Lekarz mówi ci.

Gdy masz cukrzycę, codzienna lista rzeczy do zrobienia może wydawać się przytłaczająca. Oto sześć rzeczy, które możesz zrobić, aby zmniejszyć lub uniknąć wypalenia zawodowego.

Może to sprawiać, że czujesz się przytłoczony i wypalony. Jeśli jesteś tam:

1. Wiedz, że nikt nie jest doskonały.

Od cukrzycy nie ma wakacji. Nawet najbardziej sumienni ludzie nie są w stanie utrzymać prawidłowego poziomu cukru we krwi, diety czy aktywności fizycznej przez cały czas.

Cukrzyca jest wyjątkowa, ponieważ [człowiek] podejmuje decyzje medyczne z dnia na dzień, z minuty na minutę – mówi dr Alicia McAuliffe-Fogarty, psycholog kliniczny.

To może być stresujące, mówi dr David Nathan, dyrektor Centrum Cukrzycy w Massachusetts General Hospital.

Jeśli ludzie są ciągle zestresowani cukrzycą, są nieszczęśliwi, mówi Nathan.

Mówi, że ludzie muszą sobie wybaczyć, jeśli nie osiągną swoich celów przez dzień, tydzień, a nawet dłużej.

Wyluzuj trochę, – powiedział Nathan. Zrobimy wszystko, co w naszej mocy. Musimy zdać sobie sprawę, że nikt nie jest doskonały.

2. Zwróć uwagę na to, co Cię stresuje.

Życie z cukrzycą może powodować strach, złość, zmartwienia i smutek.

Dr Lawrence Fisher, dyrektor Behavioral Diabetes Research Group w UCSF School of Medicine, badał zjawisko, które lekarze nazywają dystresem cukrzycowym u osób z cukrzycą typu 1 i 2. Dowiedział się, że w ciągu 18 miesięcy od jednej trzeciej do połowy osób z cukrzycą odczuwa znaczną jej część.

Wymienia on siedem typowych źródeł dystresu u osób z cukrzycą typu 1. Najczęstszym z nich jest poczucie bezradności.

Wartości [cukru we krwi] żyją własnym życiem. Idą w górę. Idą w dół. Ciągle trzeba się do nich dostosowywać” – mówi Fisher. Jest to uczucie bezsilności, które naprawdę trudno znieść”.

Inne częste źródła niepokoju u osób z cukrzycą typu 1 to:

• Martwienie się o to, co myśli otoczenie

• Obawa o dostęp do dobrej opieki zdrowotnej

• Odczuwany brak wsparcia ze strony rodziny lub przyjaciół lub poczucie, że są oni policją diabetologiczną

• Strach przed niebezpiecznie niskim poziomem cukru we krwi

• Stres związany z kontrolowaniem poziomu cukru we krwi

• Martwienie się o to, co i kiedy jeść

Fisher twierdzi, że osoby chore na cukrzycę powinny zwracać uwagę na to, co je stresuje i próbować się tym zająć. Proponuje programy lub warsztaty, które koncentrują się na tym, co ich przygnębia.

Jak mówi, są rzeczy, które można zrobić.

Odkrył, że osoby z cukrzycą typu 2 mają również poczucie bezradności. Poczucie porażki i negatywne postrzeganie przez społeczeństwo to kolejne częste źródła zmartwień u osób z cukrzycą typu 2.

Ważne jest, aby zwracać uwagę na to, co dokucza nam w związku z cukrzycą. Im mniej jesteś zdenerwowany, tym lepiej będziesz w stanie radzić sobie z chorobą.

3. Wyznacz realistyczne cele.

Jest to ważne, aby uniknąć wypalenia zawodowego. Może to oznaczać przyjęcie dużego celu i podzielenie go na łatwiejsze do opanowania części.

Jak mówi McAuliffe-Fogarty, która choruje na cukrzycę typu 1, robienie małych kroków do osiągnięcia większego celu często ma sens.

Jeśli chcesz zrzucić 50 kilogramów, postaraj się o 2 kilogramy miesięcznie. Jeśli pijesz zwykłe napoje gazowane, spróbuj przejść na dietetyczne. Jeśli zwykle jesz pół litra lodów, zmień je na pół litra.

Należy dostosować plan leczenia do stylu życia, a nie odwrotnie – mówi McAuliffe-Fogarty, która jest również wiceprzewodniczącą zespołu ds. zarządzania stylem życia w American Diabetes Association.

4. Poproś o pomoc.

Zbuduj sieć wsparcia – i korzystaj z niej.

Oprócz lekarzy, poszukaj doradców lub przyjaciół rodziny, którzy mogą Ci pomóc, kiedy czujesz się źle. Bardzo pomocne może być dzielenie się historiami w ramach grupy wsparcia dla chorych na cukrzycę.

Poproś najbliższe Ci osoby o konkretną pomoc, której potrzebujesz. Może to być wszystko – od prośby członka rodziny o przypomnienie o przyjmowaniu leków po prośbę przyjaciela, aby kilka razy w tygodniu poszedł z Tobą na spacer – mówi McAuliffe-Fogarty.

Jej zdaniem, bez takiego wsparcia ludzie często się załamują.

5. Wiedz, że zmiany mogą być trudne.

Zmiana może być wyzwaniem dla każdego. Przechodzenie przez nie w trakcie leczenia cukrzycy może być naprawdę trudne.

Jak mówi McAuliffe-Fogarty, zmiany związane z pójściem na studia, zdiagnozowaniem powikłań i wypróbowaniem nowej metody leczenia mogą być źródłem zmartwień.

Aby zmniejszyć stres, spróbuj przewidzieć i przygotować się do dużych zmian w swoim życiu. To zmniejszy ich wpływ na sposób radzenia sobie z cukrzycą.

6. Opowiedz o tym lekarzowi.

Odwiedzaj go regularnie. Pamiętaj, aby podczas wizyt informować o objawach fizycznych i swoim samopoczuciu. Cukrzyca może zwiększać prawdopodobieństwo wystąpienia depresji lub niepokoju. Co więcej, samopoczucie odgrywa dużą rolę w zdolności do kontrolowania cukrzycy.

Jest to element, o którym często się zapomina lub pomija” – mówi McAuliffe-Fogarty. Jest on równie ważny jak prawidłowe odżywianie i ćwiczenia fizyczne.

Ważne jest, abyś brał aktywny udział w komunikacji z lekarzem. Jest on przeszkolony w zarządzaniu cukrzycą. Ale może on nie mieć takiej wiedzy na temat emocjonalnego obciążenia, jakie może wywołać ta choroba – mówi McAuliffe-Fogarty.

Lekarz wyjaśnia rodzaje badań krwi, które lekarze wykorzystują do diagnozowania cukrzycy i monitorowania jej stanu.

Czasami konieczne jest przeprowadzenie postu. Oznacza to, że przed pobraniem próbki krwi przez określony czas nie będziesz jeść ani pić niczego poza wodą. Dzięki temu można mieć pewność, że cały spożyty pokarm został strawiony. Nie musisz jednak pościć w przypadku wszystkich badań poziomu cukru we krwi.

Badania krwi na czczo

Lekarze używają tego testu do diagnozowania cukrzycy. Przed badaniem pacjent musi być na czczo przez 8 godzin. Badanie zwykle wykonuje się wcześnie rano, aby nie trzeba było zbyt długo czekać bez jedzenia. Poziom glukozy we krwi wynoszący 126 miligramów na decylitr lub więcej jest oznaką cukrzycy. Prawidłowy wynik to poniżej 100 miligramów na decylitr.

