Lekarz mówi ci.

Lekarz wyjaśnia, w jaki sposób depresja może się maskować – i jak rozpoznać jej objawy u siebie.

Na szczęście, w przypadku depresji można działać proaktywnie. Dowiedz się, jak mogą ujawniać się te mniej oczywiste objawy i kiedy powinieneś szukać pomocy w leczeniu depresji.

Najczęstsze objawy depresji

Typowe objawy depresji to smutek, poczucie beznadziejności, pustki lub utraty zainteresowania rzeczami, które wcześniej sprawiały przyjemność. Depresję mogą sygnalizować także inne, mniej oczywiste objawy, takie jak

• Złość, drażliwość i niecierpliwość.

  Możesz czuć się rozdrażniony i zły na rodzinę, przyjaciół lub współpracowników, albo przesadnie reagować na drobne rzeczy.

• Problemy z zasypianiem.

  Możesz mieć problemy z zasypianiem lub budzić się bardzo wcześnie rano. Możesz też spać zbyt długo i mieć trudności z porannym wstawaniem.

• Lęk.

  Mogą wystąpić takie objawy, jak niepokój, zmartwienie, niepokój i napięcie. Lęk i depresja często występują razem, mimo że są to dwa odrębne problemy.

• Płacz.

  Wybuchy płaczu, płacz z byle powodu lub płacz z powodu drobnych rzeczy, które normalnie nie zaprzątałyby ci głowy, mogą być oznakami depresji.

• Niezdolność do koncentracji.

  Osoba cierpiąca na depresję może być zapominalska, mieć problemy z podejmowaniem decyzji lub trudności z koncentracją.

• Ból.

  Jeśli odczuwasz bóle, które nie reagują na leczenie, w tym bóle stawów, pleców, kończyn lub brzucha, mogą to być objawy depresji. Wiele osób cierpiących na depresję zgłasza się do lekarza z powodu tego rodzaju objawów fizycznych, nie zdając sobie nawet sprawy z tego, że są w depresji.

• Nadużywanie substancji.

  Problem z narkotykami lub alkoholem może ukrywać ukryty problem z depresją lub być przyczyną jej objawów. Nadużywanie substancji i depresja często idą ze sobą w parze.

• Zmiany apetytu.

  Możesz nie mieć ochoty na jedzenie lub możesz przejadać się, aby poczuć się lepiej.

• Izolacja.

  Możesz czuć się odsunięty od przyjaciół i rodziny – właśnie wtedy, gdy najbardziej potrzebujesz ich wsparcia.

Objawy depresji: Mężczyźni i kobiety mogą się różnić

Nie wszyscy mają takie same oznaki i objawy depresji. W rzeczywistości mężczyźni i kobiety mogą doświadczać depresji w różny sposób. Kobiety w depresji częściej opisują uczucie smutku, winy lub bezwartościowości.

Mężczyźni częściej czują się zmęczeni, źli, drażliwi i sfrustrowani, często mają też problemy ze snem. Mężczyźni mogą czuć się mniej zainteresowani hobby, zajęciami, a nawet seksem. Może nadmiernie koncentrować się na pracy, aby uniknąć rozmowy z przyjaciółmi i rodziną o tym, jak się czuje. Mężczyźni mogą również częściej zachowywać się lekkomyślnie i używać narkotyków lub alkoholu, aby poradzić sobie z depresją. Niektórzy mężczyźni cierpiący na depresję mogą być agresywni. Więcej kobiet niż mężczyzn podejmuje próby samobójcze, ale mężczyźni częściej doprowadzają je do końca – prawie cztery razy więcej mężczyzn niż kobiet umiera z powodu samobójstwa.

Wielu mężczyzn nie przyznaje się do uczuć i objawów depresji. Nie chcą przyznać, że coś może być nie tak, ani rozmawiać o swoich uczuciach. Jednak zarówno mężczyźni, jak i kobiety mogą wyzdrowieć dzięki leczeniu.

Objawy depresji: Kiedy należy szukać pomocy?

Może być trudno przyznać się przed samym sobą, że jest się w depresji, a co dopiero poprosić o pomoc. Oto dwa dobre powody, dla których warto rozważyć leczenie depresji:

• Zakłady oczyszczania.

  Nawet osoby z ciężką depresją mogą znaleźć ulgę, podobnie jak Ty.

• Lepsze jest wczesne leczenie.

  Podobnie jak w przypadku wielu innych problemów zdrowotnych, wczesne rozpoczęcie leczenia może szybciej złagodzić objawy. Jeśli zwlekasz z uzyskaniem pomocy, depresja może stać się poważniejsza i trudniejsza do wyleczenia.

Jest wiele osób, które chcą pomóc w pokonaniu depresji, ale pierwszym krokiem, który trzeba zrobić samemu, jest poinformowanie kogoś o swoim samopoczuciu. Pomocne może być rozpoczęcie od rozmowy z bliskim przyjacielem lub członkiem rodziny. Poproś ich o pomoc w znalezieniu leczenia depresji. Im szybciej zaczniesz się leczyć, tym szybciej poczujesz się lepiej. Nie wahaj się – zadzwoń do swojego lekarza pierwszego kontaktu lub innego pracownika służby zdrowia, jeśli:

• Myślisz, że możesz mieć depresję.

• Zauważasz u siebie objawy depresji, takie jak smutek, poczucie beznadziejności lub pustki, lub też masz mniej oczywiste symptomy, takie jak problemy ze snem lub niejasne bóle i dolegliwości.

• Objawy depresji utrudniają funkcjonowanie.

W tej chwili możesz czuć się beznadziejnie, ale leczenie da ci nadzieję – i pomoże dostrzec, że warto żyć.

Leczenie depresji: Daj sobie czas na działanie

Niektóre leki i choroby, takie jak problemy z tarczycą, mogą wywoływać objawy depresji, dlatego lekarz może chcieć je wykluczyć. Jeśli lekarz uzna, że pacjent może cierpieć na depresję, może podjąć leczenie depresji i pomóc w opanowaniu jej objawów lub skierować pacjenta do specjalisty z zakresu zdrowia psychicznego.

Leczenie depresji obejmuje przyjmowanie leków przeciwdepresyjnych, psychoterapię lub obie te metody. Osoby z łagodną lub umiarkowaną depresją mogą odnieść korzyści z samej terapii. Ćwiczenia aerobowe są również czasami zalecane jako skuteczna metoda leczenia łagodnych i umiarkowanych postaci depresji. Osoby z cięższą depresją zwykle lepiej radzą sobie z lekami i terapią. Należy pamiętać, że po rozpoczęciu leczenia może nastąpić poprawa w zakresie takich objawów, jak sen czy apetyt, zanim depresja zacznie ustępować.

działają poprzez wpływ na substancje chemiczne w mózgu zwane neuroprzekaźnikami oraz na szlaki lub obwody komórek nerwowych w mózgu, które regulują nastrój. Leki przeciwdepresyjne skutecznie leczą depresję u wielu osób, które je przyjmują. Mogą one jednak zacząć działać dopiero po czterech do sześciu tygodniach, dlatego ważne jest, aby uzbroić się w cierpliwość. Czasami leki przeciwdepresyjne mogą mieć także skutki uboczne, takie jak przyrost wagi i problemy seksualne. Znalezienie odpowiedniego leku, który będzie działał najlepiej i powodował jak najmniej skutków ubocznych, może zająć trochę czasu. Czasami, jeśli pierwszy lek przeciwdepresyjny nie jest w pełni skuteczny, lekarz może dodać drugi lek, aby wzmocnić jego działanie, lub zmienić lek na inny, który może być bardziej skuteczny.

Psychoterapia leczy depresję, pomagając pacjentowi:

• Nauczyć się nowych, bardziej pozytywnych sposobów myślenia

• Zmień nawyki lub zachowania, które mogą pogłębiać depresję

• Rozwiązać problemy z relacjami w domu lub w pracy

• Pomóż sobie spojrzeć na sprawy w bardziej realistyczny sposób i stawić czoła lękom

• Pomoże Ci poczuć nadzieję, pozytywne nastawienie i większą kontrolę nad swoim życiem

Przełamanie starych schematów myślenia i zachowania może zająć trochę czasu, więc daj terapii trochę czasu na pracę.

?

Leczenie depresji: Jak pomóc sobie samemu

Oprócz pomocy i wsparcia, które uzyskasz od terapeuty i/lub lekarza, możesz samodzielnie zrobić kilka rzeczy, które pomogą ci poczuć się lepiej:

• Bądź aktywny fizycznie.

  Ćwiczenia fizyczne poprawiają nastrój, a badania wykazały, że mogą również pomóc w łagodzeniu objawów depresji.

• Dobrze się wysypiaj.

  Sen pomaga nam wyleczyć się z wielu problemów zdrowotnych, w tym z depresji. Odpowiednia ilość snu, ale nie za dużo, sprawia, że masz więcej energii. Staraj się kłaść spać i wstawać o tej samej porze każdego dnia. Sypialnia powinna być wygodnym miejscem wyłącznie do spania i uprawiania seksu – zrezygnuj z telewizji i zasłoń ją zasłonami, aby nie padało na nią jasne światło z zewnątrz.

• Pozostań w kontakcie.

  Spędzanie czasu ze wspierającymi przyjaciółmi lub rodziną sprawi, że poczujesz się lepiej – nawet jeśli nie będziesz miał na to ochoty. Pomocne może być wybranie spokojnych sposobów na nawiązanie kontaktu. Można wybrać się do kina na lekki film, na kawę i poobserwować ludzi lub pospacerować po pobliskim parku. Kontakt z innymi, a także leczenie depresji mogą pomóc w wyjściu z mroku i ponownym wejściu w światło.

Najnowsze badania nad depresją mają na celu rozwiązanie długotrwałych problemów z leczeniem.

