne miejsce, w którym można znaleźć społeczność osób chorych na POChP, a ze względu na program COVID-19 są one w większości internetowe – mówi Rizzo.

Na tych sesjach grupowych usłyszysz, że ważne jest zachowanie pozytywnego nastawienia i dzielenie się swoimi doświadczeniami. Osoby cierpiące na przewlekłą chorobę płuc miewają okresy, w których są przygnębione. Jest to częste. Czasami bardzo pomocna jest sama rozmowa o tym, jak została postawiona diagnoza i co przeżyłeś.

Informacje praktyczne

U Karen Deitemeyer zdiagnozowano POChP w 2001 roku, po tym jak przez 10 lat zmagała się z dolegliwościami oddechowymi. Jest wolontariuszką w Fundacji POChP, gdzie poznała Changa.

Kiedy postawiono mi diagnozę, było bardzo mało informacji na ten temat. Nigdy nawet nie słyszałam terminu POChP” – mówi Deitemeyer, która jest na emeryturze i mieszka w Melbourne w stanie FL. Znalazła internetową listę dyskusyjną EFFORTS, zapisała się, poznała innych chorych na POChP i chętnie dzieliła się radami, jak radzić sobie z objawami i pozostać aktywnym.

Uświadomiłeś sobie, że nie jesteś sam. POChP to bardzo przerażająca diagnoza. W sieci krąży wiele błędnych informacji. Przynależność do grupy wsparcia, która składa się nie tylko z pacjentów, ale także z pracowników medycznych, jest bardzo cenna – mówi.

Patricia Owens z Tucson, AZ, również znalazła wsparcie w COPD Foundations 360social i MyCOPDTeam, innej grupie internetowej. Ma ona kilku członków rodziny i sąsiadów chorych na POChP i wysyła im linki do stron i informacji grup wsparcia. Łączy się także ze swoją społecznością chorych na POChP na Facebooku.

Owens jest wolontariuszką Fundacji POChP jako jej stanowy kapitan i mówi: „Uwielbiam to! Tak wiele się nauczyłam dzięki sesjom pytań i odpowiedzi oraz seminariom internetowym na różne tematy, a także od wszystkich osób należących do naszych grup. Poznałam kilku naprawdę dobrych przyjaciół. Ważne jest, aby ludzie wiedzieli, że nie są sami z tą straszną chorobą. Możemy się nawzajem wspierać.

Wsparcie ratujące życie

Jak mówi dr Frank Sciurba, dyrektor Centrum Badań nad Rozedmą i POChP przy Centrum Medycznym Uniwersytetu w Pittsburgu, osoby chore na POChP, które już wcześniej były bardziej narażone na stany lękowe i depresję, miały jeszcze większe trudności z radzeniem sobie z COVID-19.

Izolacja związana z zamknięciem COVID pogłębia lęk u osób z POChP. Obawiają się, że mogą się zarazić, zachorować lub umrzeć. Izolacja sprzyja także pogorszeniu kondycji fizycznej i może pogarszać objawy choroby – mówi Sciurba.

Teraz, gdy grupy wsparcia dla chorych na POChP przeniosły się do Internetu dzięki aplikacjom takim jak Zoom czy Facebook Live, Sciurba zachęca swoich pacjentów do nawiązywania kontaktów online i uczęszczania na grupy rehabilitacji pulmonologicznej. Nie poprawi to objawów, ale nauczy Cię, jak lepiej żyć z chorobą płuc i prawie zawsze poprawi Twoje samopoczucie i funkcjonowanie.

Ze względu na fizyczne oddalenie od COVID, osoby chore na POChP muszą utrzymywać kontakt i wspierać się nawzajem w Internecie – mówi Deitemeyer.

Grupy wsparcia pomagają radzić sobie z życiem z POChP. Jeśli jesteś trochę przygnębiony, to bardzo częste. W internetowej grupie wsparcia ktoś może udzielić ci wskazówek lub pomysłów, które naprawdę pomogą. Nie jesteś sam.

Grupa Changs spotyka się dwa razy w miesiącu za pośrednictwem Zoomu i często przyciąga osoby z innych stanów, a także lekarzy i terapeutów pulmonologicznych. Jak mówi Changs, informacje są dla chorych na POChP bardzo cenne.

