Lekarz mówi ci.

COVID-19 to nowy typ koronawirusa, który wywołuje przypadki o nasileniu od lekkiego do ciężkiego. Oto krótki przewodnik, jak rozpoznać objawy, czynniki ryzyka, zapobiegać rozprzestrzenianiu się choroby i co robić, jeśli podejrzewasz, że jesteś chory.

Co to jest COVID-19?

Koronawirus to rodzaj powszechnie występującego wirusa, który wywołuje infekcje w nosie, zatokach lub górnym odcinku gardła. Większość koronawirusów nie jest niebezpieczna.

Na początku 2020 roku, po wybuchu epidemii w grudniu 2019 roku w Chinach, Światowa Organizacja Zdrowia zidentyfikowała SARS-CoV-2 jako nowy typ koronawirusa. Ognisko choroby szybko rozprzestrzeniło się na cały świat.

COVID-19 jest chorobą wywoływaną przez SARS-CoV-2, która może wywołać to, co lekarze nazywają infekcją dróg oddechowych. Może ona zaatakować górne drogi oddechowe (zatoki, nos i gardło) lub dolne drogi oddechowe (tchawicę i płuca).

Rozprzestrzenia się w taki sam sposób, jak inne koronawirusy, głównie przez kontakt międzyludzki. Zakażenia mogą mieć przebieg od łagodnego do śmiertelnego.

SARS-CoV-2 jest jednym z siedmiu typów koronawirusów, w tym tych, które wywołują poważne choroby, takie jak zespół oddechowy Bliskiego Wschodu (MERS) i zespół nagłej ostrej niewydolności oddechowej (SARS). Pozostałe koronawirusy wywołują większość przeziębień, które dotykają nas w ciągu roku, ale nie stanowią poważnego zagrożenia dla zdrowych osób.

Czy istnieje więcej niż jeden szczep SARS-CoV-2?

We wczesnym chińskim badaniu 103 przypadków COVID-19 stwierdzono istnienie dwóch szczepów, które nazwano L i S. Typ S jest starszy, ale typ L był bardziej rozpowszechniony we wczesnych stadiach epidemii. Uważa się, że jeden z nich może powodować więcej przypadków choroby niż drugi, ale nadal trwają prace nad tym, co to wszystko oznacza.

Normalnym zjawiskiem jest również to, że wirus zmienia się lub mutuje w miarę zarażania ludzi, co też miało miejsce w przypadku tego wirusa. Obecnie rozprzestrzenia się kilka wariantów, z których niektóre okazują się bardziej zaraźliwe i śmiertelne niż oryginalny wirus.

Przez cały czas trwania pandemii naukowcy uważnie przyglądali się takim wariantom jak:

• Alfa

• Beta

• Gamma

• Delta

• Omicron

• Lambda

• Mu

Jak długo będzie trwał koronawirus?

Nie wiadomo, jak długo potrwa pandemia. Składa się na to wiele czynników, w tym wysiłki społeczeństwa mające na celu spowolnienie rozprzestrzeniania się wirusa, praca naukowców nad lepszym poznaniem wirusa, poszukiwanie metody leczenia oraz sukces szczepionek.

Objawy choroby COVID-19

Do głównych objawów należą:

• Gorączka?

• Kaszel

• Duszność

• Kłopoty z oddychaniem

• Zmęczenie

• Dreszcze, czasami z drżeniem

• Bóle ciała

• Ból głowy

• Ból gardła

• Zatkany/ cieknący nos

• Utrata węchu lub smaku

• Nudności

• Biegunka

Wirus może prowadzić do zapalenia płuc, niewydolności oddechowej, problemów z sercem, wątrobą, wstrząsu septycznego i śmierci. Wiele powikłań COVID-19 może być spowodowanych stanem znanym jako zespół uwalniania cytokin lub burza cytokinowa. Dzieje się tak, gdy zakażenie powoduje, że układ odpornościowy zaczyna wysyłać do krwiobiegu białka zapalne zwane cytokinami. Mogą one zabijać tkanki i uszkadzać narządy. W niektórych przypadkach konieczny był przeszczep płuc.

Jeśli zauważysz u siebie lub kogoś bliskiego następujące poważne objawy, natychmiast skorzystaj z pomocy lekarskiej:

• Problemy z oddychaniem lub duszności

• Ciągły ból lub ucisk w klatce piersiowej

• Dezorientacja

• Nie można się w pełni obudzić

• Sinawe usta lub twarz

U niektórych osób stosujących lek COVID-19 odnotowano również udary. Zapamiętaj szybko:

• Twarz… Czy jedna strona twarzy jest zdrętwiała lub opadająca? Czy jej uśmiech jest zniekształcony?

• Ramiona: Czy jedno ramię jest słabe lub zdrętwiałe? Czy jedno ramię jest słabe lub zdrętwiałe?

• Mowa… Czy potrafią mówić wyraźnie? Poproś uczniów o powtórzenie zdania.

• Każda minuta się liczy, gdy u osoby występują objawy udaru. Niezwłocznie zadzwoń pod numer 911.

