Strona główna Blog Strona 2694

Glukoza we krwi Testy dla diabetyków: Glukoza w osoczu na czczo, wyniki, poziomy, diagnoza

0

Lekarz wyjaśnia, jakie testy są stosowane do diagnozowania cukrzycy typu 2 — oraz jakie badania powinieneś wykonać, jeśli zdiagnozowano u ciebie cukrzycę.

Według Centrów Kontroli i Prewencji Chorób (Centers for Disease Control and Prevention) na cukrzycę choruje obecnie około 29 milionów dzieci i dorosłych w Stanach Zjednoczonych, czyli ponad 9% populacji. Jednak miliony Amerykanów nie są świadomi, że mają cukrzycę, ponieważ mogą nie występować u nich żadne objawy ostrzegawcze.

Aby potwierdzić rozpoznanie cukrzycy typu 2, lekarz zleci wykonanie badania stężenia glukozy w osoczu na czczo lub dorywczo.

Cukrzyca a badanie stężenia glukozy w osoczu na czczo

Według Amerykańskiego Towarzystwa Diabetologicznego (American Diabetes Association) preferowaną metodą diagnozowania cukrzycy jest badanie stężenia glukozy w osoczu na czczo (FPG), ponieważ jest ono łatwe do wykonania, wygodne i tańsze niż inne testy.

Jak przygotować się do badania poziomu glukozy we krwi?

Przed wykonaniem badania poziomu glukozy we krwi nie wolno ci nic jeść przez co najmniej osiem godzin.

Co dzieje się podczas badania poziomu glukozy we krwi?

Podczas badania glukozy we krwi zostanie pobrana krew, która zostanie wysłana do laboratorium w celu analizy.

Co oznaczają wyniki badania poziomu glukozy we krwi?

Prawidłowy poziom glukozy we krwi na czczo (lub poziom cukru we krwi) wynosi od 70 do 100 miligramów na decylitr (mg/dl) u osób, które nie chorują na cukrzycę. Standardowo cukrzycę rozpoznaje się, gdy dwa oddzielne badania krwi wykażą, że stężenie glukozy we krwi na czczo jest większe lub równe 126 mg/dl.

Jeśli jednak u pacjenta poziom cukru we krwi na czczo jest prawidłowy, ale występują czynniki ryzyka cukrzycy lub objawy cukrzycy, lekarz może zdecydować o wykonaniu testu tolerancji glukozy (patrz poniżej), aby upewnić się, że pacjent nie choruje na cukrzycę.

U niektórych osób poziom cukru we krwi na czczo jest prawidłowy, ale po spożyciu posiłku poziom cukru we krwi gwałtownie wzrasta. Osoby te mogą mieć upośledzoną tolerancję glukozy. Jeśli poziom cukru we krwi jest wystarczająco wysoki, można u nich zdiagnozować cukrzycę.

Przypadkowy test poziomu glukozy w osoczu krwi w kierunku cukrzycy

Przypadkowy test obciążenia glukozą w osoczu krwi jest kolejną metodą diagnozowania cukrzycy. Podczas testu bada się poziom cukru we krwi, nie zwracając uwagi na czas, jaki upłynął od ostatniego posiłku danej osoby. Nie jest wymagane powstrzymanie się od jedzenia przed badaniem.

Poziom glukozy przekraczający 200 mg/dl może wskazywać na cukrzycę, zwłaszcza jeśli test zostanie powtórzony w późniejszym czasie i wykaże podobne wyniki.

?

Doustny test tolerancji glukozy w cukrzycy

Doustny test tolerancji glukozy jest kolejną metodą wykrywania cukrzycy, ale zwykle wykonuje się go tylko w czasie ciąży w celu zdiagnozowania cukrzycy ciążowej lub u osób, u których podejrzewa się cukrzycę typu 2, ale stężenie glukozy na czczo jest prawidłowe. Można go również wykonać w celu zdiagnozowania stanu przedcukrzycowego.

?

Cukrzyca i test na obecność hemoglobiny A1c

Badanie hemoglobiny A1c (zwane także badaniem hemoglobiny glikowanej lub HbA1c) jest ważnym badaniem krwi pod kątem cukrzycy, służącym do określenia stopnia kontroli cukrzycy. To badanie określa średnią kontrolę poziomu cukru we krwi w okresie od sześciu do 12 tygodni i jest wykorzystywane w połączeniu z domowym monitorowaniem poziomu cukru we krwi w celu dostosowania leków przeciwcukrzycowych. Poziom HbA1c może być także wykorzystany do rozpoznania cukrzycy, jeśli jego wartość jest równa lub wyższa niż 6,5%.

Inne badania w kierunku cukrzycy

Oprócz badania poziomu hemoglobiny A1c, ważne jest, aby osoby chore na cukrzycę przynajmniej raz w roku poddawały się badaniu dna oka w ramach kompleksowego badania wzroku. To ważne badanie może wykryć wczesne oznaki retinopatii, która początkowo może nie dawać żadnych objawów. Badanie stóp raz lub dwa razy w roku – lub przy każdej wizycie u lekarza – jest również niezbędne w celu wykrycia zmniejszonego krążenia i owrzodzeń, które mogą się nie goić. Wczesne wykrycie problemów z oczami i stopami w cukrzycy pozwala lekarzowi na przepisanie odpowiedniego leczenia wtedy, gdy jest ono najbardziej skuteczne.

?

Badania w kierunku cukrzycy u dzieci

U wielu dzieci nie występują żadne objawy zanim zostanie u nich zdiagnozowana cukrzyca typu 2. W większości przypadków cukrzyca zostaje wykryta, gdy badanie krwi lub moczu wykonane w związku z innymi problemami zdrowotnymi wykaże obecność cukrzycy.

Porozmawiaj z lekarzem na temat ryzyka wystąpienia cukrzycy u Twojego dziecka. Jeśli poziom cukru we krwi Twojego dziecka jest wyższy niż normalnie, ale nie jest jeszcze na poziomie cukrzycy (tzw. prediabetes), lekarz może zalecić Ci wprowadzenie określonych zmian w diecie i ćwiczeniach, aby pomóc Twojemu dziecku uniknąć cukrzycy. Dzieci z cukrzycą typu 2 lub prediabetes prawie zawsze mają nadwagę lub są otyłe.

?

Zrozumienie diagnozy cukrzycy

Cukrzyca może powodować poważne problemy zdrowotne, jeśli nie kontroluje się poziomu cukru we krwi. Można jednak zachować zdrowie i dobre samopoczucie pomimo postawionej diagnozy, jeśli będzie się przestrzegać zaleconego przez lekarza planu leczenia i prowadzić zdrowy tryb życia. Życie z cukrzycą będzie łatwiejsze, jeśli będziesz rozsądnie wybierać produkty spożywcze, regularnie ćwiczyć, utrzymywać prawidłową wagę, zmniejszyć poziom stresu i wprowadzić inne skromne zmiany w stylu życia.

?

Cukrzyca LADA (typ 1,5) i MODY: Objawy i leczenie

0

Dowiedz się, czego możesz się spodziewać, jeśli cierpisz na cukrzycę typu MODY lub LADA – dwa rzadkie typy cukrzycy, które mają pewne cechy wspólne z cukrzycą typu 1 i typu 2, ale mają własne objawy i sposoby leczenia.

Co to jest MODY (ang. Maturity-Onset Diabetes of the Young)?

MODY ujawnia się zwykle w wieku młodzieńczym lub u młodych dorosłych. Jest ona spowodowana zmianami w genach, zwanymi mutacjami, które wpływają na to, jak dobrze organizm wytwarza insulinę – hormon, który pomaga organizmowi wykorzystywać cukier do produkcji energii. Jeśli nie ma wystarczającej ilości insuliny, poziom cukru we krwi wzrasta.

MODY występuje stosunkowo rzadko. Występuje u około 5% osób z cukrzycą w Stanach Zjednoczonych.

Jakie są objawy MODY?

Objawy mogą być różne i zależą od tego, która mutacja genu jest przyczyną MODY.

Ogólnie rzecz biorąc, objawy MODY są łagodne i pojawiają się stopniowo. Dlatego też wiele osób dowiaduje się o chorobie po raz pierwszy, gdy rutynowe badanie krwi wykaże nieprawidłowy poziom cukru we krwi.

Jeśli wystąpią objawy, będą one takie same jak w przypadku innych typów cukrzycy, np:

  • Większe pragnienie

  • Potrzeba częstego siusiania

  • Niewyraźne widzenie

  • Częste infekcje

Jak rozpoznaje się MODY?

Jeśli badanie poziomu cukru we krwi wykaże, że masz cukrzycę, lekarz może podejrzewać, że masz MODY z takich powodów, jak:

  • Cukrzycę rozpoznano u Ciebie w okresie dojrzewania lub we wczesnej dorosłości.

  • W twojej rodzinie jest kilka pokoleń osób, które chorowały na cukrzycę.

  • Nie masz typowych cech cukrzycy typu 1 lub typu 2, takich jak otyłość lub wysokie ciśnienie krwi.

Lekarz może zasugerować wykonanie badania genetycznego w celu potwierdzenia występowania MODY. Zwykle wykonuje się go na podstawie próbki krwi lub śliny, która jest sprawdzana w laboratorium.

Jak leczy się MODY?

Możliwości leczenia MODY i ich skuteczność zależą od tego, jaka mutacja genetyczna jest przyczyną choroby. Lekarze leczą większość postaci MODY za pomocą doustnych leków przeciwcukrzycowych zwanych sulfonylomocznikami. Leki te pomagają trzustce wytwarzać więcej insuliny.

