Lekarz mówi ci.

Fałszywe wyobrażenia odstraszają wiele osób od terapeuty i szybkiej ulgi, jaką może zapewnić ta pomoc. Sprawdź, czy potrafisz odróżnić mity od faktów w tym pokazie slajdów przygotowanym przez redakcję medyczną doktora.

1/15

Jeśli terapia kojarzy ci się z leżeniem na kanapie i rozmowami o dzieciństwie, możesz się nieźle zdziwić. Terapia w realnym świecie ma niewiele wspólnego z fikcyjnymi scenami w telewizji. Chociaż w niektórych sytuacjach omawianie przeszłości może być pomocne, większość współczesnych terapii skupia się na rozwiązywaniu problemów w teraźniejszości i przyszłości.

Fakt: wszystko zależy od narzędzi

2/15

Terapia dostarcza narzędzi do rozwiązywania problemów i poprawy jakości życia – mówi psycholog dr Parinda Khatri. Narzędzia te mogą obejmować umiejętności nawiązywania relacji, radzenie sobie z gniewem lub techniki kontrolowania myśli i działań. „Nie trzeba zagłębiać się w sprawy z przeszłości” – mówi doktor Khatri. „Możesz skupić się na teraźniejszości i konkretnych problemach, które chcesz rozwiązać”.

Mit: Terapia jest dla wariatów

3/15

Terapia ma swoje korzenie w leczeniu poważnych zaburzeń psychicznych, ale od tego czasu stała się popularna. Nie musisz cierpieć na chorobę psychiczną, aby skorzystać z terapii – a szukanie terapii nie oznacza, że jesteś chory psychicznie. Nie jest to też oznaka słabości. Wręcz przeciwnie, jest to oznaka zaradności. Kiedy życie wydaje się wymykać spod kontroli, terapia jest jednym z narzędzi, które pomagają nad nim zapanować.

Fakt: Terapia jest potrzebna w codziennym życiu

4/15

W dzisiejszych czasach codzienne życie oznacza godzenie obowiązków zawodowych, rodzinnych, zdrowotnych i towarzyskich. Terapia może pomóc Ci radzić sobie z tymi wymaganiami z większym wdziękiem, niezależnie od tego, czy jesteś nadmiernie zestresowanym rodzicem, czy też nerwowym dyrektorem (lub jednym i drugim). Uporanie się z codziennymi wymaganiami pomoże Ci funkcjonować na wyższym poziomie i doświadczać więcej radości.

Mit: Terapia będzie trwała wiecznie

5/15

Ten pomysł, by przez lata chodzić na terapię? To kolejny telewizyjny banał. Owszem, niektórzy ludzie mogą odnieść korzyści z ciągłej terapii, zwłaszcza jeśli cierpią na długotrwałą chorobę psychiczną. Jednak wiele problemów związanych ze zdrowiem psychicznym i jakością życia można rozwiązać w ciągu kilku tygodni lub miesięcy.

Fakt: Terapia krótkoterminowa działa

6/15

Jak twierdzi Khatri, już jedna do czterech sesji może pomóc w dokonaniu znaczących zmian w życiu. A korzyści wykraczają poza łagodzenie stresu i niepokoju. Terapia krótkoterminowa może pomóc w poprawieniu relacji z innymi ludźmi, doskonaleniu umiejętności rodzicielskich, poprawieniu jakości snu, kontroli wagi, przyjęciu zdrowych nawyków i skuteczniejszym dążeniu do realizacji celów.

Mit: Terapeuta tylko słucha

7/15

Stało się to powszechnym żartem: Terapeuci tylko słuchają i mówią rzeczy w rodzaju: „Jak się z tym czujesz?”. Chociaż słuchanie jest istotną częścią pracy, dobrzy terapeuci dużo też mówią. Obejmuje to zadawanie konkretnych pytań, pomaganie w wyznaczaniu celów i uczenie umiejętności, które pomogą w ich realizacji. Terapeuta może nawet zadawać zadania domowe, aby pomóc pacjentowi ćwiczyć nowe umiejętności.

Mit: Wszystkie terapie są takie same

8/15

Wszystkie rodzaje terapii są w istocie rozmową. Jednak treść i struktura tej rozmowy zależą od rodzaju terapii. Terapia skoncentrowana na rozwiązaniach pomaga zidentyfikować i wdrożyć strategie, które sprawdziły się w przeszłości. Terapia interpersonalna pomaga poprawić interakcje z ludźmi w Twoim życiu. Psychoterapia psychodynamiczna, będąca odmianą tradycyjnej psychoanalizy, ma na celu umożliwienie ludziom lepszego wglądu w ich konflikty psychologiczne oraz nieświadome motywacje i uczucia. Inne opcje obejmują terapię poznawczo-behawioralną (CBT) oraz terapię akceptacji i zaangażowania (ACT).

Fakty na temat CBT

9/15

Terapia poznawczo-behawioralna jest jedną z najlepiej zbadanych form psychoterapii. Uczy rozpoznawania i zmieniania myśli i zachowań, które same się zniechęcają. Jest ona szczególnie skuteczna w leczeniu depresji, lęków i uzależnień, ale może być także pomocna w codziennych sprawach, takich jak lepszy sen czy przyjęcie zdrowych nawyków. Typowy kurs CBT trwa od sześciu do 20 sesji.

Terapia akceptacji i zaangażowania

10/15

Terapia akceptacji i zaangażowania (ACT) jest formą CBT, która pomaga stać się bardziej elastycznym w stawianiu czoła wyzwaniom. Podejście to kładzie nacisk na akceptację niekomfortowych doświadczeń oraz zobowiązanie się do działań, które wspierają osobiste wartości. Jest ono szczególnie pomocne w radzeniu sobie ze stresem w miejscu pracy, przewlekłym bólem i innymi długotrwałymi stanami chorobowymi.

Fakty na temat terapii par

11/15

Myślisz, że terapia par jest przeznaczona dla partnerów, którzy są na skraju rozwodu? W rzeczywistości terapia jest o wiele bardziej skuteczna, gdy związek jest w większości pozytywny, a partnerzy potrafią nauczyć się z szacunkiem przepracowywać dzielące ich różnice. „Czy chcesz wykopać się z bardzo dużego dołka” – pyta Khatri – „czy nauczyć się budować most nad mniejszym dołkiem?”. Zbyt długie zwlekanie jest jednym z głównych błędów popełnianych przez pary w odniesieniu do terapii.

Mit: Wszyscy terapeuci są tacy sami

12/15

Termin „terapeuta” obejmuje osoby o różnych kwalifikacjach. Psychiatrzy to lekarze medycyny, którzy zostali przeszkoleni zarówno do prowadzenia psychoterapii, jak i przepisywania leków w razie potrzeby. Psychologowie kliniczni mają tytuł doktora lub doktora psychologii (PsyD) i są wysoko wykwalifikowanymi psychoterapeutami. Nie posiadają wykształcenia medycznego i dlatego nie mogą przepisywać leków psychiatrycznych, z wyjątkiem kilku stanów, w których ustawodawstwo przyznało im uprawnienia do przepisywania leków. Pielęgniarki psychiatryczne APRN (Advanced Practice Registered Nurses) są specjalistkami w dziedzinie pielęgniarstwa klinicznego lub pielęgniarkami praktykami z tytułem co najmniej magistra, które posiadają zaawansowane szkolenie w zakresie zdrowia psychicznego i mogą prowadzić psychoterapię oraz przepisywać leki (samodzielnie lub pod nadzorem psychiatry, w zależności od stanu). Pracownicy socjalni i licencjonowani doradcy ds. zdrowia psychicznego również mają kwalifikacje do prowadzenia terapii. Wybierz specjalistę zdrowia psychicznego, który posiada doświadczenie w zakresie preferowanego przez Ciebie rodzaju terapii.

