Lekarz mówi ci.

Szukasz sposobów, aby utrzymać poziom cukru we krwi na właściwym poziomie? Zapoznaj się z tymi wskazówkami lekarza, jak kontrolować poziom glukozy u osób z cukrzycą typu 2.

1/15

Przynajmniej raz dziennie sprawdzaj poziom cukru we krwi za pomocą glukometru i zapisuj odczyty. Wiedz, co jest normalne, wysokie, a co niskie. Będziesz w stanie zauważyć prawidłowości i przekazać swojemu zespołowi medycznemu informacje potrzebne do opracowania planu leczenia, gdy sprawy przybiorą zły obrót.

Zwracaj uwagę na porcje

2/15

Nawet jeśli odżywiasz się zdrowo, możesz zjeść za dużo tego, co dobre. Dobra zasada: Wypełnij połowę talerza owocami i warzywami, a drugą połowę podziel między chude białko i zboże.

Napełnij się błonnikiem

3/15

To dobry sposób na uzupełnienie posiłków. A ponieważ organizm go nie trawi, nie podnosi poziomu cukru we krwi. Staraj się spożywać co najmniej 25 gramów dziennie. Dobrym źródłem są owoce i warzywa bez skórki, produkty pełnoziarniste i rośliny strączkowe.

Mądrze gospodaruj węglowodanami

4/15

Węglowodany zamieniają się w glukozę zaraz po zjedzeniu. Dlatego tak ważne jest kontrolowanie ich spożycia. Wybierając węglowodany, dawaj organizmowi to, co dobre: owoce, warzywa, pełne ziarna i fasolę. Zrezygnuj z mniej zdrowych produktów, takich jak białe pieczywo i biały ryż.

Zachowaj zimną krew

5/15

Kiedy masz cukrzycę, szybciej niż inni ludzie odczuwasz gorąco. Gorące ciało nie radzi sobie tak dobrze z poziomem cukru we krwi. Noś luźne, chłodne ubrania i kapelusz. Gdy temperatura jest najwyższa, korzystaj z klimatyzacji. ??

Ruszaj się fizycznie

6/15

Regularne ćwiczenia fizyczne sprawiają, że insulina lepiej działa w organizmie. Aktywność fizyczna jest niezbędna do obniżenia poziomu cukru we krwi, więc znajdź swój rytm ćwiczeń. Spaceruj, przepłyń kilka okrążeń, ćwicz jogę, tańcz – znajdź coś, co sprawia ci przyjemność, i uczyń z tego część każdego dnia.

Nie przesadzaj z alkoholem

7/15

Nie musisz go całkowicie unikać – ale bądź rozsądna, jeśli pijesz. Jeśli pijesz, kobiety powinny ograniczyć się do jednego 12-uncjowego piwa, jednego 5-uncjowego kieliszka wina lub 1,5 uncji likieru dziennie. Mężczyźni powinni wypijać tylko dwa razy tyle. I nie należy pić na pusty żołądek lub gdy poziom cukru we krwi jest niski.

Drzemka, żeby nie stracić

8/15

Zły sen sprawia, że jesteś zrzędliwy i zmęczony. Czy wiesz, że następnego dnia może on również podnieść poziom cukru we krwi? Co więcej, sprawia, że Twój mózg jest zamglony, a hormony rozregulowane. Uczyń sen priorytetem: Wyłącz ekrany, wycisz się i staraj się spać 8 godzin dziennie.

Uważaj na wagę

9/15

Dodatkowe kilogramy obciążają organizm i podnoszą poziom cukru we krwi. Niewielkie zmiany każdego dnia mogą sprawić, że osiągniesz zdrowszą wagę. Zapisuj swoje posiłki i przekąski każdego dnia, aby mieć lepszy obraz tego, co jesz. Znajdź sposób, by ruszać się co najmniej 30 minut dziennie. Nawet zrzucenie 10-15 kilogramów może zrobić wielką różnicę.

Pamiętaj o lekach

10/15

Niektóre osoby z cukrzycą typu 2 mogą radzić sobie z chorobą bez leków. Tylko lekarz może podjąć taką decyzję. Jeśli potrzebujesz insuliny lub innych leków, przyjmuj je zgodnie z zaleceniami, nawet jeśli czujesz się dobrze. Mają one bezpośredni wpływ na poziom cukru we krwi i pomagają kontrolować wzloty i upadki.

Mądrze podróżuj

11/15

Cukrzyca nie musi Cię ograniczać. Możesz kontrolować poziom cukru we krwi, kiedy jesteś w ruchu – nawet podczas podróży. Wymaga to tylko pewnych przygotowań. Przed każdą podróżą porozmawiaj z lekarzem. Nigdy nie wychodź z domu bez swoich leków i przekąsek. Spakuj więcej, niż myślisz, że będziesz potrzebował, aby ich nie zabrakło.

Wypełnij listę członków rodziny

12/15

Cukrzyca jest sprawą rodzinną. Jeśli osoby, które z Tobą mieszkają (i jedzą), wiedzą, co jest zdrowe, a co nie, zarządzanie poziomem cukru we krwi staje się o wiele łatwiejsze. Zastanów się nad wzięciem udziału w zajęciach z partnerem lub dziećmi, abyście wszyscy byli na bieżąco z diabetologicznym stylem życia.

Uwolnij się od presji

13/15

Gdy stres jest wysoki, w organizmie pojawia się hormon zwany kortyzolem. Jego zbyt duża ilość zaburza gospodarkę cukrem we krwi. Jeśli możesz wyeliminować stres ze swojego życia, zrób to. Jeśli nie, zmień sposób, w jaki na niego reagujesz: Zacznij medytować, dobrze się odżywiać i wysypiać, skorzystaj z pomocy doradcy i ćwicz. Dbałość o zdrowie psychiczne poprawia także zdrowie fizyczne.

Filtruj tłuszcze

14/15

Twój organizm potrzebuje tłuszczu do produkcji energii. Ale złe tłuszcze, takie jak tłuszcze nasycone i tłuszcze trans, mogą mieć negatywny wpływ na poziom cukru we krwi. Wybieraj zdrowe tłuszcze, takie jak tłuszcze jednonienasycone, omega-3 i wielonienasycone. Zamiast czerwonego mięsa wybieraj ryby i chude mięso. Unikaj smażonych potraw. Wybieraj niskotłuszczowy nabiał i zrezygnuj z sosów.

Pij

15/15

Cukrzyca może doprowadzić do wysuszenia organizmu. W takiej sytuacji Twoja krew walczy o utrzymanie niskiego poziomu cukru. To sprawia, że częściej chodzisz do toalety, co jeszcze bardziej Cię odwadnia. Nie czekaj z piciem, aż poczujesz pragnienie. Znajdź butelkę z wodą, którą lubisz i noś ją wszędzie ze sobą. Zapytaj swojego lekarza, ile wody powinieneś pić każdego dnia. Ogranicz także spożycie kofeiny.

Dowiedz się, dlaczego Twój lekarz może zasugerować stosowanie leku zwanego inhibitorami SGLT2 w leczeniu cukrzycy typu 2 i poznaj możliwe skutki uboczne.

Celem leczenia cukrzycy typu 2 jest zwiększenie dostępności w organizmie hormonu zwanego insuliną, aby utrzymać poziom cukru we krwi na prawidłowym poziomie. Można to osiągnąć na wiele sposobów.

Najprostszym sposobem leczenia jest podanie zastrzyku insuliny w celu zwiększenia jej ilości w organizmie. Można również przyjmować leki, które pobudzają organizm do wydzielania większej ilości insuliny. Inne leki zwiększają wrażliwość organizmu na insulinę lub spowalniają szybkość wchłaniania węglowodanów do krwiobiegu.

Inhibitory SGLT2 działają w inny sposób, aby obniżyć poziom cukru we krwi. Hamują one działanie białek zwanych „sodowo-glukozowym kotransporterem 2”, które pomagają nerkom w ponownym wchłanianiu glukozy (cukru) z krwi. Po zażyciu inhibitorów SGLT2 mniej cukru z krwi trafia do nerek, a więcej opuszcza organizm wraz z moczem.

Kto powinien przyjmować inhibitor SGLT2?

Lekarz może zalecić stosowanie jednego z następujących rodzajów inhibitorów SGLT2:

• Kanagliflozin (Invokana)

• Dapagliflozin (Farxiga)

• Empagliflozin (Jardiance)

• Ertugliflozin (Steglatro)

Leki te to tabletki, które zwykle przyjmuje się raz dziennie przed pierwszym posiłkiem.