W zależności od typu MODY u pacjenta może być konieczne podawanie insuliny w zastrzykach. Niektóre osoby są w stanie kontrolować swój stan poprzez zmianę stylu życia, np. dietę i ćwiczenia fizyczne.

Co to jest utajona autoimmunologiczna cukrzyca u dorosłych (LADA)?

Czasami można usłyszeć, że ludzie nazywają LADA jej nieoficjalną nazwą – „cukrzyca typu 1,5”. Podobnie jak w przypadku cukrzycy typu 1, choroba LADA występuje, ponieważ organizm wytwarza przeciwciała, które powodują, że układ odpornościowy – obrona organizmu przed zarazkami – atakuje komórki trzustki wytwarzające insulinę.

W miarę utraty zdolności do wytwarzania insuliny organizm nie jest w stanie kontrolować poziomu cukru we krwi. W przeciwieństwie do cukrzycy typu 1, objawy choroby nasilają się powoli i leczenie może nie być konieczne przez wiele miesięcy lub lat od momentu rozpoznania.

Jakie są objawy choroby LADA?

Objawy choroby LADA są podobne do objawów cukrzycy typu 1 lub 2. Może pojawić się pragnienie, potrzeba częstego siusiania, niewyraźne widzenie lub utrata wagi mimo zwiększonego apetytu.

Mogą również wystąpić takie objawy, jak:

  • Częste infekcje

  • Osłabienie i zmęczenie

  • Sucha, swędząca skóra

  • Mrowienie w dłoniach lub stopach

Jak rozpoznaje się chorobę LADA?

Choroba LADA rozpoczyna się zwykle w wieku powyżej 30 lat, a lekarze czasami mylą ją z cukrzycą typu 2. Lekarz może jednak zacząć podejrzewać, że pacjent ma LADA, jeśli nie poprawia się jego stan po zastosowaniu standardowych leków przeciwcukrzycowych, które przyjmuje się doustnie.

Jedynym sposobem potwierdzenia diagnozy choroby LADA jest badanie krwi, w którym sprawdza się obecność przeciwciał przeciwko komórkom trzustki wytwarzającym insulinę. Lekarz może również zbadać poziom białka zwanego peptydem C, aby uzyskać informacje na temat ilości insuliny wytwarzanej przez organizm.

Jak leczy się chorobę LADA?

Na początku leczenie choroby LADA może być możliwe dzięki doustnym lekom przeciwcukrzycowym oraz zmianie diety i stylu życia.

Ponieważ organizm stopniowo uszkadza komórki trzustki wytwarzające insulinę, w końcu konieczne będzie stosowanie zastrzyków z insuliny, aby kontrolować poziom cukru we krwi.

Cukrzyca i utrata wagi

0

Lekarz mówi, jak schudnąć – poprzez dietę i ćwiczenia – żyjąc z cukrzycą.

Będziesz chciał ściśle współpracować z lekarzem lub edukatorem ds. cukrzycy, ponieważ poziom cukru we krwi, insulina i leki wymagają szczególnej uwagi podczas odchudzania.

Nie musisz tracić tak dużo, aby miało to pozytywny wpływ na Twoje zdrowie. Jedno z badań wykazało, że osoby z cukrzycą typu 2 poprawiły kontrolę poziomu cukru we krwi, jeśli schudły zaledwie o 2% masy ciała. Badania wykazały, że utrata 5% zbędnych kilogramów zmniejszy prawdopodobieństwo zachorowania na choroby serca dzięki poprawie ciśnienia krwi, poziomu cukru we krwi i cholesterolu HDL (tego dobrego).

Zacznij więc od skupienia się na utracie tych 5% i utrzymaniu ich. Później można wykorzystać ten sukces. Wiele badań wykazało, że zmiana stylu życia, taka jak ćwiczenia fizyczne i utrata masy ciała, to najskuteczniejsze i najbezpieczniejsze sposoby leczenia cukrzycy typu 2.

Zrzucenie nawet 10 lub 15 kilogramów ma korzystne skutki zdrowotne, takie jak:

  • Obniżenie poziomu cukru we krwi

  • Obniżenie ciśnienia krwi

  • Lepszy poziom cholesterolu

  • Mniejsze obciążenie bioder, kolan, kostek i stóp

  • Więcej energii

  • Jaśniejszy nastrój

Po utracie pierwszych 5% wagi należy kontynuować. Aby osiągnąć jeszcze większą poprawę, np. zmniejszyć ryzyko chorób serca i obniżyć poziom cukru we krwi w perspektywie długoterminowej, należy dążyć do zrzucenia od 10% do 15% masy ciała.

Utrata takiej ilości masy ciała może być również bardziej zauważalna. Możesz stracić kilka centymetrów w talii, zmniejszyć rozmiar spodni lub po prostu poczuć się lepiej. Takie zmiany mogą być motywacją do dalszego zrzucania kilogramów, jeśli zajdzie taka potrzeba.

Dieta: Właściwa równowaga między cukrzycą a utratą wagi

Podczas odchudzania należy ściśle kontrolować poziom cukru we krwi. Nie chcesz, aby podczas zmiany nawyków żywieniowych jego poziom był wysoki lub niski.

Ogólnie rzecz biorąc, dla osób z cukrzycą bezpieczna jest redukcja 500 kalorii dziennie. Ogranicz białka, węglowodany i tłuszcze. USDA podaje, że kalorie dla dorosłych powinny pochodzić z:

  • 45% do 55% węglowodanów

  • 25% do 35% tłuszczu

  • 10% do 35% białka

Węglowodany mają największy wpływ na poziom cukru we krwi. Te, które zawierają błonnik (na przykład pełnoziarniste pieczywo i warzywa), są znacznie lepsze niż spożywanie węglowodanów bogatych w cukier lub skrobię, ponieważ w ich przypadku istnieje mniejsze prawdopodobieństwo, że poziom cukru we krwi wzrośnie i szybko spadnie.

Cele S.M.A.R.T. dotyczące utraty wagi: Ułatw sobie odchudzanie z cukrzycą, wyznaczając cele S.M.A.R.T.

S.M.A.R.T. to skrót od słów: Specific (określone), Measurable (mierzalne), Attainable (osiągalne), Relevant (istotne) i Time-bound (określone w czasie). Jeśli Twoje cele są S.M.A.R.T., łatwiej będzie Ci wytrwać na diecie.

Wyznaczanie celów S.M.A.R.T. pomaga uniknąć przytłoczenia dużymi projektami, takimi jak utrata wagi czy kontrola poziomu cukru we krwi.

Kroki prowadzące do sukcesu są jasno określone, dzięki czemu wiadomo, kiedy osiągnie się cel.

Największą korzyść przynosi przekształcenie celów krótkoterminowych w długotrwałe, zdrowe nawyki.

Aby ułatwić sobie radzenie z cukrzycą, należy bardziej równomiernie rozłożyć spożycie węglowodanów w ciągu dnia. Przykładowo, cel S.M.A.R.T. może brzmieć: przez najbliższe 2 tygodnie będę codziennie jadł śniadanie zawierające 45 gramów węglowodanów.

Oto podział S.M.A.R.T:

Konkretny: Ukierunkowany na śniadanie.

Mierzalny: 45 gramów, każdego dnia

Osiągalne: Śniadania z około 45 gramami węglowodanów są jak najbardziej możliwe do wykonania. Kilka opcji:

  • 1 filiżanka gotowanych płatków owsianych (32 gramy), ? średni banan (13 gramów), jajko ugotowane na twardo, czarna kawa

  • 2 jajecznice, 1 mała pełnoziarnista pita (15 gramów), 1 pomarańcza (18 gramów), 1 szklanka 1% mleka (14 gramów)

  • 3 chrupki żytnie (24 gramy), ? filiżanka beztłuszczowego twarogu (5 gramów), 1 filiżanka jeżyn (15 gramów)

Istotne: Rozłożenie węglowodanów w czasie jest istotne, ponieważ pomaga ograniczyć głód, dzięki czemu nie przejadasz się. Aby uzyskać 45 gramów, musisz zaplanować spożycie białka i tłuszczu podczas posiłku, oprócz węglowodanów. Na przykład kawałek tosta z jajkiem sprawi, że będziesz czuć się najedzony dłużej niż dwie kromki tosta z dżemem. Kiedy jesteś bardziej zadowolony, prawdopodobnie zjesz mniej.

Określony w czasie: Na tym celu będziesz się skupiać przez 2 tygodnie. Po upływie tego czasu możesz zdecydować, czy chcesz go powtórzyć, czy też wyznaczyć sobie inny cel.

Jak ćwiczenia pomagają

Jedną z wielu korzyści płynących z ćwiczeń fizycznych jest utrzymywanie równowagi poziomu cukru we krwi. Jeśli jesteś aktywny, masz większe szanse na utrzymanie zbędnych kilogramów.

Jeśli teraz nie jesteś aktywny, skonsultuj się najpierw z lekarzem. Poinformuje Cię on, czy istnieją jakieś ograniczenia w zakresie aktywności fizycznej.

Aby poprawić swoje zdrowie, staraj się wykonywać umiarkowane ćwiczenia aerobowe, takie jak szybki spacer, przez co najmniej 2 godziny tygodniowo. Czas ten można rozdzielić w dowolny sposób.

