Lekarz mówi ci.

10 najlepszych porad lekarza z magazynu dotyczących zdrowego życia z cukrzycą.

W każdym wydaniu „Health Highlights” doctor the Magazine koncentruje się na narodowym temacie zdrowotnym miesiąca z poradami ekspertów, komentarzami czytelników i przykuwającymi uwagę faktami. Listopad jest miesiącem świadomości na temat cukrzycy. Zastosuj się do poniższych wskazówek, aby osiągnąć szczytową formę!

Naucz się medytować, aby zmniejszyć stres i poprawić poziom cukru we krwi.

Ćwiczenia pomagają utrzymać wagę i poziom cukru we krwi pod kontrolą, a każdy z nas może wybrać się na codzienny, energiczny spacer.

Postępuj zgodnie z planem żywieniowym. Jeśli nie masz takiego planu, zapytaj lekarza o możliwość kontaktu z dietetykiem specjalizującym się w cukrzycy.

Zanim wyruszysz w podróż, zrób badania kontrolne, spakuj dodatkowe leki i zaplanuj dawkowanie w zależności od zmiany strefy czasowej.

Zrzuć 10% swojej wagi ciała poprzez dietę i ćwiczenia.

Zamień tłuszcze nasycone i cukier rafinowany na zdrowe tłuszcze zawarte w orzechach i słodkich owocach.

Powikłania cukrzycy mogą powodować utratę wzroku lub ślepotę. Przynajmniej raz w roku należy zaplanować pełne badanie wzroku.

Urazy stóp mogą być nieodczuwalne, dlatego codziennie sprawdzaj, czy na obu stopach nie ma pęcherzy, skaleczeń lub owrzodzeń.

Na talerzu nie może zabraknąć zieleni, żółci i czerwieni, takich jak szpinak, kabaczek i pomidory.

Odwiedź Centrum Diabetologiczne doktora, aby uzyskać informacje, porady, śledzić poziom cukru we krwi i wiele więcej.

Porady ekspertów na temat życia z cukrzycą

Porady Adriana Vella, MD, endokrynologa, Mayo Clinic, Rochester, Minn.

• Wykorzystaj internet lub smartfon, aby pomóc sobie w kontrolowaniu tego, co jesz. Narzędzia internetowe mogą pomóc w śledzeniu ilości spożywanych kalorii, planowaniu posiłków i dostarczaniu ważnych informacji żywieniowych, które pomogą w dokonywaniu zdrowych wyborów.

• Kup krokomierz. Osoby chore na cukrzycę muszą ćwiczyć. Dla wielu z moich pacjentów oznacza to chodzenie. Wyznacz sobie cel.

Porady Deborah J. Wexler, dr n. med., asystentka profesora medycyny w Harvard Medical School i dyrektor kliniczny oddziału diabetologicznego Massachusetts General Hospital.

• Cukrzyca może być zniechęcająca. Możesz czuć się smutny, niespokojny lub przygnębiony bez wyraźnego powodu. Uzyskaj wsparcie, a będziesz w stanie lepiej radzić sobie z wyzwaniami.

• Kluczem do sukcesu jest kontrola porcji. Nakładaj na talerz taką ilość jedzenia, jaką zamierzasz zjeść, i nie wracaj po dokładkę.

Porady Samuela Andrewsa II, endokrynologa z Ochsner Medical Center w Nowym Orleanie i współautora książki „The New Sugar Busters”.

• Wybieraj pokarmy, które nie podnoszą poziomu cukru we krwi. Oznacza to spożywanie brązowego ryżu lub ryżu basmati oraz pełnoziarnistego chleba i makaronu. Pomijaj soki, jedz całe owoce i błonnik.

• Codzienne ćwiczenia pomagają kontrolować wagę i poziom cukru we krwi. Codziennie wsiadaj na rower, pływaj lub spaceruj.

Znajdź więcej artykułów, przejrzyj poprzednie wydania i przeczytaj bieżące wydanie „doctor the Magazine”.

Lekarz udostępnia podręczną listę pytań, które należy zadać lekarzowi na temat przyjmowania insuliny.

Poniższa lista pytań będzie punktem wyjścia podczas rozmowy z lekarzem.

Insulina występuje w czterech podstawowych postaciach:

Lekarz poinformuje Cię, który rodzaj insuliny będzie najlepiej działał w zależności od typu cukrzycy i poziomu cukru we krwi.

Można ją wstrzykiwać lub wdychać.

Do wstrzykiwania insuliny można użyć strzykawki, penów lub pompy. Istnieje również opcja bezigłowa, zwana wstrzykiwaczem strumieniowym. Peny są najłatwiejsze w użyciu, pompy podają insulinę w sposób ciągły, a strzykawki są najtańsze.

Dowiedz się, ile razy dziennie będziesz musiał robić zastrzyki i ile insuliny należy wstrzyknąć w każdej dawce. Jeśli używasz pompy insulinowej, zapytaj lekarza, kiedy będziesz musiał podać sobie dodatkową dawkę insuliny (bolus).

Jeśli masz cukrzycę typu 1, możesz potrzebować nawet trzech lub czterech wstrzyknięć dziennie. Osoby cierpiące na cukrzycę typu 2 mogą potrzebować tylko jednego wstrzyknięcia insuliny dziennie, ewentualnie zwiększyć dawkę do trzech lub czterech wstrzyknięć.

Dostępna jest także szybko działająca insulina wziewna, którą można stosować wyłącznie przed posiłkami. Jeśli masz cukrzycę typu 1, musisz również stosować insulinę długo działającą.

Porozmawiaj z lekarzem o zaletach i wadach każdej z metod. Decyzja może sprowadzać się do kosztów, dlatego dowiedz się, którą metodę pokryje Twoje ubezpieczenie. Jeśli nie masz ubezpieczenia lub Twój plan nie pokrywa kosztów podawania insuliny w sposób, który preferujesz, zapytaj lekarza o programy, które mogą pomóc Ci pokryć koszty.