W chwili obecnej lekarze nie dysponują dokładnym sposobem określenia, który lek jest dla Ciebie najlepszy. Między innymi z tego powodu wiele osób cierpiących na depresję musi wypróbować więcej niż jeden lek, zanim poczuje się lepiej.

Większość leków przeciwdepresyjnych, które lekarze często stosują w leczeniu depresji, potrzebuje od kilku tygodni do kilku miesięcy, aby zadziałać. Oznacza to, że może upłynąć wiele czasu, zanim pacjent dowie się, czy leczenie pomogło w zwalczaniu objawów. A około 30% osób nie czuje się lepiej nawet po wypróbowaniu kilku leków. Lekarze nazywają to depresją oporną na leczenie.

Ponieważ ten proces prób i błędów wymaga czasu – a czasami nie przynosi efektów – depresja może nadal wpływać na zdolność do życia.

Z najnowszych danych Narodowego Instytutu Zdrowia Psychicznego wynika, że depresja jest przyczyną poważnego niepokoju i zaburzeń w życiu ponad 63% dorosłych i ponad 70% nastolatków cierpiących na to zaburzenie. Depresja może również prowadzić do częstszych myśli lub prób samobójczych.

Poniżej przedstawiamy badania prowadzone obecnie przez naukowców oraz informacje o tym, w jaki sposób ich praca może pomóc osobom cierpiącym na depresję.

Szybko działające leki przeciwdepresyjne

Szybko działające leki przeciwdepresyjne mogą zadziałać w ciągu kilku godzin, aby pomóc Ci poczuć się lepiej, jeśli masz depresję lub myśli samobójcze. W 2019 roku FDA zatwierdziła pierwszy z nich, esketaminę w postaci aerozolu do nosa, do stosowania w depresji opornej na leczenie. Rok później FDA zatwierdziła go dla depresji, która obejmuje myśli samobójcze.

Esketamina, którą można przyjmować z tradycyjnym lekiem przeciwdepresyjnym, jest wytwarzana ze starszego leku o nazwie ketamina. Lekarze po raz pierwszy zastosowali ketaminę wiele lat temu jako środek znieczulający, czyli lek stosowany do usypiania ludzi.

Ketamina może również szybko poprawić stan depresji, ale może powodować poważne działania niepożądane. Należą do nich doświadczenia pozacielesne i halucynacje. Niektórzy ludzie nadużywają ketaminy.

Esketamina może powodować podobne skutki uboczne i problemy z nadużywaniem. Jednak w przeglądzie badań z 2021 r., opublikowanym w czasopiśmie Frontiers in Neuroscience, stwierdzono, że efekty jej działania są zwykle łagodne lub umiarkowane i nie utrzymują się długo.

Naukowcy uważają, że esketamina poprawia depresję poprzez podnoszenie poziomu glutaminianu, substancji chemicznej, która pomaga komórkom mózgowym w komunikacji. Naukowcy badają szereg nowszych środków, które działają na glutaminian lub na GABA, innego z posłańców chemicznych mózgu. Naukowcy mają nadzieję, że będą one miały mniej skutków ubocznych niż obecnie dostępne środki.

FDA przyznała status terapii przełomowej kilku eksperymentalnym, szybko działającym lekom przeciwdepresyjnym. Agencja przyznaje ten status, aby przyspieszyć rozwój leków, które mogą być w stanie przewyższyć dostępne metody leczenia poważnych schorzeń, takich jak depresja.

Dokładniejszy dobór leków przeciwdepresyjnych

Obecnie przy wyborze leku przeciwdepresyjnego lekarze polegają głównie na zgadywaniu. Najnowsze badania mogą dać im narzędzia, które pomogą im wybrać najlepsze leczenie dla danej osoby. Testy i narzędzia, które mogą ograniczyć liczbę prób i błędów w leczeniu przeciwdepresyjnym, obejmują:

Badania krwi. Najnowsze badania wykazują, że badania krwi, w których mierzy się poziom pewnych białek, pozwalają przewidzieć, czy dany lek przeciwdepresyjny może złagodzić objawy.

Badania genów. Testy na obecność pewnych genów i ich wpływ na reakcję organizmu na określone leki mogą pomóc lekarzowi w doborze najlepszego dla pacjenta leczenia. W jednym z ostatnich badań osoby, które poddały się testowi obejmującemu 10 genów, aby pomóc w wyborze leczenia, częściej uzyskiwały poprawę niż osoby, u których leczenie zostało wybrane bez testu.

Obrazowanie mózgu. Naukowcy testują badania SPECT (tomografia komputerowa z pojedynczą emisją pozytonową) i PET (pozytonowa tomografia emisyjna), aby sprawdzić, czy te narzędzia obrazowania mogą pomóc lekarzom w wyborze odpowiedniego leku dla pacjenta. Pokazują one aktywność w różnych obszarach mózgu.

W niedawno opublikowanym przeglądzie badań stwierdzono, że wykorzystanie badania PET do sprawdzenia, w jaki sposób mózg wykorzystuje glukozę (cukier), może pomóc w przewidywaniu, czy lek przeciwdepresyjny poprawi stan depresji u danej osoby.

Sztuczna inteligencja (AI), która odczytuje skany mózgu. Niektórzy naukowcy mają nadzieję, że depresję będzie można leczyć za pomocą programów sztucznej inteligencji, które potrafią znaleźć wzorce w skanach EEG (elektroencefalogramu). Skany te mierzą aktywność elektryczną mózgu. W badaniu Nature Biotechnology z 2020 r. stwierdzono, że program sztucznej inteligencji mógłby wykorzystać dane EEG danej osoby do przewidzenia, czy w jej przypadku zadziała najbardziej powszechny rodzaj leku przeciwdepresyjnego.

Przyczyny depresji

Nowa wiedza na temat przyczyn depresji może otworzyć drogę do nowych metod leczenia. Procesy biologiczne mogą odgrywać pewną rolę:

Zapalenie. Zapalenie jest naturalną obroną organizmu przed infekcjami i urazami. Jeśli jednak pojawia się wtedy, kiedy nie powinien, lub wymyka się spod kontroli, może prowadzić do wielu różnych chorób lub pogarszać ich przebieg. Jak wynika z najnowszych badań, jedną z nich jest depresja.

W największym w historii badaniu nad depresją i stanem zapalnym, opublikowanym w 2021 roku w American Journal of Psychiatry, naukowcy potwierdzili związek między tymi dwoma zjawiskami. Stwierdzili, że u osób z depresją występuje więcej stanów zapalnych niż u osób bez zaburzeń psychicznych. Było to prawdą nawet po uwzględnieniu innych czynników związanych z depresją.

Oznacza to, że leki zmniejszające stan zapalny mogą być pomocnym dodatkiem do leczenia przeciwdepresyjnego. Zmiany w stylu życia, które mogą zmniejszyć stan zapalny, takie jak ćwiczenia fizyczne i zdrowa dieta, mogą również pomóc w poprawieniu objawów depresji.

Połączenie między jelitami a mózgiem. W jelitach żyją tryliony bakterii i mikroorganizmów, czyli mikrobów. Niektóre z nich są pomocne, a inne mogą być szkodliwe. Jeśli równowaga nie jest zachowana, może to prowadzić do problemów zdrowotnych, w tym depresji i stanów zapalnych.

Niektóre z najnowszych badań wykazały, że probiotyki, które mogą zapewnić lepszą równowagę mikrobów jelitowych, mogą również złagodzić objawy depresji. Probiotyki to żywe bakterie znajdujące się w sfermentowanej żywności, takiej jak jogurt, lub w suplementach. Mają one niewiele skutków ubocznych.

Naukowcy muszą dowiedzieć się więcej na temat działania probiotyków u osób z depresją. W niektórych badaniach stwierdzono, że najlepiej działają, gdy są stosowane razem z lekami przeciwdepresyjnymi. Badania sugerują również, że różne szczepy lub rodzaje probiotyków mogą pomagać w różnych objawach depresji.

W międzyczasie prawdopodobnie bezpiecznie jest wypróbować probiotyk przez miesiąc, aby sprawdzić, czy poprawi on Twój nastrój. Tylko nie odstawiaj żadnego z przepisanych leków bez zgody lekarza.

Kiedy jesteś przygnębiony, może być ci trudno cokolwiek zrobić. Jeśli jednak uda ci się zmusić do regularnych ćwiczeń, może się okazać, że poczujesz się nieco lepiej. Z tego pokazu slajdów lekarzy dowiesz się, co możesz wykorzystać.

1/14

Może to być ostatnia rzecz, na którą masz ochotę, gdy czujesz się przygnębiony, ale ćwiczenia fizyczne uwalniają w mózgu substancje chemiczne poprawiające samopoczucie i mogą pomóc złagodzić objawy depresji. Nie musisz robić zbyt wiele, może wystarczy krótki spacer. Jeśli uda ci się zmusić się do tego przez kilka dni z rzędu, być może następnego dnia nie będziesz potrzebował aż takiego impulsu.

Spaceruj lub biegaj

2/14

Nie musisz biegać w maratonie ani być demonem prędkości. Nie musisz nawet biegać. Zacznij od chodzenia, a gdy nabierzesz sił, możesz zdecydować, czy chcesz iść szybciej. Nie tylko ćwiczenia pomagają, ale także przebywanie na świeżym powietrzu może poprawić nastrój.

Joga

3/14

Stałe i ruchome pozy tej medytacyjnej formy ćwiczeń mogą sprawić, że staniesz się silniejszy i bardziej elastyczny. To z kolei dodaje energii i poprawia samopoczucie. Kontrola oddechu w jodze może także uspokoić emocje. Możesz poszukać nagrań wideo w Internecie, ale zajęcia pozwalają wyjść do świata i spotkać się z innymi ludźmi. Namaste!

