Lekarz mówi ci.

Lekarz wyjaśnia gastroparezę, problem żołądkowy związany z cukrzycą.

Kiedy cukrzyca powoduje problemy z żołądkiem

Z czasem cukrzyca może wpływać na wiele części ciała. Jedną z nich jest nerw błędny, który kontroluje szybkość opróżniania żołądka. Jeśli jest on uszkodzony, trawienie ulega spowolnieniu, a pokarm pozostaje w organizmie dłużej niż powinien.

Jest to stan zwany gastroparezą. Może ona powodować mdłości i wymioty. Niekorzystnie wpływa również na poziom cukru we krwi.

Chociaż choroba ta jest bardziej powszechna u osób z cukrzycą typu 1, mogą na nią zachorować także osoby z cukrzycą typu 2.

Większość osób z gastroparezą choruje na cukrzycę od co najmniej 10 lat i ma również inne powikłania związane z tą chorobą.

Objawy

Mogą wystąpić:

• Zgaga lub refluks (cofanie się treści żołądkowej do przełyku)

• Nudności

• Wymioty (w ciężkich przypadkach mogą występować codziennie)

• Problemy z kontrolowaniem poziomu cukru we krwi

• Szybkie uczucie sytości po jedzeniu

• Wzdęcia brzucha

• Słaby apetyt i utrata wagi

Komplikacje

Pokarm, który zbyt długo pozostaje w żołądku, może ulec zepsuciu i prowadzić do rozwoju bakterii.

Niestrawiony pokarm może stwardnieć i utworzyć grudkę zwaną bezoarem. Może ona zablokować żołądek i uniemożliwić przesuwanie się treści pokarmowej do jelita cienkiego.

Gastropareza może utrudniać kontrolowanie cukrzycy. Kiedy pokarm w końcu opuszcza żołądek i trafia do jelita cienkiego, wzrasta również poziom cukru we krwi.

Zwymiotowanie może również spowodować odwodnienie organizmu.

Diagnoza

Lekarz zapyta o występujące objawy. Przeprowadzi także badanie fizykalne i może zbadać poziom cukru we krwi. Może także zasugerować wykonanie innych badań.

Po wypiciu płynu (baru), który powleka przełyk, żołądek i jelito cienkie i jest widoczny na zdjęciach rentgenowskich. Badanie to jest również znane jako seria badań górnego odcinka przewodu pokarmowego lub połykanie baru.

Spożywa się posiłek zawierający bar, a lekarz za pomocą zdjęcia rentgenowskiego obserwuje, jak długo trwa trawienie pokarmu. Dzięki temu lekarz wie, jak szybko opróżnia się żołądek.

Polega na zjedzeniu pokarmu zawierającego substancję radioaktywną. Następnie pacjent leży pod skanerem, który wykrywa promieniowanie. Jeśli po 1,5 godziny skanowanie wykaże, że ponad połowa posiłku nadal znajduje się w żołądku, oznacza to, że masz gastroparezę.

Ciąg dalszy

Lekarz wprowadza cienką rurkę przez usta i do żołądka. Mierzy ona szybkość trawienia pokarmu.

To niewielkie urządzenie połyka się podczas posiłku. Mierzy ono ciśnienie, temperaturę i pH różnych części jelita.

Podczas tego badania na skórze umieszcza się elektrody, które mierzą aktywność elektryczną w żołądku.

Lekarz wykorzystuje fale dźwiękowe, aby pokazać wnętrze Twojego ciała.

Lekarz wprowadzi cienką rurkę (zwaną endoskopem) do gardła, aby obejrzeć wyściółkę żołądka.

Lekarz może być zmuszony do pobrania niewielkiej próbki tkanki w celu potwierdzenia diagnozy.

Leczenie

Chociaż nie ma lekarstwa, można radzić sobie z gastroparezą i jej objawami.

Pomocna jest kontrola poziomu cukru we krwi. Zapytaj lekarza, czy powinieneś zmienić czas i częstotliwość przyjmowania insuliny oraz czy powinieneś częściej kontrolować poziom cukru.

Porozmawiaj także z lekarzem o tym, czy powinieneś odstawić lub zmienić leki, które mogą pogorszyć przebieg gastroparezy. Należą do nich leki przeciwdepresyjne, leki na nadciśnienie oraz niektóre leki przeciwcukrzycowe.

U niektórych osób z gastroparezą leki mogą pomóc:

• Dimenhydrynat (Dramamina), lek przeciwhistaminowy dostępny bez recepty, pomaga zapobiegać nudnościom i wymiotom.

• Domperidon (Motilium) pomaga w rozwiązywaniu problemów z górnym odcinkiem przewodu pokarmowego, które są związane z gastroparezą.

• Erytromycyna, antybiotyk, również pomaga żołądkowi w przesuwaniu pokarmu.

• Metoklopramid (Reglan) wprawia mięśnie żołądka w ruch, co pomaga pokarmowi opuścić organizm. Może on również zapobiegać nudnościom i wymiotom.

