Strona główna Blog Strona 2599

Radzenie sobie z emocjami w przypadku przewlekłego zaparcia

0

Przewlekłe zaparcia mogą wpływać na Twoje emocje i samoocenę. Stres i niepokój mogą pogorszyć ten stan, ale można zrobić kilka rzeczy, aby sobie z tym poradzić.

Dla niektórych osób niepewność i dyskomfort, które towarzyszą CIC, mogą być denerwujące. Może to być:

  • powodować stres i niepokój

  • Wpływają na życie seksualne

  • Zaburzaj swój sen

  • Sprawia, że czujesz się zmęczony lub źle się czujesz

  • Powodują, że opuszczasz zajęcia towarzyskie

Emocje a jelita

Stres może zaburzać pracę jelit i powodować napięcie mięśni. Może to pogorszyć stan zaparć. W czasie stresu twój mózg jest w stanie podwyższonej gotowości, więc jesteś bardziej świadomy rozstroju żołądka.

Wszystko, co powoduje przewlekły stres, w tym CIC, może wpływać na twoje emocje i samopoczucie. Może to również wpływać negatywnie na twoje związki.

Eksperci uważają również, że poziom serotoniny, substancji chemicznej wytwarzanej przez organizm, odgrywa rolę w poruszaniu się jelit, a także wpływa na nastrój. ?

Wskazówki dotyczące radzenia sobie ze stresem i emocjami

Możesz zrobić kilka rzeczy, które pozwolą Ci utrzymać emocje na bardziej wyrównanym poziomie:

Dodaj aktywności. Idź na spacer, popływaj, pojedź na rowerze… wybierz jakikolwiek rodzaj ruchu, który sprawia Ci przyjemność. Ćwiczenia pomagają pozbyć się stresu i poczuć się lepiej. Może też pomóc w wypróżnianiu.

Nawiąż kontakt i podziel się z innymi. Rozmawiaj z przyjaciółmi lub członkami rodziny o tym, co dzieje się w Twoim życiu. Im silniejsze są Twoje więzi społeczne, tym lepiej.

Rozbudzaj radość. Znajdź zajęcia, które sprawiają Ci przyjemność, np. prace w ogrodzie, spacery po parku lub prace plastyczne. Znajdź czas na swoje hobby. Są one kluczowym elementem satysfakcjonującego życia.

Bądź uważny. Medytacja, joga i modlitwa mogą pomóc w złagodzeniu stresu. Medytacja jest czymś, co każdy może zrobić, skupiając swoją uwagę na czymś (np. na oddechu lub słowie, które ma dla Ciebie znaczenie) przez kilka minut kilka razy dziennie. Twój umysł będzie błądził. To nie szkodzi. Po prostu delikatnie przywróć swoją uwagę do oddechu.

Wiedz, kiedy zwrócić się o pomoc. Jeśli jakość życia lub emocje pogarszają się, a zmiana stylu życia nie pomaga wystarczająco, powiedz o tym lekarzowi. Lekarz zada Ci kilka pytań dotyczących tego, jak często lub w jaki sposób czujesz się zestresowany, smutny lub nie jesteś w stanie cieszyć się zwykłymi czynnościami.

Jeśli lekarz uzna, że u pacjenta może występować lęk lub depresja, może skierować go do terapeuty. Ważne jest, aby dbać zarówno o swój umysł i emocje, jak i o ciało.

Co to jest czkawka trudna do opanowania?

0

Czkawka trudna do opanowania to bardzo rzadki stan, w którym czkawka trwa dłużej niż miesiąc. Może to wskazywać na ukryty problem zdrowotny. Więcej informacji można uzyskać od lekarza.

W niezwykle rzadkich przypadkach czkawka może utrzymywać się przez ponad miesiąc. Są to tzw. czkawki nie do opanowania. Inne terminy opisujące ten sam stan to czkawka przewlekła i nie dająca się opanować czkawka pojedyncza (ang. intractable singultus), co jest innym określeniem czkawki.

Najdłuższy odnotowany przypadek czkawki nie dającej się opanować trwał 60 lat. Czkawka trudna do opanowania jest bardzo rzadka – występuje u około 1 na 100 000 osób.

Jeśli czkawka utrzymuje się dłużej niż 48 godzin, należy skontaktować się z lekarzem. Może to być oznaką problemu zdrowotnego.

Czkawka, która trwa dłużej niż 48 godzin, nazywana jest czkawką przetrwałą lub przedłużającą się.

Czkawka utrzymująca się przez dłuższy czas może powodować wyczerpanie, odwodnienie i utratę wagi z powodu zaburzonych wzorców snu i odżywiania. Znane są również przypadki nieregularnego bicia serca i choroby refluksowej przełyku (znanej również jako GERD), która występuje, gdy treść żołądka wraca do przełyku lub jamy ustnej.

Przyczyny:

Znalezienie przyczyny nie dającej się opanować czkawki może być długim procesem.

Czkawka trudna do opanowania nie jest dziedziczona, ponieważ większość przypadków pojawia się u osób, u których w rodzinie nie stwierdzono żadnych chorób.

Konieczna będzie rozmowa z lekarzem na temat historii choroby i być może konieczne będzie wykonanie badań krwi, badań obrazowych i innych badań laboratoryjnych w celu znalezienia przyczyny. W niektórych przypadkach przyczyna nigdy nie zostaje ustalona.

Czkawkę trudną do opanowania mogą wywołać pikantne potrawy, gorące płyny, spaliny i zabiegi chirurgiczne. Może być także związana z setkami schorzeń, w tym z następującymi:

  • Choroby wpływające na przeponę (mięsień oddzielający klatkę piersiową od jamy brzusznej), zapalenie płuc i zapalenie opłucnej (stan wpływający na opłucną, wewnętrzną błonę jamy klatki piersiowej i tkankę wokół płuc)

  • Infekcje, urazy, guzy lub udary mózgu

  • Zaburzenia metaboliczne (kiedy organizm nie jest w stanie rozłożyć pewnych składników odżywczych na energię, co powoduje ich nagromadzenie)

  • Choroby przewodu pokarmowego dotyczące przełyku, żołądka, jelita cienkiego lub grubego

  • Problemy psychologiczne, takie jak histeria, szok, strach i niektóre stany psychiczne

  • Problemy z wątrobą

  • Zaburzenia pracy nerek

  • Leki, w tym chemioterapia, benzodiazepiny (rodzaj leków uspokajających), kortykosteroidy (stosowane w leczeniu stanów zapalnych), barbiturany (rodzaj leków uspokajających), morfina (lek przeciwbólowy) i środki znieczulające (powodują utratę przytomności lub uśmierzają ból)

  • Chirurgia

Leczenie

Najskuteczniejszym sposobem na powstrzymanie nie dającej się opanować czkawki jest znalezienie pierwotnej przyczyny medycznej i zajęcie się tym problemem. W leczeniu trudnej do opanowania czkawki można stosować leki, terapie niemedyczne lub zabiegi chirurgiczne.

Jeśli nie można znaleźć żadnej możliwej do skorygowania przyczyny, zwykle najpierw wypróbowuje się techniki samopomocy, takie jak popijanie lodowatej wody, wstrzymywanie oddechu, gryzienie cytryny, połykanie cukru, oddychanie przez papierową torbę lub przyciąganie kolan do klatki piersiowej. Leczenie zależy od konkretnego przypadku i potrzeb medycznych.

Leki

Chociaż pokolenia lekarzy nie znalazły jeszcze ostatecznego lekarstwa na czkawkę, istnieje kilka różnych metod leczenia, które mogą być skuteczne.

