Lekarz mówi ci.

Jeśli chorujesz na cukrzycę typu 2, podagra powinna znaleźć się na Twoim celowniku. Te dwie choroby często idą ze sobą w parze. Oto, co musisz wiedzieć o tej bolesnej formie zapalenia stawów.

Podagra jest rodzajem zapalenia stawów, które powoduje nagły ból i obrzęk stawów. Zazwyczaj objawia się najpierw w dużym palcu u nogi, ale może wystąpić także w innych stawach. Ból może być bardzo silny.

Niektóre czynniki zwiększają ryzyko zachorowania na cukrzycę i podagrę, ale wiele przyczyn tych schorzeń można kontrolować.

Co powoduje podagrę?

Do podagry dochodzi zazwyczaj, gdy we krwi gromadzi się kwas moczowy (stan zwany hiperurykemią). Kwas ten jest odpadem, który organizm wytwarza podczas rozkładu puryn, substancji występujących w tkankach ciała i niektórych pokarmach. W normalnych warunkach kwas rozpuszcza się we krwi, przechodzi przez nerki i wydostaje się na zewnątrz podczas sikania.

Jeśli organizm wytwarza dodatkowe ilości kwasu moczowego lub jeśli nerki nie są w stanie usunąć jego wystarczającej ilości, poziom kwasu we krwi staje się zbyt wysoki. Z czasem kwas tworzy kryształy, które utknęły w stawach lub tkankach miękkich. To właśnie powoduje bolesne objawy.

Pierwszy atak podagry może trwać od tygodnia do 10 dni. Szacuje się, że prawie 85% osób, które raz zachorowały na podagrę, ma kolejny epizod w ciągu 3 lat. Podagra często występuje w rodzinach. Jeśli więc choruje na nią rodzic, brat lub siostra, możesz zachorować na nią także ty.

Związek między podagrą a cukrzycą

U osób z cukrzycą typu 2 częściej występuje hiperurykemia, a osoby cierpiące na podagrę i wysoki poziom kwasu moczowego mogą być bardziej narażone na zachorowanie na cukrzycę. Nie wszyscy z hiperurykemią chorują na podagrę, ale prawdopodobieństwo zachorowania wzrasta wraz ze wzrostem poziomu kwasu moczowego.

Cukrzyca typu 2 występuje, gdy organizm nie wykorzystuje dobrze insuliny i cukier pozostaje we krwi, zamiast przemieszczać się do komórek. Nazywa się to insulinoopornością. Badania wykazują, że może ona odgrywać rolę w rozwoju podagry i hiperurykemii, a także może pogarszać insulinooporność.

W badaniu opublikowanym w 2010 roku w The American Journal of Medicine przeanalizowano tysiące dorosłych i ich dzieci. Naukowcy odkryli, że osoby z wyższym poziomem kwasu moczowego były bardziej narażone na zachorowanie na cukrzycę typu 2.

Badanie z 2014 r. opublikowane w Annals of the Rheumatic Diseases wykazało, że związek między podagrą a cukrzycą był szczególnie silny u kobiet. Naukowcy stwierdzili, że kobiety z podagrą były o 71% bardziej narażone na zachorowanie na cukrzycę niż kobiety bez tej choroby.

Istnieją również inne czynniki, które odgrywają rolę w obu schorzeniach:

Otyłość. Prawie 90% osób cierpiących na cukrzycę typu 2 ma nadwagę lub jest otyłych. Osoby otyłe są cztery razy bardziej narażone na podagrę niż osoby o prawidłowej wadze. Nadmiar kilogramów spowalnia zdolność nerek do usuwania kwasu moczowego.

Inne schorzenia. Około 80% osób cierpiących na cukrzycę typu 2 ma również wysokie ciśnienie krwi. Podnosi to poziom kwasu i jest związane z insulinoopornością. Podagra i cukrzyca są powiązane z uszkodzeniem nerek i chorobami serca.

Wiek. Jeśli jesteś starszy niż 45 lat, masz większe ryzyko wystąpienia obu chorób.

Co wywołuje podagrę?

Coś, co u jednej osoby powoduje zaostrzenie choroby, u innej może go nie powodować. Jednak do najczęstszych czynników wyzwalających podagrę należą:

• Duże spożycie alkoholu, zwłaszcza piwa i mocnych alkoholi

• Pokarmy o wysokiej zawartości puryn, w tym czerwone mięso, mięso organiczne (np. wątroba) i niektóre owoce morza, w tym skorupiaki

• Słodzone napoje gazowane i żywność zawierająca fruktozę, rodzaj cukru

• Niektóre leki stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi, obrzęków nóg lub niewydolności serca

• Post i odwodnienie

Jeśli uważasz, że jakaś czynność może wywołać u Ciebie podagrę, porozmawiaj z lekarzem o sposobach jej unikania.