• Ondansetron (Zofran)? blokuje substancje chemiczne w mózgu i żołądku, które powodują nudności i wymioty.

• Prochlorperazyna (Compazine) pomaga kontrolować nudności i wymioty.

W procedurze zwanej elektryczną stymulacją żołądka, chirurgicznie wszczepione urządzenie wysyła krótkie impulsy o niskiej energii do żołądka, aby zapobiec nudnościom i wymiotom.

W skrajnych przypadkach może być konieczne zastosowanie rurki do karmienia. Chirurg wprowadzi specjalną rurkę przez ścianę jamy brzusznej bezpośrednio do jelita cienkiego. Przez rurkę „jesz” specjalnie przygotowane płynne posiłki, zamiast pokarmu przechodzącego przez żołądek.

Zmiany w diecie

W przypadku cukrzycy jednym z najlepszych sposobów kontrolowania objawów gastroparezy jest zróżnicowanie czasu i sposobu spożywania posiłków. Zamiast trzech posiłków dziennie można spożywać sześć małych posiłków. W żołądku będzie mniej pokarmu, więc nie będziesz czuł się tak pełny. Łatwiej też będzie opuścić organizm.

Zwracaj też uwagę na konsystencję jedzenia. Dobrym pomysłem są płyny i rzeczy lekkostrawne. Na przykład zamiast całych jabłek wybieraj sos jabłkowy.

Unikaj pokarmów o dużej zawartości tłuszczu, który może spowolnić trawienie. Zwracaj uwagę na błonnik, którego przetwarzanie przez organizm trwa dłużej.

Lekarz wyjaśnia, na czym polega doustny test tolerancji glukozy i co oznaczają jego wyniki.

Ciąża i badania przesiewowe w kierunku cukrzycy ciążowej

Wszystkie kobiety ciężarne powinny być badane pod kątem cukrzycy ciążowej w czasie ciąży. Badania przesiewowe mogą polegać na zebraniu wywiadu lekarskiego i zbadaniu pewnych czynników ryzyka, ale zaleca się również wykonanie doustnego testu tolerancji glukozy.

Co to jest doustny test tolerancji glukozy w cukrzycy ciążowej?

Doustny test tolerancji glukozy jest stosowany w badaniach przesiewowych w kierunku cukrzycy ciążowej. Cukrzyca ciążowa jest szczególnym rodzajem cukrzycy, która może rozwinąć się u niektórych kobiet w późnym okresie ciąży (zwykle po 24. tygodniu). Kobiety, u których rozwija się to powikłanie, nie chorowały na cukrzycę przed zajściem w ciążę.

Kiedy wykonuje się doustny test tolerancji glukozy w cukrzycy ciążowej?

Test wykonuje się zazwyczaj między 24. a 28. tygodniem ciąży. Jeśli wcześniej chorowałaś na cukrzycę ciążową lub jeśli Twój lekarz jest zaniepokojony ryzykiem rozwoju cukrzycy ciążowej, test może być wykonany przed 13. tygodniem ciąży.

Co dzieje się podczas doustnego testu tolerancji glukozy?

Doustny test tolerancji glukozy polega na szybkim wypiciu słodzonego płynu (zwanego Glucolą), który zawiera 50 g glukozy. Organizm szybko wchłania tę glukozę, powodując wzrost stężenia glukozy we krwi w ciągu 30-60 minut. Próbka krwi zostanie pobrana z żyły na ramieniu około 60 minut po wypiciu roztworu. Badanie krwi określa, w jaki sposób roztwór glukozy został zmetabolizowany (przetworzony przez organizm).

Co oznaczają wyniki Doustnego Testu Tolerancji Glukozy?

Poziom glukozy we krwi wynoszący 140mg/dl lub wyższy pozwala zidentyfikować 80% kobiet z cukrzycą ciążową. Po obniżeniu tego progu do 130mg/dl rozpoznawalność wzrasta do 90%. Jeśli poziom glukozy we krwi był wyższy niż 130 mg/dl, lekarz prowadzący prawdopodobnie zaleci wykonanie kolejnego badania przesiewowego w kierunku cukrzycy, które wymaga, abyś przed badaniem była na czczo (nie jadła nic).

Podczas tego drugiego testu, zwanego 100-gramowym doustnym testem tolerancji glukozy, poziom glukozy we krwi będzie badany czterokrotnie w ciągu trzech godzin po wypiciu słodzonego (dostępnych jest wiele smaków) napoju przypominającego colę. Jeśli dwa z czterech badań krwi będą nieprawidłowe, uznaje się, że masz cukrzycę ciążową.

Niezależnie od tego, czy właśnie zdiagnozowano u ciebie cukrzycę typu 2 i musisz zacząć wstrzykiwać insulinę, czy też przepisano ci inny lek, który wymaga samodzielnych wstrzyknięć, istnieją kroki, które mogą zminimalizować ból i strach.

Czy zastrzyki wywołują lęk?

David Steen Martin Ten artykuł pochodzi z archiwum funkcji lekarza

Magazyn doctor archiwizuje treści po 2 latach, aby zapewnić naszym czytelnikom możliwość łatwego znalezienia najbardziej aktualnych treści.