Aby pomóc sobie w utracie wagi, należy zwiększyć aktywność fizyczną. Należy także wykonywać ćwiczenia siłowe co najmniej dwa razy w tygodniu. Można do tego celu wykorzystać maszyny siłowe na siłowni, ciężarki ręczne, a nawet ciężar własnego ciała (np. pompki, wypady i przysiady).

Aktywność fizyczna spala zarówno cukier we krwi, jak i cukier zgromadzony w mięśniach i wątrobie. Osoby stosujące insulinę lub inne leki przeciwcukrzycowe powinny uważnie obserwować poziom cukru we krwi, gdy zaczynają ćwiczyć. Z czasem, dzięki regularnym ćwiczeniom i współpracy z lekarzem, możliwe będzie zmniejszenie dawek leków i insuliny.

Każdy rodzaj ćwiczeń inaczej wpływa na poziom cukru we krwi.

Ćwiczenia aerobowe – bieganie lub trening na bieżni – mogą od razu obniżyć poziom cukru we krwi.

Podnoszenie ciężarów lub intensywny trening przez dłuższy czas mogą wpłynąć na poziom cukru we krwi wiele godzin później. Może to stanowić problem, zwłaszcza jeśli po ćwiczeniach prowadzisz samochód. Jest to jeden z wielu powodów, dla których powinieneś sprawdzić poziom cukru we krwi, zanim wsiądziesz za kierownicę. Dobrze jest mieć przy sobie przekąski, takie jak owoce, krakersy, sok i napoje gazowane.

Weganizm: jak możesz go stosować, jeśli masz cukrzycę

0

Jeśli masz cukrzycę, przejście na weganizm może pomóc ci w kontrolowaniu poziomu cukru we krwi. Ale co oznacza przejście na weganizm? Oto, co musisz wiedzieć.

Jeśli masz cukrzycę, zdrowa dieta wegańska może pomóc ci lepiej kontrolować poziom cukru we krwi. Badania wykazały, że w przypadku osób z cukrzycą typu 2, dieta wegańska może lepiej kontrolować poziom glukozy niż inne diety przeciwcukrzycowe.

Jeśli przyjmujesz insulinę lub inne leki kontrolujące poziom cukru we krwi, porozmawiaj ze swoim lekarzem przed wprowadzeniem dużych zmian w diecie. Zarejestrowany dietetyk lub edukator ds. cukrzycy może pomóc w dopasowaniu leków do planów żywieniowych.

Co to jest zdrowa dieta wegańska?

Nie każda wegańska żywność jest dla Ciebie dobra. Bardzo przetworzone produkty, takie jak białe pieczywo, chipsy i ciastka, mogą być wegańskie. Jednak zawarte w nich rafinowane ziarna, skrobia i cukier zawierają niewiele lub nie zawierają błonnika i składników odżywczych. Tego rodzaju żywność może przyczyniać się do rozwoju cukrzycy typu 2.

Aby uzyskać jak najwięcej korzyści z diety wegańskiej, należy jeść produkty pełnowartościowe i nisko przetworzone, w tym:

  • Owoce

  • Warzywa

  • Zielenina liściasta

  • Rośliny strączkowe (fasola, groch, soczewica, ciecierzyca)

  • Chleb pełnoziarnisty

  • Owies

  • Ryż brązowy

  • Orzechy

  • Nasiona (lnu, chia, konopi)

  • Produkty sojowe (tofu i tempeh)

  • Żywność wzbogacona, np. mleko bezmleczne i płatki śniadaniowe o niskiej zawartości cukru

Korzyści płynące ze zdrowej diety wegańskiej

Tłuszcz nasycony zawarty w produktach zwierzęcych może prowadzić do stanów zapalnych i chorób serca. Zwiększa to prawdopodobieństwo wystąpienia insulinooporności i cukrzycy typu 2. Z drugiej strony zdrowa dieta wegańska jest bogata w tłuszcze nienasycone. Żywność pochodzenia roślinnego jest również bogata w błonnik, przeciwutleniacze, minerały i polifenole. Chronią one przed cukrzycą i pomagają kontrolować poziom glukozy.

Istnieją również dowody na to, że zdrowa dieta wegańska może:

  • Poprawić stan nerwów uszkodzonych w wyniku cukrzycy (neuropatia)

  • Obniżenie poziomu cholesterolu

  • Pomaga schudnąć

  • Kontroluj swój poziom A1c

  • Zwiększ wrażliwość na insulinę

  • Obniżenie ciśnienia krwi

  • Łagodzenie zespołu metabolicznego

  • Pomaga organizmowi wytwarzać dobre bakterie jelitowe

Jeśli schudniesz, możesz potrzebować mniej leków. Skonsultuj się z lekarzem za każdym razem, gdy stracisz 10 kilogramów. Prawdopodobnie będziesz musiał zmniejszyć dawkę insuliny lub innych leków przeciwcukrzycowych.

Cukrzyca typu 1 a weganizm

Zdrowa dieta wegańska nie wyleczy Cię z cukrzycy. Może jednak pomóc w utrzymaniu bardziej stabilnego poziomu cukru we krwi. Jeśli schudniesz, może to obniżyć poziom glukozy. Może to zmienić ilość insuliny, jaką musisz przyjmować. Dobrze jest informować lekarza o wszelkich zmianach w diecie i wadze. Może on upewnić się, że otrzymujesz odpowiednią dawkę leku.

Czy istnieje ryzyko?

Zdrowa dieta wegańska jest bezpieczna dla osób z cukrzycą typu 1 lub typu 2. Prawdą jest, że żywność pochodzenia roślinnego jest mniej bogata w niektóre składniki odżywcze niż produkty zwierzęce. Ale nadal możesz dostarczyć swojemu organizmowi wszystkiego, czego potrzebuje na diecie wegańskiej. Wystarczy, że:

  • Zaplanować posiłki

  • Dostarczaj odpowiednią ilość kalorii

  • Jedz różnorodne produkty spożywcze

W niektórych przypadkach lekarz może zalecić przyjmowanie suplementów witaminowych.

Oto kilka sposobów na dostarczenie kluczowych składników odżywczych:

Białko. Większość dorosłych osób potrzebuje 46-56 gramów białka dziennie. Cel ten można osiągnąć, spożywając w ciągu dnia różne rośliny strączkowe, orzechy i nasiona. Produkty sojowe, takie jak tempeh i tofu, są również bogate w białko. Dobrym pomysłem jest spożywanie pokarmów bogatych w białko podczas każdego posiłku.

Wapń i witamina D. Wiele mlek roślinnych jest wzbogaconych w witaminy i minerały. Postaraj się o dwie porcje dziennie. Poranną owsiankę można ugotować na mleku bezmlecznym. Możesz też wypić ciepłą szklankę przed snem. Migdały zawierają również wapń.

Witamina B12. Jest to główna witamina, którą weganie muszą uzupełniać. Dzieje się tak dlatego, że większość pokarmów roślinnych jej nie zawiera. Ale wiele wzbogaconych zbóż i mlek roślinnych ma. Innymi źródłami są drożdże odżywcze i żywność fermentowana, taka jak tempeh. Jeśli jednak martwisz się o B12, porozmawiaj z lekarzem. Może on upewnić się, że dostarczasz jej wystarczającą ilość.

Co zrobić, jeśli jestem gotowy, aby spróbować?

Jeśli jesteś zainteresowany przejściem na dietę wegańską, porozmawiaj najpierw z zarejestrowanym dietetykiem. Znajdź kogoś, kto ma doświadczenie w pracy z osobami chorymi na cukrzycę. Po rozpoczęciu diety warto raz w roku wykonać badania krwi. Lekarz może sprawdzić poziom witaminy B12, żelaza, witaminy D i wapnia, aby upewnić się, że Twoja dieta jest prawidłowa. Jeśli tak nie jest, lekarz może pomóc Ci znaleźć witaminy lub inne sposoby na uzupełnienie braków.

Przyczyny cukrzycy ciążowej: Dlaczego do niej dochodzi

0

Jeśli występują u ciebie czynniki ryzyka cukrzycy ciążowej – stanu, w którym poziom cukru we krwi jest zbyt wysoki – lekarz będzie chciał, abyś wykonała test obciążenia glukozą.

Co jest przyczyną cukrzycy ciążowej?

Cukrzyca ciążowa to podwyższony poziom cukru we krwi, który pojawia się tylko wtedy, gdy jesteś w ciąży. Słowo „ciążowa” oznacza czas, kiedy dziecko rozwija się w łonie matki. Szacuje się, że w Stanach Zjednoczonych choroba ta występuje u 6 na 100 ciężarnych kobiet. Możesz na nią zachorować, nawet jeśli nie chorowałaś na cukrzycę przed zajściem w ciążę.

Prawidłowa kontrola poziomu cukru we krwi jest ważna dla zdrowia Twojego i Twojego dziecka. Pierwszym krokiem do jej opanowania jest zrozumienie, co jest przyczyną cukrzycy ciążowej.

Ciąża a wysoki poziom cukru we krwi

Podczas jedzenia organizm rozkłada węglowodany z pożywienia na cukier zwany glukozą. Cukier ten trafia do krwiobiegu. Stamtąd jest transportowany do komórek, gdzie dostarcza organizmowi energii. Narząd zwany trzustką wytwarza hormon zwany insuliną, który pomaga przenieść cukier do komórek i obniżyć jego ilość we krwi.

Podczas ciąży łożysko – organ, który karmi i dostarcza tlen dziecku – uwalnia hormony, które pomagają dziecku rosnąć. Niektóre z nich utrudniają organizmowi wytwarzanie lub wykorzystywanie insuliny. Nazywa się to insulinoopornością.