Nie ma jednej prostej odpowiedzi na to pytanie. Zależy to od takich czynników jak:

• Rodzaj stosowanej insuliny (szybko działająca, mieszana itp.)

• Jak dużo i jakiego rodzaju żywność spożywasz

• Jak dużo ćwiczysz

• Inne choroby, na które cierpisz

• Rodzaj systemu podawania insuliny (np. zastrzyki, pompa lub inhalator), którego używasz

Lekarz może zalecić przyjmowanie insuliny pół godziny przed posiłkiem, aby była ona dostępna w momencie, gdy cukier z pożywienia dostaje się do krwiobiegu. Dowiedz się, kiedy dokładnie w ciągu dnia należy przyjmować poszczególne zastrzyki i co robić, jeśli zapomnisz o zastrzyku.

Większość osób wstrzykuje insulinę w dolną część brzucha, ponieważ jest ona łatwo dostępna. (Pamiętaj, aby zachować co najmniej 2 cale od pępka). Insulinę można również wstrzykiwać w ramiona, uda lub pośladki.

Poproś swojego lekarza lub edukatora ds. cukrzycy, aby pokazał Ci właściwy sposób wykonywania zastrzyków, w tym jak utrzymywać igłę i skórę w czystości, aby zapobiec zakażeniom. Dowiedz się także, jak obracać miejsce wstrzyknięcia, aby nie dopuścić do powstania twardych, tłustych złogów pod skórą w wyniku wielokrotnych wstrzyknięć.

Niektóre leki mogą nasilać niski poziom cukru we krwi wywołany przez insulinę. Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich przyjmowanych lekach, nawet tych, które zostały kupione bez recepty.

Należy zapytać lekarza o zalecenia żywieniowe, które pomogą w jak najlepszym działaniu insuliny. Na przykład, należy wiedzieć, ile należy jeść podczas każdego posiłku, jakie rodzaje żywności najlepiej spożywać, czy konieczne są przekąski i kiedy należy jeść. Jeśli pijesz alkohol, zapytaj lekarza, czy jest to dozwolone podczas przyjmowania insuliny i jaki powinien być limit.

Lekarz powinien poinformować, jak często należy sprawdzać poziom cukru we krwi za pomocą glukometru. Ustal swój docelowy poziom cukru we krwi przed i po posiłkach, a także w porze snu. Dla większości osób z cukrzycą wartości docelowe to:

• 70 do 130 miligramów na decylitr (mg/dl) przed posiłkami

• Mniej niż 180 mg/dl 2 godziny po posiłku

Zapytaj, co robić, jeśli poziom cukru we krwi nie mieści się w granicach normy i jak często należy badać poziom A1C.

Najczęstsze działania niepożądane to niski poziom cukru we krwi i przyrost masy ciała. Należy zapytać lekarza, jakie inne działania niepożądane mogą wystąpić i co należy zrobić w przypadku ich wystąpienia.

Większość producentów insuliny zaleca przechowywanie jej w lodówce, ale wstrzykiwanie zimnej insuliny może być nieprzyjemne. Przed wstrzyknięciem upewnij się, że ma ona temperaturę pokojową. Zapytaj swojego lekarza, czy insulinę należy przechowywać w lodówce czy w temperaturze pokojowej. Dowiedz się także, jak długo będzie działać Twoja insulina i jak rozpoznać, że się zepsuła.

Takie postępowanie może obniżyć koszty, ale nie jest pozbawione ryzyka. Zapytaj swojego lekarza, czy jest to dla Ciebie bezpieczne i jak utrzymywać strzykawki w czystości, aby nie nabawić się infekcji. Jeśli po każdym użyciu wyrzucasz strzykawki, zapytaj, jak bezpiecznie się ich pozbyć.

Pytania, które może zadać ci lekarz

• Jak się czujesz podczas przyjmowania insuliny?

• Czy zauważyłeś jakieś efekty uboczne?

• Jak reagujesz na dawkę insuliny? Czy masz jakiekolwiek problemy z wysokim lub niskim poziomem cukru we krwi?

• Czy miałeś jakiekolwiek problemy z używaniem strzykawki, penów lub pompy insulinowej?

• Czy wiesz, jak przechowywać i utylizować zużyte strzykawki lub igły?

Jeśli masz jakieś pytania pomiędzy wizytami u lekarza, zapisz je, aby pamiętać, że możesz je zadać następnym razem. Lekarz może sprawdzać postępy w leczeniu, abyś mógł skutecznie kontrolować swoją cukrzycę.

Próbujesz schudnąć z cukrzycą typu 2? Lekarz przedstawia 6 błędów, których należy unikać.

Bez względu na to, czy próbujesz się odchudzać od jakiegoś czasu, czy też niedawno lekarz zachęcił cię do tego, by pomóc ci kontrolować cukrzycę, zdajesz sobie sprawę, że stawka jest wysoka.

Utrata wagi nie tylko pomoże Ci wyglądać i czuć się lepiej, ale może także poprawić poziom cukru we krwi, a w niektórych przypadkach nawet nie będziesz już potrzebować leków.

Jednak niektóre diety są lepsze od innych, a niektóre z nich są szczególnie szkodliwe dla osób cierpiących na cukrzycę typu 2. Nie popełniaj tych sześciu błędów żywieniowych.

Około 80% utraty wagi jest wynikiem zmian w diecie, a pozostałe 20% jest wynikiem aktywności fizycznej. — Michael Dansinger, MD

Błąd nr 1: Uczynienie wszystkich węglowodanów wrogami.

Węglowodany zamieniają się w cukier, więc są złe dla osób z cukrzycą, prawda? Nie do końca. Chociaż zbyt duża ilość węglowodanów może powodować problemy, pewna ich ilość jest niezbędna.

Prawie każdy proces zachodzący w organizmie wymaga węglowodanów – mówi Constance Brown-Riggs, RD, certyfikowany edukator diabetologiczny i autorka książki „The African American Guide to Living Well with Diabetes”. Na przykład, twój mózg potrzebuje węglowodanów, mówi, a niewystarczająca ich ilość może zakłócić twoją pamięć.