Ogród

4/14

Dotykanie ziemi może zwiększyć poziom kluczowej substancji chemicznej mózgu zwanej serotoniną, która może pomóc w walce z depresją. Ponadto będziesz aktywny i spędzisz czas na świeżym powietrzu. Jeśli nie masz własnego skrawka ziemi, zadzwoń do lokalnego ogrodu społecznego, aby dowiedzieć się, czy mógłbyś tam pracować na działce.

Tenis

5/14

To dobre ćwiczenie i świetna okazja, by dać upust emocjom bez mówienia o nich. Możesz po prostu uderzyć piłką o ścianę, ale jeśli chcesz, żeby wróciła przez siatkę, potrzebujesz kogoś po drugiej stronie. To szansa na nawiązanie kontaktów towarzyskich. A jeśli zobowiążesz się do spędzenia czasu z kimś innym, istnieje większe prawdopodobieństwo, że będziesz się tego trzymać.

Ćwiczenie w pracy

6/14

Jeśli potrzebujesz odwrócić uwagę od negatywnych myśli, odejdź na kilka minut od biurka. Znajdź spokojne miejsce i zrób kilka ćwiczeń rozciągających lub wejdź po schodach – wszystko, co wprawi Cię w ruch, może poprawić Twój nastrój.

Pływanie

7/14

To świetny trening całego ciała, a niektórym osobom woda pomaga się uspokoić. Nie musi to zajmować dużo czasu w ciągu dnia: Wystarczy 30 minut ćwiczeń od 3 do 5 razy w tygodniu.

Rower

8/14

Na rowerze stacjonarnym można nieźle się nagimnastykować, ale jazda po ścieżce rowerowej to świetny sposób na podziwianie otaczającego świata. Nie potrzebujesz niczego wymyślnego – wystarczy dowolny dwukołowiec. Możesz nim pojechać do sklepu, kawiarni lub do domu przyjaciół. Pamiętaj tylko, aby najpierw oddać go do przeglądu mechanicznego i nie zapomnij założyć kasku.

Trening siłowy

9/14

Do budowania siły, masy mięśniowej i elastyczności wykorzystuje się ciężarki, maszyny lub opór własnego ciała (jak w przypadku pompek). Wystarczy zwykły zestaw ciężarków do rąk lub nawet podłoga. Trening nie jest jedyną rzeczą, która poprawia nastrój – poczucie spełnienia i lepszy obraz ciała również mogą pomóc.

Spacer z psem

10/14

Pies może pomóc Ci złagodzić stres i może być właśnie takim motywatorem, jakiego potrzebujesz. Weź smycz, a może nawet frisbee i wyjdź na spacer. Świeże powietrze też nie zaszkodzi.

Taniec

11/14

To rozwiązanie, które przynosi obopólne korzyści: ćwiczenia, zaangażowanie społeczne i zabawa. Wszystkie te czynniki mogą podnieść Cię na duchu, a zacząć możesz już w domu. Nawet jeśli nikt nie patrzy, włącz ulubiony utwór i pozwól swojemu ciału poruszać się w jego rytm. Nawet krótkie sesje taneczne mogą przynieść dobre samopoczucie. Gdy nabierzesz pewności siebie, możesz poszukać zajęć w lokalnych szkołach tańca lub poszukać grupy, która spotyka się, by tańczyć.

Sprint

12/14

Trzy 20-sekundowe sprinty, z 2-minutowymi przerwami między nimi, mogą być dla Ciebie równie dobre jak 50 minut umiarkowanego joggingu. Może to być też szybki sposób na uwolnienie skumulowanych emocji. Pamiętaj tylko o rozgrzewce – i zapytaj lekarza, jeśli nie wiesz, czy jesteś wystarczająco zdrowy na tego rodzaju intensywny trening.

Koszykówka

13/14

To świetny trening: Biegasz, sprintujesz, skaczesz i rzucasz. Możesz grać w domu i na dworze, zimą i latem, w dużej grupie lub z jedną osobą. Można nawet samemu strzelać do obręczy.

Softball

14/14

Skupienie potrzebne do długiej gry może pomóc odwrócić uwagę od negatywnych myśli, a przynależność do zespołu daje poczucie więzi. A kiedy masz cały zespół, który oczekuje od ciebie, że się pojawisz, jest to bardziej prawdopodobne, prawda?

Czy kiedykolwiek czułeś się daleko od szczęśliwego miejsca? Wypróbuj te sprawdzone naukowo wskazówki, które poprawią twój nastrój, zmniejszą stres i dodadzą ci odwagi.

1/14

Czasami potrzebujesz mentalnego liftingu. Istnieje kilka prostych kroków, które możesz podjąć, aby wyrobić w sobie nawyk szczęścia, który pomoże Ci przetrwać trudny okres. Te wskazówki nie mają zastąpić leczenia poważnej depresji, ostrego lęku lub innych problemów klinicznych. Jeśli potrzebujesz pomocy, powiedz o tym swojemu lekarzowi, zaufanemu przyjacielowi lub członkowi rodziny.

Ograniczanie bałaganu

2/14

Po prostu siedzi tam i nic nie robi. I w tym tkwi problem. Badania wykazały, że kiedy otaczają Cię różne rzeczy, wizualny chaos trafia prosto do Twojego mózgu. Rozprasza Cię i przeszkadza w przetwarzaniu informacji. Inne badania wykazały, że w zagraconym domu wzrasta poziom hormonu stresu – kortyzolu, zwłaszcza u kobiet. Już teraz zaplanuj, jak pozbyć się bałaganu lub go posortować. Następnie zadzwoń do organizacji charytatywnej, aby ustalić termin odbioru.

Kup sobie coś ładnego

3/14

Nie musi to być zakup wymyślnego sprzętu elektronicznego ani nowej, designerskiej garderoby. Oczywiście, coś miłego może poprawić Ci nastrój na chwilę. Jednak badania pokazują, że prawdziwą magią tak zwanej terapii detalicznej jest poczucie kontroli nad swoim otoczeniem, kiedy dokonujesz własnych wyborów. Spróbuj więc mądrych zakupów, które pomogą Ci otrząsnąć się z krótkotrwałego smutku. Upewnij się tylko, że Twoje zakupy zmieszczą się w Twoim budżecie. ?

Bilet do czytania

4/14

Najszybszy sposób na wyjście ze złego nastroju jest wciąż najprostszy: wciągająca lektura. Badania łączą czytanie z poprawą objawów depresji, a także elastycznością umysłową i funkcjonowaniem mózgu. Zadbaj o to, by była to lektura przyjemna – nie wiadomości, instrukcja obsługi komputera czy nawet najnowsza pozycja z klubu książki. Znajdź książkę, którą chciałeś przeczytać, albo ciekawy magazyn. Codziennie przeznacz co najmniej 30 minut na spokojną lekturę.

Pogłaszcz futrzanego przyjaciela

5/14

W jednym z badań wykazano, że u studentów, którzy przez zaledwie 10 minut spędzali czas w towarzystwie dobrodusznego psa lub kota, znacznie obniżył się poziom kortyzolu, głównego hormonu stresu. Wiele kampusów uniwersyteckich uruchomiło programy „Zwierzęta dla odstresowania”. Jednak nie musisz być w szkole, aby poczuć te ciepłe emocje. Spędź dodatkowy czas z własnym zwierzakiem lub zostań wolontariuszem w schronisku albo weź udział w akcji adopcyjnej, aby poznać nowych futrzanych przyjaciół do przytulania i zabawy.

Złap rytm Groovy Beat

6/14

Tak, muzyka klasyczna może Cię zrelaksować i rozładować napięcie. Ale co, jeśli Twoje upodobania słuchowe są bardziej energetyczne? Włoskie badania wykazały, że szybkie tempo może pomóc Ci się uspokoić. Dzieje się tak tylko wtedy, gdy muzyka przestaje grać. Po wysłuchaniu piosenek w szybkim tempie ciśnienie krwi i tętno badanych osób uspokoiło się. Nieważne więc, czy słuchasz Mozarta, czy klasycznego rocka – podkręć tempo.

Ćwiczenie z płytą Power Plate

7/14

Zdrowe danie może szybko i trwale pozbyć się smutku. Jedno z badań dotyczyło młodych dorosłych, którzy przez kilka tygodni stosowali dietę bogatą w owoce, warzywa i chude mięso. Stwierdzono u nich mniejszą depresję niż w grupie, która nie odżywiała się w ten sam sposób. Badania wykazały, że dieta śródziemnomorska, w której podstawą są produkty zbożowe i oliwa z oliwek, może łagodzić depresję u starszych dorosłych. (Kluczowymi elementami tej diety są także ćwiczenia fizyczne i wspólne posiłki).

Wypróbuj akupresurę

8/14

Ta starożytna chińska sztuka uzdrawiania polega na uciskaniu określonych miejsc na ciele w celu uwolnienia napięcia. Może to zmniejszyć niepokój i poprawić przepływ krwi. Wypróbuj ten prosty ruch zwany yin tang, który odnosi się do środkowego punktu między brwiami. Usiądź wygodnie i zrelaksuj się. Umieść kciuk lub palec wskazujący między brwiami. Wykonuj małe, delikatne ruchy okrężne przez 5 do 10 minut. Powtórz tę czynność kilka razy w ciągu dnia.

Znajdź swój przepływ

9/14

Przepływ jest stanem umysłu, kiedy robisz coś, co stanowi dla Ciebie wyzwanie i daje Ci satysfakcję, bez zbytniej presji na wyniki. Zwróć uwagę na najważniejsze momenty swojego dnia lub tygodnia. Kiedy czułeś się w tej strefie? Wskazówka: Bierna rozrywka, taka jak oglądanie programów telewizyjnych czy granie w gry komputerowe, nie jest stanem przepływu. Pomyśl o tańcu, gotowaniu, malowaniu, a nawet sprzątaniu domu – zajęciach, które pochłaniają Cię i odsuwają na bok Twoje zmartwienia. Przeznacz na nie dużo czasu.