Aby utrzymać poziom cukru we krwi na stałym poziomie, trzustka musi wytwarzać więcej insuliny – nawet trzy razy więcej niż zwykle. Jeśli nie jest w stanie wytworzyć wystarczającej ilości insuliny, poziom cukru we krwi wzrasta, a Ty chorujesz na cukrzycę ciążową.

Dlaczego dochodzi do cukrzycy ciążowej

Możesz być bardziej narażona na tę chorobę, jeśli:

  • Przed zajściem w ciążę miałaś nadwagę; dodatkowe kilogramy utrudniają wykorzystanie insuliny przez organizm.

  • W czasie ciąży bardzo szybko przybierasz na wadze

  • Masz rodzica, brata lub siostrę chorą na cukrzycę typu 2

  • Poziom cukru we krwi jest wysoki, ale nie na tyle, aby zdiagnozować u ciebie cukrzycę; jest to tzw. prediabetes.

  • W przeszłości chorowałeś na cukrzycę ciążową

  • Jesteś w wieku powyżej 25 lat

  • Urodziłaś/eś dziecko ważące więcej niż 9 funtów

  • Urodziłaś dziecko, które urodziło się martwe

  • cierpisz na chorobę zwaną zespołem policystycznych jajników (PCOS)

  • Jesteś Afroamerykaninem, Indianinem, Latynosem lub mieszkańcem Wysp Pacyfiku

Ciąg dalszy

Co możesz zrobić

Cukrzyca ciążowa rozpoczyna się zwykle na początku trzeciego trymestru ciąży. Jeśli jednak występują u Ciebie pewne czynniki ryzyka, lekarz może zalecić wczesne wykonanie testu obciążenia glukozą pod koniec pierwszego trymestru. Jest on powtarzany ponownie między 24 a 28 tygodniem ciąży, a jeśli wynik będzie negatywny, nie zostaniesz poddana kolejnemu badaniu. W celu wykonania testu technik laboratoryjny sprawdzi poziom cukru we krwi po wypiciu napoju z cukrem.

Współpracuj z lekarzem, aby obniżyć poziom cukru we krwi w czasie ciąży. W zależności od wyników badań, może to oznaczać zmianę diety lub zażywanie leków. Jeśli będziesz kontrolować poziom cukru we krwi, Twoje dziecko będzie mniej narażone na cukrzycę, urodzenie się z wagą wyższą niż normalna lub inne problemy zdrowotne.

Cukrzyca ciążowa: Objawy, przyczyny, dieta, diagnoza i leczenie

0

Cukrzyca ciążowa to cukrzyca występująca w czasie ciąży. Dowiedz się więcej o przyczynach, ryzyku, diagnozie i leczeniu tego schorzenia.

Cukrzyca ciążowa to stan, w którym podczas ciąży dochodzi do podwyższenia poziomu cukru we krwi. Co roku dotyka ona do 10% kobiet w ciąży w Stanach Zjednoczonych. Występuje u kobiet w ciąży, u których nigdy wcześniej nie zdiagnozowano cukrzycy.

Istnieją dwie klasy cukrzycy ciążowej. Kobiety z klasą A1 mogą ją kontrolować za pomocą diety i ćwiczeń fizycznych. Te, które mają klasę A2, muszą przyjmować insulinę lub inne leki.

Cukrzyca ciążowa ustępuje po porodzie. Może ona jednak wpływać na zdrowie dziecka i zwiększa ryzyko zachorowania na cukrzycę typu 2 w późniejszym życiu. Możesz podjąć odpowiednie kroki, abyś Ty i Twoje dziecko pozostali zdrowi.

Objawy cukrzycy ciążowej

Kobiety cierpiące na cukrzycę ciążową zazwyczaj nie mają objawów lub przypisują je ciąży. Większość z nich dowiaduje się o tym podczas rutynowych badań przesiewowych. Możesz zauważyć, że:

  • Jesteś bardziej spragniony niż zwykle

  • Czujesz się bardziej głodny i jesz więcej niż zwykle

  • Siusiasz więcej niż zwykle

Przyczyny cukrzycy ciążowej

Kiedy jesz, trzustka uwalnia insulinę, hormon, który pomaga przenieść cukier zwany glukozą z krwi do komórek, które wykorzystują go do produkcji energii.

W czasie ciąży łożysko wydziela hormony, które powodują gromadzenie się glukozy we krwi. Zazwyczaj trzustka wysyła wystarczającą ilość insuliny, aby sobie z tym poradzić. Jeśli jednak organizm nie wytwarza wystarczającej ilości insuliny lub przestaje ją wykorzystywać tak, jak powinien, poziom cukru we krwi wzrasta i dochodzi do cukrzycy ciążowej.

Czynniki ryzyka cukrzycy ciążowej

Jesteś bardziej narażona na zachorowanie na cukrzycę ciążową, jeśli:

  • Miałaś nadwagę przed zajściem w ciążę

  • są Afroamerykankami, Azjatkami, Latynoskami, rdzennymi mieszkańcami Alaski, Wysp Pacyfiku lub rdzennymi Amerykankami

  • Poziom cukru we krwi jest wyższy niż powinien, ale nie na tyle wysoki, aby można było mówić o cukrzycy (jest to tzw. prediabetes)

  • Masz członka rodziny chorego na cukrzycę

  • Czy już wcześniej chorował na cukrzycę ciążową

  • zespół policystycznych jajników (PCOS) lub inne schorzenie związane z problemami z insuliną

  • Wysokie ciśnienie krwi, wysoki poziom cholesterolu, choroby serca lub inne komplikacje medyczne

  • Urodziło się duże dziecko (ważące ponad 9 funtów)

  • Wystąpiło poronienie

  • urodziło się dziecko, które urodziło się martwe lub miało pewne wady wrodzone

  • Są starsze niż 25 lat

?

Testy i diagnostyka cukrzycy ciążowej

Cukrzyca ciążowa pojawia się zwykle w drugiej połowie ciąży. Lekarz sprawdzi, czy nie występuje ona między 24. a 28. tygodniem ciąży lub wcześniej, jeśli jesteś w grupie wysokiego ryzyka.

Lekarz przeprowadzi test tolerancji glukozy: Wypijesz 50 g glukozy w słodkim napoju, co spowoduje wzrost poziomu cukru we krwi. Godzinę później zostaniesz poddany badaniu poziomu glukozy we krwi, aby sprawdzić, jak Twój organizm poradził sobie z tym cukrem. Jeśli wyniki wykażą, że poziom cukru we krwi jest wyższy od określonego poziomu, konieczne będzie wykonanie 3-godzinnego doustnego testu tolerancji glukozy, co oznacza, że badanie glukozy we krwi zostanie wykonane 3 godziny po wypiciu 100-gramowego napoju glukozowego. Lekarz może również przeprowadzić test, każąc pacjentowi pozostać na czczo przez 12 godzin, a następnie podając mu 75-gramowy napój glukozowy i wykonując 2-godzinne badanie poziomu glukozy we krwi.

Jeśli jesteś w grupie wysokiego ryzyka, ale wyniki badań są w normie, lekarz może powtórzyć badanie w późniejszym okresie ciąży, aby upewnić się, że nadal nie masz tej choroby.

Leczenie cukrzycy ciążowej

Jeśli masz cukrzycę ciążową, będziesz potrzebowała jak najszybszego leczenia, aby utrzymać siebie i swoje dziecko w zdrowiu podczas ciąży i porodu. Twój lekarz poprosi Cię o:

  • Sprawdzać poziom cukru we krwi cztery lub więcej razy dziennie

  • Sprawdzaj mocz na obecność ketonów, substancji chemicznych, które oznaczają, że cukrzyca nie jest pod kontrolą

  • Stosuj zdrową dietę

  • Ćwiczenie stało się nawykiem

Lekarz będzie kontrolował twoją wagę i rozwój dziecka. Może on podawać insulinę lub inny lek, aby utrzymać poziom cukru we krwi pod kontrolą.

Docelowy poziom cukru we krwi dla kobiet w ciąży

Amerykańskie Stowarzyszenie Diabetyków zaleca następujące wartości docelowe dla kobiet w ciąży, które badają poziom cukru we krwi:

  • Przed posiłkiem: 95 mg/dl lub mniej

  • Godzinę po posiłku: 140 mg/dl lub mniej

  • Dwie godziny po posiłku: 120 mg/dl lub mniej

Dieta i ćwiczenia w cukrzycy ciążowej

Podejmij te proste kroki, aby zachować zdrowie:

Stosuj zdrową, niskosłodzoną dietę. Porozmawiaj ze swoim lekarzem, aby upewnić się, że otrzymujesz odpowiednie pożywienie. Przestrzegaj planu posiłków opracowanego dla osób z cukrzycą:

  • Zamień słodkie przekąski, takie jak ciastka, słodycze i lody, na naturalne cukry, takie jak owoce, marchew i rodzynki. Dodawaj warzywa i produkty pełnoziarniste oraz uważaj na wielkość porcji.

  • Spożywaj trzy małe posiłki i dwie lub trzy przekąski o tych samych porach każdego dnia.

  • 40% dziennej dawki kalorii pochodzi z węglowodanów, a 20% z białka. Większość węglowodanów powinny stanowić węglowodany złożone, o wysokiej zawartości błonnika, a tłuszcz powinien stanowić od 25% do 40%.