Leczenie podagry

Osoby chore na cukrzycę powinny utrzymywać poziom kwasu moczowego na poziomie 6 mg/dl lub niższym, aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia podagry. Jeśli nie znasz swojego poziomu, poproś lekarza o zbadanie krwi.

Lekarz może zaproponować leki, które pomogą zmniejszyć produkcję kwasu moczowego lub pomóc nerkom pozbyć się większej jego ilości.

Leczenie może obejmować:

• Środki urykozuryczne pomagające organizmowi w wydalaniu większej ilości kwasu moczowego

• Inhibitory oksydazy ksantynowej, które pomagają organizmowi wytwarzać mniej kwasu moczowego

W przypadku zaostrzenia podagry, leki mogą złagodzić ból i obrzęk. Należą do nich:

Kolchicyna jest lekiem na podagrę, który jest najskuteczniejszy, jeśli zostanie przyjęty natychmiast. Problemy żołądkowe to częste skutki uboczne, ale mogą wystąpić także poważniejsze.

Kortykosteroidy, takie jak prednizon, przyjmowane są doustnie lub mogą być wstrzykiwane do stawu. Inny wstrzykiwany lek może pomóc Twojemu organizmowi w naturalnym wytwarzaniu kortykosteroidów.

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) obejmują ibuprofen i naproksen. Nie należy przyjmować aspiryny. Może ona nasilić ból.

Postępowanie w przypadku podagry i cukrzycy

Zmiany w stylu życia mogą obniżyć poziom kwasu moczowego i pomóc w kontroli poziomu cukru we krwi.

Uważaj na to, co jesz. Dieta jest kluczem do dobrego radzenia sobie z obydwoma schorzeniami. W uzupełnieniu diety sprzyjającej cukrzycy należy unikać pewnych pokarmów, a dodawać inne.

• Zrezygnuj z wysokopurynowych pokarmów, takich jak czerwone mięso i owoce morza, w tym krewetki, homary, małże, sardele i sardynki, lub ogranicz ich spożywanie.

• Ogranicz lub wyeliminuj alkohol, aby zapobiec kolejnym atakom.

• Dodawaj produkty mleczne, takie jak chude mleko i niskotłuszczowe jogurty, które mogą chronić przed podagrą.

Rozważ wizytę u zarejestrowanego dietetyka. Może on opracować plan żywieniowy dostosowany do twoich upodobań i potrzeb.

Ruszaj się. Regularne ćwiczenia pomagają kontrolować poziom cukru we krwi i mogą pomóc w utracie wagi, co z kolei może pomóc organizmowi w usuwaniu nadmiaru kwasu moczowego. Porozmawiaj z lekarzem o tym, jakie rodzaje aktywności mogą być korzystne dla obu tych stanów.

Bądź nawodniony. Uważa się, że picie dużej ilości wody może pomóc w wypłukiwaniu kwasu moczowego i utrzymać prawidłową pracę nerek. Dobrym celem jest wypijanie 64 uncji wody dziennie, czyli mniej więcej ośmiu szklanek. Pij więcej, gdy ćwiczysz.

Kontroluj inne problemy zdrowotne. Wysokie ciśnienie krwi, choroby nerek i otyłość podnoszą poziom kwasu moczowego i mogą wywołać zaostrzenie podagry. Upewnij się, że regularnie chodzisz do lekarza i przestrzegasz planu leczenia, jeśli cierpisz na któreś z tych schorzeń.

Odpowiednia ilość odpoczynku ma kluczowe znaczenie dla kontroli poziomu cukru we krwi. Zbyt mała ilość snu zwiększa prawdopodobieństwo zachorowania na cukrzycę.

Co dzieje się z cukrem we krwi podczas snu?

Wiąże się to z tym, czy hormon insulina, który usuwa glukozę z krwi, działa tak, jak powinien. Poziom cukru we krwi wzrasta podczas snu, zwykle około godziny 4-8 rano u osób o normalnym rytmie snu. (U zdrowej osoby insulina radzi sobie z tym skokiem, nakazując komórkom mięśni, tłuszczu i wątroby wchłonąć glukozę z krwi, dzięki czemu jej poziom utrzymuje się na stałym poziomie.

W przypadku osób chorych na cukrzycę lub tych, które mogą na nią zachorować, insulina nie jest w stanie wykonać tego zadania zbyt dobrze, dlatego poziom cukru we krwi będzie wzrastał.

Nawyki dotyczące snu a cukrzyca

Chociaż dieta i otyłość mają duży wpływ na prawdopodobieństwo zachorowania na cukrzycę, badania wykazały, że nawyki związane ze snem również, prawdopodobnie dlatego, że z czasem mogą wpływać na to, jak dobrze komórki reagują na insulinę.

W jednym z badań ponad 4000 osób podało ilość snu, jaką spało każdej nocy. Osoby, które spały mniej niż 6 godzin, były dwukrotnie bardziej narażone na komórki mniej wrażliwe na insulinę lub na pełnoobjawową cukrzycę. Było to prawdą nawet po uwzględnieniu innych nawyków związanych ze stylem życia.