Fakt: Terapeuci nie są propagatorami pigułek

13/15

Leki na receptę to tylko jedno z narzędzi, które może zaproponować terapeuta. Stosowanie leków zależy od tego, dlaczego pacjent szuka terapii i jak poważny jest jego problem. W przypadku łagodnej i umiarkowanej depresji terapia jest często wystarczająca. W przypadku poważniejszej depresji, lęku lub innych problemów ze zdrowiem psychicznym, często najlepiej sprawdza się połączenie leków i terapii. Zapytaj swojego lekarza o zalety i wady stosowania leków w twoim przypadku.

Mit: Terapia jest kosztowna

14/15

Terapia jest czasem postrzegana jako luksus, ale jej koszty są bardziej rozsądne, niż mogłoby się wydawać. Ubezpieczenie często obejmuje usługi w zakresie zdrowia psychicznego, a w wielu klinikach uniwersyteckich obowiązują różne stawki lub plany płatności. Pamiętaj, że już kilka sesji może przynieść znaczące korzyści. Jeśli spotykasz się z terapeutą tylko przez krótki czas, koszty będą bardziej przystępne.

Fakt: Terapia może być wygodna

15/15

Jeśli do tej pory unikałeś terapii, bo myślałeś, że nie masz na nią czasu, pomyśl jeszcze raz. Wiele gabinetów pracuje w weekendy i wieczorami, a niektórzy terapeuci są skłonni prowadzić sesje telefonicznie lub przez Skype’a (o ile nie jesteś w poważnym niebezpieczeństwie). Zamiast tradycyjnych godzinnych spotkań terapeuci mogą być elastyczni i dostosować się nawet do najbardziej napiętego grafiku. Najlepiej sprawdza się to w przypadku konkretnych problemów, np. jak lepiej spać lub radzić sobie z gniewem.

Dziennikarz Dan Harris opowiada lekarzowi, jak medytacja pomogła mu uporać się z depresją i lękami.

7 czerwca 2004 r., przed 5-milionową widownią programu Good Morning America, prezenter ABC Dan Harris miał atak paniki. W połowie materiału o lekach na cholesterol zaczął gorączkowo mrugać i sapać, z trudem układał spójne zdanie i nagle urwał z przedwczesnym „To tyle, jeśli chodzi o wiadomości”.

Dla Harrisa, który przez całą dobę leczył się kokainą, epizod ten był sygnałem alarmowym, by poszukać pomocy w leczeniu depresji i lęków. Ostatecznie odnalazł ją dzięki medytacji.

Teraz, kiedy nie współprowadzi Nightline, promuje swoją książkę „10% Happier: How I Tamed the Voice in My Head, Reduced Stress Without Losing My Edge, and Found Self-Help That Actually Works – True Story, a także jego nową aplikację do medytacji przeznaczoną dla takich sceptyków jak on sam.

Tradycyjnie uważano, że jest to zajęcie dla hipisów, że trzeba nosić śmieszne stroje, przyłączyć się do jakiejś religii lub siedzieć w dziwnej pozycji. Sytuacja się zmienia. Wkracza do głównego nurtu kultury i ludzie zdają sobie sprawę, że to nie są bzdury. Ale ludzie zakładają, że „mój umysł jest tak zajęty, że nigdy nie mógłbym tego zrobić”. Możesz.

Gdybyś kilka lat temu powiedział mi, że zostanę ewangelistą medytacji, wychyliłbym piwo przez nos. Ale nauka zmusiła mnie do spróbowania. Jest wiele korzyści dla zdrowia.

Przekształcasz swój mózg. Jedno z badań przeprowadzonych w 2011 roku na Harvardzie [wśród nowych medytujących, którzy ćwiczyli 27 minut dziennie przez 8 tygodni] wykazało, że szara materia w obszarze mózgu związanym z samoświadomością i współczuciem dosłownie wzrosła, a obszar związany ze stresem zmniejszył się. Inne badania pokazują, że części mózgu związane z myśleniem o nas samych, naszej przeszłości i przyszłości są cichsze u osób długotrwale medytujących nawet wtedy, gdy nie medytują. Zasadniczo ustawiają oni nowy tryb domyślny, który jest bardziej zorientowany na teraźniejszość.

Tak, do pewnego stopnia. Ale kiedy nie jesteś świadomy tej nieustannej rozmowy, którą prowadzisz sam ze sobą, to ona tobą szarpie. Medytacja uczy rozróżniać bezużyteczne rozmyślania od konstruktywnej udręki. Ponadto badania pokazują, że jesteśmy najszczęśliwsi, kiedy skupiamy się na tym, co aktualnie robimy. Nasza skłonność do nieistnienia tam, gdzie jest nasze prawdziwe życie – w tej chwili – nie służy nam dobrze, jeśli chodzi o dobrostan psychiczny.

Tak. Uczy samoświadomości, którą można wykorzystać do ograniczenia objadania się. Wystarczy zauważyć: Czy jesz teraz ze względu na smak, nudę czy dlatego, że jesteś naprawdę głodny?

Badania naukowe dotyczące medytacji są najsilniejsze w dziedzinie lęku i depresji. Niektóre badania wykazują, że medytacja jest równie skuteczna jak leki.

Wciąż jestem tym samym człowiekiem. Wciąż superambitny. Wciąż potrafię być głupkiem. Ale dzięki temu jestem o 10% szczęśliwszy. To dobry zwrot z inwestycji, a nie lekkomyślne, wygórowane obietnice, jakich wiele jest w branży samopomocy.

Lekarz dzieli się tym, co powinieneś wiedzieć o depresji.

Depresja może wpływać na różne osoby w różny sposób. Nie zawsze wygląda tak, jak się o niej słyszy lub widzi w telewizji – mówi Crystal Clancy, licencjonowana terapeutka małżeństw i rodzin w Burnsville, MN. Clancy przeszła depresję poporodową (PPD) po urodzeniu drugiego dziecka w 2005 roku, a obecnie doradza ludziom cierpiącym na PPD i inne formy depresji.

Osoby cierpiące na depresję mogą nie chcieć dzielić się tym, co czują. Jednak dowiedzenie się czegoś więcej o depresji może pomóc pomóc osobie, która na nią cierpi. Oto siedem rzeczy, o których osoby cierpiące na depresję chciałyby wiedzieć.

1.Depresja to nie to samo, co smutek.

Każdy z nas był smutny. Ale smutek jest zazwyczaj stanem przejściowym. Depresja jest długotrwała – mówi dr Tina Walch, psychiatra i dyrektor medyczny South Oaks Hospital w Amityville w stanie Nowy Jork.

