Lekarz mówi ci.

Istnieje wiele schorzeń, które można pomylić z chorobą Leśniowskiego-Crohna. Dowiedz się więcej o innych przyczynach objawów, które imitują chorobę Leśniowskiego-Crohna.

Oto kilka chorób, które mogą przypominać chorobę Crohns, ale nią nie są.

Wrzodziejące zapalenie jelita grubego (WZJG)

Podobnie jak Crohns, jest to choroba zapalna jelit. Stan zapalny wywołany UC dotyczy jelita grubego (okrężnicy) i odbytnicy. Natomiast choroba Leśniowskiego-Crohna może wystąpić w dowolnym miejscu jelita. WZJG może powodować owrzodzenia w wyściółce jelita grubego. Zarówno w przypadku UC, jak i Crohns, pacjent może być zmęczony, a jego kupa może być krwista lub śluzowata. W przypadku wrzodziejącego zapalenia jelita grubego możesz robić więcej kupy lub od razu potrzebować kupy. To samo może się zdarzyć w przypadku Crohns. Jednak Crohns częściej niż WZJG powoduje powikłania, takie jak przetoki, zwężenia i ropnie.

Zespół jelita drażliwego (IBS)

Nie jest to spowodowane stanem zapalnym. W IBS jelita wyglądają normalnie w badaniach obrazowych, takich jak tomografia komputerowa i biopsje. Różni się on od nieswoistych zapaleń jelit (IBD), których jednym z rodzajów jest choroba Leśniowskiego-Crohna. IBS jest czasami nazywany jelitem wrażliwym. Do objawów należą: uczucie gazów, zmiany w składzie kupy, takie jak biegunki i zaparcia, a także ból brzucha lub wzdęcia, które mogą ustąpić po wypróżnieniu. Kupa może być również śluzowata. Objawy mogą również pojawiać się i znikać.

Celiakia

Jest to choroba autoimmunologiczna, w której organizm nie jest w stanie przetworzyć glutenu, białka zawartego w pszenicy, jęczmieniu i innych produktach spożywczych. Gluten może uszkodzić jelito cienkie, jeśli pacjent choruje na celiakię. Jednak wiele osób z chorobą Leśniowskiego-Crohna może spożywać gluten bez problemów. Z czasem celiakia uniemożliwia organizmowi przyswajanie pewnych składników odżywczych z jedzenia i picia. Jej objawy mogą obejmować wzdęcia, utratę wagi, biegunkę, zmęczenie i anemię.

Alergia pokarmowa

Twój organizm może nadmiernie reagować na nieszkodliwe pokarmy, wywołując reakcję immunologiczną w celu ochrony organizmu. Objawy reakcji alergicznej to skurcze brzucha, mdłości, biegunka, pokrzywka, wysypka i trudności w oddychaniu. Nawet niewielka ilość pokarmu może wywołać alergię.

Nietolerancja pokarmowa

W przeciwieństwie do alergii pokarmowej, nie dotyczy ona układu odpornościowego. Nietolerancja pokarmowa polega na tym, że twoje jelita nie mogą normalnie rozkładać pewnych pokarmów. Może boleć Cię brzuch, możesz odczuwać mdłości i wymiotować, mieć biegunkę, zgagę, skurcze, wzdęcia i gazy. Objawy te pojawiają się zwykle dopiero po spożyciu dużej ilości danego pokarmu lub po częstym jego spożywaniu.

Rak okrężnicy

Nazywany również rakiem jelita grubego, często nie daje zauważalnych objawów, aż do późnego wieku. Ale kiedy już się pojawią, objawy mogą przypominać te występujące w chorobie Crohns’a.

Możesz zauważyć, że twoje kupy są krwiste lub że krwawisz z odbytu. Inne objawy raka jelita grubego to dyskomfort w żołądku, osłabienie lub zmęczenie, niewyjaśniona utrata wagi oraz uczucie niemożności wypróżnienia.

Zapalenie naczyń

Jest to stan zapalny naczyń krwionośnych. Istnieje wiele form zapalenia naczyń. Ale wiele z nich nie występuje powszechnie. Niektóre z nich mogą powodować objawy, takie jak owrzodzenia jamy ustnej, które są podobne do objawów choroby Crohns. Do tych typów należą:

• Choroba Behceta

• Mikroskopowe zapalenie naczyń krwionośnych (MPA)

• Ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń (GPA, ziarniniakowatość Wegenera)

• Eozynofilowa ziarniniakowatość z zapaleniem wielomięśniowym (EGPA, zespół Churga-Straussa)

• Zapalenie naczyń IgA (wcześniej znane jako plamica Henocha-Schleina lub HSP)

Wspólny zmienny niedobór odporności

Osobom z tym zaburzeniem brakuje wystarczającej ilości białek, które są potrzebne do zwalczania infekcji. Może to powodować biegunkę i bóle brzucha oraz utratę wagi.

Niedokrwienie jelit

Jest to grupa schorzeń, które mogą być śmiertelne. Dochodzi do niego na skutek braku dopływu krwi do jelit. Najczęstszą postacią tego schorzenia jest niedokrwienie jelita grubego (niedokrwienne zapalenie jelita grubego). Może ono powodować skurczowy ból w dolnej części brzucha i biegunkę z domieszką krwi. Osoby cierpiące na to schorzenie często przeszły operację serca lub naczyń krwionośnych, przyjmują pewne rodzaje leków lub wykonują intensywne ćwiczenia fizyczne.

Zapalenie uchyłków

U osób powyżej 40 roku życia normalne jest występowanie małych wybrzuszonych woreczków wzdłuż przewodu pokarmowego, zwykle w okrężnicy. Nazwa tych guzków to uchyłki. Zazwyczaj są one nieszkodliwe. Zapalenie uchyłków to sytuacja, w której dochodzi do ich zapalenia i zakażenia. W takim przypadku najczęściej pojawia się ból w lewym dolnym rogu brzucha, który utrzymuje się przez kilka dni. Możesz też odczuwać go bardziej po prawej stronie, zwłaszcza jeśli jesteś pochodzenia azjatyckiego. Inne objawy to tkliwość brzucha, nudności, wymioty, zaparcia i gorączka. Czasami może również wystąpić biegunka.

Polekowe zapalenie jelit i okrężnicy

Często przyczyną są niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) i leki immunologiczne. Od leków z grupy NLPZ mogą pojawić się wrzody w jelitach. Leki te mogą również powodować zwężenie jelita cienkiego, co może prowadzić do jego zablokowania.

Infekcje

Zakażenia, w tym bakterie takie jak salmonella, mogą powodować biegunkę, bóle brzucha i inne objawy przypominające chorobę Leśniowskiego-Crohna.

Czy naturalne środki lecznicze mogą pomóc w zaostrzeniu choroby Leśniowskiego-Crohna? Niektóre uzupełniające metody leczenia mają więcej dowodów na korzyści niż inne. Dowiedz się, które z nich są pomocne, korzystając z tego pokazu slajdów lekarskich.

1/15

Oprócz leków przepisanych przez lekarza, pacjent może chcieć zastosować leczenie uzupełniające, aby złagodzić objawy choroby Leśniowskiego-Crohna, wzmocnić system odpornościowy lub po prostu poczuć się lepiej każdego dnia. Istnieje wiele opcji, od leków ziołowych po praktyki mindfulness. Ale pamiętaj: poinformuj swojego lekarza o wszelkich nowych terapiach, których chcesz spróbować. Będzie on w stanie ocenić, które z nich są bezpieczne i najprawdopodobniej ci pomogą.