„Nawet jeśli masz cukrzycę, prawie połowa kalorii powinna pochodzić z węglowodanów” – mówi Jaclyn London, starszy dietetyk w szpitalu Mount Sinai w Nowym Jorku.

Zbyt niskie spożycie węglowodanów może obniżyć poziom cukru we krwi do niebezpiecznego poziomu u osób, które przyjmują leki zwiększające poziom insuliny, takie jak sulfonylomoczniki (Diabinese, Amaryl) lub meglitynidy (Starlix, Prandin) – mówi London.

Zapytaj swojego lekarza, zarejestrowanego dietetyka lub certyfikowanego edukatora ds. cukrzycy, czy dieta, którą chcesz wypróbować, zapewnia odpowiednie połączenie węglowodanów, białka, tłuszczu i wszystkich potrzebnych składników odżywczych.

Błąd nr 2: Zbyt długi czas bez jedzenia.

„Ważne jest, aby jeść co 3 do 4 godzin” – mówi Carolyn Brown, RD, dietetyk z Nowego Jorku.

Regularne spożywanie posiłków nie tylko pobudza metabolizm, ale także zapobiega zbyt wysokim lub zbyt niskim skokom cukru we krwi.

Pozostawianie godzin bez jedzenia może prowadzić do niskiego poziomu cukru we krwi, co z kolei może przyczynić się do przejadania się.

Zbyt długie przebywanie bez jedzenia może również wpływać na sposób, w jaki organizm przetwarza niektóre leki przeciwcukrzycowe – mówi London. I

Ważne jest jednak, aby pamiętać o kontrolowaniu porcji i kalorii przy każdym posiłku i przekąsce, aby nie przekroczyć całkowitego budżetu kalorycznego na dany dzień.

Błąd nr 3: nadmierne liczenie na „dietetyczne” jedzenie.

Picie koktajli lub jedzenie batonów zamiast posiłków w ramach strategii dietetycznej może pomóc w utracie wagi. Ale nie zamierzasz stosować ich bez końca. Czy masz więc plan na to, co dalej?

„Nie odżywiasz się pełnowartościowymi produktami, a to nie jest zrównoważone” – mówi London.

Innym problemem jest to, że wiele produktów „dietetycznych” zawiera długą listę sztucznych składników. „Celem każdego – niezależnie od tego, czy choruje na cukrzycę, czy nie – jest spożywanie przede wszystkim żywności, która jest minimalnie przetworzona” – mówi Brown-Riggs. Ogólnie rzecz biorąc, lepiej jest spożywać pokarmy w całości, które są jak najbardziej zbliżone do tych występujących w naturze (np. jabłko zamiast chipsów o smaku jabłkowym).

Jeśli masz silny apetyt na słodycze, możesz chcieć zająć się wszystkim, co się do tego przyczynia, niezależnie od tego, czy jest to produkt „dietetyczny”, czy nie.

Błąd nr 4: Obiecuje szybką utratę wagi.

Jeśli brzmi to zbyt pięknie, by mogło być prawdziwe, to prawdopodobnie tak jest, więc zapomnij o „oczyszczaniu” i dietach odchudzających.

„Oczyszczanie organizmu nie jest dobrym sposobem na schudnięcie, ale jest dobrym sposobem na odwodnienie” – mówi Brown-Riggs, która zauważa, że wszelkie utracone kilogramy będą prawdopodobnie pochodzić z wody, a nie z tłuszczu.

Jeśli chcesz utrzymać wagę, najlepiej jest zrzucać ją powoli, w tempie około 1 lub 2 kilogramów tygodniowo. „Stopniowa utrata wagi jest lepsza, ponieważ w ten sposób uczysz się, jak dobrze się odżywiać w realnym świecie” – mówi. „Nie szukaj szybkich rozwiązań. Musisz wprowadzić zmiany, których będziesz mógł się trzymać przez całe życie”.

Błąd nr 5: liczenie na suplementy.

Uważaj na produkty, które twierdzą, że pomogą Ci bardzo szybko schudnąć, a także na te, które twierdzą, że są ziołową „alternatywą” dla leków zatwierdzonych przez FDA.

To prawda, że nie wszystkie suplementy są niebezpieczne. Na przykład chrom może pomóc w utracie wagi i kontroli poziomu cukru we krwi, ale wyniki badań są niejednoznaczne. Co więcej, może on powodować niski poziom cukru we krwi u osób przyjmujących pewne leki przeciwcukrzycowe, które zwiększają wydzielanie insuliny, takie jak Glucotrol, Amaryl i Prandin – mówi Brown-Riggs.

Wniosek z tego taki: Nie próbuj żadnego suplementu bez uprzedniego skonsultowania go z lekarzem, nawet jeśli jest on „naturalny” lub „ziołowy”.

Błąd nr 6: Nieuwzględnienie ćwiczeń fizycznych.

Chociaż to, co jesz, ma największe znaczenie, jeśli chodzi o utratę wagi, aktywność fizyczna również ma kluczowe znaczenie. „Prawie wszyscy moi pacjenci, którzy osiągnęli remisję cukrzycy typu 2, poważnie podchodzą do ćwiczeń fizycznych” – mówi dr Michael Dansinger, dyrektor Diabetes Reversal Program w Tufts Medical Center.

Szacuje on, że około 80% utraty wagi jest wynikiem zmian w diecie, a pozostałe 20% jest wynikiem aktywności fizycznej.

„Ćwiczenia są ważne dla utraty i utrzymania wagi; ponadto u osób, które regularnie ćwiczą, poziom cukru we krwi jest niższy” – mówi London. „Ponadto odpowiednia ilość ruchu może pomóc w uniknięciu powikłań związanych z cukrzycą”.

Postaraj się ruszać co najmniej 3 lub 4 razy w tygodniu, włączając w to ćwiczenia siłowe i cardio. Wzmocnienie metabolizmu daje mu kopa, dzięki czemu spala więcej kalorii.

3 proste treningi na świeżym powietrzu, które pomogą Ci się dobrze bawić i jednocześnie poprawić kondycję.

