Lekarz mówi ci.

Dowiedz się, jakie choroby serca mogą wystąpić, jeśli chorujesz na cukrzycę typu 2 i jakie są ich objawy.

Choroba niedokrwienna serca

Jest to najczęstszy rodzaj choroby serca u osób z cukrzycą. W tętnicach doprowadzających krew do mięśnia sercowego gromadzi się tłusta, woskowata substancja zwana płytką miażdżycową.

Z czasem staje się ona twarda i powoduje, że tętnice stają się sztywne. W miarę jak gromadzi się jej coraz więcej, krew ma mniej miejsca do przepływu, przez co serce nie otrzymuje potrzebnego tlenu. Zlepki blaszki miażdżycowej mogą również pękać, co zwiększa prawdopodobieństwo powstawania zakrzepów krwi w naczyniach.

Jeśli dodać to wszystko do siebie, może to prowadzić do takich schorzeń, jak

Dławica piersiowa. Możesz odczuwać ból, ucisk lub ściskanie w klatce piersiowej. Może to być również odczuwalne w ramionach, plecach lub szczęce. Czasami jest to uczucie podobne do niestrawności. Aktywność fizyczna i silne emocje mogą wywołać lub pogorszyć to uczucie.

Arytmia. Jest to sytuacja, w której tętno lub rytm serca są zaburzone. Można mieć wrażenie, że serce przeskakuje, trzepocze lub bije zbyt szybko. W najgorszym przypadku może to spowodować nagłe zatrzymanie akcji serca, kiedy to serce przestaje bić.

Zawał serca. Powoduje go zakrzep, który odcina przepływ krwi w tętnicach serca. Prawdopodobnie odczuwany jest ból lub dyskomfort w środkowej lub lewej części klatki piersiowej. Ale nie zawsze tak jest. W przypadku cukrzycy istnieje większe prawdopodobieństwo wystąpienia cichego zawału serca, w którym nawet nie odczuwasz jego wystąpienia.

Niewydolność serca

Wbrew nazwie, nie oznacza to, że serce przestało pracować. Jest ono po prostu zbyt słabe, aby pompować wystarczającą ilość krwi do organizmu. Z czasem cukrzyca, choroba wieńcowa i wysokie ciśnienie krwi zwiększają prawdopodobieństwo wystąpienia choroby. Powodują one zużycie mięśnia sercowego, ponieważ zbyt długo pracuje on zbyt intensywnie.

Jeśli organizm nie otrzymuje wystarczającej ilości krwi, komórki nie otrzymują potrzebnego im tlenu, co może prowadzić do takich objawów, jak

• uczucie zmęczenia i osłabienia

• Trudności z wykonywaniem ćwiczeń fizycznych

• Zbyt szybkie lub nierytmiczne bicie serca

• Problemy z utrzymaniem koncentracji

• Opuchlizna nóg, kostek i stóp

• Kłopoty z oddychaniem

?

Kardiomiopatia

Jeśli nie kontrolujesz dokładnie swojej cukrzycy, możesz zachorować na chorobę zwaną kardiomiopatią. Mięsień sercowy staje się gruby i sztywny. Nie może on pracować w ten sam sposób, co może prowadzić do zaburzeń rytmu i niewydolności serca.

We wczesnym okresie choroby pacjent może nie mieć żadnych objawów. Jednak w miarę pogarszania się stanu zdrowia, może to prowadzić do:

• Duszności, nawet w stanie spoczynku

• Ból w klatce piersiowej

• Kaszel, zwłaszcza w pozycji leżącej

• Zawroty głowy lub uczucie oszołomienia

• Uczucie osłabienia i zmęczenia

• Opuchlizna nóg, kostek i stóp

?

Inne warunki

Cukrzyca jest również związana z:

wysokim ciśnieniem krwi. Dochodzi do niego, gdy krew napiera na ścianki naczyń krwionośnych z siłą większą niż normalnie. Powoduje to, że serce pracuje ciężej niż zwykle i uszkadza naczynia krwionośne.

Większość osób cierpiących na cukrzycę typu 2 ma również wysokie ciśnienie krwi. Wszystkie te czynniki dodatkowo obciążają serce, zwiększając prawdopodobieństwo wystąpienia poważnych problemów, takich jak choroby serca i udar mózgu.

Choroba tętnic obwodowych (PAD). W tym schorzeniu blaszka miażdżycowa odkłada się w tętnicach nóg, co zwykle powoduje ból w łydkach. Odczuwa się go podczas chodzenia lub wchodzenia po schodach, a ból zwykle ustępuje po odpoczynku. Nogi mogą być także ciężkie, zdrętwiałe lub słabe.

PAD jest również sygnałem ostrzegawczym. Dzieje się tak dlatego, że jeśli masz blaszkę miażdżycową w nogach, możesz mieć ją również w sercu. W rzeczywistości PAD zwiększa prawdopodobieństwo wystąpienia udaru lub zawału serca.

Udar. Cukrzyca oznacza również, że jesteś bardziej narażony na udar, w którym dochodzi do odcięcia dopływu krwi do części mózgu. Objawy mogą pojawić się nagle i obejmować:

• Opadająca twarz, powodująca krzywy uśmiech

• Trudności z mówieniem, np. niewyraźna mowa

• Osłabienie jednej ręki, co utrudnia podnoszenie i utrzymywanie obu rąk w powietrzu

Jest to problem zagrażający życiu i należy niezwłocznie zwrócić się o pomoc medyczną. Im szybciej zostaniesz poddany leczeniu, tym większe prawdopodobieństwo, że unikniesz długotrwałych problemów.

Wysoki poziom cukru we krwi może być oznaką cukrzycy lub stanu przedcukrzycowego. Leki, które ją leczą, czasami powodują również niski poziom cukru we krwi. Lekarz pomoże Ci poznać skutki obu tych zjawisk.