Jest to kolejny test służący do diagnozy. Również w tym przypadku przed jego wykonaniem należy pozostać na 8-godzinnym poście. Pielęgniarka rozpocznie badanie od pobrania próbki krwi. Następnie wypijesz słodzony płyn i zostaniesz w gabinecie lekarskim. Dwie godziny później pielęgniarka pobierze kolejną próbkę krwi do badania. Jeśli poziom glukozy we krwi będzie wynosił 200 miligramów na decylitr lub więcej, zostanie u Ciebie zdiagnozowana cukrzyca. Poziom od 140 do 199 miligramów na decylitr jest oznaką stanu przedcukrzycowego. Jest to sytuacja, w której poziom cukru we krwi jest wyższy niż normalnie, ale dzięki pewnym zmianom w stylu życia można utrzymać cukrzycę w ryzach.

Badania krwi bez posiłków

Lekarze używają tego testu do diagnozowania osób, u których występują poważne objawy cukrzycy. Można go wykonać w każdej chwili, w dowolnym momencie. Nie ma więc potrzeby pościć przed pobraniem próbki krwi. Jeśli poziom glukozy we krwi wynosi 200 miligramów na decylitr lub więcej, jest to oznaka cukrzycy.

Większość kobiet w ciąży wykonuje ten test w celu sprawdzenia, czy nie występuje u nich cukrzyca ciążowa między 24 a 28 tygodniem. Lekarz poprosi Cię o wypicie słodzonego napoju, pozostanie w gabinecie przez godzinę, a następnie pobierze próbkę krwi. Nie ma potrzeby pościć. Badanie to można wykonać o dowolnej porze dnia.

Jeśli wynik wyniesie 130 miligramów na decylitr lub więcej, lekarz może poprosić Cię o ponowne przyjście w innym dniu w celu wykonania doustnego testu tolerancji glukozy, aby potwierdzić, że masz cukrzycę ciążową.

Test ten mierzy średni poziom glukozy we krwi w ciągu ostatnich 3 miesięcy. W tym przedziale czasowym nie ma znaczenia, czy jadłeś przed badaniem. Wynik jest podawany w procentach. Im wyższa wartość procentowa, tym wyższy był poziom cukru we krwi.

W celu postawienia diagnozy, jeśli poziom glukozy we krwi wynosi 6,5% lub więcej, prawdopodobnie masz cukrzycę. Normalny wynik to poniżej 5,7%. Po postawieniu diagnozy lekarz będzie kontrolował stan zdrowia pacjenta za pomocą tego testu. Celem jest, aby poziom A1C był niższy niż 7%.

Jeśli masz cukrzycę, użyjesz tego testu do sprawdzenia poziomu glukozy we krwi w domu. Lekarz poinformuje Cię, jak często należy przeprowadzać testy i czy należy to robić o określonych porach. Na przykład, może być konieczne sprawdzenie poziomu glukozy przed przekąskami lub posiłkami.

Lekarz wyjaśnia, w jaki sposób można włączyć ćwiczenia z taśmami oporowymi do swojej regularnej rutyny.

Jeśli jednak nie lubisz pompek, możesz wykonać dobry trening z taśmami oporowymi – bez ciężkich przedmiotów i bez członkostwa w siłowni.

Co to są taśmy oporowe?

Taśmy wykonane są z gumy i są jak bardzo grube, mocne gumki. Rozciągając je, wykonujesz ćwiczenia. Niektóre są wyposażone w uchwyty. Inne owija się wokół rąk. Są dostępne w różnych mocach i rozmiarach. Im trudniej je rozciągnąć, tym cięższy jest trening.

Taśm oporowych można używać na różne sposoby, aby pracować nad różnymi mięśniami ciała. Pod wieloma względami są one lepsze niż inne opcje treningu siłowego:

• Są niedrogie. Ceny za zestaw zaczynają się od około 10 USD. To taniej niż zestaw ciężarków lub karnet na siłownię.

• Można z nich korzystać w dowolnym miejscu

  .

  W przeciwieństwie do ciężarków, taśmy oporowe są lekkie i łatwe do zabrania ze sobą. Można je schować w bagażu lub bagażniku samochodu. Używaj ich podczas oglądania telewizji lub w przerwie na kawę w pracy.

• Są elastyczne. Z zestawem taśm oporowych możesz ćwiczyć całe ciało. A gdy staniesz się silniejszy, możesz podwoić trening, używając dwóch taśm.

?

Twoja tygodniowa rutyna

Amerykańskie Stowarzyszenie Diabetyków zaleca wykonywanie treningu oporowego co najmniej dwa razy w tygodniu. Należy go wykonywać razem z – a nie zamiast – 150 minut ćwiczeń aerobowych w tygodniu, takich jak chodzenie, jogging czy jazda na rowerze. Każdy rodzaj ćwiczeń jest korzystny dla organizmu na różne sposoby.

Dobrym celem jest wykonywanie 2 zestawów po 15 powtórzeń dla każdego ćwiczenia:

• Powtórzenia to liczba powtórzeń danego ćwiczenia. Na przykład, jeśli wykonasz 1 powtórzenie podciągania na biceps, to jest to 1 powtórzenie.

• Zestawy to określona liczba powtórzeń, które wykonujesz pod rząd przed odpoczynkiem lub przejściem do nowego ćwiczenia. Na przykład jeden zestaw ćwiczeń na podciąganie bicepsa może składać się z 15 powtórzeń.

Może nie od razu będziesz w stanie wykonać taką ilość ćwiczeń, ale możesz ją zwiększyć. A gdy staniesz się silniejszy, będziesz mógł robić jeszcze więcej. Można też uzyskać mocniejsze pasma, które trudniej będzie rozciągnąć.

Ćwiczenia na początek

Masz swój zestaw kolorowych taśm oporowych, co teraz? Dobrze jest opracować plan ćwiczeń siłowych wspólnie z lekarzem lub wykwalifikowanym trenerem fizycznym. Oto kilka propozycji, które pomogą Ci zacząć:

1.??? W każdej ręce trzymaj jeden koniec wstążki.

2.??? Wejdź jedną nogą na taśmę.

3.??? Powoli zginamy ręce w łokciach, rozciągając taśmę.

4.??? Powoli opuść ramiona z powrotem w dół.

1.??? Załóż taśmę na kark i trzymaj jej koniec w każdej ręce.

2.??? Trzymaj ramiona luźno pod kątem 90 stopni (w kształcie litery L).

3.??? Powoli zginamy ręce w łokciach w dół w kierunku nóg, rozciągając taśmę do momentu, gdy ręce będą proste.

4.??? Powoli unosimy ręce do góry.

1.??? Przesuń taśmę wokół pleców tak, aby przebiegała pod pachami.

2.??? Przytrzymaj jeden koniec opaski w każdej ręce.

3.??? Powoli wysuwamy ramiona do przodu, równolegle do podłogi, aż do ich całkowitego rozciągnięcia.

4.??? Powoli cofnij ręce do tyłu.

1.??? W każdej ręce trzymamy jeden koniec taśmy.

2.??? Wyprostuj ręce przed sobą, tak by były równoległe do podłogi.

3.??? Rozciągnij ramiona szeroko na boki, wydłużając taśmę.

4.??? Powoli cofnij ramiona.

1.??? Usiądź na stabilnym krześle bez podłokietników.

2.??? Trzymaj po jednym końcu taśmy w każdej ręce.

3.??? Przeciągnij taśmę pod stopami, a następnie połóż je płasko na podłodze.

4.??? Zacznij od położenia rąk przy nogach.

5.??? Wyciągnij łokcie do tyłu i do góry, rozciągając taśmę, aż ręce znajdą się przy biodrach.