Kiedy się ruszasz, Twój organizm lepiej wykorzystuje insulinę. Tej jesieni wyjdź na zewnątrz, wykonując przyjemny, elastyczny trening, taki jak spacer, pływanie lub jazda na rowerze.

Jacqueline Shahar, fizjolog ćwiczeń w Joslin Diabetes Center w Bostonie, sugeruje, aby przed rozpoczęciem programu ćwiczeń porozmawiać z lekarzem. Zawsze sprawdzaj poziom cukru we krwi przed i po ćwiczeniach. Może być konieczne dostosowanie dawki insuliny lub leków doustnych.

Jest to łatwe, można to robić prawie wszędzie, a rozpoczęcie ćwiczeń to pestka. Kup parę wygodnych butów do ćwiczeń z grubymi, elastycznymi podeszwami. Noś ubrania z tkanin syntetycznych, które zapewnią Ci suchość i wygodę.

Cel to 30 minut dziennie przez co najmniej 5 dni w tygodniu. Jeśli długi spacer wydaje się zbyt intensywny, podziel go na małe kawałki. Jeśli dopiero zaczynasz ćwiczyć, zacznij od 10 minut – radzi Shahar.

Jest to świetny wybór, jeśli masz neuropatię stóp. „Jazda na rowerze zapewnia niższy poziom ciśnienia w stopach i pomaga zwiększyć przepływ krwi do nóg” – mówi.

Wszystko, czego potrzebujesz, to rower (wystarczy dowolny rodzaj), wygodne ubranie i para dobrych butów z zamkniętymi palcami. Dobrym pomysłem jest także kask.

Wsiądź na rower i jedź przez 10-20 minut w tempie od niskiego do umiarkowanego. Jeśli dopiero zaczynasz, najlepiej jeździć po płaskiej powierzchni. Gdy poczujesz się pewniej i nabierzesz sił, stopniowo wydłużaj czas jazdy, zwiększaj tempo i pokonuj wzniesienia.

. Jest to idealny trening cardio, który nie obciąża stawów. Noś buty basenowe, aby uniknąć poślizgnięcia lub obtarcia stóp.

Spróbuj pływać w kółko przez 10 minut. W razie potrzeby rób przerwy między okrążeniami. Możesz także spróbować zajęć aerobiku wodnego.

W miarę nabierania sił można zwiększać liczbę okrążeń. Shahar radzi, aby co tydzień lub dwa zwiększać ich liczbę o 10% do 15%. Jeśli zaczniesz od 10 minut, po tygodniu zwiększ czas do 11 minut.

To, nie tamto

Jeśli masz zaawansowaną chorobę oczu związaną z cukrzycą, zwaną retinopatią proliferacyjną, unikaj aktywności związanych z dźwiganiem ciężarów, takich jak chodzenie. Zamiast tego spróbuj jeździć na rowerze lub pływać.

Jeśli cierpisz na chorobę nerek (nefropatię), najlepiej jest wykonywać lekkie lub umiarkowane ćwiczenia. Spacery, jazda na rowerze i pływanie są w porządku, ale należy je wykonywać w krótkich, 5-10-minutowych sesjach.

Jeśli cierpisz na neuropatię autonomiczną, która może powodować zawroty głowy, wpływać na rytm serca i zdolność organizmu do wykrywania niskiego poziomu cukru we krwi, porozmawiaj z lekarzem o ćwiczeniach na bezpiecznym poziomie.

Jeśli masz owrzodzenie lub deformację stopy, wybierz ćwiczenia, które nie obciążają stopy, np. jazdę na rowerze. Unikaj pływania i spacerów. Dbaj o czystość i suchość stóp.

Pobierz aplikację na iPada, aby pobrać bieżące wydanie „doctor Magazine”.

Benfotiamina jest syntetyczną postacią witaminy B1, która według niektórych osób może pomóc w leczeniu uszkodzeń nerwów związanych z cukrzycą i innych schorzeń. Oto, co mówią badania.

Pierwsze badania nad potencjalnymi korzyściami płynącymi ze stosowania benfotiaminy wykazały pewne nadzieje. Potrzeba jednak więcej dowodów na poparcie jej twierdzeń zdrowotnych.

Co to jest związek z ochroną zdrowia?

Tiamina, naturalna wersja benfotiaminy, to witamina z grupy B, którą można uzyskać z produktów takich jak pełne ziarna, mięso, rośliny strączkowe i orzechy. Pomaga ona w rozwoju i pracy komórek organizmu.

Niedobór tiaminy – kiedy nie otrzymujesz jej wystarczającej ilości – jest rzadki w Stanach Zjednoczonych. Jednak niski jej poziom może być związany z pewnymi problemami zdrowotnymi, w tym z cukrzycą i chorobą Alzheimera. Naukowcy chcą się dowiedzieć, czy podniesienie jej poziomu za pomocą suplementów może pomóc.

Twój organizm może mieć trudności z przyswajaniem tiaminy. W tym miejscu z pomocą przychodzi benfotiamina. Benfotiamina, która po dostaniu się do organizmu zamienia się w tiaminę, może łatwiej osiągnąć odpowiedni poziom.

Oto, co mówią badania nad tym suplementem.

Powikłania cukrzycy

Niektóre wczesne badania sugerują, że benfotiamina sama lub z innymi witaminami z grupy B może łagodzić objawy uszkodzenia nerwów (neuropatii) u osób z cukrzycą typu 1 lub typu 2. Badania te były jednak niewielkie i trwały zaledwie kilka tygodni. Inne badania nie wykazały żadnych korzyści dla nerwów.

Nie wiadomo również, czy benfotiamina może pomóc w zapobieganiu lub leczeniu innych powikłań cukrzycy, takich jak niewydolność serca, choroby nerek (nefropatia) i uszkodzenia oczu (retinopatia).