W rzeczywistości możesz nawet nie czuć się smutny, kiedy jesteś w depresji. Kiedy mam wzrost depresji, nie zawsze jestem smutny. Czasami mogę być zdekoncentrowany lub niezainteresowany. Innym razem depresja powoduje gniew i frustrację – mówi Mark Black, 38-letni mówca i trener strategii życiowych z Nowego Brunszwiku w Kanadzie. Może to być szczególnie trudne w pracy, gdzie mam wiele wymagań i oczekuje się ode mnie, że będę radosny.

W przypadku depresji możesz mieć problemy z koncentracją. Możesz być zły lub drażliwy. Możesz nie chcieć dbać o siebie lub spędzać czasu z innymi ludźmi – mówi Walch. Nie potrafisz cieszyć się życiem ani się w nie angażować.

2.Nie można po prostu życzyć sobie tego lub modlić się o to.

Ludzie myślą, że depresję można kontrolować – mówi Ashley Valencia, 30-letnia pracownica drukarni w Dallas. Ale próby pomocy komuś z depresją poprzez mówienie „módl się”, „postaraj się z tym uporać” lub „spróbuj tego czy tamtego” nie są w rzeczywistości pomocne.

Co może pomóc? Być kochającym, miłym i wyrozumiałym – mówi Valencia. Zamiast próbować mnie „naprawić”, pozwól mi pracować z moim lekarzem, aby znaleźć prawdziwe rozwiązania.

3.To prawdziwa choroba.

Kiedy miałem depresję, była to przewlekła, fizyczna choroba, którą czułem wewnątrz głowy” – mówi William Seavey, 69-latek mieszkający w Cambria w Kanadzie.

Zbyt wiele osób nadal uważa, że depresja nie jest prawdziwą chorobą. Ale badania pokazują, że tak właśnie jest – mówi Walch. Eksperci uważają, że jest ona spowodowana przez kombinację różnych czynników. Jeśli doświadczasz objawów depresji, powinieneś skontaktować się z lekarzem lub specjalistą od zdrowia psychicznego, mówi Walch.

4.Możesz być silny i nadal mieć depresję.

Depresja może pozbawić Cię energii i sprawić, że staniesz się niebieski. Jednak wiele osób cierpiących na tę chorobę może nie sprawiać wrażenia, że się z nią zmaga. To, że jesteś silną osobą i nie „wyglądasz” ani nie zachowujesz się na przygnębioną, nie oznacza, że nie masz depresji – mówi Holly Rodriguez, specjalistka z rejonu środkowego Atlantyku. Stereotyp silnej czarnej kobiety jest bardzo szkodliwy dla Afroamerykanek takich jak ja, ponieważ utrzymuje wiele z nas w niewiedzy na temat tej choroby i sprawia, że próbujemy radzić sobie z nią same”.

5.Leki na depresję nie zamieniają cię w zombie.

Cały czas słyszę to od ludzi” – mówi Valencia. Ale leki na depresję pomogły jej znów cieszyć się życiem: Nadal mam depresję, ale teraz czuję się bardziej wyrównana.

Nie wszystkie osoby cierpiące na depresję muszą przyjmować leki. Ale ci, którzy muszą, mają do dyspozycji wiele dobrych leków, które mogą pomóc im poczuć się lepiej. (Terapia rozmowa, zmiana stylu życia i terapia stymulująca pracę mózgu to także dobre sposoby leczenia depresji).

6.Depresja nie jest oznaką, że jesteś niewdzięczny.

Zwłaszcza w przypadku depresji poporodowej świeżo upieczeni rodzice słyszą komentarze typu: „Nie rozumiem, dlaczego nie jesteś szczęśliwa, skoro dopiero co urodziłaś dziecko” lub „Powinnaś być wdzięczna”, zwłaszcza że tak wiele osób ma trudności z posiadaniem dzieci. Depresja jest chorobą, a nie wyborem. Wyliczanie swoich błogosławieństw nie może jej zamaskować ani sprawić, że zniknie – mówi Clancy. W rzeczywistości, jeśli powiesz komuś z depresją, że powinien być wdzięczny za to, co ma, może to jeszcze bardziej pogłębić depresję.

7.Lepsze samopoczucie nie oznacza, że to koniec.

Niektórzy ludzie cierpią na depresję tylko przez krótki czas. Jednak dla wielu osób depresja jest chorobą długotrwałą. Osoba może czuć się dobrze przez miesiące lub lata, a potem znów cierpieć na depresję.

To [często] choroba przewlekła, tak jak cukrzyca – mówi Walch. Nie można po prostu przestać brać insuliny, bo poziom cukru we krwi jest dobry. Tak samo nie można nagle przestać brać leków lub spotykać się z terapeutą, bo poprawił się nastrój. Aby poradzić sobie z depresją, należy współpracować z zespołem zajmującym się zdrowiem psychicznym i dbać o siebie, nawet w dobrych chwilach.

Wskazówki dotyczące przerwania błędnego koła depresji, które pomogą ci żyć pełnią życia.

W depresji trudno jest wykrzesać z siebie energię, by zrobić cokolwiek, a zwłaszcza ćwiczyć, nawiązać kontakt z przyjaciółmi i rodziną oraz zdrowo się odżywiać. Nawet przyjmowanie leków może wydawać się przykrym obowiązkiem.

Jednak przerwanie cyklu depresji jest jedynym sposobem na odzyskanie życia. Oto, co możesz zrobić, aby przejąć kontrolę nad depresją:

Czy to już depresja?

Jak mówi dr Subhdeep Virk, rozpoznanie depresji jest pierwszym krokiem w kierunku poprawy samopoczucia. Jest ona adiunktem psychiatrii na Uniwersytecie Stanowym Ohio w Werner Medical Center w Columbus.

Objawy depresji mogą obejmować:

• Wycofanie się od rodziny i przyjaciół

• Poczucie beznadziejności

• Zaabsorbowanie śmiercią

• Utrata energii

• Utrata przyjemności z rzeczy, które kiedyś sprawiały ci przyjemność

• Za dużo lub za mało snu

• Jeść za dużo lub za mało

• Zwiększony niepokój

• Zwiększona drażliwość

Chociaż każdy człowiek od czasu do czasu czuje się przygnębiony, depresja utrzymuje się przez dłuższy czas i często zaburza zdolność do prowadzenia życia i radzenia sobie z codziennymi stresorami.

Kiedy konieczne jest zastosowanie leków przeciwdepresyjnych

Jeśli jesteś tak przygnębiony, że nie możesz wstać z łóżka, aby się umyć lub wykonać swoje obowiązki, a samo wyjście z domu wydaje ci się ogromną przeszkodą, zdecydowanie należy sięgnąć po leki – mówi. Leki przeciwdepresyjne mogą pomóc w pozbyciu się problemów, co pozwoli na zaangażowanie się w terapię i wyjście z błędnego koła.

Leki mogą też pomóc w powstrzymaniu negatywnych wzorców myślenia, które utrudniają wyjście z depresji. Myśli, które nigdy się nie skończą i będą trwać wiecznie, sprawiają, że trudno jest iść naprzód. Terapia jest korzystna w połączeniu z lekami, zwłaszcza jeśli w życiu pacjenta występują stresory psychospołeczne, które przyczyniają się do jego samopoczucia – mówi.