Spacer na łonie natury

10/14

Ekoterapia bada, jak czas spędzony na łonie natury łagodzi stres, niepokój i depresję. Badanie z 2015 r. wykazało, że u osób, które chodzą na spacery na łono natury, zmniejsza się aktywność w tych częściach mózgu, w których mogą kłębić się negatywne myśli. Zacznij od około półgodzinnego spaceru kilka razy w tygodniu w pobliżu domu lub na łatwym szlaku. Jeśli masz ochotę, możesz przejść do dłuższej kąpieli w lesie (japońska wersja zanurzenia się w przyrodzie). Dobrze jest też zabrać ze sobą przyjaciela.

Znajdź osoby, które zajmują się przyrodą

11/14

Nawet jeśli utknąłeś w domu lub pogoda jest okropna, naturalne bodźce mogą mieć podobny uspokajający wpływ. Badania wykazały, że słuchanie odgłosów natury, a nawet oglądanie zdjęć pięknych plenerów lub wymarzonych miejsc może podnieść na duchu. Naukowcy uważają, że to właśnie skupienie się na świeżym powietrzu, odrywając myśli od negatywnych zjawisk, może poprawić nastrój.

Jest na to aplikacja

12/14

W stale rozwijającym się świecie elektronicznych narzędzi ochrony zdrowia psychicznego nigdy nie trzeba umawiać się na wizytę. Aplikacja na smartfonie nie jest w stanie zdiagnozować ani leczyć stanów takich jak depresja czy lęk. Ale może sprawić, że będziesz świadomy swoich emocji, co pomoże Ci nad nimi zapanować. Możesz pobrać podcasty, audiobooki i aplikacje, które podniosą Cię na duchu podczas jazdy samochodem, oczekiwania w kolejce lub spaceru.

Utrzymuj swój system wsparcia

13/14

Kiedy czujesz się przygnębiony, łatwo jest pomyśleć, że inni powinni wiedzieć, jak się czujesz. Ale to Ty musisz dbać o to, by te linie były otwarte. Znajdź czas dla przyjaciół i rodziny. Zaoferuj im pomoc, kiedy tylko możesz – niektóre badania sugerują, że dawanie wsparcia może być bardziej podnoszące na duchu niż jego otrzymywanie. I choć niektórzy eksperci twierdzą, że najlepiej spotkać się osobiście, nie wahaj się korzystać z narzędzi elektronicznych, takich jak Skype, czat online czy SMS-y, by w razie potrzeby pozostać blisko.

Znajdź coś zabawnego

14/14

Niezależnie od tego, czy łaskoczą cię głupie filmiki z przewracającymi się ludźmi, dowcipne brytyjskie komedie, czy przyjaciel, który opowiada zabawne historie, znajdź rzeczy, które cię śmieszą. Świetnym źródłem są też książki z esejami humorystycznymi, zabawne podcasty czy dowcipy z czasopism. Badania pokazują, że śmiech – i związane z nim rozproszenie uwagi – jest jednym z najlepszych środków poprawiających nastrój.

Rozmowa z pracownikiem służby zdrowia psychicznego może pomóc w rozwiązaniu problemów, które mogą być przyczyną depresji. Lekarz omawia różne rodzaje psychoterapii i idee stojące za każdym z nich.

Co to jest psychoterapia?

Psychoterapia (zwana także terapią rozmową lub terapią psychologiczną) polega na rozmowie z pracownikiem służby zdrowia psychicznego o swoim stanie zdrowia i związanych z nim problemach. Może ona pomóc w:

• radzić sobie w trudnych momentach życia

• Dostrzegaj szkodliwe przekonania i zachowania i zamieniaj je na zdrowsze

• Zanurz się w relacjach i doświadczeniach

• Poznanie czynników wywołujących depresję i zmiana zachowań, które ją pogłębiają

• Łagodzenie objawów depresji

• Wyznacz praktyczne cele życiowe

Rodzaje psychoterapii

Specjaliści zdrowia psychicznego uzależniają rodzaj stosowanej psychoterapii od potrzeb pacjenta. W wielu przypadkach stosują dwie metody jednocześnie. Do najczęstszych rodzajów psychoterapii należą:

Terapia poznawczo-behawioralna (Cognitive Behavioral Therapy, CBT)

Lekarze stosują tę formę leczenia zdrowia psychicznego w przypadku depresji, stanów lękowych, nadużywania alkoholu i narkotyków oraz innych problemów. Badania wykazują, że CBT działa równie dobrze, a nawet lepiej, niż leki czy inne rodzaje psychoterapii. Główne założenia CBT to:

• Problemy ze zdrowiem psychicznym wynikają częściowo z negatywnych wzorców myślenia i zachowania, których człowiek uczy się z biegiem czasu.

• Można nauczyć się, jak radzić sobie z tymi myślami i zachowaniami, aby złagodzić objawy depresji.

Terapeuta poprowadzi Cię przez różne strategie, w tym:

• Dostrzeganie wypaczonych, nieprzydatnych myśli i przyglądanie się im w oparciu o rzeczywistość

• Rozumienie zachowań i impulsów innych osób

• Wykorzystywanie rozwiązywania problemów do radzenia sobie w trudnych sytuacjach

• Zdobycie większej pewności siebie w zakresie swoich umiejętności

• Stawianie czoła lękom zamiast ich unikania

• Odgrywanie ról, aby lepiej komunikować się z innymi

• Techniki relaksacyjne dla umysłu i ciała

Terapeuta nie musi wykonywać wszystkich tych czynności. Jednak dzięki ćwiczeniom i zadaniom domowym w trakcie sesji w końcu zdobędziesz potrzebne umiejętności.

Psychoterapia interpersonalna (IPT)

Ten rodzaj terapii koncentruje się na rozwiązywaniu problemów związanych z relacjami, które mogą odgrywać rolę w depresji, takich jak:

• Żal, którego nie udało się przetworzyć

• Zmiany w pracy lub życiu towarzyskim

• Konflikt z najbliższymi

• Problemy z nawiązywaniem kontaktów z innymi

IPT to krótkoterminowa terapia, podczas której nauczysz się zdrowych sposobów komunikowania swoich uczuć i lepszych relacji z innymi ludźmi.

Terapia grupowa

W terapii grupowej pięć do 15 osób koncentruje się na jednym konkretnym problemie medycznym, takim jak depresja, lub na temacie ogólnym, takim jak poprawa umiejętności społecznych. Grupa, prowadzona przez jednego lub kilku terapeutów, spotyka się co tydzień na 1-2 godziny. Niektóre osoby chodzą na terapię także samodzielnie. Grupy mogą być otwarte dla nowych członków w dowolnym momencie. Może też być wymagane, aby te same osoby przechodziły program razem.

Jedną z korzyści terapii grupowej jest przebywanie z ludźmi, którzy mają do czynienia z tymi samymi problemami, co Ty. Świadomość, że nie jest się samemu, może być pomocna.

Inne rodzaje psychoterapii

Terapeuta może również zastosować jedną lub kilka z poniższych metod:

Dialektyczna terapia behawioralna. Terapeuci stosują ten rodzaj CBT w leczeniu osób z utrzymującymi się myślami samobójczymi i innymi dolegliwościami. Pacjent nauczy się lepiej kontrolować swoje emocje i zmieniać niezdrowe lub kłopotliwe zachowania.

Terapia psychodynamiczna. Wydarzenia z dzieciństwa i negatywne myśli, których nawet nie jesteś świadomy, mogą mieć wpływ na Twoje zdrowie psychiczne. Terapia psychodynamiczna zajmuje się tymi myślami, aby poprawić Twoją samoświadomość i zmienić stare wzorce.

Psychoanaliza. Ta pogłębiona odmiana terapii psychodynamicznej wymaga spotkań z terapeutą trzy lub więcej razy w tygodniu.

Terapia wspierająca. Terapeuta prowadzi i zachęca pacjenta oraz pomaga mu w zdobyciu narzędzi do radzenia sobie z depresją. Będziesz pracować nad poczuciem własnej wartości i umiejętnościami społecznymi oraz nauczysz się, jak zmniejszyć lęk.

Terapia akceptacji i zaangażowania. Podczas tego rodzaju leczenia pacjent określa i akceptuje myśli i uczucia oraz zobowiązuje się do zmiany. Celem jest pomoc w radzeniu sobie z tym, co dzieje się w Twoim życiu.

Jak to się robi

Zwykle raz w tygodniu spotykasz się w gabinecie terapeuty na 45-60 minut lub na sesji grupowej, jeśli przebywasz w szpitalu na leczeniu. Istnieją jednak inne opcje, które mogą okazać się równie skuteczne. Należą do nich:

• Sesje online

• Filmy wideo

• Zeszyty ćwiczeń

Programy te mogą być prowadzone przez specjalistę z zakresu zdrowia psychicznego lub też pacjent może je realizować samodzielnie. Porozmawiaj ze swoim terapeutą i zapytaj, czy może zaproponować jakiś program, i upewnij się, że ubezpieczenie zdrowotne pokrywa koszty.

Depresja i stany lękowe mogą mieć podobne objawy, ale mogą się też nakładać. Dowiedz się, jak te dwie choroby są ze sobą powiązane i czym się różnią.

To normalne, że od czasu do czasu pojawiają się uczucia niepokoju lub depresji. Jeśli jednak uczucia te występują często i zakłócają życie pacjenta, może to oznaczać, że cierpi on na zaburzenie, które można leczyć.

Objawy mogą pomóc lekarzowi w ustaleniu, które z tych dwóch zaburzeń występuje u pacjenta lub czy występują u niego oba. Niektóre z tych samych metod leczenia są skuteczne w przypadku lęku i depresji.

Co to jest depresja?