Choroba Alzheimera

National Institute on Aging finansuje niewielkie badanie pilotażowe, którego celem jest sprawdzenie, czy benfotiamina mogłaby spowolnić spadek zdolności umysłowych, takich jak myślenie i zapamiętywanie, u osób z łagodną postacią choroby Alzheimera. Jeśli wyniki okażą się obiecujące, może to utorować drogę do dalszych badań.

Dotychczas nie przeprowadzono dużych, dobrze zaprojektowanych badań nad zastosowaniem benfotiaminy w leczeniu choroby Alzheimera.

Uzależnienie od alkoholu

Długotrwały problem z alkoholem może obniżyć poziom tiaminy, naturalnej wersji benfotiaminy.

Jedno z niewielkich badań sugeruje, że duża dzienna dawka benfotiaminy może pomóc w ograniczeniu picia u kobiet z zaburzeniami spowodowanymi używaniem alkoholu. Inne badanie wykazało, że może ona złagodzić cierpienie psychiczne u mężczyzn, którzy przestali pić, aby wyleczyć się z ciężkiego alkoholizmu.

Potrzeba jednak znacznie więcej badań.

Na co zwracać uwagę

Niektórzy producenci suplementów diety twierdzą, że benfotiamina jest korzystna dla poziomu cukru we krwi, nerwów i układu odpornościowego. Bądź ostrożny wobec tego szumu. Przed rozpoczęciem stosowania tego suplementu porozmawiaj z lekarzem.

Poinformuj go o wszystkich przyjmowanych lekach i innych suplementach. Lekarz może sprawdzić, czy benfotiamina może wpływać na sposób działania leków. Zapytaj lekarza, jaką markę preparatu powinieneś kupić, w jakiej dawce i jak długo powinieneś go stosować.

W niektórych badaniach u osób, które przyjmowały codziennie doustnie 300-600 miligramów benfotiaminy, nie zaobserwowano poważnych skutków ubocznych. Może ona jednak wywołać wysypkę skórną u osób ze skłonnością do alergii.

Wykonywanie zaledwie siedmiu szybkich czynności dziennie może pomóc Ci kontrolować swój stan zdrowia.

Kiedy chorujesz na cukrzycę typu 2, pamiętanie o wszystkich codziennych zadaniach często jest nie lada sztuką. Nora Saul, RD, CDE, edukator ds. cukrzycy i kierownik ds. żywienia w Joslin Diabetes Center w Bostonie, proponuje listę kontrolną „zdrowych nawyków”, która pomoże Ci przetrwać dzień.

Sprawdzaj poziom cukru we krwi.

Większość osób z cukrzycą typu 2 musi sprawdzać poziom cukru we krwi, zwanego również glukozą, co najmniej raz dziennie. „To minimum” – mówi Saul. Częstotliwość zależy jednak od planu leczenia. Na przykład osoby, które przyjmują insulinę cztery razy dziennie, będą musiały badać poziom glukozy we krwi częściej, w tym przed każdym posiłkiem.

Szczotkuj i nitkuj zęby dwa razy dziennie.

„Możesz o tym nie myśleć, ale jest to bardzo ważne dla osób z cukrzycą” – mówi Saul. Jeśli cierpisz na chorobę zębów lub infekcję, na przykład zapalenie dziąseł, problem ten może spowodować wzrost poziomu glukozy we krwi. „Kiedy poziom cukru we krwi jest wysoki, jest on również wysoki w ślinie i jamie ustnej, co może prowadzić do powstania środowiska, w którym mogą rozwijać się bakterie”. To może powodować więcej ubytków i chorób dziąseł, jeśli nie szczotkujesz i nie nitkujesz zębów regularnie.

Przyjrzyj się swoim stopom.

Cukrzyca może powodować, że Twoje stopy słabiej odczuwają ból. Jeśli nie zauważysz skaleczenia lub pęcherza na stopie, może się ono przekształcić w ranę, którą trudno wyleczyć. Sprawdzaj dokładnie obie stopy pod kątem pęcherzy, skaleczeń, zadrapań, siniaków, zaczerwienień lub obrzęków. Jeśli zauważysz jakiekolwiek problemy, zgłoś się do lekarza.

Zapoznaj się z zapasami leków przeciwcukrzycowych.

Jeśli lekarz tak zaleci, zawsze noś przy sobie źródło węglowodanów, aby leczyć niski poziom cukru we krwi. Upewnij się, że masz je pod ręką, niezależnie od tego, czy są to tabletki glukozy, żelki, żelki, dżem lub galaretka, karton soku czy zwykły (nie dietetyczny) napój gazowany. Codziennie sprawdzaj też, czy masz przy sobie zapasowe zapasy, jeśli używasz pompy insulinowej.

Zapewnij sobie trochę ruchu.

Idealnie byłoby, gdyby osoby chore na cukrzycę wykonywały co najmniej 150 minut tygodniowo umiarkowanych lub energicznych ćwiczeń aerobowych. „Najlepiej jest robić coś, co podnosi tętno” – mówi Saul. Nawet prace domowe i ogrodnicze pomogą Ci się poruszać”.

Jedz owoce i warzywa.

Dąż do spożywania co najmniej dwóch porcji nieskrobiowych warzyw dziennie, zwłaszcza zielonych liści. „Szpinak, jarmuż, boćwina szwajcarska, bok choy” – mówi Saul. „Są bardzo niskokaloryczne, a mają wspaniałe witaminy, minerały i przeciwutleniacze”. Codziennie spożywaj też świeże owoce. To lepszy wybór niż suszone owoce lub soki, które mogą spowodować nadmierny wzrost poziomu cukru we krwi.

Podchodź do jedzenia z rozwagą.

Zadaj sobie pytanie: Dlaczego jesz? Czy jesteś głodny, zdenerwowany, niespokojny lub znudzony? A może jesz ten smakołyk dla czystej przyjemności? „Bardzo często zatrzymanie się i uświadomienie sobie tego, co się robi, to już połowa sukcesu” – mówi Saul. Od czasu do czasu można sobie pozwolić na odrobinę szaleństwa.

Znajdź więcej artykułów, przejrzyj poprzednie wydania i przeczytaj bieżący numer „doctor Magazine”.