Probiotyki

2/15

Jelito jest naturalnie pełne bakterii, ale u osób z Crohnsem ich równowaga może być zaburzona. Probiotyki mają na celu przywrócenie tej równowagi poprzez dodanie pomocnych zarazków. Można je znaleźć w żywności, np. w jogurcie z żywymi kulturami, kapuście kiszonej i miso. Można też przyjmować tabletki lub kapsułki probiotyczne. Czy one działają? Naukowcy znaleźli kilka szczepów, które wyglądają obiecująco, w tym jeden o nazwie bifidobacterium, ale potrzeba więcej badań. Jeśli chcesz je wypróbować, są one zazwyczaj bezpieczne i mają łagodne skutki uboczne, takie jak gazy i wzdęcia.

Prebiotyki

3/15

Niektóre produkty spożywcze zawierają te naturalne substancje, które stanowią paliwo dla pomocnych bakterii rozwijających się w Twoim przewodzie pokarmowym. Znajdziesz je w bananach, cebuli, porach, topinamburze, szparagach i mniszku lekarskim. Badania nie wykazały, że dodanie do diety prebiotyków pomoże w łagodzeniu objawów. Jeśli jednak chcesz spróbować, na pewno Ci nie zaszkodzą.

Oleje rybne

4/15

Nazywane również kwasami tłuszczowymi omega-3, są popularnym środkiem na wiele problemów zdrowotnych związanych ze stanami zapalnymi. Można je uzyskać poprzez spożywanie tłustych ryb, takich jak łosoś, makrela i śledź. Są one również dostępne w postaci tabletek. Czy złagodzą one stan zapalny w jelitach wywołany przez chorobę Leśniowskiego-Crohna? Naukowcy nie są tego pewni. Są one jednak generalnie bezpieczne, jeśli chcesz ich spróbować. Zanim zaczniesz je przyjmować, poinformuj o tym swojego lekarza.

Odpoczynek od jelit

5/15

Jeśli jesteś w trakcie zaostrzenia choroby, pomocne może być stosowanie przez pewien czas diety płynnej, aby dać układowi trawiennemu szansę na zresetowanie się. Może to trwać od kilku dni do kilku tygodni. Będziesz pić specjalne płyny, aby mieć pewność, że otrzymujesz wszystkie składniki odżywcze, których potrzebujesz podczas gojenia się stanu zapalnego w jelitach. Nie próbuj jednak tego na własną rękę. Upewnij się, że uzyskasz wskazówki od lekarza.

Aloe Vera

6/15

Być może znasz go jako środek do pielęgnacji skóry, ale niektórzy twierdzą, że picie soku z tej rośliny może pomóc w problemach z jelitami. Nie ma dowodów na to, że to działa i może powodować biegunkę. Może również pobudzać układ odpornościowy, co może być problemem w przypadku Crohns.

Akupunktura

7/15

Czy ta tradycyjna chińska praktyka, polegająca na wprowadzaniu małych igieł do ciała w określonych punktach, może pomóc w leczeniu choroby Leśniowskiego-Crohna? Niektórzy ludzie mogą stwierdzić, że dzięki temu czują się lepiej. Nie przeprowadzono jednak wielu badań w tym zakresie, więc trudno powiedzieć coś pewnego. Ryzyko jest niewielkie, pod warunkiem, że korzysta się z usług certyfikowanego lekarza.

Moxibustion

8/15

Spalanie moksy to kolejna metoda tradycyjnej medycyny chińskiej, którą zwykle stosuje się jednocześnie z akupunkturą. Uważa się, że te dwie metody najlepiej działają razem. Jest to rodzaj terapii ciepłem. Terapeuta spala suszone zioła blisko skóry, często w pobliżu punktów akupunkturowych. W kilku badaniach stwierdzono, że spalanie moksy w połączeniu z akupunkturą może poprawić objawy choroby Leśniowskiego-Crohna. Potrzeba jednak znacznie więcej badań.

Joga

9/15

Joga, która koncentruje się na pozycjach i oddychaniu, jest świetnym sposobem na relaks. Może to być kluczowe w przypadku Crohns, ponieważ stres może wywołać zaostrzenie choroby i pogorszyć jej objawy. Każda forma ćwiczeń może jednak złagodzić stres i pomóc jelitom w bardziej normalnej pracy. Badania wykazały, że joga może być bezpieczną i skuteczną częścią planu leczenia, kiedy nie jesteś w trakcie zaostrzenia.

Światło słoneczne

10/15

Naukowcy odkryli, że osoby, które otrzymują mniej światła słonecznego, mają większe szanse na zachorowanie na Crohns. Nie oznacza to jednak, że opalanie się pomoże na objawy choroby. Po pierwsze, naukowcy muszą dowiedzieć się więcej na temat związku między światłem słonecznym a chorobą. Po drugie, zaburzenia skórne są częstym problemem u osób z Crohnsem, a opalanie może je pogorszyć. Noś krem z filtrem przeciwsłonecznym i sprawdź, czy któryś z leków nie powoduje u Ciebie dodatkowej wrażliwości na promienie UV.

Kurkuma

11/15

Kluczowym składnikiem tej przyprawy jest kurkumina, która według niektórych ma właściwości zwalczające stany zapalne. Nie ma na to mocnych dowodów, ale w kilku małych badaniach wydawało się, że kurkumina pomaga osobom cierpiącym na chorobę Crohna lub wrzodziejące zapalenie jelita grubego. Mimo to potrzebne są dalsze badania. Jest bezpieczny, ale długotrwałe przyjmowanie lub zbyt duże dawki mogą powodować problemy trawienne. Można go znaleźć w tabletkach, kapsułkach, herbatach i ekstraktach.

Cannabis

12/15

W kilku wczesnych badaniach stwierdzono, że palenie konopi indyjskich (marihuany) może pomóc w łagodzeniu takich objawów, jak ból, nudności i utrata apetytu. Nie ma jednak dowodów na to, że medyczna marihuana może złagodzić stan zapalny lub leczyć chorobę Leśniowskiego-Crohna czy IBD. Ponadto mogą one wywoływać skutki uboczne, w tym problemy z nastrojem i pamięcią. Trwają dalsze badania. W międzyczasie nie próbuj jej bez konsultacji z lekarzem.

Wyciąg z ananasa

13/15

Bromelaina, pochodząca z łodygi owocu, może być w stanie zwalczać stany zapalne. Naukowcy uważają, że może ona pomóc w łagodzeniu objawów Crohns’a, ale jak dotąd była testowana tylko w laboratorium. Trzeba przeprowadzić więcej badań, aby dowiedzieć się, jak wpływa na ludzi. Można go znaleźć w postaci tabletek i kapsułek. U niektórych osób, które go przyjmowały, występowały problemy trawienne i reakcje alergiczne.

Mleko wielbłądzie

14/15

Jeśli masz problemy z odżywianiem się z powodu Crohns, to mleko może ci pomóc. Jest bogate w minerały (wapń, magnez, żelazo, miedź i cynk) oraz witaminy (A, B2, C i E). Ma również niską zawartość tłuszczu i cholesterolu. Ponieważ zawiera przeciwutleniacze i inne białka, które mogą zwalczać stan zapalny, niektórzy uważają, że może pomóc w łagodzeniu objawów Crohns. Aby odpowiedzieć na to pytanie, potrzeba jednak więcej badań.

Biofeedback

15/15

Technika ta pomaga kontrolować reakcje fizyczne za pomocą myśli. Czujniki elektryczne umieszczone na ciele informują o rytmie serca, oddechu, falach mózgowych i innych sygnałach zwrotnych. Z pomocą terapeuty uczysz się kontrolować te funkcje, na przykład poprzez rozluźnienie określonych mięśni lub oddychanie w określony sposób. Pomaga to w opanowaniu stresu, co może pomóc w utrzymaniu objawów Crohns w ryzach.

Dowiedz się więcej od lekarza na temat tej formy nieswoistej choroby zapalnej jelit. Co ją wywołuje, kto na nią choruje, jak się ją leczy i jak można z nią żyć?

