Lekarz mówi ci.

Dowiedz się, w jaki sposób pomoc medyczna, która przychodzi do Twojego domu, może pomóc Ci radzić sobie z cukrzycą typu 2 poprzez pomoc w przyjmowaniu leków, ćwiczeniach i odżywianiu.

Co robi pomoc domowa?

Pomocnicy medyczni pracują z osobami w każdym wieku i mogą pomagać w rozwiązywaniu wszelkich problemów zdrowotnych. W zależności od potrzeb, w domu można uzyskać szeroki zakres usług. Od wykwalifikowanej opieki pielęgniarskiej i medycznej po usługi socjalne – jest ktoś, kto może pomóc Ci prowadzić zdrowsze życie.

Pomoc domowa może sprawdzać puls, temperaturę, ciśnienie krwi i oddychanie. Może kontrolować twoją wagę i pomagać w ćwiczeniach i przyjmowaniu leków. W razie potrzeby może również pomóc w kąpieli, ubieraniu i pielęgnacji.

Chociaż być może nie myślałeś o skontaktowaniu się z pomocnikiem medycznym, weź pod uwagę, że wiele badań pokazuje, że opieka zdrowotna, którą otrzymujesz w domu – w porównaniu z opieką w ośrodku – jest bardziej komfortowa, wiąże się z mniejszym ryzykiem infekcji, może zaoszczędzić pieniądze i zwiększa szanse na wypracowanie lepszych długoterminowych strategii zdrowotnych.

Opiekunka domowa może pracować z Tobą, aby ustalić realistyczne cele i pomóc Ci znaleźć najlepszy sposób, aby iść naprzód, niezależnie od tego, czy masz obawy dotyczące przyjmowania codziennych leków, martwisz się o przyrost wagi, czy masz problemy z dotarciem na wizyty lekarskie.

Zapewniając Ci codzienną pomoc, której potrzebujesz, opieka medyczna w domu może również pomóc Ci złagodzić stres związany z zarządzaniem cukrzycą. Jest to bardzo pomocne w kontrolowaniu choroby, ponieważ stres może zwiększać oporność na insulinę i prowadzić do wysokiego poziomu cukru we krwi.

Szkolenie dla personelu medycznego w domu

Wybór certyfikowanego pracownika służby zdrowia oznacza, że przeszedł on formalne szkolenie i zdał egzamin, który spełnia wytyczne ustalone przez rząd federalny. Egzaminy te pozwalają pomocnikom pracować w agencjach opieki zdrowotnej lub organizacjach hospicyjnych, które otrzymują fundusze z Medicare lub Medicaid.

Twój stan może mieć również inne wymagania szkoleniowe. Niektórzy pomocnicy mogą zdecydować się na otrzymanie certyfikatu od Krajowego Stowarzyszenia Opieki Domowej i Hospicjów lub uzyskać licencję certyfikowanego asystenta pielęgniarskiego.

Szkolenie pomocnika medycznego może obejmować naukę o specjalnych dietach, odżywianiu, warunkach sanitarnych, bezpieczeństwie, odczytywaniu parametrów życiowych, kontroli zakażeń i postępowaniu w nagłych wypadkach medycznych.

Płacenie za pomoc domową

Domowa opieka medyczna może być często znacznie tańsza niż pobyt w szpitalu lub w ośrodku opieki.

Jest ona objęta częścią A Medicare i istnieje standardowa krajowa stawka płatności za 60-dniowy okres opieki domowej. Obejmuje to szereg usług i materiałów medycznych, których możesz potrzebować. Na przykład, agencja domowej opieki zdrowotnej pokryje koszty igieł insulinowych i materiałów do badania krwi, jeśli pomocnicy pomagają pacjentowi w ich używaniu.

Pomoc domowa jest w stanie pomóc Ci przejąć kontrolę nad Twoją cukrzycą. Jeśli czujesz, że nie jesteś w stanie poradzić sobie ze wszystkimi sprawami, które musisz załatwić, aby zachować zdrowie, pomoc domowej pomocy medycznej może być dla Ciebie. Może on pomóc Ci rozwinąć umiejętności i pewność siebie w zarządzaniu cukrzycą i podejmowaniu ważnych decyzji dotyczących Twojego zdrowia.

Cukrzyca jest uznawana za niepełnosprawność zgodnie z ustawą Americans with Disabilities Act. Dowiedz się, jakie masz prawa w miejscu pracy i kiedy możesz kwalifikować się do otrzymania zasiłku dla niepełnosprawnych.

Oznacza to, że przysługuje Ci ochrona prawna przed dyskryminacją w wielu dziedzinach, w tym w zatrudnieniu. Jeśli cukrzyca jest poważna, możesz kwalifikować się do uzyskania dochodu z tytułu niepełnosprawności.

Świadczenia z tytułu niepełnosprawności

Cukrzyca nie wyklucza większości ludzi z pracy – każdego rodzaju pracy, od siedzenia za biurkiem po prowadzenie samochodu wyścigowego. Jeśli jednak cukrzyca powoduje poważne komplikacje, możesz kwalifikować się do otrzymania świadczeń od Social Security Administration (SSA).

Ubezpieczenie od niepełnosprawności Social Security (SSDI). SSDI zapewnia pomoc w powrocie do pracy oraz dochód, jeśli nie możesz jej podjąć. Uprawnia ono również do Medicare i pomocy w zakupie leków na receptę. Do otrzymania SSDI kwalifikują się osoby, które przepracowały 5 z ostatnich 10 lat i spełniają kryteria definicji niepełnosprawności określonej przez SSA. Oznacza to, że cierpisz na upośledzenie fizyczne lub umysłowe, które będzie trwało przez rok lub spowoduje śmierć w ciągu roku. Dowiedz się więcej o tym, jak zakwalifikować się do otrzymania renty inwalidzkiej z powodu cukrzycy.

Cukrzyca nie kwalifikuje się automatycznie. Firmy ubezpieczeniowe rozpatrują każdy przypadek indywidualnie i podejmują decyzje o ubezpieczeniu od niepełnosprawności na podstawie tego, jak bardzo cukrzyca wpłynęła na organizm – na przykład, czy spowodowała uszkodzenie nerwów lub ślepotę.

Program Supplemental Security Income (SSI). Co zrobić, jeśli masz ograniczone dochody i zasoby, ale nie kwalifikujesz się do SSDI? Możesz kwalifikować się do programu SSI, który zapewnia miesięczny zasiłek pomocowy. W większości stanów dzieci, które kwalifikują się do SSI, mogą również otrzymać Medicaid – program opieki zdrowotnej dla osób o niskich dochodach.