Wszystkie leki stosowane w leczeniu czkawki mogą powodować skutki uboczne, dlatego należy porozmawiać z lekarzem o tym, który z nich może być dla Ciebie najlepszy. Do leków stosowanych w leczeniu nie dającej się opanować czkawki należą:

  • baklofen – środek zwiotczający mięśnie

  • Chlorpromazyna lek stosowany w leczeniu chorób psychiatrycznych

  • Haloperidol, rodzaj leku uspokajającego

  • Metoklopramid, stosowany w leczeniu problemów z przełykiem i choroby refluksowej przełyku

  • leki przeciwdrgawkowe, takie jak fenytoina, kwas walproinowy (Depakene, Depakote, Depakote? ER, Depakote? Sprinkle), gabapentyna (Gralise, Horizant, Neurontin) i karbamazepina (Carbatrol, Epitol, Equetro, Tegretol)

  • Środki uspokajające

  • Leki przeciwbólowe

  • Środki pobudzające

Lekarz może przepisać jeden z tych leków na kilka tygodni, zwiększając dawkę do czasu, aż czkawka się zmniejszy. Dawka może być powoli zmniejszana, aż do momentu, kiedy będzie można zaprzestać przyjmowania leku.

Należy porozmawiać z lekarzem, jeśli czkawka powróci po zaprzestaniu przyjmowania leku.

W rzadkich przypadkach lek może nie być skuteczny w leczeniu czkawki. Oznacza to, że lekarz może zaproponować inny plan leczenia.

Alternatywne metody leczenia

  • Hipnoza

  • Akupunktura

Chirurgia

Jeśli żadna z powyższych metod leczenia nie jest skuteczna, lekarz może zaproponować zabieg chirurgiczny.

Zabieg ten może tymczasowo lub na stałe zablokować nerw przeponowy w szyi. Nerw przeponowy biegnie od rdzenia kręgowego do przepony, powodując jej kurczenie i rozkurczanie. Zabieg ten jest zwykle wykonywany tylko wtedy, gdy wszystkie inne metody leczenia zawiodły.

Czy śluz w kupie to normalne zjawisko?

0

Czasami obecność śluzu w kupie jest normalnym zjawiskiem, ale dowiedz się, kiedy ten objaw jest oznaką problemów trawiennych.

Wiele części ciała wytwarza śluz, w tym jelita. Wyściela on przewód pokarmowy, tworząc warstwę ochronną przed bakteriami. Pomaga także w płynnym przechodzeniu odpadów przez jelito grube. Niektóre z nich mogą przyklejać się do kupy, gdy ta opuszcza organizm.

Objawy i oznaki obecności śluzu w stolcu

Jeśli czujesz się dobrze i jest tylko trochę śluzu, prawdopodobnie nie musisz się martwić. Jednak może to być oznaką problemu, jeśli:

  • Pojawia się duża ilość śluzu.

  • Często go zauważasz.

  • Widzisz także krew.

  • Masz biegunkę.

  • Masz bóle brzucha.

Jeśli wystąpi którykolwiek z tych objawów, należy skontaktować się z lekarzem.

Przyczyny śluzu w stolcu

Różne problemy trawienne mogą sprawić, że w stolcu pojawi się więcej śluzu. Niektóre z nich są poważne i długotrwałe. Inne mogą szybko ustąpić. Problemy, które mogą powodować śluz to m.in:

Zespół jelita drażliwego (IBS). Głównymi objawami mogą być zaparcia (IBS-C), biegunka (IBS-D) lub naprzemienne biegunki i zaparcia (IBS-M). Typowe dla tego schorzenia jest występowanie śluzu w kupie.

Choroba Crohns’a jest innym rodzajem IBD, który może powodować śluz w kupie.

Wrzodziejące zapalenie jelita grubego . Ten rodzaj choroby zapalnej jelit (IBD) powoduje powstawanie owrzodzeń w jelitach. Mogą one krwawić, wydzielać ropę i śluz, co można zaobserwować podczas wizyty w toalecie. Choroba ta często powoduje również biegunkę, ból brzucha i skurcze.

Zapalenie odbytnicy. Jest to stan zapalny dolnej części jelita grubego, zwanej odbytnicą. Mogą je wywołać infekcje przenoszone drogą płciową, choroby przenoszone drogą pokarmową oraz IBD.

C. difficile (c. diff ). Zakażenie tym typem bakterii może powodować ciężką, a nawet zagrażającą życiu biegunkę. Ma ona bardzo nieprzyjemny zapach i często jest śluzowa.

Zatrucie pokarmowe. Jeśli masz objawy grypopodobne, a w Twojej kupie znajduje się krew lub śluz, możesz mieć zatrucie pokarmowe. Zwykle ustępuje ono w ciągu kilku dni.

Inne infekcje. Przyczyną problemu może być również zakażenie innymi bakteriami lub pasożytami. Jednym z przykładów jest czerwonka.

Rak odbytnicy. Jednym z głównych objawów raka odbytnicy jest krwawienie, ale może również pojawić się śluz.

Przetoki odbytu lub wrzody odbytu. Przetoki odbytu są zakażonymi tunelami pomiędzy skórą a odbytem. Mogą się one tworzyć po wystąpieniu ropnia. Czasami mogą one powodować wyciek nieprzyjemnie pachnącego śluzu z okolicy odbytu. Wrzody odbytu to otwarte owrzodzenia wewnątrz odbytu, które również mogą powodować wydzielanie śluzu.

Alergiczne zapalenie jelita grubego. Ta reakcja niemowląt na mleko krowie może powodować śluz w kupie.

Diagnostyka śluzu w stolcu

Jeśli lekarz uzna, że śluz w stolcu jest związany z jakimś problemem zdrowotnym, może wykonać badanie kału. Badanie to nazywane jest także posiewem stolca lub pobraniem próbki stolca i może wykazać, czy u pacjenta występuje infekcja.

Do tego badania nie trzeba się specjalnie przygotowywać. Wystarczy, że umieścisz niewielką próbkę swojej kupy w pojemniku, który otrzymasz od lekarza.

Lekarz może zlecić także kilka innych badań. To, które z nich wykonasz, będzie zależało od innych objawów występujących u pacjenta. Niektóre badania dodatkowe obejmują:

  • Badania krwi i kału

  • Kolonoskopia lub sigmoidoskopia. Lekarz używa cienkiej, elastycznej rurki z kamerą, aby zajrzeć do wnętrza jelita grubego.

  • Górna endoskopia do sprawdzenia przełyku, żołądka i górnej części jelita cienkiego?

  • Endoskopia kapsułkowa (kamera w kapsułce, którą się połyka) może sprawdzić, czy nie występują objawy choroby Leśniowskiego-Crohna

  • Zdjęcia rentgenowskie w celu obejrzenia narządów wewnętrznych

  • tomografia komputerowa jelit i tkanek

  • Rezonans magnetyczny wykonuje szczegółowe zdjęcia narządów i tkanek

Leczenie i domowa pielęgnacja śluzu w stolcu

Sposób leczenia śluzu w stolcu zależy od problemu, który go powoduje. Niektóre schorzenia wymagają zastosowania leków, a inne nie. Na przykład zmiana diety polegająca na unikaniu pewnych pokarmów może pomóc w opanowaniu objawów IBS.

W przypadku łagodnego zatrucia pokarmowego może być konieczne jedynie picie większej ilości płynów. Z drugiej strony, w leczeniu zakażenia bakterią C. diff potrzebne są antybiotyki.

Po postawieniu diagnozy należy wspólnie z lekarzem ustalić najlepszy sposób leczenia tego schorzenia.

Zaparcia: Największe błędy, których należy unikać

0

Masz problemy z robieniem kupy? Unikaj tych najczęstszych błędów, gdy twój przewód pokarmowy jest niesprawny.

Czy masz zaparcia? Może tak być, jeśli robisz kupę dwa lub mniej razy w tygodniu, lub jeśli twoje stolce mają kształt granulek, są tak twarde i suche, że aż bolą i musisz się wysilać, aby je oddać.

Każdy człowiek przemieszcza pokarm przez jelita w różnym tempie. Niektórzy ludzie mogą robić kupę 3 razy dziennie, podczas gdy inni regularnie pomijają dzień lub dwa. Zaparcia zwykle nie są poważne, ale mogą być nieprzyjemne.