Jeśli jesteś zakażony, objawy mogą pojawić się w ciągu 2 dni lub nawet 14. Różnią się one w zależności od osoby.

Według badaczy z Chin, oto najczęstsze objawy występujące u osób, które zachorowały na COVID-19:

• Gorączka 99%.

• Zmęczenie 70%

• Kaszel 59%

• Brak apetytu 40%

Bóle ciała 35%

• Bóle ciała 35%

• Duszność 31%

• Śluz/flegma 27%

U niektórych osób hospitalizowanych z powodu choroby COVID-19 występują również niebezpieczne zakrzepy krwi, w tym w nogach, płucach i tętnicach.

Co robić, jeśli uważasz, że jesteś chory

Jeśli mieszkasz lub podróżowałeś do obszaru, na którym rozprzestrzenia się choroba COVID-19:

• Jeśli źle się czujesz, zostań w domu. Nawet jeśli masz lekkie objawy, takie jak ból głowy i katar, zostań w domu, aż poczujesz się lepiej. Pozwala to lekarzom skupić się na osobach, które są poważniej chore, a także chroni pracowników służby zdrowia i osoby, które możesz spotkać po drodze. Można usłyszeć, że nazywa się to samokwarantanną. Staraj się przebywać w oddzielnym pokoju, z dala od innych osób w domu. Jeśli to możliwe, korzystaj z osobnej łazienki.

• Zadzwoń do lekarza, jeśli masz problemy z oddychaniem. Musisz jak najszybciej uzyskać pomoc lekarską. Zadzwonienie z wyprzedzeniem (zamiast przychodzenia do lekarza) pozwoli lekarzowi skierować Cię w odpowiednie miejsce, którym może nie być gabinet lekarski. Jeśli nie masz stałego lekarza, skontaktuj się z miejscowym urzędem zdrowia. Tam można uzyskać informacje, gdzie należy się udać w celu przeprowadzenia badań i leczenia.

• Postępuj zgodnie z zaleceniami lekarza i bądź na bieżąco z informacjami na temat COVID-19. Dzięki współpracy z lekarzem i przedstawicielami służby zdrowia uzyskasz potrzebną Ci opiekę oraz informacje, jak zapobiegać rozprzestrzenianiu się wirusa.

Więcej informacji na temat wirusa COVID-19 można znaleźć w dziale FAQ.

Skąd mam wiedzieć, czy to COVID-19, przeziębienie czy grypa?

Objawy COVID-19 mogą być podobne do przeziębienia lub grypy. Lekarz będzie podejrzewał COVID-19, jeśli:

• Masz gorączkę i kaszel.

• W ciągu ostatnich 14 dni byłeś narażony na kontakt z osobami chorymi na tę chorobę.

?

Przeziębienie vs. Grypa vs. Alergie vs. COVID-19
Objawy	Zimno	Grypa	Alergie	COVID-19 (może mieć zakres od umiarkowanego do ciężkiego)
Gorączka	Rzadko	Wysoka (100-102 F), może trwać 3-4 dni	Nigdy	Często
Ból głowy	Rzadko	Intensywne	Niecodzienny	Może być obecny
Bóle ogólne, bóle	Niewielkie	Zwykłe, często ciężkie	Nigdy	Może być obecny
Zmęczenie	Łagodna	Intensywny, zaczyna się wcześnie, c	Czasami	Często
Długodystansowość – wyczerpanie	Nigdy	Zwykle mija w ciągu 2-3 tygodni	Nigdy	Może być obecny
Duszny/ cieknący nos	Wspólna strona	Czasami	Często	Zgłoszono
Kichanie	Zwykłe	Czasami	Zwykle	Zgłoszono
Ból gardła	Wspólna strona	Wspólne	Czasami	Zostało zgłoszone
Kaszel	Łagodny do umiarkowanego	Częste, mogą stać się poważne	Czasami	Wspólne
Utrata węchu i smaku	Czasami	Czasami	Nigdy	Zostało zgłoszone
Wysypka	Rzadko	Rzadko	Może się zdarzyć	Może się zdarzyć
Różowe oko	Może się zdarzyć	Może się zdarzyć	Może się zdarzyć	Może się zdarzyć
Biegunka	Nigdy	Czasami u dzieci	Nigdy	Zostało zgłoszone
Duszność	Rzadko	Rzadko	Rzadko, z wyjątkiem osób z astmą alergiczną	W poważniejszych zakażeniach
Ból w klatce piersiowej	Rzadko	W poważniejszych zakażeniach	Rzadko	W poważniejszych zakażeniach

?

—

Czy COVID-19 jest gorszy od grypy?

W przeciwieństwie do grypy, wiele osób nie jest uodpornionych na koronawirusa, ponieważ jest on tak nowy. Jeśli się nim zarazisz, wirus spowoduje, że Twój organizm zacznie wytwarzać przeciwciała. Naukowcy sprawdzają, czy przeciwciała te chronią przed ponownym zachorowaniem.

Koronawirus wydaje się również powodować wyższy odsetek ciężkich zachorowań i zgonów niż grypa. Jednak same objawy mogą się znacznie różnić w zależności od osoby.

Czy COVID-19 jest sezonowy jak grypa?