Rodzaje niepełnosprawności

Dlaczego cukrzyca jest uznawana za niepełnosprawność, zwłaszcza jeśli uważasz, że masz ją pod kontrolą? Światowa Organizacja Zdrowia twierdzi, że niepełnosprawność składa się z trzech elementów:

Upośledzenie. Odnosi się to do problemów z ciałem i jego funkcjonowaniem lub z funkcjami umysłowymi: na przykład utratą wzroku lub pamięci.

Ograniczenie aktywności. Oznacza to, że masz trudności z wykonywaniem czynności, które mogą wykonywać osoby pełnosprawne. Może to dotyczyć wzroku, słuchu, chodzenia lub rozwiązywania problemów.

Ograniczenia w uczestnictwie. Oznacza to, że osoba może nie być w stanie brać udziału w normalnych codziennych czynnościach w taki sam sposób, w jaki robiłaby to, gdyby nie była niepełnosprawna. Może to dotyczyć m.in. pracy, aktywności społecznej i korzystania z opieki zdrowotnej.

Ubieganie się o pracę dla osób z cukrzycą

Kiedy starasz się o pracę, może ci się wydawać, że musisz powiedzieć, że masz cukrzycę – lub że musisz odpowiadać na wszelkie pytania z nią związane. Nie jest to konieczne. W rzeczywistości ustawa Americans with Disabilities Act mówi, że pracodawcy nie mogą zadawać żadnych pytań podczas rozmowy kwalifikacyjnej, które mogłyby ujawnić istnienie niepełnosprawności.

Kilka przykładów pytań, które może zadać Ci potencjalny pracodawca:

• Czy masz niepełnosprawność, która może wpływać na zdolność do wykonywania pracy?

• Przez ile dni w ubiegłym roku byłeś chory?

• Czy kiedykolwiek ubiegałeś się o odszkodowanie pracownicze?

• Jakie leki na receptę obecnie zażywasz?

Pytania medyczne i badania lekarskie mogą być dozwolone po otrzymaniu oferty pracy, a przed rozpoczęciem pracy. Aby były one zgodne z prawem, pracodawca musi zadawać te pytania innym kandydatom, nie tylko tobie. Twój szef nie może wycofać oferty pracy, ponieważ ujawniłeś, że masz cukrzycę.

Pracodawca może jednak wycofać ofertę, jeśli nie jesteś w stanie wykonywać podstawowych funkcji na danym stanowisku, nawet przy zastosowaniu odpowiednich udogodnień.

Odpowiednie udogodnienia

Jesteś już po rozmowie kwalifikacyjnej, po przyjęciu oferty i po rozpoczęciu pracy. Masz prawo do ulg, które pomogą Ci radzić sobie z cukrzycą. Są to tak zwane rozsądne udogodnienia.

Rozsądne dostosowania w przypadku cukrzycy obejmują:

• Przerwy na sprawdzenie poziomu cukru we krwi, zjedzenie przekąski, zażycie lekarstw i pójście do toalety

• Jeśli masz problemy z poziomem cukru we krwi, miejsce, w którym możesz odpocząć, dopóki nie wróci on do normy

• Możliwość przechowywania w pobliżu środków przeciwcukrzycowych i żywności

• Możliwość pracy według zmodyfikowanego harmonogramu lub pracy na standardową zmianę zamiast na zmianę rotacyjną

Podróż do i z pracy

Być może będziesz musiał podróżować w związku z pracą, ale zaopatrzenie medyczne nie przeszkodzi Ci w spełnieniu tej potrzeby. Artykuły dla diabetyków można przewozić przez kontrolę bezpieczeństwa. Dotyczy to:

• Insulinę i produkty do jej podawania, takie jak fiolki i peny

• Niewykorzystane strzykawki, jeśli masz je razem z lekami do wstrzykiwania

• Lancety

• Zużyte strzykawki, jeśli użytkownik ma je przy sobie w pojemniku o twardej powierzchni do przechowywania zużytych strzykawek i pasków testowych

• Płyny (w tym woda, soki lub płynne odżywki) lub żele

Dyskryminacja w cukrzycy

Jeśli uważasz, że pracodawca dyskryminował cię w pracy ze względu na cukrzycę, możesz rozpocząć proces sądowy w sprawie o dyskryminację. Rozpoczyna się on od złożenia oskarżenia o dyskryminację – podpisanego oświadczenia, że Twoja organizacja dopuściła się dyskryminacji w zatrudnieniu – w Amerykańskiej Komisji ds. Równego Zatrudnienia (U.S. Equal Employment Opportunity Commission, EEOC).

Następnie ktoś z EEOC skontaktuje się z Tobą i przeprowadzi z Tobą rozmowę. Przedyskutujesz swoje obawy i dowiesz się więcej o tym, czy wniesienie pozwu o dyskryminację jest dla Ciebie właściwą drogą. Ostatecznie, wybór należy do Ciebie.

Jeśli zdecydujesz się na wniesienie pozwu o dyskryminację, EEOC dostarczy Ci zawiadomienie o prawie do wniesienia pozwu. W tym momencie masz pozwolenie na złożenie pozwu w sądzie federalnym lub stanowym.

Przyjrzyj się, jak słodycze wpływają na twoje zdrowie, od stóp do głów.

Głównym źródłem cukru są napoje słodzone, słodycze, wypieki i słodzone produkty mleczne. Jednak nawet pikantne potrawy, takie jak pieczywo, sos pomidorowy czy batony proteinowe, mogą zawierać cukier, co sprawia, że zbyt łatwo doprowadzić do nadmiaru słodkich produktów. Aby jeszcze bardziej skomplikować sprawę, cukry dodane mogą być trudne do wykrycia na etykietach produktów żywieniowych, ponieważ mogą występować pod wieloma nazwami, takimi jak syrop kukurydziany, nektar z agawy, cukier palmowy, sok trzcinowy czy sacharoza. (Zobacz więcej nazw cukru na poniższej grafice).

Bez względu na nazwę, cukier to cukier, a w nadmiarze może negatywnie wpływać na organizm na wiele sposobów. Poniżej przedstawiamy, w jaki sposób cukier może zaszkodzić twojemu zdrowiu, od stóp do głów.

Twój mózg

Spożywanie cukru powoduje w mózgu ogromny przypływ substancji chemicznej o nazwie dopamina, która poprawia samopoczucie. To wyjaśnia, dlaczego o 15.00 częściej masz ochotę na batonika niż na jabłko czy marchewkę.

Ponieważ pełnowartościowe pokarmy, takie jak owoce i warzywa, nie powodują uwalniania w mózgu tak dużej ilości dopaminy, mózg zaczyna potrzebować coraz więcej cukru, aby uzyskać to samo uczucie przyjemności. Powoduje to uczucie, że po kolacji masz ochotę na lody, które tak trudno poskromić.