Zmiany w zachowaniu i diecie często wystarczą, aby odblokować przewód pokarmowy. Niektóre działania mogą jednak przynieść odwrotny skutek i jeszcze bardziej utrudnić powrót do regularnego trybu życia.

Błędy przy zaparciach

Aby złagodzić zaparcia, warto zmienić te nawyki:

Jedz zbyt dużo przetworzonej żywności. Żywność, która zawiera mało błonnika lub nie zawiera go wcale, dłużej zalega w jelitach. Ten dodatkowy czas pozwala okrężnicy wchłonąć więcej wody. To recepta na twarde, suche stolce.

Zrób tak: Ogranicz jedzenie fast foodów, chipsów, hot dogów i niektórych dań z mikrofalówki.

Zbyt szybkie dodawanie błonnika. Spożywanie błonnika z owoców, warzyw i innych produktów jest naprawdę ważne. Ale dodawaj go do swojej diety powoli. Zbyt duża ilość błonnika w zbyt szybkim tempie może powodować bolesne wzdęcia i gazy.

Zrób tak: Dąż do spożywania 20-35 gramów błonnika dziennie, ale nie więcej niż 5 gramów każdego dnia.

Pij alkohol. Alkohol pozbawia organizm płynów, co może spowodować, że stolec będzie twardy i trudniejszy do oddania.

Zrób tak: Zamiast tego pij dużo wody.

Podwójne spożycie nabiału. Duża ilość mleka i sera może pogorszyć stan zaparć.

Zrób to: Kefir może być jednak bezpiecznym wyborem. Szczepy bakterii zawarte w tym fermentowanym napoju – przyrządzanym z mleka krowiego, koziego, owczego, a nawet sojowego – mogą pomóc w złagodzeniu zaparć.

Odpuść sobie trening. Niewystarczająca ilość ruchu spowalnia przechodzenie pokarmu przez jelito grube lub okrężnicę. To może być podstawowa przyczyna zaparć.

Zrób to: Ćwicz regularnie.

Polegaj na środkach przeczyszczających. Mogą one pomóc w krótkim okresie czasu. Jednak z czasem środki przeczyszczające mogą uszkodzić komórki nerwowe w okrężnicy i zakłócić skurcze mięśni potrzebne do wypróżnienia. Środki przeczyszczające mogą stać się nawykiem, co oznacza, że będziesz musiał ich używać, zanim zrobisz kupę. Leki te są dostępne w postaci tabletek, płynów, czopków i w innych formach.

Zrób to: Jeśli lekarz uzna, że środki przeczyszczające mogą pomóc, przestrzegaj zaleceń dotyczących ich rodzaju i staraj się jak najbardziej ograniczyć ich stosowanie.

Przyjmowanie niektórych leków. Wiele leków może powodować zaparcia, ponieważ spowalniają one przemieszczanie się stolca w organizmie. Należą do nich leki nasenne, przeciwbólowe, niektóre leki na nadciśnienie i antydepresanty.

Zrób to: Zapytaj lekarza, czy któryś z przyjmowanych leków może być przyczyną zaparć.

Unikaj toalety. Kiedy masz zaparcia, twoje ciało może potrzebować więcej czasu w toalecie, a nie mniej. Staraj się siedzieć na sedesie przez 15 minut o tej samej porze każdego dnia, nawet jeśli nie możesz iść. Może to zrelaksować twój układ trawienny i zachęcić organizm do wypróżnienia.

Wykonaj to: Będąc na sedesie, można spróbować oprzeć stopy na niskim stołku lub unieść kolana powyżej bioder.

Ignorowanie sygnałów swojego ciała. Jeśli zignorujesz uczucie, że musisz się wypróżnić, to z czasem te sygnały będą coraz słabsze. Wypróżnienia powinny być najbardziej aktywne z samego rana oraz około 30 minut po jedzeniu.

Zrób tak: Słuchaj komunikatów swojego organizmu i udaj się do łazienki, nawet jeśli jesteś zajęty lub czujesz się niezręcznie korzystając z toalety poza domem.

Post. Może ci się wydawać, że ograniczenie jedzenia pomoże oczyścić jelito grube. Nie jest to prawdą.

Zrób to: Jedzenie, zwłaszcza zdrowe, pełnowartościowe pokarmy zawierające błonnik, pomagają ciału przesunąć stolec.

Zapomnij o radzeniu sobie ze stresem. Jelito grube jest częściowo zarządzane przez układ nerwowy, który jest jak okablowanie elektryczne organizmu. Jeśli czujesz się zestresowany lub niespokojny, twoje jelito również może to odczuć.

Zrób to: Rozmowa z terapeutą lub nauka technik relaksacyjnych mogą pomóc Ci poczuć się lepiej.

Zignoruj inne objawy. Czasami zaparcia mogą być oznaką poważniejszego problemu zdrowotnego, takiego jak rak jelita grubego. Ponadto nieleczenie zaparć we wczesnym stadium może prowadzić do hemoroidów, pęknięć lub skaleczeń w dolnej części ciała i innych powikłań.

Zrób to: Jeśli masz krew w stolcu, tracisz na wadze i nie wiesz dlaczego, lub masz zaparcia przez ponad 3 tygodnie po spożyciu większej ilości płynów i błonnika, skontaktuj się z lekarzem.

Przepuklina pachwinowa: Objawy, przyczyny, diagnostyka i leczenie

0

Czy odczuwasz ból lub ucisk w pachwinie, gdy kaszlesz lub podnosisz coś ciężkiego? Może to być przepuklina pachwinowa.

O przepuklinie pachwinowej mówimy wtedy, gdy fragment jelita lub część błony wyściełającej jamę brzuszną – przestrzeń, w której znajdują się narządy takie jak żołądek, jelito cienkie, wątroba i nerki – przebija się przez słabe miejsce w mięśniach brzucha w okolicy pachwiny.

Swoją nazwę zawdzięcza kanałowi pachwinowemu. Jest to przejście w dolnej ścianie jamy brzusznej, w którym znajdują się naczynia krwionośne i nerwy. Znajduje się w nim powrózek nasienny mężczyzny oraz więzadła podtrzymujące macicę kobiety.

Przepuklina pachwinowa może być poważnym problemem zdrowotnym, dlatego nie należy lekceważyć objawów, takich jak ból w pachwinie podczas kaszlu lub podnoszenia ciężkich przedmiotów. Do zdiagnozowania problemu zazwyczaj wystarczy badanie fizykalne. Jeśli przepuklina jest wystarczająco duża, konieczna będzie operacja.

Objawy i oznaki przepukliny pachwinowej

Możesz mieć przepuklinę pachwinową bezpośrednią, jeśli:

  • Boli podczas kaszlu, schylania się lub podnoszenia ciężkich przedmiotów

  • Uczucie ucisku, osłabienia, ciężkości lub ciągnięcia w pachwinie

  • Masz obrzęk wokół jąder

  • Uczucie pieczenia lub bólu w miejscu wybrzuszenia przepukliny

Aby złagodzić dyskomfort, można delikatnie wcisnąć guzek z powrotem do brzucha.

Przyczyny przepukliny pachwinowej i czynniki ryzyka

Dziecko może zachorować na przepuklinę pachwinową pośrednią, jeśli wyściółka brzucha nie zamknie się całkowicie podczas jego rozwoju. Pozostaje wtedy otwór w górnej części kanału pachwinowego. To właśnie tam może powstać przepuklina.

U osób starszych przepuklina pachwinowa powstaje najczęściej z powodu osłabienia mięśni ściany brzucha.

Kobiety rzadko chorują na ten typ przepukliny. Więzadło szerokie macicy znajduje się tuż za ścianą jamy brzusznej, która je podtrzymuje i osłania kanał pachwinowy.