Ludzie mogą rozmawiać o tym, jakie metody leczenia są skuteczne, a jakie nie. Zdarza się, że nawet lekarze nie wiedzą wszystkiego” – mówi. Zdarza się, że pacjenci mogą dotrzeć do innych z informacjami ratującymi życie. Ktoś może powiedzieć: „Zabijesz się, jeśli nie będziesz używać tlenu”. Pacjenci mogą również opowiedzieć o swoich sukcesach i o tym, co robią, aby bezpiecznie ćwiczyć. Wiele osób jest zniechęconych tym, że podczas ćwiczeń brakuje im tchu. Poznaje się innych i dowiaduje się, że im więcej się robi, tym więcej MOŻNA zrobić.

Rozedma płuc jest poważnym schorzeniem, które powoli niszczy tkankę płucną i utrudnia oddychanie. Dowiedz się, jak lekarze definiują 4. stadium tej choroby i co możesz zrobić.

W tym stadium palenie tytoniu lub inne zanieczyszczenia zniszczyły wiele z 300 milionów maleńkich pęcherzyków płucnych, które pomagają w doprowadzaniu tlenu do organizmu i usuwaniu dwutlenku węgla.

W miarę jak pęcherzyki płucne ulegają zniszczeniu, zaczynają zapadać się także oskrzela. Może to spowodować uwięzienie powietrza w płucach i spowodować obrzmienie klatki piersiowej, co jest jednym z charakterystycznych objawów zaawansowanej rozedmy płuc.

Rozedma ma charakter postępujący, co oznacza, że z czasem będzie Ci coraz trudniej oddychać, choć niektóre metody leczenia mogą spowolnić ten proces.

Rozedma płuc w stadium 4

W przypadku rozedmy płuc etapy są miarą tego, jak dobrze można oddychać. Jednym z powszechnie stosowanych wzorów jest Global Initiative for Chronic Obstructive Lung Disease (GOLD). Stadium 4 to najcięższe z czterech stadiów GOLD. Lekarze wykorzystują stopnie zaawansowania choroby oraz wiele innych czynników, aby ocenić, jak poważna jest Twoja choroba.

Urządzenie zwane spirometrem mierzy Twój oddech pod kątem standardów GOLD. Wykonuje on dwa kluczowe pomiary:

Pojemność życiowa wymuszona (FVC): ile powietrza jesteś w stanie wydusić po wzięciu największego możliwego oddechu.

Wymuszona objętość wydechowa jednosekundowa (FEV1): Ilość powietrza, jaką pacjent jest w stanie wydmuchać w ciągu pierwszej sekundy po wykonaniu największego oddechu.

Lekarz wykorzystuje te liczby do obliczenia, jak dobrze pacjent wypada na tle zdrowych rówieśników.

Jeśli stosunek FEV1 do FVC wynosi mniej niż 70%, pacjent ma rozedmę płuc. Oznacza to, że po wydechu trwającym 1 sekundę 30% lub więcej powietrza w płucach nie zostało opróżnione.

Z rozedmą płuc w stadium 4 GOLD mamy do czynienia, gdy ilość powietrza, jaką można wydychać w ciągu 1 sekundy, jest mniejsza niż 30% średniej dla zdrowej osoby.

Jak poważna jest twoja rozedma płuc?

Etap 4 nazywany jest również bardzo ciężką rozedmą płuc. Może to być szczególnie trudne dla osób w wieku 65 lat i starszych, ponieważ problemy z oddychaniem częściej przeszkadzają w wykonywaniu podstawowych codziennych czynności, takich jak ubieranie się, gotowanie czy wchodzenie po schodach, a także powodują objawy, które prowadzą do konieczności hospitalizacji.

Oddychanie nie jest jednak jedyną miarą, którą lekarze wykorzystują do oceny stanu pacjenta.

Kiedy lekarz zdiagnozuje rozedmę płuc i ustali stadium GOLD, zwróci uwagę na inne oznaki i objawy, aby dokonać pełnej oceny stanu pacjenta. Lekarz będzie chciał wiedzieć, czy:

• Masz problemy z zasypianiem

• Wydawać wysokie świszczące dźwięki podczas oddychania

• Często kaszleć lub odkrztuszać kolorowy śluz

• Niski poziom tlenu we krwi

• Zaostrzenia, gdy pogarsza się oddychanie

• Trafiłeś do szpitala z powodu objawów rozedmy płuc

• Zachorować na infekcje związane z płucami

• Na zdjęciach rentgenowskich i innych badaniach obrazowych widoczne są blizny, dziury lub powiększenie płuc

?