1/15

Twoje nerki muszą ciężko pracować, aby przetworzyć cały ten dodatkowy cukier we krwi. Kiedy nie nadążają, organizm pozbywa się go wraz z wodą, której potrzebuje. ?

Wysoki poziom: Sprawia, że chce ci się pić

2/15

Aby pozbyć się nadmiaru cukru, organizm pobiera wodę z własnych tkanek. Ponieważ potrzebujesz tego płynu do wytwarzania energii, przenoszenia składników odżywczych i pozbywania się odpadów, w mózgu przestawia się przełącznik, który informuje Cię, że jesteś spragniony, więc musisz więcej pić.

Wysoka: Suchość w ustach

3/15

Twoje usta mogą stać się suche i popękane w kącikach, ponieważ organizm pobiera z nich płyny. Mniej śliny i więcej cukru we krwi zwiększają prawdopodobieństwo infekcji. Dziąsła mogą puchnąć, a na języku i wewnątrz policzków mogą pojawić się białe plamy (lekarz nazwie to pleśniawkami jamy ustnej). Pomocne może być picie większej ilości wody lub żucie gumy bez cukru.

Wysoka: Problemy skórne

4/15

Twój organizm pobiera wodę z całego ciała, aby pozbyć się nadmiaru cukru z krwi. Może to powodować suchą, swędzącą i popękaną skórę, zwłaszcza na nogach, łokciach, stopach i dłoniach. Z czasem wysoki poziom glukozy może również uszkodzić nerwy. Nazywa się to neuropatią cukrzycową. Może ona utrudniać odczuwanie skaleczeń, ran i infekcji. Bez leczenia mogą one stać się poważniejszymi problemami, takimi jak utrata palca u nogi, stopy lub części nogi.

Wysoki: Problemy z widzeniem

5/15

Organizm może ściągać płyn z soczewek oczu, co utrudnia skupienie wzroku. Wysoki poziom cukru we krwi może uszkodzić naczynia krwionośne w tylnej części oka (siatkówce). Może to spowodować długotrwałą utratę wzroku, a nawet ślepotę.

Wysoki poziom: Zmęczenie

6/15

Jeśli masz cukrzycę typu 2 i zbyt często masz wysoki poziom cukru we krwi, stajesz się mniej wrażliwy na insulinę, która pomaga w dostarczaniu energii do komórek. Brak paliwa może powodować zmęczenie. Takie samo zmęczenie może wystąpić w przypadku cukrzycy typu 1, ponieważ Twój organizm nie potrafi wytwarzać własnej insuliny. Jeśli nie będziesz jej prawidłowo leczyć, jej poziom może być cały czas wysoki. Lekarz może pomóc, przepisując leki i sugerując zmiany w stylu życia, które możesz wprowadzić.

Niski: Zmęczenie

7/15

Jeśli masz cukrzycę, insulina jest jednym ze sposobów na obniżenie poziomu cukru we krwi, gdy jest on wysoki. Jeśli jednak zażyjesz jej zbyt dużo, może ona usunąć tak dużo glukozy tak szybko, że organizm nie będzie w stanie jej wystarczająco szybko zastąpić. Powoduje to uczucie zmęczenia. Inne choroby i leki również mogą zaburzyć ten cykl i opróżnić zbiornik.

Wysoki poziom: Problemy z trawieniem

8/15

Jeśli poziom cukru we krwi jest wysoki przez zbyt długi czas, może to spowodować uszkodzenie nerwu błędnego, który pomaga w przesuwaniu pokarmu przez żołądek i jelita. Możesz stracić na wadze, ponieważ nie jesteś tak głodny. Możesz mieć problemy z refluksem, skurczami, wymiotami i ciężkimi zaparciami.

Niski: Dziwne bicie serca

9/15

Hormony, które pomagają podnieść poziom cukru we krwi, gdy jest on zbyt niski, mogą również przyspieszyć bicie serca i sprawić, że będzie ono odczuwalnie przyspieszone. (Lekarz nazwie to arytmią). Spadek poziomu glukozy jest najczęściej skutkiem ubocznym stosowania leków stosowanych w leczeniu cukrzycy.

Niski: chwiejność

10/15

Niski poziom glukozy może rozregulować centralny układ nerwowy, który kontroluje sposób poruszania się. W takiej sytuacji organizm uwalnia hormony, takie jak adrenalina, które pomagają przywrócić odpowiedni poziom glukozy. Jednak te same substancje mogą również powodować drżenie rąk i innych części ciała.

Niski: Pocenie się

11/15

Hormony, które organizm uwalnia, aby podnieść poziom cukru we krwi, gdy jest on zbyt niski, powodują również, że bardzo się pocisz. Jest to często jedna z pierwszych rzeczy, które zauważasz, gdy poziom glukozy spada za bardzo. Lekarz może pomóc w monitorowaniu poziomu glukozy i próbować utrzymać go w zdrowym zakresie za pomocą leków, ćwiczeń i nawyków żywieniowych.

Niski: Głodny

12/15

Nagły, silny głód, nawet po spożyciu posiłku, może być oznaką, że organizm nie przetwarza pokarmu na cukier we krwi we właściwy sposób. Może to być również spowodowane chorobą lub niektórymi lekami. Jeśli chorujesz na cukrzycę, lekarz może być w stanie dostosować leki, które często są źródłem problemu.

Niski: Nudności

13/15

Właściwie to nie jest niski poziom cukru we krwi. Kiedy poziom cukru jest bardzo wysoki lub bardzo niski, może to spowodować efekt odbicia. Cukier we krwi przeskakuje z jednej skrajności w drugą, dezorientuje układ trawienny i sprawia, że czujesz się źle w żołądku.