  • Należy dążyć do spożywania 20-35 gramów błonnika dziennie. Pomogą Ci w tym takie produkty, jak pełnoziarniste pieczywo, płatki zbożowe i makarony, brązowy lub dziki ryż, płatki owsiane oraz warzywa i owoce.

  • Ogranicz całkowitą zawartość tłuszczu do mniej niż 40% dziennej dawki kalorii. Tłuszcz nasycony powinien stanowić mniej niż 10% wszystkich spożywanych kalorii.

  • Spożywaj różnorodne pokarmy, aby mieć pewność, że dostarczasz sobie wystarczającą ilość witamin i minerałów. Konieczne może być przyjmowanie suplementów diety. Zapytaj swojego lekarza, czy uważa, że powinieneś je przyjmować.

Ćwicz przez cały okres ciąży. Jeśli masz cukrzycę ciążową, możesz ćwiczyć, o ile lekarz wyrazi na to zgodę. Aktywność fizyczna jest dobrym sposobem na kontrolowanie poziomu cukru we krwi. Aktywność fizyczna w czasie ciąży jest również korzystna dla postawy ciała i może zmniejszyć niektóre problemy, takie jak bóle pleców i zmęczenie.

  • Jak najszybciej podejmij aktywność fizyczną. Należy dążyć do 30 minut umiarkowanej aktywności przez większość dni w tygodniu. Bieganie, spacery, pływanie i jazda na rowerze to dobre opcje.

  • Czy jest jakiś trening, który wykonywałaś zanim dowiedziałaś się, że jesteś w ciąży? Czy masz jakiś ulubiony rodzaj aktywności? Skonsultuj się z lekarzem, aby sprawdzić, czy możesz to kontynuować, czy powinnaś coś zmienić lub czy nie lepiej spróbować czegoś innego.

  • Ćwiczenia fizyczne mogą obniżyć poziom cukru we krwi. Dlatego podczas ćwiczeń należy zawsze mieć przy sobie jakiś rodzaj szybkiego cukru, np. tabletki z glukozą lub twarde cukierki.

Zapewnij sobie właściwą opiekę prenatalną: Lekarz może nie tylko zbadać stan zdrowia, ale także udzielić porad dotyczących jedzenia, aktywności fizycznej i odchudzania. Może również wskazać Ci innych specjalistów, np. dietetyków, którzy mogą Ci pomóc.Jeśli masz poranne mdłości, jedz małe przekąski. Zanim wstaniesz z łóżka, zjedz krakersy, płatki zbożowe lub precelki. W ciągu dnia jedz często małe posiłki i unikaj tłustych, smażonych i tłustych potraw.

Jeśli przyjmujesz insulinę, upewnij się, że masz plan radzenia sobie z niskim poziomem cukru we krwi. Zwymiotowanie może spowodować spadek poziomu glukozy. Jeśli nie jesteś pewien, co robić, porozmawiaj z lekarzem.

Zapobieganie cukrzycy ciążowej

Możesz zmniejszyć swoje ryzyko przed zajściem w ciążę poprzez:

  • Stosuj zdrową dietę

  • Pozostawanie aktywnym

  • Zrzucanie zbędnych kilogramów

Czy cukrzyca ciążowa wpłynie na moje dziecko?

Twoje dziecko będzie prawdopodobnie zdrowe, jeśli Ty i Twój lekarz będziecie kontrolować poziom cukru we krwi podczas trwania cukrzycy ciążowej.

Zaraz po porodzie lekarze sprawdzą poziom cukru we krwi Twojego noworodka. Jeśli będzie on niski, konieczne może być podawanie glukozy przez kroplówkę do czasu, aż wróci do normy.

Cukrzyca ciążowa zwiększa prawdopodobieństwo, że urodzisz dziecko większe niż zwykle. Jest ona również związana z żółtaczką, w której skóra ma żółtawy kolor. Żółtaczka zazwyczaj szybko zanika pod wpływem leczenia.

Chociaż prawdopodobieństwo zachorowania na cukrzycę typu 2 w późniejszym okresie jest większe niż u innych dzieci, zdrowy tryb życia (w tym odpowiednia dieta i dużo aktywności fizycznej) może zmniejszyć to ryzyko.

Czy zachoruję na cukrzycę typu 2?

Ponieważ chorowałaś na cukrzycę ciążową, masz większe szanse na zachorowanie na cukrzycę typu 2. Nie jest to jednak pewne i możesz podjąć działania, aby temu zapobiec.

Prawdopodobnie poziom cukru we krwi wróci do normy około 6 tygodni po porodzie. (Jeśli tak się stanie, powinnaś wykonywać badania kontrolne co 3 lata.

Aby obniżyć ryzyko:

  • Staraj się utrzymać swoją wagę w zdrowym przedziale. Nie wiesz, jaka jest ta waga? Zapytaj swojego lekarza.

  • Stosuj właściwą dietę, która zawiera dużo warzyw, pełnoziarnistych zbóż, owoców i chudego białka.

  • Ćwiczenie stało się nawykiem.

Jeśli planujesz urodzić kolejne dziecko, pamiętaj, że istnieje większe prawdopodobieństwo ponownego zachorowania na cukrzycę ciążową. Zapytaj swojego lekarza, czy są jakieś zmiany w stylu życia, które pomogłyby Ci tego uniknąć.

Cukrzyca i ryzyko związane z modnymi dietami

0

Mnóstwo popularnych chwytów obiecuje szybką utratę wagi, ale dla osób z cukrzycą „modne” diety mogą być niebezpieczne.

Pamiętasz Jareda, który stosował dietę „Subway”? Schudł 245 funtów, jedząc codziennie przez rok kanapki i niewiele więcej.

Jeśli chcesz schudnąć, istnieje mnóstwo modnych diet i sztuczek. Pomyśl: „Strefa”, „Pogromcy cukru” czy dieta kapuściana. Oczywiście, możesz schudnąć – ale jeśli masz cukrzycę, możesz także narazić swoje zdrowie.

„Możesz ograniczyć węglowodany, jeść grejpfruty, stać na głowie przez kilka dni – każdy, kto trzyma się jakiejkolwiek diety, schudnie” – mówi dr Luigi Meneghini, dyrektor Kosnow Diabetes Treatment Center na University of Miami School of Medicine.

Problem polega na tym, że po zakończeniu diety prawdopodobnie powrócisz do złych nawyków żywieniowych, które wpędziły Cię w kłopoty na samym początku.

„Większość ludzi traktuje diety jako tymczasowy sposób na zrzucenie wagi” – mówi doktor Meneghini – „ale nie są one prawdziwym planem zmiany niezdrowych nawyków żywieniowych”.

Kluczem do diety dla każdego – niezależnie od tego, czy masz cukrzycę, czy nie – jest utrzymanie wagi i trzymanie się zdrowych nawyków żywieniowych.

Fad Diets & Diabetes: Szczególne zagrożenia

Cathy Nonas, MS, RD, rzeczniczka Amerykańskiego Stowarzyszenia Dietetycznego i profesor w Mount Sinai School of Medicine w Nowym Jorku, twierdzi, że w przypadku osób chorych na cukrzycę istnieje jeszcze jedna wskazówka – modne diety mogą powodować nagłe skoki poziomu cukru we krwi.

„Zmniejszenie ilości kalorii, nawet podczas jednego posiłku, będzie miało wpływ na poziom cukru we krwi” – mówi Nonas. „Jeśli przyjmujesz leki, które również obniżają poziom cukru we krwi, musisz zmniejszyć dawkę tych leków. Konieczne będzie częstsze monitorowanie poziomu cukru we krwi, w zależności od tego, jak ciężka jest dieta i jak bardzo ogranicza kalorie.”

Fad dieta może również podnieść poziom cholesterolu i ciśnienia krwi — tworząc sytuację szczególnie wysokiego ryzyka dla osoby z cukrzycą, mówi Tara Gidus, MS, RD, rzeczniczka American Dietetic Association i dietetyk prywatnej praktyki w Orlando, Fla.

„Cukrzyca może wpływać na wiele układów w organizmie” – mówi Gidus lekarzowi – „zwiększając ryzyko chorób serca i innych przewlekłych problemów zdrowotnych – problemów zdrowotnych zagrażających życiu”.

Musisz po prostu bardziej świadomie podchodzić do swojej diety, mówi Gidus. Osoba chora na cukrzycę „nie może regulować poziomu cukru we krwi w taki sam sposób, jak osoba bez cukrzycy. Istnieje większe ryzyko powikłań. Modna dieta może to ryzyko zwiększyć”.

Modne diety: Co jest dobre, a co złe

Oto kilka popularnych diet i opinie ekspertów na ich temat:

Diety wysokobiałkowe (High-Protein Diets)

Słynna dieta Atkinsa, wysokobiałkowa i wysokotłuszczowa, zachęca do jedzenia czerwonego mięsa, pełnotłustego sera, kurczaka, bekonu, ryb i skorupiaków, masła, majonezu i oliwy z oliwek. W diecie Atkinsa węglowodany są bardzo ograniczone podczas dwutygodniowego okresu wprowadzającego – ma to na celu wywołanie ketozy, czyli stanu, w którym organizm spala własny tłuszcz jako paliwo.

„Ketoza nie jest dobra dla nikogo, ale szczególnie jeśli masz cukrzycę” – mówi Gidus lekarzowi. „Większość ludzi popada w hipoglikemię, zanim jeszcze dojdzie do ketozy.