Naukowcy początkowo mieli nadzieję, że wyższe temperatury i wilgotność powietrza pomogą spowolnić rozprzestrzenianie się koronawirusa, jednak tak się nie stało. Eksperci zalecają ostrożność i twierdzą, że większy wpływ na rozprzestrzenianie się wirusa mają staranne działania w zakresie zdrowia publicznego niż pogoda. Ponadto, w przeszłości pandemie grypy występowały przez cały rok.

Przyczyny nowego koronawirusa

Naukowcy nie są pewni, co go wywołało, a badania nad jego pochodzeniem wciąż trwają. Istnieje więcej niż jeden typ koronawirusa. Występują one powszechnie u ludzi i zwierząt, w tym u nietoperzy, wielbłądów, kotów i bydła. SARS-CoV-2, wirus wywołujący COVID-19, jest podobny do MERS i SARS. Wszystkie one pochodzą od nietoperzy.

Czynniki ryzyka zakażenia koronawirusem

Każdy może zachorować na COVID-19, a większość infekcji przebiega łagodnie. Im jesteś starszy, tym większe ryzyko ciężkiej choroby.

Ryzyko wystąpienia ciężkiej choroby jest również większe u osób, które cierpią na jedną z poniższych chorób:

• Przewlekła choroba nerek

• Przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP)

• Osłabiony układ odpornościowy z powodu przeszczepu narządów

• Otyłość

• Poważne schorzenia serca, takie jak niewydolność serca lub choroba wieńcowa

• Choroba sierpowatokrwinkowa

• Cukrzyca typu 2

Do stanów, które mogą prowadzić do ciężkiej choroby wywołanej przez COVID-19 należą:

• Umiarkowana do ciężkiej astma

• Choroby, które wpływają na naczynia krwionośne i przepływ krwi do mózgu

• Mukowiscydoza

• Wysokie ciśnienie krwi

• Osłabiony układ odpornościowy z powodu przeszczepu krwi lub szpiku kostnego, zakażenia wirusem HIV lub przyjmowania leków takich jak kortykosteroidy

• Demencja

• Choroba wątroby

• Ciąża

• Uszkodzona lub zbliznowaciała tkanka płucna (zwłóknienie płuc)

• Palenie tytoniu

• Talasemia

• Cukrzyca typu 1

• Depresja

• Lęk

• Schizofrenia

U niektórych dzieci i nastolatków przebywających w szpitalu z COVID-19 występuje stan zapalny, który lekarze nazywają wieloukładowym zespołem zapalnym u dzieci. Lekarze uważają, że może to być związane z wirusem. Powoduje on objawy podobne do objawów wstrząsu toksycznego i choroby Kawasaki – stanu, który powoduje zapalenie naczyń krwionośnych u dzieci.

W jaki sposób zaburzenia nastroju są powiązane z ciężką postacią COVID-19?

W jednym z dużych badań przeanalizowano dane 91 milionów osób z zaburzeniami nastroju i innymi zaburzeniami psychicznymi. Stwierdzono, że osoby z istniejącymi wcześniej zaburzeniami nastroju są narażone na wysokie ryzyko hospitalizacji lub zgonu, ale niekoniecznie na ciężką postać COVID-19.

Jak wynika z badania, istnieje kilka społeczno-ekonomicznych powodów, dla których istniejące wcześniej zaburzenia nastroju mogą zwiększać ryzyko hospitalizacji i zgonu w przypadku zachorowania na COVID-19.

Należą do nich:

• Ubóstwo

• Brak dostępu do profilaktycznej opieki zdrowotnej

• Zdolność do zrozumienia zaleceń zdrowotnych

• Brak dostępu do opieki zdrowotnej po przystępnych cenach

• Życie w ciasnych pomieszczeniach lub obiektach, takich jak domy opieki, schroniska dla bezdomnych, więzienia lub oddziały psychiatryczne

Ponadto u osób cierpiących na choroby psychiczne mogą występować pewne objawy zaburzeń nastroju, które mogą zaburzać zdolność do dbania o siebie i angażowania się w sprawy zdrowotne. Może to utrudniać skuteczne przestrzeganie zachowań zdrowotnych, takich jak zachowanie dystansu społecznego lub poddanie się kwarantannie w celu ograniczenia rozprzestrzeniania się zakażenia.

Co więcej, osoby z zaburzeniami zdrowia psychicznego i nastroju częściej cierpią na takie schorzenia jak cukrzyca i choroby serca, które są głównymi czynnikami ryzyka ciężkiego przebiegu COVID-19.

W innym badaniu wzięto pod uwagę 7 348 osób z wcześniej występującymi zaburzeniami nastroju i psychicznymi, u których potwierdzono zakażenie wirusem COVID-19. Okazało się, że osoby chorujące na schizofrenię były ponad dwukrotnie bardziej narażone na śmierć z powodu zakażenia wirusem COVID-19. Eksperci z badania zauważyli, że przyczyną wyższego wskaźnika zgonów mogły być opóźnienia w dostępie do opieki zdrowotnej oraz inne nieznane lub monitorowane czynniki ryzyka zdrowotnego.