Zobacz najnowsze wiadomości i artykuły na temat cukrzycy

„>

Z archiwum lekarza

Nigdy nie lubiłeś zastrzyków. Sprawiają, że jesteś niespokojny. Sam widok igły wystarczy, abyś się wzdrygnął.

Jeśli któraś z tych rzeczy opisuje Ciebie, to informacja o tym, że będziesz musiał zacząć robić sobie zastrzyki, może napawać Cię lękiem.

Niezależnie od tego, czy musisz podawać sobie insulinę, czy inny lek, wstrzykiwanie sobie zastrzyków jest prawdopodobnie o wiele łatwiejsze, niż myślisz. Jest też prawie na pewno mniej bolesne. Marlene Bedrich, RN, koordynator programu w Diabetes Teaching Center w UCSF, mówi, że jej pacjenci robią sobie pierwsze zastrzyki w gabinecie – po kilku instruktażach.

Dziewięćdziesiąt dziewięć procent osób powie, że w ogóle nie bolało” – mówi Bedrich.

Lęki są powszechne

Joni Pagenkemper, kierownik ds. edukacji diabetologicznej w Nebraska Medicine, zgadza się, że u niektórych osób obawy przesłaniają rzeczywistość.

W ich głowach pojawia się obraz długiej, wbitej igły” – mówi Pagenkemper. Szybko jednak dodaje: Nie ma się czego bać.

Jeśli obawiasz się zastrzyków, masz spore towarzystwo. Badania sugerują, że boi się ich 22% z nas.

Nawet jeśli nie masz nic przeciwko zastrzykowi od kogoś innego, zrobienie go sobie samemu może wywoływać niepokój. Zwykle chodzi o igły i obawy, czy potrafisz zrobić sobie zastrzyk we właściwy sposób.

Minimalizowanie bólu

Istnieją sposoby na to, aby samodzielna iniekcja była jak najprzyjemniejsza:

• Jeśli to możliwe, upewnij się, że lek ma temperaturę pokojową.

• Poczekać, aż wyschnie alkohol, którego użyto do oczyszczenia miejsca wstrzyknięcia.

• Zawsze używaj nowej igły.

• Usunąć pęcherzyki powietrza ze strzykawki.

• Upewnić się, że igła jest prawidłowo ułożona zarówno podczas wprowadzania, jak i wyprowadzania leku.

• Szybko wbij igłę.

Rzeczywistość, w której żyją osoby chore na cukrzycę, jest mniej przerażająca niż jeszcze kilka lat temu.

Długopisy, nie strzykawki

Prawdopodobnie będziesz używać penów insulinowych zamiast strzykawek i fiolek. Peny mają igły o połowę krótsze od tych, których używa się np. do szczepień przeciw grypie. Są one również cieńsze.

W Nebraska Medicine Pagenkemper mówi, że zanim pacjent sam spróbuje, może poćwiczyć robienie zastrzyku na gumowym manekinie.

Ciąg dalszy

Ponieważ igły są tak małe i cienkie, nie trzeba szczypać tłuszczu podczas wstrzykiwania sobie zastrzyku – chyba że jest się bardzo chudym, mówi.

Jeśli naprawdę nie chcesz patrzeć na igłę podczas wstrzykiwania, możesz zastosować osłonę. Osłonę zakłada się wokół igły i przykręca do strzykawki w taki sam sposób, w jaki przykręca się igłę. Jej zadaniem jest ochrona przed przypadkowym ukłuciem. Ukrywa również igłę przed wzrokiem.

Zastrzyki domięśniowe

Jeśli chorujesz na cukrzycę, będziesz musiał podawać sobie nawet cztery zastrzyki dziennie.

Leki na inne schorzenia, takie jak stwardnienie rozsiane lub reumatoidalne zapalenie stawów, wymagają rzadszych zastrzyków. Muszą one jednak być wstrzykiwane w mięśnie. Wymaga to dłuższej igły niż w przypadku zastrzyków wykonywanych tylko pod skórę.

Dłuższa igła może powodować większy niepokój. Istnieją jednak rzeczy, które mogą zmniejszyć Twoje obawy:

• Stosować ćwiczenia oddechowe, aby się zrelaksować.

• Naucz się ignorować niepożądane myśli, takie jak: To będzie bolało, nie mogę tego zrobić, zepsuję strzał.

• Przyłóż okład z lodu do miejsca, w którym zamierzasz zrobić sobie zastrzyk. Spowoduje to jego znieczulenie.

• Przed zrobieniem zastrzyku spróbuj rozluźnić mięsień.

• Jeśli myśl o wkłuwaniu się sprawia Ci dyskomfort, oprzyj igłę o skórę, a następnie naciśnij, aby wprowadzić igłę.

Po zrobieniu pierwszego zastrzyku nie będziesz się już tak bardzo denerwować.

Są one mniej bolesne? Jeśli wbijesz igłę, naciśnij tłok strzykawki i wyjmij igłę tak szybko, jak to możliwe. Im wolniej to robisz, tym bardziej jest to bolesne.