1/11

Ten rodzaj nieswoistego zapalenia jelit (IBD) powoduje obrzęk lub podrażnienie wyściółki przewodu pokarmowego. Jest to szereg pustych w środku narządów, które tworzą przewód od jamy ustnej do odbytu. Choroba Leśniowskiego-Crohna dotyka głównie jelita cienkiego i początkowej części jelita grubego. Może jednak pojawić się w każdej części przewodu pokarmowego. To odróżnia go od innych chorób IBD.

Jakie są objawy?

2/11

Ponieważ choroba ta ma charakter przewlekły, co oznacza, że oddziałuje na pacjenta przez długi czas, objawy mogą pojawiać się i znikać. Mogą pojawić się bez ostrzeżenia. Zauważysz:

• Częste biegunki, na które nie pomagają leki dostępne bez recepty

• Krew w kupie lub w toalecie

• Uczucie, że musisz iść, ale nie możesz

• Intensywne skurcze lub ból brzucha z nudnościami i wymiotami

• Utrzymująca się gorączka lub utrata masy ciała, której nie można wyjaśnić

Czy może mieć wpływ na inne części ciała?

3/11

Tak. Objawy mogą pojawić się poza jelitami, np:

• Bolesne owrzodzenia jamy ustnej, takie jak owrzodzenia typu canker

• Opuchlizna oczu lub pod skórą

• sztywność stawów lub kręgosłupa przypominająca zapalenie stawów

• Szczeliny – małe rozdarcia – w odbycie

?

Kto to dostanie?

4/11

Choroba Leśniowskiego-Crohna występuje rodzinnie. Najczęściej występuje u osób pochodzenia żydowskiego z Europy Wschodniej. W ostatnich latach wzrosła liczba przypadków zachorowań wśród Afroamerykanów. U niektórych osób choroba jest rozpoznawana wcześnie, w wieku 15-35 lat. Choroba może jednak dotknąć osobę w każdym wieku i o każdym pochodzeniu etnicznym, dotyka zarówno mężczyzn, jak i kobiety.

Co ją wywołuje?

5/11

Naukowcy nie są pewni, dlaczego ludzie chorują na Crohns, poza historią rodzinną. Do czynników, które mogą zwiększyć ryzyko zachorowania należą:

• Wadliwy układ odpornościowy

• Życie w środowisku miejskim lub przemysłowym

• Palenie tytoniu

• Leki takie jak niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ)

Niektórzy lekarze uważają, że choć superczyste, wolne od zarazków dzieciństwo pozwala uniknąć chorób w młodości, to w późniejszym okresie może zwiększyć prawdopodobieństwo wystąpienia zaburzeń układu odpornościowego, takich jak Crohns.

Jak jest diagnozowany?

6/11

Nie ma jednego testu na Crohns. Lekarz prawdopodobnie najpierw wykluczy inne przyczyny objawów. Może wykonać kolonoskopię. W tym celu wykorzystuje się cienką, oświetloną rurkę, aby zajrzeć do wnętrza jelita grubego. Inne metody obejmują tomografię komputerową lub rezonans magnetyczny, które pozwalają lekarzowi obejrzeć cały przewód pokarmowy. Można też spróbować endoskopii kapsułkowej. Podczas tego badania pacjent połyka kapsułkę z maleńką kamerą.

Jak się go leczy?

7/11

Lekarz prawdopodobnie będzie chciał, abyś spróbował zastosować kombinację leków i zmiany stylu życia. Będą one miały na celu opanowanie obrzęku. Pomoże to w gojeniu się jelit i złagodzi objawy. Odpowiednie leki mogą również ograniczyć zaostrzenia choroby. Wiele osób z Crohnsem będzie musiało w pewnym momencie przejść operację. Nie wyleczy ona choroby, ale może usunąć chore części przewodu pokarmowego, oszczędzając zdrowe.

Co z rakiem?

8/11

Choroba Leśniowskiego-Crohna w jelicie grubym ma związek z rakiem jelita grubego. Aby zmniejszyć ryzyko, należy poddać się leczeniu i kontrolować objawy. Pomocne są także regularne badania przesiewowe. Lekarz może powiedzieć, jak często należy się badać. Samo w sobie nie obniży to ryzyka, ale może pomóc we wczesnym wykryciu choroby i zwiększyć szanse na wyleczenie.

Co jeszcze może pomóc?

9/11

Niektórzy ludzie próbują uzupełniających i alternatywnych metod leczenia, aby złagodzić objawy choroby Leśniowskiego-Crohna. Do głównych rodzajów należą:

• Ćwiczenia umysłu i ciała, takie jak medytacja, joga, tai chi i hipnoza

• Leczenie chiropraktyczne

• Masaż lub refleksologia

• Medycyna energetyczna, taka jak Reiki – technika uzdrawiania wykorzystująca dotyk – lub qi gong

• Suplementy, witaminy i probiotyki

Jeśli myślisz, że chciałbyś spróbować któregoś z tych sposobów, zapytaj najpierw lekarza, czy jest to bezpieczne i czy działa. Upewnij się, że terapia jest odpowiednia dla Ciebie i nie będzie przeszkadzać w korzystaniu z opieki medycznej.

Czy powinienem zmienić dietę?

10/11

Tak. Aby złagodzić objawy, można spożywać pewne produkty, a innych unikać. Lekarz może ustalić stały plan posiłków, w którym ograniczy niektóre pokarmy. Może też poprosić o zmianę nawyków, na przykład:

• Zrezygnuj z napojów gazowanych.

• Ograniczanie niektórych pokarmów o wysokiej zawartości błonnika.

• Pić więcej płynów.

• Jedz częste, małe posiłki.

• Rejestrować to, co jemy, aby móc wyeliminować problematyczne produkty.

Jak wygląda przyszłość?

11/11

Można mieć tę chorobę i nadal prowadzić normalne życie. Dbaj o zdrowie swojego organizmu, stosuj się do zaleceń lekarza i pomagaj innym. Wszystkie te rzeczy pomogą Ci radzić sobie z chorobą i rozwijać się pomimo niej. Aby ułatwić sobie życie, można:

• Poprosić o dodatkową pomoc w domu lub ją zatrudnić.

• Nawiązać kontakt z innymi osobami chorymi na Crohns lub inne IBD.

• Zwracaj uwagę na to, co jesz i pijesz, aby nie dopuścić do wystąpienia objawów.

Które suplementy pomagają w chorobie Crohna? Czy muszę przyjmować suplementy? Jakie witaminy i minerały powinienem przyjmować? Dowiedz się, jakie suplementy może zalecić Twój lekarz w przypadku choroby Leśniowskiego-Crohna.

Zaostrzenia, objawy, operacje i leki mogą utrudnić organizmowi przyswajanie niezbędnych witamin i minerałów. Jeśli unikasz jedzenia pokarmów bogatych w składniki odżywcze, ponieważ wywołują one objawy, może to prowadzić do niedoborów witamin i minerałów.

Lekarz może zasugerować stosowanie suplementów w celu uzupełnienia braków. Mogą one pomóc w opanowaniu objawów choroby Leśniowskiego-Crohna i zapobiec takim problemom, jak anemia i osteoporoza.

Suplementy i zdrowa dieta

Możliwe jest uzyskanie potrzebnych witamin i minerałów ze zdrowej diety, ale choroba Leśniowskiego-Crohna często staje na przeszkodzie.

Jak mówi Kristi King, dietetyk z Akademii Żywienia i Dietetyki (Academy of Nutrition and Dietetics), wiele produktów bogatych w witaminy i minerały może wywoływać u osób z chorobą Leśniowskiego-Crohna objawy niepożądane. Na przykład szpinak i warzywa liściaste mogą powodować biegunkę, wzdęcia lub skurcze.