6.??? Powoli wracamy do pozycji wyjściowej.

1.??? W każdej ręce trzymamy jeden koniec taśmy.

2.??? Nadepnij na taśmę obiema stopami.

3.??? Wyciągnij ręce do góry, tak aby znajdowały się na wysokości ramion.

4.??? Przykucnij jak do przysiadu, nie pozwalając kolanom wyjść poza przód palców stóp.

5.??? Wstań z powrotem.

1.??? Zawiąż (lub połącz) taśmę oporową w pętlę.

2.??? Wejdź obiema stopami do pętli, tak aby znajdowała się wokół kostek.

3.??? Przytrzymaj się oparcia krzesła, aby zachować równowagę.

4.??? Przenieś ciężar ciała na jedną stopę.

5.??? Podnieś drugą stopę do góry, zginając ją do tyłu w kierunku pośladka, czując rozciąganie elastyczne.

6.??? Oprzyj stopę z powrotem na podłodze.

7.??? Powtórz ćwiczenie z drugą nogą.

Rzeczy do zapamiętania

Rozpoczynając trening z taśmami oporowymi, należy pamiętać o następujących kwestiach:

• Porozmawiaj najpierw z lekarzem, zwłaszcza jeśli masz problemy z nerkami lub oczami z powodu cukrzycy.

• Nie forsuj się zbytnio. Jeśli jakieś ćwiczenie sprawia ból, należy je przerwać.

• Nie wstrzymuj oddechu.

  Zamiast tego, wykonując ćwiczenie i rozciągając się, wydychaj powietrze. Rozluźniając się, wdychaj powietrze.

• Ruchy powinny być powolne i równomierne. Ogólnie rzecz biorąc, staraj się wytrzymać 3 sekundy podczas rozciągania i 3 sekundy podczas rozluźniania. Nie pozwól, aby opaski odskoczyły do tyłu.

• Wybierz odpowiedni poziom oporu. Ćwiczenie powinno być nieco trudne do wykonania, ale nie superłatwe ani boleśnie trudne.

?

Co zrobić, gdy leczenie cukrzycy typu 2 nie przynosi oczekiwanych rezultatów? Poznaj swoje możliwości – od iniekcji po technologię.

Jeśli tak się stanie, Ty i Twój lekarz będziecie musieli opracować nowy plan leczenia.

Istnieje wiele sposobów, aby tak się stało.

Tabletki

Można zażywać leki obniżające poziom cukru we krwi. Do wyboru jest kilka klas leków nieinsulinowych, które w różny sposób działają na cukrzycę typu 2. Ponieważ leki te mogą działać razem, lekarz może przepisać Ci więcej niż jeden z nich.

Mogą to być między innymi:

• Metformina, która działa w wątrobie

• Tiazolidynediony (lub glitazony), które poprawiają usuwanie cukru z krwi

• Substancje sekretygujące, które pomagają trzustce wytwarzać więcej insuliny

• Blokery skrobi, które spowalniają wchłanianie przez organizm cukru z pożywienia

• terapie oparte na inkretynie, które pomagają wątrobie wytwarzać mniej cukru. Spowalniają one również wchłanianie pokarmu. Mogą to być tabletki lub zastrzyki.

• Inhibitory SGLT2 (lub glifloziny), które powodują, że nerki uwalniają nadmiar cukru do moczu

Możesz także przyjmować jedną tabletkę, która łączy w sobie dwa rodzaje leków. Jest to tak zwana terapia skojarzona.

Leki wstrzykiwane

Niektóre leki nie będące insulinami wstrzykuje się zamiast połykać. Leki te należą do jednego z dwóch rodzajów:

Agoniści receptora GLP-1: Pomagają one organizmowi wytwarzać insulinę. Pomagają także wątrobie wytwarzać mniej glukozy. Istnieje kilka rodzajów leków, o których można porozmawiać z lekarzem. Niektóre wstrzykuje się codziennie, a inne raz w tygodniu.

Analog amyliny: Ten rodzaj leków spowalnia trawienie. Dzięki temu stężenie glukozy jest niższe, a wątroba pomaga w utrzymaniu niskich wartości. Wstrzykuje się je przed posiłkami.

Insulinoterapia

Jeśli masz cukrzycę typu 2, możesz nie być zmuszony do przyjmowania insuliny, ale czasami jest ona potrzebna. Rodzaj przyjmowanej insuliny zależy od tego, co się u Ciebie dzieje.

Możesz przyjmować insulinę w przypadku cukrzycy typu 2, ponieważ:

Musisz kontrolować poziom cukru we krwi przez krótki czas. Insulina może być potrzebna do leczenia tymczasowego wysokiego poziomu cukru we krwi z powodu takich czynników jak:

• Operacja

• Nagły przypadek medyczny, taki jak zawał serca

• Ciąża

• Leki steroidowe

• Cukrzycowa kwasica ketonowa – kiedy organizmowi brakuje wystarczającej ilości insuliny i zamiast cukru spala tłuszcz jako paliwo

Zmiany stylu życia i tabletki nie pomogły. Jeśli stosowałeś dietę, ćwiczenia fizyczne i doustne leki przeciwcukrzycowe, a poziom cukru we krwi jest nadal wysoki, lekarz może przepisać insulinę.

Twoje dotychczasowe leczenie już nie działa. Z czasem cukrzyca uszkadza komórki trzustki, które wytwarzają insulinę. Przyrost masy ciała i przewlekły stres mogą przyspieszyć to uszkodzenie i sprawić, że organizm będzie gorzej reagował na insulinę. Początkowo trzustka może wydzielać więcej insuliny, ale w końcu nie będzie w stanie zaspokoić zapotrzebowania organizmu na ten hormon.

Nie przestrzegasz zasad leczenia. Dieta, ćwiczenia fizyczne i leki doustne kontrolują cukrzycę tylko wtedy, gdy je stosujesz. Opuszczone dawki i odstępstwa od diety mogą zaburzyć kontrolę poziomu cukru we krwi do tego stopnia, że będziesz potrzebować insuliny.

Istnieje kilka rodzajów insuliny, w zależności od czasu potrzebnego na rozpoczęcie działania i czasu, po jakim obniża ona poziom cukru we krwi.

Główne grupy to:

Insulina szybko działająca: przenika do organizmu w ciągu 30 minut i najlepiej sprawdza się w kontrolowaniu poziomu cukru we krwi podczas posiłków i przekąsek. Istnieje również insulina „szybko działająca”, która zaczyna działać w około połowę krótszym czasie, ale nie działa tak długo.

Insulina o pośrednim działaniu: jej wchłanianie przez organizm trwa dłużej niż w przypadku insuliny szybko działającej, ale jej działanie jest bardziej długotrwałe. Dobrze sprawdza się w kontrolowaniu poziomu cukru we krwi w ciągu nocy i między posiłkami.

Insulina długo działająca: Ten rodzaj insuliny może sprawić, że poziom glukozy będzie stabilny przez większą część dnia. Działa przez całą noc, między posiłkami i na czczo. W niektórych przypadkach może działać nawet dłużej niż 24 godziny.

Istnieją również mieszanki insuliny, które łączą działanie długo- i szybkodziałające. Czasami są one nazywane insulinami kombinowanymi.

Aby dowiedzieć się, który rodzaj insuliny jest dla Ciebie najlepszy, porozmawiaj z lekarzem.

Ty i Twój lekarz musicie także zdecydować, który sposób podawania insuliny będzie dla Ciebie najlepszy. Znaczenie może mieć także ubezpieczenie.