Przed wypróbowaniem inhibitora SGLT2 lekarz prawdopodobnie zasugeruje wprowadzenie zmian w stylu życia, takich jak dieta i ćwiczenia fizyczne, a także przyjmowanie leku, takiego jak metformina.

Ponieważ inhibitory SGLT2 są nowszymi lekami, istnieje niewiele informacji na temat ich długoterminowego bezpieczeństwa. Są one w stanie obniżyć poziom cukru we krwi tylko w niewielkim stopniu w porównaniu z innymi lekami.

Lekarz może rozważyć zastosowanie inhibitora SGLT2, jeśli:

• Przyjmujesz już kilka leków, a poziom cukru we krwi nadal nie jest dobrze kontrolowany

• Istnieje powód medyczny, dla którego nie możesz przyjmować innych leków przeciwcukrzycowych

• Istnieje ryzyko niebezpiecznego obniżenia poziomu cukru we krwi

Leki te mogą stanowić opcję, jeśli nie czujesz się komfortowo z podawaniem sobie zastrzyków z insuliny. Lekarz może je również zasugerować, jeśli chcesz schudnąć lub obniżyć ciśnienie krwi.

Kto nie powinien przyjmować inhibitora SGLT2?

FDA nie zatwierdziła tych leków do leczenia cukrzycy typu 1. Nie są one zalecane dla osób, które przebyły cukrzycową kwasicę ketonową, poważne powikłanie cukrzycy.

Inhibitory SGLT2 nie są również zbyt pomocne dla osób, które mają już poważną chorobę nerek.

Jakie są skutki uboczne?

Leki te mogą powodować:

• Częściej sikać

• Większe prawdopodobieństwo zakażenia drożdżakami lub zakażenia dróg moczowych

• Zbyt niskie ciśnienie krwi

• Utrata gęstości kości

• Większe prawdopodobieństwo złamań

• Odwodnić się

Najpoważniejszym skutkiem ubocznym stosowania inhibitorów SGLT2 jest większe prawdopodobieństwo wystąpienia cukrzycowej kwasicy ketonowej, stanu, który występuje, gdy organizm wytwarza zbyt wiele kwasów zwanych ketonami.

Alergie nie mają bezpośredniego wpływu na poziom cukru we krwi, ale niektóre leki mogą mieć.

Aaachoooo! To znowu ta pora roku: wiosenny sezon na alergie. Dla około 1 na 5 osób, ciepła pogoda przynosi nie tylko kwitnące kwiaty i drzewa, ale również charakterystyczne objawy kataru siennego (alergii sezonowych) – kichanie, kaszel, katar lub duszności w nosie, drapanie w gardle i swędzenie oczu.

Dla osób z cukrzycą typu 2, wiosenne alergie nie mają bezpośredniego wpływu na poziom cukru we krwi, ale są rzeczy, na które należy uważać, mówi Gerald Bernstein, MD, FACP. Jest on dyrektorem Programu Zarządzania Cukrzycą w Friedman Diabetes Institute w Beth Israel Medical Center w Nowym Jorku.

Aby złagodzić swędzenie, kichanie i katar, możesz sięgnąć po lek dostępny bez recepty, taki jak lek przeciwhistaminowy, który bezpiecznie stosują miliony ludzi – mówi Bernstein.

„Ale kiedy do tego wszystkiego dochodzą kwestie związane z poziomem cukru we krwi, trzeba być bardziej świadomym tego, co może się wydarzyć”.

Jedna na pięć osób, które używają leków przeciwhistaminowych stają się senne, zgodnie z Asthma and Allergy Foundation of America (AAFA). „Jeśli więc ucinasz sobie drzemkę i nie zjesz posiłku, możesz obudzić się z niskim poziomem cukru we krwi” – mówi Bernstein. Szukaj nowszych leków przeciwhistaminowych o mniejszym działaniu uspokajającym lub porozmawiaj z farmaceutą o skutkach ubocznych różnych leków.

Aby udrożnić zatkany nos, możesz wybrać spray do nosa dostępny bez recepty lub na receptę, ale możesz nie wiedzieć, że niektóre z nich zawierają sterydy. „Steroidy stymulują wątrobę do wytwarzania większej ilości glukozy [cukru we krwi], więc teraz Twoja wątroba zaczyna wytwarzać więcej cukru” – mówi Bernstein. „A jeśli nie jesteś tego świadomy, możesz być zaskoczony i zapytać: „Dlaczego moje wyniki są wysokie?””.

Zapytaj swojego lekarza lub farmaceutę o spraye do nosa bez sterydów. Masz do wyboru dwie opcje: dostępny bez recepty spray do nosa o działaniu udrożniającym lub dostępny bez recepty spray do nosa o działaniu przeciwhistaminowym. Jeśli zdecydujesz się na spray do nosa z lekiem udrożniającym, nie stosuj go dłużej niż przez 3 dni, ostrzega AAFA. Może on pogorszyć stan zatkanego nosa, nawet po zaprzestaniu jego stosowania.

Aby złagodzić suchość, drapanie w gardle lub kaszel, sprawdź etykietę i wybierz markę bez cukru.

Zwalczaj czynniki wywołujące alergię

Najlepszym sposobem na pokonanie wiosennych alergii jest unikanie „wyzwalaczy”, które je wywołują. Wypróbuj poniższe wskazówki:

Zachowaj nieskazitelną czystość. Weź prysznic po spędzeniu czasu na świeżym powietrzu, aby usunąć pyłki z włosów i ciała.

Trzymaj pyłki z dala od domu. Zamknij okna w domu i samochodzie. Używaj filtra powietrza lub klimatyzatora, aby odfiltrować alergeny.

Załóż buty przeciwdeszczowe. Spaceruj lub ćwicz na świeżym powietrzu w chłodne, wilgotne lub deszczowe dni, kiedy istnieje większe prawdopodobieństwo, że pyłki zostaną zmyte z powierzchni ziemi.

Znajdź więcej artykułów, przejrzyj poprzednie wydania i przeczytaj bieżący numer „doctor Magazine”.

Lekarz udzieli Ci wskazówek, jak bezpiecznie i efektywnie ćwiczyć, gdy masz cukrzycę.

Napięty grafik, rodzina i praca mogą sprawić, że każdemu trudno będzie trzymać się planu ćwiczeń. A cukrzyca może to jeszcze bardziej utrudnić. Takie problemy, jak uszkodzenie nerwów, choroby oczu i zmęczenie mogą utrudniać utrzymanie dobrej formy. Możesz także obawiać się, że poziom cukru we krwi spadnie zbyt nisko.

Ale możesz to zrobić, nawet jeśli nigdy nie lubiłeś ćwiczyć i nie wiesz, od czego zacząć. Poniższe pomysły pomogą ci bezpiecznie zacząć się ruszać, najlepiej przez 30 minut dziennie, niezależnie od tego, w jakiej jesteś kondycji.

Cukrzyca a ćwiczenia fizyczne: ile i dlaczego?

Eksperci twierdzą, że osoby chore na cukrzycę powinny dążyć do:

• 150 minut lub więcej ćwiczeń aerobowych tygodniowo. Badania wykazały, że regularne ćwiczenia aerobowe usprawniają działanie insuliny i długotrwale obniżają poziom cukru we krwi. Ponadto zmniejszają prawdopodobieństwo wystąpienia problemów zdrowotnych związanych z cukrzycą, takich jak choroby serca.

• Dwa lub trzy treningi siłowe w tygodniu. Im więcej masy mięśniowej, tym lepiej organizm radzi sobie z cukrem we krwi. Pracujące mięśnie najpierw wykorzystują do produkcji energii cukry zmagazynowane, a następnie cukry z krwi. Mięśnie spalają też więcej kalorii niż tłuszcz. Pomoże w tym podnoszenie ciężarów, przysiady, pompki i ćwiczenia z oporem.

Ćwicz bezpiecznie

• Przed rozpoczęciem programu ćwiczeń należy uzyskać zgodę lekarza. Upewnij się, że lekarz oceni stosowane przez Ciebie leki przeciwcukrzycowe.

• Miej przy sobie co najmniej 15 gramów szybko działającego węglowodanu na wypadek niskiego poziomu cukru we krwi. Może to być pół szklanki soku owocowego, tabletki lub żele glukozowe o wadze 15 gramów.

• Noś dobrze dopasowane buty, odpowiednie do rodzaju wykonywanej aktywności, i wybieraj sportowe skarpety poliestrowe. Schną one szybciej i powodują mniej tarcia niż skarpety bawełniane.