Niski: zawroty głowy

14/15

Komórki mózgowe potrzebują glukozy do prawidłowego funkcjonowania. Jeśli nie mają jej wystarczająco dużo, możesz odczuwać zmęczenie, osłabienie i zawroty głowy. Może również pojawić się ból głowy.

Niski: dezorientacja

15/15

Kiedy poziom cukru we krwi bardzo się obniży (hipoglikemia), zaczynasz tracić orientację. Możesz niewyraźnie mówić lub zapomnieć, gdzie się znajdujesz. Czasami dzieje się to tak nagle, że możesz nawet nie zdawać sobie sprawy, że zachowujesz się dziwnie. W poważnych przypadkach może dojść do napadu drgawek lub zapadnięcia w śpiączkę.

W przypadku cukrzycy typu 2 jesteś bardziej narażony na zawał serca, o którym nawet nie wiesz. Dowiedz się, w jaki sposób dochodzi do cichego zawału serca, jakie są jego objawy ostrzegawcze i jak sprawdzić, czy u Ciebie wystąpił.

Jest to tzw. cichy zawał serca. Może on wystąpić u każdego, ale cukrzyca zwiększa prawdopodobieństwo jego wystąpienia. Możesz w ogóle nic nie czuć. Albo może to być coś łagodnego, jak zgaga, dziwny ból lub bóle. Może się to wydawać tak błahe, że po prostu zrzucasz to na karb starzenia się.

Jednak zawał serca to poważna sprawa, niezależnie od tego, czy występują objawy, czy nie. Dlatego tak ważne jest, aby regularnie wykonywać wszystkie badania kontrolne. Zorientuj się w subtelnych zmianach zachodzących w Twoim organizmie.

Jak to możliwe, że jest cicho?

Jednym z powszechnych skutków cukrzycy jest uszkodzenie nerwów zwane neuropatią. Zwykle powoduje ona takie problemy, jak drętwienie, mrowienie lub osłabienie dłoni i stóp. Ale nie zawsze na tym się kończy.

Uszkodzeniu mogą ulec również nerwy prowadzące do serca, pęcherza moczowego i naczyń krwionośnych. W takiej sytuacji możesz nie odczuwać ważnych sygnałów ostrzegawczych, takich jak ból lub dyskomfort.

Dlatego podczas ataku serca, który normalnie powoduje silny ból w klatce piersiowej, ramieniu lub szczęce, możesz niczego nie zauważyć. To tak, jakby ktoś nacisnął duży przycisk wyciszający to, co jesteś w stanie poczuć. Jednak do uszkodzenia dochodzi, a niebezpieczne konsekwencje cichego zawału serca są realne.

Oznaki uszkodzenia nerwów

Możesz się chronić, uważnie obserwując, czy nie doszło do uszkodzenia nerwów. Wczesne wykrycie uszkodzenia nerwu może je spowolnić.

Oto, na co należy zwrócić uwagę:

• Zawroty głowy lub omdlenia po wstaniu z łóżka

• Trudności z wykonywaniem nawet ograniczonych ćwiczeń fizycznych

• Problemy z siusianiem, np. wypadki

• Problemy seksualne, takie jak niski popęd płciowy

• Pocenie się znacznie bardziej niż zwykle lub wcale

• Problemy z trawieniem pokarmu, takie jak wzdęcia i rozstrój żołądka

?

Objawy cichego zawału serca

U niektórych osób nie występują żadne objawy. Jeśli wystąpią, mogą być łagodne i szybko ustąpić. Po zakończeniu cichego ataku możesz czuć się zupełnie dobrze.

Możesz odczuwać ból, ucisk lub ściskanie w środkowej części klatki piersiowej, a nie po lewej stronie. Może się to wydawać zwykłą niestrawnością, ale jeśli nie ustępuje, może to oznaczać poważniejszy problem.

Oto, co jeszcze możesz zauważyć:

• Zlewanie się zimnym potem lub spierzchnięte ręce bez powodu

• Uczucie oszołomienia

• Uczucie zmęczenia bez powodu

• Zgaga

• Ból w szczęce, szyi lub lewym ramieniu (szczególnie częsty u kobiet)

• Rozstrój żołądka

• Duszność, nawet jeśli nie zrobiłeś zbyt wiele

Jeśli wystąpi którykolwiek z tych objawów, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. W razie wątpliwości należy zadzwonić pod numer 911.

Skąd mam wiedzieć, że mam chorobę?

To może być wyzwanie. W niektórych przypadkach po ataku serca pojawiają się objawy, takie jak

• Uczucie ogromnego zmęczenia

• Zgaga, która nie chce ustąpić

• Opuchlizna nóg

• Problemy z oddychaniem, które nigdy wcześniej nie występowały

W innych przypadkach o zawale serca dowiadujesz się przez przypadek. Możesz pójść do lekarza kilka miesięcy później i przypadkiem trafić na badania, które to wykażą.

Lekarz może wykonać kilka czynności w celu sprawdzenia, czy u pacjenta wystąpiły objawy zawału serca, np:

• Badania krwi na obecność pewnych białek wytwarzanych przez serce w przypadku jego uszkodzenia

• Elektrokardiogram (EKG), który sprawdza sygnały elektryczne w sercu

• Echokardiogram – rodzaj badania ultrasonograficznego, w którym oglądane jest serce

?

Co to jest szkoda?

Cichy zawał serca należy traktować tak samo poważnie jak ten, który ma wyraźne objawy. Może on uszkodzić serce i pozostawić po sobie blizny. Może to mieć wpływ na pracę serca.