Styl życia Leczenie

Rozedma płuc jest jednym z trzech schorzeń zaliczanych do przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP). Pozostałe dwa to:

• Przewlekłe zapalenie oskrzeli

• Przewlekła astma obturacyjna

Rozedmy płuc lub POChP nie da się cofnąć. Można jednak złagodzić objawy i spowolnić postęp choroby. Im wcześniej zaczniesz działać, tym lepiej.

Rzuć palenie. Jest to najważniejsza przyczyna rozedmy płuc i wszystkich postaci POChP. Jeśli palisz, rzucenie palenia jest najlepszym krokiem, jaki możesz podjąć.

Mądrzejsze oddychanie. Oddychania można się nauczyć dzięki terapii rehabilitacji pulmonologicznej. Polega ona na stosowaniu zestawu technik oddechowych i ćwiczeń fizycznych, które zmniejszają duszność i zwiększają wytrzymałość. Lekarz lub wyspecjalizowany terapeuta oddechowy może pomóc w opracowaniu odpowiedniego dla Ciebie programu.

Uzyskanie zdrowej wagi. We wczesnym okresie rozedmy może być konieczne zrzucenie kilku kilogramów. Jednak w miarę nasilania się choroby może okazać się, że konieczne jest ponowne przybranie na wadze. Terapia żywieniowa prowadzona przez lekarza lub dietetyka może pomóc w dostosowaniu diety do wzrostu, stanu zdrowia i poziomu aktywności.

Leczenie medyczne

Rozedma płuc jest chorobą, która z czasem ulega pogorszeniu. Leczenie może jednak złagodzić objawy lub spowolnić postęp choroby.

Leki rozszerzające oskrzela: Leki te są wdychane w celu rozluźnienia i rozszerzenia dróg oddechowych. Dzięki temu do płuc dostaje się więcej powietrza, a organizm otrzymuje więcej tlenu. Porozmawiaj z lekarzem o tym, który rodzaj leku jest odpowiedni dla Ciebie.

Tlen: Jeśli poziom tlenu we krwi jest zbyt niski przez dłuższy czas, lekarz może zasugerować podawanie dodatkowego tlenu z maszyny przez rurki wprowadzane do nosa. Jest to najbardziej korzystne w przypadku bardzo niskiego poziomu tlenu we krwi, a nie tylko umiarkowanie niskiego. Zazwyczaj lekarz i pacjent ponownie oceniają zapotrzebowanie na tlen co 2 do 3 miesięcy.

Operacja: W poważnych przypadkach lekarz może zasugerować operację zmniejszenia objętości płuc, polegającą na usunięciu chorej części płuca i ponownym zszyciu reszty. Ma to na celu poprawę rozciągliwości płuc i odciążenie mięśni, które pomagają w oddychaniu. Ten sposób leczenia nie jest odpowiedni dla wszystkich, ale okazał się obiecujący u niektórych typów pacjentów z rozedmą płuc.

Przeszczep: Jeśli inne metody leczenia nie pomogły, lekarz może zalecić operację usunięcia jednego lub obu płuc i zastąpienia ich płucami pochodzącymi od dawcy. Przeszczepy są przeznaczone dla osób, które bez nich prawdopodobnie umrą.

Rozedma płuc to poważna choroba, która powoli niszczy tkankę płucną i utrudnia oddychanie. Dowiedz się, jak lekarze definiują 3. stadium tej choroby i co możesz zrobić.

Choroba ma charakter postępujący, co oznacza, że z czasem będzie Ci coraz trudniej oddychać. Niektóre metody leczenia mogą spowolnić ten proces.

Rozedma płuc w stadium 3

W przypadku rozedmy płuc etapy są miarą tego, jak dobrze można oddychać. Lekarze posługują się formułą GOLD (Global Initiative for Chronic Obstructive Lung Disease). GOLD dzieli rozedmę płuc na cztery stopnie, z których czwarty jest najcięższy. Stopień zaawansowania jest jedną z wielu rzeczy, które lekarz weźmie pod uwagę, aby ocenić, jak poważna jest rozedma.