Depresja wpływa na samopoczucie i zachowanie. W depresji mogą wystąpić takie objawy jak:

• Smutek, poczucie beznadziejności lub niepokój

• Utrata zainteresowania rzeczami, które kiedyś sprawiały ci przyjemność

• Brak energii

• Jedzenie więcej lub mniej niż kiedyś

• Spać za mało lub za dużo

• Problemy z myśleniem lub koncentracją

Aby objawy można było uznać za depresję, muszą one występować przez większość dnia, prawie codziennie, przez co najmniej 2 tygodnie. Objawy nie powinny mieć przyczyny medycznej, takiej jak problemy z tarczycą. Lekarz może sprawdzić, czy u pacjenta nie występują schorzenia powodujące objawy depresji.

Co to jest lęk?

Zmartwienia i lęk są normalną częścią życia. Jeśli jednak uczucia te nie ustępują lub są nadmierne, mogą być objawami zaburzeń lękowych.

Możesz mieć problem z lękiem, jeśli często czujesz:

• Przytłoczony zmartwieniami

• Niespokojny lub zdenerwowany

• Spocony lub roztrzęsiony

• Jakbyś nie panował nad sobą

Istnieje kilka rodzajów zaburzeń lękowych, a każdy z nich ma swoje własne objawy.

Zaburzenia lękowe uogólnione to takie, w których pacjent martwi się wieloma różnymi rzeczami.

Zaburzenia lękowe społeczne to nadmierne zamartwianie się, gdy przebywa się w otoczeniu innych ludzi.

Zaburzenia paniczne powodują nagłe uczucie strachu, z takimi objawami, jak ból w klatce piersiowej i bicie serca.

Fobie to intensywne lęki przed miejscami lub rzeczami, takimi jak zamknięte przestrzenie lub zwierzęta.

Czym się różnią?

Główną różnicą między depresją a lękiem są objawy. Depresja to uporczywe uczucie smutku. Chory nie ma też energii i traci zainteresowanie zajęciami, które kiedyś lubił. Niektóre osoby cierpiące na depresję myślą o zrobieniu sobie krzywdy.

Lęk wiąże się z lękiem lub niepokojem, nad którym nie można zapanować. W zależności od rodzaju lęku, niepokój może ujawniać się podczas codziennych czynności, takich jak poznawanie nowych ludzi.

W jaki sposób są one powiązane?

Zarówno depresja, jak i stany lękowe są bardzo powszechne i często występują razem. Około 60% osób cierpiących na stany lękowe ma również objawy depresji i odwrotnie. Każde z tych schorzeń może powodować nasilenie lub wydłużenie czasu trwania objawów drugiego.

Za oba schorzenia mogą być odpowiedzialne te same geny. Lęk i depresja mogą również wynikać z tych samych struktur lub procesów zachodzących w mózgu. Stres i trauma we wczesnym okresie życia mogą wywołać zarówno depresję, jak i lęk.

Osoby cierpiące na stany lękowe mogą być bardziej narażone na depresję. Eksperci twierdzą, że unikanie rzeczy, których się boisz, może prowadzić do depresji.

Jak leczyć depresję i stany lękowe?

Lekarzom może być trudniej diagnozować i leczyć depresję i stany lękowe, gdy występują one razem. Dlatego ważne jest, aby powiedzieć lekarzowi o wszystkich swoich objawach.

Leczenie zarówno stanów lękowych, jak i depresji obejmuje terapię rozmową, leki lub połączenie obu tych metod. Terapia poznawczo-behawioralna (CBT) jest jedną z głównych metod terapii rozmownej. Uczy ona, jak myśleć i zachowywać się w inny sposób, aby nie wywoływać lęku lub depresji.

Leki przeciwdepresyjne to leki stosowane w leczeniu depresji. Zmieniają one równowagę substancji chemicznych w mózgu w celu poprawy nastroju. Leki przeciwlękowe, przeciwdepresyjne i beta-blokery to leki stosowane w leczeniu lęku.

Im wcześniej rozpocznie się leczenie, tym większe prawdopodobieństwo, że pomoże ono pacjentowi. Należy poinformować lekarza, jeśli stosowane leczenie nie łagodzi objawów lub powoduje skutki uboczne. Znalezienie najlepszego dla siebie leczenia może wymagać kilku prób.

Depresja jest chorobą przewlekłą. Dowiedz się, jak możesz pomóc osobie, która zmaga się z depresją.

Zrozumienie depresji

Jeśli masz przyjaciela, który ostatnio nie jest sobą, może on zmagać się z depresją. Depresja jest powszechna u osób w żałobie lub przeżywających trudne chwile. Może się też zdarzyć, że nie ma oczywistej przyczyny depresji. Oto, co należy wiedzieć o depresji:

• Jest to choroba.

• Depresja nie oznacza, że człowiek jest leniwy.

• Stan ten jest bardzo powszechny.

• Może być spowodowany problemami medycznymi, takimi jak niedoczynność tarczycy.

• Może być spowodowana przez leki, takie jak leki na ciśnienie krwi.

• Myśli lub rozmowy samobójcze powinny być traktowane poważnie.

Sposoby pomocy

Jeśli chcesz porozmawiać z przyjacielem lub członkiem rodziny na temat depresji, poniżej znajdziesz wskazówki, w jaki sposób rozwiać swoje obawy:

• Wyjaśnij, dlaczego się martwisz.

• Mów spokojnym i troskliwym tonem głosu.

• Zadawaj pytania i bądź gotowy do słuchania.

• Zapytaj, czy możesz pomóc im w szukaniu pomocy.

• Podziel się informacjami o możliwościach leczenia depresji. ?

Unikaj minimalizowania ich uczuć. Kiedy próbujemy dodać otuchy rodzinie i przyjaciołom, czasami używamy zwrotów, które wydają się lekceważące. Staraj się unikać mówienia takich rzeczy jak:

• Wszyscy mamy problemy.

• Wszyscy czujemy się czasem smutni.

• Pozwól, że opowiem Ci o czymś podobnym, co przytrafiło się mnie?

• Wkrótce zaczniesz czuć się lepiej.

Nie należy porównywać samopoczucia przyjaciela lub członka rodziny z innymi ludźmi. Każda sytuacja jest inna i uczucia każdej osoby są inne. Porównując się, sprawiasz, że ich uczucia stają się mniej ważne. Zamiast tego można powiedzieć coś w rodzaju:

• Jak się dziś czujesz?

• Przykro mi, że przeżywasz ciężkie chwile.

• Widzę, jak bardzo cierpisz.

Nie bądź zbyt radosny. Być może chcesz być tak szczęśliwy, że twoja radość udzieli się ukochanej osobie. Niestety, to nie działa w ten sposób. Kiedy próbujesz zrekompensować to sobie, zachowując się radośniej niż zwykle, umniejszasz ważność jej uczuć.

Zamiast tego można spróbować zachować neutralność emocjonalną. W ten sposób pozwolisz przyjacielowi lub członkowi rodziny poczuć to, co czuje. Pozwól im poprowadzić rozmowę. Staraj się nie przejmować kontroli, opowiadając historyjki lub mówiąc o czymś innym w celu odwrócenia uwagi. Możesz powtórzyć to, co mówi Twój przyjaciel, aby potwierdzić, że rozumiesz, o czym mówi.

Bądź cierpliwy. Nie zmuszaj przyjaciela do rozmowy, jeśli nie jest na nią gotowy. Twój bliski może nadal przeżywać swoje uczucia. Może nie chcieć o niczym mówić, ale w ciszy możesz jej zaoferować pocieszenie. Kiedy osoba będzie gotowa do rozmowy, będzie wiedziała, że jesteś dostępny i będzie czuła się swobodnie. Jeśli dziecko potrzebuje się wypłakać, należy mu na to pozwolić bez zadawania pytań. Można powiedzieć na przykład:

• To, że czujesz się smutny jest w porządku.

• Dobrze jest płakać.

• Jestem tu, by słuchać, jeśli chcesz porozmawiać. Jeśli nie, mogę po prostu być tu z tobą?

Dodaj otuchy. Jeśli widzisz, że twój przyjaciel lub członek rodziny robi pozytywne postępy, zwróć na to uwagę. Unikaj sarkazmu i mówienia takich rzeczy jak:

• Wreszcie się ubrałeś.

• Wygląda na to, że zdecydowałeś się trochę posprzątać?

• Tak dawno nie robiłaś makijażu…?

Zamiast tego możesz docenić ich wysiłki, mówiąc na przykład:

• Tak się cieszę, że wcześnie wstałeś. Czy mogę przynieść Ci śniadanie?

• Twój dom wygląda tak dobrze, a wiem, że wymagało to wiele pracy.

• Czy czujesz się dziś lepiej?

Bądź gotowy na negatywne nastawienie. Niektóre dni mogą być gorsze od innych. Może się na Ciebie obrażać lub Cię ignorować. Należy nadal wyciągać do niej rękę i okazywać troskę, nie będąc przy tym nachalnym. Można powiedzieć takie rzeczy jak:

• Zawsze jestem tutaj, jeśli chcesz porozmawiać.

• Jutro znów się odezwę, żeby sprawdzić, czy czegoś nie potrzebujesz.

• Przykro mi, że masz wyjątkowo zły dzień.

Porady, jak pokonać depresję

Depresja może wydawać się niemożliwa. Nie musisz jednak poddawać się depresji i myśleć, że sytuacja nie ulegnie poprawie. Zamiast tego skorzystaj z poniższych wskazówek, aby poprawić swoje nastawienie:

• Skorzystaj z pomocy specjalisty od zdrowia psychicznego.

• Jeśli czujesz się bezradny, zadzwoń na Krajowy Telefon Zaufania (National Suicide Prevention Lifeline) (1-800-273-8255).

• Utrzymywać zajęcia, które kiedyś sprawiały ci przyjemność.

• Utrzymywać kontakt z przyjaciółmi i członkami rodziny poprzez regularne rozmowy?

• Zadbaj o aktywność fizyczną, nawet jeśli jest to tylko krótki spacer.

• Dbaj o odpowiednią ilość snu i zdrową dietę.