Mężczyźni nie mają tej bariery, dlatego stres i stopniowe osłabienie mięśni brzucha z biegiem czasu zwiększają prawdopodobieństwo, że coś może przedostać się do kanału pachwinowego.

Kto na nie choruje?

Zdarza się to u 2% do 3% dzieci płci męskiej, ale u mniej niż 1% dziewczynek. Około 1 na 4 mężczyzn będzie miał przepuklinę pachwinową w pewnym okresie swojego życia. Najczęściej występuje u mężczyzn po 40. roku życia.

Operacje w obrębie jamy brzusznej mogą zwiększać prawdopodobieństwo wystąpienia przepukliny pachwinowej bezpośredniej. Również występowanie tego schorzenia w rodzinie zwiększa prawdopodobieństwo jego wystąpienia.

U osób palących papierosy, a także u osób z innymi problemami zdrowotnymi, prawdopodobieństwo wystąpienia przepukliny pachwinowej może być większe.

Diagnostyka przepukliny pachwinowej

W przypadku wystąpienia objawów przepukliny pachwinowej należy zgłosić się do lekarza. Lekarz sprawdzi, czy w okolicy pachwiny nie ma obrzęku lub wybrzuszenia. Prawdopodobnie poprosi Cię, abyś stał i kaszlał. Może to sprawić, że przepuklina stanie się bardziej widoczna.

Jeśli lekarz nie zauważy żadnego obrzęku w tym obszarze, może zlecić badania obrazowe, takie jak USG jamy brzusznej, tomografia komputerowa lub rezonans magnetyczny.

Leczenie przepukliny pachwinowej

Jeśli cierpisz na przepuklinę pachwinową, dieta bogata w błonnik, z dużą ilością warzyw, świeżych owoców i pełnego ziarna, może pomóc Ci uniknąć zaparć, które mogą prowadzić do bolesnych objawów.

Operacja jest jedynym sposobem naprawienia przepukliny pachwinowej. Lekarz wepchnie wybrzuszoną tkankę z powrotem do środka i wzmocni ścianę jamy brzusznej za pomocą szwów i ewentualnie siatki. Możliwe, że będzie mógł to zrobić przez małe nacięcie w brzuchu za pomocą specjalnego narzędzia – jest to procedura zwana laparoskopią. Prawdopodobnie będzie Cię to mniej bolało i szybciej się zagoi niż w przypadku tradycyjnej operacji.

Przepuklina pachwinowa może być dość bolesna, ale z pewnością można ją wyleczyć. Jeśli podejrzewasz, że ją masz, zgłoś się do lekarza. Samoistna poprawa nie nastąpi.

Powikłania przepukliny pachwinowej

Nieleczona przepuklina pachwinowa może prowadzić do takich problemów jak:

  • Ucisk i ból w okolicy.Większość przepuklin pachwinowych powiększa się z czasem, jeśli nie zostaną one zoperowane. W przypadku mężczyzn duże przepukliny mogą uciskać na mosznę, powodując obrzęk i ból.

  • Przepuklina uwięźnięta. Dochodzi do niej, gdy wypuklina (i jej zawartość) zostanie uwięziona w słabym punkcie ściany jamy brzusznej. Może to spowodować niedrożność jelit, objawiającą się silnym bólem, nudnościami, wymiotami i niemożnością wypróżnienia.

  • Przepuklina uduszona.Kiedy uwięźnięta przepuklina odcina dopływ krwi do części jelita, nazywa się to uduszeniem. Może to doprowadzić do śmierci dotkniętej chorobą tkanki jelita. Taka sytuacja stanowi zagrożenie życia i wymaga natychmiastowej operacji.

Zapobieganie przepuklinie pachwinowej

Nie można zapobiec urodzeniu się z osłabioną ścianą jamy brzusznej. Możesz jednak podjąć kroki, aby uniknąć problemów z nią związanych, np. nie palić papierosów i utrzymywać prawidłową wagę.

Jeśli masz operację brzucha, zachowaj ostrożność po jej zakończeniu:

  • Podczas podnoszenia należy używać nóg, a nie pleców.

  • Unikaj podnoszenia ciężkich przedmiotów.

Staraj się nie przeciążać podczas robienia kupy.

Dlaczego swędzi mnie odbyt? 15 przyczyn swędzenia odbytu

0

Swędzenie odbytu jest, cóż, uciążliwe. Przyczyny mogą być różne – od złych nawyków łazienkowych po pewne schorzenia. Dowiedz się od lekarza, co może być przyczyną tego swędzenia.

1/17

Swędzenie w okolicach pupy jest nieprzyjemne, a czasem nawet wstydliwe. Jeśli cierpisz na świąd odbytu, może być ci trudno zwalczyć chęć drapania się. Ale drapanie tylko pogorszy problem. Lekarze nie zawsze potrafią znaleźć przyczynę świądu, ale niektóre problemy zdrowotne, nawyki lub dieta mogą go wywołać.

Nawyki w łazience

2/17

Jeśli nie wytrzesz się dobrze po zrobieniu kupy, jej pozostałości mogą powodować swędzenie i pieczenie. Delikatnie oczyść to miejsce mokrym kawałkiem bezbarwnego, bezzapachowego papieru toaletowego. Wytrzyj do sucha miękką ściereczką lub papierem toaletowym. Jeśli miejsce jest bardzo podrażnione, do wysuszenia użyj suszarki do włosów ustawionej na niską temperaturę. (Pamiętaj, aby trzymać suszarkę w bezpiecznej odległości).

Zbytnia czystość

3/17

Zbyt mocne wycieranie może powodować swędzenie lub pogarszać jego przebieg. Nie należy również używać mydła, gorącej wody, pudrów leczniczych, perfumowanych sprayów ani dezodorantów. Mogą one zniszczyć barierę ochronną skóry tłustej, która chroni ten wrażliwy obszar.

Twoja dieta

4/17

Jeśli pijesz kawę, możesz być bardziej narażony na swędzenie odbytu. Filiżanka kawy może rozluźnić mięśnie odbytu, a to z kolei może spowodować wyciek stolca, wywołując swędzenie. Do innych czynników, które mogą powodować podrażnienie lub swędzenie odbytu, należą:

  • Herbata i cola

  • Napoje energetyczne i piwo

  • Czekolada i orzechy

  • Owoce cytrusowe i pomidory

  • Pikantne produkty spożywcze

  • Nabiał

Twoja bielizna

5/17

Jeśli Twoja bielizna jest ciasna lub wykonana z materiałów syntetycznych, możesz mieć problem z wilgocią w dolnej części ciała. Zamień je na dobrze dopasowane, bawełniane. Będą one lepiej wchłaniać wilgoć. Zmieniaj je codziennie lub za każdym razem, gdy są wilgotne, np. po ćwiczeniach. Pierz je w bezzapachowych detergentach.

Twoje stołki

6/17

Oddawanie dużej ilości wodnistych stolców i częste wycieranie się może podrażnić okolicę. Jeśli masz zaparcia, możesz odczuwać swędzenie i ból. Więcej płynów i błonnika w diecie może pomóc w utrzymaniu regularności wypróżnień. Jeśli to nie pomaga, należy porozmawiać z lekarzem. Może on zasugerować inne zmiany w diecie lub leki, które przywrócą regularność.

Hemoroidy

7/17

Są to nabrzmiałe żyły w odbycie, które mogą piec i swędzieć. Może je powodować ucisk podczas robienia kupy lub ucisk w czasie ciąży. Pomóc może kąpiel w ciepłej wodzie (kąpiel sitz) przez 15 minut kilka razy dziennie. Spróbuj takiej kąpieli po zrobieniu kupy. Pij codziennie dużo wody i dostarczaj w diecie błonnika, aby stolce były bardziej miękkie. Jeśli zauważysz krew lub ból podczas wypróżnienia, skontaktuj się z lekarzem, aby mógł on wykluczyć poważniejsze schorzenia.

