Strona główna Blog Strona 2598

Probiotyki: Ryzyko i korzyści

0

Probiotyki to "dobre" bakterie znajdujące się w niektórych produktach spożywczych i suplementach. Zapewniają one zdrowie jelit i przynoszą inne korzyści dla organizmu, ale mogą też nieść ze sobą pewne ryzyko.

Twój organizm nie potrzebuje probiotyków. W jelitach masz już zdrowe bakterie. Jednak ich przyjmowanie zwykle nie zaszkodzi, a dodanie ich do diety może pomóc.

Jak probiotyki są dla Ciebie dobre

Mogą obniżyć liczbę „złych” bakterii w jelitach, które mogą powodować choroby lub stany zapalne. Mogą również zastąpić te problematyczne drobnoustroje dobrymi lub pomocnymi bakteriami.

Naukowcy badają, kiedy i w jaki sposób probiotyki mogą najlepiej pomóc. Istnieje więcej badań dotyczących niektórych chorób niż innych. Mogą one pomóc osobom cierpiącym na:

  • Biegunką, zwłaszcza jeśli jest ona związana z określonymi antybiotykami. Probiotyki mogą również pomóc w biegunce infekcyjnej, zwłaszcza u dzieci.

  • Choroby zapalne jelit (IBD), w tym choroba Leśniowskiego-Crohna i wrzodziejące zapalenie jelita grubego. Niektóre probiotyki mogą utrzymać wrzodziejące zapalenie jelita grubego w remisji (stan niewielkiej aktywności choroby lub jej braku) i zapobiegać nawrotom choroby Leśniowskiego-Crohna i pogorszeniu jej stanu.

  • Zespół jelita drażliwego. Probiotyki mogą czasami pomóc w złagodzeniu objawów, takich jak ból brzucha, wzdęcia, gazy, biegunka i zaparcia.

Probiotyki są także badane pod kątem wielu innych schorzeń. Nie ma jeszcze tak wielu badań, ale niektórzy ludzie twierdzą, że probiotyki pomogły im w następujących przypadkach:

  • Zapobieganie i leczenie zakażeń drożdżakami

  • Zapobieganie i leczenie zakażeń układu moczowego

  • Nietolerancja laktozy

  • Choroby skóry, takie jak egzema

  • Leczenie niektórych zakażeń żołądka i dróg oddechowych, zwłaszcza u dzieci

  • Leczenie alergii i astmy

  • Zmniejszanie stanów zapalnych, np. w reumatoidalnym zapaleniu stawów

W jaki sposób probiotyki mogą być dla Ciebie szkodliwe

Ponieważ te dobre bakterie są już obecne w organizmie, uważa się je za bezpieczne dla większości ludzi. Ale jest kilka rzeczy, które należy wziąć pod uwagę.

Mogą wywołać reakcję alergiczną. Mogą powodować łagodne problemy żołądkowe, zwłaszcza w pierwszych dniach przyjmowania. Może wystąpić rozstrój żołądka, gazy, biegunka lub wzdęcia. Objawy te zwykle ustępują po przyzwyczajeniu się organizmu do leków.

Jeśli masz problemy z układem odpornościowym lub inne poważne schorzenia, prawdopodobieństwo wystąpienia problemów może być większe. W niektórych doniesieniach powiązano probiotyki z poważnymi infekcjami i innymi skutkami ubocznymi. Najbardziej narażone na problemy są osoby z problemami z układem odpornościowym, osoby, które przeszły operację oraz osoby w stanie krytycznym. Nie przyjmuj probiotyków, jeśli cierpisz na którykolwiek z tych problemów.

Przed podaniem dziecku suplementów probiotycznych należy zawsze skonsultować się z pediatrą. Jeśli jesteś w ciąży lub karmisz piersią, również powinnaś porozmawiać z lekarzem przed wypróbowaniem jednego z nich.

Większość probiotyków w Stanach Zjednoczonych jest sprzedawana jako suplementy diety. Oznacza to, że firmy, które je produkują, nie muszą badać swoich produktów i wykazywać, że działają lub są bezpieczne. Potrzeba więcej badań, aby potwierdzić, że probiotyki są bezpieczne i skuteczne.

Zapytaj swojego lekarza, które probiotyki są dla Ciebie odpowiednie. Pamiętaj, aby zaprzestać ich przyjmowania, jeśli pojawią się jakiekolwiek problemy.