Jeśli trwa to zbyt długo, poćwicz przyspieszanie z zapasową igłą i strzykawką na czymś twardym w domu: na przykład na materacu lub ramieniu kanapy.

W przypadku niektórych leków, które wymagają wstrzyknięcia do mięśnia, można również wybrać urządzenia do wstrzykiwania zasilane bateriami. Wiele z nich jest gotowych do użycia. W przypadku innych konieczne jest umieszczenie strzykawki i igły wewnątrz wstrzykiwacza automatycznego.

Ciąg dalszy na stronie

Motywacja i wsparcie

Te elementy są również ważne, niezależnie od tego, czy zastrzyki podawane są w związku ze stwardnieniem rozsianym, cukrzycą czy innym schorzeniem, mówi dr Veronica Brady, pielęgniarka z Uniwersytetu w Nevadzie.

Mówi ona swoim pacjentom cierpiącym na cukrzycę typu 2: „Ta insulina dzieli cię od hospitalizacji”. Mówi, że to pomaga ludziom. ??

Brady podkreśla również, że będzie to coś, z czym będziesz musiał się zmagać do końca życia.

To jest praca na pół etatu, którą masz. Jest to praca na pół etatu, której nie znosisz, ale która jest niezbędna do życia.

Kiedy idziesz na szkolenie, jak wstrzykiwać sobie nowy lek, zabierz ze sobą członka rodziny lub przyjaciela, aby uzyskać wsparcie – mówi Bedrich.

Dowiedz się, jak obniżyć ryzyko wystąpienia cukrzycy ciążowej – stanu w ciąży, który może zaszkodzić nienarodzonemu dziecku – dzięki ekspertom doktora.

Cukrzyca ciążowa: Czy mogę zmniejszyć swoje ryzyko?

Aż u 9 na 100 kobiet w ciąży rozwinie się choroba zwana cukrzycą ciążową (GDM). Może ona stanowić ryzyko wystąpienia problemów w czasie ciąży i porodu.

W czasie ciąży Twoje komórki stają się nieco bardziej odporne na działanie insuliny. Powoduje to wzrost ilości glukozy lub cukru we krwi. Dodatkowy cukier pomaga udostępnić dziecku więcej składników odżywczych.

Jeśli jednak komórki stają się zbyt oporne i glukoza nie może się do nich przedostać, poziom cukru we krwi staje się zbyt wysoki. Może to powodować problemy dla Ciebie i Twojego rozwijającego się dziecka.

Chociaż niektóre czynniki zwiększają prawdopodobieństwo zachorowania, możesz podjąć kroki, aby zmniejszyć ryzyko.

Kto na nią choruje?

Nikt nie jest w stanie powiedzieć na pewno, kto zachoruje na cukrzycę ciążową, ale szanse wzrastają, jeśli:

• jesteś Latynosem, Afroamerykaninem, rdzennym Amerykaninem, Azjatą lub mieszkańcem Wysp Pacyfiku

• Czy miałaś nadwagę przed ciążą

• Masz w rodzinie osobę chorą na cukrzycę

• Są w wieku 25 lat lub starsze

• Chorowały na cukrzycę ciążową w poprzedniej ciąży

• urodziło się bardzo duże dziecko (9 funtów lub więcej) lub nastąpił poród martwego płodu

• Wcześniejsze nieprawidłowe wyniki badań poziomu cukru we krwi

Porozmawiaj z lekarzem na temat prawdopodobieństwa zachorowania i objawów, na które należy zwrócić uwagę.

Dieta

Lekarz lub dietetyk może pomóc w wyborze produktów, które utrzymują prawidłowe stężenie glukozy we krwi. Może on również udzielić informacji na temat idealnych porcji i pory posiłków.

Ogólnie rzecz biorąc, należy ograniczyć słodycze i kontrolować ilość spożywanych pokarmów bogatych w węglowodany.

W posiłkach należy uwzględniać błonnik. Jego źródłem mogą być warzywa, owoce, pełnoziarniste pieczywo, pełnoziarniste krakersy i płatki śniadaniowe. W jednym z dużych badań przeanalizowano dietę kobiet przed zajściem w ciążę. Każde zwiększenie dziennej dawki błonnika o 10 gramów zmniejszało ryzyko wystąpienia cukrzycy ciążowej o 26%. Oprócz spożywania posiłków, pomocne może być przyjmowanie suplementów z błonnikiem, które pomogą w osiągnięciu wymaganego spożycia błonnika. Przed zastosowaniem jakichkolwiek suplementów należy skonsultować się z lekarzem.

Ciąg dalszy na stronie

Działanie

Regularne uprawianie ćwiczeń fizycznych, jeśli pozwala na to stan zdrowia, może pomóc w utrzymaniu prawidłowego poziomu glukozy. Dobrym wyborem są spacery i pływanie.

W jednym z badań naukowcy stwierdzili, że kobiety, które były aktywne fizycznie przed ciążą i w jej trakcie – około 4 godzin tygodniowo – zmniejszyły ryzyko wystąpienia cukrzycy ciążowej o około 70% lub nawet więcej.