Szczeliny odbytu

8/17

Małe nacięcia lub owrzodzenia (szczeliny) mogą otworzyć się wewnątrz odbytu, powodując ból i swędzenie. Jest to bardziej prawdopodobne, jeśli masz zaparcia, a twardy lub duży stolec spowoduje rozerwanie wyściółki. Inne przyczyny to długotrwała biegunka i choroba zapalna jelit zwana chorobą Crohns’a.

Przetoka odbytu

9/17

Jest to mały tunel łączący kanał odbytu z otworem w skórze w pobliżu odbytu. Płyny mogą wyciekać i podrażniać skórę, co powoduje ból i swędzenie. Choroba Leśniowskiego-Crohna, rak, urazy i naświetlania mogą zwiększyć ryzyko wystąpienia infekcji i przetok. Jeśli uważasz, że możesz mieć taką przetokę, zgłoś się do lekarza.

Zakażenia

10/17

Grzyb, taki jak ten, który powoduje większość infekcji drożdżakowych pochwy, może również powodować swędzenie odbytu. Niektóre rodzaje bakterii również mogą je powodować. Na przykład zakażenie gronkowcem może wystąpić niemal wszędzie, także w okolicy odbytu. A ten sam rodzaj bakterii, który wywołuje anginę, może wywołać czerwoną, swędzącą wysypkę wokół odbytu. Jest to częstsze u dzieci niż u dorosłych.

Brodawki

11/17

Wirus brodawczaka ludzkiego (HPV) jest chorobą przenoszoną drogą płciową, która powoduje brodawki odbytu. Rosną one wewnątrz i wokół odbytu i mogą rozprzestrzeniać się na narządy płciowe. Częstym objawem jest swędzenie. Jeśli uważasz, że masz brodawki odbytu, zgłoś się do lekarza. Bez leczenia mogą się one rozrosnąć i pojawić się kolejne. Nieleczone brodawki mogą również zwiększyć ryzyko zachorowania na raka odbytu.

Owsiki

12/17

O tym możesz nie chcieć wiedzieć. Dochodzi do niej, gdy połkniesz jaja małych robaczków. Dostają się one do Twojego układu pokarmowego przez zanieczyszczoną żywność i przedmioty takie jak pościel, armatura łazienkowa, zabawki i piaskownice. Choroba częściej występuje u dzieci. Swędzenie występuje zwykle w nocy, kiedy samica robaka składa jaja w okolicy odbytu. Można je zobaczyć w bieliźnie lub w toalecie po wypróżnieniu. Wyglądają one jak małe kawałki białej nitki. Jeśli Ty lub Twoje dziecko macie glistnicę, cała rodzina może być poddana leczeniu.

Świerzb

13/17

Wysypkę tę wywołuje maleńki roztocz o nazwie świąd ludzki. Robaki zagrzebują się w górnych warstwach skóry, aby się pożywiać. Ludzie zazwyczaj zarażają się świerzbem w wyniku kontaktu skóra do skóry. Świerzb rozprzestrzenia się szybko tam, gdzie ludzie spędzają dużo czasu blisko siebie, np. w ośrodkach opieki dziennej, akademikach i domach opieki. Można się nią również zarazić przez wspólne używanie ubrań, ręczników i pościeli. Podobnie jak w przypadku pinwormy, lekarz może zasugerować leczenie całej rodziny, jeśli jeden z jej członków jest chory.

Łuszczyca

14/17

Jeśli cierpisz na tę chorobę skóry, możliwe jest pojawienie się jej plam w miejscach, gdzie nie świeci słońce. Skóra wokół odbytu może być zaczerwieniona, ale nie łuszcząca się. Może swędzieć jak szalona, może też występować ból podczas wypróżniania. Inne choroby skóry, w tym egzema i łojotok, również mogą powodować świąd odbytu.

Antybiotyki

15/17

Mogą być potrzebne do leczenia infekcji, ale niektóre z nich mogą zabijać dobre bakterie żyjące w jelitach. Są one potrzebne do utrzymania jelit w naturalnej równowadze, dlatego częstym skutkiem ubocznym może być biegunka. Przyjmując antybiotyki, możesz być także bardziej narażona na zakażenie drożdżakami. Zapytaj swojego lekarza, czy jedzenie jogurtu lub przyjmowanie suplementu probiotycznego może pomóc.

Inne problemy zdrowotne

16/17

Choroby, które dotyczą całego ciała, mogą mieć wpływ na tylną część ciała. Należą do nich:

  • Cukrzyca typu 2

  • Białaczka i chłoniak

  • Niewydolność nerek lub choroba wątroby

  • Nadczynność tarczycy (nadmierna aktywność tarczycy)

  • Anemia (zbyt mało żelaza we krwi)

  • Lęk i stres?

Jeśli dokucza ci pupa, a swędzenie nie ustępuje, zgłoś się do lekarza, aby dowiedzieć się, co się dzieje.

Nietolerancja laktozy a alergia na nabiał: Objawy, diagnoza, życie z

0

Nietolerancja laktozy i alergia na nabiał to nie to samo. Istnieją między nimi istotne różnice. Dowiedz się, czym się różnią i jakie testy są stosowane w diagnostyce.

Nietolerancja laktozy dotyczy układu pokarmowego: W jej przypadku organizm nie wytwarza laktazy, enzymu potrzebnego do trawienia laktozy. Jest to cukier zawarty w mleku. Zamiast trawić się normalnie w żołądku i jelicie cienkim, niestrawiona laktoza przemieszcza się do jelita grubego, gdzie jest rozkładana przez bakterie i powoduje wzdęcia i gazy. Może to być nieprzyjemne, ale nie jest niebezpieczne.

Nietolerancja laktozy jest powszechna u dorosłych, około 30 milionów Amerykanów ma ją przed ukończeniem 20 roku życia. Częściej występuje u osób pochodzących z Azji, Afryki lub Ameryki Północnej, a rzadziej u osób pochodzących z Europy Północnej lub Zachodniej.

Alergia na nabiał wiąże się z działaniem układu odpornościowego: W przypadku jej wystąpienia organizm reaguje na białka zawarte w mleku i innych produktach mlecznych tak, jakby były one niebezpiecznymi najeźdźcami. Wydziela substancje, które wywołują objawy alergii. Reakcja alergiczna może być łagodna (wysypka) lub ciężka (problemy z oddychaniem, utrata przytomności).

Alergia na nabiał jest jedną z najczęstszych alergii, zwłaszcza u dzieci. Aż 2 na 100 dzieci w wieku poniżej 4 lat jest uczulonych na mleko. Jeszcze częściej występuje ona u niemowląt.

Objawy

Niektóre objawy nietolerancji laktozy i alergii na nabiał mogą być takie same:

  • Biegunka

  • Nudności; czasami wymioty

  • Skurcze w jamie brzusznej

  • Wzdęcia

  • Gazy

Alergia na nabiał może również powodować reakcję w innych częściach ciała, w tym na skórze i w płucach:

  • Wysypka

  • Pokrzywka

  • Opuchlizna, często w obrębie warg i twarzy

  • Świszczący oddech

  • Ucisk w gardle

  • Kłopoty z połykaniem

W stolcu (kupie) również może pojawić się krew, zwłaszcza u niemowląt.

Anafilaksja to poważna, zagrażająca życiu reakcja alergiczna, która często rozpoczyna się kilka minut po spożyciu uczulającego pokarmu, ale czasami może wystąpić kilka godzin później. Zwykle występuje jednocześnie w więcej niż jednej części ciała.

Jeśli masz silną alergię lub jeśli w przeszłości wystąpiła u Ciebie anafilaksja, porozmawiaj z lekarzem o noszeniu przy sobie wstrzykiwacza epinefryny (Adrenaclick,?Auvi-Q,?EpiPen, generyczny wstrzykiwacz automatyczny, Symjepi), aby spowolnić lub zatrzymać reakcję alergiczną.