W przypadku niektórych leków przeciwdepresyjnych leczenie rozpoczyna się od niższych dawek, aby zapobiec wystąpieniu działań niepożądanych. Po jednym lub dwóch tygodniach dawki można stopniowo zwiększać – w razie potrzeby – aby uzyskać pożądany wpływ na nastrój. Leki przeciwdepresyjne zazwyczaj nie działają z dnia na dzień. Niektóre z nich mogą działać dłużej niż inne. Zazwyczaj potrzeba średnio około sześciu tygodni, aby leki przeciwdepresyjne zaczęły wywierać pozytywny wpływ na nastrój – mówi Virk. Bądź cierpliwy i pozostań w ścisłym kontakcie z lekarzem.

Dobra wiadomość jest taka, że obecnie lekarz ma do wyboru wiele leków przeciwdepresyjnych. Jeśli jeden z nich nie zadziała, lekarz może dostosować dawkę, zmienić lek na inny, a nawet dodać drugi do zestawu.

Wybór często zależy od tego, które objawy są najbardziej widoczne i jakie mogą wystąpić skutki uboczne – mówi dr Bryan Bruno. Jest on p.o. prezesa psychiatrii w Lenox Hill Hospital w Nowym Jorku. Na przykład, niektóre leki przeciwdepresyjne mogą powodować uspokojenie, co czasami może być przydatne dla osób z depresją i problemami ze snem.

Ważne jest, aby pozostawać w ścisłym kontakcie z lekarzem, jeśli pacjent przyjmuje leki na depresję – zwłaszcza w przypadku rozpoczynania przyjmowania nowych leków lub wprowadzania zmian – mówi. Dzięki temu lekarz będzie mógł monitorować ewentualne skutki uboczne, jeśli takie wystąpią.

Radzenie sobie z depresją poprzez zmianę stylu życia

Zmiany w stylu życia, takie jak regularne ćwiczenia fizyczne, zdrowa dieta i powrót do życia, również mają znaczenie, zwłaszcza w połączeniu z lekami i terapią.

Wprowadzenie tych zmian może być łatwiejsze niż ich dokonanie, jeśli cierpisz na depresję, ale jest to możliwe, mówi dr John L. Beyer. Jest on docentem psychiatrii i nauk behawioralnych w Duke University Medical Center i dyrektorem Duke Mood and Anxiety Disorder Clinic w Durham, N.C. Zachowuj się tak, jakbyś nie był w depresji w oczekiwaniu na poprawę samopoczucia, mówi.

Ustal harmonogram, według którego będziesz brać prysznic, jeść, ćwiczyć, kłaść się spać i budzić się, a następnie trzymaj się go. Reszta pójdzie sama. Po pewnym czasie stanie się to o wiele mniej trudne i zacznie sprawiać przyjemność – mówi.

Te zdrowe nawyki mogą także pomóc w zapobieganiu nawrotom depresji. W przypadku osób ze skłonnością do depresji stresory życiowe mogą spowodować powrót do tego mrocznego miejsca.

Nie możemy zmienić genetyki, ale możemy zmienić nasze środowisko, aby uchronić się przed nawrotami choroby” – mówi. Najlepszym sposobem na to jest wzmocnienie swojego osobistego czynnika odporności. Trudne rzeczy mogą się zdarzyć, ale częścią dobrego samopoczucia i bycia człowiekiem jest rozwijanie więzi i sieci społecznych – mówi.

Nie pozwól sobie na izolację. W ten sposób zbudujesz odporność, która zapobiegnie pojawieniu się depresji w przyszłości.

Lekarz identyfikuje 6 zachowań, które mogą pogłębiać depresję. Poznaj wskazówki, jak uniknąć tych pułapek.

„Im bardziej jestem samotna, tym głębsza staje się depresja” – pisze w e-mailu Lyonesse, artystka i pisarka z Lake Stevens w stanie Waszyngton. „Nie chcę nawet przytulać moich kotów!”.

Unikanie kontaktów społecznych to częsty wzorzec, który można zauważyć, popadając w depresję. Niektórzy ludzie rezygnują z zajęć, które normalnie sprawiają im przyjemność, i izolują się od świata. Inni sięgają po alkohol lub śmieciowe jedzenie, aby zamaskować swój ból i nieszczęście.

Pułapki depresji różnią się w zależności od osoby, ale ich wspólną cechą jest to, że mogą pogorszyć nastrój, utrwalając błędne koło. Oto sześć pułapek behawioralnych, które często towarzyszą depresji – i jak można się ich ustrzec podczas pracy z lekarzem i terapeutą nad powrotem na właściwe tory.

Pułapka nr 1: wycofanie społeczne

Wycofanie społeczne jest najczęstszą oznaką depresji.

Kiedy mamy depresję kliniczną, odczuwamy bardzo silną potrzebę odsunięcia się od innych i zamknięcia się w sobie” – mówi dr Stephen Ilardi, autor m.in. książki „Lekarstwo na depresję” i profesor nadzwyczajny psychologii na Uniwersytecie w Kansas. „Okazuje się, że jest to dokładne przeciwieństwo tego, czego potrzebujemy”.

„W depresji izolacja społeczna zazwyczaj służy pogorszeniu choroby i naszego samopoczucia” – mówi Ilardi. „Wycofanie społeczne wzmaga reakcję mózgu na stres. Kontakt społeczny pomaga ją zahamować”.

Stopniowo przeciwdziałaj wycofaniu społecznemu, zwracając się do przyjaciół i rodziny. Zrób listę osób, z którymi chcesz nawiązać kontakt i zacznij od zaplanowania jakiegoś działania.

Pułapka nr 2: Rozmyślanie

Jednym z głównych elementów depresji jest ruminacja, czyli rozmyślanie o takich tematach, jak strata i porażka, które powodują, że człowiek czuje się gorzej we własnej skórze.

Ruminacja jest toksycznym procesem, który prowadzi do negatywnego obrazu siebie, na przykład: „To moja wina. Kto by mnie chciał mieć za przyjaciela?”.

„Jest takie powiedzenie: 'Kiedy jesteś we własnym umyśle, jesteś na terytorium wroga'” – mówi dr Mark Goulston, psychiatra i autor książki „Get Out of Your Own Way”. „Pozostawiasz się otwartym na te myśli, a niebezpieczeństwo polega na uwierzeniu w nie”.

Ruminacje mogą również powodować negatywną interpretację neutralnych wydarzeń. Na przykład, kiedy kupujesz artykuły spożywcze, możesz zauważyć, że kasjer uśmiecha się do osoby stojącej przed Tobą, ale nie uśmiecha się do Ciebie, więc odbierasz to jako afront.

„Osoby cierpiące na depresję kliniczną zazwyczaj poświęcają dużo czasu i energii na powtarzanie negatywnych myśli, często przez długi czas” – mówi Ilardi.

Przekieruj swoją uwagę na bardziej absorbujące zajęcie, np. spotkanie towarzyskie lub czytanie książki.

Pułapka nr 3: samoleczenie alkoholem

Sięganie po alkohol lub narkotyki, aby uciec od problemów, to schemat, który może towarzyszyć depresji, i zazwyczaj prowadzi do jej pogłębienia.

Alkohol może czasem złagodzić niepokój, zwłaszcza społeczny, ale ma depresyjny wpływ na centralny układ nerwowy – mówi Goulston. Ponadto może zakłócać sen.

„To tak jak z wieloma rzeczami, które robimy, aby poradzić sobie ze złym samopoczuciem” – mówi. „Często chwilowo poprawiają one nasze samopoczucie, ale na dłuższą metę szkodzą”.