Przenoszenie koronawirusów

Jak rozprzestrzenia się koronawirus?

Wirus SARS-CoV-2 rozprzestrzenia się głównie z człowieka na człowieka. Ludzie uwalniają płyny z dróg oddechowych podczas wydechu (np. spokojne oddychanie, mówienie, śpiewanie, ćwiczenia fizyczne, kaszel, kichanie) w postaci kropel o różnej wielkości.

Największe kropelki szybko usuwają się z powietrza, w ciągu kilku sekund do kilku minut. Najmniejsze, bardzo drobne kropelki i cząstki aerozolu powstałe w wyniku szybkiego wysychania tych drobnych kropel są na tyle małe, że mogą pozostawać zawieszone w powietrzu przez kilka minut do kilku godzin.

Ryzyko przeniesienia zakażenia jest największe w odległości od trzech do sześciu stóp od źródła zakażenia, gdzie stężenie tych bardzo drobnych kropel i cząsteczek jest największe. Jeśli je wdychasz lub połykasz, wirus może dostać się do Twojego organizmu. Niektóre osoby zarażone wirusem nie mają objawów, ale mimo to mogą go rozprzestrzeniać.

Choć jest to mniej prawdopodobne, wirusem można się również zarazić dotykając powierzchni lub przedmiotu, na którym znajduje się wirus, a następnie dotykając ust, nosa lub ewentualnie oczu. Większość wirusów może żyć przez kilka godzin na powierzchni, na której się znajdują. Badanie wykazało, że wirus SARS-CoV-2 może przetrwać kilka godzin na różnych rodzajach powierzchni:

• Miedź (grosze, czajniki, naczynia kuchenne): 4 godziny

• Tektura (pudełka do transportu): do 24 godzin

• Tworzywa sztuczne (pojemniki na mleko, butelki po detergentach, siedzenia w metrze i autobusach, przyciski w windach): od 2 do 3 dni

• Stal nierdzewna (lodówki, garnki, patelnie, zlewozmywaki, niektóre butelki na wodę): 2 do 3 dni

Dlatego tak ważne jest regularne mycie lub dezynfekcja rąk i powierzchni, aby pozbyć się wirusa.

Niektóre psy i koty uzyskały pozytywny wynik testu na obecność wirusa. U kilku pojawiły się objawy choroby. Nie ma dowodów na to, że człowiek może zarazić się koronawirusem od zwierzęcia, ale wydaje się, że może on być przenoszony z ludzi na zwierzęta.

Co to jest rozprzestrzenianie się w społeczności?

Lekarze i urzędnicy służby zdrowia używają tego terminu, gdy nie znają źródła zakażenia. W przypadku COVID-19 termin ten odnosi się zazwyczaj do osoby, która zaraziła się wirusem, mimo że nie przebywała poza granicami kraju lub nie była narażona na kontakt z kimś, kto podróżował za granicę lub jest chory na COVID-19.

W lutym 2020 r. CDC potwierdziło zakażenie wirusem COVID-19 w Kalifornii u osoby, która nie podróżowała do obszaru dotkniętego chorobą ani nie była narażona na kontakt z osobą chorą. Prawdopodobnie osoba ta miała kontakt z kimś, kto był zakażony, ale o tym nie wiedziała. Tego typu przypadki zdarzały się również w przypadku wariantów.

Jak szybko się rozprzestrzenia?

Liczba osób zakażonych wirusem SARS-CoV-2 zmienia się każdego dnia. Zobacz nasze wiadomości, aby uzyskać najnowsze informacje na temat tej rozwijającej się historii.

Jak bardzo zaraźliwy jest koronawirus?

Wskaźnik przenoszenia jest stosunkowo wysoki. We wczesnych badaniach szacowano, że jedna chora osoba może zarazić od 2 do 3,5 innych osób. Jedno z badań wykazało, że odsetek ten jest wyższy – jeden przypadek rozprzestrzenia się na od 4,7 do 6,6 innych osób. Dla porównania, jedna osoba chora na grypę sezonową przenosi ją na 1,1 do 2,3 innych osób.

Wariant Omicron, który jest obecnie dominującym szczepem wirusa COVID-19 w Stanach Zjednoczonych, jest wysoce zakaźny i prawdopodobnie będzie rozprzestrzeniał się szybciej niż oryginalny wirus. Naukowcy wciąż sprawdzają, jak łatwo Omicron rozprzestrzenia się w porównaniu z poprzednim dominującym wariantem, Delta. CDC spodziewa się, że osoba zarażona wirusem Omicron może przenosić go na inne osoby, nawet jeśli osoba zarażona jest zaszczepiona lub nie ma objawów.

CDC donosi, że istnieją dowody na to, że wirus COVID-19 może być przenoszony, jeśli osoba, która jest zakażona, znajdzie się w odległości mniejszej niż 6 stóp od osoby zakażonej przez 15 minut w ciągu dnia. Wcześniej sądzono, że narażenie na zakażenie musi trwać jednorazowo 15 minut.