Wysokie ciśnienie krwi może pogarszać przebieg cukrzycy, ale ćwiczenia, zmiana diety i odpowiednia ilość snu mogą pomóc w walce z jej negatywnymi skutkami.

Kiedy masz zarówno wysokie ciśnienie krwi, jak i cukrzycę, cukrzyca jest ogniem, a wysokie ciśnienie krwi benzyną dolewaną do ognia. Wysokie ciśnienie krwi potęguje szkodliwe skutki zdrowotne cukrzycy poprzez nasilenie stanów zapalnych i uszkodzenie naczyń krwionośnych. Może sprzyjać chorobom nerek i zawałom serca, a także zwiększać prawdopodobieństwo wystąpienia udaru mózgu.

Badania wykazują, że idealne ciśnienie krwi w celu zapobiegania tym i innym powikłaniom cukrzycy wynosi mniej niż 120/80. Należy jednak porozmawiać z lekarzem na temat idealnego dla siebie zakresu ciśnienia i sposobu jego osiągnięcia.

Jeśli ciśnienie krwi jest nieco powyżej normy, lekarz prawdopodobnie zaleci dietę niskosolną i ćwiczenia fizyczne. Należy ograniczyć ilość sodu do 2300 miligramów dziennie, czyli około jednej płaskiej łyżeczki soli. Można stosować dietę podobną do diety DASH (Dietary Approaches to Stop Hipertension), która jest uboga w sól i zawiera mieszankę składników odżywczych, takich jak potas i magnez, które pomagają obniżyć ciśnienie krwi (choć może być konieczne ograniczenie potasu, jeśli u pacjenta występuje schyłkowa niewydolność nerek).

Ważny jest również sen. W rzeczywistości jest on równie ważny jak ograniczenie soli w kontrolowaniu ciśnienia krwi i cukrzycy. Jeśli będziesz spać co najmniej 6-7 godzin na dobę, uzyskasz znaczną poprawę zarówno ciśnienia krwi, jak i poziomu cukru we krwi.

Możesz uniknąć stosowania leków na ciśnienie krwi przez jakiś czas, ograniczając spożycie soli i tracąc na wadze, ale prawdopodobnie i tak będziesz musiał coś zażywać. Jeśli Twoje najwyższe (skurczowe) ciśnienie krwi wynosi znacznie powyżej 130, masz nadciśnienie od 4 do 6 lat lub masz objawy powikłań, takich jak uszkodzenie nerek lub siatkówki, prawie na pewno będziesz musiał przyjmować przynajmniej jeden lek na ciśnienie krwi, oprócz stosowania diety i ćwiczeń fizycznych. Niektóre z tych leków są lepsze niż inne dla osób z cukrzycą. Leki moczopędne i wiele beta-blokerów może podnosić poziom cukru we krwi. Dlatego zamiast nich zacznę od blokera wapnia lub blokera receptora angiotensyny II (ARB), które mają mniejszy wpływ na poziom cukru we krwi.

Jeśli jeden lek nie obniża ciśnienia krwi, lekarz może dodać jeszcze jeden lub dwa inne leki. Po rozpoczęciu przyjmowania leków, pacjent będzie musiał pozostać przy nich. Jeśli zdecydujesz, że ciśnienie krwi jest dobrze kontrolowane i przestaniesz przyjmować leki, cała ochrona serca i naczyń krwionośnych, którą wytworzyłeś, zniknie w ciągu kilku dni.

Nagłe wahania poziomu cukru we krwi są szkodliwe dla organizmu. Oto 4 produkty spożywcze i napoje, na które należy uważać.

Kiedy już wydaje ci się, że dokonujesz właściwych wyborów żywieniowych, poziom cukru we krwi zaczyna gwałtownie spadać. Żywność i napoje mogą mieć wpływ, którego się nie spodziewasz, a te zaskakujące zmiany poziomu cukru we krwi mogą być szkodliwe (potencjalnie powodując niski lub wysoki poziom). Oto kilka rzeczy, które powinieneś wziąć pod uwagę:

. Liczenie węglowodanów to sposób na życie, gdy masz cukrzycę. Chleb może naprawdę podnieść poziom tych węglowodanów, ale nie każde pieczywo jest sobie równe.

Myślisz, że nie ma różnicy między bajglem a angielską muffinką? Jeden zwykły angielski muffin ma 140 kalorii i 27 gramów węglowodanów. Bajgiel o średnicy 4 cali zawiera 294 kalorie i 58 gramów węglowodanów. To mniej więcej tyle samo kalorii i jeszcze więcej węglowodanów, co pączek w lukrze.

„Chodzi o wielkość porcji. Niektóre bajgle są wielkości talerza” – mówi Pamela Allweiss, MD, MPH. Jest ona pracownikiem medycznym w oddziale diabetologii w CDC.

Wszystkie owoce zawierają cukier, ale czy wiesz, że różne formy tego samego owocu zawierają go w bardzo różnej ilości?

Suszone owoce zawierają więcej cukru niż ich świeże odpowiedniki. Dziesięć winogron, które ważą około 1,75 uncji, ma 34 kalorie i 8 gramów cukru. Suszone owoce zawierają również wodę, która napełnia organizm. Jednorazowe opakowanie rodzynek o wadze 1,5 uncji zawiera 129 kalorii i 15 gramów cukru, ale nie zawiera wody.

„Bez wody cukier jest bardziej skoncentrowany w suszonych owocach. A mniejszy rozmiar sprawia, że prawdopodobnie zjesz ich więcej” – mówi Allweiss.

Podobnie zwodnicze są soki owocowe. 5 uncji pomarańczy z Florydy ma 65 kalorii, 13 gramów cukru i 3 gramy błonnika. Natomiast 8-litrowa szklanka soku zawiera 112 kalorii, 24 gramy cukru i zero błonnika.

. Mają zdrowy wizerunek i pomagają uzupełnić płyny i elektrolity, takie jak sód i potas, które można stracić podczas intensywnych ćwiczeń. Mają one jednak od 13 do 19 gramów węglowodanów na 8 uncji. Ten rodzaj zastrzyku energii jest niezbędny tylko w przypadku treningów trwających ponad godzinę.