Inne zakłócenia i zaburzenia snu, takie jak bezdech senny, również wydają się zwiększać prawdopodobieństwo zachorowania na cukrzycę.

Jednak ryzyko wzrasta również na drugim końcu spektrum. Z niejasnych powodów osoby, które śpią za dużo – ponad 9 godzin na dobę – mogą mieć większe szanse na zachorowanie na cukrzycę.

W jaki sposób brak snu zwiększa ryzyko?

Trudno to stwierdzić z całą pewnością. Wiele badań sugeruje, że osoby śpiące krótko (te, które śpią mniej niż 6 godzin na dobę) mają nieregularne nawyki żywieniowe, częściej podjadają i częściej spożywają niezdrową żywność.

Inne badania wykazały, że niedobór snu może bezpośrednio wpływać na wytwarzanie przez organizm innych hormonów, które z kolei wpływają na poziom cukru we krwi. Na przykład, kiedy śpisz do późna, twój organizm wytwarza więcej hormonu – kortyzolu, który wpływa na działanie insuliny.

Coraz więcej dowodów wskazuje również na to, że zaburzanie zegara biologicznego organizmu (AKA – rytmu okołodobowego) poprzez nocne czuwanie może sprawić, że komórki staną się bardziej odporne na insulinę. W jednym z badań naukowcy zmienili rytm okołodobowy 16 zdrowych ochotników, pozwalając im spać tylko 5 godzin każdej nocy przez 5 nocy, co przypomina tydzień pracy bez snu. Kiedy ochotnicy jedli w nocy – w czasie, kiedy organizm nie jest biologicznie przygotowany na skok poziomu cukru we krwi – ich ciała nie wykorzystywały insuliny w normalny sposób.

Co możesz zrobić?

Aby utrzymać równowagę poziomu cukru we krwi, staraj się spać co najmniej 7 godzin każdej nocy.

Jeśli pracujesz w nocy lub masz zmiany rotacyjne: Staraj się zachować regularne pory posiłków i snu, nawet w dni wolne, jeśli to możliwe. W przerwach w pracy uprawiaj ćwiczenia fizyczne, np. krótkie spacery lub rozciąganie.

Jeśli martwisz się o poziom cukru we krwi: Regularne wysypianie się pomoże Twojemu organizmowi efektywnie wykorzystywać insulinę. Oprócz odpowiedniej ilości snu, unikaj jedzenia późno w nocy, a po kolacji postaraj się trochę poćwiczyć, np. pójść na spacer.

Jeśli chorujesz na cukrzycę: Jeśli rano często masz zbyt wysoki poziom cukru we krwi, porozmawiaj z lekarzem. Być może konieczne będzie wykonanie dodatkowych badań poziomu cukru we krwi lub użycie monitora poziomu glukozy, aby ustalić, co się dzieje, co pozwoli określić, jak należy postępować w takiej sytuacji. Lekarz może zasugerować zmianę leków przeciwcukrzycowych lub rutynowych ćwiczeń fizycznych.

Badania wykazały związek metforminy z utratą wagi, ale nie jest ona uważana za tabletkę odchudzającą. Oto, co musisz wiedzieć.

Badania wykazały również, że wiele osób przyjmujących ten lek traci na wadze. Jest to różnica w porównaniu z wieloma innymi lekami przeciwcukrzycowymi, z których niektóre powodują przyrost masy ciała. Jest to jeden z powodów, dla których metformina pomaga zapobiegać cukrzycy u osób z nadwagą i zagrożonych cukrzycą typu 2. Jednak lek ten nie jest uważany za tabletkę odchudzającą.

Jak działa metformina

Metformina zaczyna działać w jelitach. Niektórzy naukowcy uważają, że zmienia ona równowagę naturalnych bakterii w Twoim układzie pokarmowym. Włącza także specyficzne enzymy, które pomagają organizmowi efektywniej wykorzystywać tłuszcz.

Naukowcy starają się również zrozumieć, w jaki sposób metformina prowadzi do utraty wagi. Ponieważ zmienia ona bakterie jelitowe, częstym skutkiem ubocznym są problemy trawienne. Jedna z wczesnych teorii głosiła, że ból brzucha powoduje utratę apetytu i zmniejszenie ilości spożywanych posiłków lub utratę masy wody z powodu biegunki. Jednak większość z tych efektów ubocznych ustępuje po kilku tygodniach. Osoby, które schudły na metforminie, po tym czasie nadal traciły kilogramy.

Bardziej prawdopodobnym wyjaśnieniem jest to, że metformina powoduje zmiany w jelitach, które hamują apetyt. Może ona podnosić w organizmie poziom hormonu leptyny, który sprawia, że czujesz się najedzony. Ponieważ apetyt nie pracuje w nadgodzinach, jesz mniej.