Trzeba więc znaleźć równowagę, aby stosując dietę bogatą w składniki odżywcze, nie pogorszyć swoich objawów. W tym miejscu do gry wchodzą suplementy – mówi.

Suplementy witaminowe i mineralne w chorobie Leśniowskiego-Crohna

Lekarz może zalecić stosowanie następujących suplementów witaminowych i mineralnych.

Wapń. Wapń jest korzystny dla kości i zębów. Jednak pokarmy bogate w wapń, takie jak produkty mleczne i ciemna, liściasta zielenina, mogą nasilać objawy choroby. Lekarz może zalecić stosowanie suplementu wapnia z witaminą D, która pomaga organizmowi wchłaniać wapń.

Kwas foliowy. Niektóre leki na Crohns zaburzają zdolność organizmu do wchłaniania kwasu foliowego. Twój organizm potrzebuje go do budowy zdrowych komórek oraz do przetwarzania tłuszczów i węglowodanów. Pokarmy bogate w kwas foliowy to szparagi, awokado, brukselka, ciemna i liściasta zielenina, wzbogacone płatki śniadaniowe, fasola kidney, sok pomarańczowy, ryż i kiełki pszenicy.

Żelazo. Twoje czerwone krwinki wykorzystują żelazo do przenoszenia tlenu w organizmie. Jeśli nie ma go wystarczająco dużo, może dojść do anemii, która może być poważnym powikłaniem w chorobie Crohns. Lekarz zbada poziom żelaza, zanim zaleci stosowanie suplementów, ponieważ zbyt duża ilość żelaza może być szkodliwa dla wątroby. Pokarmy bogate w żelazo, takie jak fasola, wołowina, wątroba wołowa, pomidory w puszce, płatki zbożowe wzbogacone żelazem, ostrygi, sardynki, szpinak i tofu.

Magnez. Ten minerał wpływa na poziom energii, białka w organizmie i skurcze mięśni. Odgrywa również rolę w zdrowiu kości i serca. Niski poziom magnezu może być spowodowany stanem zapalnym, przewlekłą biegunką lub usunięciem jelita czczego lub krętego. Pokarmy zawierające magnez to fasola, wzbogacone płatki śniadaniowe, zielone i liściaste warzywa, orzechy i pełne ziarna.

Potas. Twój organizm potrzebuje go dla zdrowych mięśni, komórek i ciśnienia krwi. Objawy Crohns, takie jak wymioty i biegunka, mogą obniżać poziom potasu. Pokarmy bogate w potas to: fasola, marchew, ogórki, produkty mleczne, bakłażan, ryby, zielenina, ziemniaki, drób, dynia, pomidory i cukinia.

Witamina B12. Jeśli przeszedłeś operację lub masz problemy z jelitem krętym, lekarz może zasugerować przyjmowanie suplementu witaminy B12, aby utrzymać zdrowie komórek nerwowych i krwi. Pokarmy zawierające witaminę B12 to: wołowina, małże, wzbogacone płatki śniadaniowe, wątroba, mleko, pstrąg i tuńczyk.

Witamina D. Większość lekarzy zaleca przyjmowanie suplementu witaminy D, aby pomóc organizmowi we wchłanianiu wapnia i kontrolowaniu stanu zapalnego w jelitach. Możliwe, że witamina D może również pomóc w poprawie samopoczucia. Do pokarmów bogatych w witaminę D należą: olej z wątroby dorsza, jaja, wzbogacone płatki śniadaniowe, wzbogacony jogurt, mleko, sok pomarańczowy, łosoś, sardynki i tuńczyk.

Witaminy A, E i K. Twój organizm potrzebuje tych witamin do budowy zdrowych komórek, krwi i kości oraz do zwalczania infekcji. Stan zapalny utrudnia ich wchłanianie. Do pokarmów zawierających witaminę A należą brokuły, marchew i czerwona papryka. Do pokarmów zawierających witaminę E należą migdały, orzeszki ziemne i nasiona słonecznika. Do żywności zawierającej witaminę K zalicza się brokuły, zieleninę i soję.

Cynk. Twój organizm potrzebuje go do zwalczania bakterii i wirusów. Objawy choroby Crohna, takie jak ostra biegunka, zespół krótkiego jelita i choroba jelita cienkiego, mogą obniżać poziom cynku. Pokarmy bogate w cynk to: wołowina, otręby, wzbogacone ziarna, rośliny strączkowe, orzechy, wieprzowina, drób, skorupiaki i pełne ziarna.

Suplementy w płynie

Jeśli apetyt lub objawy utrudniają spożywanie posiłków, lekarz może zasugerować stosowanie suplementów płynnych. Należą do nich: Enlive, Lipisorb, Modulen IBD, Optimental, Peptamen, Subdue i Vivonex.

Inne suplementy

Te suplementy są obiecujące, ale potrzeba więcej badań, aby potwierdzić ich stosowanie w chorobie Leśniowskiego-Crohna:

Boswellia. Niewielkie badania wykazały, że ten składnik roślinny pomaga przedłużyć remisję u niektórych pacjentów, twierdzi King.

Marshmallow. King twierdzi, że o tym ziole jest bardzo głośno w kontekście nieswoistych zapaleń jelit. Może ono pomóc w leczeniu zapalenia.

N-acetyloglukozamina. Niewielkie badanie sugeruje, że ten składnik odżywczy, pochodzący ze skorupiaków, może pomóc w powikłaniach choroby Leśniowskiego-Crohna. Jednak, jak twierdzi King, nie ma wystarczających informacji, aby przedstawić solidne zalecenia.

Kwasy tłuszczowe omega-3. Kwasy tłuszczowe omega-3 są znane z tego, że pomagają w stanach zapalnych, ale nie ma badań dotyczących choroby Leśniowskiego-Crohna.

Probiotyki. Wiemy, że probiotyki są niezbędne dla zdrowych jelit” – mówi King. Jednak badania nie udowodniły jeszcze, że probiotyki są korzystne w populacji osób z chorobą Leśniowskiego-Crohna.

Kurkuma. Ten przeciwutleniacz, który pochodzi z korzenia z rodziny imbirowatych, może zmniejszać stan zapalny i wspomagać układ odpornościowy. Jednak jak dotąd przeprowadzono tylko kilka niewielkich badań.

Piołun. Niewielkie badania sugerują, że ten ziołowy suplement diety może być pomocny dla osób z Crohnsem, jeśli jest stosowany w połączeniu z lekami – mówi King. Potrzebne są jednak większe badania.

Przed zażyciem jakichkolwiek suplementów należy skonsultować się z lekarzem. Mogą one wywoływać objawy, zwłaszcza w okresie zaostrzenia choroby, a także mogą powodować skutki uboczne, takie jak nudności lub biegunka.

Pamiętaj, że suplementy nie są regulowane przez FDA. Nawet jeśli coś jest napisane na etykiecie, twierdzenie to może być nieudowodnione, a suplement może być niebezpieczny lub nieskuteczny.

Zalecam ostrożne postępowanie i skonsultowanie suplementu z lekarzem zajmującym się chorobami układu pokarmowego i zarejestrowanym dietetykiem” – mówi King.

Niektóre choroby mogą powodować zwężenie jelit i spowalniać lub nawet blokować przechodzenie odpadów. W jaki sposób dochodzi do powstania zwężeń i jakie są oznaki i objawy, że możesz je mieć?

Jeśli taka blokada występuje w jelicie grubym, nazywamy to zwężeniem jelita grubego. Jelito grube, czyli kiszka, to miejsce, w którym organizm przekształca strawiony pokarm w kupę. Zwężenie okrężnicy spowalnia lub zatrzymuje przechodzenie tych odpadów.