Aby zmniejszyć ryzyko przeniesienia zakażenia, należy nosić maseczki z tkaniny, jeśli nie możemy oddalić się od innych na odległość 6 stóp, często myć ręce, utrzymywać w czystości wspólne powierzchnie, ograniczać kontakt z innymi ludźmi i szczepić się.

Czy koronawirus może być przenoszony przez artykuły spożywcze, opakowania lub żywność?

Prawdopodobieństwo zarażenia się wirusem COVID-19 od innej osoby jest znacznie większe niż od paczek, artykułów spożywczych lub żywności. Jeśli należysz do grupy podwyższonego ryzyka, zostań w domu i skorzystaj z usług dostawcy lub poproś znajomego, aby zrobił za Ciebie zakupy. Jeśli to możliwe, niech zostawi produkty przed drzwiami wejściowymi. Jeśli robisz zakupy samodzielnie, noś maskę na twarz i staraj się trzymać w odległości co najmniej 6 stóp od innych kupujących.

Myć ręce przez co najmniej 20 sekund przed i po wniesieniu rzeczy do domu. Koronawirus może pozostawać na twardych powierzchniach, więc wyczyść i zdezynfekuj blaty i wszystko inne, czego dotykały Twoje torby. Opakowania plastikowe, metalowe lub szklane można wytrzeć wodą z mydłem.

Nie ma dowodów na to, że ktoś zaraził się wirusem COVID-19 od żywności lub pojemników na żywność.

Diagnostyka koronawirusów

Zadzwoń do lekarza lub lokalnego wydziału zdrowia, jeśli uważasz, że zostałeś narażony na zakażenie i masz takie objawy jak

• Gorączka 100 F lub wyższa

• Kaszel

• Kłopoty z oddychaniem

Ośrodki wykonujące testy są łatwo dostępne w większości rejonów. Niektóre wymagają umówienia się na wizytę, inne można po prostu podjechać samochodem. Szeroko dostępne są również domowe zestawy testowe.

Test wymazowy jest najbardziej powszechną metodą testowania. Polega on na poszukiwaniu śladów wirusa w górnych drogach oddechowych. Ty lub osoba przeprowadzająca test wkłada wacik do nosa, aby pobrać próbkę z tylnej części nosa i gardła. Próbka ta jest zwykle przesyłana do laboratorium, które poszukuje materiału wirusowego, ale w niektórych rejonach dostępne są szybkie testy, które dają wyniki w ciągu zaledwie 15 minut.

Jeśli występują oznaki wirusa, wynik testu jest pozytywny. Negatywny wynik testu może oznaczać, że nie ma wirusa lub jest go za mało, aby dokonać pomiaru. Może się to zdarzyć na wczesnym etapie infekcji. Uzyskanie wyników trwa zazwyczaj 24 godziny, ale testy muszą być pobrane, przechowywane, wysłane do laboratorium i przetworzone.

FDA wydała pozwolenie na użycie w nagłych przypadkach dla testów, które obejmują domowe testy wymazu z nosa, które pobiera się samodzielnie i ekspresowo wysyła do laboratorium w celu analizy. Agencja zatwierdziła również kilka szybkich testów do użytku domowego. Można je kupić bez recepty w aptekach, sklepach detalicznych lub w Internecie – ale zestawy, które dają szybkie wyniki (w ciągu kilku minut), mogą być czasem trudne do znalezienia ze względu na duży popyt. Testy domowe są również dostępne za darmo w niektórych lokalnych wydziałach zdrowia lub federalnie kwalifikowanych ośrodkach zdrowia.

Badanie wymazu może jedynie stwierdzić, czy w danym momencie w organizmie znajduje się wirus. Można również rozważyć wykonanie testu na obecność przeciwciał, który może wykazać, czy kiedykolwiek byłeś narażony na kontakt z wirusem, nawet jeśli nie miałeś objawów. Jest to ważne dla urzędników, którzy starają się ustalić, jak bardzo rozpowszechniony jest wirus COVID-19. Z czasem może to również pomóc w ustaleniu, kto jest odporny na wirusa.

FDA współpracuje z laboratoriami w całym kraju w celu opracowania większej liczby testów.

Zapobieganie koronawirusom

Szczepienie przeciwko COVID-19 jest kluczowym elementem profilaktyki. Ale należy również podjąć następujące kroki:

• W miejscach publicznych należy zakrywać nos i usta. Jeśli jesteś nosicielem wirusa COVID-19, możesz go rozprzestrzeniać, nawet jeśli nie czujesz się chory. Noś maskę, aby chronić innych. Nie zastępuje to dystansu społecznego. Nadal należy zachować odległość 6 stóp między sobą a osobami z otoczenia. Nie używaj maski przeznaczonej dla pracowników służby zdrowia. Nie zakładaj maski na twarz nikomu, kto jest:

  • Poniżej 2 roku życia

  • Ma problemy z oddychaniem

  • Nieprzytomny lub z innych powodów nie może samodzielnie zdjąć maski

• Często myj ręce wodą z mydłem lub stosuj środki odkażające na bazie alkoholu. Zabija to wirusy znajdujące się na rękach.