Dieta Atkinsa jest „o wiele za uboga w węglowodany”, mówi Gidus, a wysoki poziom cholesterolu i tłuszczu w diecie stanowi kolejny poważny problem, zwiększając ryzyko chorób serca. Ponadto, całe to białko sprawia, że nerki pracują ciężej, co może pogorszyć istniejące problemy z nerkami.

„Zdecydowanie odradzam pacjentom z cukrzycą stosowanie diety Atkinsa” – mówi Gidus.

Diety niskowęglowodanowe

Ograniczenie węglowodanów to strategia wielu dietetyków, która jest podstawą diety South Beach.

Podobnie jak dieta Atkinsa, South Beach rozpoczyna się dwutygodniowym okresem wprowadzającym, mającym na celu wywołanie ketozy.

Proste węglowodany są zabronione, ale zachęca się do spożywania „dobrych węglowodanów” – pełnych ziaren, warzyw, chudego białka (owoce można stopniowo wprowadzać po okresie indukcji). Niezdrowe tłuszcze (w tym tłuste mięsa) są zakazane. Co najważniejsze, dieta nie pomija żadnej z głównych grup żywności.

„Dieta South Beach jest stosunkowo zdrowa, ponieważ eliminuje tylko węglowodany proste” – mówi Meneghini. „Wielu moich pacjentów rozmawiało ze mną na ten temat. Dla nich ograniczenie tych węglowodanów może być łatwiejszym sposobem na zmniejszenie ogólnego spożycia kalorii niż zmniejszenie porcji.”

Pierwsza faza programu South Beach jest „zbyt rygorystyczna dla diabetyków”, mówi Gidus. Zaleca, aby jej unikać. „Ale faza trzecia, utrzymanie, jest typem planu żywieniowego, który generalnie polecam, jest tam kilka dobrych informacji”.

Diety kontrolujące węglowodany

Indeks glikemiczny to koncepcja kontrolowania poziomu cukru we krwi na podstawie rodzaju spożywanych węglowodanów.

  • Pokarmy o wysokim indeksie glikemicznym – takie jak białe pieczywo, ryż, tłuczone ziemniaki i większość płatków śniadaniowych – powodują szybki skok poziomu cukru we krwi, co powoduje przypływ energii, a następnie ponowny głód.

  • Pokarmy o niskim indeksie glikemicznym – owoce, warzywa, fasola i produkty pełnoziarniste – powodują, że poziom cukru wzrasta wolniej i utrzymuje się dłużej, więc głód jest mniejszy i trwa dłużej.

„Diety o indeksie glikemicznym są bardzo mylące i nie są popierane przez Amerykańskie Stowarzyszenie Diabetyków” – mówi Gidus.

„Istnieje kilka faz tych diet, w których ograniczamy się do spożywania wyłącznie zielonych, żółtych lub czerwonych pokarmów” – dodaje Gidus. Mieszanie innych pokarmów całkowicie psuje całą sprawę, ale nikt nie je tylko jednego pokarmu na raz – dlatego ADA nie popiera takich diet”. Należy zwracać uwagę na całkowitą zawartość węglowodanów – to właśnie jest najważniejsze, jak wykazują badania naukowe.”

Diety zastępujące posiłki

Produkty zastępujące posiłki – takie jak koktajle dietetyczne i przekąski Slim-Fast – to kolejna strategia odchudzania.

Plan Slim-Fast polega na spożywaniu sześciu małych posiłków/przekąsek dziennie – trzy z nich zawierają produkty Slim-Fast. Przez resztę dnia należy samodzielnie wybierać zdrowe posiłki. Żaden produkt nie jest zabroniony; nadal można jeść ulubione potrawy. Kładzie się jednak nacisk na chude białko, owoce i warzywa.

Jak mówi Nonas, produkty te pozwalają uniknąć zgadywania, jak kontrolować porcje.

„Osoba z cukrzycą może stosować dietę Slim-Fast” – wyjaśnia. „Ważne jest, aby spożywać zdrowe posiłki, mniejsze porcje, jeść owoce i warzywa oraz uprawiać ćwiczenia fizyczne. Należy także monitorować poziom cukru we krwi”.

Jedno słowo przestrogi: „Musisz wziąć pod uwagę liczbę węglowodanów w tych produktach” – mówi lekarzowi Gidus. „Może się okazać, że potrzebujesz koktajlu plus banana. Ponadto, tylko dlatego, że coś jest low-carb nie oznacza, że jest dla Ciebie dobre. Istnieje niebezpieczeństwo, że zejdziesz za nisko”.

Ponadto, jeśli jesz sześć małych posiłków dziennie zamiast trzech, dostosuj insulinę lub leki, aby uwzględnić tę zmianę. Dlatego właśnie omówienie każdej z tych diet z lekarzem jest absolutną koniecznością.

Ekstremalne diety płynne

Są to całkowicie płynne produkty zastępujące posiłek – zazwyczaj ich dzienne spożycie wynosi 800 kalorii lub mniej.

Aby te diety były bezpieczne, pacjent i jego lekarz muszą ściśle monitorować poziom cukru we krwi oraz dostosować insulinę i leki. Stosowanie tych produktów może spowodować utratę wagi średnio o 44 kilogramy w ciągu 12 tygodni. W dłuższej perspektywie utrata wagi może poprawić stan zdrowia związany z otyłością, taki jak cukrzyca, wysokie ciśnienie krwi i wysoki poziom cholesterolu. Jednak na krótką metę diety te są ryzykowne dla osób z cukrzycą.

„Ogólnie rzecz biorąc, w przypadku tych płynnych diet dozwolone są cztery 200-kaloryczne koktajle dziennie – i to wszystko” – mówi Gidus. „Ale te koktajle są nie tylko niskokaloryczne, ale także niskowęglowodanowe. Po zsumowaniu węglowodanów może się okazać, że to dla Ciebie za mało. Nie polecam takich diet osobom chorym na cukrzycę”.

Ponadto diety płynne nie uczą zdrowych nawyków żywieniowych – a to najważniejsza rzecz, jakiej należy się nauczyć.

Utrata wagi: Jak to zrobić właściwie

Łatwo jest rozpoznać modne diety: Często za przyrost wagi obwiniają konkretne hormony, sugerując, że jedzenie może zmienić skład chemiczny organizmu.

Modne diety często zalecają lub zakazują spożywania określonego pokarmu. A ich zalecenia nie są zgodne z opiniami głównych doradców zdrowotnych, takich jak American Heart Association, American Dietetic Association czy Surgeon General.

Jeśli masz nadwagę i cierpisz na cukrzycę typu 2, ważne jest, abyś zmienił złe nawyki, które sprzyjają przybieraniu na wadze. Kluczem do zdrowej utraty wagi według Meneghini jest stosowanie zrównoważonej diety i zwiększenie aktywności fizycznej. „Małe zmiany w czasie dadzą bardzo dobre rezultaty”.

I pamiętaj, że zdrowa dieta nie wyklucza żadnej z pięciu grup żywności – zbóż, warzyw, owoców, mleka, mięsa i fasoli oraz olejów – zapewniając Ci niezbędne witaminy, minerały i białko. Ponieważ modne diety mocno ograniczają najważniejsze składniki odżywcze, mogą później prowadzić do poważnych problemów zdrowotnych.

„Dla niektórych osób wystarczy zanotować wysokokaloryczne śmieciowe jedzenie, a następnie przestać je jeść” – mówi doktor Meneghini.

Może to dotyczyć także alkoholu. „Jeśli masz cukrzycę, musisz uważać na alkohol” – radzi Gidus.

Gidus zaleca także unikanie środków zmniejszających apetyt. „Większość ludzi nie objada się z powodu głodu. Jedzą z powodów społecznych i emocjonalnych. Mają złe nawyki.”

Najważniejsze informacje o modnych dietach

„Jeśli jesteś diabetykiem, musisz być bardziej świadomy i nie ulegać modom” – mówi Gidus. „Mogą one być bardziej szkodliwe dla twojego zdrowia niż dla przeciętnej zdrowej osoby”.

Jeśli chodzi o Jareda, faceta z Subwaya, „uważam, że to, co zrobił, było wspaniałe, biorąc pod uwagę, że zrobił to na własną rękę. Znalazł plan, który mu odpowiadał” – dodaje Gidus.

„Czy dostarczał sobie wystarczająco dużo wapnia i witamin? Nie wiem. Ale nie było to strasznie niezdrowe – warzywa, chude mięso, chleb. Chodzi o to, by znaleźć coś, co będzie dla nas dobre”. A kiedy stracił na wadze, zmniejszył ryzyko wystąpienia zagrażających życiu chorób przewlekłych”.

Leczenie cukrzycy ciążowej

0

lekarz wyjaśnia, w jaki sposób diagnozuje się i leczy cukrzycę ciążową.

Jak leczy się cukrzycę ciążową?

Jeśli cierpisz na cukrzycę ciążową, musisz kontrolować poziom cukru we krwi i utrzymywać go na tym poziomie, aby chronić zdrowie swoje i dziecka. Aby tak się stało, będziesz musiała wprowadzić pewne zmiany w stylu życia.

Popracuj nad swoją dietą

Lekarz może zasugerować spotkanie z zarejestrowanym dietetykiem, który pomoże opracować plan diety, którego będzie można się trzymać. Będzie on musiał uwzględniać problem cukrzycy ciążowej, a jednocześnie zapewniać rosnącemu dziecku odpowiednią ilość kalorii i składników odżywczych.