Twój nastrój

Sporadycznie zjedzony cukierek lub ciasteczko może dać ci szybki zastrzyk energii (lub cukrowy haj), ponieważ szybko podnosi poziom cukru we krwi. Kiedy poziom cukru spada, bo komórki wchłaniają cukier, możesz czuć się roztrzęsiony i niespokojny (tzw. „cukrowy krach”).

Ale jeśli zbyt często sięgasz do słoika ze słodyczami, cukier zaczyna mieć wpływ na Twój nastrój nie tylko po godzinie 15: Badania wykazały, że wysokie spożycie cukru wiąże się z większym ryzykiem depresji u dorosłych.

Twoje zęby

Prawdopodobnie przewracałeś oczami, gdy miałeś 12 lat, ale rodzice mieli rację: słodycze mogą niszczyć zęby. Bakterie, które powodują ubytki, uwielbiają zjadać cukier pozostający w ustach po zjedzeniu czegoś słodkiego.

Twoje stawy

Jeśli cierpisz na bóle stawów, to tym bardziej powinieneś zrezygnować z jedzenia słodyczy: Wykazano, że spożywanie dużej ilości słodyczy pogarsza ból stawów ze względu na stan zapalny, jaki wywołują w organizmie. Ponadto badania wykazują, że jedzenie lub picie cukru może zwiększać ryzyko rozwoju reumatoidalnego zapalenia stawów.

Twoja skóra

Innym skutkiem ubocznym stanu zapalnego jest szybsze starzenie się skóry.

Nadmiar cukru przyłącza się do białek w krwiobiegu i tworzy szkodliwe cząsteczki zwane AGEs (advanced glycation end products). Cząsteczki te robią dokładnie to, na co wyglądają: starzeją skórę. Wykazano, że uszkadzają kolagen i elastynę w skórze – włókna białkowe, które zapewniają skórze jędrność i młody wygląd. Rezultat? Zmarszczki i zwiotczała skóra.

Twoja wątroba

Obfitość dodanego cukru? prawdopodobnie zawiera fruktozę lub syrop kukurydziany o wysokiej zawartości fruktozy. Fruktoza jest przetwarzana w wątrobie i w dużych ilościach może ją uszkodzić. Kiedy fruktoza jest rozkładana w wątrobie, przekształca się w tłuszcz. To z kolei powoduje:

• Niealkoholową stłuszczeniową chorobę wątroby (NAFLD): objawia się ona nadmiernym odkładaniem się tłuszczu w wątrobie.

• Niealkoholowe stłuszczeniowe zapalenie wątroby?(NASH): to stłuszczenie wątroby, zapalenie i stłuszczenie, czyli bliznowacenie wątroby. W wyniku bliznowacenia dochodzi do odcięcia dopływu krwi do wątroby.

Twoje serce

Kiedy jesz lub pijesz zbyt dużo cukru, dodatkowa ilość insuliny w krwiobiegu może wpływać na tętnice w całym ciele. Powoduje to, że ich ściany ulegają zapaleniu, stają się grubsze niż zwykle i sztywniejsze, co z czasem obciąża serce i powoduje jego uszkodzenie. Może to prowadzić do chorób serca, takich jak niewydolność serca, ataki serca i udary.

Badania sugerują również, że spożywanie mniejszej ilości cukru może pomóc w obniżeniu ciśnienia krwi, które jest głównym czynnikiem ryzyka chorób serca. Ponadto osoby spożywające duże ilości cukru dodanego (w przypadku których co najmniej 25% kalorii pochodzi z cukru dodanego) są dwukrotnie bardziej narażone na śmierć z powodu chorób serca niż osoby, których dieta zawiera mniej niż 10% całkowitej ilości kalorii pochodzących z cukru dodanego.

Twoja trzustka

Kiedy jesz, trzustka wydziela insulinę. Jeśli jednak jesz za dużo cukru, a Twój organizm przestaje prawidłowo reagować na insulinę, trzustka zaczyna pompować jeszcze więcej insuliny. W końcu przepracowana trzustka ulegnie uszkodzeniu, a poziom cukru we krwi wzrośnie, narażając Cię na cukrzycę typu 2 i choroby serca.

Twoje nerki

Jeśli cierpisz na cukrzycę, zbyt duża ilość cukru może prowadzić do uszkodzenia nerek. Nerki odgrywają ważną rolę w filtrowaniu krwi. Gdy poziom cukru we krwi osiągnie pewien poziom, nerki zaczynają uwalniać nadmiar cukru do moczu. Niekontrolowana cukrzyca może uszkodzić nerki, co uniemożliwi im wykonywanie zadań związanych z filtrowaniem odpadów we krwi. Może to prowadzić do niewydolności nerek.

Masa ciała

Prawdopodobnie nie jest to dla Ciebie nowością, ale im więcej cukru spożywasz, tym więcej ważysz. Badania wykazują, że osoby pijące napoje słodzone cukrem ważą więcej i są bardziej zagrożone cukrzycą typu 2 niż osoby, które tego nie robią. Jedno z badań wykazało nawet, że osoby, które dodały do swojej diety więcej cukru, przytyły około 1,7 kg w ciągu niecałych 2 miesięcy. Nadmiar cukru może powodować zapalenie komórek tłuszczowych, co z kolei powoduje wydzielanie przez nie substancji chemicznych zwiększających masę ciała.

Twoje zdrowie seksualne

Jeśli jesteś mężczyzną, możesz zrezygnować z deseru na randce. Cukier może wpływać na łańcuch zdarzeń niezbędnych do erekcji.

Wpływa na układ krążenia, który kontroluje przepływ krwi w całym organizmie i musi działać prawidłowo, aby uzyskać i utrzymać erekcję.

Nieświeży oddech zdarza się każdemu z nas, ale czasami jest on oznaką poważnej choroby. Jeśli Twój oddech pachnie jak aceton – ten sam zapach ma zmywacz do paznokci – może to być powikłanie cukrzycy lub innego schorzenia.

Jeśli Twój oddech pachnie jak aceton – ten sam owocowy zapach, który ma zmywacz do paznokci – może to być oznaką wysokiego poziomu ketonów (kwasów wytwarzanych przez wątrobę) we krwi. Problem ten dotyczy głównie cukrzycy typu 1, ale może również wystąpić w przypadku cukrzycy typu 2, jeśli dojdzie do poważnego stanu zwanego cukrzycową kwasicą ketonową (DKA). Może do niej dojść z kilku powodów niezwiązanych z cukrzycą, w tym w wyniku stosowania diety keto, postu lub spożywania dużych ilości alkoholu.