Waga, którą tracisz podczas stosowania leku, pochodzi głównie z zapasów tłuszczu, a nie z mieszanki tłuszczu i beztłuszczowych mięśni, jak to ma miejsce w przypadku diety. U osób stosujących metforminę zaobserwowano również niższe wymiary talii i stosunek obwodu talii do obwodu bioder, czyli dwa sposoby mierzenia tkanki tłuszczowej.

Czy metformina jest skutecznym lekiem na odchudzanie?

Nie. Prawdopodobieństwo utraty wagi jest niewielkie. W jednym z badań dotyczących zapobiegania cukrzycy 29% osób straciło 5% lub więcej masy ciała, a zaledwie 8% straciło około 10%. Średnio było to około 5 kilogramów. To może wystarczyć, aby zacząć poprawiać swój stan zdrowia, ale nie wystarczy, aby mieć duży wpływ, jeśli masz nadwagę. Metformina nie będzie miała znaczenia dla kogoś, kto musi zrzucić 30 lub więcej kilogramów.

Badanie obejmowało również grupę osób, które zamiast przyjmowania leku zmieniły dietę i wykonywały ćwiczenia fizyczne. Spośród 29% osób, które schudły dzięki metforminie, nieco ponad połowa utrzymała wagę przez następne 14 lat, ale podobnie było w przypadku prawie połowy osób, które schudły mniej więcej tyle samo dzięki diecie i ćwiczeniom. Tak więc wskaźnik skuteczności długoterminowej utraty wagi w przypadku metforminy nie różni się wiele od wskaźnika skuteczności zmiany stylu życia, która ma inne korzyści zdrowotne, takie jak poprawa stanu zdrowia serca.

Metformina jest więc lekiem stosowanym w leczeniu lub opóźnianiu rozwoju cukrzycy, a nie w celu utraty wagi. Zrzucone kilogramy najlepiej traktować jako szczęśliwy efekt uboczny. Metformina nie zastępuje też zdrowego odżywiania i regularnych ćwiczeń fizycznych. W rzeczywistości eksperci zalecają, aby każdy, kto rozpoczyna przyjmowanie leku, wprowadził obie te zmiany w stylu życia jednocześnie.

Ta filiżanka kawy, herbaty lub napoju gazowanego może mieć wpływ na kontrolę poziomu cukru we krwi. Oto, co powinny wiedzieć osoby cierpiące na cukrzycę.

Jak kofeina wpływa na poziom cukru we krwi?

Coraz więcej badań wskazuje na to, że osoby z cukrzycą typu 2 inaczej reagują na kofeinę. Może ona podnosić poziom cukru i insuliny we krwi u osób z tą chorobą.

Jedno z badań dotyczyło osób z cukrzycą typu 2, które przyjmowały 250-miligramową tabletkę kofeiny podczas śniadania i kolejną w porze lunchu. Jest to mniej więcej tyle samo, co wypicie dwóch filiżanek kawy do każdego posiłku. Wynik: Ich poziom cukru we krwi był o 8% wyższy niż w dniach, w których nie spożywali kofeiny. Odczyty po każdym posiłku były również wyższe.

Dzieje się tak dlatego, że kofeina może wpływać na reakcję organizmu na insulinę – hormon, który pozwala cukrowi przedostać się do komórek i zamienić go w energię.

Kofeina może obniżać wrażliwość na insulinę. Oznacza to, że Twoje komórki nie reagują na ten hormon w takim stopniu, jak kiedyś. Nie wchłaniają one tak dużo cukru z krwi po jedzeniu lub piciu. Powoduje to, że organizm wytwarza więcej insuliny, przez co jej poziom po posiłkach jest wyższy.

Jeśli masz cukrzycę typu 2, Twój organizm już nie wykorzystuje dobrze insuliny. Po posiłkach poziom cukru we krwi wzrasta powyżej normy. Kofeina może utrudnić obniżenie go do zdrowego poziomu. Może to prowadzić do zbyt wysokiego poziomu cukru we krwi. Z czasem może to zwiększyć ryzyko wystąpienia powikłań cukrzycy, takich jak uszkodzenie nerwów czy choroby serca.

Dlaczego kofeina ma takie działanie?

Naukowcy wciąż uczą się, w jaki sposób kofeina wpływa na poziom insuliny i cukru we krwi. Sądzą jednak, że może to działać w ten sposób:

• Kofeina podnosi poziom pewnych hormonów stresu, takich jak epinefryna (zwana też adrenaliną). Adrenalina może sprawić, że komórki nie będą w stanie przetworzyć takiej ilości cukru. Może również sprawiać, że organizm nie wytwarza tyle insuliny.

• Blokuje białko o nazwie adenozyna. Cząsteczka ta odgrywa istotną rolę w ilości insuliny wytwarzanej przez organizm. Kontroluje również reakcję komórek na insulinę. Kofeina zatrzymuje adenozynę, która odgrywa ważną rolę w wytwarzaniu insuliny przez organizm.