Ponadto, jeśli nie wiesz, że go masz, nie możesz zostać poddany leczeniu. Nawet jeśli po zabiegu czujesz się dobrze, to i tak jest to poważna sprawa. Bez odpowiedniej opieki zwiększa się prawdopodobieństwo wystąpienia drugiego, poważniejszego zawału serca. Już samo to zagraża życiu, a ponadto zwiększa prawdopodobieństwo wystąpienia innych poważnych problemów, takich jak niewydolność serca.

Jeśli jesteś w ciąży z cukrzycą typu 1 lub typu 2, musisz dostarczać dziecku odpowiednich składników odżywczych i utrzymywać poziom cukru we krwi na stałym poziomie. Dowiedz się, co należy jeść, a czego unikać.

Miej plan

Jeśli myślisz o zajściu w ciążę, zgłoś się do dietetyka. Pomoże ci on opracować plan posiłków z odpowiednimi składnikami odżywczymi, który będzie współgrał z twoim stylem życia. Planowanie posiłków i jedzenie o tych samych porach każdego dnia może zapobiec zbyt wysokiemu lub zbyt niskiemu poziomowi cukru we krwi.

Ale pamiętaj: Jedzenie dla dwojga nie oznacza, że powinieneś jeść dwa razy więcej. W ciąży potrzebujesz jedynie około 300 kalorii więcej każdego dnia. Skup się na tym, by zamiast jeść więcej, sięgać po produkty, które są bardziej pożywne.

Co jeść

W czasie ciąży obowiązują wszystkie zasady prawidłowej diety. Wybierz zrównoważoną mieszankę warzyw, pełnych ziaren, owoców, niskotłuszczowego nabiału, chudego mięsa i zdrowych tłuszczów, aby uzyskać wszystkie potrzebne składniki odżywcze.

Potrzebujesz jednak także planu, który pozwoli Ci kontrolować poziom cukru we krwi w ciągu dnia. Dobrym sposobem jest przestrzeganie dziennego planu składającego się z trzech posiłków i trzech przekąsek.

Podczas każdego z nich należy spożywać co najmniej jedną porcję białka i jedną porcję węglowodanów.

Białko może zawierać:

• Jaja

• Chude mięso lub ryby

• Ser

• Fasola

• Tofu

• Orzechy lub masło orzechowe

Węglowodany mogą zawierać:

• Skrobię, np. chleb, gotowane lub suche płatki zbożowe, ryż, makaron, popcorn lub precle (wybieraj produkty pełnoziarniste, a nie przetworzone).

• Owoce

• Nabiał, taki jak mleko i jogurt

Podobnie jak przed ciążą, należy liczyć ilość spożywanych węglowodanów, aby mieć pewność, że poziom cukru we krwi jest pod kontrolą. Ich ilość zależy od wzrostu, wagi, poziomu aktywności fizycznej i aktualnej kontroli poziomu cukru we krwi. Dietetyk wskaże Ci właściwą liczbę węglowodanów, do której powinieneś dążyć. Może on również powiedzieć, ile kalorii należy spożywać. Może to być od około 1700 do 2700 kalorii dziennie. Prawdopodobnie będziesz potrzebować więcej kalorii w miarę upływu ciąży.

Upewnij się również, że otrzymujesz składniki odżywcze, których każda kobieta potrzebuje do zdrowego przebiegu ciąży, w tym:

• Kwas foliowy. Chroni on przed problemami z kręgosłupem i mózgiem dziecka. Kobiety w ciąży potrzebują 400-800 mikrogramów kwasu foliowego dziennie. Można go uzyskać z suplementów lub żywności, takiej jak szpinak, orzechy i fasola, a także wzbogaconej żywności, takiej jak pieczywo i płatki śniadaniowe. Zapytaj swojego lekarza, czy są inne witaminy, które powinieneś przyjmować.

• Wapń, pochodzący z produktów takich jak nabiał i brokuły

• Witamina D, zawarta w żywności takiej jak łosoś i mleko wzbogacone

• Żelazo, pochodzące z takich źródeł jak chude czerwone mięso lub fasola

Prosta zasada dotycząca kontrolowania poziomu cukru we krwi: jedną czwartą talerza wypełnij mięsem lub innymi produktami białkowymi, kolejną jedną czwartą pełnymi ziarnami lub warzywami skrobiowymi (ziemniaki, groch, kukurydza), a resztę warzywami nieskrobiowymi, takimi jak zielenina, pomidory lub kabaczek. Do posiłku należy dodać porcję mleka, owoców lub jogurtu albo zjeść je jako przekąskę.

Co należy pominąć

• Nie pij alkoholu. Zwiększa on prawdopodobieństwo poronienia i wystąpienia alkoholowego zespołu płodowego.

• Unikaj żywności, która może być niebezpieczna w czasie ciąży. Nie jedz surowych owoców morza, takich jak sushi czy ostrygi, ani ryb o wysokiej zawartości rtęci, takich jak miecznik. Pomijaj niepasteryzowane produkty mleczne, soki i miękkie sery, takie jak Brie i feta, chyba że są oznaczone jako pasteryzowane. Jedz tylko w pełni ugotowane mięso, jaja i drób. Podgrzewaj hot dogi i dania obiadowe do momentu, aż będą parujące, lub nie jedz ich wcale.

• Nie należy pić więcej niż 200 miligramów kofeiny dziennie, czyli około 1 1/2 8-uncjowej filiżanki kawy. Chociaż wiele herbat ziołowych nie zawiera kofeiny, naukowcy nie są do końca pewni, jak niektóre z nich wpływają na rozwijające się dzieci. Dlatego przed ich wypiciem zapytaj swojego lekarza.