Czy istnieje większe prawdopodobieństwo, że mam alergię na nabiał?

Jesteś bardziej narażony na wystąpienie alergii na nabiał, jeśli:

  • Masz inne alergie

  • Masz egzemę

  • Jedno lub oboje z rodziców ma alergię pokarmową lub inną, np. katar sienny, egzemę lub astmę

  • Jesteś młody. Alergia na mleko jest częstsza u dzieci. Z wiekiem układ pokarmowy rzadziej reaguje na mleko, ale istnieje większe prawdopodobieństwo nietolerancji laktozy.

Zdać egzamin

W pierwszej kolejności lekarz przeprowadzi wywiad chorobowy, aby poznać objawy i reakcję organizmu na pokarmy mleczne. Następnie zostaną przeprowadzone badania, które potwierdzą, czy mamy do czynienia z nietolerancją laktozy, czy z alergią na nabiał.

Testy na nietolerancję laktozy

Test tolerancji laktozy: Wypij płyn, który zawiera dużo laktozy. Około 2 godziny później zostanie zmierzona ilość glukozy (cukru) w krwiobiegu. Jeśli poziom glukozy nie wzrośnie, oznacza to, że nie trawisz laktozy zawartej w napoju.

Wodorowy test oddechowy: Należy wypić płyn, który zawiera dużo laktozy. Następnie w regularnych odstępach czasu będzie mierzony wodór w oddechu. Jeśli nie trawisz laktozy, zostanie ona rozłożona w jelicie grubym, uwalniając wodór, który można wykryć w oddechu.

Badanie kwasowości stolca: Niemowlęta i dzieci, u których nie można wykonać innych badań, mogą mieć badany stolec na obecność kwasu mlekowego, powstającego w wyniku rozkładu niestrawionej laktozy w jelicie grubym.

Badanie w kierunku alergii na nabiał

Test skórny: Mała kropla płynu zawierającego alergen nabiału jest umieszczana pod skórą na przedramieniu lub plecach. Jeśli pojawi się uniesiony guzek otoczony swędzącą, czerwoną skórą, prawdopodobnie mamy do czynienia z alergią na nabiał.

Lekarz może zlecić również wykonanie badania krwi, które mierzy ilość pewnych przeciwciał we krwi.

Oba testy mogą dawać wyniki fałszywie dodatnie. Wynik może być pozytywny, nawet jeśli w rzeczywistości nie masz alergii. Alergolog wyjaśni wyniki.

Jeśli alergia jest nadal podejrzewana, ale nie potwierdzona, lekarz może zlecić wykonanie testu doustnego. Podaje się różne pokarmy, które mogą lub nie mogą zawierać mleka, w coraz większych ilościach, aby sprawdzić, czy reagujesz na pokarmy zawierające mleko.

Życie z nietolerancją laktozy

Z nietolerancją laktozy można sobie łatwo poradzić, głównie poprzez ograniczenie ilości spożywanych produktów mlecznych i napojów. Można także spróbować lodów i mleka o obniżonej zawartości laktozy lub przyjmować suplementy zawierające enzym laktazy po spożyciu produktów mlecznych, aby ułatwić organizmowi trawienie laktozy.

Życie z alergią na nabiał

Jeśli masz alergię na nabiał, musisz unikać wszystkich produktów mlecznych i innych pokarmów zawierających nabiał.

Aby zachować bezpieczeństwo, należy czytać etykiety produktów spożywczych, aby sprawdzić, czy zawierają mleko lub składniki zawierające mleko. Białka mleka znajdują się w wielu produktach, których się nie spodziewamy. Zawierają je niektóre konserwy tuńczyka, napoje energetyczne, a nawet guma do żucia. Nie należy spożywać produktów o obniżonej zawartości laktozy, jeśli ma się alergię na nabiał. Nadal zawierają one białka mleka, które mogą wywoływać reakcje alergiczne.

Który probiotyk jest dla Ciebie odpowiedni?

0

Poznaj wskazówki, jak wybrać bezpieczny i skuteczny probiotyk, który pomoże Ci poprawić zdrowie.

Upewnij się, że są dla Ciebie bezpieczne

Eksperci twierdzą, że u większości osób cieszących się dobrym zdrowiem probiotyki nie będą powodować żadnych problemów. Jeśli wystąpią efekty uboczne, są one zazwyczaj bardzo łagodne, jak np. nieco większe niż zwykle gazy.

Zachowaj jednak ostrożność, jeśli cierpisz na poważne schorzenia lub twój układ odpornościowy – obrona organizmu przed zarazkami – jest słaby. W takich przypadkach najlepiej najpierw skonsultować się z lekarzem, aby sprawdzić, czy są one bezpieczne. ?

Porozmawiaj z lekarzem przed podaniem probiotyków niemowlęciu, zwłaszcza jeśli jest chore.

Dąż do jakości

Probiotyki są sprzedawane jako suplementy, podobnie jak witaminy i zioła. FDA nie sprawdza ich pod kątem bezpieczeństwa ani oświadczeń zdrowotnych producenta, tak jak ma to miejsce w przypadku leków.

Dlatego tym ważniejsze jest, aby wybrać markę, której można zaufać. W jednym z badań pięć z 19 probiotyków miało mniejszą liczbę bakterii niż podano na etykietach. A w niektórych przypadkach zawierały one inne bakterie niż te, które powinny się w nich znajdować. ?

Poproś swojego lekarza o sugestie. Możesz także samodzielnie sprawdzić, które marki otrzymują wysokie oceny. Poszukaj też badań, które potwierdzają wszelkie twierdzenia producenta probiotyku.

Wybierz właściwe rodzaje

Naukowcy nadają bakteriom trzy nazwy: rodzaj, gatunek i szczep. Zobaczysz coś takiego jak „Bifidobacterium longum W11”, gdzie bifidobacterium to rodzaj, longum to gatunek, a W11 to szczep.

Można o tym myśleć jak o imieniu, środku i nazwisku. Potrzebne są wszystkie trzy, aby wszystko było w porządku. Ma to znaczenie, ponieważ gdy naukowcy badają skuteczność działania probiotyków w określonych stanach chorobowych, stosują bardzo konkretne rodzaje.

Wybierając probiotyk, upewnij się, że wszystkie trzy nazwy są tymi, których szukasz. Nie wystarczą te same nazwy rodzaju i gatunku. To tak, jakbyś wybrał przypadkowego aktora o nazwisku James Earl Cooper, podczas gdy naprawdę chciałbyś obejrzeć film z Jamesem Earlem Jonesem.

Policzyć jednostki tworzące kolonię (CFU)

Informuje to o tym, ile bakterii otrzymujesz w każdej dawce. Ilość potrzebnych bakterii różni się w zależności od rodzaju bakterii i rodzaju leczenia. Nie ma ogólnej zasady, którą należałoby się kierować. Większość dawek waha się od 1 do 10 miliardów CFU, które przyjmuje się raz lub dwa razy dziennie.

Jeśli nie dostarczysz wystarczającej ilości CFU, możesz nie uzyskać oczekiwanych rezultatów. Ale więcej nie zawsze znaczy lepiej. Może to być po prostu strata pieniędzy. Aby dowiedzieć się, ile potrzebujesz, zapytaj swojego lekarza.

Na etykiecie niektórzy producenci podają liczbę CFU „w momencie produkcji”. Ważne jest jednak, aby liczba CFU informowała o tym, jak dużo probiotyku otrzymujesz, jeśli zużyjesz go przed upływem terminu ważności. Jeśli nie jesteś pewien, co mówi liczba CFU, skontaktuj się z producentem.

Należy pamiętać, że podana liczba CFU jest zazwyczaj sumą wszystkich rodzajów probiotyków zawartych w produkcie. Jeśli znajdziesz taki, w którym podana jest liczba dla każdego rodzaju, to jeszcze lepiej.