Urządzenie zwane spirometrem mierzy Twój oddech pod kątem standardów GOLD. Mierzy ono dwie liczby:

Pojemność życiowa wymuszona (FVC): ilość powietrza, jaką jesteś w stanie wydusić po wzięciu największego możliwego oddechu.

Wymuszona objętość wydechowa jednosekundowa (FEV1): ilość powietrza, jaką pacjent jest w stanie wydmuchać w ciągu pierwszej sekundy po wykonaniu największego oddechu.

Lekarz wykorzystuje te liczby do obliczenia, jak dobrze pacjent wypada na tle zdrowych rówieśników.

Jeśli stosunek FEV1 do FVC wynosi mniej niż 70%, pacjent ma rozedmę płuc. Oznacza to, że po wydechu trwającym 1 sekundę 30% lub więcej powietrza w płucach nie zostało usunięte.

Z rozedmą płuc w stadium 3 GOLD mamy do czynienia, gdy ilość powietrza, którą można wydychać w ciągu 1 sekundy, spada między 30% a 49% w porównaniu ze zdrową osobą.

Jak poważna jest twoja rozedma płuc?

Etap 3 nazywany jest również ciężką rozedmą płuc. Oznacza to, że choroba może być dość poważna. Wraz z wiekiem, zwłaszcza po 65 roku życia, problemy z oddychaniem mogą coraz częściej przeszkadzać w wykonywaniu podstawowych codziennych czynności, takich jak ubieranie się, gotowanie czy wchodzenie po schodach, a także powodować objawy prowadzące do konieczności hospitalizacji.

Kiedy lekarz zdiagnozuje rozedmę płuc i ustali stadium GOLD, zwróci uwagę na inne oznaki i objawy, aby dokonać pełnej oceny stanu pacjenta. Lekarz będzie chciał wiedzieć, czy:

• Masz problemy z zasypianiem

• Wydawać wysokie świszczące dźwięki podczas oddychania

• Często kaszleć lub odkrztuszać kolorowy śluz

• Niski poziom tlenu we krwi

• Zaostrzenia, gdy pogarsza się oddychanie

• Przebywałeś w szpitalu z powodu objawów rozedmy płuc

• Zachorować na infekcje związane z płucami

• Na zdjęciach rentgenowskich i innych badaniach obrazowych widoczne są blizny, dziury lub powiększenie płuc

?

Styl życia Leczenie

Rozedma płuc jest jednym z trzech schorzeń zaliczanych do przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP). Pozostałe dwa to:

• Przewlekłe zapalenie oskrzeli

• Przewlekła astma obturacyjna

Rozedmy płuc lub POChP nie da się cofnąć. Można jednak złagodzić objawy i spowolnić postęp choroby. Im wcześniej zaczniesz działać, tym lepiej.

Rzuć palenie. Jest to najważniejsza przyczyna rozedmy płuc i wszystkich postaci POChP. Jeśli palisz, rzucenie palenia jest najlepszym krokiem, jaki możesz podjąć.

Mądrzejsze oddychanie. Oddychania można się nauczyć dzięki terapii rehabilitacji pulmonologicznej. Polega ona na stosowaniu zestawu technik oddechowych i ćwiczeń fizycznych, które zmniejszają duszność i zwiększają wytrzymałość. Lekarz lub wyspecjalizowany terapeuta oddechowy może pomóc w opracowaniu odpowiedniego dla Ciebie programu.

Uzyskanie zdrowej wagi. We wczesnym okresie rozedmy może być konieczne zrzucenie kilku kilogramów. Jednak w miarę nasilania się choroby może okazać się, że konieczne jest ponowne przybranie na wadze. Terapia żywieniowa prowadzona przez lekarza lub dietetyka może pomóc w dostosowaniu diety do wzrostu, stanu zdrowia i poziomu aktywności.

Leczenie medyczne

Rozedma płuc jest chorobą, która z czasem ulega pogorszeniu. Leczenie może jednak złagodzić objawy lub spowolnić postęp choroby.

Leki rozszerzające oskrzela: Leki te są wdychane w celu rozluźnienia i rozszerzenia dróg oddechowych. Dzięki temu do płuc dostaje się więcej powietrza, a organizm otrzymuje więcej tlenu. Porozmawiaj z lekarzem o tym, który rodzaj leku jest odpowiedni dla Ciebie.