• Sprawdzaj stan swoich stóp przed i po ćwiczeniach. Sprawdź, czy nie ma na nich pęcherzy lub owrzodzeń. W przypadku ich pojawienia się należy natychmiast podjąć leczenie.

• Pij dużo płynów przed, w trakcie i po ćwiczeniach. Podczas ćwiczeń tracisz wodę, co może zaburzać poziom cukru we krwi. Jest to jeszcze ważniejsze, jeśli masz uszkodzone nerwy w wyniku cukrzycy. Porozmawiaj z lekarzem o tym, jakie płyny najlepiej pić podczas ćwiczeń, zwłaszcza jeśli przyjmujesz insulinę lub lek, który może obniżyć poziom cukru we krwi.

• Noś bransoletkę z identyfikatorem medycznym lub noś identyfikator medyczny w kieszeni.

• Sprawdzaj poziom cukru we krwi przed i po ćwiczeniach, aby upewnić się, że mieści się on w docelowym zakresie. Lekarz może określić, jaki powinien być przed rozpoczęciem ćwiczeń. Jest to bardzo ważne, jeśli przyjmujesz insulinę. Po intensywnym treningu lub długotrwałym ćwiczeniu warto zjeść coś zawierającego co najmniej 15 gramów węglowodanów w ciągu 2 godzin. Pozwoli to uniknąć niskiego poziomu cukru we krwi.

• Jeśli jesteś roztrzęsiony, niespokojny, bardziej spocony niż zwykle lub odczuwasz zmiany w rytmie serca, natychmiast przerwij ćwiczenia i sprawdź poziom cukru we krwi. Jeśli jest on niski, należy postępować zgodnie z zaleceniami lekarza dotyczącymi leczenia.

• Na początku treningu zawsze rozgrzewaj się przez 5 do 10 minut. Na przykład powoli spaceruj lub jeździj na rowerze. Na zakończenie wykonaj 5-10-minutowe schłodzenie i delikatne rozciąganie.

• Podczas podnoszenia ciężarów zachowaj bezpieczeństwo. Ćwiczenia powinny obejmować główne grupy mięśniowe górnej i dolnej części ciała oraz rdzeń. Jeśli jednak masz uszkodzony wzrok lub problemy z nerkami spowodowane cukrzycą, podnoszenie ciężarów może uszkodzić naczynia krwionośne i pogorszyć niektóre schorzenia. W takim przypadku przed rozpoczęciem podnoszenia ciężarów należy porozmawiać z lekarzem.

• Zwracaj uwagę na temperaturę. Jeśli jest bardzo gorąco lub zimno, obserwuj poziom cukru we krwi. W skrajnych temperaturach organizm inaczej wykorzystuje insulinę.

• Sprawdź, czy nie ma ketonów. Jeśli masz cukrzycę typu 1, nie ćwicz, jeśli poziom cukru we krwi jest wyższy niż 250 mg/dl, a poziom ketonów jest dodatni. Może to oznaczać, że masz niski poziom insuliny, a ćwiczenia fizyczne spowodują wzrost poziomu cukru we krwi.

Szybkie treningi bez siłowni

Wystarczy wszystko, co pobudzi Twoje serce i sprawi, że się spocisz. Nie potrzebujesz członkostwa w klubie fitness ani osobistego trenera. A oto mały sekret: nie musisz ćwiczyć 30 minut na raz. Wystarczy 10 minut rano, 10 minut po południu i 10 minut po obiedzie.

A jeśli dopiero zaczynasz? Każde ćwiczenie jest dla Ciebie dobre, nawet jeśli robisz to tylko przez 5 lub 10 minut dziennie. Gdy już się do tego przyzwyczaisz, powoli zwiększaj czas ćwiczeń każdego dnia.

Jeśli masz cukrzycę i nie byłeś aktywny, przed rozpoczęciem programu ćwiczeń warto porozmawiać z lekarzem.

Oto kilka prostych codziennych czynności, które można wliczyć do dziennego celu.

• Wyjdź na spacer z psem. Jeśli nie masz zwierzaka, wyjdź na spacer z przyjacielem lub sąsiadem. Możesz też namówić kolegów z pracy na wspólny spacer w porze lunchu. Dla większości osób chorych na cukrzycę spacer to świetny wybór. Jest to łatwe. Można to robić wszędzie. Nie potrzebujesz żadnego sprzętu poza dobrymi butami. Jeśli jednak masz problemy ze stopami spowodowane cukrzycą, lekarz może zalecić wykonywanie ćwiczeń, które pozwolą Ci się rozruszać.

• Zastanów się nad tai chi lub jogą. Niektóre badania wykazują, że oba te ćwiczenia są dobrym sposobem na obniżenie poziomu cukru we krwi u osób chorych na cukrzycę typu 2. Pomagają one również złagodzić stres, zwiększyć zakres ruchu mięśni i poprawić równowagę, dzięki czemu zmniejsza się ryzyko upadku.

• Grab liście, koś trawnik lub kop w ziemi, aby uporządkować ogród.

• Zagraj w berka z dziećmi lub wnukami.

• Taniec towarzyski. Możesz także brać lekcje tańca – nowoczesnego, baletu lub hip-hopu. Nieważne, jaki rodzaj tańca wybierzesz, bylebyś się ruszał.

• Jazda na rolkach. Spala to około 225 kalorii na godzinę i wykorzystuje mięśnie, które mogą być zardzewiałe.

• Graj w tenisa lub uprawiaj dowolny sport zespołowy. Poznasz nowych przyjaciół i pozostaniesz aktywny.

• Pływanie. To świetny trening całego ciała, który pomaga się zrelaksować. To także trening o niewielkim wpływie na stawy.

• Wieczorny spacer po kolacji. Spacer pod koniec dnia może pomóc Ci się odprężyć i poczuć mniejszym stresem po intensywnym dniu. Postaw sobie wyzwanie, pokonując wiele wzniesień i nowych tras.

• Umyj samochód lub posprzątaj dom. Nawet jeśli uporządkujesz szafy, a nie zrobisz gruntownego sprzątania, to i tak jesteś w ruchu.

Spróbuj wpleść aktywność w swój dzień, kiedy i gdzie tylko możesz:

• Wykonując prace w domu, włącz przyjemną muzykę i wzmocnij wszystkie swoje ruchy. Podczas pracy kucaj: Zginaj biodra i kolana, jakbyś siadał na krześle. Upewnij się, że kolana nie wychodzą dalej do przodu niż palce stóp.

• Idź po schodach zamiast do windy. Jeśli wybierasz się na wysokie piętro, wysiądź kilka pięter niżej, a resztę drogi pokonaj wspinając się po schodach.

• Nie dzwoń do kolegów w pracy ani nie wysyłaj do nich e-maili. Podejdź do biurka współpracownika, aby spotkać się z nim twarzą w twarz.

• Spaceruj lub poruszaj się szybciej, gdy rozmawiasz przez telefon, w domu lub w pracy.

• Zaparkuj samochód na dalekim końcu parkingu. Po każdym zakupie wynieś torby do samochodu.

• Aktywny wypoczynek. Nie musisz wybierać między ćwiczeniami a telewizją. Ustaw przed telewizorem domową bieżnię, rowerek treningowy lub matę do ćwiczeń. Wybierz kilka programów, które oglądasz tylko wtedy, gdy jesteś w ruchu. Albo podziel film na 30-minutowe seanse, ćwicząc podczas każdego z nich. W ciągu jednego filmu wykonasz większość ze swoich 150 minut ćwiczeń aerobowych.

• Wielozadaniowość. Nie tylko czas oglądania telewizji może służyć jako czas aktywny. Zadzwoń do przyjaciela lub krewnego, gdy jesteś na spacerze. Zachowaj książkę lub ulubione czasopismo do przeczytania podczas jazdy na rowerze treningowym.

Cukrzyca i ćwiczenia: Zmień to na lepsze

To się zdarza: Wydaje Ci się, że wreszcie znalazłeś sposób na ćwiczenie, którego możesz się trzymać bez końca. Nareszcie będziesz w formie. Po kilku tygodniach lub miesiącach rutyna przestaje działać, a mata do jogi, rakieta do squasha czy rolki zbierają kurz w garażu.

Nie należy się załamywać ani poddawać. Jeśli chorujesz na cukrzycę, aktywność fizyczna jest zbyt ważna dla Twojego zdrowia. Gdy tylko poczujesz, że nudzisz się jakąś rutyną, spróbuj czegoś innego.

Niektórzy ludzie są przystosowani do uprawiania joggingu pięć razy w tygodniu przez całe życie, bez względu na pogodę. Reszta z nas nie jest. Nie ma się czego wstydzić. Może po prostu trzeba czasem coś urozmaicić. Próbuj nowych rzeczy, aby ruch sprawiał Ci przyjemność. To może być Twój klucz do lepszego zdrowia i dobrej kontroli cukrzycy.