• Nie dotykaj twarzy. Koronawirusy mogą żyć na powierzchniach, których dotykasz przez kilka godzin. Jeśli dostaną się na ręce, a ty dotkniesz oczu, nosa lub ust, mogą dostać się do organizmu.

• Zachowuj dystans społeczny. Ponieważ możesz mieć i rozprzestrzeniać wirusa, nie wiedząc o tym, powinieneś jak najczęściej przebywać w domu. Jeśli już musisz wyjść z domu, trzymaj się z dala od innych, w odległości co najmniej 6 stóp.

• Czyszczenie i dezynfekcja. Najpierw umyj wodą z mydłem, a następnie zdezynfekuj powierzchnie, których często dotykasz, takie jak stoły, klamki, włączniki światła, toalety, krany i zlewy. Użyj mieszaniny wybielacza domowego i wody (1/3 szklanki wybielacza na galon wody lub 4 łyżeczki wybielacza na kwartę wody) lub środka czyszczącego zatwierdzonego do zwalczania SARS-CoV-2. Możesz sprawdzić na stronie internetowej Agencji Ochrony Środowiska (EPA), czy Twój środek znajduje się na liście. Podczas sprzątania należy nosić rękawiczki i wyrzucić je po zakończeniu sprzątania.

Nie ma dowodów na to, że terapie ziołowe i herbaty mogą zapobiegać infekcji.

Wskazówki dotyczące przygotowania do COVID-19

Poza stosowaniem wymienionych powyżej metod zapobiegania zakażeniom, możesz:

• Spotkać się jako domownicy lub większa rodzina, aby porozmawiać o tym, kto czego potrzebuje.

• Jeśli w rodzinie są osoby z grupy podwyższonego ryzyka, należy zapytać lekarza, co należy zrobić.

• Porozmawiaj z sąsiadami o planowaniu awaryjnym. Dołącz do grupy czatowej lub strony internetowej, aby pozostać w kontakcie.

• Znajdź lokalne organizacje pomocowe, które mogą pomóc w zapewnieniu opieki zdrowotnej, dostarczeniu żywności i innych artykułów.

• Sporządź listę kontaktów w nagłych wypadkach. Uwzględnij na niej rodzinę, przyjaciół, sąsiadów, kierowców samochodów, lekarzy, nauczycieli, pracodawców i lokalny wydział zdrowia.

• Wybierz pomieszczenie (lub pomieszczenia), w którym możesz odseparować od reszty osób osobę chorą lub narażoną na kontakt z czynnikami zewnętrznymi.

• Porozmawiaj ze szkołą dziecka na temat nadrabiania zaległości.

• Przygotuj się do pracy w domu, jeśli twoje biuro jest zamknięte.

• Skontaktuj się z przyjaciółmi lub rodziną, jeśli mieszkasz sam. Zaplanuj, że będą Cię odwiedzać przez telefon, e-mail lub czat wideo.

Czy maska na twarz może uchronić Cię przed infekcją?

Maseczka to dodatkowa warstwa ochrony dla każdego, oprócz szczepionek i starań o zachowanie dystansu społecznego. Wirus można rozprzestrzeniać, rozmawiając lub kaszląc, nawet jeśli nie wie się o tym lub nie ma się objawów zakażenia.

Ważne jest, aby w różnych sytuacjach nosić maskę:

Jeśli jesteś w pełni zaszczepiony, noś maskę w pomieszczeniach zamkniętych w miejscach publicznych, jeśli przebywasz na obszarze, na którym występuje duże lub znaczne rozprzestrzenienie COVID. Jeśli nie jesteś w pełni zaszczepiony, zawsze noś maseczkę w zamkniętych miejscach publicznych. Dotyczy to osób w wieku 2 lat i starszych.

Jeśli jesteś przewlekle chory lub przyjmujesz leki osłabiające Twój układ odpornościowy, noś maseczkę w zamkniętych miejscach publicznych, nawet jeśli jesteś w pełni zaszczepiony. Należy to robić, chyba że lekarz zaleci inaczej. Ogólnie rzecz biorąc, nie musisz nosić maski na zewnątrz, gdzie koronawirus trudniej się rozprzestrzenia. Jeśli jednak w Twojej okolicy odnotowuje się wysoki poziom zachorowań na COVID-19, rozważ noszenie maski w zatłoczonych miejscach na świeżym powietrzu oraz podczas spotkań na świeżym powietrzu, które wymagają bliskiego kontaktu z osobami nie w pełni zaszczepionymi.

Każdy powinien nosić maskę na twarzy, jeśli jest chory i przebywa w pobliżu innych ludzi lub zwierząt, nawet w domu. Opiekunowie powinni ich używać podczas czyszczenia i dezynfekcji sypialni lub łazienki chorego. Jeśli musisz zadzwonić pod numer 911, załóż maskę, zanim przyjedzie pomoc medyczna.

Niektóre osoby nie powinny nosić masek:

• Dzieci w wieku poniżej 2 lat

• Osoby niepełnosprawne, które nie mogą nosić maski lub nie mogą jej bezpiecznie nosić w przypadku niepełnosprawności

• Osoba wykonująca pracę, w której noszenie maski stanowiłoby zagrożenie dla zdrowia lub bezpieczeństwa współpracowników, zgodnie z oceną ryzyka w miejscu pracy

Jakie są różne rodzaje masek twarzowych?