O tym, ile i jak często należy ćwiczyć, należy porozmawiać z lekarzem. Zależy to od ogólnego stanu zdrowia.

Po porodzie

Niektóre z tych samych czynników ryzyka, które narażają Cię na cukrzycę ciążową, zwiększają również prawdopodobieństwo zachorowania na cukrzycę typu 2 w późniejszym okresie życia. A jeśli masz cukrzycę ciążową, ryzyko zachorowania na cukrzycę typu 2 po ciąży wzrasta.

Po urodzeniu dziecka należy stosować tę samą zdrową dietę i plan ćwiczeń fizycznych.

Powrót do prawidłowej wagi również obniży ryzyko. Nie musisz się jednak martwić o to, że od razu znów będziesz musiała zmieścić się w swoje „chude dżinsy”. W przypadku nadwagi pomocna jest utrata od 5% do 7% masy ciała: Jeśli ważysz 180 funtów, utrata zaledwie 9 funtów robi różnicę.

Bonus: Zrzucenie ciążowych kilogramów sprawi, że będziesz w lepszej formie do bycia aktywną matką.

Jeśli u Twojego dziecka niedawno zdiagnozowano cukrzycę typu 1, Twoja rodzina będzie musiała się wiele nauczyć, aby opanować zasady prawidłowej opieki i rutyny.

Jak radzić sobie z cukrzycą typu 1 u dziecka

Paula Spencer Scott Ten artykuł pochodzi z archiwum lekarzy

Serwis doctor archiwizuje treści po 2 latach, aby zapewnić naszym czytelnikom możliwość łatwego znalezienia najbardziej aktualnych treści.

Zobacz najnowsze wiadomości i artykuły na temat cukrzycy

„>

Od lekarza Archiwum

Jeśli u Twojego dziecka niedawno zdiagnozowano cukrzycę typu 1, Twoja rodzina będzie musiała się wiele nauczyć, aby opanować zasady prawidłowej opieki nad dzieckiem i wprowadzić nową rutynę.

Wasze życie ulegnie zmianie, ale z czasem zaczniecie się lepiej czuć w tej „nowej normalności”.

W trakcie przystosowywania się do nowych warunków możesz pocieszać się wiedzą, że ta choroba autoimmunologiczna nie musi ograniczać Twojego dziecka. „Dzieci z cukrzycą mogą robić wszystko to, co inne dzieci” – mówi Andrea Petersen Hulke z Juvenile Diabetes Research Foundation.

Podstawowa opieka

Szpitale oferują kursy edukacyjne, które mogą dać rodzinie i opiekunom wiedzę potrzebną do radzenia sobie z tą nową sytuacją.

Główną zmianą jest nauczenie się częstego sprawdzania i regulowania poziomu glukozy we krwi (zwanego również „poziomem cukru we krwi”). Może być konieczne sprawdzanie go 10 do 12 razy dziennie. To, ile insuliny potrzebuje dziecko, zależy od pory posiłków, rodzaju spożywanych pokarmów i poziomu aktywności.

Utrzymywanie poziomu cukru we krwi w zdrowym zakresie może wymagać nieco umiejętności matematycznych. Ale z czasem będzie to coraz łatwiejsze. Nawet jeśli popełnisz błąd, po poznaniu objawów reakcji dziecka na zbyt niski lub zbyt wysoki poziom cukru będziesz wiedział, jak temu zaradzić.

„Na początku matematyka była dziwna, ale jest tak wiele narzędzi, które mogą pomóc” – mówi Lisa Sterling, która dowiedziała się, że jej córka (obecnie 17-letnia) ma typ 1, gdy miała 11 lat. Dzienniczki, glukometry i internetowe trackery pomogą Ci być na bieżąco.

Insulina może być podawana w zastrzykach (strzykawka lub pen) lub za pomocą pompy. Lekarze często zaczynają od zastrzyków, podczas gdy rodziny uczą się podstaw. Pompa to mały komputer, który podaje stałą dawkę insuliny. Aby pompa działała prawidłowo, nadal należy kontrolować poziom cukru we krwi. Ty, Twój lekarz i dziecko wspólnie zdecydujecie, z którego urządzenia powinno korzystać Twoje dziecko.

Codzienna opieka

Jane Chiang z American Diabetes Association (Amerykańskie Stowarzyszenie Diabetyków) mówi: „Celem jest zarządzanie cukrzycą w taki sposób, aby była ona dostosowana do życia dziecka, a nie odwrotnie.

Ciąg dalszy na stronie

Wbrew temu, co być może słyszeliście, osoby z typem 1 mogą jeść to, na co mają ochotę. Słodycze są w porządku, ale należy je kontrolować. „Nie chodzi o ograniczanie, ale o liczenie” – mówi Hulke.

Podobnie jest z uprawianiem sportu. Dzieci mogą grać – muszą tylko sprawdzać poziom cukru we krwi przed i po zajęciach. Zawsze miej przy sobie przekąski „na wszelki wypadek”. To dobry sposób na utrzymanie normalnego poziomu cukru.