Czytaj etykietę

Znajdziesz na niej informacje o szczepach i CFU, ale to nie wszystko, co musisz wiedzieć. Należy również zwrócić uwagę na ważne informacje, takie jak

Dawka. Dowiesz się, jaką dawkę zażywać, aby uzyskać rezultaty. Sprawdź, czy ilość CFU w każdej dawce jest zgodna z tym, co mówią badania.

Jak przechowywać. Niektóre probiotyki muszą być przechowywane w lodówce. Upewnij się, że miejsce, w którym je kupujesz, przechowuje je tak, jak powinno. Po powrocie do domu zrób to samo. Preparaty suszone termicznie powinny być przechowywane w lodówce, natomiast liofilizowane mogą być przechowywane w temperaturze pokojowej.

Inne składniki. Upewnij się, że wszystkie składniki probiotyku są bezpieczne i nie ma w nim niczego, na co jesteś uczulony, np. soi lub nabiału.

„Termin przydatności do spożycia lub data ważności. Ilość CFU może się zmniejszać wraz z wiekiem produktu. Sprawdź, czy nie kupujesz czegoś po upływie daty podanej na opakowaniu lub zbliżonej do niej.

Wiedz, kiedy się wycofać

Probiotyki są bardzo obiecujące, ale nie u każdego się sprawdzą. Masz inną dietę i inne bakterie jelitowe niż każda inna osoba.

Nie przerywaj leczenia, które już stosujesz, tylko dlatego, że próbujesz probiotyków. Gdy już zaczniesz, daj sobie miesiąc na sprawdzenie, czy działa on na Ciebie. Jeśli nie, prawdopodobnie nadszedł czas, aby spróbować czegoś innego.

Produkty spożywcze, które można zamienić, aby złagodzić objawy choroby Leśniowskiego-Crohna

0

Zamień to na tamto. Pokaz slajdów przygotowany przez lekarza może pokazać, jak zamieniać pokarmy, aby ułatwić życie z chorobą Leśniowskiego-Crohna. Skorzystaj z tych wskazówek, wybierając mięso, warzywa i inne produkty.

1/15

Wołowina, produkty wieprzowe i inne wysokotłuszczowe, smażone lub peklowane mięsa mogą pogorszyć objawy. Tłuste, pikantne potrawy często wywołują biegunkę i gazy. Dzieje się tak dlatego, że choroba Crohna utrudnia trawienie nadmiaru tłuszczu.

Zrób to: Jajka

2/15

Są szybkim, lekkostrawnym śniadaniem. I są dobrym źródłem wysokiej jakości białka. Jeśli lubisz jajka smażone lub jajecznicę, nie dodawaj do nich tłuszczów, takich jak masło czy olej. Jajka są bogate w witaminy z grupy B i mają niską zawartość cukru. Jajka są dobrym źródłem energii na cały dzień.

Nie jedz: Nabiał

3/15

Kremowy jogurt z jagodami lub szklanka zimnego mleka mogą powodować bóle brzucha, skurcze, wzdęcia lub gazy. W przypadku nietolerancji laktozy i Crohns’a należy unikać wszelkich produktów z mleka krowiego.

Wykonaj: Mleko migdałowe

4/15

To smaczny dodatek do płatków śniadaniowych, który nie rozstroi twojego żołądka jak mleko krowie. Nadaje się do picia zawsze, gdy masz ochotę na zimny, kremowy napój. Można też przygotować smoothie z mlekiem migdałowym i plasterkami banana.

Nie jedz: Pełne ziarno

5/15

Pełnoziarniste pieczywo lub wysokobłonnikowe płatki zbożowe, takie jak płatki z otrębami, mają wiele zalet zdrowotnych. Mogą być jednak ciężkostrawne. Popcorn to kolejna wysokobłonnikowa przekąska zbożowa, której powinieneś unikać. Ziarna te zawierają dużo błonnika, więc wywołują objawy Crohns’a, takie jak biegunka, gazy i bóle brzucha.

Do: Biały chleb

6/15

Chleb tostowy lub bajgiel z rafinowanej białej mąki są dobre na śniadanie lub jako podstawa kanapki. Szukaj pieczywa z 2 gramami błonnika lub mniejszą jego zawartością na porcję. Ziarna o niskiej zawartości błonnika są łatwiejsze do strawienia dla osób z chorobą Crohna. Aby uzyskać dodatkowe białko, posmaruj tosty gładkim, kremowym masłem orzechowym lub migdałowym. Na toście możesz też położyć plasterek dojrzałego awokado.

Nie jedz: Świeże owoce

7/15

Zawierają dużo błonnika, więc mogą być trudne do strawienia. To kolejny powód, by ich unikać: Mogą one również powodować zwiększoną ilość kupy. Owoce ze skórką, takie jak jabłka czy śliwki, mogą pogorszyć objawy. Suszone owoce, takie jak rodzynki czy śliwki, również powodują biegunkę, dlatego nie dodawaj ich do sałatki ani nie wybieraj jako przekąski.

Do: Owoce w puszkach

8/15

Jeśli masz gorączkę, miękkie owoce w puszkach są łatwiejsze dla organizmu niż surowe. Miej pod ręką kilka puszek. Wybieraj produkty zapakowane w wodę, sok owocowy lub lekki syrop. Syrop o wysokiej zawartości cukru może pogorszyć biegunkę. Sos jabłkowy, obrane świeże jabłko oraz owoce tropikalne o miękkim miąższu, takie jak banan, mango i papaja, również nie są uciążliwe dla Twojego brzuszka.

Nie jedz: Fasola

9/15

Fasola i inne rośliny strączkowe są tanim źródłem białka, ale zawierają dużo nierozpuszczalnego błonnika. Może to spowodować zaostrzenie choroby Leśniowskiego-Crohna lub pogorszyć biegunkę. Dlatego zrezygnuj z dipu fasolowego lub przekąsek z edamame. Orzechy i nasiona są również bogate w błonnik. Mogą one jednak wywołać objawy choroby. Uważaj na orzechy, nasiona i rośliny strączkowe, takie jak orzeszki ziemne, w przekąskach i pieczonych smakołykach.

Wykonaj: Ryba lub kurczak

10/15

Dobrym źródłem białka są chude produkty drobiowe, takie jak kurczak z białym mięsem, oraz świeże ryby, np. łosoś. Łosoś jest również bogaty w tłuszcze omega-3, które mogą łagodzić stany zapalne. Przyrządzaj je bez dużej ilości masła lub oleju. Częściej jedz mniejsze posiłki, aby ułatwić trawienie. Pokrój małą porcję kurczaka lub ryby podczas posiłku, a resztę zachowaj na później.

Nie jedz: Surowe warzywa

11/15

Surowe lub nieobrane warzywa to nie jest dobry wybór. Niezależnie od tego, czy używasz ich do dipu, czy do sałatki, te twarde, bogate w błonnik pokarmy roślinne mogą sprawić, że zrobisz jeszcze większą kupę. Mogą też pogorszyć przebieg choroby Leśniowskiego-Crohna. Brokuły, brukselka i kapusta również mogą powodować gazy.

Zrób: Gotowane lub pieczone warzywa

12/15

Upiecz w piekarniku obrane ziemniaki lub szparagi, aby uzyskać lekkostrawne dania dodatkowe. Jeśli warzywa są miękkie, ale nadal mają składniki odżywcze, gotuj je na parze zamiast gotować. Używaj wywaru warzywnego do przygotowania zupy, makaronu lub ryżu.

Nie jedz: Napoje gazowane i gorzałka

13/15

Gazowane napoje, takie jak napoje gazowane, mogą powodować gazy i wzdęcia. Alkohol również może pogorszyć objawy. Unikaj napojów zawierających kofeinę, takich jak cola, kawa i herbata, a także soków i napojów gazowanych słodzonych syropem kukurydzianym. Mogą one wywołać biegunkę.