Tlen: Jeśli poziom tlenu we krwi jest zbyt niski przez dłuższy czas, lekarz może zasugerować podawanie dodatkowego tlenu z maszyny przez rurki wprowadzane do nosa. Jest to najbardziej korzystne, jeśli masz bardzo niski poziom tlenu we krwi, a nie tylko umiarkowanie niski. Zazwyczaj lekarz i pacjent ponownie oceniają zapotrzebowanie na tlen co 2 do 3 miesięcy.

Operacja: W poważnych przypadkach lekarz może zaproponować operację zmniejszenia objętości płuc, polegającą na usunięciu lub zablokowaniu chorej części płuca. Ma to na celu poprawę rozciągliwości płuc i odciążenie mięśni, które pomagają w oddychaniu. Ten sposób leczenia nie jest odpowiedni dla wszystkich, ale okazał się obiecujący u niektórych typów pacjentów z rozedmą płuc.

Przeszczep: Jeśli inne metody leczenia nie pomogły, lekarz może zalecić operację usunięcia jednego lub obu płuc i zastąpienia ich płucami pochodzącymi od dawcy. Przeszczepy są przeznaczone dla osób, które bez nich prawdopodobnie umrą.

Punkt rosy (temperatura, w której wilgoć z powietrza skrapla się w wodę) może być czynnikiem pozwalającym przewidzieć, jak łatwo będzie Ci się oddychać w przypadku POChP. Oto, co należy o tym wiedzieć.

Punkt rosy a oddychanie

Punkt rosy to narzędzie, które pozwala określić, jak wysoka będzie wilgotność powietrza. Oznacza temperaturę, do której powietrze musi zostać schłodzone, aby osiągnąć wilgotność względną 100%. W tym punkcie powietrze nie może już pomieścić więcej wody w postaci pary (forma gazowa). Jeśli będzie się dalej ochładzać, para wodna będzie się wydobywać z powietrza w postaci ciekłej, zwykle w postaci mgły lub deszczu.

Im mniejsza jest różnica między temperaturą rzeczywistą a temperaturą punktu rosy, tym wyższa będzie wilgotność powietrza. A jeśli punkt rosy jest wysoki, w powietrzu będzie więcej cząsteczek pary wodnej.

Jeśli w powietrzu jest więcej wilgoci, jest w nim mniej tlenu. Podczas gdy u niektórych osób objawy POChP ustępują przy wilgotnej pogodzie, mniejsza ilość tlenu może utrudniać oddychanie innym osobom.

Przy wyższym punkcie rosy i mniejszej ilości dostępnego tlenu u osób z chorobami płuc mogą wystąpić skurcze oskrzeli. Dochodzi do nich, gdy drogi oddechowe kurczą się i przechodzą w stan skurczu. Pacjent może mieć trudności z oddychaniem, może zacząć świszcząco oddychać lub kaszleć.

Ponieważ POChP ma już wpływ na drogi oddechowe, obniżony poziom tlenu spowodowany wilgocią może dodatkowo pogorszyć objawy.

Wilgotne, lepkie skutki wysokiego punktu rosy odczuwamy zwykle latem. Jednak w chłodniejszych miesiącach punkty rosy nadal mogą być wysokie. W pogodne i zimne noce bez silnego wiatru może tworzyć się szron lub rosa. Możesz nie zauważyć, że punkt rosy jest wysoki ze względu na brak parnej pogody, ale wysoki punkt rosy w zimne dni może zaszkodzić Twoim płucom. Zimne i suche powietrze może podrażniać drogi oddechowe osób cierpiących na POChP. Może to prowadzić do świszczącego oddechu, duszności lub kaszlu.

Jak być przygotowanym

Jeśli wiesz, że wilgotność powietrza ma wpływ na objawy POChP, najlepiej zaplanować działania z wyprzedzeniem, aby ograniczyć zaostrzenia.

Sprawdź aktualny punkt rosy. Możesz sprawdzić punkt rosy, aby dowiedzieć się, jaka będzie pogoda. Można go znaleźć w codziennej prognozie pogody lub wyszukać w Internecie.