Jeśli nie lubisz ćwiczyć, zastanów się, dlaczego. Wypisz pięć rzeczy, które Twoim zdaniem są najgorsze w ćwiczeniach. Następnie wymyśl, jak je poprawić. Jeśli uważasz, że są nudne lub samotne, zapisz się na zajęcia lub chodź na spacery z przyjacielem. Jeśli nie znosisz siłowni, ćwicz w domu. Jeśli ćwiczenia wydają Ci się zbyt trudne, spróbuj zejść do łatwiejszego poziomu i stopniowo go zwiększać.

Dowiedz się, w jaki sposób urządzenie zwane sztuczną trzustką może automatycznie monitorować poziom cukru we krwi osób chorych na cukrzycę i podawać dawkę insuliny, gdy jest ona potrzebna.

Dla osoby chorej na cukrzycę typu 1 sztuczna trzustka może w znacznym stopniu odmienić jej życie.

FDA zatwierdziła kilka wersji takich urządzeń, z których niektóre są w pełni zautomatyzowane. Wykonują one większość czynności wykonywanych przez „prawdziwą” trzustkę. Dzięki czujnikom mogą automatycznie dostosowywać dawkę insuliny. Użytkownik nie musi nic robić. Składają się one ze zgranego zespołu części, które stale monitorują poziom cukru we krwi i automatycznie uwalniają insulinę, gdy jest potrzebna.

Jak działa „prawdziwa” trzustka

Po jedzeniu wzrasta poziom cukru we krwi. Trzustka wydziela hormon insulinę, która przenosi cukier z krwiobiegu do komórek, gdzie może on zostać wykorzystany do produkcji energii lub zmagazynowany na później.

Gdy poziom cukru we krwi staje się zbyt niski, trzustka wysyła hormon zwany glukagonem. Nakazuje on wątrobie uwolnienie zmagazynowanego cukru do krwiobiegu.

Cukrzyca typu 1 uszkadza komórki trzustki, które wytwarzają insulinę. Ponieważ nie mogą one wytwarzać tego hormonu, każdy chory na tę chorobę musi wstrzykiwać sobie insulinę, gdy poziom cukru we krwi staje się zbyt wysoki. Jedynym sposobem, aby wiedzieć, kiedy to zrobić, jest sprawdzanie poziomu cukru we krwi wiele razy w ciągu dnia.

Jak działa sztuczna trzustka

Działa ona podobnie jak prawdziwa trzustka, stale sprawdzając poziom cukru we krwi i uwalniając insulinę, gdy poziom cukru we krwi jest zbyt wysoki. Wydziela również niewielką dawkę insuliny w sposób ciągły.

Użytkownik nosi czujnik pod skórą i CGM (Continuous Glucose Monitor) na zewnątrz ciała. CGM i pompa insulinowa, którą również nosi się na ciele pod ubraniem, współpracują ze sobą, reagując na zmiany poziomu cukru we krwi.

Urządzenie CGM wykorzystuje czujnik do sprawdzania poziomu cukru we krwi, a następnie przesyła odczyt poziomu cukru do pompy insulinowej.

Gdy poziom cukru we krwi jest zbyt wysoki, pompa automatycznie dostarcza do organizmu starannie odmierzone dawki insuliny przez plaster i cienką rurkę zwaną cewnikiem.

Gdy poziom cukru we krwi powraca do docelowego poziomu, dawka insuliny jest wstrzymywana.

Urządzenie dostosowuje się do potrzeb. Wersje w pełni zautomatyzowane wykorzystują sztuczną inteligencję i potrafią przewidzieć, w jakim kierunku może zmierzać poziom cukru i odpowiednio zareagować.

Aplikacja na smartfona pozwala Tobie i Twojemu lekarzowi śledzić poziom cukru we krwi i dawki insuliny.

Jakie problemy może powodować?

Nie stwierdzono poważnych skutków ubocznych związanych ze stosowaniem sztucznej trzustki. Mogą wystąpić pewne łagodne problemy, takie jak:

• Niski poziom cukru we krwi (hipoglikemia)

• Wysoki poziom cukru we krwi (hiperglikemia)

• Zaczerwieniona, podrażniona skóra wokół wkłucia

Ogólnie rzecz biorąc, urządzenia te przyczyniły się do wydłużenia czasu, przez jaki użytkownicy utrzymują się w docelowym zakresie stężeń glukozy, oraz pomogły im w utrzymaniu kontroli nad stężeniem glukozy, zwłaszcza po posiłku i w nocy.

Dowiedz się, jakie rodzaje badań należy wykonać, aby sprawdzić, czy nie występują u Ciebie powikłania cukrzycy, takie jak neuropatia, cukrzycowa choroba oczu lub uszkodzenie nerek.

Test krwi A1c

Większość powikłań cukrzycy jest związana ze zbyt wysokim lub zbyt niskim poziomem cukru we krwi. Badanie krwi A1c jest podstawowym sposobem sprawdzenia, czy poziom cukru we krwi nie jest zbyt wysoki.

Dopóki poziom cukru we krwi nie ustabilizuje się, lekarz może przeprowadzać badanie A1c cztery razy w roku. Od tego czasu badanie będzie przeprowadzane dwa razy w roku.

Lekarz pobierze próbkę krwi z ramienia lub palca, aby zmierzyć średni poziom cukru (glukozy) we krwi w ciągu ostatnich 3 miesięcy.

Jeśli przyjmujesz insulinę lub poziom cukru we krwi jest poza kontrolą, lekarz może również zalecić wykonywanie badań w domu, nawet kilka razy dziennie. W tym celu należy nakłuć palec i umieścić kroplę krwi na jednorazowym pasku testowym, który jest przesyłany do przenośnego glukometru.

Badanie poziomu cholesterolu i ciśnienia krwi

Podczas każdej wizyty lekarz będzie zwracał uwagę na czynniki zwiększające prawdopodobieństwo wystąpienia chorób serca, które są powiązane z cukrzycą.

Zmierzy ciśnienie krwi poprzez założenie mankietu na ramię, który zaciska się, aby odczytać przepływ krwi przez tętnice. Zostanie również pobrana mała próbka krwi z ramienia, aby sprawdzić poziom cholesterolu LDL i trójglicerydów.

Badanie stóp

Wysoki poziom cukru we krwi może prowadzić do obwodowej neuropatii cukrzycowej – uszkodzenia nerwów, które powoduje ból lub utratę czucia w nogach i rękach. Może to prowadzić do powstawania owrzodzeń na stopach, które czasami mogą ulec zakażeniu.

Cukrzyca może również zmniejszyć krążenie w stopach, co utrudnia gojenie się infekcji.

Aby sprawdzić, czy nie masz takich problemów, przynajmniej raz w roku Twój lekarz dokładnie zbada Twoje stopy. Będzie w nie stukał narzędziem podobnym do nylonowej szczotki do włosów lub nakłuwał je małą igłą. Jeśli nie poczujesz tego, możesz mieć uszkodzone nerwy.

Jeśli u pacjenta zdiagnozowano obwodową neuropatię cukrzycową, będzie on wymagał dokładnego badania stóp podczas każdej wizyty u lekarza. Należy również codziennie samodzielnie sprawdzać stopy pod kątem skaleczeń, owrzodzeń i pęcherzy.

Badania oczu

Wysoki poziom cukru we krwi może uszkodzić takie części oka, jak siatkówka, soczewka, nerw wzrokowy i szklistka. Znane jako cukrzycowa choroba oczu, jest to powikłanie, które może prowadzić do problemów z widzeniem i trwałej utraty wzroku.

Aby wykryć oznaki uszkodzenia oczu, pacjent powinien poddać się badaniu dylatacyjnemu przy pierwszym rozpoznaniu cukrzycy, a następnie co 1-2 lata.

Podczas tego badania lekarz wprowadza do oczu krople, które tymczasowo powodują powiększenie źrenic. Następnie za pomocą specjalnej soczewki powiększającej sprawdza siatkówkę i nerwy wzrokowe. Zbada również ciśnienie w oku, widzenie boczne i do dali.

Badanie jest bezbolesne. Ponieważ jednak będziesz wrażliwy na światło, a Twoje widzenie pozostanie niewyraźne przez kilka godzin, warto zabrać ze sobą okulary przeciwsłoneczne i poprosić kogoś o odwiezienie Cię do domu.