• Nie ma dowodów na to, że sztuczne słodziki nie są bezpieczne w czasie ciąży, ale dobrze jest ograniczyć się do sporadycznych dietetycznych napojów gazowanych lub smakołyków bez cukru. Sprawdzaj etykiety produktów pod kątem zawartości takich składników, jak aspartam i sacharyna, a także poproś lekarza o poradę, jaka ilość jest odpowiednia.

• Nie jedz zbyt wiele słodyczy i deserów. Dodają one węglowodanów bez składników odżywczych i mogą powodować wzrost poziomu cukru we krwi.

Nie wszystkie węglowodany są sobie równe. Warzywa zawierające dużo składników odżywczych i błonnika to dobry sposób na zrównoważenie dużej ilości węglowodanów. Dowiedz się więcej na ten temat, korzystając z pokazu slajdów przygotowanego przez doktora.

1/15

Porcja: 1 filiżanka posiekanych, surowych lub gotowanych

Węglowodany: 6 gramów

Nie musisz gotować go na miazgę. Spróbuj uprażyć go z odrobiną oliwy z oliwek i posypką z parmezanu. Będziesz ciągle wracać do tego orzechowego smakołyku.

Marchewki

2/15

Porcja: 1 filiżanka, surowa

Węglowodany: 12 gramów

Jeśli rozmokła, gotowana marchewka cię nie zachwyca, zjedz ją na surowo. Małe pozostaw w całości. Większe pokrój pod kątem, aby każdy plasterek był większy. Użyj jednego lub drugiego, aby nabierać zdrowy, bogaty w białko dip z niskotłuszczowego jogurtu, soku z cytryny i świeżego koperku.

Kukurydza

3/15

Porcja: 1 filiżanka posiekanej kukurydzy lub 1 duży kłos

Węglowodany: 30 gramów

To dużo węglowodanów, ale jest w nich także około 4 gramów błonnika, który pomaga organizmowi wolniej je przyswajać. Trudno przebić świeżą kukurydzę pieczoną na grillu latem. Przed grillowaniem spróbuj przez kilka minut podgrzać w mikrofalówce całe uszy w łupinach. Skróci to czas gotowania i zapobiegnie wysuszeniu.

Słodki ziemniak

4/15

Porcja: 1 filiżanka, posiekany lub utłuczony, surowy lub gotowany

Węglowodany: 27 gramów

Podobnie jak marchew, warzywa bogate w skrobię zawierają dużo błonnika. Zawiera również wiele innych składników odżywczych, takich jak potas, wapń i witamina C. Pokrój ją w cienkie plasterki i upiecz pod opiekaczem z lekkim dodatkiem oliwy z oliwek, aby uzyskać danie dodatkowe lub przekąskę, która łączy w sobie gryzienie, chrupkość i pyszny smak. Spróbuj jako zdrowy zamiennik frytek.

Buraki

5/15

Porcja: 1 filiżanka, posiekane lub pokrojone w plasterki

Węglowodany: 13 gramów

Jeśli chcesz skrócić czas gotowania, nie gotuj buraków w całości, jak sugeruje wiele przepisów. Obrać je i pokroić na osiem części. Połóż je płasko na blasze i piecz w temperaturze 425 stopni przez około 20 minut. Gdy będą gotowe, możesz dodać je do sałatki z rukolą, orzechami pekan i niskotłuszczowym serem feta.

Pasternak

6/15

1 porcja: 1 filiżanka

Węglowodany: 23 gramy

Choć zawartość węglowodanów jest wysoka, te jesienne faworki zawierają także 6,5 grama błonnika na porcję. Piecz je w temperaturze 350 stopni przez godzinę. Wymieszaj je z innymi warzywami korzeniowymi, takimi jak ziemniaki, brukiew, rzepa i buraki, aby uzyskać kolorowy dodatek do dania głównego, który będzie ucztą dla oczu i brzucha.

Brukselka

7/15

Porcja: 1 filiżanka, surowa lub gotowana

Węglowodany: 12 gramów

Aż 8 gramów błonnika pomaga zrównoważyć te węglowodany. Jeśli masz złe wspomnienia z niesmacznymi, rozgotowanymi kiełkami, nie obawiaj się. Wymieszaj je w misce z oliwą z oliwek, solą i pieprzem. Piecz w temperaturze 500°C przez 20 minut, a następnie skrop octem balsamicznym.

Cukinia

8/15

Porcja: 1 filiżanka, pokrojona w plastry

Węglowodany: 3,5 grama

Mieszkańcy Południa przez cały rok cieszą się na ten delikatny letni kabaczek. Możesz używać surowych plasterków, razem z selerem naciowym i ogórkiem, zamiast chipsów do nabierania dipów. A jeśli chcesz czegoś innego, zaopatrz się w krajalnicę spiralną (możesz ją zamówić przez Internet lub kupić w lokalnym dyskoncie) i używaj makaronu z cukinii zamiast makaronu we wszystkich swoich ulubionych potrawach.

Butternut Squash

9/15

Porcja: 1 filiżanka, gotowane

Węglowodany: 21 gramów

Oprócz witaminy C zawiera również dużo błonnika (6,6 grama). Można go obrać, pokroić w kostkę i piec w temperaturze 400 stopni przez około 30 minut. Stanowi doskonały dodatek do dań lub smaczne nadzienie do taco. Przekrój ją na pół i piecz w całości w temperaturze 350 stopni przez godzinę i 20 minut lub do momentu, gdy będzie miękka jak widelec.

Acorn Squash

10/15

Porcja: 1 filiżanka, gotowane

Węglowodany: 30 gramów

To dużo węglowodanów, ale mają 9 gramów błonnika, który je równoważy. Minuta w mikrofalówce na wysokim ogniu sprawi, że każdy kabaczek będzie łatwiejszy do przekrojenia na pół. Do każdej połówki wlej kilka łyżek soku pomarańczowego i piecz je przekrojoną stroną do góry przez 30-45 minut. Całość dopełni odrobina cynamonu i gałki muszkatołowej. Możesz też użyć ich jako miseczek do dań i nafaszerować je smakołykami, takimi jak kurczak, grzyby i jarmuż.