Ogólnie rzecz biorąc, większość ludzi uważa, że punkty rosy w ten sposób odnoszą się do komfortu:

• Poniżej 55 jest przyjemnie

• 56-60 lat to komfort

• 61-65 jest lekko lepki

• 66-70 jest niewygodny

• 71-75 jest uciążliwe

• Powyżej 76 jest nieszczęściem

Zaplanuj pozostanie w domu. Jeśli wiesz, że pogoda ma wpływ na Twoją POChP, nie wychodź na zewnątrz, gdy warunki nie są odpowiednie. Pozostań w domu z wentylatorem, aby zapewnić sobie komfort podczas wilgotnych dni.

Chroń płuca w niskich temperaturach. Jeśli jest zimno, przed wyjściem na zewnątrz należy luźno przykryć nos i usta szalikiem. Pomoże to ogrzać powietrze, zanim trafi ono do płuc. Wdychać powietrze przez nos, a wydychać przez usta.

Przyjmuj przepisane leki. Zawsze przestrzegaj harmonogramu przyjmowania leków, aby ograniczyć zaostrzenia objawów POChP. Pomoże to ograniczyć wpływ potencjalnych czynników pogodowych.

Miej przy sobie leki. Oprócz leków rutynowych, należy mieć przy sobie leki szybko działające. Jeśli czujesz, że objawy POChP nasilają się, stosuj leki łagodzące zgodnie z zaleceniami.

Rzadka odmiana rozedmy płuc może poważnie uszkodzić płuca. Dowiedz się więcej o leczeniu niedoboru alfa-1 antytrypsyny.

Jeśli cierpisz na niedobór antytrypsyny alfa-1, leczenie może pomóc Ci poczuć się lepiej, żyć dłużej i oddychać łatwiej.

Terapia wzmacniająca

Istnieje tylko jedna specyficzna metoda walki z alfa 1: terapia wspomagająca. Nazywa się ją także terapią zastępczą. Jest ona znana od 25 lat, ale obecnie przyciąga coraz więcej uwagi.

„Terapia wspomagająca w przypadku alfa-1 wydaje się być bardzo skuteczna” – mówi dr Robert A. Sandhaus, dyrektor kliniczny Alpha-1 Foundation.

Jeśli masz alfa-1, nie posiadasz wystarczającej ilości białka, które normalnie chroni płuca przed uszkodzeniem. Terapia augmentacyjna podnosi poziom tego białka.

Podaje się ją przez kroplówkę do żyły w ramieniu. Dodatkowa ilość alfa-1 przemieszcza się przez krew do płuc i może spowolnić proces ich uszkodzenia.

Efekty uboczne są rzadkie i zazwyczaj łagodne. Mogą wystąpić bóle głowy, bóle mięśni lub objawy grypopodobne, które utrzymują się przez około jeden dzień. ?

Zabieg trwa około godziny. Zabieg należy przeprowadzać co tydzień, prawdopodobnie do końca życia. Zazwyczaj wykonuje się go w szpitalu lub centrum medycznym, można też nauczyć się wykonywać go samodzielnie w domu.

Jak działa terapia powiększająca?

Trwają dyskusje na temat skuteczności terapii augmentacyjnej. Niektóre badania wykazały, że może ona ograniczyć dalsze uszkodzenia płuc i pomóc osobom z alfa-1 żyć dłużej. Inne badania dały mniej jednoznaczne wyniki.

„Nie dysponujemy jeszcze najbardziej rygorystycznymi dowodami, ale wydaje się, że terapia wspomagająca może spowolnić rozwój choroby” – mówi dr Norman Edelman, starszy doradca medyczny Amerykańskiego Stowarzyszenia Chorób Płuc.

Sandhaus jest bardziej optymistyczny. „Jestem bardzo przekonany, że to działa” – mówi. Sandhaus jest jednym z autorów nowego badania dotyczącego terapii wspomagającej, finansowanego przez firmę CSL Behring.

Inne metody leczenia alfa-1

Te metody leczenia pomagają w łagodzeniu objawów:

W przypadku problemów z oddychaniem pomocne może być leczenie POChP. Mogą one obejmować wziewne leki zwane bronchodilatatorami, które otwierają drogi oddechowe. Wziewne steroidy mogą zmniejszyć obrzęk płuc.

Alfa-1 zwiększa prawdopodobieństwo wystąpienia infekcji płuc. Lekarz może przepisać antybiotyki, aby zapobiec problemom.