• Dostosuj swoje oczekiwania, aby móc poradzić sobie z depresją.

• Nie pij i nie zażywaj narkotyków jako sposobu na leczenie depresji.

• Poszukaj lokalnych źródeł informacji o depresji.

Leki i terapia to tylko dwa z dostępnych sposobów radzenia sobie z depresją. Dowiedz się więcej o innych metodach leczenia, które mogą pomóc ci żyć jak najlepiej.

Zdobądź wiedzę

Dowiedzenie się więcej na temat depresji jest jednym z pierwszych kroków, jakie możesz podjąć, aby wyzdrowieć. Pomoże to Tobie i Twoim bliskim zrozumieć, co ją powoduje, jak na Ciebie wpływa i jak ją leczyć. Można poszukać informacji w Internecie i porozmawiać z lekarzem o swoich odczuciach. Wiele organizacji, takich jak National Alliance on Mental Illness (NAMI), oferuje bezpłatne narzędzia dostępne w Internecie lub osobiście. Inne możliwości to:

• Organizacje non-profit

• Organizacje wyznaniowe

• Programy pomocy pracownikom w miejscu pracy (EAP)

• Szpitale

• Gminne ośrodki zdrowia

• Stowarzyszenia zdrowia psychicznego

• Programy ubezpieczeń zdrowotnych

• Szkoły

Rozumienie i zarządzanie czynnikami sprawczymi

Na niektóre rzeczy nie masz wpływu, na przykład na trwającą całe życie chorobę lub traumatyczne wydarzenie. Można jednak nabyć umiejętności pozwalające lepiej radzić sobie z czynnikami wywołującymi depresję. Jeśli nie jesteś pewien, co to jest, porozmawiaj z lekarzem lub terapeutą. Ważne jest, aby mieć plan działania, aby wiedzieć, co robić. Poproś przyjaciół i rodzinę o pomoc w wypatrywaniu sygnałów ostrzegawczych. Należą do nich:

• Uczucie smutku lub beznadziejności

• Złość, drażliwość lub frustracja z powodu drobnych rzeczy

• Lęk lub niepokój

• Utrata zainteresowania rzeczami, które wcześniej sprawiały Ci przyjemność

• Problemy ze snem, w tym spanie zbyt długo lub zbyt krótko

• Zmęczenie i brak energii do wykonywania nawet drobnych zadań

• Słaby apetyt i utrata wagi lub apetyt na jedzenie i przyrost wagi

• Spowolnione myślenie, mówienie lub ruchy ciała

• Poczucie bezwartościowości lub winy

• Problemy z myśleniem, koncentracją, podejmowaniem decyzji i zapamiętywaniem

• Ciągłe myśli o śmierci, myśli samobójcze lub próby samobójcze

• Problemy fizyczne niezwiązane z inną chorobą, takie jak bóle pleców lub głowy

Dowiedz się, jak radzić sobie ze stresem

Wszyscy jesteśmy zestresowani. Może się to zdarzać raz na jakiś czas lub ciągle. Długotrwały stres może prowadzić do poważnych problemów zdrowotnych, w tym do depresji. W radzeniu sobie z nim mogą pomóc techniki relaksacyjne. Oto kilka pomysłów:

• Medytacja

• Relaksacja mięśniowa

• Joga

• Tai chi

Pamiętaj, że możesz odmówić rzeczy, z którymi nie możesz sobie poradzić. W pozostałych kwestiach ustal, co naprawdę musi zostać zrobione. I nie bój się prosić o pomoc.

Dbaj o odpowiednią ilość snu

Depresja może poważnie wpłynąć na twoje nawyki związane ze snem. Możesz mieć problemy z zasypianiem lub utrzymaniem snu, budzić się zbyt wcześnie lub spać zbyt długo.

Być może łatwiej powiedzieć niż zrobić, ale postaraj się odpoczywać tak, jak tego potrzebujesz. Twoje ciało i umysł potrzebują go do prawidłowego funkcjonowania. Poniższe wskazówki mogą pomóc:

• W sypialni powinno być jak najchłodniej, jak najciemniej i jak najciszej.

• Używaj sypialni tylko do spania i uprawiania seksu.

• Nie używaj telefonu komórkowego ani tabletu tuż przed snem (niebieskie światło opóźnia uwalnianie hormonu snu – melatoniny).

Jeśli nadal masz problemy, porozmawiaj z lekarzem.

Dobrze się odżywiaj i ćwicz

Dobre odżywianie i odpowiednia ilość ruchu to kolejne kroki w zakresie dbałości o siebie, które powinny być częścią planu leczenia depresji.

Pomyśl o rzeczach, które sprawiają ci przyjemność, takich jak spacery, pływanie czy praca w ogrodzie. Spróbuj włączyć te czynności do swojej codziennej rutyny. Eksperci zalecają 150 minut umiarkowanych ćwiczeń aerobowych tygodniowo. Oznacza to 30 minut dziennie, przez 5 dni w tygodniu.

Jeśli chodzi o jedzenie, zdrowy plan żywieniowy obejmuje:

• Owoce i warzywa

• Pełne ziarna

• Beztłuszczowe lub niskotłuszczowe produkty mleczne

• Chude mięso, drób i ryby

• Bezmięsne źródła białka, takie jak fasola, jaja i orzechy

• Żywność o niskiej zawartości tłuszczów nasyconych, tłuszczów trans, cholesterolu, sodu (soli) i dodanego cukru

Unikaj alkoholu i narkotyków

Alkohol i narkotyki są znanymi czynnikami wyzwalającymi depresję. Mogą one pogorszyć objawy choroby i utrudnić jej leczenie. Jeśli uważasz, że potrzebujesz pomocy w związku z nadużywaniem narkotyków lub alkoholu, porozmawiaj z lekarzem lub terapeutą.

Inne stany chorobowe

Prawdopodobieństwo wystąpienia depresji wzrasta, gdy cierpisz na inne choroby, takie jak rak, choroby serca lub cukrzyca. Możliwe jest jednak leczenie depresji równolegle z tymi chorobami. Powiedz swojemu lekarzowi, jak się czujesz – może on pomóc. ??

Wreszcie, jeśli masz myśli o samookaleczeniu lub samobójstwie, natychmiast zwróć się o pomoc. Zadzwoń na Krajowy Telefon Zaufania (National Suicide Prevention Lifeline) pod numer 800-273-8255.

Czy to normalne, że po studiach czujesz się samotny? Dowiedz się, dlaczego depresja po studiach dotyka wielu absolwentów i co możesz z tym zrobić.

Depresja po studiach: Dlaczego czujesz się samotny?

Emily Delzell

Czy to normalne, że po studiach czujesz się samotny? Kiedy Brianna Baker wiosną 2019 roku uzyskała tytuł licencjata na University of North Carolina at Chapel Hill, czuła się szczęśliwa, że ma już pracę w kolejce. Wielu jej rówieśników nie miało. Mimo to praca jako analityk zdrowia publicznego w dużej korporacji nie była jej pierwszym wyborem na życie po studiach.

Baker, obecnie 24-letnia, spodziewała się, że pójdzie bezpośrednio do szkoły wyższej. Kiedy to się nie udało, znalazła się w pracy, która była ekscytująca, ale też nerwowa i samotna – mówi. Praca w ogromnym zespole, w którym nie ma rówieśników w moim wieku, sprawiła, że czułam się jak mała rybka w wielkim stawie”.

Na studiach Baker doskonale radziła sobie na podwójnym kierunku – psychologii i studiach interdyscyplinarnych. Przyzwyczaiła się do swojej tożsamości osoby osiągającej wysokie wyniki. Jednak w pracy często otrzymywała zadania, których nie umiała wykonać.

Ta krzywa uczenia się była dla mnie bardzo trudna do przyswojenia. Jestem osobą, która osiąga ponadprzeciętne wyniki i chciałam dobrze wykonywać swoje zadania, ale nie wiedziałam jak. To był taki rodzaj nauki, który wymaga czasu. Było to dla mnie duże wyzwanie i stresujące” – mówi Baker.

Czuła się też samotna. Jej bliscy przyjaciele z college’u rozproszyli się po różnych stanach i rozeszli się w różne strony. Czułam się tak, jakby moje życie towarzyskie zostało mi odebrane” – mówi Baker. Próbowała utrzymać kontakt poprzez media społecznościowe, ale to podsycało jej niepokój i sprawiało, że czuła się źle sama ze sobą.

Wyglądało na to, że [wszyscy moi znajomi] dobrze prosperują i świetnie sobie radzą. Ale ja nie miałam nowego samochodu ani mieszkania z widokiem na miasto. Nie mogłam pisać o pracy nad magisterium czy doktoratem. Czułam się mierna” – mówi.

Po kilku miesiącach Baker poczuła się smutna, zestresowana i samotna przez większość czasu. Życie przypominało serię porażek” – mówi. Miałam wiele pomysłów na to, jak będzie wyglądało życie po studiach, a rzeczywistość nie była taka, jakiej oczekiwałam.

Niepokój po studiach jest bardziej powszechny, niż myślisz

Smutek, samotność i niepokój, które Baker odczuwała po ukończeniu college’u, są nieprzyjemne, ale nie są rzadkie, mówi dr Libby OBrien, licencjonowany doradca zawodowy i ekspert American Counseling Association.

Pierwszą rzeczą, którą należy zrozumieć, jest to, że nie jest się samemu, mówi OBrien. Odczuwanie niepokoju, depresji lub pewnego stopnia stagnacji i dyskomfortu po ukończeniu studiów jest normalne. Jest to zmiana, a zmiana może być bardzo trudna do opanowania. Nie zawsze wiadomo, co będzie dalej.

Tanya J. Peterson, certyfikowany doradca i edukator w zakresie zdrowia psychicznego, która jest autorką siedmiu książek na temat lęku, twierdzi, że uczucie niepokoju po ukończeniu studiów nie zawsze jest diagnozowane jako zaburzenie psychiczne.