Masz do wyboru kilka opcji:

Maski tkaninowe nadają się do prania i wielokrotnego użytku. Najlepsze z nich mają wiele warstw oddychającej tkaniny i dobrze przylegają do nosa i ust. Dobrze jest kupić maski z przewodem nosowym i wykonane z materiału, który blokuje światło.

Maski jednorazowe, zwane również chirurgicznymi, są również szeroko dostępne. Wybieraj te, które mają kilka warstw materiału nietkanego. Wybierz rozmiar, który dobrze przylega do nosa i ust oraz jest wyposażony w przewód nosowy. Nie należy nosić masek z przerwami po bokach twarzy lub nosa, z mokrym lub brudnym materiałem.

Maski oddechowe N95 – ściśle przylegają do twarzy i filtrują 95% lub więcej najmniejszych cząstek w powietrzu. Aby działały, muszą być dobrze dopasowane.

Dobrze jest kupić podstawową, jednorazową półmaskę N95. Wybierz taką, która jest wysokiej jakości i ma na etykiecie napis NIOSH Approved (zatwierdzona przez NIOSH).

Pracownicy służby zdrowia muszą mieć priorytetowy dostęp do półmaski N95, która jest specjalnie oznakowana jako chirurgiczna. Ich zapasy mogą być ograniczone, a zapotrzebowanie na nie może być duże.

Czy można bezpiecznie podróżować w czasie pandemii?

Zatłoczone miejsca mogą zwiększyć ryzyko zarażenia się wirusem COVID-19. CDC zaleca, aby w czasie pandemii nie podróżować za granicę ani statkami wycieczkowymi. Ograniczenia zostały złagodzone dla osób zaszczepionych, a niektóre regiony stosują paszporty szczepionkowe jako sposób na otwarcie się na zaszczepionych podróżnych.

Kilka pytań może pomóc w podjęciu decyzji, czy podróżowanie jest bezpieczne:

• Czy koronawirus rozprzestrzenia się w miejscu, do którego się wybierasz?

• Czy podczas podróży będziesz mieć bliski kontakt z innymi ludźmi?

• Czy jesteś w grupie podwyższonego ryzyka ciężkiej choroby, jeśli złapiesz wirusa?

• Czy mieszkasz z kimś, kto cierpi na poważne schorzenia?

• Czy miejsce, w którym się zatrzymasz, będzie sprzątane?

• Czy będziesz miał dostęp do żywności i innych artykułów pierwszej potrzeby?

Jeśli zdecydujesz się na podróż, trzymaj się z dala od osób chorych. Często myj ręce i staraj się nie dotykać twarzy. Jeśli przebywasz w pobliżu innych osób, noś maskę z materiału. Wszystkie linie lotnicze wymagają, aby wszyscy klienci ich używali. Są one również wymagane w innych środkach transportu publicznego, takich jak pociągi i autobusy.

Jak możesz pomóc w powstrzymaniu rozprzestrzeniania się koronawirusa?

Ponieważ wirus przenosi się z człowieka na człowieka, ważne jest, aby w miarę możliwości ograniczyć kontakt z innymi ludźmi i unikać dużych zgromadzeń. W wielu stanach i miastach złagodzono ograniczenia, ale nie oznacza to, że wirus zniknął. Należy nadal przestrzegać zasad bezpieczeństwa, takich jak noszenie maseczki w miejscach publicznych i mycie rąk.

Chociaż wiele firm nadal stosuje praktykę pracy w domu, dla wielu pracowników nie jest to możliwe. Niektórzy ludzie pracują w firmach o kluczowym znaczeniu dla codziennego życia, takich jak służba zdrowia, organy ścigania i przedsiębiorstwa użyteczności publicznej. Wszyscy inni powinni nadal ograniczać czas przebywania w miejscach publicznych, na ile to możliwe, a gdy nie jest to możliwe, nosić maskę na twarz.

Następujące terminy stały się obecnie powszechnie używane:

• Dystans społeczny lub fizyczny, zachowanie dystansu między sobą a innymi ludźmi, kiedy trzeba wyjść z domu

• Kwarantanna – trzymanie osoby w domu i oddzielenie jej od innych osób, jeśli mogła być narażona na kontakt z wirusem

• Izolacja – trzymanie osób chorych z dala od osób zdrowych, w tym, jeśli to możliwe, wydzielenie osobnej sypialni i łazienki dla chorych

Środki ostrożności powinny być przestrzegane nawet po szczepieniu.

Szczepionka przeciwko koronawirusowi

Szczepionki są obecnie dostępne dla dzieci w wieku zaledwie 5 lat. Szczepionki te stanowią jedną trzecią dawki szczepionki Pfizer-BioNTech?COVID-19, która jest dopuszczona do stosowania u osób w wieku 12 lat i starszych. Podobnie jak w przypadku wersji dla dorosłych, wersja dla dzieci wymaga dwóch dawek, podawanych w odstępie 3 tygodni.

