Niektóre z najlepszych strategii obniżania kosztów są bezpłatne. Dowiedz się, jak zaoszczędzić na opiece diabetologicznej.
Carol Phillips ma problem – duży, ale powszechny. Zmaga się z kosztami cukrzycy. Z końcem maja skończą się jej świadczenia COBRA od byłego pracodawcy, a ona dołączy do grona ponad 43 milionów Amerykanów bez ubezpieczenia zdrowotnego. Ponieważ niedawno zdiagnozowano u niej cukrzycę typu 2, trudno będzie jej sobie pozwolić na zakup nowej polisy.
„Zadzwoniłam do kilku miejsc i pytałam” – opowiada lekarka. „Albo nie jestem ubezpieczona, albo składki, które podają, są śmieszne”.
Phillips jest za młoda na Medicare, a jako samozatrudniona konsultantka w branży turystycznej zarabia zbyt dużo rocznie, by kwalifikować się do Medicaid. Niemniej jednak koszty leczenia cukrzycy, jakie musi ponieść, odbiją się na jej dochodach. „To będzie bardzo przerażające” – mówi.
Od momentu postawienia diagnozy w styczniu udało jej się zapanować nad poziomem cukru we krwi dzięki zastosowaniu leku przeciwcukrzycowego Avandamet i modyfikacji stylu życia. „Jestem osobą, która zmieniła się pod względem tego, co robię i co jem” – mówi. Codziennie ćwiczy i schudła już 25 kilogramów.
Ma nadzieję, że uda jej się obniżyć koszty leczenia poprzez całkowite odstawienie leków przeciwcukrzycowych oraz kontrolowanie poziomu cukru we krwi za pomocą samej diety i ćwiczeń fizycznych. W przypadku osób, u których choroba została zdiagnozowana we wczesnym stadium, jest to czasami możliwe.
Koszty cukrzycy: Strategie oszczędzania pieniędzy
Nawet jeśli Phillips musi nadal przyjmować leki, obniża koszty leczenia cukrzycy, stosując kombinację leków przeciwcukrzycowych. Wiele osób z cukrzycą typu 2 przyjmuje więcej niż jeden lek. „Dwa lub trzy leki to nie jest rzadkość” – mówi dr Paul Jellinger, prezes American College of Endocrinology.
Avandamet, który przyjmuje Phillips, łączy w sobie metforminę i rosiglitazon, które działają poprzez zmniejszenie ilości cukru produkowanego przez wątrobę lub poprzez uwrażliwienie organizmu na działanie insuliny.
Jeśli ktoś z ubezpieczeniem miałby przyjmować te dwa leki osobno, musiałby dopłacić do każdego z nich, co podwoiłoby ich koszt. Osoby płacące pełną cenę detaliczną z własnej kieszeni mogłyby odnieść jeszcze większe korzyści ze stosowania leku skojarzonego. Na przykład w jednej z aptek 60 tabletek Avandametu kosztuje 62 dolary, podczas gdy 60 tabletek markowych wersji metforminy i rosiglitazonu razem kosztuje 166 dolarów.
Innymi przykładami leków łączonych są Metaglip (glipizyd plus metformina) oraz Glucovance (gliburyd plus metformina). „A w przyszłości pojawi się ich jeszcze więcej” – mówi lekarzowi Jellinger.
Rozważenie leków generycznych może obniżyć koszty opieki diabetologicznej, czasami znacznie. Ceny detaliczne leków generycznych są zazwyczaj niższe. Ponadto, kiedy generyczna wersja leku staje się dostępna, czasami plany opieki zdrowotnej wymagają wyższej współpłatności za wersję markową lub mogą całkowicie zaprzestać jej refundacji. Leki przeciwcukrzycowe dostępne w postaci leków generycznych to:
-
Chlorpropamid (Diabinese)
-
Glipizyd (Glucotrol)
-
Gliburyd (Diabeta)
-
Metformina (Glucophage).
„Jeśli to tylko możliwe, wybieraj leki generyczne” – radzi lekarzom dr James Gavin, przewodniczący Narodowego Programu Edukacji Diabetologicznej.
Koszt leków nie jest jednak jedynym kosztem związanym z opieką nad chorym na cukrzycę. Phillips spodziewa się, że po wygaśnięciu ubezpieczenia będzie musiała płacić 80 dolarów miesięcznie za paski testowe. Mówi, że widziała na eBayu paski testowe w znacznie niższej cenie i jest skłonna spróbować. „Jeśli tylko jest to zapieczętowane, niewygasłe pudełko, kupiłabym je”.
Gavin nie zachęca wprost do kupowania na eBayu, ale mówi, że ludzie powinni polować na okazje i porównywać ceny, tak jak robiliby to w przypadku innych produktów.
Koszty cukrzycy: Płacenie za pompę insulinową
Cukrzyca jest szóstą co do częstości przyczyną zgonów w Stanach Zjednoczonych i szacuje się, że kosztuje kraj 132 miliardy dolarów rocznie. Biorąc pod uwagę te liczby, 46 stanów wprowadziło obowiązek pokrywania przez ubezpieczycieli nie tylko kosztów leków przeciwcukrzycowych, ale także materiałów eksploatacyjnych i sprzętu.