Cukrzyca i aceton

Cukrzyca występuje, gdy poziom glukozy we krwi (cukru we krwi), kluczowego źródła energii z pożywienia, jest zbyt wysoki. W normalnych warunkach glukoza dostaje się do komórek dzięki hormonowi trzustki zwanemu insuliną. W przypadku cukrzycy organizm nie wytwarza wystarczającej ilości insuliny lub nie wykorzystuje jej prawidłowo. Glukoza utrzymuje się wtedy we krwi i nie może dostać się do komórek.

Kiedy organizm nie może uzyskać energii z glukozy, spala w jej miejsce tłuszcz. Proces spalania tłuszczu powoduje nagromadzenie się we krwi kwasów zwanych ketonami, co w przypadku braku leczenia prowadzi do DKA. Oddech o owocowym zapachu jest oznaką wysokiego poziomu ketonów u osób, które już chorują na cukrzycę. Jest to również jeden z pierwszych objawów, na które zwracają uwagę lekarze, sprawdzając, czy nie występuje DKA.

Inne objawy

Oprócz oddechu o owocowym zapachu istnieją inne objawy DKA, które pojawiają się szybko, czasami w ciągu 24 godzin. Należą one również do objawów świadczących o tym, że możesz być chory na cukrzycę. Możesz zauważyć, że:

• Pragnienie i częste siusianie

• Ból brzucha i wymioty

• Zmęczenie lub osłabienie

• Brak tchu

• Zdezorientowani

• Szybka utrata wagi (nowo zdiagnozowana cukrzyca typu 1)

• Nie pocenie się

Może się to również zdarzyć w przypadku pominięcia lub nieprzyjmowania insuliny.

Badania krwi i moczu, które sprawdzają poziom cukru i ketonów we krwi, mogą pomóc w ustaleniu, czy masz DKA.

Kiedy należy skontaktować się z lekarzem

Jeśli masz cukrzycę i czujesz zapach acetonu w oddechu, postępuj zgodnie z planem leczenia opracowanym przez lekarza. W większości przypadków oznacza to przyjmowanie insuliny, leku kontrolującego poziom cukru we krwi i zapobiegającego wystąpieniu ketozy.

Jeśli postępujesz zgodnie z planem leczenia, a poziom ketonu jest umiarkowany lub wysoki, natychmiast skontaktuj się z lekarzem, aby uzyskać pomoc. Należy również skontaktować się z lekarzem, jeśli nie chorujesz na cukrzycę i obawiasz się trwałego zapachu acetonu.

DKA może być stanem nagłym. Potrzebujesz natychmiastowej pomocy medycznej, jeśli:

• Wystąpił więcej niż jeden objaw DKA

• Nie możesz skontaktować się z lekarzem

• Poziom cukru we krwi utrzymuje się powyżej 300 mg/dl

Inne przyczyny występowania oddechu acetonowego

Cukrzyca jest główną przyczyną występowania acetonowego oddechu, ale może on również wynikać z innych przyczyn:

Dieta keto i post: Zmiany w diecie mogą powodować powstawanie oddechu o zapachu acetonu. Podczas stosowania diety ketogenicznej (keto, czyli o wysokiej zawartości tłuszczu, umiarkowanej zawartości białka i bardzo niskiej zawartości węglowodanów) lub niektórych planów postu organizm wykorzystuje do produkcji energii tłuszcz zamiast węglowodanów. Ta zmiana powoduje znaczny wzrost stężenia ketonów, które są źródłem oddechu acetonowego. Niektóre osoby stosujące dietę keto mierzą nawet poziom ketonów za pomocą domowych testów, aby upewnić się, że postępują zgodnie z zaleceniami. Słodko pachnący oddech może być krótkotrwałym efektem ubocznym tego typu diety, ale może utrzymywać się dłużej.

Alkoholowa kwasica ketonowa: Duże spożycie alkoholu może spowodować nagromadzenie się ketonów we krwi, co jest chorobą zwaną alkoholową kwasicą ketonową. Dochodzi do niej zwykle wtedy, gdy codziennie pijesz duże ilości alkoholu, wymiotujesz i nie jesz. Lekarzom może być trudno rozpoznać alkoholową kwasicę ketonową, ponieważ jej objawy – wymioty, choroba i ból brzucha – są podobne do objawów innych chorób związanych z alkoholizmem. Choroba ta może być śmiertelna, jeśli pacjent jest poważnie uzależniony od alkoholu, ale zazwyczaj szybko wraca do zdrowia, jeśli jest natychmiast leczona.

Medyczna bransoletka identyfikacyjna (ID) może uratować Ci życie, zwłaszcza jeśli chorujesz na cukrzycę. Oto, co musisz wiedzieć, aby wybrać odpowiednią dla siebie.

Jeśli poziom cukru we krwi spadnie bardzo nisko (hipoglikemia), możesz mieć problemy z mówieniem. Możesz być zdezorientowany lub zemdleć. Dzięki bransoletce z identyfikatorem medycznym pracownicy służb ratunkowych wiedzą, że masz cukrzycę, co pozwala im jak najszybciej rozpocząć odpowiednie leczenie.

Informacje, które należy zamieścić

Bransoletki z identyfikatorami medycznymi są dostępne w różnych wersjach: od prostych – zwykły medalion na bransoletce – po zaawansowane technologicznie opcje z zapisywaniem informacji o stanie zdrowia w chmurze. Niezależnie od wybranego stylu, na bransoletce powinny znajdować się najważniejsze informacje zdrowotne, takie jak:

• Cukrzyca

• Ważne leki, które przyjmujesz (takie jak insulina)

• Główne alergie na leki

• Dane kontaktowe w nagłych wypadkach

Jeśli chcesz podać więcej informacji, niż może pomieścić bransoletka, zapisz je na kartce w portfelu. Następnie na bransoletce możesz zamieścić więcej informacji o zdrowiu w portfelu. Kilka pomysłów na to, co można umieścić na karcie:

• Inne choroby, na które cierpisz

• Pełna lista leków, które zażywasz

• Miejsce, w którym znajduje się twój testament życia

Przechowywanie informacji online

Firma, która sprzedaje bransoletkę, może również oferować przechowywanie informacji medycznych online. W niektórych przypadkach koszt bransoletki obejmuje przechowywanie danych w chmurze. W innych przypadkach użytkownik uiszcza opłatę członkowską.