Rodzaje i przyczyny

Zwężenia mogą występować w różnych częściach ciała. Należą do nich przewód doprowadzający pokarm do żołądka (przełyk) oraz cewka moczowa, która odprowadza siusiu na zewnątrz organizmu.

Niezależnie od lokalizacji, zwężenia występują w dwóch rodzajach. Możesz mieć jeden lub drugi, albo oba.

Zwężenia zapalne powstają w wyniku obrzęku przewodu pokarmowego. Lekarze mogą je leczyć farmakologicznie lub operacyjnie.

Zwężenia włókniste powstają, gdy w wyniku przewlekłego zapalenia w jelicie tworzy się tkanka bliznowata. Wymagają one leczenia chirurgicznego.

Jedną z głównych przyczyn powstawania zwężeń jelita grubego są choroby zapalne jelit (IBD), takie jak choroba Leśniowskiego-Crohna i wrzodziejące zapalenie jelita grubego. Cykl zapalenia i gojenia prowadzi do powstania tkanki bliznowatej, która zwęża jelito. Do innych możliwych przyczyn należą:

• Wybrzuszenie na ścianie jelita (uchyłkowatość)

• Wystająca tkanka jelita grubego (przepuklina)

• Zakażenie bakteryjne w żołądku

• Guzy

• Promieniowanie

• Zmniejszony przepływ krwi (niedokrwienie)

U jednej na dwie osoby dorosłe z chorobą Crohns’a w ciągu 20 lat od rozpoznania choroby mogą wystąpić problemy z jelitami, takie jak przetoki (owrzodzenia) lub zwężenia.

Objawy

Niektóre objawy zwężeń mogą być niejasne. W innych przypadkach objawy mogą być bardziej oczywiste. Zadaniem jelita grubego jest przetwarzanie strawionego pokarmu i płynów oraz przesuwanie odpadów w dół do odbytnicy, gdzie są usuwane w postaci stolca. Poważne zwężenie jelita grubego może zablokować jelita i utrudnić wypróżnienie.

Objawy zwężenia jelita grubego mogą obejmować, jeśli:

• Masz mdłości lub czujesz się źle w żołądku

• Wymiotować

• Skurcz, ból lub wzdęcie brzucha

• Mają zaparcia

• Mają biegunkę

• Zauważyć obrzęk

• Utrata apetytu

• Uczucie zmęczenia

Jeśli nie podejmiesz wczesnego leczenia, zwężenie może okazać się śmiertelne.

Metody leczenia

Zmiany stylu życia, leki i operacje to trzy główne sposoby leczenia zwężeń. Lekarz zaleci plan leczenia dostosowany do potrzeb pacjenta:

Zmiany w diecie. Dieta o niskiej zawartości błonnika lub składników odżywczych zmniejsza ryzyko powstawania bloków w jelitach oraz liczbę i wielkość kupek. Badania wykazują również związek między dietą bezglutenową a złagodzeniem objawów IBD, co może zmniejszyć ryzyko wystąpienia zwężeń.

Leczenie anty-TNF. Lek ten łagodzi stan zapalny wywołany przez białko zwane czynnikiem martwicy nowotworów (TNF) i zapobiega tworzeniu się nowych zwężeń. Działa on jedynie na zwężenia związane z zapaleniem, a nie zwłóknieniem.

Kolonoskopia. Lekarze poszerzają okrężnicę za pomocą balonu wprowadzonego przez giętką rurkę (endoskop). Mogą użyć stentu, aby utrzymać zwężony obszar otwarty.

Lekarz może również zasugerować zabieg chirurgiczny. Badania wykazują, że większość osób z chorobą Leśniowskiego-Crohna, u których występuje zwężenie, będzie musiała w pewnym momencie przejść przynajmniej jedną operację. Istnieją dwa rodzaje operacji:

Plastyka zwężenia poszerza zwężoną część jelita bez jej usuwania. Operacja ta jest najbardziej przydatna w dolnej części jelita cienkiego.

Resekcja jelita cienkiego polega na usunięciu przez chirurga uszkodzonej części jelita, a następnie połączeniu ze sobą zdrowych odcinków. Operacja ta jest wykonywana, jeśli uszkodzenie jest poważniejsze lub jeśli lekarze stwierdzą, że poszerzenie jelita nie przyniesie oczekiwanych rezultatów.

Nie ma lekarstwa na chorobę Leśniowskiego-Crohna, ale to nie powstrzymało tej młodej kobiety przed życiem pełnią życia.

Moje życie z chorobą Leśniowskiego-Crohna nie było łatwe.

Pamiętam, jak leżałam w szpitalnym łóżku i oglądałam reklamę mrożonej herbaty. Wszyscy biegali w promieniach słońca, słuchając radosnej, podnoszącej na duchu muzyki. Nigdy wcześniej nie byłem tak zazdrosny o ludzi, którzy robią coś tak prostego. Miałam 16 lat i był rok 2006, pięć lat po tym, jak zdiagnozowano u mnie chorobę Leśniowskiego-Crohna. Miałam niedrożność jelit i przez pięć dni byłam hospitalizowana, podłączona do rurki nosowo-żołądkowej (NG), która odsysała żółć blokującą moje jelito cienkie. Po raz pierwszy trafiłam do szpitala, a każdego dnia pojawiała się możliwość, że po raz pierwszy zostanie przeprowadzona operacja usunięcia części jelita. Pamiętam, że czułam się przerażona; nigdy wcześniej nie byłam w tak ciężkim stanie. Na szczęście rurka NG zapobiegła operacji i pięć dni później mogłam wrócić do domu.

Pięć lat wcześniej, gdy byłem w siódmej klasie, zacząłem tracić na wadze. Nie odczuwałam bólu brzucha, tylko ciągłe biegunki, spadek wagi i zmęczenie. Mój pediatra podejrzewał, że to może być choroba Leśniowskiego-Crohna, ale wysłał mnie do gastroenterologa, żeby się upewnić. Zrobiono mi kolonoskopię i oficjalnie zdiagnozowano u mnie chorobę Leśniowskiego-Crohna w jelicie grubym o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego. Byłem w tak złym stanie, że natychmiast po kolonoskopii musiałem udać się do centrum infuzji w tym samym szpitalu, gdzie spędziłem pięć godzin podłączony do urządzenia dożylnego, które wstrzykiwało mi leki zmniejszające stan zapalny w jelicie. Przez jakiś czas musiałem kontynuować infuzje, a ponadto brałem prawie 20 tabletek dziennie. Kiedy znajomi przyszli i zobaczyli kolekcję obok moich płatków śniadaniowych, byli oszołomieni.

Nauka życia z chorobą Leśniowskiego-Crohna

Prawie 10 razy wracałam na wlewy, a potem lekarz zasugerował kolejną kolonoskopię, aby sprawdzić stan mojego (miejmy nadzieję, że już nie) zmienionego zapalnie jelita. Z wielką ulgą przyjęłam wiadomość, że wlewy spełniły swoje zadanie i moje jelito grube zostało wyleczone. Zaczęłam stosować nowy lek, który brałam tylko raz w miesiącu, a zastrzyk trwał nie dłużej niż 10 sekund. Stosuję ten lek od czasu hospitalizacji w 2006 roku i nie miałem żadnych poważniejszych problemów.

Regularne dobre samopoczucie było dla mnie czymś naprawdę nowym. Naprawdę doceniałem to, że budząc się rano, czułem się silny i zdrowy. I nadal tak jest. Nigdy już nie uważam dobrego zdrowia za coś oczywistego. Niestety, na chorobę Leśniowskiego-Crohna nie ma lekarstwa, więc nadal się z nią zmagam. Czasami boli mnie brzuch i muszę siedzieć z poduszką grzewczą, aż poczuję się lepiej, czasami popijam herbatę ziołową, czasami muszę się wyspać, a czasami wszystkie trzy. Wyzbyłam się mentalności „Dlaczego ja?” – czasami rzeczy po prostu się zdarzają i trzeba sobie z nimi radzić.