Porozmawiaj z lekarzem lub terapeutą, jeśli zauważysz, że twoje nawyki związane z piciem pogarszają twoje samopoczucie. Alkohol może zakłócać działanie leków przeciwdepresyjnych i przeciwlękowych.

Pułapka nr 4: Pomijanie ćwiczeń fizycznych

Jeśli jesteś typem osoby, która lubi regularnie chodzić na siłownię, porzucenie serii ćwiczeń może być sygnałem, że coś jest nie tak w Twoim życiu. To samo dotyczy rezygnacji z zajęć – takich jak pływanie, joga czy taniec towarzyski – które kiedyś sprawiały ci przyjemność.

W depresji mało prawdopodobne jest, abyś kontynuował regularne ćwiczenia, mimo że może to być właśnie to, co zalecił lekarz.

Ćwiczenia mogą mieć ogromne znaczenie terapeutyczne i przynieść wiele korzyści – mówi Ilardi. Ćwiczenia mają silne działanie antydepresyjne, ponieważ zwiększają poziom serotoniny i dopaminy – dwóch substancji chemicznych w mózgu, których poziom często spada w stanach depresji.

„To paradoksalna sytuacja” – mówi Ilardi. „Twoje ciało jest zdolne do aktywności fizycznej. Problem w tym, że twój mózg nie jest w stanie tego zainicjować i skłonić cię do tego”.

Ilardi zaleca znalezienie zaufanej osoby, która pomoże ci rozpocząć ćwiczenia – osobistego trenera, coacha, a nawet bliskiej osoby. „Musi to być ktoś, kto to rozumie, kto nie będzie cię nagabywał, ale będzie cię zachęcał, motywował i rozliczał” – mówi Ilardi.

Pułapka nr 5: Poszukiwanie cukrowego haju

Kiedy czujesz się przygnębiony, możesz mieć ochotę na słodycze lub śmieciowe jedzenie z dużą zawartością węglowodanów i cukru.

Jak mówi Ilardi, cukier rzeczywiście ma łagodne właściwości poprawiające nastrój, ale jest to efekt tymczasowy. W ciągu dwóch godzin poziom glukozy we krwi spada, co ma działanie obniżające nastrój.

Unikaj wysokiego poziomu cukru i nieuchronnego załamania po spożyciu cukru. Zawsze warto zdrowo się odżywiać, ale teraz, bardziej niż kiedykolwiek, nie możesz sobie pozwolić na pogorszenie samopoczucia.

Pułapka nr 6: Negatywne myślenie

Kiedy jesteś przygnębiony, masz skłonność do negatywnego myślenia i odmawiania sobie próbowania nowych rzeczy.

Możesz sobie powiedzieć: „Cóż, nawet gdybym zrobił A, B i C, prawdopodobnie nie poczułbym się lepiej i byłoby to bardzo kłopotliwe, więc po co w ogóle próbować?”.

„To ogromna pułapka” – mówi Goulston. „Jeśli wybiegasz w przyszłość i przewidujesz negatywny wynik, co następnie powoduje, że w ogóle przestajesz próbować, to jest to coś, co szybko przyspieszy Twoją depresję i ją pogłębi”.

Nie przywiązuj się zbytnio do ponurych oczekiwań. „Masz większą kontrolę nad tym, co robisz i czego nie robisz, niż nad tym, jaki będzie rezultat Twoich działań” – mówi Goulston. „Ale istnieje znacznie większa szansa, że jeśli podejmiesz działanie, to jego wyniki będą pozytywne”.

Twoja dieta nie wyleczy depresji, ale niektóre pokarmy mogą nieco pomóc Twojemu organizmowi w walce z nią. Ten pokaz slajdów przedstawia pokarmy, które mogą pomóc.

1/10

Jest dobrym źródłem witaminy D. Bardzo niski poziom tego składnika w organizmie może czasem powodować depresję. W jednym z norweskich badań wykazano, że osoby, które przyjmowały suplement witaminy D, po roku miały mniej depresji niż osoby, które nie przyjmowały tego składnika. Nie lubisz mleka? Zwiększ ilość witaminy D w diecie, spożywając wzbogacone płatki śniadaniowe i soki oraz ryby w puszkach.

Indyk

2/10

Tradycyjny ptak na Święto Dziękczynienia zawiera budulec białka – tryptofan, który organizm wykorzystuje do produkcji serotoniny. Jest to substancja chemiczna, która odgrywa kluczową rolę w depresji, twierdzą naukowcy. Niektóre leki przeciwdepresyjne działają właśnie poprzez wpływ na sposób, w jaki mózg wykorzystuje serotoninę. Taki sam efekt poprawy nastroju można uzyskać, jedząc kurczaka i soję.

Orzechy brazylijskie

3/10

Ta przekąska jest bogata w selen, który pomaga chronić organizm przed maleńkimi, szkodliwymi cząsteczkami zwanymi wolnymi rodnikami. Jedno z badań wykazało, że młodzi ludzie, którzy nie spożywali wystarczającej ilości tego składnika w swojej diecie, byli bardziej narażeni na depresję. Badacze nie mogli jednak stwierdzić, że niski poziom selenu jest przyczyną depresji. Już jeden orzech brazylijski zawiera prawie połowę dziennego zapotrzebowania na ten minerał, dlatego należy uważać, aby ograniczyć jego ilość. Inne produkty zawierające ten minerał to brązowy ryż, chuda wołowina, nasiona słonecznika i owoce morza.

Marchew

4/10

Jest pełna beta-karotenu, który można również uzyskać z dyni, szpinaku, słodkich ziemniaków i kantalupa. Badania łączą ten składnik odżywczy z niższym poziomem depresji. Nie ma wystarczających dowodów, aby stwierdzić, że może on zapobiegać zaburzeniom, ale nie zaszkodzi dostarczać go więcej w diecie.

Małże i omułki

5/10

Te ulubione owoce morza są dobrym źródłem witaminy B-12. Niektóre badania mówią, że osoby z niskim poziomem tej witaminy są bardziej narażone na depresję. Być może jej brak powoduje niedobór substancji zwanej s-adenozylometioniną (SAM), której Twój mózg potrzebuje do przetwarzania innych substancji chemicznych wpływających na Twój nastrój. Jeśli szukasz innych pokarmów zawierających witaminę B-12, spróbuj chudej wołowiny, mleka i jaj.

Kawa

6/10

Zastrzyk kofeiny może być zastrzykiem energii, który pomoże Ci poczuć się bardziej zmotywowanym. Ale jeśli cierpisz na depresję poporodową lub zaburzenia paniczne, niektóre badania sugerują, że może ona pogorszyć objawy. Inni badacze twierdzą, że filiżanka kawy może zmniejszyć ryzyko zachorowania na depresję, choć nie są pewni dlaczego.

Zielenina liściasta

7/10

Zawierają dużo folianów, które są niezbędne do prawidłowego funkcjonowania komórek mózgowych i które mogą pomóc w ochronie przed depresją. Producenci żywności w Stanach Zjednoczonych dodają tę witaminę, znaną również jako B9, do wzbogaconych ziaren, takich jak makaron i ryż. Można ją również uzyskać z soczewicy, fasoli lima i szparagów.