Dynia

11/15

Porcja: 1 filiżanka, pokrojona w kostkę

Węglowodany: 8 gramów

Jeśli masz ochotę na słodki przysmak z dyni, który nie jest latte ani kawałkiem ciasta, spróbuj dyniowego smoothie. Wrzuć do blendera lód, 1 banana, filiżankę niskotłuszczowego jogurtu, filiżankę puree z dyni oraz szczyptę cynamonu i imbiru. W razie potrzeby możesz rozcieńczyć to niskotłuszczowym mlekiem.

Szpinak

12/15

Porcja: 2 filiżanki surowego szpinaku

Węglowodany: 2 gramy

Prawie nie zawiera węglowodanów, a ma mnóstwo składników odżywczych. Świeże lub mrożone warzywa można smażyć w czosnku i oliwie z oliwek, aby uzyskać prosty dodatek, który pasuje niemal do wszystkiego. Można je również stosować w sałatkach lub dodawać do omletów i zapiekanek, aby mieć pewność, że cała rodzina spożywa zieleninę.

Ciecierzyca

13/15

Porcja: 1 filiżanka, gotowane

Węglowodany: 45 gramów

Nazywane również fasolą garbanzo, są pełne białka i błonnika. Używaj ich w sałatkach, zupach i pikantnych indyjskich curry. Możesz też dodać trochę oliwy, soku z cytryny, czosnku i tahini (z nasion sezamu) i wrzucić wszystko do robota kuchennego. Powstała w ten sposób gęsta pasta, znana jako hummus, jest idealna do maczania chleba pita, chipsów, a nawet surowych warzyw.

Czerwona papryka

14/15

Porcja: 1 filiżanka, surowa lub gotowana

Węglowodany: 9 gramów

Pokrój je wzdłuż, aby uzyskać pyszną i prostą surową przekąskę, samą lub z dipem. Dodaj je do większości dań typu stir-fry, aby nadać im kolor i smak. Można je również przyrumienić na grillu lub w piekarniku. Jako samodzielny dodatek lub danie główne, nadziej je fasolą, ryżem, mięsem lub czymkolwiek innym. Piecz w temperaturze 400 stopni przez 35 minut.

Fasola navy

15/15

Porcja: 1 filiżanka, gotowane

Węglowodany: 47 gramów

Dodaj je do prostej sałatki z gotowanego kurczaka, ogórka, cebuli, oliwy i soku z cytryny, aby uzyskać orzeźwiający, lekki letni lunch. Namocz suchą fasolę przez noc, aby była łatwiejsza do strawienia (czytaj: mniej gazowa). Jeśli się spieszysz, użyj 10 szklanek wody na każdy kilogram fasoli i gotuj ją przez 3 minuty. Następnie odstaw na godzinę lub dłużej, zanim zaczniesz gotować.

Czy Twoje dziecko choruje na cukrzycę typu 1? Ważne jest, aby wiedzieć, jakie powikłania mogą ją dotknąć. lekarz przedstawi Ci kilka problemów, na które należy zwrócić uwagę.

1/15

Jeśli Twoje dziecko choruje na cukrzycę typu 1, ważne jest, abyś wiedział, w jaki sposób może ona wpływać na jego organizm. Pomagając dziecku w radzeniu sobie z chorobą, możesz zapobiec powikłaniom. Możesz pomóc swojemu dziecku, wiedząc, co może sygnalizować problem.

Problemy z poziomem cukru we krwi

2/15

Kiedy masz cukrzycę typu 1, twój organizm nie wytwarza wystarczającej ilości insuliny. Normalnie organizm rozkłada węglowodany na cukier zwany glukozą, który jest wykorzystywany do produkcji energii. Bez insuliny organizm dziecka nie jest w stanie przetworzyć glukozy na energię i gromadzi się ona we krwi. Czasami zbyt wysoki lub zbyt niski poziom cukru we krwi może powodować problemy.

Niski poziom cukru we krwi

3/15

Hipoglikemia może wystąpić, gdy poziom cukru we krwi dziecka jest niski. Nazywa się to również wstrząsem insulinowym. Objawy mogą obejmować:

• Zawroty głowy

• Pocenie się i dreszcze

• Uczucie chwiejności

• Szybkie bicie serca

• Osłabienie lub zmęczenie

• Głód i mdłości

• Drażliwość

Hipoglikemię można leczyć podając 15-20 gramów glukozy lub węglowodanów prostych. Można to uzyskać z 2 łyżek stołowych rodzynek lub 1/2 szklanki soku lub zwykłego napoju gazowanego. Pomocny może być również żel glukozowy.

Wysoki poziom cukru we krwi

4/15

Hiperglikemia to stan, w którym we krwi znajduje się zbyt dużo glukozy. Objawy mogą obejmować:

• Uczucie pragnienia

• Potrzeba częstszego chodzenia do łazienki

• Uczucie zmęczenia

• Utrata wagi

• Niewyraźne widzenie

Wysoki poziom cukru we krwi można czasami leczyć za pomocą ćwiczeń fizycznych i diety. Jeśli jednak stężenie glukozy we krwi dziecka przekracza 240 mg/dl, należy sprawdzić, czy w jego moczu nie ma ketonów. Może to oznaczać poważniejszy problem, zwany DKA.