15 sławnych osób z chorobą Leśniowskiego-Crohna

0

Ponad pół miliona osób w Stanach Zjednoczonych cierpi na chorobę Leśniowskiego-Crohna. Pokaz slajdów lekarza przedstawia 15 z nich, o których prawdopodobnie słyszeliście.

1/15

Aktorka, producentka, reżyserka i obrończyni praw zwierząt, najbardziej znana jest z ról w filmach Heathers, Beverly Hills, 90210 i Charmed. W 1999 r. zdiagnozowano u niej chorobę Leśniowskiego-Crohna. W 2015 roku u Doherty zdiagnozowano również raka piersi. Dwa lata później, po operacji i leczeniu, Doherty powiedziała, że jej rak jest w remisji.

Dwight D. Eisenhower

2/15

34. prezydent Stanów Zjednoczonych i generał armii, któremu przypisuje się zaplanowanie i przeprowadzenie D-Day w czasie II wojny światowej, przeszedł w 1956 r. operację usunięcia fragmentu jelita cienkiego z powodu niedrożności spowodowanej chorobą Crohns’a. Ike przeszedł siedem zawałów serca w ciągu swojego życia. Po zakończeniu sprawowania urzędu publicznego usunięto mu również pęcherzyk żółciowy.

Cynthia McFadden

3/15

McFadden, dziennikarka śledcza NBC News i była prezenterka programów informacyjnych ABC Primetime i Nightline, dowiedziała się, że ma chorobę Leśniowskiego-Crohna jeszcze na studiach. Po tym, jak duże dawki kortyzonu nie przyniosły rezultatu, poddała się operacji wycięcia jelita. Od tego czasu udaje jej się pogodzić stres związany z pracą zawodową z wymaganiami związanymi z chorobą.

Mike McCready

4/15

Główny gitarzysta Pearl Jam dowiedział się, że ma chorobę Crohns’a w wieku 21 lat. McCready miał wiele wypadków na scenie spowodowanych atakami Crohns. Jednak dzięki wsparciu kolegów z zespołu i zdrowszemu stylowi życia, lepiej radzi sobie z chorobą. McCready jest orędownikiem zmian w ubezpieczeniach zdrowotnych, a w swoim rodzinnym mieście Seattle co roku organizuje koncert charytatywny na rzecz badań nad chorobą Crohns.

David Garrard

5/15

Były rozgrywający ligi NFL Jacksonville Jaguars, Garrard po raz pierwszy zetknął się z Crohnsem podczas oglądania telewizji w 2004 roku. Rok później usunięto mu część jelit, dzięki czemu mógł kontynuować karierę piłkarską. Garrard wystąpił z kilkoma reklamami społecznymi na temat tej choroby.

Anastacia

6/15

Piosenkarka Anastacia Newkirk po raz pierwszy zauważyła duży guzek w brzuchu w wieku 13 lat. Lekarze obawiali się, że to rak, ale okazało się, że była to masa wielkości grejpfruta, po której została jej 4-calowa blizna. W wieku 19 lat, nie chcąc pogodzić się z przyrostem wagi spowodowanym przyjmowanymi lekami, przeszła na dietę, która spowodowała atak Crohns’a i wylądowała w szpitalu. Teraz uważa to za błogosławieństwo, ponieważ pomogło jej to odkryć, kim naprawdę jestem.

Kevin Dineen

7/15

Ten były zawodnik Hartford Whaler wrócił właśnie z wakacji po swoim drugim sezonie w National Hockey League, kiedy poczuł poważny i ciągły ból brzucha. Dowiedział się, że to choroba Leśniowskiego-Crohna. Po postawieniu diagnozy Dineen był w stanie grać przez 16 lat. I to pomimo dwóch pobytów w szpitalu, ponieważ czuł się zbyt słaby, aby jeździć na łyżwach. Z pomocą zdrowej diety Dineen, obecnie asystent trenera w lidze, wierzy, że ma swoje dolegliwości pod kontrolą.