Oto kilka możliwości:

Strzykawka: Używa się jej do podawania sobie zastrzyków z insuliny. Można ją włożyć do:

• Brzuch

• Uda

• Pośladki

• Górna część ramienia

Długopis: Na jego końcu znajduje się igła. Zasada działania jest taka sama jak w przypadku strzykawki, ale może okazać się łatwiejszy w użyciu.

Pompa: Jest to urządzenie, które nosi się w małej kieszonce lub woreczku na pasku. Jest ono połączone cienką rurką z igłą, która wchodzi w skórę. Otrzymujesz stałą dawkę insuliny.

Chirurgia

Chirurgia bariatryczna, znana jako ominięcie żołądka, nie jest metodą leczenia cukrzycy typu 2. Jeśli jednak lekarz stwierdzi, że Twój wskaźnik masy ciała (BMI) jest wyższy niż 35, możesz rozważyć tę operację odchudzającą. Należy pamiętać, że długoterminowy wpływ tej operacji na cukrzycę typu 2 nie jest znany. Jeśli rozważasz taką możliwość, porozmawiaj z lekarzem.

Naukowcy wciąż badają efekty zabiegu, ale większość osób, które poddały się operacji, straciły znaczną ilość kilogramów i zauważyły, że ich poziom cukru we krwi wrócił do normy lub prawie do normy.

Sztuczna trzustka

Pomysł polega na opracowaniu pojedynczego systemu, który będzie obserwował poziom glukozy we krwi przez całą dobę i automatycznie podawał insulinę lub inne leki w razie potrzeby.

W 2016 r. FDA zatwierdziła typ systemu zwany hybrydowym systemem pętli zamkniętej. System ten bada poziom glukozy co 5 minut i podaje insulinę w razie potrzeby.

Badania nad sztuczną trzustką koncentrowały się głównie na osobach z cukrzycą typu 1. Może ona jednak pomóc również osobom z cukrzycą typu 2.

Jeśli masz cukrzycę, istnieją proste rzeczy, które możesz zrobić, aby pomóc ją kontrolować.

Ćwiczenie

Regularna aktywność fizyczna pomaga poczuć się lepiej. Poprawia także wrażliwość na insulinę, co oznacza, że lepiej działa ona w organizmie. Dzięki temu poziom cukru we krwi może być bardziej stabilny.

Ćwiczenia fizyczne mogą także pomóc w łagodzeniu stresu.

Jeśli teraz nie jesteś aktywny, zacznij powoli. Następnie z czasem zwiększaj ilość ćwiczeń. Należy dążyć do 4-7 okresów aktywności w każdym tygodniu. Staraj się, aby każda sesja trwała co najmniej 30 minut. Aby być aktywnym, nie trzeba ćwiczyć na siłowni. Zamiast korzystać z windy, wejdź po schodach lub zaparkuj na skraju parkingu. Oba te sposoby pozwalają dodać ćwiczenia do codziennej rutyny.

Wyznacz sobie realistyczny cel i opracuj plan. Jakie ćwiczenia będziesz wykonywać i kiedy? Na przykład, można zaplanować 30-minutowy spacer przez większość dni w przerwie na lunch.

Ćwiczenia należy zmieniać na tyle często, by się nie znudziły. Można uprawiać ćwiczenia aerobowe, takie jak chodzenie lub jogging. Inną opcją są ćwiczenia oporowe, takie jak ćwiczenia z ciężarkami. Niezależnie od tego, co robisz, nie zapominaj o rozciąganiu przed i po każdej sesji treningowej.

Ważne jest, aby zdawać sobie sprawę, że ćwiczenia fizyczne obniżają poziom cukru we krwi. Porozmawiaj z lekarzem o tym, czy konieczne jest dostosowanie leków lub dawki insuliny, aby utrzymać odpowiednio wysoki poziom cukru.

Stosuj zrównoważoną dietę

Cukrzyca nie powinna powstrzymywać Cię od spożywania różnych pokarmów.

Staraj się, aby połowę talerza wypełniały warzywa nieskrobiowe, takie jak

• Szparagi

• Brokuły

• Marchewka

• Ogórek

• Zielenina sałatowa

• Dynia

• Pomidor

Pamiętaj również o tym, aby zaopatrzyć się w niektóre z nich:

• Fasola

• Jagody

• Owoce cytrusowe

• Chude mięso

• Niskotłuszczowe lub beztłuszczowe produkty mleczne

• Orzechy

• Drób lub ryby

• Słodkie ziemniaki

Białko można również uzyskać z produktów wegetariańskich, takich jak tofu.

Korzystaj z produktów pełnoziarnistych. Jeśli jesz płatki śniadaniowe, sprawdź ich skład i upewnij się, że na pierwszym miejscu znajduje się pełne ziarno.

Przykłady produktów pełnoziarnistych to:

• Ryż brązowy

• Bulgur (pszenica pęknięta)

• Proso

• Popcorn

• Quinoa

• Sorgo

• Owies zwyczajny płatki owsiane

• Pszenica pełna

Jedz trzy posiłki dziennie i staraj się je równomiernie rozłożyć w czasie. Należy również dążyć do spożywania takiej samej ilości węglowodanów w każdym posiłku.

Ogólnie rzecz biorąc, żywność mniej przetworzona jest lepsza. Wynika to z faktu, że ma ona niższy indeks glikemiczny, co oznacza, że może mieć mniejszy wpływ na poziom cukru we krwi. Na przykład płatki owsiane z pełnego ziarna owsa mają niższy indeks glikemiczny niż płatki błyskawiczne.

Osoby chore na cukrzycę typu 2, które stosują zdrową dietę i ćwiczą, mogą schudnąć i poprawić swoje wyniki leczenia cukrzycy. Jedno z badań wykazało, że długotrwała utrata wagi poprzez stosowanie diety i ćwiczeń fizycznych może zmniejszyć ryzyko wystąpienia udaru mózgu i demencji.

Zmniejszenie stresu

Jeśli jesteś zestresowany, możesz mniej ćwiczyć, więcej pić i nie obserwować swojej cukrzycy tak dokładnie.

Stres może podnieść poziom cukru we krwi i sprawić, że będziesz mniej wrażliwy na insulinę. Kiedy jesteś zestresowany, Twój organizm reaguje „walką lub ucieczką”. Oznacza to, że upewnia się, że masz wystarczającą ilość cukru i tłuszczu na energię.

Badania przeprowadzone na osobach chorych na cukrzycę typu 1 wykazały, że u większości osób poziom cukru we krwi pod wpływem stresu psychicznego wzrasta, a u innych spada. Jeśli masz cukrzycę typu 2 i odczuwasz presję, poziom glukozy wzrośnie.

Jeśli coś Cię niepokoi, spróbuj wprowadzić zmiany, które pomogą Ci się zrelaksować. Możesz ćwiczyć, spędzać czas z przyjaciółmi, medytować lub zastąpić negatywne myśli pozytywnymi. Zrób wszystko, co będzie dla Ciebie najlepsze.

Pomocne mogą być także grupy wsparcia, poradnictwo lub terapia.

Rzuć palenie

Rzuć nałóg. Pozwoli ci to lepiej kontrolować poziom cukru we krwi.

Jeśli palisz, jesteś także bardziej narażony na poważne problemy zdrowotne oraz większe prawdopodobieństwo wystąpienia powikłań cukrzycy. Mogą one obejmować:

• Choroby serca i nerek

• Słaby przepływ krwi do nóg i stóp, co może prowadzić do infekcji, owrzodzeń i amputacji palców lub stóp

• Retinopatia – choroba oczu, która powoduje ślepotę

• Neuropatia obwodowa, uszkodzenie nerwów w rękach i nogach, które powoduje osłabienie, drętwienie, ból i słabą koordynację ruchową

Zrezygnuj z alkoholu

Jeśli przyjmujesz insulinę lub doustne leki przeciwcukrzycowe, takie jak sulfonylomoczniki lub meglitynidy, picie alkoholu może spowodować niebezpieczny spadek poziomu cukru we krwi. Kiedy pijesz, wątroba musi pracować, aby usunąć alkohol z krwi, zamiast regulować poziom cukru we krwi.