Badania w kierunku chorób nerek

Mniej więcej jedna na cztery osoby z cukrzycą cierpi na chorobę nerek. Aby sprawdzić, czy nerki nie pracują prawidłowo, prawdopodobnie raz w roku będziesz miał wykonywane badanie krwi i moczu. Możesz potrzebować częstszych badań, jeśli istnieje prawdopodobieństwo wystąpienia u Ciebie choroby nerek z powodu wysokiego ciśnienia krwi, chorób serca lub niewydolności nerek w rodzinie.

Lekarz sprawdzi próbkę Twojego moczu na obecność albuminy, białka krwi, które może znaleźć się w Twoim moczu, jeśli Twoje nerki są uszkodzone.

Pobiorą także próbkę krwi, aby sprawdzić wskaźnik filtracji kłębuszkowej (GFR), który jest miarą tego, jak dobrze nerki wykonują swoją pracę polegającą na filtrowaniu odpadów we krwi.

Badanie zębów i dziąseł

Cukrzyca wysusza jamę ustną i może powodować wzrost zawartości cukru w ślinie. Oba te czynniki sprzyjają rozwojowi płytki nazębnej (złych bakterii) na zębach.

Z czasem nieleczona płytka nazębna może prowadzić do próchnicy zębów, chorób dziąseł (gingivitis), zapalenia przyzębia i utraty zębów. Zwracaj więc uwagę na oznaki problemów z dziąsłami, takie jak opuchnięte, tkliwe lub krwawiące dziąsła. Dwa razy w roku udaj się do dentysty na czyszczenie i kontrolę.

Test moczu na cukrzycową kwasicę ketonową (DKA)

Kiedy komórki nie otrzymują wystarczającej ilości glukozy, zaczynają spalać tłuszcz w celu uzyskania energii, co prowadzi do powstania substancji zwanych ketonami. Wysoki poziom ketonów sygnalizuje, że cukrzyca wymyka się spod kontroli lub że pacjent jest chory. Może to prowadzić do cukrzycowej kwasicy ketonowej (DKA), potencjalnie zagrażającego życiu powikłania cukrzycy.

Lekarz może zasugerować pobranie próbki moczu w domu i sprawdzenie poziomu ketonów za pomocą specjalnego paska testowego, jeśli:

• Poziom cukru we krwi jest wysoki (zazwyczaj ponad 240 mg/dl)

• Jesteś chory

• Masz objawy DKA, w tym suchość w ustach i częstą potrzebę siusiania

Badania tarczycy

Cukrzyca jest związana z chorobą zwaną niedoczynnością tarczycy. W takim przypadku tarczyca nie wytwarza wystarczającej ilości hormonów, które kontrolują metabolizm.

Aby to sprawdzić, mniej więcej raz na 5 lat lekarz pobierze próbkę Twojej krwi w celu zbadania poziomu hormonów tarczycy.

Jeśli masz większe szanse na niedoczynność tarczycy, ponieważ jesteś kobietą po 40. roku życia lub jeśli w twojej rodzinie występowały choroby tarczycy, możesz poddawać się badaniom co 1-2 lata.

Badania układu żołądkowo-jelitowego

Gastropareza jest powikłaniem cukrzycy spowodowanym wysokim poziomem cukru we krwi przez długi okres czasu. Lekarz może zalecić wykonanie badań, jeśli wystąpią takie objawy, jak uczucie sytości po zjedzeniu niewielkiej ilości pokarmu lub wymioty niestrawionym pokarmem.

Może być konieczne wykonanie jednego lub więcej z tych badań:

• Endoskopia górnego odcinka przewodu pokarmowego

• Seria badań górnego odcinka przewodu pokarmowego

• Scyntygrafia opróżniania żołądka

• SmartPill

• Test oddechowy na opróżnianie żołądka

Testy te polegają głównie na spożyciu lub wypiciu jakiejś substancji albo wykonaniu badania obrazowego (np. zdjęcia rentgenowskiego), co pozwala lekarzom sprawdzić, czy układ pokarmowy funkcjonuje prawidłowo.

Insulinoma to rzadki nowotwór trzustki zbudowany z komórek beta wysepek. W sposób ciągły wytwarzają one insulinę, która powoduje hipoglikemię – czyli niski poziom cukru we krwi. Dowiedz się o objawach, przyczynach, diagnozowaniu i leczeniu insulinoma u lekarza.

Insulinoma to rzadki nowotwór trzustki. Jest on zbudowany z komórek zwanych komórkami beta wysepek, tych samych, które w trzustce wytwarzają insulinę i kontrolują poziom cukru we krwi. W normalnych warunkach trzustka produkuje więcej insuliny, gdy poziom cukru we krwi jest wysoki, a mniej, gdy jest niski. Jednak insulinoma produkuje insulinę przez cały czas, nawet gdy poziom cukru we krwi jest zbyt niski.

Możesz usłyszeć, że insulinoma jest nazywany „guzem neuroendokrynnym”, ponieważ zaczyna się w specjalnych komórkach organizmu zwanych komórkami neuroendokrynnymi. Guzy te są zwykle małe (mniej niż cal) i prawie wszystkie nie są nowotworami. W większości przypadków można je wyleczyć operacyjnie.

Objawy insulinoma

Ponieważ insulinoma produkuje zbyt dużo insuliny, może powodować objawy niskiego poziomu cukru we krwi, znane również jako hipoglikemia. Może wystąpić:

• Dezorientacja

• Pocenie się

• Słabość

• Lęk

• Szybkie bicie serca

• Ból głowy

• Zmiany w widzeniu

• Zmiany osobowości

• Crankiness

• Brak koordynacji mięśniowej

• Niewyraźne widzenie

• Senność

• Napady

• Blady wygląd (pallor)

Hipoglikemia może być niebezpieczna. Jeśli poziom cukru we krwi spadnie zbyt nisko, może dojść do omdlenia lub śpiączki.

Hipoglikemia jest częstym zjawiskiem u osób z cukrzycą. Często zdarza się to z powodu przyjęcia zbyt dużej dawki leku, pominięcia posiłku lub większego niż zwykle wysiłku fizycznego – wszystkie te czynniki mogą powodować obniżenie poziomu cukru we krwi. Insulinoma może również powodować hipoglikemię, jeśli pacjent nie jadł od dłuższego czasu, ale może się to zdarzyć w każdej chwili.

Insulinoma – przyczyny i czynniki ryzyka

Nie jest jasne, dlaczego niektórzy ludzie chorują na insulinomę. Kobiety są nieco bardziej narażone na ich wystąpienie niż mężczyźni. Większość ludzi zapada na nie między 40 a 60 rokiem życia. Prawdopodobieństwo zachorowania na insulinomę jest większe, jeśli występują u Ciebie pewne uwarunkowania genetyczne, w tym:

• Wielokrotna neoplazja endokrynna typu 1: Gdy guzy rosną w gruczołach produkujących hormony.

• Zespół Von Hippel-Lindau: Gdy guzy i torbiele rosną w wielu narządach w całym ciele

• Nerwiakowłókniakowatość typu 1: nienowotworowe guzy w nerwach i skórze

• Stwardnienie guzowate: Nienowotworowe guzy, które rosną w takich organach, jak mózg, oczy, serce, nerki, skóra i płuca.

Rozpoznanie insulinoma

Zdiagnozowanie insulinoma może być trudne dla lekarzy. Jego objawy są takie same jak w przypadku innych powszechnych problemów zdrowotnych. Może upłynąć trochę czasu, zanim lekarz zdoła go wykryć. Wykonane zostaną takie badania, jak:

Badania krwi i testy supresyjne. Aby ustalić, czy u pacjenta występuje insulinoma, lekarz wykona badanie poziomu cukru, insuliny, peptydu C i proinsuliny we krwi podczas 72-godzinnego odpoczynku. Pozwoli to potwierdzić, że:

• Masz objawy niskiego poziomu cukru we krwi, szczególnie po niejedzeniu lub intensywnym wysiłku fizycznym

• Gdy występują te objawy, poziom cukru we krwi jest rzeczywiście niski

• Objawy ustępują po wzroście poziomu cukru we krwi

W tym celu należy obserwować, co dzieje się z poziomem cukru we krwi po jednodniowym lub dwudniowym poście. W tym czasie konieczne może być pozostanie w szpitalu, a pacjent nie będzie mógł jeść ani pić niczego poza wodą. Lekarz zbada krew, aby sprawdzić, czy u pacjenta występuje zarówno niski poziom cukru we krwi, jak i wysoki poziom insuliny.