Dziś, po tych wszystkich zaostrzeniach, różnych lekach i badaniach, naprawdę czuję, że mogę przejść przez wszystko.

Dowiedz się więcej od lekarza na temat powikłań zdrowotnych choroby Leśniowskiego-Crohna.

• Niedrożność i perforacja jelita cienkiego lub okrężnicy

• Ropnie (zbiorniki ropne)

• Fistulae

• Krwawienie jelitowe

• Kamica nerkowa

Masywne rozdęcie lub poszerzenie jelita grubego (megakolon) i pęknięcie (perforacja) jelita są powikłaniami potencjalnie zagrażającymi życiu. Oba te powikłania mogą wymagać operacji, ale na szczęście zdarzają się rzadko. Ostatnie dane sugerują, że istnieje zwiększone ryzyko raka jelita cienkiego i okrężnicy u pacjentów z długotrwałą chorobą Leśniowskiego-Crohna, ale badania są sprzeczne.

Inne powikłania dotyczą skóry, stawów, kręgosłupa, oczu, wątroby, kości i dróg żółciowych.

• Zajęcie skóry obejmuje bolesne, czerwone i uniesione plamy na nogach (rumień guzowaty) oraz owrzodzenie skóry występujące zwykle w okolicach kostek, zwane piodermią zgorzelinową (pyoderma gangrenosum).

• Bolesne schorzenia oczu (zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie twardówki) mogą powodować trudności w widzeniu.

• Zapalenie stawów może powodować ból, obrzęk i sztywność stawów kończyn. Zapalenie dolnej części pleców (zapalenie stawów krzyżowo-biodrowych) i kręgosłupa (zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa) może powodować ból i sztywność.

• Może również wystąpić zapalenie wątroby (zapalenie wątroby) lub dróg żółciowych (pierwotne stwardniające zapalenie dróg żółciowych).

• Stwardniające zapalenie dróg żółciowych powoduje zwężenie i niedrożność przewodów odprowadzających wątrobę i może prowadzić do zażółcenia skóry (żółtaczka), nawracających zakażeń bakteryjnych oraz marskości wątroby z niewydolnością tego narządu. Stwardniające zapalenie dróg żółciowych często jest powikłane rozwojem raka dróg żółciowych lub pęcherzyka żółciowego. Osoby, u których występuje również marskość wątroby, są w grupie zwiększonego ryzyka rozwoju raka wątroby.

Niedobory żywieniowe związane z chorobą Leśniowskiego-Crohna mogą zaburzać wzrost dziecka i osłabiać kości, prowadząc do osteoporozy.

Dokładna przyczyna choroby Leśniowskiego-Crohna nie jest znana, ale teorie sugerują, że ma ona podłoże genetyczne, środowiskowe i immunologiczne. Lekarz bada, co wiemy o potencjalnych przyczynach choroby Leśniowskiego-Crohna.

Naukowcy uważają, że choroba Leśniowskiego-Crohna jest spowodowana kombinacją następujących czynników:

• Problemy z układem odpornościowym

• Genetyka

• Czynniki środowiskowe

• Zaburzenia mikrobiomu jelitowego

W jaki sposób każdy z tych czynników może przyczynić się do rozwoju choroby Leśniowskiego-Crohna? Czytaj dalej, aby dowiedzieć się więcej.

W jaki sposób problemy z układem odpornościowym wiążą się z chorobą Leśniowskiego-Crohna?

Naukowcy powiązali problemy z układem odpornościowym z nieswoistymi zapaleniami jelit (IBD), w tym z chorobą Leśniowskiego-Crohna. Zazwyczaj komórki układu odpornościowego bronią organizm przed szkodliwymi mikrobami – bakteriami, wirusami, grzybami i innymi obcymi substancjami – które dostały się do organizmu. Jednak organizm zazwyczaj nie reaguje na wszystkie mikroby. Wiele mikrobów jest pomocnych, zwłaszcza w procesie trawienia. Dlatego też układ odpornościowy pozostawia je w spokoju.

Jeśli jednak mamy do czynienia z najeźdźcą, który musi zostać wyeliminowany, rozpoczyna się reakcja obronna organizmu. Ta reakcja układu odpornościowego powoduje stan zapalny. Komórki układu odpornościowego, substancje chemiczne i płyny zalewają dane miejsce, aby pokonać szkodliwą substancję. Po unieszkodliwieniu lub usunięciu substancji odpowiedź układu odpornościowego kończy się. Stan zapalny ustępuje.

Jednak z jakiegoś powodu u osób z chorobą Leśniowskiego-Crohna układ odpornościowy reaguje w niewłaściwy sposób. Układ odpornościowy może przez pomyłkę bronić organizmu przed pomocnymi mikrobami. Albo z jakiegoś innego powodu reakcja zapalna po prostu nie chce ustąpić. Tak czy inaczej, z czasem przewlekły stan zapalny w układzie pokarmowym może doprowadzić do powstania wrzodów i innych uszkodzeń jelit.

Czy genetyka ma związek z chorobą Leśniowskiego-Crohna?

Bracia, siostry, dzieci i rodzice osób z IBD, w tym z chorobą Leśniowskiego-Crohna, są nieco bardziej narażeni na zachorowanie na tę chorobę. Około 10% do 20% osób z chorobą Leśniowskiego-Crohna ma co najmniej jednego członka rodziny, który również cierpi na tę chorobę. Choroba ta występuje częściej w niektórych grupach etnicznych, takich jak Żydzi, i jest bardziej rozpowszechniona u osób rasy kaukaskiej.

Naukowcy zidentyfikowali gen związany z chorobą Leśniowskiego-Crohna. Gen ten pomaga organizmowi decydować, jak reagować na pewne mikroby. Jeśli gen ten uległ jakiejś zmianie lub mutacji, reakcja organizmu na drobnoustroje może różnić się od normalnej. Z czasem może dojść do rozwoju IBD lub choroby Leśniowskiego-Crohna. Osoby cierpiące na chorobę Leśniowskiego-Crohna mają ten zmutowany gen dwa razy częściej niż osoby, które nie chorują na tę chorobę.

Czy czynniki środowiskowe również odgrywają rolę w chorobie Leśniowskiego-Crohna?

Czynniki środowiskowe mogą być czynnikiem wywołującym chorobę Leśniowskiego-Crohna. Należy również zauważyć, że fakt, iż potencjalny czynnik wyzwalający jest związany lub kojarzony z chorobą, nie oznacza, że ją wywołuje. Powiązane czynniki środowiskowe mogą obejmować którekolwiek z poniższych:

• Substancje zawarte w zjedzonych produktach

• Mikroorganizmy, takie jak bakterie lub wirusy

• Dym papierosowy

• Inne substancje, które nie są jeszcze znane

Czynniki środowiskowe mogą przyczyniać się do rozwoju choroby Leśniowskiego-Crohna na jeden z dwóch poniższych sposobów:

• Mogą one wywołać odpowiedź układu odpornościowego. Raz rozpoczętej reakcji nie można zatrzymać.

• Mogą one bezpośrednio uszkodzić wyściółkę jelit. Może to spowodować rozpoczęcie lub przyspieszenie rozwoju choroby Leśniowskiego-Crohna.

Co mogę zrobić, aby kontrolować chorobę Leśniowskiego-Crohna?

Czynniki odpowiedzialne za powstawanie choroby Leśniowskiego-Crohna są złożone. Naukowcy wciąż poszukują nowych informacji na temat przyczyn choroby – w nadziei na znalezienie lepszych sposobów diagnozowania, leczenia, a może nawet wyleczenia tej frustrującej i bolesnej choroby. W międzyczasie, zrozumienie aktualnych teorii na temat przyczyn choroby Leśniowskiego-Crohna może pomóc pacjentowi we współpracy z lekarzem w celu zbadania, w jaki sposób różne metody leczenia mogą pomóc w zwalczaniu tego schorzenia.