Łosoś

8/10

Ta i inne ryby, takie jak śledź czy tuńczyk, zawierają duże ilości tłuszczów wielonienasyconych. Naukowcy uważają, że mogą one pomóc w walce z depresją. Jeden z rodzajów tych tłuszczów, zwany kwasami tłuszczowymi omega-3, może pomagać komórkom mózgowym w wykorzystywaniu substancji chemicznych, które mogą wpływać na nastrój. W kilku niewielkich badaniach wykazano, że u osób, które nie miały depresji, poziom kwasów omega-3 był wyższy niż u osób z zaburzeniami nastroju.

Ostrożnie: Alkohol

9/10

Może się wydawać, że jest to coś, co pomoże Ci pozbyć się zmartwień lub sprawi, że poczujesz się bardziej towarzysko. Jednak przez większość czasu najlepiej jest pić wino, piwo i napoje mieszane z umiarem. W danej chwili możesz czuć się lepiej, ale picie alkoholu w dużych ilościach może z czasem pogorszyć objawy depresji, ponieważ alkohol zmniejsza aktywność mózgu. Może także powodować, że leki przeciwdepresyjne będą mniej skuteczne.

Ostrożnie: Jedzenie śmieciowe

10/10

Może i jest szybkie i sycące, ale przetworzona żywność może mieć zły wpływ na Twój nastrój. Naukowcy zbadali, w jaki sposób dieta bogata w cukier, węglowodany proste i tłuste potrawy wpływa na samopoczucie. Wielu z nich znalazło związek między tym niezdrowym odżywianiem a depresją. Najlepszym rozwiązaniem jest dobrze zbilansowana dieta z dużą ilością owoców, warzyw, pełnych ziaren i chudego białka.

Lekarz wyjaśnia różne rodzaje leków przeciwdepresyjnych i jak rozmawiać z lekarzem o znalezieniu takiego, który pomoże ci w łagodzeniu objawów depresji.

Leki na receptę, które poprawiają nastrój, nazywane są antydepresantami. Może to wymagać prób i błędów, aż do znalezienia leku, który będzie dobrze pasował do Twoich objawów. Należy pamiętać, że leki te zaczynają działać dopiero po kilku tygodniach. Rezultaty mogą nie być widoczne od razu.

Należy również pamiętać, że leczenie depresji przynosi najlepsze rezultaty, jeśli pacjent korzysta również z poradnictwa (terapii rozmownej) i zmienia styl życia, np. regularnie ćwiczy. Powinniście to omówić ze swoim lekarzem. To, czego potrzebujesz, może częściowo zależeć od stopnia depresji.

Jeśli nie masz doradcy, poproś swojego lekarza o skierowanie. Znajomi i rodzina również mogą udzielić ci rekomendacji.

Rodzaje leków przeciwdepresyjnych

Leki przeciwdepresyjne to leki stosowane w leczeniu depresji. Pomagają podnieść nastrój i złagodzić smutek i poczucie beznadziejności, które możesz odczuwać. Czasami przepisuje się je także na ból fizyczny, w celu leczenia objawów ADHD, jako pomoc w rzucaniu palenia lub w leczeniu bezsenności.

Główne rodzaje leków przeciwdepresyjnych to:

• SSRI (selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny) są najczęściej przepisywanym typem leku przeciwdepresyjnego. SSRI poprawiają sposób, w jaki obwody mózgowe wykorzystują serotoninę. Należą do nich: citalopram (Celexa), escitalopram (Lexapro), fluoksetyna (Prozac), fluwoksamina (Luvox) i sertralina (Zoloft).

• SNRI (inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny) wpływają na obwody mózgowe, które wykorzystują zarówno serotoninę, jak i noradrenalinę. Należą do nich: duloksetyna (Cymbalta); wenlafaksyna (Effexor); desvenlafaksyna (Pristiq) i lewomilnacipran (Fetzima).

• Atypowe leki przeciwdepresyjne?

  mogą zostać przepisane, jeśli depresja jest oporna na inne rodzaje leków przeciwdepresyjnych lub jeśli wystąpiły działania niepożądane, których nie można tolerować. Do leków tych należą: mirtazapina (Remeron), bupropion (Wellbutrin).

• Trójcykliczne leki przeciwdepresyjne (TCA) są stosowane w leczeniu depresji od lat 50. ubiegłego wieku. Powodują one więcej działań niepożądanych niż nowsze leki stosowane w leczeniu depresji. Do leków z grupy TCA należą: amitryptylina (Elavil); amoksapina (Asendin); desipramina (Norpramin); doksepina (Sinequan); imipramina (Tofranil); nortryptylina (Aventyl, Pamelor); protryptylina (Vivactil); oraz trimipramina (Surmontil).

• MAOI (inhibitory monoaminooksydazy) są wczesnymi lekami przeciwdepresyjnymi. Należą do nich: izokarboksazyd (Marplan), fenelzyna (Nardil) i selegilina (Emsam).

Atypowe leki przeciwpsychotyczne

Niektóre leki, które po raz pierwszy zastosowano w leczeniu schizofrenii, zwane atypowymi lekami przeciwpsychotycznymi, mogą również pomóc w niektórych rodzajach depresji, samodzielnie lub w połączeniu z bardziej tradycyjnymi lekami przeciwdepresyjnymi.

Niektóre przykłady to:

• Aripiprazol (Abilify)

• Brexpiprazol (Rexulti)

• Lurasidon (Latuda)

• Połączenie olanzapiny i fluoksetyny (Symbyax)

• Kwetiapina (Seroquel)

Co należy wziąć pod uwagę

Jeśli wspólnie z lekarzem zdecydujemy, że czas wypróbować lek, warto porozmawiać o takich sprawach jak:

Wszystkie leki je mają. Ale które z nich są poważniejsze, a z którymi najprawdopodobniej sobie poradzisz?

Na przykład leki z grupy SSRI mogą powodować suchość w ustach, mdłości, nerwowość, bezsenność, niski popęd seksualny i bóle głowy. Z kolei niektóre atypowe leki przeciwdepresyjne mogą zwiększać lub zmniejszać apetyt, powodować bezsenność lub senność, ale są mniej skłonne do wywoływania problemów seksualnych.

Na przykład w przypadku depresji z niepokojem lub bezsennością lekarz może przepisać lek o działaniu uspokajającym. W przypadku bólu lub zmęczenia najlepszy może okazać się inny lek.

Niektóre leki przeciwdepresyjne nie są bezpieczne dla osób z pewnymi chorobami. Leki te mogą wchodzić w niekorzystne interakcje z innymi przepisanymi ci lekami lub bezpośrednio pogarszać twój problem zdrowotny.

Najtańsze recepty to leki generyczne, ale nie wszystkie leki występują w tej postaci.

Twoja firma ubezpieczeniowa może mieć kilka „preferowanych” marek, które kosztują więcej niż leki generyczne, ale mniej niż inne marki.

Najdroższe leki to te, które znajdują się na liście nierekomendowanych przez Twój plan ubezpieczeniowy. Jeśli nie możesz sobie na nie pozwolić, możesz spróbować najpierw tańszych leków przeciwdepresyjnych. Jeśli nie są one skuteczne lub mają niepokojące efekty uboczne, plan ubezpieczeniowy może pokryć koszty tych droższych leków.