• Wpływa negatywnie na Twój sen. Zbyt duża ilość kofeiny może sprawić, że nie będziesz mógł zasnąć. Brak snu może również obniżać wrażliwość na insulinę.

Jak dużo kofeiny to za dużo?

Wystarczy około 200 miligramów kofeiny, aby wpłynąć na poziom cukru we krwi. Jest to ilość zawarta w około jednej lub dwóch filiżankach kawy parzonej lub trzech lub czterech filiżankach czarnej herbaty.

Możesz być w stanie znieść więcej lub mniej kofeiny. Ludzie mogą różnie reagować na ten lek. Reakcja zależy od takich czynników, jak wiek i waga.

Znaczenie może mieć również ilość kofeiny, jaką zazwyczaj spożywasz. Osoby chore na cukrzycę, które regularnie piją kawę, nie mają wyższego poziomu cukru we krwi niż osoby, które nie piją kawy. Niektórzy eksperci uważają, że organizm z czasem przyzwyczaja się do takiej ilości kofeiny. Jednak inne badania wykazują, że kofeina może nadal powodować wzrost poziomu cukru, nawet jeśli zawsze zaczynasz dzień od filiżanki kawy.

Aby dowiedzieć się, czy kofeina podnosi poziom cukru we krwi, porozmawiaj ze swoim lekarzem lub dietetykiem. Możesz zbadać poziom cukru we krwi przez cały ranek po wypiciu zwykłej filiżanki kawy lub herbaty. Następnie należy przeprowadzić badanie po kilku dniach bez picia tego napoju. Kiedy porównasz te wyniki, będziesz wiedział, czy kofeina ma na to wpływ.

Co z kofeiną w kawie?

Jest jeszcze jeden aspekt tej historii. Badania wykazują, że kawa może zmniejszać ryzyko zachorowania na cukrzycę typu 2. Eksperci uważają, że dzieje się tak dlatego, że napój ten jest bogaty w przeciwutleniacze. Związki te zmniejszają stan zapalny w organizmie, który może zwiększać ryzyko zachorowania na tę chorobę.

Jeśli masz już cukrzycę typu 2, może to nie być prawdą. Kofeina zawarta w filiżance kawy utrudnia kontrolowanie poziomu cukru we krwi. Jeśli po wypiciu porannej filiżanki poziom cukru wzrasta, być może warto przestawić się na kawę bezkofeinową. Mimo że napój ten zawiera niewielką ilość kofeiny, nie ma takiego samego wpływu na poziom cukru we krwi i insuliny.

Dowiedz się więcej o cukrzycy: objawy, przyczyny i sposoby leczenia cukrzycy. Znajdź najnowsze wiadomości na temat zarządzania i diety.

Leczenie cukrzycy

Cukrzyca jest zaburzeniem metabolizmu – sposobu, w jaki nasz organizm wykorzystuje strawiony pokarm do wzrostu i produkcji energii. Istnieją trzy główne typy cukrzycy: typ 1, typ 2 i cukrzyca ciążowa.

Rozwiązania zdrowotne

• Penis zakrzywiony w stanie wzwodu?

• Czy mogę mieć CAD?

• Leczenie zgiętych palców

• Leczenie HR+, HER2- MBC

• Masz dość łupieżu?

• Korzyści płynące z CBD

• Przemyśl na nowo leczenie stwardnienia rozsianego

• Udary związane z migotaniem przedsionków

• Ryzyko wystąpienia DVT/PE w przyszłości

• Czy mój penis jest normalny?

• Opcje leczenia nawracającego stwardnienia rozsianego

• Przeszczep wątroby ratuje życie

• Sfinansuj chirurgię plastyczną

• Przyczyny zgięcia palca

• Jak żyć z łuszczycą?

• Brakujące zęby?

Więcej od lekarza

• 5 wskazówek pomocnych w nawracającym SM

• Jak radzić sobie z narkolepsją

• Ulga dla zablokowanych mieszków włosowych

• Łuszczycowe zapalenie stawów a sen

• Jak się czuje łuszczyca

• Pierwsze zaostrzenie łuszczycowego zapalenia stawów

• Rozmowy z lekarzem na temat RZS

• Crohn’s: Choroba „całego ciała

• Unikanie zaostrzeń choroby Leśniowskiego-Crohna

• Korzyści zdrowotne oleju z nasion konopi

• Lepiej żyć z chorobą łuszczycową

• Rodzaje terapii B-komórkowej w stwardnieniu rozsianym

• 5 korzyści zdrowotnych płynących z konopi

• Dlaczego rak prostaty się rozprzestrzenia

• Życie z zaawansowanym rakiem piersi

• Gdzie rozprzestrzenia się rak piersi

Dowiedz się więcej na temat cukrzycy: objawy, przyczyny i sposoby leczenia cukrzycy. Znajdź najnowsze wiadomości na temat zarządzania i diety.