Uczucia przygnębienia i niepokoju są często przejściowe, ale możliwe jest także wystąpienie poważnych zaburzeń depresyjnych lub zaburzeń lękowych – mówi.

Jeśli jesteś świeżo upieczonym absolwentem college’u, oto kilka powodów, dla których możesz czuć się niespokojny, przygnębiony lub samotny.

Twoja wizja życia po studiach i jej rzeczywistość nie pokrywają się. Niedawni absolwenci często schodzą z klifu wysokich oczekiwań – mówi OBrien. Myślisz, że moje życie dopiero się zacznie. Potem wyobrażenie o tym, jak to wygląda, może okazać się niewystarczające.

Czujesz presję ze strony siebie i innych. Od pełnych dobrych intencji przyjaciół i rodziny można usłyszeć wiele pytań typu „co dalej”. To tylko czcza gadanina, ale czuje się presję” – mówi Peterson.

Presja może też pochodzić z wewnątrz. Zdobycie tytułu naukowego jest niesamowitym osiągnięciem i możesz odczuwać wewnętrzną presję, by dalej odnosić sukcesy – mówi OBrien. Może to być szczególnie prawdziwe w przypadku studentów pierwszego pokolenia i osób kolorowych, którzy mogą mieć poczucie, że marzenia ich rodzin są na nich ustawione.

Nastąpiło nagłe przejście do świata dorosłych. Studia często stanowią bufor bezpieczeństwa pomiędzy okresem dojrzewania a pełną dorosłością – mówi Peterson. Teraz nadszedł czas, by znaleźć pracę, spłacić kredyt i zacząć spełniać wszystkie inne oczekiwania i obowiązki związane z dorosłością. Może to wywołać wiele nerwów.

Zmieniły się Twoje przyjaźnie i życie towarzyskie. Ukończenie studiów często oznacza utratę napiętego grafiku spotkań towarzyskich z bliską grupą przyjaciół. Po ukończeniu college’u Ty lub Twoi przyjaciele możecie zmienić miejsce zamieszkania i podążać różnymi ścieżkami kariery. Po zniknięciu tego wiru zajęć i znajomego wsparcia możesz czuć się odizolowany i samotny.

Pandemia już sprawiła, że czujesz się niespokojny i samotny. W przypadku wielu osób epidemia koronawirusa (COVID-19) spotęgowała niepokój i cierpienie, które mogą sprawić, że życie po studiach stanie się emocjonalną czarną dziurą.

COVID-19 oznacza, że studenci w jednej chwili stracili większość kontaktów z przyjaciółmi, kolegami z klasy i profesorami. Mogli też stracić możliwość odbycia stażu lub skorzystania z innych możliwości – mówi Peterson. Teraz wychodzą z uczelni w świat, w którym firmy redukują zatrudnienie. To duża niepewność i izolacja, z którą muszą sobie poradzić.

Symptomy depresji po ukończeniu studiów

Depresja i lęk po studiach mogą wywoływać mieszankę nieprzyjemnych emocji. Możesz czuć się:

• Niekomfortowo z samym sobą lub ze swoim życiem i nie wiedzieć dokładnie dlaczego.

• Zablokowanie lub brak motywacji, brak wiedzy o tym, jak ruszyć do przodu lub co chce się zrobić.

• Niegodny, niezdolny lub jakby zawiódł samego siebie, swoją rodzinę lub przyjaciół.

• Odizolowanie się i brak wsparcia w nowej pracy, mieście lub programie edukacyjnym.

• Osamotniony w stosunku do przyjaciół i rodziny.

• Gniew na siebie, ponieważ nie osiągnąłeś tego, czego oczekiwałeś, lub na innych, ponieważ uważasz, że stworzyli przeszkodę w realizacji twoich celów.

• Drażliwość lub nerwowość.

• Jakby twoje uczucia były na kolejce górskiej.

• Wyczerpany i przytłoczony.

Na lęk i depresję może reagować także twoje ciało. Możesz mieć:

• Kłopoty z zasypianiem

• Nagłe napady płaczliwości

• Zmiany apetytu lub popędu płciowego

• Bóle głowy

• Problemy żołądkowe, takie jak mdłości lub uczucie pełności utrudniające jedzenie

Możesz zauważyć zmiany w swoim zachowaniu. Aby poradzić sobie z depresją lub lękiem możesz:

• nadużywać technologii i spędzać godziny na grach, portalach społecznościowych lub przeglądaniu stron internetowych

• Ćwiczyć zbyt dużo lub zbyt mało

• Przejadanie się niezdrową żywnością

• Spożywanie zbyt dużej ilości alkoholu, kofeiny lub zażywanie środków uzależniających

Zaakceptuj swoje uczucia i uwolnij się od poczucia winy

Aby pokonać smutek i niepokój, które mogą pojawić się po ukończeniu studiów, należy najpierw rozpoznać i zaakceptować swoje uczucia.

Może Ci się wydawać, że powinieneś zachować twarz i nastawienie typu „idź po swoje”. Ale to oznacza, że unikasz tego, co dzieje się w twoim wnętrzu – mówi Peterson. Zamiast tego zatrzymaj się, wsłuchaj się w siebie i porzuć etykietki i osądy. Po uznaniu i zaakceptowaniu swoich uczuć można o wiele szybciej pokonać tę przeszkodę”.

Dla Zipporah Osei kluczem do lepszego samopoczucia było uznanie, że jej poczucie niepokoju i rozczarowania było związane z ostatnimi zmianami w jej życiu.

Nowa praca i nowe miasto nie podobały mi się tak bardzo, jak się spodziewałam” – mówi Osei, która w maju 2020 r. ukończyła studia dziennikarskie na Uniwersytecie Northeastern w Bostonie. Wkrótce potem przeniosła się do Nowego Jorku, gdzie pracowała w zespole badawczym dla dużego wydawnictwa.

Na początku, ponieważ wszystko było takie nowe, nie bardzo wiedziałam, co jest przyczyną tych uczuć” – mówi. Latem zrobiłam sobie przerwę w pisaniu, żeby lepiej się poczuć. Ale jesienią nadal nie miałam ochoty na pisanie. Zdałam sobie sprawę, że psychicznie nie jestem w tym miejscu, w którym chciałam być”.

To właśnie wtedy Osei, obecnie 24-latek, zaczął celowo zajmować się uczuciami, które przeżywałem, a nie tylko je ignorować.

Choroba COVID-19 oznaczała, że Osei niewiele mogła zrobić, aby zmienić ograniczenia dotyczące tego, z kim mogła się spotykać i gdzie mogła chodzić.

Musiałam zmienić sposób myślenia i przypomnieć sobie o dobrych rzeczach, które mnie spotkały” – mówi. Naprawdę oparłam się na mojej rodzinie i przyjaciołach, mimo że nie mogłam być z nimi fizycznie”.

Zdała sobie również sprawę, że uczucia niepokoju i depresji wywołują u niej poczucie winy.

Jako absolwentka z pierwszego pokolenia spodziewałam się, że będę się czuła naprawdę dobrze, kiedy osiągnę ten kamień milowy. Ale tak się nie stało” – mówi. Ale czytanie o tym, co się dzieje z wieloma ludźmi i rozmowy z przyjaciółmi, którzy przechodzili przez podobne problemy, pomogły mi przejść na drugą stronę”.

W ciągu kilku miesięcy Osei poczuła się bardziej optymistycznie nastawiona do przyszłości i swojego w niej miejsca. Jej rada? Nie obwiniaj się za to, że tak się czujesz – mówi. Z czasem i wysiłkiem możesz poczuć się lepiej.

Wskazówki, jak pomóc sobie z depresją

OBrien i Peterson proponują następującą radę, która pomoże złagodzić uczucia niepokoju, straty, lęku i smutku po ukończeniu studiów.

Wyrabiaj zdrowe nawyki. Jedz pożywne jedzenie, wysypiaj się i ćwicz w sposób, który jest dobry dla Twojego organizmu. Kiedy dbasz o swoje ogólne samopoczucie, jesteś w stanie lepiej radzić sobie z uczuciem niepokoju i depresji – mówi OBrien.

Utrzymuj kontakt z przyjaciółmi i rodziną. Zwracaj się o wsparcie emocjonalne do osób, którym na tobie zależy. Nawet jeśli nie możesz się z nimi spotkać osobiście, regularnie kontaktuj się przez SMS, telefon lub wideo – radzi Peterson.

Nawiązuj nowe znajomości. Przyjaźnie mogą się zmieniać wraz z upływem czasu, odległością i zmianami, jakie przynosi dorosłość. Aby nawiązać nowe relacje z ludźmi o podobnych poglądach, wykorzystaj swoje zainteresowania i pasje – radzi Peterson.

Angażuj się w rzeczy, które są dla Ciebie znaczące. Poczucie celu może pomóc w radzeniu sobie z negatywnymi uczuciami, mówi OBrien. Jeśli nie jesteś jeszcze zatrudniony lub twoja praca polega raczej na tym, za co ci płacą, rozważ zaangażowanie się w coś, co nada sens twojemu życiu.

Praktykuj uważność (mindfulness). Medytacja to świetny sposób, by wczuć się w umysł i pozwolić mu odpocząć – mówi Peterson. Jeśli formalna medytacja nie jest dla ciebie, nadal możesz być uważny. Praktykowanie mindfulness oznacza po prostu przeniesienie uwagi na tu i teraz, zwrócenie uwagi na to, co czujesz, i wybranie sposobu, w jaki zareagujesz w danej chwili.

Wyznaczaj sobie osiągalne cele i rób małe kroki w ich kierunku. Może to oznaczać poświęcenie 30 minut na dopracowanie swojego CV lub na poszukiwanie pracy – radzi Peterson. Czasami, gdy wyznaczamy sobie cele, chcemy je osiągnąć od razu, aby nadrobić to, co uważamy za stracony czas. Ale kiedy to robimy, często nie udaje nam się osiągnąć celu.