Badania obrazowe. Możesz także poddać się badaniom obrazowym, takim jak tomografia komputerowa, ultrasonografia lub rezonans magnetyczny, aby lekarz mógł zobaczyć, gdzie znajduje się guz.

Leczenie insulinoma

Głównym sposobem leczenia insulinoma jest operacja usunięcia guza. W większości przypadków pozwala to na wyleczenie pacjenta.

Rodzaj operacji zależy od rodzaju, wielkości i umiejscowienia guza. Chirurdzy zazwyczaj mogą usunąć sam guz insulinowy z powierzchni trzustki. W innych przypadkach chirurg może być zmuszony do usunięcia części trzustki połączonej z guzem. Jest to jednak mniej powszechne.

W celu usunięcia insulinoma może być wykonana operacja laparoskopowa. Podczas tej operacji lekarze wykonują kilka mniejszych cięć w ciele pacjenta, zamiast jednego dużego. Do przeprowadzenia operacji używają specjalnych instrumentów. Oznacza to, że w trakcie gojenia będziesz odczuwać mniejszy ból, krócej będziesz przebywać w szpitalu i szybciej wrócisz do normalnego życia.

Większość osób po operacji nie będzie wymagała dalszego leczenia.

Jeśli lekarz uzna, że operacja nie przyniesie oczekiwanych rezultatów, można spróbować innych metod leczenia niskiego poziomu cukru we krwi. Można na przykład przyjmować leki i częściej jeść mniejsze posiłki w ciągu dnia.

Nowotworowe insulinoma występują rzadko i wymagają innego leczenia. Jeśli lekarz nie jest w stanie usunąć całego guza, konieczne może być przyjmowanie leków zapobiegających niskiemu poziomowi cukru we krwi. Może być także konieczna chemioterapia. W zależności od rodzaju guza, innym sposobem leczenia jest podanie radioaktywnego leku o nazwie dotatan lutetu Lu 177 (Lutathera). Lek ten podaje się przez kroplówkę. Lek ten przyczepia się do części komórki nowotworowej, a promieniowanie pochodzące z leku uszkadza komórkę.

Powikłania insulinoma

W większości przypadków operacja pozwala na wyleczenie insulinoma. Po operacji mogą wystąpić skutki uboczne lub powikłania, w tym:

• Krwawienie

• Zakażenie

• Ból

• Wysoki poziom cukru we krwi (cukrzyca), jeśli chirurg usunął dużą część trzustki

• Przetoka trzustkowa

• Niski poziom enzymów trawiennych

Jeśli insulinoma jest nowotworem, powikłania mogą obejmować:

• Przerzuty

• Niski poziom cukru we krwi, jeśli nowotwór rozprzestrzenił się na wątrobę

Lekarz wyjaśnia, jakie są skutki uboczne leków stosowanych w leczeniu cukrzycy typu 2 oraz jakie leki mogą zakłócać ich działanie.

Porozmawiaj ze swoim lekarzem o tym, na co musisz uważać. Skutki uboczne mogą być różne – od rozstroju żołądka po poważne schorzenia. Inne przyjmowane przez Ciebie leki mogą spowodować, że lek przeciwcukrzycowy przestanie działać lub będzie działał zbyt dobrze.

Poznaj swoje leki

Różne rodzaje leków przeciwcukrzycowych mają swoje własne działania niepożądane i sposoby interakcji z innymi lekami.

Biguanidy: Metformina (Glucophage, Glucophage XR, Glumetza, Fortamet, Riomet). Metformina jest zazwyczaj pierwszym lekiem, który lekarze proponują wypróbować w leczeniu cukrzycy typu 2. Obniża ona poziom cukru we krwi poprzez poprawę sposobu, w jaki organizm wykorzystuje insulinę. Obniża również ilość cukru wytwarzanego przez wątrobę.

Jakie są skutki uboczne? Mogą wystąpić mdłości, gazy, wzdęcia, biegunka, niedobór witaminy B12 i rozstrój żołądka. Problemy te zwykle ustępują po kilku tygodniach, w miarę jak organizm przyzwyczaja się do leku. Pomocne może być również przyjmowanie leku z jedzeniem.

W rzadkich przypadkach metformina może powodować poważny stan zwany kwasicą mleczanową. Jest to sytuacja, w której dochodzi do nagromadzenia się zbyt dużej ilości kwasu mlekowego. Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, jeśli wystąpi którykolwiek z tych objawów:

• Nietypowe osłabienie, zmęczenie lub senność

• Problemy z oddychaniem

• Ból mięśni, który nie jest normalny

• Nagłe problemy żołądkowe, takie jak wymioty

Czy leki te kolidują z innymi lekami? Niektóre leki mogą zakłócać działanie niektórych enzymów, które metformina wykorzystuje do swojego działania. Lekarz może wymagać monitorowania poziomu cukru we krwi lub dostosowania dawki metforminy, jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z tych leków:

• Amiloryd (Midamor)

• Cefaleksyna (Daxbia, Keflex)

• Cymetydyna (Tagemet)

• Digoksyna?(Lanoxicaps, Lanoxin)

• Prokainamid?

• Pirymetamina (Daraprim)

• Chinidyna (Quinidex)

• Chinina?

• Trimetoprim? (Primsol)

• Wankomycyna?(Vancocin)

Leki przeciwcholinergiczne, takie jak dicyklomina (Bentyl) i oksybutynina (Ditropan, Ditropan XL, Oxytrol), mogą zwiększać ilość metforminy wchłanianej przez organizm. Może to prowadzić do niskiego poziomu cukru we krwi.

Sulfonylomoczniki: Glipizyd (Glucotrol, Glucotrol XL), glimepryd (Amaryl), gliburyd (DiaBeta, Glynase PresTab). Leki te obniżają poziom cukru we krwi, pomagając trzustce wytwarzać więcej insuliny.

Jakie są skutki uboczne? Najczęstszym z nich jest niski poziom cukru we krwi. Może to powodować drżenie, pocenie się, zawroty głowy i dezorientację.

Poważne obniżenie poziomu cukru we krwi może zagrażać życiu. Aby temu zapobiec, należy jeść regularnie i nie opuszczać posiłków.

Inne działania niepożądane, które mogą wystąpić, to przyrost masy ciała, ciemne zabarwienie moczu i rozstrój żołądka. Sulfonylomoczniki mogą również powodować wysypki skórne i reakcje na słońce.

Czy wchodzą one w konflikt z innymi lekami? Około 100 leków może zmieniać sposób działania sulfonylomoczników. Niektóre z nich mogą sprawić, że będą one działały zbyt dobrze, co może prowadzić do niebezpiecznie niskiego poziomu cukru we krwi. Inne mogą powodować, że lek będzie mniej skuteczny. Lekarz może być zmuszony do kontrolowania poziomu cukru we krwi lub dostosowania dawki sulfonylomocznika.

Do leków, które mogą wpływać na działanie sulfonylomocznika należą:

• Azolowe leki przeciwgrzybicze, w tym flukonazol i ketokonazol.

• Niektóre antybiotyki, takie jak: chloramfenikol, ciprofloksacyna, klarytromycyna (Biaxin), izoniazyd (Nydrazid), ryfampina, sulfasalazyna (Azulfidine, Azulfidine Entabs, Gantrisin Pediatric, Sulfazine, Sulfazine EC, kotrimoksazol, Zonegran).

• Leki obniżające poziom cholesterolu, takie jak klofibrat i gemfibrozil

• Trójcykliczne leki przeciwdepresyjne

• H2-blokery

• Leki na podagrę, takie jak probenecid?

• Niektóre leki na wysokie ciśnienie krwi, w tym inhibitory ACE i bosentan

• Beta-blokery

• Kortykosteroidy

• Blokery kanału wapniowego

• Doustne środki antykoncepcyjne

• Diuretyki tiazydowe

• Leki na tarczycę

Meglitynidy: nateglinid (Starlix), repaglinid (Prandin). Pomagają one trzustce wytwarzać więcej insuliny. Chociaż leki te działają szybciej, nie utrzymują się tak długo w organizmie.

Jakie są skutki uboczne? Leki te mogą powodować niski poziom cukru we krwi i przyrost masy ciała.

Czy wchodzą w konflikt z innymi lekami? Niektóre leki mogą wpływać na sposób, w jaki organizm przetwarza meglitinidy. Może to powodować zbyt niski lub zbyt wysoki poziom cukru we krwi. Lekarz może być zmuszony do kontrolowania poziomu cukru we krwi, dostosowania dawki lub zmiany leku.