Objawy i diagnoza cukrzycy

Cukrzyca jest zaburzeniem metabolizmu – sposobu, w jaki nasz organizm wykorzystuje strawiony pokarm do wzrostu i produkcji energii. Istnieją trzy główne typy cukrzycy: typ 1, typ 2 i cukrzyca ciążowa.

Rozwiązania zdrowotne

• Penis zakrzywiony w stanie wzwodu?

• Czy mogę mieć CAD?

• Leczenie zgiętych palców

• Leczenie HR+, HER2- MBC

• Masz dość łupieżu?

• Korzyści płynące z CBD

• Przemyśl na nowo leczenie stwardnienia rozsianego

• Udary związane z migotaniem przedsionków

• Ryzyko wystąpienia DVT/PE w przyszłości

• Czy mój penis jest normalny?

• Opcje leczenia nawracającego stwardnienia rozsianego

• Przeszczep wątroby ratuje życie

• Sfinansuj chirurgię plastyczną

• Przyczyny zgięcia palca

• Jak żyć z łuszczycą?

• Brakujące zęby?

Więcej od lekarza

• 5 wskazówek pomocnych w nawracającym SM

• Jak radzić sobie z narkolepsją

• Ulga dla zablokowanych mieszków włosowych

• Łuszczycowe zapalenie stawów a sen

• Jak się czuje łuszczyca

• Pierwsze zaostrzenie łuszczycowego zapalenia stawów

• Rozmowy z lekarzem na temat RZS

• Crohn’s: Choroba „całego ciała

• Unikanie zaostrzeń choroby Leśniowskiego-Crohna

• Korzyści zdrowotne oleju z nasion konopi

• Lepiej żyć z chorobą łuszczycową

• Rodzaje terapii B-komórkowej w stwardnieniu rozsianym

• 5 korzyści zdrowotnych płynących z konopi

• Dlaczego rak prostaty się rozprzestrzenia

• Życie z zaawansowanym rakiem piersi

• Gdzie rozprzestrzenia się rak piersi

Lekarz omawia rolę badania moczu u osób chorych na cukrzycę.

Testy na choroby nerek

Około jedna trzecia osób z cukrzycą ma problemy z nerkami. Jednak wczesna i ścisła kontrola poziomu cukru we krwi i ciśnienia tętniczego, a także pomoc niektórych leków może utrzymać prawidłowe funkcjonowanie tych narządów.

Aby sprawdzić, czy występują problemy, lekarz może wykonać badanie mierzące ilość białka w moczu, zwane mikroalbuminurią. Pojawia się ona, gdy niewielkie ilości albuminy (głównego białka krwi) przedostają się do moczu. Bez leczenia, które spowolni ten wyciek, nerki mogą ulec uszkodzeniu i w końcu przestać funkcjonować.

Badanie to powinno być wykonywane co roku, począwszy od momentu zdiagnozowania u Ciebie cukrzycy typu 2. Dzieje się tak dlatego, że wysoki poziom cukru we krwi występuje zazwyczaj na wiele lat przed stwierdzeniem choroby.

Jeśli chorujesz na cukrzycę typu 1, prawdopodobnie nie wykonasz tego badania, dopóki nie zostaniesz zdiagnozowany przez 5 lat.

Co oznacza wynik dodatni?

Jeśli wynik testu jest dodatni, oznacza to, że z nerek do moczu wycieka białko. Jest to znak, że Twoje nerki nie pracują tak dobrze, jak powinny – nawet jeśli czujesz się dobrze i nie masz żadnych objawów. Lekarz zasugeruje leki lub zmianę stylu życia, aby pomóc w kontrolowaniu tego stanu:

• Uszkodzenie nerek.

  Aby zapobiec dalszemu uszkodzeniu, można rozpocząć podawanie specjalnych leków. Jeśli poziom mikroalbuminy jest wysoki, lekarz może zasugerować inny rodzaj testu, który wymaga pobierania próbek przez 24 godziny. W ten sposób można lepiej określić stopień uszkodzenia nerek i sprawdzić, jak dobrze one pracują.

• Wysoki poziom cukru we krwi.

  Badania wykazują, że ścisła kontrola poziomu cukru we krwi może zmniejszyć uszkodzenie nerek, dlatego lekarz może zastosować bardziej agresywne leczenie.

• Ciśnienie krwi.

  Obniżenie ciśnienia krwi zmniejsza ryzyko uszkodzenia nerek związanego z cukrzycą. Należy je kontrolować podczas każdej wizyty w gabinecie lekarskim. Zalecana wartość dla większości osób z cukrzycą to mniej niż 130/80.

• Cholesterol.