? Chroń się przed niebezpiecznymi infekcjami, które mogą pogorszyć objawy choroby. Zaszczep się przeciwko grypie, pneumokokom i wirusowemu zapaleniu wątroby.

Domowe i przenośne systemy pozwalają na oddychanie dodatkowym tlenem.

Odpowiedzialność za swoje zdrowie

Wiele można zrobić samemu, aby poprawić swoje zdrowie.

„Jeśli masz alfa-1 i palisz papierosy, rzucenie palenia jest najważniejszą zmianą, jaką musisz wprowadzić” – mówi Edelman. Palenie może przyspieszyć uszkodzenie płuc. Jeśli mieszkasz z osobą palącą, zrób wszystko, co w Twojej mocy, aby ją przekonać do rzucenia palenia. Nie pozwalaj mu palić w domu i ogranicz narażenie na działanie kurzu, oparów chemicznych i zanieczyszczeń.

Choroba alfa-1 często nie jest diagnozowana. „Być może jesteś pierwszym przypadkiem u swojego lekarza” – mówi Sandhaus. „To się zdarza dość często”. Jeśli chcesz uzyskać drugą opinię lub różne opcje leczenia, poszukaj eksperta od alfa-1.

Leczenie ulega zmianie. Sandhaus uważa, że w ciągu 4 lat możliwe będzie stosowanie terapii wspomagającej za pomocą inhalatora, a nie kroplówki. Badania nad różnymi lekami, terapia genowa i inne nowe techniki mogą zmienić przebieg choroby.

Jeśli masz wątpliwości dotyczące opieki medycznej, podziel się nimi z lekarzem. Jeśli uważasz, że jest to konieczne, zasięgnij opinii innego lekarza.

Sandhaus otrzymał fundusze na badania kliniczne od firm CSL Behring, AstraZeneca, Grifols i Kamada.

?

Rozedma płuc jest poważnym schorzeniem, które powoli niszczy tkankę płucną i utrudnia oddychanie. Dowiedz się, jak lekarze definiują stadium 2 tej choroby i co możesz zrobić.

Może to spowodować uwięzienie powietrza w płucach i ich przepełnienie. Wdychanie i wydychanie powietrza może wymagać większego wysiłku, co może powodować uczucie braku tchu. Choroba ma charakter postępujący, co oznacza, że z czasem będzie Ci coraz trudniej oddychać.

Rozedma płuc w stadium 2

Stopnie zaawansowania rozedmy płuc są miarą tego, jak dobrze pacjent może oddychać. Jedną z powszechnie stosowanych wytycznych jest Global Initiative for Chronic Obstructive Lung Disease (GOLD). Jest to formuła klasyfikacji rozedmy płuc według czterech stadiów, z których czwarte jest najpoważniejsze. Lekarze stosują tę klasyfikację jako jeden z wielu sposobów określania stopnia zaawansowania rozedmy.

Urządzenie zwane spirometrem bada Twój oddech pod kątem stadiów GOLD. Wykonuje on dwa kluczowe pomiary:

natężona pojemność życiowa (FVC): ile powietrza jesteś w stanie wydusić po wzięciu największego możliwego oddechu.

Wymuszona objętość wydechowa jednosekundowa (FEV1): Ilość powietrza, jaką pacjent jest w stanie wydmuchać w ciągu pierwszej sekundy po wykonaniu największego oddechu.

Lekarz wykorzystuje te liczby do obliczenia, jak dobrze pacjent wypada na tle zdrowych rówieśników.

Jeśli stosunek FEV1 do FVC wynosi mniej niż 70%, pacjent ma rozedmę płuc. Oznacza to, że po wydechu trwającym 1 sekundę 30% lub więcej powietrza w płucach nie zostało usunięte.

O rozedmie płuc w stadium 2 mówimy wtedy, gdy ilość powietrza, jaką jesteś w stanie wydychać w ciągu jednej sekundy, mieści się w przedziale od 50% do 79% średniej dla osoby w Twoim wieku, płci i wzrostu.

Jak poważna jest twoja rozedma płuc?

Etap 2 nazywany jest również umiarkowaną rozedmą płuc. Nie zawsze jednak oznacza to, że choroba jest umiarkowana.