Pijaństwo i niski poziom cukru we krwi mogą również powodować zawroty głowy, dezorientację i senność. Można pomylić objawy zbyt dużej ilości alkoholu i niskiego poziomu cukru we krwi. Kobieta powinna wypijać nie więcej niż jednego drinka dziennie. W przypadku mężczyzn limit wynosi dwa drinki dziennie. Jeden drink to 12 uncji piwa, 5 uncji wina lub półtorej uncji likieru, np. wódki. Do napojów mieszanych wybieraj mieszanki bezkaloryczne, takie jak woda sodowa lub soda dietetyczna.

Spróbuj zamienić je na lekkie piwo lub wino typu spritzer. Można też popijać wolniej, zamienić na wodę lub inny napój bezkaloryczny.

Jeśli ograniczysz napoje, możesz lepiej się odżywiać. Alkohol może zmniejszać siłę woli, która nie pozwala na przejadanie się.

Zrób notatki

Prowadzenie szczegółowego dziennika może pomóc w śledzeniu, co wpływa na stężenie glukozy. Dziennik ten może zawierać:

• Insulinę i inne leki

• Jedzenie, zwłaszcza węglowodany

• Aktywność fizyczna

• Stres

• Choroby

Po około tygodniu sprawdź, czy zauważyłeś jakieś prawidłowości.

Jeśli próbujesz schudnąć, przez tydzień lub dwa zapisuj wszystko, co jesz lub pijesz, łącznie z wielkością porcji. Dzięki temu będziesz mieć jasny obraz swojej sytuacji i będziesz wiedzieć, jakie zmiany możesz wprowadzić.

Jeśli pijesz alkohol, sprawdzaj poziom cukru we krwi przed piciem, w trakcie picia, przed pójściem spać i następnego dnia. Alkohol obniża poziom cukru we krwi nawet do 24 godzin po wypiciu ostatniego drinka.

Sprawdź swoją wiedzę, rozwiązując ten quiz o cukrze we krwi – czym jest, jak działa, co może pójść nie tak i więcej.

Kiedy mówimy „cukier we krwi”, mamy na myśli:

• Fruktoza

• Glukoza

• Laktoza

Kiedy mówimy „cukier we krwi”, mamy na myśli:

Prawidłowo! Odpowiedziałeś:

Ten cukier prosty jest głównym źródłem energii dla wszystkich komórek Twojego ciała. Podczas trawienia pokarmu glukoza jest wchłaniana przez organizm do krwi, która dostarcza ją do komórek niczym nieustannie poruszająca się linia bufetu. Termin ten jest często używany jako skrót od „stężenia glukozy we krwi”, czyli ilości glukozy w krwiobiegu (mierzonej w miligramach na decylitr, mg/dl) w danym momencie.

Uzyskaj wyniki

Zbyt duża ilość cukru we krwi to tzw:

• Nadciśnienie

• Hiperglikemia

• Hipoglikemia

• Hipochondria

Zbyt duża ilość cukru we krwi to tzw:

Prawidłowo! Odpowiedziałeś:

„Hyper” oznacza „nadmiar” lub „nadmiar”, a glikemia oznacza „glukozę we krwi”. Gdy trzustka nie wytwarza wystarczającej ilości insuliny (hormonu, który pomaga komórkom wykorzystywać glukozę) lub gdy insulina nie działa w organizmie tak, jak powinna, we krwi gromadzi się glukoza.

Uzyskaj wyniki

Słaby sen może zaburzać poziom cukru we krwi.

• Prawda

• False

Słaby sen może zaburzać poziom cukru we krwi.

Poprawnie! Odpowiedziałeś:

W pewnych okresach cyklu snu glukoza jest zużywana szybciej, a w innych wolniej. Jeśli nie zapewniasz sobie wystarczającej ilości snu dobrej jakości, zaburzysz tę równowagę między szybkim a powolnym zużyciem glukozy. Niektóre badania sugerują, że w przyszłości może to grozić rozwojem cukrzycy typu 2.

Pobierz wyniki

Po przebudzeniu rano poziom cukru we krwi powinien być niższy niż ____ mg/dl.

• 50

• 100

• 150

Po przebudzeniu rano poziom cukru we krwi powinien być niższy niż ____ mg/dl.

Prawidłowo! Odpowiedziałeś:

Poziom cukru we krwi na czczo jest jednym ze sposobów, w jaki lekarz może określić, jak dobrze twój organizm wykorzystuje glukozę. Jeśli po całonocnym niejedzeniu poziom cukru we krwi mieści się w przedziale 100-125 mg/dl, prawdopodobnie masz prediabetes. Jeśli wynosi on powyżej 125 mg/dl, możesz mieć cukrzycę.

Uzyskaj wyniki

Kiedy poziom cukru we krwi jest zbyt niski, która część Twojego ciała zauważy to jako pierwsza?

• Mięśnie

• Serce

• Mózg

Kiedy poziom cukru we krwi jest zbyt niski, która część ciała zauważy to jako pierwsza?

Poprawnie! Odpowiedziałeś:

Bez glukozy nie można normalnie myśleć. Dlatego też objawy niskiego poziomu cukru we krwi zazwyczaj zaczynają się od bólu głowy, poważnych zachcianek, problemów ze wzrokiem i osłabienia. Sytuacja może się szybko pogorszyć: Bez podniesienia poziomu cukru we krwi może dojść do dezorientacji, drgawek, a nawet śpiączki.

Uzyskaj wyniki

Która z tych substancji najszybciej podniesie poziom cukru we krwi?

• Hummus

• Jogurt owocowy niskotłuszczowy

• Tłuczone ziemniaki

• Płatki owsiane

Która z wymienionych substancji najszybciej podnosi poziom cukru we krwi?

Prawidłowo! Odpowiedziałeś:

Węglowodany szybko podnoszą poziom cukru we krwi, podczas gdy białko, tłuszcz i błonnik niwelują ich działanie. Indeks glikemiczny (IG) określa, jak szybko żywność podnosi poziom glukozy we krwi. Na przykład IG pieczonego ziemniaka jest około dwukrotnie wyższy niż chipsów ziemniaczanych. Należy również wziąć pod uwagę wielkość porcji. Filiżanka dżemu i pomarańcza mają mniej więcej taki sam IG, ale surowy owoc ma znacznie mniejszy wpływ na poziom cukru we krwi.

Uzyskaj wyniki

Wysoki poziom glukozy we krwi może powodować:

• Niezdecydowany i nadaktywny

• Przybieranie na wadze

• Dużo sikać

Wysoki poziom glukozy we krwi może spowodować, że:

Poprawnie! Odpowiedziałeś:

Nerki stawiają sobie za zadanie wypłukanie nadmiaru glukozy. Robią to poprzez wytwarzanie większej ilości moczu, co oznacza częstsze wizyty w toalecie. Możesz także odczuwać pragnienie z powodu utraty tak dużej ilości płynów. Bardzo wysoki poziom cukru we krwi może również powodować utratę wagi, nawet jeśli się odżywiasz, lub uczucie ciągłego zmęczenia, ponieważ komórki nie mogą otrzymać paliwa.

Uzyskaj wyniki

Czy osoba chora na cukrzycę musi codziennie badać poziom cukru we krwi?