Brianna Baker wykorzystała kombinację tych technik, aby uporać się z uczuciem niepokoju po ukończeniu studiów. Zapisała się na siłownię, poznała nowych przyjaciół, wyznaczyła sobie małe codzienne cele i ograniczyła czas spędzany w mediach społecznościowych. Założyła też bloga o swoich doświadczeniach po ukończeniu studiów, aby być głosem na rzecz sprawiedliwości społecznej i zmian systemowych.

Pisanie bloga było dla mnie oczyszczające. Trzymanie się z dala od mediów społecznościowych pomogło mi przestać porównywać się z innymi i zacząć robić rzeczy dla siebie, a nie dla zewnętrznej walidacji” – mówi Baker, która obecnie pracuje nad doktoratem z psychologii.

Kiedy szukać pomocy

Wiele osób radzi sobie z depresją i lękiem po ukończeniu studiów, korzystając z czasu i pomocy rodziny oraz przyjaciół. Inni potrzebują większego wsparcia.

Jeśli uczucia zakłócają Twoje życie lub jeśli sposób, w jaki myślisz o sobie, znacznie różni się od tego sprzed kilku tygodni lub miesięcy, być może nadszedł czas, aby poszukać pomocy u terapeuty, doradcy lub innego pracownika służby zdrowia. Jeśli nie jesteś pewien, jak znaleźć potrzebną pomoc, porozmawiaj z lekarzem pierwszego kontaktu lub lekarzem rodzinnym – radzi OBrien.

Jeśli kiedykolwiek poczujesz, że chcesz zrobić sobie krzywdę, skontaktuj się z Krajowym Telefonem Zaufania (National Suicide Prevention Lifeline) pod numerem 800-273-8255. Możesz porozmawiać z przeszkolonym pracownikiem kryzysowym lub czatować z nim na stronie internetowej 24 godziny na dobę, 7 dni w tygodniu.

Jak mówi Peterson, bez względu na to, jak poważny jest Twój stres, lęk, depresja lub sytuacja zewnętrzna, zawsze można im pomóc. Jeśli myślisz, że nie ma już dla ciebie nadziei, czas się odezwać.

Dowiedz się, co musisz wiedzieć o akupunkturze na depresję, poznaj korzyści i zagrożenia oraz dowiedz się, jak akupunktura może wpływać na zdrowie psychiczne.

Niektórzy ludzie zwracają się do akupunktury nawet w celu leczenia problemów ze zdrowiem psychicznym, w tym depresji. Dla osób, u których regularne metody leczenia nie przyniosły poprawy, akupunktura może być użyteczną alternatywną metodą leczenia. Oto, co należy wiedzieć o stosowaniu akupunktury w leczeniu depresji.

Co to jest akupunktura?

W akupunkturze cienkie stalowe igły, o szerokości ludzkiego włosa, są wkłuwane w określone części ciała. Miejsce wbijania igieł zależy od leczonego problemu zdrowotnego. Niektóre problemy zdrowotne leczone za pomocą akupunktury to:?

• Zapalenie stawów

• Skurcze menstruacyjne

• Ból przewlekły

• Ból ostry, np. ból mięśni, ból pleców, ból kolan

• Migreny i bóle głowy

• Urazy sportowe

• Alergie.

W tradycyjnej medycynie chińskiej uważa się, że w organizmie istnieje przepływ energii lub qi, który reguluje stan zdrowia. Jeśli przepływ ten jest zakłócony, pacjent czuje się źle. Przykładanie igieł do określonych punktów akupunktury, zwanych meridianami, przywraca równowagę przepływu energii i poprawia stan zdrowia.

Co to jest depresja?

Depresja, czyli duże zaburzenie depresyjne, to choroba, która wiąże się z ciągłym uczuciem smutku i utratą zainteresowań lub przyjemności. Może również występować kilka innych objawów:

• Trudności z zasypianiem lub nadmierne spanie

• Zmęczenie i brak energii

• Myśli o śmierci lub samobójstwie

• Zmiany apetytu i wagi

• Drażliwość i frustracja, nawet z powodu drobnych spraw

• Problemy z koncentracją, podejmowaniem decyzji, zapamiętywaniem

• Poczucie winy lub bezwartościowości.

Depresję często leczy się za pomocą leków, terapii lub obu tych metod. Jednak u 19% do 34% osób z depresją nie następuje poprawa pod wpływem leków lub terapii. U wielu osób (od 15% do 50%) depresja będzie się powtarzać mimo leczenia.

Niektóre osoby cierpiące na depresję próbują obecnie stosować alternatywne metody leczenia, takie jak akupunktura. W Wielkiej Brytanii niepokój psychiczny, w tym depresja, był drugim najczęstszym powodem, dla którego ludzie próbowali akupunktury.

Akupunktura i depresja

Przeprowadzono niewiele badań dotyczących akupunktury w leczeniu depresji, dlatego trudno jest dokładnie określić korzyści z jej stosowania. Ograniczeniem badań nad akupunkturą jako metodą leczenia jest to, że trudno jest stworzyć warunki kontrolne. Lekarze i pacjenci wiedzą, czy są poddawani leczeniu, czy nie.

Pomimo tych ograniczeń istnieją pewne badania potwierdzające skuteczność akupunktury w leczeniu depresji i związanych z nią objawów.

Zmniejszenie nasilenia depresji. W trwającym 8 tygodni badaniu z zastosowaniem akupunktury, w którym wzięło udział 151 mężczyzn i kobiet, naukowcy stwierdzili, że objawy depresji uległy znacznej poprawie. U osób poddanych akupunkturze, zarówno ukierunkowanej, jak i niespecyficznej, poprawa była większa niż u osób, które jej nie stosowały.

W innym badaniu stwierdzono, że akupunktura przynosi podobne efekty jak lek przeciwdepresyjny fluoksetyna u osób z depresją po udarze mózgu.

Zmniejszenie liczby migren. Niektórzy ludzie cierpią zarówno na depresję, jak i migreny. Naukowcy odkryli, że osoby cierpiące na migreny lub inne silne bóle głowy są trzykrotnie bardziej narażone na depresję w porównaniu z osobami, które nie mają bólów głowy.

W trwającym 24 tygodnie badaniu wykazano, że osoby, które korzystały z zabiegów akupunktury, rzadziej miały migreny niż osoby, które nie korzystały z tych zabiegów.

Zmniejszenie objawów depresji w czasie ciąży. Nawet 14% kobiet w ciąży może cierpieć na depresję. Dla niektórych kobiet ciąża jest przyczyną depresji. Depresja w czasie ciąży może stanowić zagrożenie zarówno dla matki, jak i dziecka.

Niektóre kobiety w ciąży mogą obawiać się przyjmowania leków antydepresyjnych i poszukują alternatywnych metod leczenia depresji. Akupunktura może mieć wpływ na depresję w czasie ciąży.

W jednym z badań kobiety ciężarne z depresją przez 8 tygodni poddawane były akupunkturze ukierunkowanej na leczenie depresji. Inna grupa ciężarnych otrzymywała akupunkturę niespecyficzną, a trzecia – masaże prenatalne. Kobiety, u których zastosowano akupunkturę ukierunkowaną na depresję, miały większą redukcję objawów depresji w porównaniu z tymi, u których zastosowano pozostałe metody leczenia.

Skutki uboczne akupunktury

Do częstych działań niepożądanych akupunktury należą siniaki, niewielkie krwawienia lub bolesność w miejscach wkłucia igieł. Do rzadszych efektów ubocznych należą zawroty głowy, miejscowe krwawienie wewnętrzne, uszkodzenie nerwów, zapalenie skóry, nasilenie bólu i zapalenie wątroby typu B.

W przypadku pewnych problemów zdrowotnych ryzyko powikłań może być większe. Jeśli masz zaburzenia krwawienia lub przyjmujesz leki rozrzedzające krew, zwiększa się prawdopodobieństwo wystąpienia krwawienia lub siniaków.

Jeśli pacjent ma rozrusznik serca, pompę infuzyjną lub inne urządzenie elektryczne, może chcieć uniknąć elektroakupunktury, która wykorzystuje urządzenie do generowania stymulacji elektrycznej. Elektroakupunktura może zakłócać działanie tego urządzenia.

Uważa się, że niektóre rodzaje akupunktury mogą wywoływać poród. Jeśli jesteś w ciąży, uważaj na rodzaje akupunktury, którym się poddajesz.

Wszelkie alternatywne metody leczenia należy omówić z lekarzem.

Czego należy szukać u lekarza prowadzącego

Ryzyko związane z akupunkturą jest na ogół niewielkie, ale ważne jest, aby korzystać z usług certyfikowanego specjalisty. Certyfikowani akupunkturzyści są przeszkoleni w zakresie odpowiednich technik i zmniejszają ryzyko urazów.

Podczas wizyty lekarz powinien używać nowego pakietu sterylnych igieł. Przed wbiciem igieł powinien także wymazać wszystkie miejsca wkłucia alkoholem.

Większość akupunkturzystów stosuje igły jednorazowego użytku, więc ryzyko zakażenia jest bardzo małe. Amerykańska Agencja ds. Żywności i Leków wymaga, aby igły do akupunktury były wykonane ze stali nierdzewnej, solidne, sterylne i nietoksyczne.

Jeśli nie wiesz, od czego zacząć poszukiwania akupunkturzysty, możesz poprosić swojego lekarza o rekomendacje. Możesz także sprawdzić w National Certification Commission for Acupuncture and Oriental Medicine, czy w Twojej okolicy nie ma praktyków.

Przed rozpoczęciem leczenia akupunkturą należy sprawdzić, czy koszty akupunktury są pokrywane przez ubezpieczenie lub czy pacjent jest w stanie je pokryć.