Niektóre stany wprowadziły nawet do swojego prawa zapisy, które wymagają od ubezpieczycieli pokrywania kosztów pomp insulinowych.
Wiele osób przyjmujących insulinę chętnie spróbowałoby używać pompy, ale są one bardzo drogie – kosztują nawet 6 000 dolarów plus miesięczne zapasy. Uzyskanie pokrycia kosztów często wiąże się z koniecznością pokonania wielu przeszkód.
„Pompy nie są przeznaczone dla wszystkich i nie są łatwym rozwiązaniem” – mówi lekarzowi Martin Abrahamson, pełniący obowiązki dyrektora medycznego Joslin Diabetes Center na Uniwersytecie Harvarda.
„W Joslin mamy bardzo rygorystyczne podejście do wyboru osób do pomp” – mówi. „Aby zakwalifikować się do otrzymania pompy, trzeba być bardzo zmotywowaną osobą. Trzeba sprawdzać poziom cukru w krwi co najmniej cztery razy dziennie, a najlepiej nawet siedem. Trzeba rozumieć, jak liczyć węglowodany i mieć bardzo, bardzo zaawansowaną wiedzę na temat odżywiania, no i oczywiście wiedzieć, jak działa pompa”.
Jednak po tym wszystkim „nigdy nie mieliśmy problemu z ubezpieczeniem, kiedy już zatwierdziliśmy kogoś do korzystania z pompy”.
Rządy trzydziestu dwóch stanów prowadzą obecnie programy pomocy ludziom, którzy nie kwalifikują się do objęcia ich lekami na receptę w ramach programu Medicaid. Limity dochodów są bardzo zróżnicowane, od 35 000 dolarów rocznie dla singli w Nowym Jorku do 17 000 dolarów rocznie dla singli w Missouri. Większość programów przeznaczona jest dla seniorów i osób korzystających z Medicare, choć niektóre z nich, jak np. zniżka na leki w Maine, nie mają ograniczeń wiekowych.
Juliette Cubanski, starszy analityk w Kaiser Family Foundation, twierdzi, że nie ustalono jeszcze, w jaki sposób programy te będą współgrać z nowymi świadczeniami Medicare na receptę, które mają wejść w życie w 2006 roku.
Obecnie w 29 stanach istnieją „pule wysokiego ryzyka”, które zapewniają ubezpieczenie osobom, których istniejące choroby sprawiają, że zakup prywatnego planu zdrowotnego jest zbyt kosztowny.
Pomoc od firm farmaceutycznych to kolejna możliwość dla tych, którzy są zbyt młodzi, by skorzystać z programów skierowanych do seniorów.
Firma Pfizer prowadzi program rabatowy o nazwie „Pfizer Pfriends”, który jest dostępny dla wszystkich osób nieposiadających ubezpieczenia zdrowotnego. Program „Bridges to Access” firmy GlaxoSmithKline rozdaje darmowe leki osobom, które się do niego kwalifikują. Limit dochodów wynosi 25 000 dolarów rocznie dla singli lub 250% federalnego limitu ubóstwa dla rodzin, a proces rejestracji musi być prowadzony przez osobę trzecią.
Te i inne zniżki można wyszukać na stronie internetowej Partners for Prescription Assistance, www.pparx.org, utworzonej przez firmy farmaceutyczne, ubezpieczycieli i grupy wsparcia pacjentów, aby pomóc ludziom w znalezieniu dostępnych dla nich zniżek.
„Programy te są warte poznania” – mówi Cubanski lekarzowi. „Są one dobre dla ludzi, którzy przyjmują leki produkowane przez te firmy i nie mają innego źródła pokrycia kosztów leków”.
Wadą tego rodzaju programów, mówi, jest to, że tylko markowe leki są zaangażowane. „Jeśli istnieje możliwość, że konsument zmieni lek markowy na generyczny, niekoniecznie otrzyma taką informację” – mówi Cubanski.
Dobra kontrola = dobra opieka
W badaniu z 2004 roku, opublikowanym w czasopiśmie Diabetes Care, naukowcy z Uniwersytetu Michigan stwierdzili, że 11% pacjentów z cukrzycą objętych badaniem w całym kraju pominęło dawki leków przeciwcukrzycowych ze względu na koszty. W podobnym badaniu, opublikowanym w czasopiśmie Medical Care, naukowcy stwierdzili, że osoby chore na cukrzycę, które pomijały dawki leków, gorzej kontrolowały poziom cukru we krwi.
Jeśli nie możesz zapłacić za zrealizowanie recepty, to nie możesz zapłacić, ale jeśli nawykowo pomijasz dawki, aby wycisnąć z nich więcej, to „w końcu będziesz ponosić większe koszty” – mówi Gavin.
Brak dobrej kontroli poziomu cukru we krwi zwiększa ryzyko powikłań cukrzycy, a koszty ich leczenia mogą wielokrotnie przewyższać wydatki na leki.
Co więcej, im gorsza jest kontrola, tym więcej leków będziesz musiał przyjmować. Dzieje się tak dlatego, że w przypadku niekontrolowanej cukrzycy typu 2, im dłużej trwa, tym większą zdolność do produkcji insuliny można utracić. „Łatwiej jest utrzymać kontrolę, kiedy już się ją ma, niż uzyskać ją, kiedy już się jej nie ma” – mówi Gavin.