Dietetyk zaleci, ile kalorii dziennie powinna spożywać kobieta o Twoim wzroście i wadze. Około 2200 do 2500 kalorii dziennie to norma dla kobiet o średniej wadze. Jeśli masz nadwagę, może być konieczne obniżenie tej liczby do około 1800 kalorii dziennie.

Dietetyk może nauczyć Cię, jak zbilansować dietę. Prawdopodobnie zasugeruje, aby:

  • 10% do 20% kalorii pochodzi ze źródeł białka, takich jak mięso, sery, jaja, owoce morza i rośliny strączkowe

  • Mniej niż 30% kalorii z tłuszczów

  • Mniej niż 10% kalorii z tłuszczów nasyconych

  • Pozostałe około 40% kalorii pochodzi z węglowodanów, takich jak pieczywo, płatki śniadaniowe, makaron, ryż, owoce i warzywa

Więcej ruchu

Lekarz może zalecić dodanie ćwiczeń do cotygodniowej rutyny, jeśli jest to korzystne dla Ciebie i dziecka. Staraj się uprawiać jakiś rodzaj łagodnej lub umiarkowanej aktywności fizycznej przez 15 minut lub pół godziny przez większość dni. Pomoże to Twojemu organizmowi lepiej wykorzystywać insulinę, a to z kolei pomoże kontrolować poziom cukru we krwi. Postępuj zgodnie z zaleceniami lekarza, który określi odpowiednią dla Ciebie ilość ćwiczeń.

Badaj poziom cukru we krwi

Upewnij się, że zmiany w diecie i dodatkowe ćwiczenia pozwolą Ci kontrolować poziom cukru we krwi. Należy regularnie badać poziom cukru we krwi, przed posiłkami i 1 lub 2 godziny po posiłkach. Jeśli nie masz jeszcze glukometru, który mógłbyś używać w domu, lekarz prawdopodobnie da ci go i nauczy cię, jak go używać.

Przyjmowanie leków

Jeśli mimo tych zmian poziom cukru we krwi pozostaje wysoki, lekarz może przepisać leki przeciwcukrzycowe, aby utrzymać go w ryzach i chronić dziecko. Jeśli nie przyniosą one oczekiwanych rezultatów, kolejnym krokiem mogą być zastrzyki z insuliny.

Ciąg dalszy na stronie

Wykresy rozwoju dziecka

W zależności od tego, jak dobrze kontrolowana jest cukrzyca i jak przebiega ciąża, lekarz może dokładniej monitorować wielkość dziecka w ostatnich tygodniach lub miesiącach przed terminem porodu. Jeśli dziecko wydaje się bardzo duże, może poprosić o wykonanie badania ultrasonograficznego.

Chociaż większość kobiet z cukrzycą ciążową jest w stanie normalnie rodzić i rodzić przez pochwę, niektórzy lekarze wolą urodzić dziecko wcześniej niż w terminie porodu. Lekarz może zasugerować cesarskie cięcie, jeśli dziecko zbytnio urośnie.

Po porodzie lekarz sprawdzi, czy poziom cukru we krwi wrócił do normy. Ponowna kontrola poziomu cukru będzie konieczna po około 6 tygodniach od porodu, a następnie co roku.

Retinopatia cukrzycowa Badania, testy, leczenie, zapobieganie i operacja witrektomii

0

Lekarz bada przyczyny i sposoby leczenia retinopatii cukrzycowej, częstego powikłania cukrzycy, które wpływa na wzrok.

U osób chorych na cukrzycę wysoki poziom cukru we krwi uszkadza ściany małych naczyń krwionośnych w oku, zmieniając ich strukturę i funkcję. Naczynia te mogą grubieć, przeciekać, tworzyć zakrzepy, zamykać się lub powiększać się w balonowate defekty zwane mikrotętniakami. Często płyn gromadzi się w części siatkówki wykorzystywanej do czytania; stan ten nazywany jest obrzękiem plamki. W zaawansowanych przypadkach siatkówka zostaje pozbawiona dopływu krwi i wyrastają w niej nowe, ale uszkodzone naczynia – jest to proces zwany neowaskularyzacją. Te kruche naczynia mogą krwawić, tworząc upośledzające widzenie krwotoki, tkankę bliznowatą i oddzielając siatkówkę od tylnej części oka (odwarstwienie siatkówki). Nowe naczynia mogą również blokować przepływ płynu w oku, powodując jaskrę.

Badanie i diagnozowanie retinopatii cukrzycowej

Podczas wizyty u okulisty lekarz zapyta pacjenta o jego historię choroby i stan wzroku oraz poprosi o przeczytanie karty okulistycznej. Następnie lekarz bezpośrednio zbada siatkówkę za pomocą przyrządu zwanego oftalmoskopem.

Niektórych cech retinopatii cukrzycowej nie można dostrzec podczas podstawowego badania oczu i wymagają one badań specjalnych. Aby uzyskać lepszy wgląd do wnętrza oka, lekarz może podać krople rozszerzające źrenice, a następnie obejrzeć siatkówkę za pomocą soczewek i specjalnego światła zwanego lampą szczelinową. Badanie zwane angiografią fluoresceinową może ujawnić zmiany w strukturze i funkcji naczyń krwionośnych siatkówki. W trakcie tego badania lekarz wstrzykuje fluorescencyjny żółty barwnik do jednej z żył, a następnie wykonuje zdjęcie siatkówki, na którym barwnik zaznacza naczynia krwionośne.

Badanie wzroku będzie prawdopodobnie obejmowało także sprawdzenie, czy nie występuje jaskra lub zaćma, które to choroby występują częściej u osób z cukrzycą i mogą powodować problemy z widzeniem.

Leczenie retinopatii cukrzycowej

W leczeniu retinopatii cukrzycowej powinien uczestniczyć zarówno lekarz medycyny, jak i okulista. Lekarz medycyny może pomóc w lepszej kontroli poziomu cukru we krwi i może leczyć inne powikłania cukrzycy, które mogą pogorszyć retinopatię cukrzycową, takie jak upośledzona funkcja nerek lub serca. Okulista może bezpośrednio leczyć retinopatię za pomocą lasera lub zabiegu chirurgicznego zwanego witrektomią, aby zapobiec dalszym zmianom naczyniowym i zachować wzrok. Nie zdziw się, jeśli lekarz zaleci jeden z tych zabiegów, zanim zauważysz jakiekolwiek problemy z widzeniem: Najlepszym momentem na podjęcie leczenia jest zazwyczaj okres przed wystąpieniem problemów.

Laserowe leczenie retinopatii cukrzycowej, zwane fotokoagulacją laserową, polega częściowo na tworzeniu maleńkich, bezbolesnych oparzeń siatkówki, które zamykają przeciekające naczynia i zmniejszają obrzęk. Liczba oparzeń wykonywanych przez lekarza i liczba potrzebnych zabiegów zależy od rodzaju i rozległości retinopatii oraz od tego, jak dobrze reaguje ona na leczenie. Może być konieczne odczekanie kilku miesięcy, aby dowiedzieć się, czy leczenie przynosi poprawę stanu pacjenta.

Lekarz może zalecić zabieg witrektomii, jeśli krwotok nie ustępuje, jeśli doszło do odwarstwienia siatkówki lub jeśli leczenie laserowe nie jest w stanie wystarczająco powstrzymać wzrostu nowych naczyń. W trakcie witrektomii lekarz odprowadza żelową substancję znajdującą się wewnątrz oka, co pozwala na usunięcie zalegającej krwi i tkanki bliznowatej. Następnie płyn szklisty jest zastępowany płynem zastępczym.

Rzadkie powikłania leczenia mogą obejmować niewyraźne widzenie, ból głowy, jaskrę, trudności z widzeniem w ciemności, pogorszenie widzenia peryferyjnego i widzenia kolorów oraz krwawienie. W większości przypadków, gdy zalecane jest leczenie, korzyści przewyższają ryzyko.

Chociaż oba te zabiegi mogą być bardzo skuteczne, oczekiwania wobec każdego z nich powinny być realistyczne. Zazwyczaj leczenie laserowe lub chirurgiczne nie przywróci utraconego wzroku, ale może zapobiec dodatkowej utracie wzroku. Jeśli już doszło do utraty wzroku, lekarz może udzielić porady na temat możliwości rehabilitacji wzroku.

Zapobieganie retinopatii cukrzycowej

Retinopatię cukrzycową można zminimalizować dzięki ścisłej kontroli poziomu cukru we krwi i rutynowym badaniom okulistycznym – jednak nawet przy optymalnej opiece medycznej nie zawsze można zapobiec uszkodzeniu siatkówki lub je spowolnić.

Badania wykazały, że utrzymanie cukru we krwi na poziomie zbliżonym do normalnego może zmniejszyć prawdopodobieństwo rozwoju retinopatii i zapobiec pogorszeniu się już istniejącej retinopatii. Lekarz może udzielić pacjentowi wskazówek, które mogą obejmować insulinę i inne leki, modyfikację diety oraz ćwiczenia fizyczne. Opcją może być intensywna insulinoterapia, która może obejmować częste badania poziomu cukru we krwi i stosowanie pompy insulinowej. Nie zawsze łatwo jest prowadzić zdyscyplinowany tryb życia, aby kontrolować poziom cukru we krwi; nie wahaj się powiedzieć lekarzowi, jeśli potrzebujesz dodatkowego wsparcia, aby przestrzegać jego zaleceń.