Pracownicy służb ratunkowych mogą uzyskać dostęp do tych informacji na kilka sposobów, w tym za pośrednictwem stron internetowych i bezpłatnych numerów. Kilka rzeczy, które warto wziąć pod uwagę przy tworzeniu swojego internetowego profilu zdrowotnego:

• Inne schorzenia, takie jak autyzm lub zaburzenia krwi

• Alergie na leki

• Wszczepione urządzenia medyczne

• Życzenia dotyczące opieki zdrowotnej (takie jak „nie reanimować”)

Moda i funkcja

Z jednej strony myślenie o modzie, gdy mówimy o informacjach ratujących życie, może wydawać się głupie. Z drugiej jednak strony nikt nie chce obwieszczać światu swojego stanu zdrowia za pomocą dużego, nieporęcznego elementu biżuterii.

Firmy produkujące bransoletki z identyfikatorami medycznymi wiedzą, że atrakcyjna biżuteria może być dla Ciebie ważna. Wśród wielu dostępnych wzorów znajdują się m.in:

• Złota lub srebrna biżuteria. Można znaleźć bransoletki z identyfikatorem medycznym, które wyglądają prawie jak zwykła biżuteria: srebrne lub złote, z wygrawerowanym medalikiem lub charmsem.

• Opaski silikonowe. Te gumowe opaski z metalową zawieszką na zewnątrz są często wybierane do ćwiczeń fitness.

• Bransoletki dla dzieci. Około 210 000 Amerykanów poniżej 20 roku życia choruje na cukrzycę. Małe dzieci z cukrzycą mogą częściej nosić bransoletki identyfikacyjne przeznaczone dla dzieci: plastikowe, wygodne, o zabawnych kształtach.

Dbaj o aktualność swoich informacji

Twój stan zdrowia zmienia się z upływem czasu, dlatego pamiętaj, aby aktualizować swoją bransoletkę z identyfikatorem medycznym, aby to uwzględnić. Jeśli pojawią się nowe (i potencjalnie poważne) dolegliwości, rozważ zakup nowej bransoletki. Powinieneś także aktualizować informacje na karcie znajdującej się w portfelu lub przechowywanej w Internecie.

Na przykład, u większości osób z cukrzycą typu 2 w końcu rozwija się choroba układu krążenia. Obejmuje to kilka schorzeń, o których powinni wiedzieć ratownicy, w tym:

• Choroby serca, które mogą powodować ból w klatce piersiowej lub zawał serca

• niewydolność serca, która oznacza, że serce nie pompuje krwi tak dobrze, jak powinno

• Historia lub zwiększone ryzyko wystąpienia udaru

Informacje te, w połączeniu z wiedzą na temat cukrzycy, mogą pomóc personelowi medycznemu w zapewnieniu jak najdokładniejszej opieki w ciągu pierwszych kilku minut leczenia ratunkowego.

Amyotrofia cukrzycowa jest rzadką odmianą neuropatii cukrzycowej. Powoduje ona poważny ból, zwykle w biodrze i udzie, oraz osłabienie mięśni. Dowiedz się więcej o objawach, diagnozie i leczeniu.

W większości przypadków neuropatia cukrzycowa występuje w nogach i stopach. Amiotrofia cukrzycowa uszkadza natomiast nerwy w..:

• Uda

• Nogi

• Biodra

• Pośladki

Czasami dotyczy także klatki piersiowej i brzucha.

Amyotrofia cukrzycowa znana jest również pod następującymi nazwami:

• Neuropatia proksymalna

• Cukrzycowa neuropatia promieniowa lędźwiowo-krzyżowa

• Zespół Brunsa-Garlanda

Objawy

Na ogół u osób z neuropatią cukrzycową występuje ból i drętwienie. Amiotrofia cukrzycowa ma jednak wyjątkowe objawy, takie jak:

• Intensywny ból w biodrze, udzie lub pośladku

• Poważny ból brzucha

• Postępujące z czasem osłabienie mięśni ud

• Trudności z utrzymaniem pozycji stojącej

U większości osób objawy występują tylko po jednej stronie ciała. Jednak ponad jedna trzecia przypadków dotyczy obu stron.

U osób z amyotrofią cukrzycową może również wystąpić „opadanie stopy” z powodu problemów z nerwami w nogach. Z opadaniem stopy mamy do czynienia, gdy przednia część stopy podczas chodzenia wlecze się po podłożu.

Przyczyny i czynniki ryzyka

Nie wiadomo dokładnie, co powoduje amyotrofię cukrzycową. Wysoki poziom cukru we krwi może uszkadzać nerwy. Jednak nawet osoby z dobrze kontrolowaną cukrzycą (zarówno typu 1, jak i typu 2) mogą zachorować na amiotrofię cukrzycową.

Wydaje się, że starszy wiek zwiększa ryzyko zachorowania, ale zdarza się to również u osób młodszych.

Diagnoza

Amiotrofia cukrzycowa ma pewne objawy wspólne z innymi schorzeniami. Lekarz prawdopodobnie będzie chciał wykluczyć takie problemy, jak:

• Choroba zwyrodnieniowa kręgosłupa, która może prowadzić do bólu uda

• Cukrzycowy zawał mięśnia, który może powodować ból i obrzęk mięśni uda

• Meralgia parestetyczna, która powoduje mrowienie, ból i pieczenie w udach

Lekarz może wykonać niektóre z tych badań, aby znaleźć przyczynę objawów:

• Badania krwi w celu zdiagnozowania cukrzycy lub stwierdzenia, jak poważna jest jej postać

• Nakłucie kręgosłupa, podczas którego lekarz pobiera część płynu rdzeniowego i bada go pod kątem oznak stanu zapalnego

• Zdjęcie rentgenowskie

• Tomografia komputerowa

• REZONANS MAGNETYCZNY

• Elektromiografia i inne testy sprawdzające stan nerwów

Zabiegi

Amyotrofia cukrzycowa często ustępuje samoistnie z czasem. Jednak poniższe zabiegi mogą pomóc w złagodzeniu objawów:

Ścisła kontrola cukrzycy. Jedną z najważniejszych rzeczy, jakie możesz zrobić, jest utrzymywanie poziomu cukru we krwi pod kontrolą. Leki, dieta i ćwiczenia fizyczne odgrywają kluczową rolę w tym procesie.

Leki przeciwbólowe. Wykazano, że gabapentyna i pregabalina łagodzą długotrwały ból związany z nerwami. Pomocne mogą być także niektóre leki przeciwdepresyjne.

Fizykoterapia. Może ona pomóc w utrzymaniu i usprawnieniu mięśni. Oprócz ćwiczeń, fizykoterapeuta może zalecić urządzenia, takie jak podpórki i podwyższone deski klozetowe, które pomogą Ci wygodniej się poruszać.