U osób dorosłych dopuszczona jest również dwudawkowa szczepionka Moderna oraz jednodawkowa szczepionka Johnson & Johnson.

Najlepsi eksperci w dziedzinie zdrowia mają swoje preferencje co do rodzaju wybranej szczepionki. Zalecają oni wybór szczepionki zawierającej mRNA (jak szczepionki firm Pfizer i Moderna), a nie szczepionki firmy J&J, która jest produkowana w inny sposób. Szczepień Ochronnych (Advisory Committee on Immunization Practices), który dokonał przeglądu najnowszych danych dotyczących skuteczności, bezpieczeństwa i rzadkich działań niepożądanych dostępnych szczepionek.

Jeśli nie możesz otrzymać szczepionki mRNA lub nie chcesz jej otrzymać, zdecydowanie powinieneś otrzymać szczepionkę J&J. Jak twierdzą eksperci, podanie jakiejkolwiek szczepionki przeciwko COVID-19 jest lepsze niż nieszczepienie.

Szczepienia przypominające szczepionkami Pfizer i Moderna są zalecane dla wszystkich osób w wieku 18 lat i starszych co najmniej 6 miesięcy po otrzymaniu dwóch pierwszych dawek. (Szesnasto- i siedemnastolatkowie, którzy otrzymali dwie pierwsze dawki szczepionki Pfizer, również mogą otrzymać dawkę przypominającą Pfizer).

Szczepionka przypominająca J&J jest zalecana dla osób w wieku 18 lat i starszych co najmniej 2 miesiące po otrzymaniu pierwszej dawki szczepionki J&J.

Jeśli masz 18 lat lub więcej, możesz otrzymać dawkę przypominającą dowolnej szczepionki COVID dopuszczonej do obrotu w Stanach Zjednoczonych. Oznacza to, że nie musisz stosować tej samej szczepionki, którą otrzymałeś na początku. Na przykład, jeśli pierwsze dawki pochodziły z firmy Moderna, można otrzymać dawkę przypominającą z firmy Pfizer.

Pamiętaj jednak, że młodzież w wieku 16 i 17 lat, która otrzymała szczepionkę firmy Pfizer, może otrzymać dawkę przypominającą tylko od firmy Pfizer.

Szczepionka COVID-19 została opracowana w niespotykanym dotąd tempie, a testy na ludziach rozpoczną się w marcu 2020 roku. FDA twierdzi, że w celu uzyskania zgody na dopuszczenie szczepionki do obrotu nie poczyniono żadnych kroków na skróty i że szczepienia są bezpieczne. CDC stwierdziło, że szczepionka jest bezpieczna dla kobiet w ciąży i nie ma dowodów na to, że przeciwciała powstałe w wyniku szczepienia COVID-19 powodują jakiekolwiek problemy z zajściem w ciążę.

Leczenie koronawirusów

Nie ma specyficznego leczenia dla COVID-19. Osoby, które zachorowały na łagodną postać choroby, powinny zadbać o złagodzenie objawów, np. odpoczynek, przyjmowanie płynów i kontrolowanie gorączki. Na ból gardła, bóle ciała i gorączkę należy zażywać leki dostępne bez recepty. Nie należy jednak podawać aspiryny dzieciom i młodzieży poniżej 19 roku życia.

Być może słyszałeś, że nie powinieneś brać ibuprofenu w celu leczenia objawów COVID-19. Jednak National Institutes of Health twierdzi, że osoby zarażone wirusem mogą stosować niesteroidowe leki przeciwzapalne (NSAID) lub acetaminofen jak zwykle.

Antybiotyki nie pomogą, ponieważ leczą one bakterie, a nie wirusy. Jeśli słyszy się, że osoby chore na COVID-19 otrzymują antybiotyki, jest to związane z infekcją, która pojawiła się wraz z chorobą.

Osoby z ciężkimi objawami wymagają opieki szpitalnej.

Lek przeciwwirusowy o nazwie remdesivir (Veklury) jest pierwszym lekiem zatwierdzonym przez FDA do leczenia pacjentów hospitalizowanych z wirusem COVID-19. Pierwotnie opracowany do leczenia wirusa Ebola, dowody wskazują, że pacjenci leczeni remdesivirem wyzdrowieli w ciągu około 11 dni w porównaniu z 15 dniami w przypadku osób otrzymujących placebo.

Prowadzonych jest wiele badań klinicznych mających na celu zbadanie metod leczenia stosowanych w innych schorzeniach, które mogłyby zwalczać COVID-19, oraz opracowanie nowych metod.

Prowadzone są na przykład badania nad tocilizumabem, innym lekiem stosowanym w leczeniu chorób autoimmunologicznych. FDA zezwala również na prowadzenie badań klinicznych i wykorzystywanie w szpitalach osocza krwi osób, które zachorowały na COVID-19 i wyzdrowiały, aby pomóc innym w budowaniu odporności. Nazywa się to osoczem rekonwalescentów. Obecnie dowody na skuteczność tej metody są ograniczone.

Na początku pandemii leki przeciwmalaryczne – hydroksychlorochina i chlorochina – były brane pod uwagę jako możliwe do zastosowania.