• Tak

• Nie

• Może

Czy osoba chora na cukrzycę musi codziennie badać poziom cukru we krwi?

Prawidłowo! Odpowiedziałeś:

To, jak często należy sprawdzać poziom cukru we krwi, zależy od wielu czynników, m.in. od rodzaju cukrzycy, rodzaju przyjmowanych leków, ogólnego stanu zdrowia oraz od tego, ile ostatnio ćwiczyłeś. Zazwyczaj osoby z cukrzycą typu 1 badają się co najmniej 4 razy dziennie lub korzystają z monitora stężenia glukozy. Natomiast w przypadku cukrzycy typu 2 badanie może być konieczne tylko dwa razy dziennie, jeśli w ogóle.

Uzyskaj wyniki

Jak palenie wpływa na poziom cukru we krwi?

• Podnosi ją

• Obniża ją

• Oba

• Nie ma.

Jak palenie wpływa na poziom cukru we krwi?

Prawidłowo! Odpowiedziałeś:

Nikotyna zmienia procesy chemiczne w komórkach tak, że nie reagują one na insulinę. Oznacza to, że komórki nie mogą pozbyć się glukozy z krwi, a poziom cukru we krwi wzrasta. Ta substancja chemiczna zwiększa odporność na insulinę także na inne sposoby.

Jeśli przyjmujesz insulinę na cukrzycę, nikotyna może również powodować poważne obniżenie poziomu cukru we krwi, choć naukowcy nie są pewni, w jaki dokładnie sposób. Niezależnie od tego, palenie zdecydowanie nie jest dobrym sposobem radzenia sobie z cukrzycą.

Uzyskaj wyniki

Gdzie organizm przechowuje glukozę?

• Dodatek

• Tłuszcz brzuszny

• Wątroba

Gdzie organizm przechowuje glukozę?

Prawidłowo! Odpowiedziałeś:

Gdy organizm wykorzysta to, czego potrzebuje po posiłku, wątroba pobiera resztki glukozy z krwi, zamienia je w glikogen i przechowuje. Kiedy poziom cukru we krwi spada – na przykład między posiłkami lub po ćwiczeniach – wątroba może zamienić zapasy glikogenu z powrotem w glukozę i uwolnić ją do krwi, aby pomóc Ci wrócić do normalnego funkcjonowania.

Uzyskaj wyniki

Martwienie się o poziom cukru we krwi powoduje jego obniżenie.

• Prawda

• False

Martwienie się o poziom cukru we krwi powoduje jego obniżenie.

Poprawnie! Odpowiedziałeś:

Stres może sprawić, że organizm poczuje się zaatakowany. Włącza się wtedy reakcja „walcz lub uciekaj”, która wypełnia krwiobieg hormonami, które pomagają komórkom przygotować się do działania. Po ustąpieniu zagrożenia następuje ich wyciszenie. Kiedy stres nie ustępuje, organizm może utrzymywać podwyższony poziom glukozy, spodziewając się, że w każdej chwili jego komórki mogą potrzebować więcej energii.

Uzyskaj wyniki

Z czasem wysoki poziom cukru we krwi może powodować:

• Choroba dziąseł

• Wypadanie włosów

• Przyrost masy ciała

Z czasem wysoki poziom cukru we krwi może powodować:

Poprawnie! Odpowiedziałeś:

Osoby ze słabo kontrolowanym poziomem cukru we krwi są bardziej narażone na problemy z zębami i dziąsłami. A poważna choroba dziąseł może spowodować wzrost poziomu cukru we krwi.

Inne powikłania wynikające z długotrwałego wysokiego poziomu cukru we krwi to uszkodzenie nerek i nerwów, zaćma i inne problemy z oczami, problemy z kośćmi i stawami, choroby serca, problemy z naczyniami krwionośnymi oraz infekcje skóry.

Pobierz Wyniki

Twój wynik:

012 Podziel się swoim wynikiem: Udostępnij na Facebooku Udostępnij na Twitterze 0% Udostępnij swój wynik: Udostępnij na Facebooku Udostępnij na Twitterze

Wyniki:

Quiz powtórkowy Share on Facebook Share on Twitter Share on Pinterest Email

Jedzenie poza domem z cukrzycą może być kłopotliwe. Skorzystaj ze wskazówek zawartych w tym pokazie slajdów, aby zjeść zdrowy posiłek w restauracji, który pasuje do twojego planu żywieniowego.

1/15

Bez względu na to, czy jesz obiad w restauracji czy lunch w restauracji, możesz jeść poza domem, jeśli masz cukrzycę typu 2. Kluczem jest wybieranie pożywnych dań. Nie zawsze jest to łatwe, ponieważ wiele posiłków przygotowywanych poza kuchnią zawiera dużo kalorii, tłuszczu i węglowodanów. Można trzymać się planu posiłków dla chorych na cukrzycę, jeśli zadaje się właściwe pytania i wie, czego szukać w menu.

Odpowiednie wyczucie czasu

2/15

Jedzenie o tej samej porze każdego dnia utrzymuje poziom cukru we krwi na stałym poziomie. Jest to ważne, jeśli przyjmujesz insulinę lub leki na cukrzycę. Postaraj się zarezerwować miejsce na posiłek o zwykłej porze. Jeśli wiesz, że zjesz późno obiad lub kolację, zjedz przekąskę w postaci kawałka owocu lub chleba, a następnie pomiń tę porcję podczas posiłku, aby nie podwoić poziomu cukru.

Zrób kilka przygotowań

3/15

Łatwo ulec pokusie, gdy jesz posiłek z przyjaciółmi, zwłaszcza jeśli decyzje podejmowane są w pośpiechu. Przed wyjściem sprawdź menu restauracji w Internecie i wybierz danie, które pasuje do Twojego planu posiłków dla diabetyków. Możesz również zadzwonić z wyprzedzeniem, aby zadać pytania i zgłosić zapotrzebowanie. Niektórzy szefowie kuchni przygotują specjalny posiłek.

Ostrożnie z węglowodanami

4/15

Twój organizm potrzebuje węglowodanów dla uzyskania energii, ale zbyt duża ich ilość na raz może podnieść poziom cukru we krwi. Aby utrzymać stały poziom cukru, eksperci zalecają od 45 do 60 gramów na posiłek. Wiele dań restauracyjnych zawiera ich znacznie więcej. W rzeczywistości jeden pieczony ziemniak lub średnia porcja frytek dostarcza 60 gramów. Zwracaj uwagę na porcje i rozważ posiłki o mniejszej zawartości węglowodanów, np. sałatkę szpinakową z grillowanym kurczakiem.

Szukaj w menu zdrowych haseł

5/15

Grillowane, gotowane na parze, gotowane w sosie, duszone i pieczone: Te metody gotowania zwykle nie dodają dużo tłuszczu ani kalorii. Pomijaj te oznaczone jako kremowe, panierowane, w panierce, chrupiące i smażone. Jeśli w menu nie jest to wyraźnie zaznaczone, spytaj kucharza, jak dana potrawa jest przyrządzana.

Zwracaj uwagę na porcje

6/15

W wielu restauracjach jedna porcja wystarcza na dwa posiłki. Jeśli wiesz, że tak jest, spytaj kelnera, czy jest możliwość podania połowy porcji, lub poproś o pojemnik na wynos i odłóż połowę na późniejszy posiłek, jak tylko pojawi się jedzenie. Możesz też podzielić się z kimś daniem lub połączyć zdrową przystawkę z sałatką lub zupą na bazie rosołu.