Większość osób z amyotrofią cukrzycową odzyska znaczną część swojej siły, ale nie od razu. Może upłynąć rok, zanim zacznie się poprawa, ale w większości przypadków całkowite wyzdrowienie nie jest możliwe.

Cukrzyca odbija się na Twoim zdrowiu na wiele sposobów. Dowiedz się, jaki jest związek między niekontrolowanym poziomem cukru we krwi a pleśniawkami.

Pleśniawki to infekcja wywołana przez grzyba candida. Nazywana jest również kandydozą lub zakażeniem drożdżakowym. Każdy może się nią zarazić. Jest to jednak poważniejszy problem dla osób z cukrzycą.

Gdy masz cukrzycę, poziom cukru we krwi jest zbyt wysoki. Jeśli tego nie kontrolujesz, z czasem dochodzi do uszkodzeń, które sprawiają, że twoje ciało staje się idealnym środowiskiem dla infekcji drożdżakowej.

Kiedy grzyb wymyka się spod kontroli

Wiele rodzajów grzybów i bakterii żyje naturalnie na skórze i wewnątrz ciała. Zwykle nawet nie zdajesz sobie sprawy z ich obecności. Istnieje równowaga między nimi a Twoim układem odpornościowym, dzięki której nie powodują one problemów. Jeśli jednak coś zakłóci tę równowagę, bakterie lub grzyby mogą wymknąć się spod kontroli i wywołać infekcję.

Cukrzyca osłabia Twój układ odpornościowy poprzez wprowadzanie zmian w komórkach, które normalnie zwalczają zarazki. Utrudnia to Twojemu organizmowi obronę i samoleczenie. W rezultacie jesteś bardziej podatny na wszelkiego rodzaju infekcje, w tym pleśniawki.

Infekcje drożdżakowe stanowią szczególny problem w przypadku cukrzycy, ponieważ cukier sprzyja rozwojowi candidy. Wysoki poziom cukru we krwi oznacza również wysoki poziom cukru w pocie, ślinie i moczu. Sprzyja to rozwojowi drożdżaków w takich miejscach, jak jama ustna i genitalia, co może prowadzić do powstania pleśniawek.

Pleśniawki jamy ustnej

U zdrowej osoby dorosłej zakażenie drożdżakami w jamie ustnej nie zdarza się często. Jeśli jednak chorujesz na cukrzycę, drożdżaki rozwijają się dzięki dodatkowemu cukrowi zawartemu w ślinie.

Cukrzyca może również powodować suchość w jamie ustnej, co sprzyja rozwojowi drożdżaków. Oznaki świadczące o tym, że masz pleśniawkę jamy ustnej to:

• Ból w jamie ustnej i gardle

• Białe plamy na języku, wewnątrz policzków i na dachu jamy ustnej

• Zaczerwienienie lub krwawienie wewnątrz jamy ustnej

• Gorzki smak lub utrata smaku

• Pęknięcia na wargach lub w kącikach ust

Zakażenia drożdżakowe narządów płciowych

Zakażenia drożdżakowe narządów płciowych częściej występują u kobiet, ale mogą na nie zachorować także mężczyźni. Większość kobiet przechodzi je w pewnym momencie swojego życia. W przypadku mężczyzn jest to bardziej prawdopodobne, jeśli jesteś nieobrzezany.

Infekcje drożdżakowe narządów płciowych mają kilka nieprzyjemnych, charakterystycznych objawów. U kobiet są to:

• Swędzenie i podrażnienie w pochwie i wokół niej

• Ból podczas siusiania lub uprawiania seksu

• Zaczerwienienie

• Gęsta, biała wydzielina

Objawy u mężczyzn obejmują:

• Ból wokół główki penisa

• Zaczerwienienie

• Swędzenie

• Biała wydzielina z prącia, szczególnie pod napletkiem

• Ból podczas siusiania lub uprawiania seksu

• Nieprzyjemny zapach wokół penisa

Inne zakażenia drożdżakami

Drożdżyca może pojawić się w innych miejscach ciała, zwłaszcza w fałdach skórnych, które zatrzymują wilgoć. Mogą to być miejsca pod piersiami, pod pachami, w pachwinach lub między palcami rąk i nóg. Pojawią się swędząca, czerwona wysypka z drobnymi pęcherzykami i łuskami.

Drożdże mogą powodować grzybicę paznokci u nóg i owrzodzenia stóp. Może również powodować zakażenie dróg moczowych, zwłaszcza u osób, które muszą używać cewnika.

Bardzo poważnym rodzajem infekcji drożdżakowej jest kandydoza inwazyjna lub ogólnoustrojowa. Ma to miejsce, gdy infekcja znajduje się w krwiobiegu lub narządach wewnętrznych. Stanowi ona poważny problem dla osób przebywających w szpitalu i może zagrażać życiu.

Jeśli musisz dodać insulinę bazalną do swojego leczenia cukrzycy typu 2, oto co powinieneś wiedzieć.

Insulina w bolusie to szybko działająca dawka, którą często przyjmuje się przed posiłkami. Insulina bazowa działa dłużej i pomaga utrzymać stały poziom glukozy w dzień i w nocy.

Zazwyczaj całkowita dzienna dawka wstrzykiwanej insuliny jest podzielona między te krótko i dłużej działające rodzaje insuliny.

Co to jest insulina bazalna?

Można również usłyszeć, że jest to insulina podstawowa. To właśnie oznacza insulinę podstawową. W normalnych warunkach trzustka produkuje określone ilości insuliny przez całą dobę. Insulina bazowa naśladuje ten proces, a Twój organizm wchłania ją powoli i wykorzystuje przez cały dzień.

Gdy nie jesz, potrzebujesz mniej insuliny, ale każdy potrzebuje jej stałego dopływu.

Jeśli zdiagnozowano u Ciebie typ 2, lekarz może rozpocząć podawanie insuliny bazalnej. Jeden zastrzyk dziennie może być wystarczający. Jeśli nie, lekarz może zalecić dodanie szybciej działającej insuliny w postaci bolusa tuż przed lub po posiłku.

Rodzaje insuliny bazowej

Większość insuliny bazalnej wstrzykuje się w tłuszcz tuż pod skórą. Można to zrobić za pomocą igły i strzykawki, aby pobrać odpowiednią ilość leku. Można też użyć napełnionych jednorazowych penów, które wiele osób uważa za łatwiejsze w użyciu.

Insulina bazalna jest podawana w trzech głównych rodzajach. Różnią się one tym, jak szybko zaczynają działać (początek działania), jak długo działają i kiedy insulina osiąga szczyt swojego działania w organizmie.