  Ponieważ wzrost mikroalbuminurii w miarę upływu czasu jest związany z ryzykiem chorób serca, lekarz będzie współpracował z pacjentem w celu utrzymania stężenia cholesterolu i innych tłuszczów w zdrowym zakresie.

• Inne czynniki, które mogą zwiększyć ryzyko wystąpienia chorób nerek to nadwaga lub otyłość oraz palenie tytoniu.

Testy na wysoki poziom cukru we krwi

Jeśli cierpisz na cukrzycę typu 1, lekarz może poprosić Cię o zbadanie moczu na obecność ketonów. Twój organizm wytwarza je, gdy nie ma wystarczającej ilości insuliny i zwraca się do zapasów tłuszczu, aby wytworzyć energię dla komórek. W dużych ilościach ketony są toksyczne. Zbyt duża ich ilość może spowodować zagrażający życiu stan zagrożenia zwany kwasicą ketonową.

Jak przeprowadzić test?

Poziom ketonów może zbadać lekarz lub możesz to zrobić w domu przy pomocy zestawu dostępnego bez recepty. Wystarczy, że zanurzysz pasek testowy w moczu. Zmieni on kolor, a następnie porównasz go z wykresem, aby zobaczyć, co oznacza odczyt.

Kiedy należy się badać?

Jeśli cierpisz na cukrzycę typu 1, możesz potrzebować zbadać mocz na obecność ketonów, jeśli:

• Czujesz się źle (jesteś przeziębiony, masz grypę lub inną chorobę) i masz nudności lub wymioty.

• Jesteś w ciąży.

• Poziom cukru we krwi wynosi ponad 300 mg/dl.

• Masz objawy wysokiego poziomu cukru we krwi, takie jak nadmierne pragnienie lub zmęczenie, uczucie zaczerwienienia lub zamroczenia, lub twój oddech ma owocowy zapach.

• Lekarz zalecił, aby.

Jeśli chorujesz na cukrzycę typu 2, prawdopodobieństwo wystąpienia zbyt dużej ilości ketonów nie jest duże, nawet jeśli przyjmujesz insulinę. Może się to jednak zdarzyć podczas ciężkiej choroby. Lekarz może zalecić Ci sprawdzenie moczu, gdy:

• Jesteś przeziębiony, chory na grypę lub inną chorobę albo masz niewyjaśnione nudności lub wymioty.

• Poziom cukru we krwi wynosi ponad 300 mg/dl i wzrasta w ciągu dnia.

Kiedy powinienem zadzwonić do lekarza?

Wynik badania moczu na obecność ketonów powinien być zawsze ujemny. Wynik dodatni należy natychmiast zgłosić lekarzowi. Powinieneś także natychmiast poinformować lekarza, jeśli poziom cukru we krwi pozostaje wysoki lub jeśli wystąpią bóle brzucha, nudności, wymioty, przyspieszony oddech, słodkawy oddech lub jeśli dużo siusiasz.

Lekarz może zalecić, aby:

• Pić dużo wody i płynów, aby obniżyć stężenie ketonów i zachować odpowiednie nawodnienie.

• Nadal sprawdzaj poziom cukru we krwi. Jeśli jest ono wysokie, konieczne może być podanie niewielkiej dawki insuliny o szybkim działaniu.

• Udaj się na pogotowie, aby otrzymać płyny dożylne i insulinę.

Jak zapisać wyniki?

Należy szczegółowo notować wyniki badań moczu lub ketonowych. Mogą one pomóc w zwróceniu uwagi Tobie i Twojemu lekarzowi na ewentualne problemy. Przynoś je ze sobą na każdą wizytę w gabinecie.

Dowiedz się więcej o cukrzycy: objawy, przyczyny i sposoby leczenia cukrzycy. Znajdź najnowsze wiadomości na temat zarządzania i diety.

Choroby pokrewne

Rozwiązania dla zdrowia

• Penis zakrzywiony w stanie wzwodu?

• Czy mogę mieć CAD?

• Leczenie zgiętych palców

• Leczenie HR+, HER2- MBC

• Masz dość łupieżu?

• Korzyści płynące z CBD

• Przemyśl na nowo leczenie stwardnienia rozsianego

• Udary związane z migotaniem przedsionków

• Ryzyko wystąpienia DVT/PE w przyszłości

• Czy mój penis jest normalny?

• Opcje leczenia nawracającego stwardnienia rozsianego

• Przeszczep wątroby ratuje życie

• Sfinansuj chirurgię plastyczną

• Przyczyny zgięcia palców

• Jak żyć z łuszczycą?

• Brakujące zęby?