Z wyjątkiem wizyt kontrolnych, dzieci z cukrzycą typu 1 nie opuszczają zajęć szkolnych częściej niż inne dzieci.

Kluczem jest stabilna kontrola cukrzycy. „Dzieci z cukrzycą typu 1 powinny mieć możliwość prowadzenia normalnego życia” – mówi Chiang. Dotyczy to przyjęć, nocowania, zbierania słodyczy, wycieczek szkolnych i uprawiania sportu. Szczególną uwagę należy zwrócić na dni, w których dziecko jest chore, ponieważ poziom cukru we krwi może się wtedy bardziej gwałtownie zmieniać.

Opieka poza domem

Jeżeli dziecko ma przebywać poza domem, zaplanuj to wcześniej, aby zapewnić mu spokój ducha. Dziecko powinno zawsze nosić bransoletkę lub naszyjnik z alertem medycznym. Upewnij się, że opiekunowie znają podstawy opieki nad dzieckiem z cukrzycą. Opracuj plan, który powinien być znany nauczycielom, trenerom, rodzicom przyjaciół i innym osobom odpowiedzialnym za dziecko. Mama Lisa Sterling dała każdemu z nich notatnik z opisem sposobów postępowania i objawów, na które należy zwracać uwagę.

„Obozy cukrzycowe” dla dzieci z typem 1 mogą być świetnym ćwiczeniem przed dłuższymi wyjazdami poza dom. W czasie obozów dzieci mają do dyspozycji przeszkolony personel medyczny i mogą spędzać czas z innymi dziećmi cierpiącymi na tę samą chorobę. Mogą porównywać swoje spostrzeżenia i mieć szansę poczuć się mniej „inne”.

Przejście do samodzielnego dbania o siebie

Wiele zależy od tego, w jakim wieku u dziecka zdiagnozowano typ 1. Osoby, które dowiedziały się o tym w bardzo młodym wieku, mogą być gotowe do samodzielnego sprawdzania i kontrolowania poziomu cukru we krwi już w szkole podstawowej. Inne mogą potrzebować więcej pomocy. Potrzeba czasu, aby nauczyć się rutyny i uświadomić sobie, jak czuje się organizm, gdy poziom cukru we krwi jest zbyt wysoki lub zbyt niski.

Nie ma określonego wieku, w którym można bez pomocy radzić sobie z cukrzycą. „Nawet nastolatek nie poradzi sobie bez pomocy rodzica, np. dzielenia się opieką w nocy lub w dni choroby” – mówi Chiang.

Podstawowym założeniem jest powolne angażowanie dziecka w coraz większy udział w wyborze produktów żywnościowych, monitorowanie, wsłuchiwanie się w swój organizm i inne elementy opieki nad nim. To dobre przygotowanie do dnia, w którym dziecko wyprowadzi się z domu”.

Ciąg dalszy na stronie

Opieka nad nastolatkami

Okres dorastania to czas próby dla każdego nastolatka. Zdarza się, że się buntuje. A jeśli dziecko choruje na cukrzycę typu 1, może się to objawiać brakiem odpowiedniej opieki nad chorobą.

„Nastolatki nie lubią kontroli i często zaniedbują dbanie o siebie” – mówi Hulke. „Ale w tej chorobie chodzi przede wszystkim o kontrolę”.

Nierzadko zdarza się, że dzieci, u których poziom cukru we krwi był stabilny przez całe dzieciństwo, mają problemy w wieku nastoletnim. Dzięki dodatkowej opiece, obserwacji i cierpliwości większość z nich radzi sobie dobrze.

Opieka w szkole wyższej

Pewnego dnia Twoje dziecko wyprowadzi się z domu. Pomocne jest opracowanie wraz z lekarzem „planu przejścia” (np. wcześniejsze znalezienie nowego lekarza).

„To tak jak z prowadzeniem samochodu. Tak, nastolatki są bardziej narażone na wypadki. Ale kiedy ma się tego świadomość, jest się bardziej ostrożnym” – mówi Chiang. „A z praktyką staje się to łatwiejsze”.

Ta prosta tabela lekarska przedstawia docelowe poziomy cukru we krwi dla dzieci i młodzieży przed i po posiłkach, na czczo, przed ćwiczeniami i w porze snu, a także docelowy poziom A1c.

Poziomy cukru we krwi dla dzieci i młodzieży z cukrzycą

Dobrze kontrolowany poziom cukru we krwi pomaga dzieciom z cukrzycą w normalnym wzroście i rozwoju. Lekarz pomoże Ci ustalić, jaki poziom cukru jest odpowiedni dla Twojego dziecka, ponieważ wartości docelowe zmieniają się wraz z wiekiem. Należy badać poziom cukru we krwi dziecka kilka razy dziennie, aby wiedzieć, co należy zrobić, aby go wyregulować.

Twój cel jest prosty: Doprowadzić poziom cukru do wartości docelowych, jeśli tak nie jest. Co powoduje wzloty i upadki?