Lekarz może przepisać mieszankę różnych rodzajów insuliny do stosowania w ciągu dnia, w zależności od tego, jak bardzo wzrasta i spada poziom cukru we krwi oraz od stylu życia pacjenta.

Intermediate-acting

NPH (Humulin N, Novolin N). Jego działanie może rozpocząć się już po godzinie lub dwóch. Maksymalne działanie osiąga po 4-12 godzinach i pozostaje w organizmie do 24 godzin.

Długo działające

Detemir (Levemir) i glargina (Basaglar, Lantus). Przenikają one do krwiobiegu po około 2 godzinach. Efekty działania utrzymują się przez około 24 godziny. Długo działająca insulina bazowa nie osiąga swojego szczytu. Może to pomóc w dopasowaniu sposobu, w jaki organizm uwalniałby insulinę, gdyby był w stanie.

Bardzo długo działające

Degludec (Tresiba) i glargine u-300 (Toujeo). Zaczynają one działać po 1-6 godzinach. Ich działanie może trwać 36 godzin lub dłużej. Insulina ultradługo działająca nie osiąga szczytu działania. Oznacza to, że jej działanie pozostaje równomierne, a nie wzrasta i spada.

Korzyści

Dużą zaletą insuliny bazalnej jest to, że w porównaniu z insuliną podawaną w bolusie wystarczy jedno lub dwa wstrzyknięcia dziennie, a czasem nawet rzadziej. Daje to także większą swobodę co do tego, kiedy i gdzie można jeść, ponieważ nie trzeba dostosowywać czasu wstrzyknięć do pory posiłków ani nosić insuliny przy sobie.

Badania wykazały, że długo działająca insulina glargine może kontrolować poziom cukru we krwi równie dobrze jak insulina krótko i średnio działająca, ale przy mniejszej liczbie wstrzyknięć i w niższych dawkach.

Insuliny o bardzo długim czasie działania mogą również lepiej zapobiegać zbyt dużemu spadkowi poziomu cukru we krwi, zwłaszcza w nocy, gdy pacjent jest na czczo. Hipoglikemia jest jednym z głównych problemów związanych z insulinoterapią. Może ona powodować problemy z sercem, a nawet śmierć.

Insuliny długo działające mogą być droższe niż inne rodzaje insulin. Może to stanowić problem, zwłaszcza jeśli nie masz ubezpieczenia.

Dawkowanie

Lekarz pomoże Ci obliczyć, jaka dawka insuliny jest Ci potrzebna. Podstawowy wzór opiera się na masie ciała.

Stężenie insuliny mierzone jest w jednostkach na mililitr płynu. Dawkę początkową ustala się na podstawie masy ciała. Możliwe, że wraz z lekarzem będziesz musiał dostosować ją o 2-4 jednostki w kolejnych dniach, aż do uzyskania dawki, która będzie dla Ciebie najlepsza. W miarę upływu czasu lekarz może dostosować dawkę.

Skutki uboczne

Insulina jest bezpieczna i rzadko powoduje problemy. Najczęstsze działania niepożądane to:

• Niski poziom cukru we krwi (hipoglikemia). Może się to zdarzyć, jeśli pacjent otrzyma zbyt dużą dawkę insuliny w stosunku do ilości cukru we krwi w danym momencie. Niski poziom cukru we krwi może powodować uczucie zmęczenia, chwiejność, niepokój i potliwość. Może również powodować nieregularne bicie serca.

• Przyrost masy ciała. Insulina pomaga cukrowi pochodzącemu z pożywienia łatwiej przedostać się do komórek w celu spalenia go jako energii. Jeśli jednak spożywasz więcej kalorii, niż potrzebuje Twój organizm, dodatkowa glukoza w komórkach jest magazynowana i zamienia się w tłuszcz.

• Reakcja alergiczna w miejscu podania zastrzyku

Jeśli masz uszkodzone nerwy (neuropatię) związane z cukrzycą, czy olejki eteryczne mogą Ci pomóc? Dowiedz się, co pokazują badania.

Neuropatia często objawia się w dłoniach i stopach. Jest ona szczególnie częsta u osób chorych na cukrzycę – u 60% do 70% z nich w pewnym momencie dochodzi do rozwoju neuropatii. Neuropatia może również wystąpić w wyniku chorób mających wpływ na naczynia krwionośne, leczenia nowotworów (w tym chemioterapii) oraz niedoborów witamin.

W przypadku neuropatii należy postępować zgodnie z planem leczenia opracowanym przez lekarza. Być może słyszałeś, że niektórzy ludzie stosują olejki eteryczne jako terapię uzupełniającą w leczeniu neuropatii. (Leczenie komplementarne jest stosowane wraz z głównym nurtem leczenia, ale go nie zastępuje). Niewiele jest badań potwierdzających tę tezę, ale kilka badań sugeruje, że niektóre olejki eteryczne mogą pomóc złagodzić niektóre objawy neuropatii. Oto, co należy wiedzieć.

Co wykazały badania

Należy pamiętać, że żadne wytyczne nie zalecają stosowania olejków eterycznych w leczeniu neuropatii, a nieliczne badania na ten temat nie są na tyle duże, aby można je było uznać za rozstrzygające.

W jednym z badań przeprowadzonych w 2017 roku przez tureckich naukowców wzięło udział 46 osób z neuropatią związaną z cukrzycą. W ramach badania, około połowa grupy miała masowane dłonie i stopy przy użyciu olejków eterycznych przez 30 minut, 3 razy w tygodniu, przez 4 tygodnie. U osób tych odnotowano 66% spadek bólu związanego z neuropatią, w porównaniu z 9% spadkiem bólu u osób, które korzystały z opieki medycznej, ale nie były masowane. Badacze zastosowali 5% rozcieńczenie olejków eterycznych z lawendy, geranium, rozmarynu, niebieskiego rumianku i eukaliptusa cytrynowego zmieszanych z olejem kokosowym. Masaż zwiększa przepływ krwi i może powodować uwalnianie pewnych substancji chemicznych łagodzących ból, więc możliwe, że część korzyści wynikała z masażu, a nie z olejków.

W innym badaniu wzięło udział 60 osób z neuropatią stóp. Spryskali oni swoją skórę mieszanką olejków eterycznych z geranium, lawendy, bergamotki, drzewa herbacianego i eukaliptusa. Prawie wszyscy uczestnicy badania C 935 zgłosili zmniejszenie bólu po 30 minutach. (Nie wiadomo, jak długo trwała ulga). W badaniu z 2019 r. stwierdzono, że masaż aromaterapeutyczny pomógł 46 osobom złagodzić ból i zmęczenie związane z neuropatią po chemioterapii.