Do leków, które mogą nie współdziałać z meglitinidami należą:

• azolowe leki przeciwgrzybicze

• Niektóre antybiotyki, w tym ryfampina i izoniazyd

• Niektóre leki na nadciśnienie, takie jak blokery kanału wapniowego, beta-blokery i diuretyki tiazydowe

• Kortykosteroidy

• Estrogen

• Kwas nikotynowy

• Doustne środki antykoncepcyjne

• Fenotiazyny

• Fenytoina (Dilantin, Phenytek)

• Suplementy diety na tarczycę

• Inhibitory monoaminooksydazy

• Leki z grupy NLPZ

• Probenecid

• Kwas salicylowy

• Sulfonamidy

Tiazolidynediony (TZD): Pioglitazon (Actos), rosiglitazon (Avandia). Leki te poprawiają działanie insuliny w organizmie.

Jakie są skutki uboczne? Mogą one powodować zatrzymywanie płynów w organizmie, co może prowadzić do obrzęków. TZD mogą również powodować przybieranie na wadze i podnosić poziom „złego” cholesterolu LDL. Są one również związane z poważnymi działaniami niepożądanymi, takimi jak złamania kości i niewydolność serca, a także ze zwiększonym ryzykiem raka pęcherza moczowego u kobiet.

Czy wchodzą one w konflikt z innymi lekami? Niektóre leki blokują enzym, który przetwarza TZD. Lekarz może przepisać inny lek, jeśli pacjent przyjmuje jeden z tych leków:

• Fluoksetyna (Prozac)

• Gemfibrozil (Lopid)

• Ketokonazol (Nizora l)

• Rifampina (Rifadin)

• Trimetoprim (Primsol)

Inne leki w połączeniu z TZD mogą zwiększać ryzyko wystąpienia problemów z sercem:

• Leki z grupy NLPZ

• Sulfonylomoczniki

• Azotany

Inhibitory alfa-glukozydazy: akarboza (Precose,) miglitol (Glyset). Inhibitory alfa-glukozydazy przyjmuje się przy pierwszym kęsie każdego posiłku. Spowalniają one rozkład węglowodanów.

Jakie są skutki uboczne? Ponieważ leki te wpływają na trawienie, mogą wystąpić gazy, biegunka i ból brzucha. Mogą one również powodować wzrost stężenia markerów krwi świadczących o obciążeniu wątroby.

Czy wchodzą one w konflikt z innymi lekami? Inhibitory alfa-glukozydazy mogą nie działać tak dobrze, jeśli jednocześnie przyjmujesz enzymy trawienne i suplementy z węglem aktywnym.

Inhibitory alfa-glukozydazy mogą również utrudniać wchłanianie digoksyny przez organizm. Mogą one również zmieniać sposób działania warfaryny. W przypadku przyjmowania któregokolwiek z tych leków należy porozmawiać z lekarzem.

Inhibitory DPP-4: alogliptyna (Nesina),??linagliptyna (Tradjenta), saksagliptyna (Onglyza), sitagliptyna (Januvia). Leki te pomagają trzustce uwalniać więcej insuliny po posiłkach. Obniżają one również ilość wytwarzanego cukru.

Jakie są skutki uboczne? Może wystąpić ból gardła, duszność nosa, rozstrój żołądka i biegunka. Istnieje również ryzyko wystąpienia ostrego zapalenia trzustki, niewydolności wątroby, ewentualnego pogorszenia niewydolności serca i bólów stawów.

Czy leki te wchodzą w konflikt z innymi lekami? Niektóre leki mogą wpływać na stopień wchłaniania inhibitorów DPP-4 w organizmie. Lekarz będzie chciał dokładnie monitorować poziom cukru we krwi i zwracać uwagę na potencjalne działania niepożądane, jeśli przyjmujesz te leki:

• Atazanawir (Reyataz) i rytonawir (Norvir)

• Klarytromycyna (Biaxin) i rifampina (Rifadin, Rimactane)

• Diltiazem (Cardizem)

• Ketokonazol (Nizoral, Xolegel)

Inhibitory ACE w połączeniu z DPP-4 mogą zwiększać ryzyko wystąpienia obrzęków.

Inhibitory SGLT2: Kanagliflozin (Invokana), dapagliflozin (Farxiga), empagliflozin (Jardiance), ? ertugliflozin (Steglatro).

Działają one w nerkach i usuwają dodatkowy cukier z krwi poprzez mocz.

Jakie są skutki uboczne? Leki te zwiększają prawdopodobieństwo wystąpienia zakażeń dróg moczowych i drożdży. Mogą także powodować niski poziom cukru we krwi. Pozytywnym aspektem jest to, że mogą one zmniejszyć ryzyko wystąpienia chorób nerek u osób z cukrzycą oraz zmniejszyć ryzyko hospitalizacji lub śmierci z powodu niewydolności serca.

Czy wchodzą w konflikt z innymi lekami? Inhibitory SGLT2 nie wchodzą w interakcje z wieloma lekami. Rifampina może spowodować, że lek będzie mniej skuteczny. Inhibitory SGLT2 mogą również zwiększać ilość digoksyny w organizmie.

Insulinoterapia: insulina aspart (Novolog), insulina detemir (Levemir), insulina glargine (Lantus), insulina glulizyna (Apidra), insulina izofanowa (Humulin, Novolin N), insulina lispro (Humalog),.Jeśli inne leki nie wystarczają, może być potrzebna insulinoterapia. Będziesz musiał wstrzykiwać insulinę za pomocą igły i strzykawki lub wstrzykiwacza typu pen.

Jakie są skutki uboczne? Najczęstszym skutkiem ubocznym jest niski poziom cukru we krwi. Mogą również wystąpić inne objawy, takie jak bóle głowy, wysypka, zawroty głowy, niepokój, kaszel i suchość w ustach. Należy porozmawiać z lekarzem. Niektóre z nich mogą ustąpić w miarę przyzwyczajania się organizmu do leku.

Czy insulina wchodzi w konflikt z innymi lekami? Niektóre leki wpływają na sposób, w jaki insulina działa w organizmie. Może to spowodować, że poziom cukru we krwi będzie zbyt niski lub wysoki. Lekarz może być zmuszony do monitorowania poziomu cukru we krwi, dostosowania dawki lub zmiany leku, jeśli zażywasz niektóre z nich:

• Leki przeciwcukrzycowe

• Kwas salicylowy

• Niektóre leki przeciwdepresyjne, takie jak fluoksetyna i inhibitory monoaminooksydazy

• Niektóre antybiotyki, w tym izoniazyd i sulfonamidy

• Fibraty

• Niektóre leki na nadciśnienie, takie jak inhibitory ACE i leki blokujące receptor angiotensyny II

• Niektóre leki obniżające poziom cholesterolu, w tym fibraty i niacyna

• Propoxyphene, pentoxifylline i analogi somatostatyny

• Kortykosteroidy

• Doustne środki antykoncepcyjne

• Estrogeny

• Diuretyki

• Fenotiazyny

• Danazol (Danocrine)

• Inhibitory proteazy

• Glukagon (GlucaGen)

• Leki na tarczycę

Jeśli masz cukrzycę typu 2, pozostanie aktywnym jest bardzo ważne.

Jeśli ćwiczenia staną się regularną częścią Twojego życia, mogą nawet obniżyć poziom A1c.

Każdy rodzaj ruchu może pomóc. Lekarz może zalecić, abyś ćwiczył na siłowni. Zapisanie się do klubu zdrowia pozwala ćwiczyć niezależnie od pogody. Daje także dostęp do sprzętu, którego nie masz w domu, takiego jak maszyny do ćwiczeń siłowych, bieżnie i trenażery eliptyczne.

Niektóre siłownie zatrudniają certyfikowanych trenerów, którzy pomogą Ci bezpiecznie ćwiczyć.

Jeśli masz cukrzycę typu 2 i myślisz o wstąpieniu na siłownię, powinieneś wiedzieć kilka rzeczy.

Zanim pójdziesz na siłownię

Dowiedz się, co jest dla Ciebie odpowiednie. Porozmawiaj z lekarzem o tym, jakie rodzaje ćwiczeń są dla Ciebie najlepsze. Upewnij się, że lekarz poinformuje Cię, jakie powinno być stężenie glukozy we krwi przed, w trakcie i po ćwiczeniach. Lekarz może również porozmawiać z Tobą o tym, co i kiedy jeść, aby kontrolować poziom cukru we krwi w dniach, w których jesteś aktywny.

Poznaj swoje możliwości. Najlepsza siłownia to taka, w której czujesz się komfortowo i bezpiecznie. Zanim podpiszesz jakiekolwiek dokumenty, sprawdź raz czy dwa, jak Ci odpowiada.