Osoby z chorobą Leśniowskiego-Crohna mogą być operowane z wielu powodów. Dowiedz się więcej o rodzajach operacji, ich zaletach i wadach oraz o tym, jak może wyglądać powrót do zdrowia.

Operacja nie może wyleczyć choroby Leśniowskiego-Crohna. Może jednak pomóc poczuć się lepiej i żyć bardziej normalnie.

Dlaczego warto rozważyć operację?

Operacja w leczeniu choroby Leśniowskiego-Crohna może być konieczna z kilku powodów.

Niektóre problemy powodowane przez chorobę mogą być niebezpieczne. Może się tak zdarzyć, jeśli leki nie pomagają w opanowaniu objawów. Operacja może być konieczna, gdy jelito:

• Zwęża się lub blokuje z powodu blizny

• Zbyt obfite krwawienie

• Ma dziurę w ścianie

• Ma przetokę, czyli przejście między dwoma organami, które normalnie się nie łączą

• Jest zakażony

• Ulega poważnemu zapaleniu w ramach poważnego problemu zwanego toksycznym rozszerzeniem jelita grubego (megacolon)

Na operację można się również zdecydować, jeśli choroba Leśniowskiego-Crohna utrudnia codzienne życie lub jeśli leki powodują wiele skutków ubocznych.

Lekarz może również zalecić operację, jeśli masz poważne objawy choroby Leśniowskiego-Crohna i jesteś w grupie wysokiego ryzyka zachorowania na raka jelita grubego. Ryzyko to wzrasta u osób z chorobą Leśniowskiego-Crohna.

Rodzaje operacji na Crohna

W leczeniu choroby Leśniowskiego-Crohna nie ma jednej, uniwersalnej operacji. Rodzaj operacji zależy od:

• Powodu, dla którego konieczna jest operacja

• Jak poważny jest twój Crohns

• Która część przewodu pokarmowego jest dotknięta chorobą

Oto niektóre popularne rodzaje operacji Crohns:

• Plastyka zwężeń: Poszerza zwężone miejsca w jelicie, które mogą prowadzić do zatorów. Chirurg nie usuwa żadnej części jelita.

• Usunięcie przetoki: Zamyka, otwiera, usuwa lub drenuje przetokę, która nie goi się po zastosowaniu leków. Większość przetok u osób z Crohnsem tworzy się między dwiema różnymi częściami jelita, między jelitem a inną częścią ciała, np. pęcherzem moczowym, lub między jelitem a skórą. Rodzaj operacji zależy od tego, gdzie znajduje się przetoka.

• Kolektomia: Usunięcie jelita grubego, gdy jest ono poważnie chore, ale pozostawia odbytnicę.

• Proktolektomia: Usunięcie okrężnicy i odbytnicy (razem nazywanych jelitem grubym), gdy oba te elementy są poważnie uszkodzone.

• Ileostomia końcowa: Ten rodzaj proktolektomii powoduje przekierowanie końca jelita cienkiego przez mały otwór w brzuchu, zwany stomią. Odpady są następnie odprowadzane do worka stomijnego na zewnątrz tego otworu.

• Resekcja jelita grubego: Usuwa część jelita cienkiego lub grubego uszkodzonego przez chorobę Crohns’a i łączy dwa zdrowe końce.

• Drenaż ropnia: Chirurg nacina zakażenie w brzuchu, miednicy lub wokół odbytu i wprowadza rurkę w celu odprowadzenia ropy.

• Ileostomia: Służy do odprowadzania stolca, czasowo lub na stałe, przez otwór w brzuchu zwany stomią. Ileostomię można wyłonić, aby jelito mogło się zagoić po innej operacji, aby zmniejszyć stan zapalny lub aby można było przeprowadzić inną operację odbytnicy lub odbytu. Stolec jest odprowadzany do worka stomijnego lub specjalnego woreczka, który chirurg wyłoni w celu połączenia z odbytem.

Ryzyko i korzyści

Podobnie jak w przypadku zabiegów chirurgicznych w przypadku każdego schorzenia, również w przypadku operacji Crohns występują plusy i minusy. Powikłania mogą obejmować:

• Zakażenia

• Krwawienie

• Blizny, które skręcają lub zwężają jelito

• Niedrożność jelit, która uniemożliwia przemieszczanie się odpadów przez jelita

• Niedobór witaminy B12, kiedy chirurg usuwa część jelita, która wchłania tę witaminę

• Problemy ze stomią, np. gdy otwór stomii zmienia się, co utrudnia założenie worka stomijnego

Operacja nie gwarantuje, że nie wystąpią kolejne objawy choroby Leśniowskiego-Crohna. U około 30% osób poddanych operacji objawy powracają w ciągu 3 lat, a u 60% w ciągu 10 lat.

Jednak korzyści mogą przewyższyć ryzyko. W zależności od rodzaju przeprowadzonej operacji, można spodziewać się mniejszego bólu i mniejszej liczby objawów, takich jak biegunka, wymioty czy uczucie zmęczenia. Możliwe, że będziesz mógł przyjmować mniejszą liczbę leków lub odstawić te, które mają wiele skutków ubocznych. Możesz też jeść więcej rodzajów pokarmów i łatwiej przybierać na wadze.

Powrót do zdrowia po operacji

Bezpośrednio po operacji Crohns’a możesz przyjmować leki na receptę, aby kontrolować ból i zmniejszyć ryzyko infekcji. W zależności od rodzaju operacji pacjent może pozostać w szpitalu około tygodnia lub krócej.

Nawet po powrocie do zdrowia konieczne będą wizyty u chirurga i gastroenterologa. Będą oni obserwować wszelkie problemy wynikające z operacji i zwracać uwagę na objawy Crohns. W zależności od rodzaju operacji może być konieczna zmiana niektórych produktów spożywczych, na razie lub na stałe.

Najlepszym momentem na powstrzymanie zaostrzenia choroby Leśniowskiego-Crohna jest czas przed jego wystąpieniem. Gdy już się ono rozpocznie, szybkie działanie może zapobiec pogorszeniu się jego stanu. Dowiedz się, jak radzić sobie z nawrotami choroby Leśniowskiego-Crohna.

Jednak czasami dochodzi do nawrotu choroby lub jej zaostrzenia, niezależnie od tego, jak bardzo jesteś ostrożny. Podczas zaostrzenia choroby występują takie objawy, jak:

• Nudności i wymioty

• Biegunka lub częste wypróżnienia

• Skurcze brzucha

• Utrata wagi

• Krwawe stolce

Najlepszym momentem na powstrzymanie zaostrzenia choroby jest czas przed jego wystąpieniem. Jeśli jednak już się ono rozpocznie, podjęcie szybkich działań może zapobiec jego nasileniu.

Trzymaj się leków na chorobę Leśniowskiego-Crohna

Nawrót choroby może nastąpić z powodu pominięcia dawki leku na chorobę Leśniowskiego-Crohna lub przyjęcia niewłaściwej ilości leku. Dlatego nawet jeśli objawy ustąpiły i czujesz się świetnie, przyjmuj leki zgodnie z zaleceniami.

Powtarzające się zaostrzenia mogą prowadzić do zwężenia jelit. Może też dojść do powstania przetok, czyli nieprawidłowych połączeń między jelitami a skórą lub innymi narządami.

Jeśli lek wywołuje skutki uboczne, które Ci przeszkadzają, nie należy po prostu przestać go przyjmować. Należy najpierw porozmawiać z lekarzem. Być może trzeba będzie zastosować mniejszą dawkę, zmienić lek na inny lub poddać się leczeniu skutków ubocznych.