Więcej od lekarza

• 5 wskazówek pomocnych w nawracającym SM

• Jak radzić sobie z narkolepsją

• Ulga dla zablokowanych mieszków włosowych

• Łuszczycowe zapalenie stawów a sen

• Jak się czuje łuszczyca

• Pierwsze zaostrzenie łuszczycowego zapalenia stawów

• Rozmowy z lekarzem na temat RZS

• Crohn’s: Choroba „całego ciała

• Unikanie zaostrzeń choroby Leśniowskiego-Crohna

• Korzyści zdrowotne oleju z nasion konopi

• Lepiej żyć z chorobą łuszczycową

• Rodzaje terapii B-komórkowej w stwardnieniu rozsianym

• 5 korzyści zdrowotnych płynących z konopi

• Dlaczego rak prostaty się rozprzestrzenia

• Życie z zaawansowanym rakiem piersi

• Gdzie rozprzestrzenia się rak piersi

Dowiedz się więcej na temat cukrzycy: objawy, przyczyny i sposoby leczenia cukrzycy. Znajdź najnowsze wiadomości na temat zarządzania i diety.

Cukrzyca – przegląd

Cukrzyca jest zaburzeniem metabolizmu – sposobu, w jaki nasz organizm wykorzystuje strawiony pokarm do wzrostu i produkcji energii. Istnieją trzy główne typy cukrzycy: typ 1, typ 2 i cukrzyca ciążowa.

Rozwiązania dla zdrowia

• Penis zakrzywiony w stanie wzwodu?

• Czy mogę mieć CAD?

• Leczenie zgiętych palców

• Leczenie HR+, HER2- MBC

• Masz dość łupieżu?

• Korzyści płynące z CBD

• Przemyśl na nowo leczenie stwardnienia rozsianego

• Udary związane z migotaniem przedsionków

• Ryzyko wystąpienia DVT/PE w przyszłości

• Czy mój penis jest normalny?

• Opcje leczenia nawracającego stwardnienia rozsianego

• Przeszczep wątroby ratuje życie

• Sfinansuj chirurgię plastyczną

• Przyczyny zgięcia palca

• Jak żyć z łuszczycą?

• Brakujące zęby?

Więcej od lekarza

• 5 wskazówek pomocnych w nawracającym SM

• Jak radzić sobie z narkolepsją

• Ulga dla zablokowanych mieszków włosowych

• Łuszczycowe zapalenie stawów a sen

• Jak się czuje łuszczyca

• Pierwsze zaostrzenie łuszczycowego zapalenia stawów

• Rozmowy z lekarzem na temat RZS

• Crohn’s: Choroba „całego ciała

• Unikanie zaostrzeń choroby Leśniowskiego-Crohna

• Korzyści zdrowotne oleju z nasion konopi

• Lepiej żyć z chorobą łuszczycową

• Rodzaje terapii B-komórkowej w stwardnieniu rozsianym

• 5 korzyści zdrowotnych płynących z konopi

• Dlaczego rak prostaty się rozprzestrzenia

• Życie z zaawansowanym rakiem piersi

• Gdzie rozprzestrzenia się rak piersi

Dowiedz się więcej o cukrzycy: objawy, przyczyny i sposoby leczenia cukrzycy. Znajdź najnowsze wiadomości na temat postępowania i diety.

Życie z cukrzycą

Cukrzyca jest zaburzeniem metabolizmu – sposobu, w jaki nasz organizm wykorzystuje strawiony pokarm do wzrostu i pozyskiwania energii. Istnieją trzy główne typy cukrzycy: typ 1, typ 2 i cukrzyca ciążowa.

Rozwiązania zdrowotne

• Penis zakrzywiony w stanie wzwodu?

• Czy mogę mieć CAD?

• Leczenie zgiętych palców

• Leczenie HR+, HER2- MBC

• Masz dość łupieżu?

• Korzyści płynące z CBD

• Przemyśl na nowo leczenie stwardnienia rozsianego

• Udary związane z migotaniem przedsionków

• Ryzyko wystąpienia DVT/PE w przyszłości

• Czy mój penis jest normalny?

• Opcje leczenia nawracającego stwardnienia rozsianego

• Przeszczep wątroby ratuje życie

• Sfinansuj chirurgię plastyczną

• Przyczyny zgięcia palca

• Jak żyć z łuszczycą?

• Brakujące zęby?

Więcej od lekarza

• 5 wskazówek pomocnych w nawracającym SM

• Jak radzić sobie z narkolepsją

• Ulga dla zablokowanych mieszków włosowych

• Łuszczycowe zapalenie stawów a sen

• Jak się czuje łuszczyca

• Pierwsze zaostrzenie łuszczycowego zapalenia stawów

• Rozmowy z lekarzem na temat RZS

• Crohn’s: Choroba „całego ciała

• Unikanie zaostrzeń choroby Leśniowskiego-Crohna

• Korzyści zdrowotne oleju z nasion konopi

• Lepiej żyć z chorobą łuszczycową

• Rodzaje terapii B-komórkowej w stwardnieniu rozsianym

• 5 korzyści zdrowotnych płynących z konopi

• Dlaczego rak prostaty się rozprzestrzenia

• Życie z zaawansowanym rakiem piersi

• Gdzie rozprzestrzenia się rak piersi