Zrób to: Woda

14/15

Biegunka w czasie zaostrzenia choroby Crohns może doprowadzić do odwodnienia organizmu. Może to prowadzić do innych problemów, w tym do kamicy nerkowej. Każdego dnia wypijaj dużo płynów. Doskonałym wyborem jest świeża, czysta woda. Innymi opcjami są herbata lub kawa bez kofeiny albo świeże soki owocowe bez dużej ilości cukru. Woda jest także tania i prawie zawsze dostępna z kranu.

Zrób to: Zapisz to

15/15

Najlepszym sposobem, by dowiedzieć się, co jest, a co nie jest dla ciebie dobrym pożywieniem, jest prowadzenie dziennika. Zapisuj, co działa – a co nie – w czasie zaostrzenia choroby. Notuj, jak reagujesz na różne potrawy i metody gotowania. Prowadzenie dziennika żywieniowego może również pomóc Twojemu lekarzowi zobaczyć, jak to, co jesz, wpływa na Ciebie.

Cholestaza wewnątrzwątrobowa Gamma-GT: Przyczyny, objawy, leczenie

0

Poznaj diagnozę, przyczyny, objawy i leczenie cholestazy wewnątrzwątrobowej z niskim poziomem gamma-GT, choroby wątroby, która zwykle pojawia się u dzieci.

Jak choroba wpływa na wątrobę dziecka

Wątroba jest dużym narządem wchodzącym w skład układu pokarmowego. Rozkłada ona pokarm, aby organizm mógł go przetworzyć na energię. Znajduje się ona tuż pod płucami, po prawej stronie ciała.

Do rozkładania tłuszczów wątroba wykorzystuje płyn zwany żółcią. Żółć przemieszcza się przez wątrobę w kanałach zwanych drogami żółciowymi, które przenoszą tłuszcze do jelita cienkiego. Wątroba magazynuje również witaminy, minerały i cukry, które organizm może wykorzystać w późniejszym czasie, a także wysyła odpady do nerek, które odfiltrowują je z krwi.

W niektórych przypadkach wątroba dziecka tworzy się w taki sposób, że kanały nie przepuszczają wystarczającej ilości żółci lub wątroba nie wytwarza wystarczającej ilości żółci. Skutkiem tego może być cholestaza wewnątrzwątrobowa z niskim poziomem gamma-GT, co powoduje gromadzenie się żółci w komórkach wątroby i uszkodzenie narządu.

Co powoduje cholestazę wewnątrzwątrobową z niskim poziomem Gamma-GT?

Choroba może być przekazywana w rodzinach, które są nosicielami określonego genu – zestawu instrukcji, które mówią komórkom organizmu, jak mają się rozmnażać. Jeśli dziecko cierpi na to zaburzenie, gen, który pomaga w tworzeniu wątroby, zawiera błędne instrukcje.

W takiej sytuacji żółć nie może przepływać przez wątrobę dziecka, co prowadzi do stanu zwanego cholestazą. Jednym z objawów jest to, że organizm dziecka nie wytwarza wystarczającej ilości substancji chemicznej zwanej gamma-glutamylotransferazą, w skrócie gamma-GT, która ułatwia trawienie.

Choroba ta znana jest również jako „łagodna nawracająca cholestaza wewnątrzwątrobowa” (BRIC) lub „postępująca rodzinna cholestaza wewnątrzwątrobowa” (PFIC). Występuje u około 1 na 50 000 do 100 000 dzieci.

Objawy

Objawy zwykle zaczynają się pojawiać, gdy dziecko ma około 3 miesięcy, choć czasami mogą się nie pojawić przez kilka lat.

Najczęstszym problemem dzieci cierpiących na tę chorobę jest częste swędzenie. Może ono nie pozwalać dziecku spać, a u starszych dzieci może powodować drapanie się aż do krwawienia skóry. Swędzenie może być szczególnie uciążliwe w okolicach uszu i oczu.

Inne objawy, które mogą wystąpić u Twojego dziecka to:

  • żółtaczka, która powoduje zażółcenie skóry i białek oczu

  • Biegunka lub blady, tłusty stolec

  • Ciemne zabarwienie moczu

  • Odbarwione zęby

  • Niedobory witamin, zwłaszcza witamin A, D, E i K

  • Opóźniony wzrost

  • Kamienie żółciowe, które powstają, gdy cząstki stałe blokują przewód żółciowy

Diagnoza

Jeśli lekarz podejrzewa, że u dziecka występują problemy z wątrobą, prawdopodobnie zostaniesz skierowany do specjalisty znającego się na schorzeniach wątroby u dzieci. Lekarz przeprowadzi badanie fizykalne dziecka i zapyta o wywiad rodzinny.

Prawdopodobnie dziecko zostanie poddane serii badań krwi w celu ustalenia, jak dobrze pracuje jego wątroba. W badaniach tych mierzy się stężenie gamma-GT, soli żółciowych i bilirubiny – pomarańczowo-żółtej substancji powstającej w wyniku rozpadu czerwonych krwinek – we krwi. Wyniki tych badań mogą dać lekarzom wskazówki, co jest nie tak.

Inne badania, które mogą być wykonane u dziecka to:

  • Badania obrazowe, takie jak prześwietlenia rentgenowskie, tomografia komputerowa lub rezonans magnetyczny, w celu wykrycia oznak nieprawidłowego przepływu żółci

  • Biopsja (lekarz usuwa mały fragment wątroby w celu wykrycia oznak uszkodzenia)

  • Badania mające na celu wykrycie objawów innych chorób wątroby w celu ich wykluczenia

  • Testy sprawdzające obecność genów, które mogą powodować tę chorobę

Jeśli badania wykażą, że u dziecka występuje cholestaza wewnątrzwątrobowa z niskim poziomem gamma-GT, usiądziesz z lekarzem i omówisz sposób leczenia tej choroby.

Leczenie

W ciężkich przypadkach choroba powoduje narastanie tkanki bliznowatej na wątrobie, co jest stanem zwanym marskością wątroby.

Nie ma jednego sposobu leczenia cholestazy wewnątrzwątrobowej z niskim poziomem gamma-GT, ale istnieje szereg działań, które mogą złagodzić objawy i spowolnić uszkodzenie wątroby, do którego dochodzi w miarę trwania choroby.

  • Małe dzieci mogą otrzymywać specjalne preparaty zawierające tłuszcz, który jest łatwiej przyswajalny przez organizm.

  • Leki łagodzące objawy, takie jak długotrwałe swędzenie

  • Suplementy witaminowe, które pomagają zastąpić składniki odżywcze, których wątroba nie jest w stanie sama magazynować

Lekarz może zaproponować zabieg chirurgiczny w celu złagodzenia objawów i spowolnienia rozwoju choroby. W jednym z zabiegów lekarze wykorzystują krótki odcinek jelita do wytworzenia nowego przewodu umożliwiającego odpływ żółci z organizmu dziecka przez otwór w skórze brzucha, zwany stomią. Ten rodzaj operacji, zwany przekierowaniem dróg żółciowych zewnętrznych, może być stosowany u dzieci, które nie mają marskości wątroby.

W innej procedurze chirurg omija odcinek jelita, w którym sole żółci są wchłaniane z powrotem do organizmu, i kieruje je do okrężnicy, ostatniego odcinka jelita. Metoda ta nosi nazwę wyłączenia jelita krętego wewnętrznego.

Przeszczep wątroby

U niektórych dzieci marskość wątroby rozwija się po ukończeniu 10 roku życia i istnieje większe prawdopodobieństwo zachorowania na raka wątroby. W takim przypadku lekarz może zasugerować przeszczep wątroby.

Udany przeszczep może znacznie złagodzić objawy i powikłania cholestazy wewnątrzwątrobowej z niskim poziomem gamma-GT. Jednak czas oczekiwania na udostępnienie wątroby może być długi. Po operacji dziecko będzie musiało przyjmować leki zapobiegające odrzuceniu nowego narządu przez organizm.