A jeśli wydaje się, że lek nie działa tak dobrze, jak wcześniej, należy o tym powiedzieć. Choroba Leśniowskiego-Crohna jest chorobą rozwijającą się, a Twoje leczenie może wymagać zmian wraz z nią. Częste nawroty choroby mogą być sygnałem, że lekarz powinien zmienić plan leczenia. ???

W czasie zaostrzenia choroby lekarz może przepisać kortykosteroidy, aby powstrzymać objawy. Nie jest to jednak rozwiązanie długoterminowe.

Zdrowo się odżywiaj

Podczas zaostrzenia choroby Leśniowskiego-Crohna jelito cienkie może mieć trudności z przyjmowaniem składników odżywczych. Dlatego, gdy nie występują objawy, bardzo ważne jest, aby odżywiać się zdrowo.

Prowadź dzienniczek żywieniowy. Może on pokazać, czy pewne wybory pogarszają objawy. U niektórych osób z chorobą Leśniowskiego-Crohna problemy wywołują pokarmy wysokotłuszczowe lub bogate w błonnik owoce i warzywa (takie jak fasola i brokuły).

Kiedy już dowiesz się, które pokarmy mogą powodować złe samopoczucie, poinformuj o tym swojego lekarza. Wspólnie z dietetykiem może on pomóc w zaplanowaniu posiłków uwzględniających wszystkie grupy pokarmów. Konieczne może być także przyjmowanie suplementów witamin B12 i D, żelaza, wapnia lub multiwitaminy.

W czasie nawrotu choroby może być konieczne ograniczenie tych pokarmów i napojów, aby uniknąć gazów i biegunki:

• Pokarmy smażone

• Pokarmy bogate w błonnik, takie jak surowe owoce i warzywa

• Pokarmy powodujące powstawanie gazów, takie jak fasola, brokuły i napoje gazowane

• Żywność i napoje zawierające kofeinę

• Napoje alkoholowe

Czasami pomaga również spożywanie kilku małych posiłków w ciągu dnia.

Jeśli masz biegunkę, jesteś bardziej narażony na odwodnienie. Dlatego szczególnie ważne jest, aby w czasie zaostrzenia choroby pić wystarczającą ilość płynów.

Jeśli palisz, przestań

Wiesz już, że palenie jest szkodliwe. Może ono także pogorszyć przebieg choroby Leśniowskiego-Crohna i utrudnić jej kontrolę. Może dochodzić do częstszych zaostrzeń choroby, a objawy w ich trakcie mogą być gorsze.

Naukowcy badają, dlaczego tak się dzieje. Może to być spowodowane tym, że palenie obniża naturalne mechanizmy obronne jelit, utrudnia przepływ krwi do i z jelit oraz powoduje zmiany w układzie odpornościowym, które prowadzą do stanów zapalnych.

Jeśli masz chorobę Crohns i palisz, prawdopodobnie:

• mieć do 50% więcej zaostrzeń niż osoby niepalące

• Występowanie poważniejszych powikłań, takich jak przetoka

• Konieczność operacji i dalszych zabiegów

• Potrzeba większej ilości leków do kontroli choroby

Jeśli rzucisz palenie, Twoje szanse na zachorowanie spadną do poziomu osób niepalących z chorobą Leśniowskiego-Crohna.

Czy próbowałeś już kiedyś rzucić palenie, a potem znowu zapaliłeś? Trzymaj się. Może minąć kilka prób, zanim rzucisz nałóg na dobre. Powiedz swojemu lekarzowi, że nad tym pracujesz i poproś o radę.

Unikaj leków przeciwbólowych z grupy NLPZ

NLPZ to niesteroidowe leki przeciwzapalne. Należą do nich:

• Aspiryna

• Ibuprofen

• Naproksen

Mogą one wywoływać zaostrzenia lub objawy podobne do tych występujących w chorobie Leśniowskiego-Crohna. Nie są więc dobrym wyborem do uśmierzania bólu podczas zaostrzenia lub w innym czasie.

Leki te działają poprzez obniżenie poziomu hormonów w organizmie, zwanych prostaglandynami. Te substancje chemiczne mogą powodować ból i stan zapalny, gdy organizm ulega uszkodzeniu lub zakażeniu. W jelitach działają one na dwa sposoby: Pomagają kontrolować ilość kwasu wytwarzanego przez jelita w celu strawienia pokarmu oraz pomagają śluzowi na ścianach jelit zapewnić ochronę przed kwasem. Jeśli masz mniej prostaglandyn, masz więcej kwasu i mniej ochrony, a to podrażnia i zapala jelita.

Zapytaj swojego lekarza o inne możliwości. Acetaminofen nie jest lekiem z grupy NLPZ, więc często jest odpowiedni dla osób z chorobą Leśniowskiego-Crohna.

Zajmij się stresem

Każdy człowiek się stresuje. Na dodatek choroba Leśniowskiego-Crohna niesie ze sobą własny stres.

Nie powoduje on nawrotów choroby, ale może pogorszyć jej objawy. Spróbuj różnych technik, aby sprawdzić, co pomaga ci się zrelaksować, np:

• Medytacja

• Ćwiczenia oddechowe

• Ćwiczenie

• Biofeedback

• Joga lub tai chi

• Wyobrażenia z przewodnikiem

Lepiej radzisz sobie z problemami, kiedy jesteś wypoczęty, dlatego sen powinien być dla ciebie priorytetem.

Osoby, które są jednocześnie przygnębione i niespokojne, są bardziej narażone na zaostrzenia choroby. Jeśli czujesz się przygnębiony lub zdenerwowany z powodu swojego zdrowia (lub czegokolwiek innego), poinformuj rodzinę i przyjaciół, jak mogą Ci pomóc.

Nie wahaj się skorzystać z pomocy lekarza lub doradcy, który ma doświadczenie w pomaganiu osobom cierpiącym na chorobę Leśniowskiego-Crohna lub inne długotrwałe schorzenia. Być może zechcesz przyłączyć się do grupy wsparcia, gdzie będziesz mógł porozmawiać z innymi ludźmi, którzy wiedzą, przez co przechodzisz, ponieważ też przez to przechodzili.

Środki domowe

W czasie zaostrzenia choroby warto wypróbować poniższe sposoby łagodzenia objawów:

• Zastosuj maść chroniącą skórę, aby pomóc w gojeniu się okolicy odbytu.

• Po skorzystaniu z toalety należy używać wilgotnych chusteczek zamiast chusteczek higienicznych.

• Kąpać się w ciepłej słonej wodzie lub brać kąpiele sitz (kilka razy dziennie przez 10-20 minut w ciepłej wodzie).

• Jeśli lekarz stwierdzi, że jest to wskazane, należy zażyć lek przeciwbiegunkowy dostępny bez recepty.

• Zapytaj lekarza, czy możesz przyjmować acetaminofen w celu łagodzenia bólu lub gorączki.

• W przypadku wystąpienia owrzodzeń w jamie ustnej, należy stosować lecznicze lub antyseptyczne płyny do płukania jamy ustnej.

• Przestrzegaj zdrowego harmonogramu snu i zachowaj odpowiednią ilość ruchu, aby poradzić sobie ze zmęczeniem.

• Odpoczynek i wilgotne ciepło mogą pomóc w przypadku bólu stawów.

Powiedz lekarzowi, jak sobie radzisz

Bez względu na to, czy nastąpił nawrót choroby, czy nie, zawsze mów o wszelkich objawach, jakie masz. Mogą one być skutkami ubocznymi leku lub oznaką problemu medycznego spowodowanego chorobą Leśniowskiego-Crohna. Lekarz może chcieć przeprowadzić badania lub dostosować leczenie, abyś mógł poczuć się lepiej.