„Istnieją specjalne preparaty dla osób z cukrzycą, które biegają w maratonach lub jeżdżą na rowerze na długich dystansach” – mówi Allweiss – „ale dla większości osób [które nie wykonują takich czynności] najlepsza jest woda”.

Alkohol jest znany ze swoich kalorii i węglowodanów. „Wiele osób z cukrzycą myśli: 'Nie będę jadł, bo dziś wieczorem wypiję moje kalorie’ – mówi Linda M. Siminerio, RN, PhD, CDE. Jest ona dyrektorem Instytutu Diabetologicznego Uniwersytetu w Pittsburghu.

Alkohol może jednak obniżać poziom cukru we krwi, a pusty żołądek może być niebezpieczny. Jeden drink może zwiększyć uwalnianie insuliny w organizmie, powodując obniżenie poziomu cukru we krwi. Kiedy poziom cukru we krwi spada, organizm powinien uwolnić glukozę, aby go przywrócić. Alkohol może blokować uwalnianie glukozy i utrzymywać zbyt niski poziom cukru we krwi – mówi Siminerio.

„Osoby chore na cukrzycę, jeśli piją, muszą pić zdrowo. Istnieje ryzyko, że poziom cukru we krwi może być niski. Upewnij się, że zjesz coś, co zrównoważy działanie alkoholu” – mówi. „Używaj bezkalorycznych mikserów i pij z umiarem”.

. Mówiąc o umiarze, cukrzyca nie oznacza, że nie można wypić piwa podczas meczu lub zjeść bajgla na śniadanie. „Większość rzeczy może być uwzględniona w planie zdrowotnym z umiarem” – mówi Allweiss.

Pobierz aplikację na iPada, aby pobrać bieżące wydanie „Doctor Magazine”.

Lekarz wyjaśnia, w jaki sposób organizm wykorzystuje glukozę i co się dzieje, gdy poziom glukozy we krwi jest zbyt wysoki.

Insulina jest hormonem, który przenosi glukozę z krwi do komórek w celu uzyskania energii i magazynowania. U osób chorych na cukrzycę stężenie glukozy we krwi jest wyższe niż normalnie. Albo nie mają wystarczającej ilości insuliny do jej przenoszenia, albo ich komórki nie reagują na insulinę tak dobrze, jak powinny.

Wysokie stężenie glukozy we krwi przez dłuższy czas może uszkodzić nerki, oczy i inne narządy.

Jak organizm wytwarza glukozę

Pochodzi ona głównie z pokarmów bogatych w węglowodany, takich jak chleb, ziemniaki i owoce. Podczas jedzenia pokarm przemieszcza się przez przełyk do żołądka. Tam kwasy i enzymy rozkładają go na drobne kawałki. Podczas tego procesu uwalniana jest glukoza.

Trafia ona do jelit, gdzie jest wchłaniana. Stamtąd przechodzi do krwiobiegu. Po dostaniu się do krwi insulina pomaga glukozie dotrzeć do komórek.

Energia i jej magazynowanie

Twój organizm jest zaprojektowany w taki sposób, aby utrzymywać stały poziom glukozy we krwi. Komórki beta w trzustce monitorują poziom cukru we krwi co kilka sekund. Kiedy po jedzeniu poziom glukozy we krwi wzrasta, komórki beta uwalniają do krwiobiegu insulinę. Insulina działa jak klucz, odblokowując komórki mięśni, tłuszczu i wątroby, aby glukoza mogła się do nich dostać.

Większość komórek Twojego ciała wykorzystuje glukozę wraz z aminokwasami (składnikami budulcowymi białek) i tłuszczami do produkcji energii. Jest ona jednak głównym źródłem paliwa dla Twojego mózgu. Komórki nerwowe i znajdujące się tam przekaźniki chemiczne potrzebują glukozy do przetwarzania informacji. Bez niej mózg nie byłby w stanie dobrze pracować.

Po wykorzystaniu przez organizm potrzebnej mu energii, resztki glukozy są przechowywane w wątrobie i mięśniach w postaci małych wiązek zwanych glikogenem. Organizm może zmagazynować wystarczającą ilość energii na około jeden dzień.

Gdy nie jesz przez kilka godzin, poziom glukozy we krwi spada. Trzustka przestaje wydzielać insulinę. Komórki alfa w trzustce zaczynają produkować inny hormon, zwany glukagonem. Daje on sygnał wątrobie, aby rozłożyła zmagazynowany glikogen i zamieniła go z powrotem w glukozę.

Ta z kolei trafia do krwiobiegu, gdzie uzupełnia zapasy do czasu, aż będziesz mógł znowu jeść. Wątroba może również wytwarzać glukozę we własnym zakresie, wykorzystując produkty odpadowe, aminokwasy i tłuszcze.

Poziom glukozy we krwi a cukrzyca

Po jedzeniu poziom cukru we krwi zazwyczaj wzrasta. Następnie spada kilka godzin później, ponieważ insulina przenosi glukozę do komórek. Pomiędzy posiłkami poziom cukru we krwi powinien wynosić mniej niż 100 miligramów na decylitr (mg/dl). Jest to tzw. poziom cukru we krwi na czczo.

Istnieją dwa typy cukrzycy:

• W cukrzycy typu 1 organizm nie otrzymuje wystarczającej ilości insuliny. Układ odpornościowy atakuje i niszczy komórki trzustki, w których wytwarzana jest insulina.

• W cukrzycy typu 2 komórki nie reagują na insulinę tak, jak powinny. Trzustka musi więc wytwarzać coraz więcej insuliny, aby glukoza dostała się do komórek. W końcu trzustka ulega uszkodzeniu i nie jest w stanie wytwarzać wystarczającej ilości insuliny, aby zaspokoić potrzeby organizmu.