Kupuj sosy i dressingi z boku

7/15

Niektóre dania restauracyjne są oblane sosem. Zazwyczaj oznacza to, że otrzymujesz więcej kalorii, sodu i tłuszczu, niż potrzebujesz – lub czego się spodziewasz. Aby to ograniczyć, poproś o sos na boku, a następnie maczaj widelec w sosie przed każdym kęsem potrawy. Możesz również nakładać sos na sałatkę lub danie po jednej łyżeczce na raz. Jeszcze lepszym rozwiązaniem jest doprawienie dania sokiem z cytryny i odrobiną oliwy z oliwek.

Zapytaj o zamienniki

8/15

Kilka zamienników może sprawić, że posiłek będzie zdrowszy. Zamiast frytek lub bułki tartej zamów podwójną porcję warzyw, np. sałatkę, brokuły lub plasterki pomidora. Jesz tacos lub burrito? Zamiast sera i kwaśnej śmietany dobrze sprawdza się salsa lub pico de gallo. Nie wstydź się prosić o to, na co masz ochotę. Pracownicy restauracji powinni być chętni do uszczęśliwiania swoich klientów.

Wybieraj mądrze w barze sałatkowym

9/15

To dobre miejsce, by uzupełnić zapasy pożywnych warzyw. Na talerzu powinny znaleźć się produkty o niskiej zawartości węglowodanów, takie jak zielenina, brokuły i papryka. Następnie dodaj chude białko, takie jak grillowany kurczak lub ciecierzyca. Ser, grzanki, suszone owoce i kawałki bekonu są wysokokaloryczne, więc posypuj je tylko w niewielkiej ilości. Pomijaj kremowe sałatki z makaronu i ziemniaków, nie przesadzaj też z dressingiem.

Przemyśl swój napój

10/15

Słodzone napoje dodają do posiłku kalorie i węglowodany. Jeśli nie przepadasz za niesłodzoną herbatą lub kawą, wypij szklankę wody gazowanej z dodatkiem cytryny lub limonki. Masz ochotę na kieliszek wina, piwo lub koktajl? Za zgodą lekarza alkohol może być spożywany okazjonalnie. Lekkie piwo lub wino typu spritzer nie zawiera zbyt wielu kalorii. Jeśli chcesz wypić koktajl, zamiast wody sodowej lub toniku wybierz bezkaloryczny mikser, np. wodę sodową.

Miejsce na deser?

11/15

Możesz pozwolić sobie na okazjonalne słodkie przekąski, trzymając się planu żywieniowego dla diabetyków. Jeśli masz ochotę na coś słodkiego, ogranicz węglowodany podczas posiłku. Zrezygnuj z koszyka z pieczywem i zrezygnuj z ziemniaków. Aby nie przesadzić, podziel się z kimś deserem. Kilka kęsów to zazwyczaj wszystko, czego potrzebujesz, by poczuć się sytym.

Uważaj na podstępne cukry

12/15

Nawet jeśli dobrze rozegrasz sprawę z napojami i deserami, posiłek może okazać się szokiem cukrowym. Dzieje się tak dlatego, że wiele potraw przygotowywanych jest z dodatkiem substancji słodzących. Na przykład ćwierć filiżanki sosu barbecue może zawierać 7 łyżeczek cukru. Najlepiej unikać potraw określanych jako BBQ, glazurowanych, kleistych, miodowych i teriyaki.

Zbuduj lepszą kanapkę

13/15

Zachowaj prostotę. Specjalistyczne pieczywo, takie jak herbatniki, croissanty i hoagies, ma zwykle więcej tłuszczu i kalorii niż bułka czy angielska muffinka. Niezależnie od tego, co wybierzesz, warto zdjąć wierzch i wybrać wersję z odkrytą twarzą. Jako nadzienie wybierz chude białko, np. grillowanego kurczaka, indyka lub niskotłuszczową pieczeń wołową. Ser zawiera 100 kalorii na uncję, więc pomiń go lub ogranicz się do jednego plasterka. Następnie polej go musztardą lub oliwą i octem, a także świeżymi warzywami, sałatą i pomidorem.

Ostrożnie z bufetami

14/15

Ze względu na dużą różnorodność potraw bufety, w których można zjeść wszystko, mogą być kłopotliwe. Jeśli to możliwe, zamawiaj dania z menu. Jeśli nie możesz uniknąć bufetu, wybierz tylko kilka dań zamiast małych porcji kilku różnych rzeczy. Dobra zasada: Wypełnij połowę talerza warzywami nieskrobiowymi, a następnie podziel resztę między chude białko i skrobię, np. z pełnego ziarna.

Porady dotyczące fast-foodów

15/15

Przeciętny posiłek w fast-foodzie może dostarczyć 1000 lub więcej kalorii. W fast-foodach można jednak znaleźć opcje przyjazne cukrzykom. Po pierwsze, sprawdź informacje o wartościach odżywczych w menu: Grillowane kanapki z kurczakiem są często niskotłuszczowe. Zamiast frytek podawaj do nich sałatkę lub plasterki jabłka. Aby utrzymać porcje w ryzach, zamów posiłek w rozmiarze junior zamiast deluxe lub supersize.

W przypadku cukrzycy typu 1 nie można sobie pozwolić na „chodzenie na łatwiznę”. Lekarz wyjaśnia, o czym powinieneś pomyśleć i dlaczego.

1/18

Żonglowanie jedzeniem, ćwiczeniami, insuliną i testami może wydawać się sztuką cyrkową. Ale wcale nie musi tak być. Pisemny plan opieki zdrowotnej może pomóc w utrzymaniu wszystkich piłek w powietrzu. Wraz z zespołem diabetologicznym opracuj taki plan, który będzie uwzględniał Twoje zmieniające się potrzeby. Wspólnie możecie utrzymać poziom cukru we krwi w „słodkim” punkcie.

Wszystko zaczyna się od insuliny

2/18

Musisz przyjmować insulinę, aby glukoza została usunięta z krwi i dostarczona do komórek w celu uzyskania energii. Niektóre rodzaje insuliny działają powoli i wystarczają na większość dnia. Inne działają szybko, ale nie utrzymują się długo. Możesz potrzebować kilku rodzajów insuliny, aby kontrolować poziom cukru we krwi przez całą dobę – i uniknąć problemów, takich jak uszkodzenie nerek, nerwów i oczu.

Strzały czy pompa?

3/18

Insulinę można wstrzykiwać sobie za pomocą strzykawki lub pióra do wstrzykiwań. Zastrzyki będą prawdopodobnie potrzebne kilka razy dziennie.

Można też używać pompy. Mieści się ona w kieszeni lub na pasku. Pompa jest połączona z ciałem pacjenta za pomocą rurki i igły umieszczonej pod skórą. Uwalnia ona insulinę powoli i w sposób ciągły. Można również zaprogramować pompę tak, aby dostarczała więcej insuliny, kiedy jest to potrzebne.

Poznaj swoje liczby

4/18

Badanie poziomu glukozy informuje, czy poziom cukru we krwi jest prawidłowy. Prawdopodobnie będziesz musiał sprawdzać je od czterech do ośmiu razy dziennie. Zwykle wykonuje się je przed posiłkami, w porze snu oraz przed i po wysiłku fizycznym.

Plan powinien zawierać informacje o tym, co robić, jeśli poziom cukru nie jest taki, jaki powinien być: Nieco za wysoki – napij się wody lub przejdź się szybkim krokiem; za niski – wypij pół szklanki soku owocowego.

Spotkaj się z zespołem

5/18

Odwiedzaj zespół medyczny co najmniej cztery razy w roku. W przypadku problemów z kontrolowaniem poziomu cukru we krwi lub innych problemów wizyty mogą być częstsze.