Które olejki działają najlepiej na ból?

Nie ma jednej recepty na to, jakie olejki najlepiej stosować. Wspomniane powyżej badania obejmowały olejki lawendowy, bergamotowy, z drzewa herbacianego, geraniowy, rozmarynowy, z niebieskiego rumianku i eukaliptusa cytrynowego. Inne badania wykazują, że olejki eteryczne z bergamotki, cynamonu, geranium, imbiru, lawendy i trawy cytrynowej mogą pomóc w łagodzeniu bólu. Jednak nie wszystkie z tych olejków zostały przebadane pod kątem neuropatii.

Czy można bezpiecznie stosować olejki eteryczne przy neuropatii?

Stosowanie olejków eterycznych jest zazwyczaj bezpieczne, jeśli zastosujesz następujące środki ostrożności:

Porozmawiaj z lekarzem. Najlepiej jest to zrobić przed rozpoczęciem jakiejkolwiek nowej terapii, w tym metodami naturalnymi. Lekarz powinien mieć pełną dokumentację wszystkiego, co stosujesz lub czego próbujesz, aby pomóc sobie z chorobą.

Nie należy nakładać olejków eterycznych bezpośrednio na skórę. Ponieważ są one skoncentrowane i silne, mogą podrażnić skórę. Zmieszaj (lub rozcieńcz) odrobinę olejku eterycznego z neutralnym olejem nośnikowym, takim jak olej kokosowy lub jojoba. Olejki eteryczne nie powinny stanowić więcej niż 3% do 5% mieszanki. Oznacza to około 3 krople olejku eterycznego na 1 łyżeczkę oleju nośnikowego.

Wybieraj mądrze. Wiele produktów jest oznaczonych jako olejki eteryczne, ale nie wszystkie z nich są czyste lub dobrej jakości. National Association for Holistic Aromatherapy zaleca kupowanie olejków od renomowanych dostawców. W razie wątpliwości, przed wypróbowaniem nowego produktu, należy zapytać lekarza. Warto też wypróbować odrobinę na jednym obszarze, aby upewnić się, że nie wystąpi na niego niepożądana reakcja.

Tylko na skórę. Nie używaj olejków eterycznych w napojach lub żywności bez nadzoru lekarza.

Cukrzyca odciska swoje piętno na całym ciele, w tym na układzie pokarmowym. Dowiedz się, w jaki sposób choroba ta zwiększa prawdopodobieństwo wystąpienia u Ciebie zaparć.

Chociaż każdy człowiek jest inny, niektóre oznaki zaparć to:

• Robisz kupę rzadziej niż trzy razy w tygodniu

• Twoje wypróżnienia są twarde, suche lub grudkowate

• Musisz się wysilać, aby iść

• Czujesz się wzdęty

• Boli cię brzuch

Każdy może mieć zaparcia. Ale kiedy chorujesz na cukrzycę, w twoim organizmie zachodzą zmiany, które mogą zwiększyć prawdopodobieństwo wystąpienia zaparć.

Neuropatia autonomiczna

Zespół nerwów zwany autonomicznym układem nerwowym kontroluje takie czynności, jak oddychanie, bicie serca i trawienie. W miarę upływu czasu niekontrolowana cukrzyca może uszkodzić nerwy. U około połowy osób cierpiących na cukrzycę dochodzi do uszkodzenia nerwów, zwanego neuropatią.

Kiedy cukrzyca uszkadza nerwy kontrolujące trawienie, pacjent ma problemy z przesuwaniem pokarmu w organizmie. Może to wywołać szereg objawów, takich jak wymioty, wzdęcia, biegunka i zaparcia.

Inne przyczyny zaparć

Niewłaściwa dieta. Wiele osób choruje na cukrzycę, ponieważ nie spożywa wystarczającej ilości odpowiedniego rodzaju pokarmów. Nieodpowiednia dieta może również powodować zaparcia. Organizm potrzebuje dużej ilości nierozpuszczalnego błonnika, aby regularnie wypróżniać się. Ten rodzaj błonnika można uzyskać z pełnego ziarna, owoców i warzyw. Jeśli ograniczasz węglowodany, aby obniżyć poziom cukru we krwi, możesz również zrezygnować z ważnych źródeł błonnika.

Odwodnienie. Cukrzyca sprawia, że Twoje nerki pracują ponad siły, próbując wypłukać z krwiobiegu dodatkowe ilości cukru. Musisz częściej sikać, co może doprowadzić do odwodnienia. To z kolei sprawia, że wypróżnienie jest trudniejsze niż powinno, a organizm ma problemy z jego wydaleniem.

Leki. Wiele leków może powodować zaparcia, w tym kilka przepisywanych przez lekarzy osobom chorym na cukrzycę. Należą do nich opioidy na ból związany z neuropatią obwodową, leki antycholinergiczne na kontrolę pęcherza oraz blokery kanału wapniowego obniżające ciśnienie krwi.

Jak sprawić, by wszystko ruszyło z miejsca

Pierwszym celem powinno być opanowanie poziomu cukru we krwi. Może to opóźnić lub zapobiec dalszemu uszkodzeniu nerwów w jelitach. Jak się okazuje, wiele zdrowych wyborów, które lekarze zalecają, aby pomóc w leczeniu cukrzycy, łagodzi również zaparcia:

• Jedz produkty bogate w błonnik, takie jak pełne ziarna, owoce i warzywa.

• Regularnie uprawiaj ćwiczenia fizyczne.

• Pij dużo wody.

Suplementy błonnika mogą pomóc w dostarczeniu tego, czego nie można uzyskać z samej diety. Dzięki nim wypróżnienia są większe i bardziej miękkie, co ułatwia ich oddawanie. Inną opcją są środki przeczyszczające, dostępne bez recepty lub na receptę. Wciągają one wodę do jelit, aby zmiękczyć wypróżnienie, lub zmuszają jelita do skurczenia się i przesunięcia wypróżnienia.

Porozmawiaj z lekarzem

Lekarz powinien na bieżąco informować Cię o objawach cukrzycy. Może on zalecić częstsze spożywanie mniejszych posiłków, aby ułatwić trawienie.

Uzyskaj zgodę lekarza przed wypróbowaniem środków przeczyszczających. Niektóre z nich zawierają dużo cukru, co może być niebezpieczne w przypadku cukrzycy. Środki przeczyszczające mogą pogarszać inne objawy trawienne, takie jak wzdęcia. Nie wszystkie z nich są przeznaczone do długotrwałego stosowania.

Należy również zapytać lekarza, czy leki, które przyjmujesz, mogą pogarszać zaparcia i czy istnieje dla nich jakaś alternatywa.