O czym jeszcze należy pamiętać

Leki przeciwdepresyjne mogą również łagodzić inne objawy, takie jak lęk, które mogą towarzyszyć depresji. Lekarz może jednak uznać, że na te inne problemy należy opracować osobny plan leczenia.

Pierwszy wypróbowany lek przeciwdepresyjny może nie zadziałać. Należy jednak stosować go wystarczająco długo, aby się o tym przekonać. Odczucie efektów może potrwać co najmniej cztery tygodnie. Jeśli przepisany lek nie pomoże, porozmawiaj z lekarzem o wypróbowaniu czegoś nowego.

Jak znaleźć grupę wsparcia dla osób cierpiących na depresję i czego można oczekiwać od grupy rówieśników.

Leczenie depresji często obejmuje przyjmowanie leków, terapię i zmianę zdrowego stylu życia, w tym regularne ćwiczenia i dobre nawyki dotyczące snu. Ważnym elementem kompleksowego planu leczenia depresji mogą być również grupy wsparcia – zarówno internetowe, jak i osobiste.

Znalezienie grupy wsparcia dla chorych na depresję

Pierwszym krokiem jest znalezienie grupy wsparcia dla osób cierpiących na depresję, która będzie dobrze dostosowana do ich potrzeb.

Na decyzję tę składa się wiele czynników:

• Czy grupę prowadzi licencjonowany terapeuta lub inny specjalista w dziedzinie zdrowia psychicznego?

• Czy możesz regularnie uczestniczyć w spotkaniach grupy wsparcia?

• Czy spotkania grupy wsparcia odbywają się w dogodnych dla Ciebie godzinach?

• Czy potrafisz nawiązać kontakt z innymi osobami w grupie?

• Czy lider grupy sprawił, że czułeś się mile widziany?

• Czy podczas spotkania grupy wsparcia miałeś/-aś możliwość podzielenia się swoimi doświadczeniami?

• Czy inni członkowie grupy udzielają wsparcia?

Jeśli masz trudności ze znalezieniem dobrej grupy wsparcia, pamiętaj, że równie pomocne mogą być grupy wsparcia online lub czaty. Zapytaj swojego lekarza o lokalne lub internetowe grupy wsparcia dla osób cierpiących na depresję lub zadzwoń do okolicznych szpitali, aby dowiedzieć się, czy takie grupy są dostępne. National Alliance on Mental Illness (1-800-950-NAMI) może skierować cię do lokalnej lub internetowej grupy wsparcia.

„Grupy wsparcia służą edukacji na temat depresji oraz osobom, które czują się samotne i odizolowane społecznie” – mówi Scott Bea, PsyD. Jest on psychologiem w Cleveland Clinic’s Center for Behavioral Health w Ohio.

„Aby poczuć się lepiej, trzeba zacząć zachęcać się do przebywania wśród innych” – mówi. „Izolacja pogłębia depresję”. Grupy wsparcia mogą być sposobem na sprawdzenie swoich sił i ponowne włączenie się w życie społeczne.

Często łatwiej jest rozmawiać o depresji z nieznajomymi niż z przyjaciółmi i bliskimi. Ponadto grupy te mogą umożliwiać dzielenie się strategiami radzenia sobie z depresją.

Korzyści z uczestnictwa w grupie wsparcia dla chorych na depresję

Grupy wsparcia i relacje, jakie w nich powstają, mogą także pomóc w zapobieganiu przyszłym epizodom depresji. „Bycie w kontakcie z innymi buduje odporność” – mówi Bea.

Podobnie jak nie należy przerywać przyjmowania leków przeciwdepresyjnych i/lub wizyt u terapeuty, gdy poczujemy się lepiej, tak samo ważne jest kontynuowanie uczęszczania na grupy wsparcia, gdy minie bezpośredni kryzys – dodaje.

Gail Saltz, psychiatra z Nowego Jorku, zgadza się z tym stwierdzeniem. „Grupy wsparcia mogą być szczególnie pomocne w okresie świąt lub w innych sytuacjach wyzwalających kryzys” – mówi. „Wiele osób czuje się szczególnie samotnych w okresie świątecznym, dlatego właśnie wtedy wskaźniki samobójstw osiągają najwyższy poziom”.

Radzi, aby w trudnych chwilach polegać na swojej grupie wsparcia.

Gdzie znaleźć grupę wsparcia dla osób cierpiących na depresję

Jeśli nie wiesz, jakie są możliwości uzyskania pomocy w zakresie zdrowia psychicznego w Twojej okolicy, teraz jest dobry moment, aby dowiedzieć się, co jest dostępne.

Skontaktuj się z miejscowym szpitalem lub gminnym ośrodkiem zdrowia psychicznego i poproś o skierowanie do grup wsparcia dla osób chorych psychicznie. Porozmawiaj ze swoim lekarzem lub terapeutą – być może wiedzą oni o grupach wsparcia dla chorych na depresję działających w twojej okolicy. Można również skorzystać z następujących źródeł:

https://www.nami.org/template.cfm?section=communities

https://www.mentalhealthamerica.net/go/find_support_group

Jak dużo wiesz o depresji? Rozwiąż ten quiz o objawach depresji i leczeniu depresji, aby poznać mity i fakty na temat depresji.

Jeśli uważasz, że ktoś jest przygnębiony, najlepszym sposobem pomocy jest próba rozweselenia go.

• Prawda

• False

Jeśli uważasz, że ktoś jest przygnębiony, najlepszym sposobem pomocy jest próba rozweselenia go.

Prawidłowo! Odpowiedziałeś:

Wyświadcz przyjacielowi lub krewnemu przysługę i zachęć go do rozmowy z lekarzem lub specjalistą w dziedzinie zdrowia psychicznego. Sama próba podniesienia ich na duchu może sprawić, że poczują się niezrozumiani. Podziel się swoim wsparciem i daj nadzieję, że dzięki leczeniu i upływowi czasu poczują się lepiej.

Uzyskaj wyniki

Które z poniższych zjawisk nie jest związane z depresją?

• Ból pleców

• Skurcz żołądka

• Kamienie nerkowe

• Ból głowy

Które z poniższych zjawisk nie jest związane z depresją?

Prawidłowo! Odpowiedziałeś:

Depresja może mieć również wpływ na organizm. Każdy człowiek jest inny. Niektórzy ludzie nie mają żadnych objawów fizycznych. Inni mają problemy z bólami głowy, innymi bólami, skurczami i problemami żołądkowymi. Jednak kamica nerkowa nie ma związku z depresją.

Pobierz Wyniki

Który z tych objawów jest bardziej prawdopodobny u kobiet?

• O jeden kieliszek wina za dużo

• Ominięcie klubu książki, z którego kiedyś chętnie korzystałeś

• Rozmyślanie o czymś, co wywołuje poczucie winy

Który z tych objawów jest bardziej prawdopodobny u kobiet?

Prawidłowo! Odpowiedziałeś:

Każda osoba w depresji może robić każdą z tych rzeczy. Jednak u kobiet częściej niż u mężczyzn występują takie objawy, jak smutek, poczucie bezwartościowości lub winy.

Mężczyźni cierpiący na depresję częściej są drażliwi i tracą zainteresowanie pracą lub hobby. W depresji częściej sięgają po alkohol lub inne używki, co nie pomaga.

Uzyskaj wyniki

Kiedy życie jest ciężkie, właśnie wtedy pojawia się depresja.