Bez wystarczającej ilości insuliny glukoza nie może przemieszczać się do komórek. Poziom glukozy we krwi utrzymuje się na wysokim poziomie. Poziom powyżej 200 mg/dl 2 godziny po posiłku lub powyżej 125 mg/dl na czczo oznacza wysoki poziom glukozy we krwi, zwany hiperglikemią.

Zbyt duża ilość glukozy w krwiobiegu przez dłuższy czas może uszkodzić naczynia, które doprowadzają bogatą w tlen krew do narządów. Wysoki poziom cukru we krwi może zwiększać ryzyko wystąpienia:

• chorób serca, zawału serca i udaru mózgu

• Choroby nerek

• Uszkodzenie nerwów

• Choroba oczu zwana retinopatią

Osoby chore na cukrzycę muszą często badać poziom cukru we krwi. Ćwiczenia, dieta i leki mogą pomóc w utrzymaniu prawidłowego poziomu glukozy we krwi i zapobiec tym powikłaniom.

Lekarz wyjaśnia, w jaki sposób hormon glukagon pomaga wyrównać poziom cukru we krwi i leczyć hipoglikemię.

Jest on wytwarzany w trzustce, małym narządzie znajdującym się nad wątrobą, i może podnosić poziom glukozy (cukru) we krwi. Jest to paliwo, którego mięśnie i narządy używają do pracy i zachowania zdrowia.

Glukagon pomaga wątrobie w rozkładaniu spożywanego pokarmu na glukozę.

Jeśli poziom cukru we krwi spadnie zbyt nisko, może dojść do hipoglikemii. Może to powodować zawroty głowy, ospałość, a nawet omdlenia. Glukagon może pomóc w hipoglikemii, dzięki czemu znów poczujesz się dobrze.

Jak działa glukagon

Glukagon współpracuje z wątrobą, aby przekształcić rodzaj zmagazynowanego cukru zwanego glikogenem w glukozę. Glukoza przechodzi z wątroby do krwi, aby dostarczyć energii.

Glukagon może powiedzieć wątrobie, aby nie pobierała zbyt dużej ilości glukozy ze spożywanego pokarmu i zamiast tego uwalniała zmagazynowany cukier do krwi. Może to utrzymywać poziom glukozy na stałym poziomie.

Jeśli poziom cukru we krwi spadnie zbyt nisko, trzustka uwalnia glukagon, aby nakazać wątrobie wytworzenie większej ilości glukozy.

Glukagon może również odgrywać rolę w procesie wytwarzania glukozy przez aminokwasy (związki, z których zbudowane są mięśnie i tkanki organizmu). Może też rozkładać trójglicerydy, czyli tłuszcz, który magazynuje organizm, na paliwo.

Glukagon i insulina

Glukagon i insulina, inny rodzaj hormonów, powinny działać jako zespół, aby utrzymać równowagę poziomu cukru we krwi.

Komórki trzustki, które wytwarzają glukagon, są podobne do komórek wytwarzających insulinę. Twój organizm potrzebuje jej, aby zamienić cukier we krwi w paliwo.

Jeśli masz cukrzycę, Twój organizm albo nie wytwarza insuliny, albo wytwarza jej za mało. Może to zmienić sposób wytwarzania glukagonu przez organizm.

Zazwyczaj jedzenie dostarcza organizmowi potrzebnego cukru i energii. Poziom glukagonu spada, ponieważ wątroba nie musi wytwarzać więcej cukru, aby zasilić mięśnie.

W przypadku cukrzycy trzustka nie przestaje wytwarzać glukagonu podczas jedzenia. Może to spowodować nadmierne podwyższenie poziomu cukru we krwi po posiłku.

Zbyt duża produkcja glukagonu może również wystąpić w przypadku nagłej utraty wagi z jakiegokolwiek powodu. Rzadko zdarza się, aby ktoś wytworzył zbyt mało glukagonu, choć zdarza się to czasem u niemowląt.

Gdy poziom cukru we krwi spada zbyt nisko

Hipoglikemia oznacza zbyt niski poziom cukru we krwi. Możesz ją mieć, jeśli czujesz, że:

• Zdezorientowany

• Dizzy

• Trudności z mową

• Bóle głowy

• Głodny

• Lekkomyślny

• Nudności

• Nerwowy

• Chwiejny lub niestabilny

• Spocony

Hipoglikemia może wystąpić także podczas snu. Może to powodować koszmary senne lub nocne poty. Możesz krzyczeć przez sen lub budzić się z uczuciem zmęczenia lub zdezorientowania.

Łagodną hipoglikemię można leczyć za pomocą słodkiej przekąski, napoju lub tabletki glukozy. Dzięki temu poziom cukru we krwi szybko wróci do normy.

Jeśli poziom cukru we krwi jest zbyt niski, pacjent może zemdleć lub nawet zapaść w śpiączkę. Osoby z cukrzycą typu 1 są bardziej narażone na ten ciężki rodzaj hipoglikemii. Może ona jednak wystąpić także u osób z cukrzycą typu 2, które przyjmują insulinę. Ważne jest, aby wszystkie osoby chore na cukrzycę kontrolowały poziom cukru we krwi.

Aby leczyć ciężką hipoglikemię, należy szybko podać glukagon. Jeśli zemdlałeś, ktoś może podać Ci zastrzyk z tego hormonu, aby podnieść poziom cukru we krwi.

Lekarz może przepisać zestaw do podawania glukagonu w nagłych wypadkach. Zawiera on hormon w postaci proszku i strzykawkę wypełnioną płynem. Znajduje się w nim jasna instrukcja, jak szybko wymieszać i wstrzyknąć zastrzyk glukagonu.

Naucz rodzinę, współlokatorów lub współpracowników, jak zrobić zastrzyk w przypadku, gdy zemdlejesz. Jeśli Twoje dziecko choruje na cukrzycę, możesz przekazać pielęgniarce szkolnej zestaw do podawania glukagonu, który będzie używany w nagłych wypadkach.

Po podaniu glukagonu powinieneś odzyskać przytomność. Sprawdzaj swój zestaw co sześć miesięcy, aby upewnić się, że nie upłynął termin ważności leku.