DKA

5/15

Kiedy poziom cukru we krwi jest zbyt wysoki, organizm dziecka może wytwarzać kwasy zwane ketonami. Nagromadzenie ketonów może prowadzić do poważnego stanu zwanego cukrzycową kwasicą ketonową lub DKA. Objawy mogą wystąpić bardzo szybko (czasami w ciągu 24 godzin) i mogą obejmować:

• Uczucie silnego pragnienia

• Częstsze chodzenie do toalety

• Nudności, wymioty, ból brzucha

• Oddech o owocowym zapachu

• Zamęt

• Szybki rytm serca

• Utrata wagi

Jeśli zauważysz u swojego dziecka objawy DKA, natychmiast udaj się do lekarza lub na ostry dyżur.

Problemy z oczami

6/15

Osoby chore na cukrzycę mają większe szanse na wystąpienie problemów z oczami. Dlatego ważne jest, aby Twoje dziecko regularnie badało wzrok. Problemy mogą sięgać od słabego widzenia do ślepoty. Większość osób z cukrzycą ma tylko niewielkie problemy z oczami, jeśli ich cukrzyca jest pod kontrolą.

Zaćma

7/15

Zaćma może powodować zaburzenia widzenia lub utrudniać widzenie w nocy. Osoby chore na cukrzycę są o 60% bardziej narażone na wystąpienie zaćmy. Jest również bardziej prawdopodobne, że zachorują na nią w młodszym wieku. Okulary przeciwsłoneczne i soczewki przeciwodblaskowe mogą pomóc, jeśli zaćma u dziecka jest łagodna. Jeżeli zaćma naprawdę zaburza widzenie, konieczne jest leczenie chirurgiczne.

Jaskra

8/15

Cukrzyca oznacza, że dziecko jest bardziej narażone na zachorowanie na jaskrę. Jest to sytuacja, w której wewnątrz oka wzrasta ciśnienie. Może to spowodować uszkodzenie siatkówki i nerwu wzrokowego. Ryzyko jest tym większe, im dłużej ktoś choruje na cukrzycę. Nieleczona jaskra może spowodować utratę wzroku. U osób z cukrzycą prawdopodobieństwo zachorowania na jaskrę jest o 40% większe.

Retinopatia cukrzycowa

9/15

Cukrzyca może uszkodzić naczynia krwionośne w siatkówce. Wysoki poziom cukru we krwi i wysokie ciśnienie krwi mogą je osłabiać. Zmiany w siatkówce zazwyczaj nie pojawiają się przed osiągnięciem wieku dojrzewania przez dziecko, które choruje na cukrzycę od kilku lat. We wczesnym okresie choroby dziecko z retinopatią może nie mieć żadnych objawów. Jednak nieleczona może prowadzić do ślepoty. Na szczęście kontrola poziomu cukru we krwi może spowolnić, a nawet odwrócić proces uszkodzenia.

Problemy z nerkami

10/15

Wysoki poziom cukru we krwi może uszkodzić nerki. Jeśli nie działają one prawidłowo, we krwi mogą gromadzić się odpady, które wpływają na pracę innych narządów. Choroba nerek zwykle nie daje objawów we wczesnym stadium. Później może pojawić się obrzęk, utrata wagi, problemy ze snem i apetytem.

Lekarze zazwyczaj badają dzieci pod kątem problemów z nerkami raz w roku, jeśli osiągnęły one wiek dojrzewania i chorują na cukrzycę od kilku lat.

Choroby serca i naczyń krwionośnych

11/15

Cukrzyca zwiększa prawdopodobieństwo wystąpienia u dziecka takich chorób jak zawał serca, udar mózgu, choroba wieńcowa, zwężenie tętnic i wysokie ciśnienie krwi. Pomóż zapobiegać problemom, dbając o to, by dziecko zdrowo się odżywiało, ćwiczyło i przyjmowało leki przeciwcukrzycowe.

Uszkodzenie nerwów

12/15

Wysoki poziom cukru we krwi może uszkodzić naczynia krwionośne, które opiekują się nerwami dziecka. Wczesne objawy, zwane neuropatią cukrzycową, obejmują drętwienie, pieczenie, mrowienie i ból, zwłaszcza w stopach i nogach. Z powodu uszkodzenia nerwów dziecko może nie zdawać sobie sprawy, że ma skaleczenie na stopie, dopóki nie zostanie ono zainfekowane. Neuropatia jest częstsza po okresie dojrzewania, ale może wystąpić wcześniej.

Choroby dziąseł i inne problemy z jamą ustną

13/15

Zbyt duża ilość glukozy w ślinie może również powodować rozwój bakterii w jamie ustnej. Może to powodować nieświeży oddech i prowadzić do powstawania płytki nazębnej, która twardnieje i przekształca się w kamień nazębny. Jeśli nie jest on usuwany, kamień nazębny może powodować zapalenie dziąseł (gingivitis), a nawet zaawansowaną chorobę dziąseł (periodontitis). Objawy choroby dziąseł to wrażliwe, krwawiące, bolesne i cofające się dziąsła. Ważne jest, aby dzieci z cukrzycą codziennie szczotkowały i nitkowały zęby oraz regularnie poddawały się kontrolom stomatologicznym.

Problemy skórne

14/15

Cukrzyca może zwiększać prawdopodobieństwo wystąpienia u dziecka problemów skórnych, takich jak infekcje bakteryjne i grzybicze.

Celiakia

15/15

Jest to sytuacja, w której organizm reaguje na gluten – białko występujące w pszenicy, jęczmieniu i życie. Reakcja ta może uniemożliwić dziecku otrzymywanie składników odżywczych, których potrzebuje jego organizm. Celiakia występuje około 10 razy częściej, jeśli dziecko choruje na cukrzycę. Objawy obejmują:

• Wzdęcia

• Ból

• Gaz

• Wymioty

• Biegunka

• Zaparcia

Jeśli lekarz uzna, że dziecko cierpi na tę chorobę, może zlecić wykonanie badania krwi w celu jej potwierdzenia i zasugerować stosowanie diety bezglutenowej.