Czasami będziesz mieć wykonywane badania krwi. Na przykład, A1c określa Twoją „średnią” wartość cukru we krwi w ciągu ostatnich kilku miesięcy. Na podstawie wyników lekarz może zmienić leczenie (i plan leczenia). Konieczne mogą być także wizyty u specjalistów.

Właściwe odżywianie

6/18

Ogólnie rzecz biorąc, w diecie powinny dominować warzywa nieskrobiowe, takie jak zielenina, marchew i brokuły. Należy ograniczyć węglowodany, takie jak ziemniaki i makaron, oraz słodycze, takie jak ciasta. Białko należy czerpać z chudych, niskotłuszczowych źródeł, takich jak kurczak, ryby oraz fasola i rośliny strączkowe. Zespół opieki zdrowotnej może pomóc w opracowaniu planu żywieniowego, który uwzględni także upodobania pacjenta, jego tradycje kulturowe i religijne oraz inne problemy, takie jak alergie.

Zrób obliczenia

7/18

Ponieważ węglowodany podnoszą poziom cukru we krwi bardziej niż inne pokarmy, liczenie węglowodanów w jedzeniu może pomóc w utrzymaniu stałego poziomu cukru we krwi. Plan żywieniowy powinien określać, ile węglowodanów należy spożywać w każdym posiłku lub przekąsce. Często jest to 45-60 gramów, ale to, ile ich potrzebujesz, zależy od tego, jak bardzo jesteś aktywny.

Czas też ma znaczenie

8/18

To, kiedy jesz, jest równie ważne jak to, co jesz. Wiele osób z cukrzycą typu 1 musi jeść o tych samych porach każdego dnia. Jeśli przyjmujesz insulinę podczas posiłków (szybko lub krótko działającą) lub używasz pompy, możesz mieć nieco większą swobodę.

Może to naruszyć delikatną równowagę pomiędzy glukozą a insuliną. Poziom cukru we krwi może niebezpiecznie się obniżyć (hipoglikemia).

Zostaw miejsce na deser (czasami)

9/18

Ciasta, ciasteczka, lody i inne słodycze są często częścią uroczystości. Możesz uczestniczyć w tej radości, ale musisz pomyśleć o tym z wyprzedzeniem. Przy specjalnych okazjach dobrze jest „wydać” węglowodany na inny smakołyk. Możesz pominąć bułki lub tłuczone ziemniaki podczas kolacji, aby zjeść mały kawałek ciasta babci. Ale nie rób z tego regularnej zamiany.

Ruszaj się fizycznie

10/18

Ćwiczenia fizyczne pomagają w przemieszczaniu cukru do komórek bez użycia insuliny, dlatego są ważnym sposobem radzenia sobie z cukrzycą. Ponieważ aktywność fizyczna ma wpływ na stężenie glukozy we krwi, wykonuj badania przed i po (a także w trakcie, jeśli ćwiczysz przez jakiś czas), aby uniknąć hipoglikemii.

Czasami trening może spowodować wzrost poziomu cukru. Zwykle dzieje się tak, gdy intensywne lub długotrwałe ćwiczenia powodują wzrost poziomu hormonów zwiększających stężenie glukozy.

Wyrównywanie spadków

11/18

Kiedy poziom cukru we krwi spadnie poniżej wartości docelowej dla ćwiczeń przewidzianych w planie, spożyj około 15 gramów węglowodanów – może to być kilka jednostek napoju dla sportowców lub soku owocowego – następnie odczekaj 15 minut i ponownie wykonaj test. Jeśli poziom glukozy jest niski, zjedz wysokowęglowodanową przekąskę.

Trzymaj się wysokich wartości

12/18

Jeśli przed wysiłkiem fizycznym masz wysoki poziom glukozy (250 mg/dl lub więcej), sprawdź, czy w moczu nie ma ketonów. Jeśli ich nie masz, możesz ćwiczyć, ale nie forsuj się zbytnio. Jeśli masz ketony, przestań. Twój organizm wykorzystuje tłuszcz zamiast glukozy jako paliwo i może dojść do kwasicy ketonowej – stanu zagrożenia zdrowia. Skontaktuj się ze swoim zespołem, aby dowiedzieć się, jak sobie z tym poradzić.

Przygotuj się na dni chorobowe

13/18

Hormony wytwarzane przez organizm w celu zwalczania choroby podnoszą również poziom glukozy i zmniejszają skuteczność insuliny, co może prowadzić do kwasicy ketonowej. Wymioty lub biegunka mogą sprawić, że kontrola poziomu cukru we krwi stanie się prawdziwym wyzwaniem. A Ty nie chcesz o tym myśleć, kiedy nie czujesz się najlepiej. Wcześniejsze przygotowanie „mapy drogowej” na wypadek choroby pomoże Ci przetrwać.

Kontynuuj badania

14/18

Konieczne będzie częstsze sprawdzanie krwi – mniej więcej co 3 godziny – co pozwoli na wprowadzenie zmian w celu utrzymania prawidłowego poziomu glukozy. W przypadku wysokiego poziomu cukru, plan może wymagać zwiększenia dawki insuliny i wykonania kontrolnych badań moczu na obecność ketonów. Zapisuj wszystkie te wyniki. Mogą one pomóc twojemu lekarzowi.

Staraj się jeść regularnie

15/18

Jeśli to możliwe, trzymaj się swojego stałego planu żywieniowego. Jeśli nie, wybieraj pokarmy, które lepiej wpływają na Twój żołądek, takie jak krakersy, jabłka czy zupa. Nie możesz jeść stałych pokarmów? Ssij mrożone soki, aby uzyskać węglowodany. Upewnij się też, że pijesz wystarczająco dużo. Możesz się odwodnić, gdy masz gorączkę, biegunkę lub wymiotujesz. Woda lub inny bezkaloryczny napój może pomóc w wypłukaniu glukozy, a być może także ketonów.

Kiedy należy wezwać pomoc

16/18

Posiadaj sposoby skontaktowania się z zespołem opieki zdrowotnej i osobami kontaktowymi w nagłych wypadkach, także po godzinach pracy. Podnieś słuchawkę, jeśli:

• Nie możesz obniżyć poziomu cukru we krwi poniżej 240.

• Masz więcej niż kilka ketonów.

• Nie jesteś w stanie nic zjeść ani utrzymać w ustach przez ponad 6 godzin.

• Jesteś zdezorientowany, źle oddychasz lub masz ciężki oddech – co może oznaczać kwasicę ketonową.

Going Mobile

17/18

Jeśli w pracy musisz robić krótkie przerwy w celu zbadania poziomu cukru we krwi lub wstrzyknięcia insuliny, jesteś chroniony przez prawo. W miejscu pracy przechowuj apteczkę diabetyka, w której znajdziesz lancety, paski testowe, monitor, baterie, nieotwartą insulinę i strzykawki, tabletki z glukozą i kartoniki z sokiem oraz zastrzyk z glukagonu na wypadek, gdybyś zemdlał z powodu hipoglikemii. Jeśli podróżujesz, upewnij się, że zestaw do opieki nad chorym jest również z Tobą.

Skorzystaj z pomocy kolegi

18/18

Potrzebujesz kogoś, kto będzie cię wspierał, na wypadek gdybyś w pewnym momencie nie mógł sobie pomóc. Poproś zaufanego przyjaciela lub współpracownika, aby nauczył się, jakie są objawy nagłego wypadku związanego z cukrzycą (bardzo wysoki lub bardzo niski poziom cukru we krwi), gdzie znaleźć zestaw do pielęgnacji, jak używać glukagonu i kiedy zadzwonić pod numer 911.