• Żywność

• Ćwiczenie

• Wzrost i hormony

• Choroba

• Stres i inne emocje

• Leki

Nikt nie oczekuje, że u rosnącego dziecka poziom cukru we krwi będzie przez cały czas prawidłowy. A kiedy dziecko wchodzi w okres dojrzewania, jego hormony mogą powodować problemy z gwałtownymi zmianami poziomu cukru we krwi.

Pamiętaj, że liczby na glukometrze nie są ani „dobre”, ani „złe” – to tylko liczby. Informują o tym, jak dbać o zdrowie dziecka. Ponieważ Ty lub Twoje dziecko możecie nie zauważyć objawów, badanie jest najlepszym sposobem na uniknięcie niebezpiecznie wysokich lub niskich poziomów cukru.

Pomóż dzieciom nauczyć się samodzielnego radzenia sobie z cukrzycą. Zachęcaj do dobrych nawyków. Chwal swoje dziecko za wykonanie badania, niezależnie od jego wyniku. Nie pozwól, aby czuło się źle lub obwiniało się, gdy jego poziom cukru jest poza zakresem. Zaoferuj wsparcie, aby przywrócić je na właściwą drogę.

Ten pokaz slajdów przygotowany przez lekarzy może pokazać, w jaki sposób dieta, ćwiczenia, leki i inne strategie mogą pomóc w zmniejszeniu ryzyka chorób serca u osób z cukrzycą typu 2.

Zdrowe dla serca cele dla osób z cukrzycą typu 2

1 / 14

Cukrzyca typu 2 a Twoje serce

Wysoki poziom cukru we krwi towarzyszący cukrzycy nie jest przyjazny dla serca. Im dłużej z nią żyjesz, tym bardziej narażony jesteś na choroby serca. Możesz jednak zrobić wiele, aby utrzymać swoje serce w dobrej kondycji. Te same strategie, które obniżają poziom cukru we krwi – dieta, ćwiczenia fizyczne i zrzucanie zbędnych kilogramów – mogą również zmniejszyć prawdopodobieństwo wystąpienia zawału serca lub udaru mózgu.

Przesuń palcem, aby przejść dalej 2 / 14

Poznaj swoje ABC

Utrzymuj najważniejsze pomiary w zdrowym zakresie. Pierwsze trzy litery alfabetu pomogą Ci zapamiętać Twoje cele:

• A to skrót od A1c. Jest to średni poziom cukru we krwi w ciągu ostatnich 3 miesięcy.

• B oznacza ciśnienie krwi. Jest to siła, z jaką krew przepływa przez naczynia krwionośne.

• C to skrót od cholesterolu. Zbyt duża ilość „złego” cholesterolu LDL może zatkać tętnice i doprowadzić do zawału serca lub udaru mózgu.

Przesuń palcem, aby przejść dalej 3 / 14

Osiągnij swój cel A1c

Docelowa wartość A1c dla większości osób z cukrzycą typu 2 wynosi poniżej 7%. Idealna wartość może być jednak nieco niższa lub wyższa, w zależności od wieku i stanu zdrowia. Utrzymując poziom cukru we krwi w zdrowym zakresie, chronisz swoje naczynia krwionośne przed uszkodzeniem.

Przesuń palcem, aby przejść dalej 4 / 14

Obniżaj ciśnienie krwi

Większość osób cierpiących na cukrzycę typu 2 ma wysokie ciśnienie krwi, które może uszkadzać naczynia krwionośne. Serce musi pracować ciężej, aby przepompować przez nie krew. Z czasem wzrasta prawdopodobieństwo zawału serca lub udaru mózgu. Docelowe ciśnienie krwi dla większości osób z cukrzycą typu 2 wynosi 140/90 lub mniej, w zależności od prawdopodobieństwa wystąpienia choroby serca. Zapytaj swojego lekarza, jaki powinien być Twój idealny przedział ciśnienia.

Przesuń palcem, aby przejść dalej 5 / 14

Kontroluj swój cholesterol

Cholesterol może być przyjacielem lub wrogiem serca, w zależności od jego rodzaju. Cholesterol LDL gromadzi się w tętnicach i blokuje przepływ krwi. Natomiast „dobry” cholesterol HDL pomaga usuwać LDL z krwi i chronić tętnice.

Zapytaj swojego lekarza, jak osiągnąć docelowy poziom cholesterolu. Odpowiednia dieta, ćwiczenia i leki mogą pomóc.

Przesuń palcem, aby przejść dalej 6 / 14

Jeśli palisz, rzuć palenie

Każdy wypuszczony dym zagraża zdrowiu serca i utrudnia kontrolowanie cukrzycy. Nikotyna zawarta w papierosach utrudnia insulinie obniżanie poziomu cukru we krwi.

Zarówno palenie, jak i cukrzyca uszkadzają tętnice. Jeśli je połączysz, zwiększa się prawdopodobieństwo wystąpienia zawału serca lub udaru mózgu. Porozmawiaj ze swoim lekarzem, aby dowiedzieć się, jak zerwać z nałogiem tytoniowym.