Diabulimia to zaburzenie odżywiania, które może wystąpić u osób chorych na cukrzycę typu 1. Poznaj objawy, czynniki ryzyka i sposoby leczenia tego stanu.

Cukrzyca to choroba, która wpływa na sposób, w jaki organizm wykorzystuje cukier we krwi. Bulimia to zaburzenie odżywiania polegające na objadaniu się, a następnie oczyszczaniu organizmu z jedzenia poprzez wymioty lub zażywanie środków przeczyszczających w celu utraty wagi.

Czasami używa się terminu „diabulimia” w odniesieniu do osoby chorej na cukrzycę typu 1, która pomija dawki insuliny, aby schudnąć.

Chociaż diabulimia nie została uwzględniona w Diagnostycznym i Statystycznym Podręczniku Zaburzeń Psychicznych (DSM-5), może ona powodować poważne problemy medyczne.

?

?

?

?

?

Kto to dostanie?

Choroba dotyka głównie kobiet. Kobiety w każdym wieku są dwukrotnie bardziej narażone na wystąpienie zaburzeń odżywiania, jeśli chorują na cukrzycę typu 1. Około 30% nastolatków wstrzymuje się z leczeniem insuliną, aby zrzucić zbędne kilogramy.

Zaburzenia odżywiania nie mają wyraźnej przyczyny, ale możesz być na nie nieco bardziej narażona, jeśli występują w twojej rodzinie. Czasami stres lub trauma w rodzinie mogą wywołać zaburzenia odżywiania.

Jakie są zagrożenia?

Diabulimia występuje wtedy, gdy celowo pomijasz podawanie insuliny niezbędnej do leczenia cukrzycy typu 1, aby schudnąć. W przypadku cukrzycy typu 1 organizm nie jest w stanie wytwarzać insuliny. Oznacza to, że nie możesz wykorzystywać cukru do produkcji energii, dlatego poziom cukru we krwi wzrasta, a jego nadmiar jest uwalniany z moczem.

Bez wystarczającej ilości insuliny, jako źródło energii powstają również ketony, co może prowadzić do anoreksji i utraty wagi. Może to wywołać cukrzycową kwasicę ketonową, która może prowadzić do śpiączki lub śmierci.

Powikłania diabulimii są połączeniem powikłań cukrzycy i zaburzeń odżywiania:

• Wysoki poziom cukru we krwi

• Cukier w moczu

• Dezorientacja

• Odwodnienie

• Utrata mięśni

• Cukrzycowa kwasica ketonowa

• Wysoki poziom cholesterolu

• Bakteryjne zakażenia skóry

• Zakażenia drożdżakowe

• Opuszczone lub nieprawidłowe miesiączki

• Zakażenia gronkowcem

• Uszkodzenie naczyń krwionośnych w oczach (retinopatia)

• drętwienie rąk i stóp na skutek uszkodzenia nerwów

• Choroba tętnic obwodowych

• Grubsze ściany tętnic (miażdżyca)

• Choroby wątroby

• Niski poziom sodu i potasu

• Udar mózgu

• Śpiączka

• Śmierć

Zaburzenia odżywiania charakteryzują się najwyższym wskaźnikiem umieralności spośród wszystkich chorób psychicznych. Kobiety, które wstrzymują podawanie insuliny, aby schudnąć, umierają średnio o 10 lat wcześniej niż kobiety bez zaburzeń odżywiania.

Jakie są znaki?

Pierwszym i najbardziej oczywistym objawem diabulimii jest chudnięcie bez podejmowania prób. Do innych oznak należą:

• Uczucie ciągłego zmęczenia

• Częste odczuwanie pragnienia

• Dużo myślisz lub mówisz o wyglądzie swojego ciała

• Dane dotyczące poziomu cukru we krwi, które nie zgadzają się z odczytami hemoglobiny A1c

• Depresja lub wahania nastroju

• Tajemnica dotycząca poziomu cukru we krwi, insuliny, jedzenia lub nawyków żywieniowych

• Odwoływanie wizyt u lekarza

• Częste spożywanie posiłków, zwłaszcza słodyczy

• Opóźnione dojrzewanie płciowe

• Stres w rodzinie

• Wypadanie włosów

• Suchość skóry

• Oddech o słodkim zapachu (oznaka kwasicy ketonowej)

• Dużo ćwiczyć

Co możesz zrobić?

Ponieważ diabulimia jest chorobą psychiczną, wymaga profesjonalnego leczenia. Jeśli ty lub ktoś, kim się opiekujesz, wykazuje objawy diabulimii, szukaj pomocy żywieniowej, medycznej i psychologicznej u takich specjalistów, jak:

• Endokrynolodzy

• Doradcy ds. cukrzycy

• Pielęgniarki

• Dietetycy specjalizujący się w zaburzeniach odżywiania lub cukrzycy

• Doradcy/psycholodzy

• Pracownicy socjalni

Leczenie diabulimii nie jest szybkim rozwiązaniem. Potrzeba wielu różnych podejść i ciężkiej pracy, aby zmienić wzorce zachowań i nauczyć się radzić sobie z wyzwalaczami. Poradnictwo jest doskonałym źródłem pomocy. Można spróbować:

Terapii poznawczo-behawioralnej (CBT), która polega na zmianie sposobu myślenia w celu zmiany sposobu działania.

Terapii grupowej, która zapewnia wsparcie innych osób zmagających się z diabulimią.

Terapia rodzinna (FBT), która obejmuje całą rodzinę. Może to być dobre narzędzie dla rodziców nastolatka zmagającego się z tym zaburzeniem.