Rutynowe badania przesiewowe dają najlepszą nadzieję na wczesne wykrycie retinopatii cukrzycowej. Osoby chore na cukrzycę typu 1 powinny poddać się kompleksowemu badaniu wzroku w ciągu pięciu lat od rozpoznania choroby; osoby chore na cukrzycę typu 2 powinny poddać się badaniu wzroku w momencie rozpoznania cukrzycy. Po tych pierwszych badaniach, wszystkie osoby chore na cukrzycę powinny poddawać się badaniu wzroku co najmniej raz w roku. Lekarz może zalecić częstsze badania, w zależności od stopnia uszkodzenia siatkówki i innych powikłań cukrzycy.

Ciąża może przyspieszyć lub pogorszyć retinopatię u kobiet z cukrzycą przyjmujących insulinę, dlatego każda kobieta rozważająca zajście w ciążę powinna omówić ryzyko z lekarzem. Lekarz zazwyczaj zaleca badanie wzroku przed zajściem w ciążę, drugie badanie w pierwszym trymestrze ciąży oraz dodatkowe badania w odstępach czasu zależnych od stanu retinopatii. Kobiety, które nagle zachorowały na cukrzycę w czasie ciąży (cukrzyca ciążowa), nie są narażone na ryzyko rozwoju retinopatii w czasie ciąży.

Wysokie ciśnienie krwi, wysoki poziom cholesterolu we krwi oraz otyłość mogą sprzyjać retinopatii cukrzycowej i powinny być leczone. Palenie tytoniu jest również jednym z czynników ryzyka: należy skonsultować się z lekarzem w sprawie metod rzucenia palenia. Nigdy nie lekceważ objawów infekcji, które mogą pogorszyć retinopatię cukrzycową. Operacja zaćmy również może mieć wpływ na istniejącą retinopatię, dlatego omów z lekarzem terminy leczenia retinopatii i zaćmy.

Naukowcy kontynuują badania nad nowymi lekami, które mogą zapobiegać retinopatii cukrzycowej lub spowalniać jej rozwój; lekarz może udzielić informacji na temat najnowszych leków zatwierdzonych do tych celów. W zależności od stopnia zaawansowania cukrzycy i związanych z nią powikłań, pacjent może również chcieć przedyskutować możliwości przeszczepu trzustki lub nerki, które mogą uchronić przed retinopatią.

Skontaktuj się z lekarzem w sprawie retinopatii cukrzycowej, jeśli:

  • U Ciebie lub Twojego dziecka zdiagnozowano cukrzycę i nie omówiłeś z lekarzem kwestii retinopatii i rutynowych badań oczu.

  • Doświadczasz stopniowej lub nagłej utraty wzroku.

  • Chorujesz na cukrzycę i rozważasz zajście w ciążę.

  • Masz problemy z przestrzeganiem zaleceń lekarza dotyczących kontroli poziomu cukru we krwi.

  • Masz problemy z widzeniem i chciałbyś przedyskutować możliwości poprawy swojego wzroku.

?

Co powoduje cukrzycę typu 2? Czynniki ryzyka, styl życia i inne informacje

0

Czy wiesz, jakie są przyczyny cukrzycy typu 2? Lekarz pomoże Ci ustalić, czy jesteś w grupie podwyższonego ryzyka zachorowania na tę powszechnie występującą postać cukrzycy.

Co wywołuje cukrzycę typu 2?

Kiedy jesteś zdrowy, trzustka (organ znajdujący się za żołądkiem) wydziela insulinę, która pomaga organizmowi magazynować i wykorzystywać cukier pochodzący ze spożywanych pokarmów. Cukrzyca występuje, gdy wystąpi jedna lub więcej z poniższych sytuacji:

  • Twoja trzustka nie wytwarza insuliny.

  • Twoja trzustka wytwarza bardzo mało insuliny.

  • Twój organizm nie reaguje na insulinę tak, jak powinien

W przeciwieństwie do osób z cukrzycą typu 1, osoby z cukrzycą typu 2 wytwarzają insulinę. Jednak ilość insuliny wydzielanej przez trzustkę jest niewystarczająca, albo organizm nie potrafi jej rozpoznać i właściwie wykorzystać. (Lekarze nazywają to insulinoopornością).

Gdy insuliny jest za mało lub nie jest ona wykorzystywana tak, jak powinna, glukoza (cukier) nie może dostać się do komórek. Zamiast tego gromadzi się w krwiobiegu. Może to uszkodzić wiele obszarów ciała. Ponadto, ponieważ komórki nie otrzymują potrzebnej im glukozy, nie działają tak, jak powinny.

Czynniki ryzyka dla cukrzycy typu 2

Uważa się, że cukrzyca typu 2 jest silnie uwarunkowana genetycznie, co oznacza, że występuje rodzinnie. Jeśli masz rodzica, brata lub siostrę, którzy na nią chorują, twoje szanse na zachorowanie wzrastają. Z cukrzycą typu 2 może być związanych kilka genów. Jeśli masz którykolwiek z poniższych czynników ryzyka, zapytaj lekarza o możliwość wykonania badań w kierunku cukrzycy:

  • Wysokie ciśnienie krwi

  • Wysoki poziom triglicerydów (tłuszczów) we krwi. Jest on zbyt wysoki, jeśli wynosi ponad 150 miligramów na decylitr (mg/dl).

  • Niski poziom „dobrego” cholesterolu. Jest zbyt niski, jeśli wynosi mniej niż 40 mg/dl.

  • Cukrzyca ciążowa lub urodzenie dziecka ważącego więcej niż 9 funtów.

  • Stan przedcukrzycowy. Oznacza to, że poziom cukru we krwi jest powyżej normy, ale choroba jeszcze nie występuje.

  • Choroba serca

  • Dieta wysokotłuszczowa i węglowodanowa. Może to być czasem wynikiem braku bezpieczeństwa żywnościowego, kiedy nie ma się dostępu do wystarczającej ilości zdrowej żywności.

  • Wysokie spożycie alkoholu

  • Siedzący tryb życia

  • Otyłość lub nadwaga

  • Zespół policystycznych jajników (PCOS)

  • przynależność do grupy etnicznej o podwyższonym ryzyku: Afroamerykanie, rdzenni Amerykanie, Latynosi i Azjaci są bardziej narażeni na cukrzycę typu 2 niż osoby rasy białej.

  • Jesteś w wieku powyżej 45 lat. Starszy wiek jest istotnym czynnikiem ryzyka zachorowania na cukrzycę typu 2. Ryzyko zachorowania na cukrzycę typu 2 zaczyna znacząco wzrastać około 45. roku życia i znacznie wzrasta po 65. roku życia.

  • Przeszedłeś przeszczep narządu. Po przeszczepieniu narządu musisz do końca życia przyjmować leki, aby organizm nie odrzucił narządu dawcy. Leki te pomagają w powodzeniu przeszczepu narządów, ale wiele z nich, takich jak takrolimus (Astagraf, Prograf) lub steroidy, może wywołać cukrzycę lub pogorszyć jej przebieg.

Właściwa dieta i zdrowy styl życia, a w razie potrzeby także przyjmowanie leków, mogą pomóc w leczeniu cukrzycy typu 2 w taki sam sposób, jak w innych dziedzinach życia. Pamiętaj, aby szukać najnowszych informacji na temat tego schorzenia, aby stać się swoim własnym obrońcą zdrowia.

Rola insuliny w powstawaniu cukrzycy typu 2

Aby zrozumieć, dlaczego insulina jest ważna, warto dowiedzieć się więcej o tym, jak organizm wykorzystuje pożywienie do produkcji energii. Twoje ciało składa się z milionów komórek. Aby wytworzyć energię, komórki te potrzebują pożywienia w bardzo prostej formie. Kiedy jesz lub pijesz, duża część pożywienia jest rozkładana na cukier prosty zwany glukozą. Przemieszcza się on przez krwiobieg do komórek, gdzie dostarcza energii potrzebnej organizmowi do codziennej aktywności.

Insulina i inne hormony kontrolują ilość glukozy w krwiobiegu. Trzustka stale uwalnia niewielkie ilości insuliny. Gdy ilość glukozy we krwi wzrośnie do pewnego poziomu, trzustka uwalnia więcej insuliny, aby wtłoczyć więcej glukozy do komórek. Powoduje to obniżenie poziomu glukozy we krwi (stężenia glukozy we krwi).

Aby poziom glukozy we krwi nie był zbyt niski (hipoglikemia, czyli niski poziom cukru we krwi), organizm daje sygnał do jedzenia i uwalnia pewną ilość glukozy z zapasów przechowywanych w wątrobie. Jednocześnie nakazuje organizmowi wydzielanie mniejszej ilości insuliny.

Osoby chore na cukrzycę albo nie wytwarzają insuliny, albo komórki ich organizmu nie są w stanie jej wykorzystać. Prowadzi to do wysokiego poziomu cukru we krwi. Z definicji cukrzyca to:

  • stężenie glukozy we krwi większe lub równe 126 miligramów na decylitr (mg/dl) po 8-godzinnym poście (bez jedzenia)

  • Poziom glukozy bez posiłków większy lub równy 200 mg/dl, wraz z objawami cukrzycy

  • Stężenie glukozy większe lub równe 200 mg/dl w 2-godzinnym teście tolerancji glukozy

A1c większe lub równe 6,5%. Jeżeli u danej osoby nie występują wyraźne objawy cukrzycy lub nie jest ona w kryzysie cukrzycowym, rozpoznanie należy potwierdzić za pomocą powtórnego testu.