Skorzystaj z pomocy profesjonalisty. Pomyśl o współpracy z certyfikowanym trenerem personalnym, który ma doświadczenie w pracy z osobami chorymi na cukrzycę typu 2. Nawet jedna lub dwie sesje mogą pomóc Ci nauczyć się, jak bezpiecznie ćwiczyć. Może to także ułatwić opracowanie planu ćwiczeń, który będzie odpowiadał Twoim celom.

Badania wykazują, że osoby, które pracują z certyfikowanymi specjalistami w dziedzinie fitnessu, lepiej kontrolują poziom cukru we krwi niż osoby, które ćwiczą samodzielnie.

Co przynieść

Nie potrzebujesz wymyślnego stroju sportowego, żeby dobrze ćwiczyć. Równie dobrze sprawdzą się wygodne ubrania i para dobrze dopasowanych trampek. Przyda się także:

butelkę wody. Możesz też upewnić się, że siłownia, na którą się wybierasz, ma łatwo dostępną fontannę z wodą. Utrzymanie odpowiedniego poziomu nawodnienia jest ważne dla każdego, ale jest szczególnie istotne, gdy chorujesz na cukrzycę.

Mały zestaw przeciwcukrzycowy. Ćwiczenia fizyczne mogą zwiększyć ryzyko wystąpienia hipoglikemii (niskiego poziomu cukru we krwi). Zaburzenie to może powodować zawroty głowy, zawroty głowy, spocenie się, dezorientację lub mdłości. Może także powodować omdlenia. Zdrowa dieta i staranna kontrola poziomu cukru we krwi mogą pomóc w uniknięciu hipoglikemii. Mimo to warto mieć przy sobie szybko działające węglowodany (np. sodę, tabletki glukozy lub napój dla sportowców) na wypadek, gdybyś poczuł się źle.

Jeśli często masz problemy z poziomem cukru we krwi podczas lub po treningu, porozmawiaj z lekarzem. Być może konieczna będzie zmiana diety lub planu przyjmowania leków.

Jeśli w trakcie lub po ćwiczeniach musisz przyjmować leki przeciwcukrzycowe, zabierz je ze sobą na trening.

Co robić na siłowni

Jeśli masz cukrzycę typu 2, Amerykańskie Stowarzyszenie Diabetyków zaleca:

Ćwiczenia aerobowe (sercowo-naczyniowe) o umiarkowanej lub dużej intensywności pięć razy w tygodniu. Postaraj się ćwiczyć 30 minut dziennie. Nie musisz wykonywać ich w całości na siłowni. Liczy się także inna aktywność, np. spacer lub jazda na rowerze.

Trening siłowy co najmniej dwa razy w tygodniu. Może to obejmować korzystanie z maszyn do ćwiczeń siłowych, wolnych ciężarów lub taśm oporowych. Można także wykorzystywać ciężar własnego ciała do stawiania oporu (np. pompki).

Jeśli dopiero zaczynasz ćwiczyć lub dawno nie ćwiczyłeś, zacznij powoli i spróbuj ćwiczyć nawet 5-10 minut dziennie. W miarę nabierania sił i sprawności fizycznej można dodawać kilka minut każdego dnia.

Cukrzyca łamliwa to cukrzyca trudna do opanowania, prowadząca do częstych wahań między wysokim a niskim poziomem glukozy. Dowiedz się o jej objawach, leczeniu i sposobach radzenia sobie z nią.

Przy cukrzycy kruchej poziom glukozy we krwi często zmienia się od bardzo niskiego (hipoglikemia) do bardzo wysokiego (hiperglikemia).

Jest ona prawie zawsze związana z cukrzycą typu 1. Nie jest to odrębny rodzaj cukrzycy, ale raczej powikłanie lub podgrupa tej choroby.

Przyczyny i objawy

Ponieważ każda cukrzyca może być niestabilna, jeśli nie jest dobrze prowadzona, diagnoza kruchej cukrzycy może być trudna. Jeśli poziom cukru we krwi ulega znacznym wahaniom, może to mieć wiele przyczyn, w tym:

• Nie przyjmujesz leków lub nie sprawdzasz poziomu glukozy tak, jak powinieneś.

• Dużo stresu

• Zaburzenia odżywiania

• Twoje jelita mają trudności z przyswajaniem składników odżywczych.

• Celiakia

• Gastropareza – stan, który spowalnia lub zatrzymuje opróżnianie żołądka z pokarmu do jelit

• Jesteś bardzo wrażliwy na insulinę

Często może to być jedna lub więcej z wymienionych przyczyn. W wielu przypadkach lekarze nie wiedzą dokładnie, co jest przyczyną.

W zależności od tego, w którą stronę kołysze się poziom glukozy we krwi, objawy mogą być różne. Poziom glukozy we krwi jest „bardzo niski”, gdy wynosi poniżej 70 mg/dl. Objawy mogą obejmować:

• Trzęsienie się

• Nerwowość lub niepokój

• Pocenie się, dreszcze

• Drażliwość

• Dezorientacja

• Szybkie bicie serca

• Zawroty głowy

• Nudności

• Niewyraźne widzenie

• Słabość

• Ból głowy

Ból głowy

• Napady

• Nieprzytomność

Jeśli poziom cukru we krwi wzrośnie powyżej 200 mg/dl, objawy mogą obejmować:

• Częste oddawanie moczu

• Ogromne pragnienie

• Niewyraźne widzenie

• Zmęczenie

• Ból głowy

Jeśli nie leczy się wysokiego poziomu cukru we krwi, może on przekształcić się w poważniejszy stan zwany kwasicą ketonową. Wówczas we krwi i w moczu gromadzą się toksyny zwane ketonami.

Może to spowodować:

• Oddech o owocowym zapachu

• Nudności i wymioty

• Duszność

• Słabość

• Dezorientacja

• Ból brzucha

• Śpiączka

Kto to dostanie?

Cukrzyca łamliwa nie występuje często. Zapadają na nią około 3 na 1000 osób przyjmujących insulinę.

Na cukrzycę łamliwą mogą zachorować osoby w każdym wieku. Kobiety chorują na nią nieco częściej niż mężczyźni. Jeśli często miewasz okresy obniżonego poziomu cukru we krwi, możesz również zwiększyć swoje szanse na zachorowanie. Im częściej masz hipoglikemię, tym rzadziej ją rozpoznajesz. To może pogorszyć każdy epizod i doprowadzić do kruchości cukrzycy.

Żyć z tym

Cukrzyca zakłóca Twoje codzienne życie. Nie możesz przewidzieć, kiedy będziesz miał do czynienia z niskimi lub wysokimi wahaniami stężenia glukozy we krwi. Często zdarzają się pobyty w szpitalu. Może utrudniać pracę i wykonywanie codziennych zadań.

Może też być śmiertelne.

W ramach leczenia lekarz najpierw zajmie się wszelkimi bezpośrednimi potrzebami związanymi z poziomem cukru we krwi. Konieczne będzie ścisłe kontrolowanie cukrzycy. Nowe technologie i możliwości leczenia w zakresie kontroli insuliny mogą ułatwić odzyskanie kontroli nad chorobą.

Możesz otrzymać:

Ciągły monitor glukozy: – To narzędzie mierzy poziom glukozy we krwi w regularnych odstępach czasu za pomocą czujników umieszczonych pod lub na skórze. Sygnały są przesyłane do monitora, który można przypiąć do paska. Jeśli poziom cukru we krwi spadnie zbyt nisko lub wzrośnie zbyt wysoko, monitor włączy alarm.

Pompa insulinowa: Małe urządzenie, które pozostaje podłączone do pacjenta przez cały dzień, aby podawać mu stałe dawki insuliny.

Operacja przeszczepu trzustki: trzustka jest zastępowana trzustką zmarłego dawcy w celu pobudzenia produkcji insuliny.

Leczenie, które wybierze lekarz, zależy od tego, co jest przyczyną kruchej cukrzycy. Kiedy już ustalisz plan, pamiętaj, aby dać sobie jak największą szansę na sukces:

• Ćwiczenie.

• Przestrzegaj zaleceń żywieniowych.

• Przestrzegaj harmonogramu przyjmowania leków.

• Przede wszystkim pozostań w kontakcie z zespołem diabetologicznym, abyś miał zapewnione zarówno medyczne, jak i emocjonalne wsparcie, którego potrzebujesz.

Jeśli cukrzyca uniemożliwia ci wykonywanie dotychczasowej pracy, możesz ubiegać się o rentę inwalidzką Social Security Disability. Aby uzyskać więcej informacji, należy skontaktować się z lokalnym biurem Social Security Administration.