Przesuń palcem, aby przejść dalej 7 / 14

Kontroluj swoją wagę

Nadmiar kilogramów utrudnia kontrolę poziomu cukru we krwi. Nadwaga może również podnosić ciśnienie krwi.

Tłuszcz w okolicy środka ciała jest szczególnie niebezpieczny dla serca. Staraj się utrzymać obwód w talii poniżej 40 cali, jeśli jesteś mężczyzną, lub 35 cali, jeśli jesteś kobietą.

Przesuń palcem, aby przejść dalej 8 / 14

Zwiększ swoją aktywność

Codzienny ruch wzmocni Twoje serce i naczynia krwionośne, obniży poziom cukru we krwi i pomoże Twojemu organizmowi lepiej wykorzystywać insulinę. Staraj się wykonywać ćwiczenia aerobowe – takie, które pobudzają serce do pracy – przez co najmniej 30 minut 5 dni w tygodniu.

Przesuń palcem, aby przejść dalej 9 / 14

Mądrzejsze wybory żywieniowe

Te same produkty, które obniżają poziom cukru we krwi, dbają również o zdrowie serca. Przy każdym posiłku podziel swój talerz na trzy części. Jedną połowę wypełnij warzywami lub owocami. Jedną czwartą wypełnij zdrowymi węglowodanami, takimi jak słodkie ziemniaki lub brązowy ryż. Ostatnią ćwiartkę wypełnij białkiem, np. piersią kurczaka bez skóry, rybą, tofu lub chudą wołowiną. Ogranicz też ilość soli i cukru w posiłkach.

Przesuń palcem, aby przejść dalej 10 / 14

Poznaj historię swojej rodziny

Czy Twoja matka, dziadek lub inny bliski krewny miał udar mózgu lub zawał serca? Sprawdź swoje drzewo genealogiczne, aby uzyskać wskazówki dotyczące swojej przyszłości medycznej. Jeśli w Twojej rodzinie były osoby z chorobami serca, istnieje większe prawdopodobieństwo, że i Ty podążysz tą samą drogą. A jeśli co najmniej jeden krewny miał zawał serca przed 50 rokiem życia, ryzyko wystąpienia choroby serca może być jeszcze większe. Poznanie historii swojej rodziny może być zachętą do dbania o swoje zdrowie.

Przesuń palcem, aby przejść dalej 11 / 14

Stres kontrolny

Jeśli jesteś zestresowany, możesz pominąć niektóre zdrowe nawyki, takie jak prawidłowe odżywianie się, ćwiczenia fizyczne czy dobry sen. Regularny stres może podnieść ciśnienie krwi, spowodować przybranie na wadze lub spowodować inne zagrożenia dla zdrowia serca. Spróbuj się zrelaksować, stosując medytację, głębokie oddychanie i inne techniki relaksacyjne.

Przesuń palcem, aby przejść dalej 12 / 14

Zażywaj leki, jeśli ich potrzebujesz

Jeśli sama dieta i ćwiczenia fizyczne nie wystarczą do poprawy poziomu cukru we krwi, ciśnienia tętniczego i cholesterolu, pomocne mogą okazać się leki. Inhibitory SGLT2 mogą obniżyć poziom cukru we krwi.Statyny obniżają poziom cholesterolu LDL. Inhibitory ACE i blokery receptora angiotensyny (ARB) obniżają ciśnienie krwi. Aspiryna może zmniejszyć ryzyko wystąpienia zawału serca. Zapytaj swojego lekarza, czy musisz przyjmować któryś z tych leków.

Przesuń palcem, aby przejść dalej 13 / 14

Poznaj objawy ataku serca

Zwracaj uwagę na poniższe objawy i natychmiast szukaj pomocy medycznej:

• Ból, ucisk lub napięcie w klatce piersiowej, które rozprzestrzenia się na ramiona, szyję, szczękę lub plecy

• Nudności lub zgaga

• Duszność

• Zimne poty

• Zawroty głowy

• Ogromne zmęczenie

Przesuń palcem do przodu 14 / 14

Zwróć uwagę na symptomy udaru

Jeśli wystąpią objawy udaru, jest to nagły przypadek medyczny. Jeśli szybko dotrzesz do szpitala i szybko rozpoczniesz leczenie, możesz zwiększyć swoje szanse na wyzdrowienie. W przypadku wystąpienia poniższych objawów należy natychmiast zadzwonić pod numer 911:

• Numbness lub osłabienie po jednej stronie ciała

• Opadająca twarz

• Problemy z mówieniem lub niewyraźna mowa

• Dezorientacja

• Zawroty głowy lub utrata równowagi

• Nagły, silny ból głowy

Przesunięcie palcem do przodu

Dalej

Tytuł następnego pokazu slajdów

Pomiń reklamę 1 / 14 Pomiń reklamę

Źródła | Medically Reviewed by Jennifer Robinson, MD on 01/20/2022 Reviewed by Jennifer Robinson, MD on 20 stycznia 2022

ZDJĘCIA DOSTARCZONE PRZEZ:

1) Thinkstock Photos

?