Jeśli jesteś młody i zdrowy, możesz mieć poważne uszkodzenie płuc i nadal znajdować się w stadium 2. Z drugiej strony, u osób starszych, zwłaszcza po 65. roku życia, umiarkowane problemy z oddychaniem mogą poważnie utrudniać wykonywanie podstawowych codziennych czynności, takich jak ubieranie się, gotowanie czy wchodzenie po schodach. Jest też bardziej prawdopodobne, że problemy z oddychaniem wywołają objawy lub spowodują konieczność hospitalizacji.

Kiedy lekarz zdiagnozuje rozedmę płuc i określi stadium GOLD, zwróci uwagę na szereg innych oznak i objawów, aby w pełni ocenić stan pacjenta. Lekarz będzie chciał wiedzieć, czy:

• Masz problemy z zasypianiem

• Wydawać wysokie świszczące dźwięki podczas oddychania

• Często kaszleć lub odkrztuszać kolorowy śluz

• Niski poziom tlenu we krwi

• Zaostrzenia, gdy pogarsza się oddychanie

• Przebywałeś w szpitalu z powodu objawów rozedmy płuc

• Zachorować na infekcje związane z płucami

• Na zdjęciach rentgenowskich i innych badaniach obrazowych widoczne są blizny, dziury lub powiększenie płuc

?

Styl życia Leczenie

Rozedma płuc jest jednym z trzech schorzeń zaliczanych do przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP). Pozostałe dwa to:

• Przewlekłe zapalenie oskrzeli

• Przewlekła astma obturacyjna

Rozedmy płuc lub POChP nie da się cofnąć. Można jednak złagodzić objawy i spowolnić postęp choroby. Im wcześniej zaczniesz działać, tym lepiej.

Rzuć palenie. Jest to najważniejsza przyczyna rozedmy płuc i wszystkich postaci POChP. Jeśli palisz, rzucenie palenia jest najlepszym krokiem, jaki możesz podjąć.

Mądrzejsze oddychanie. Oddychania można się nauczyć dzięki terapii rehabilitacji pulmonologicznej. Polega ona na stosowaniu zestawu technik oddechowych i ćwiczeń fizycznych, które zmniejszają duszność i zwiększają wytrzymałość. Lekarz lub wyspecjalizowany terapeuta oddechowy może pomóc w opracowaniu odpowiedniego dla Ciebie programu.

Uzyskanie zdrowej wagi. We wczesnym okresie rozedmy może być konieczne zrzucenie kilku kilogramów. Jednak w miarę nasilania się choroby może pojawić się potrzeba ponownego przybrania na wadze. Terapia żywieniowa prowadzona przez lekarza lub dietetyka może pomóc w dostosowaniu diety do wzrostu, stanu zdrowia i poziomu aktywności.

Leczenie medyczne

Rozedma płuc jest chorobą, która z czasem ulega pogorszeniu. Leczenie może jednak złagodzić objawy lub spowolnić postęp choroby.

Leki rozszerzające oskrzela: Leki te są wdychane w celu rozluźnienia i rozszerzenia dróg oddechowych. Dzięki temu do płuc dostaje się więcej powietrza, a organizm otrzymuje więcej tlenu. Porozmawiaj z lekarzem o tym, który rodzaj leku jest odpowiedni dla Ciebie.

Tlen: Jeśli poziom tlenu we krwi jest zbyt niski przez dłuższy czas, lekarz może zasugerować podawanie dodatkowego tlenu z maszyny przez rurki wprowadzane do nosa. Jest to najbardziej przydatne w przypadku bardzo niskiego poziomu tlenu we krwi, a nie tylko umiarkowanie niskiego. Zazwyczaj lekarz i pacjent ponownie oceniają zapotrzebowanie na tlen co 2 do 3 miesięcy.

Operacja: W poważnych przypadkach lekarz może zaproponować operację zmniejszenia objętości płuc, polegającą na usunięciu lub zablokowaniu chorej części płuca. Ma to na celu poprawę rozciągliwości płuc i odciążenie mięśni, które pomagają w oddychaniu. Ten sposób leczenia nie jest odpowiedni dla wszystkich, ale okazał się obiecujący u niektórych typów pacjentów z rozedmą płuc.

Przeszczep: Jeśli inne metody leczenia nie pomogły, lekarz może zalecić operację usunięcia jednego lub obu płuc i zastąpienia ich pobranymi od dawcy narządami. Przeszczepy są przeznaczone dla osób, które bez nich prawdopodobnie umrą.