• Prawda

• False

Kiedy życie jest ciężkie, właśnie wtedy pojawia się depresja.

Prawidłowo! Odpowiedziałeś:

Choć trudne sytuacje – takie jak śmierć bliskiej osoby, rozwód czy utrata pracy – mogą być wyzwalaczem, nie zawsze tak się dzieje. Nawet jeśli na zewnątrz wszystko wygląda w porządku, w środku możesz być przygnębiony.

Do typowych objawów należą:

• Częste odczuwanie smutku lub poczucia winy

• Jedzenie lub spanie w mniejszym lub większym stopniu

• Brak radości z rzeczy, które zwykle lubisz

• Uczucie zmęczenia lub rozdrażnienia

• Problemy z koncentracją lub podejmowaniem decyzji

• Myśli o samobójstwie

Uzyskać wyniki

Czy po powrocie do zdrowia objawy …?

• Zanikną w ciągu tygodnia

• Minie trochę czasu zanim zniknie

• Nigdy się nie zmieni

Czy po powrocie do zdrowia objawy …?

Poprawnie! Odpowiedziałeś:

Należy dać sobie czas na zaobserwowanie rezultatów leczenia, niezależnie od tego, czy obejmuje ono poradnictwo, zmianę stylu życia (np. ćwiczenia w przypadku łagodnej depresji), czy przyjmowanie leków. W pierwszej kolejności może poprawić się jakość snu i apetyt.

Uzyskaj wyniki

Smutek i depresja …?

• Są tym samym

• Są różne

Smutek i przygnębienie …?

Prawidłowo! Odpowiedziałeś:

Depresja to coś więcej niż tylko smutne uczucia, blues, wzloty i upadki, przez które wszyscy przechodzą. Trwa ona dłużej, jest cięższa i trudniej z niej wyjść bez leczenia.

Pobierz Wyniki

Depresja wpływa na nastrój, ale nie na resztę ciała.

• Prawda

• False

Depresja wpływa na nastrój, ale nie na resztę ciała.

Prawidłowo! Odpowiedziałeś:

Jest ona powiązana również z innymi stanami zdrowia. Na przykład osoby cierpiące na depresję są bardziej narażone na choroby serca. Depresja może również pojawić się po wystąpieniu problemów ze zdrowiem fizycznym. Na przykład, aż jedna na pięć osób, które przeszły zawał serca, popada w depresję.

Pobierz Wyniki

Kiedy jesteś przygnębiony, powinieneś:

• Rób sobie drzemki, aby się odświeżyć.

• Ćwicz, nawet jeśli nie masz na to ochoty?

• Ćwicz tylko wtedy, gdy masz na to energię

Kiedy jesteś przygnębiony, powinieneś:

Poprawnie! Odpowiedziałeś:

Im więcej się ruszasz, tym lepiej. Kiedy jesteś przygnębiony, prawdopodobnie na początku nie będziesz miał na to ochoty. Mimo to spróbuj to zrobić. Czy słyszałeś powiedzenie: „Działaj zgodnie z planem, nie z emocjami”? To dobra rada, bo ćwiczenia fizyczne są skutecznym sposobem leczenia łagodnej depresji.

Uzyskaj wyniki

Twój wynik:

08 Podziel się swoim wynikiem: Udostępnij na Facebooku Udostępnij na Twitterze 0% Udostępnij swój wynik: Udostępnij na Facebooku Udostępnij na Twitterze

Wyniki:

Quiz powtórkowy Share on Facebook Share on Twitter Share on Pinterest Email

Czy depresja sprawia ci ból? Lekarz przedstawia fizyczne objawy depresji – takie jak problemy ze snem, ból w klatce piersiowej, zmęczenie i bóle głowy.

1/11

Depresja może wpływać zarówno na ciało, jak i na umysł. Problemy z zasypianiem lub utrzymaniem snu są powszechne u osób cierpiących na depresję. Niektórzy mogą jednak uważać, że śpią zbyt długo.

Ból w klatce piersiowej

2/11

Może to być oznaką problemów z sercem, płucami lub żołądkiem, dlatego należy udać się do lekarza, aby wykluczyć te przyczyny. Czasami jednak jest to objaw depresji.

Depresja może również zwiększać ryzyko wystąpienia chorób serca. Ponadto osoby, które przeszły zawał serca, są bardziej narażone na depresję.

Zmęczenie i wyczerpanie

3/11

Jeśli czujesz się tak zmęczony, że nie masz energii do wykonywania codziennych czynności – nawet jeśli dużo śpisz lub odpoczywasz – może to być znak, że cierpisz na depresję. Depresja i zmęczenie powodują, że oba te stany wydają się jeszcze gorsze.

Bolące mięśnie i stawy

4/11

Życie z ciągłym bólem może zwiększyć ryzyko wystąpienia depresji.

Depresja może również prowadzić do bólu, ponieważ te dwa schorzenia mają wspólne przekaźniki chemiczne w mózgu. Osoby cierpiące na depresję są trzykrotnie bardziej narażone na regularne bóle.

Problemy z trawieniem

5/11

Nasz mózg i układ trawienny są ze sobą ściśle powiązane, dlatego wielu z nas odczuwa bóle brzucha lub mdłości, kiedy się stresuje lub martwi.

Depresja może również dopaść nas w jelitach – powodując mdłości, niestrawność, biegunkę lub zaparcia.

Bóle głowy

6/11

W jednym z badań wykazano, że osoby cierpiące na dużą depresję trzykrotnie częściej mają migreny, a osoby cierpiące na migreny pięciokrotnie częściej popadają w depresję.

Zmiany apetytu lub wagi

7/11

Niektórzy ludzie czują się mniej głodni, kiedy popadają w depresję. Inni nie mogą przestać jeść. Skutkiem tego może być przyrost lub utrata wagi oraz brak energii.

Depresja jest powiązana z zaburzeniami odżywiania, takimi jak bulimia, anoreksja czy nadmierne objadanie się.

Ból pleców

8/11

Regularne odczuwanie bólu pleców może przyczynić się do depresji. Osoby cierpiące na depresję mogą być czterokrotnie bardziej narażone na silne, upośledzające bóle szyi lub pleców.

Pobudzenie i niepokój

9/11

Problemy ze snem lub inne objawy depresji mogą powodować takie samopoczucie. W przypadku depresji mężczyźni częściej niż kobiety są drażliwi.

Problemy seksualne

10/11

Osoba cierpiąca na depresję może stracić zainteresowanie seksem. Niektóre leki na receptę, które leczą depresję, mogą również odbierać popęd i wpływać na wydajność. Porozmawiaj z lekarzem o dostępnych lekach.

Ćwiczenie

11/11

Badania sugerują, że regularne wykonywanie ćwiczeń fizycznych uwalnia w mózgu substancje chemiczne, które poprawiają samopoczucie, nastrój i zmniejszają wrażliwość na ból.

Chociaż sama aktywność fizyczna nie wyleczy depresji, może jednak pomóc w jej złagodzeniu w dłuższej perspektywie.

Osoby cierpiące na depresję mogą mieć trudności z uzyskaniem energii do ćwiczeń fizycznych. Pamiętaj jednak, że ćwiczenia fizyczne mogą zmniejszyć zmęczenie i pomóc ci lepiej spać.