Dynamo

8/15

Iluzjonista Steven Frayne, znany lepiej jako Dynamo, nauczył się sztuczek magicznych już jako chłopiec, aby nie dać się zastraszyć. Od nastolatka choruje na Crohns, a w wieku 17 lat usunięto mu część żołądka. Pomimo ścisłej diety i leków, Frayne mówi, że prawie codziennie budzi się z potwornym bólem. Mimo niedawnego pobytu w szpitalu Frayne mówi, że planuje dodać do swoich występów nową magię, gdy tylko będzie wystarczająco zdrowy, by móc występować.

Tommie Frazier

9/15

Rozgrywający dwóch mistrzowskich drużyn z Nebraski w połowie lat 90. miał nadzieję na grę w zawodowym futbolu z powodu zakrzepów krwi, które ostatecznie okazały się związane z chorobą Crohna. Po zakończeniu pracy w charakterze trenera Frazier odnalazł lepsze zdrowie i szczęście jako członek zarządu fundacji zdrowotnej z Omaha. W 2013 roku został wybrany do College Football Hall of Fame.

Dennis Kucinich

10/15

Dennis Kucinich, dwukrotny kandydat na prezydenta i członek Izby Reprezentantów z Ohio, twierdzi, że kontroluje swojego Crohna dzięki ścisłej diecie wegańskiej i ziołom. Jego własne problemy z chorobą Crohna są powodem, dla którego inicjatywy w zakresie ochrony zdrowia stanowią ważną część jego programu politycznego.

Jon Landau

11/15

Ten krytyk muzyki rockowej i producent płyt przewodniczy także komitetowi nominacyjnemu Rock & Roll Hall of Fame. Pisał artykuły do pierwszego wydania magazynu „Rolling Stone”. Jednak jego największą sławą może być to, że odkrył Bruce’a Springsteena. Mimo ataków Crohns Landau był współproducentem wielu albumów studyjnych Springsteena, począwszy od Born to Run.

Mary Ann Mobley

12/15

Miss Ameryki 1959 została zdiagnozowana z chorobą Crohns’a zaledwie 3 lata po zdobyciu tytułu. Pomimo choroby, Mobley była w stanie utrzymać intensywną karierę aktorską, występując w odcinkach Perry Mason, Love American Style i Match Game. Wystąpiła także w dwóch filmach z Elvisem Presleyem. Mobley i jej mąż Gary Collins przewodniczyli imprezom mającym na celu podniesienie świadomości na temat choroby. W 2009 roku przeszła leczenie raka piersi i zmarła 5 lat później, w wieku 77 lat.

Larry Nance Jr.

13/15

U tego byłego pierwszoroczniaka Los Angeles Lakers zdiagnozowano chorobę Leśniowskiego-Crohna już w drugiej klasie liceum. Nie przeszkodziło mu to jednak w zrobieniu błyskotliwej kariery na Uniwersytecie Wyoming, ani w odegraniu kluczowej roli w drużynie Lakers przed wymianą do Cleveland Cavaliers. Nance mówi, że choroba zmusza go do gry na pusty żołądek i przestrzegania ścisłej diety, aby utrzymać energię na wysokim poziomie.

Beth Orton

14/15

Angielska piosenkarka Beth Orton pracowała jako kelnerka i była właścicielką firmy cateringowej, zanim jej debiutancki album Trailer Park zwrócił uwagę mediów głównego nurtu. Orton zdobyła nagrodę dla najlepszej artystki podczas BRIT Awards 2000. W wieku 17 lat zdiagnozowano u niej chorobę Crohns’a, ale twierdzi, że jej dieta i styl życia zakończyły ataki choroby.

George 'The Animal’ Steele

15/15

Jim Myers był utalentowanym sportowcem w szkole średniej w Madison Heights, MI, startował w biegach, baseballu, koszykówce i piłce nożnej. Jednak po kontuzji kolana w college’u Myers rozpoczął nową karierę jako zawodowy zapaśnik o pseudonimie George The Animal Steele. Jego 20-letnia kariera zakończyła się, gdy w 1988 r. zdiagnozowano u niego chorobę Crohns. W 2002 r. usunięto mu okrężnicę, co powstrzymało większość ataków. Zmarł jednak w 2017 roku na niewydolność nerek w wieku 79 lat.

Dlaczego mam wzdęty brzuch? 15 przyczyn wzdęć brzucha

0

Znasz to uczucie: Spodnie są trochę ciasne, brzuch zbyt pełny, a twarz może być nawet nieco opuchnięta. Masz wzdęcia. Dowiedz się od lekarza, dlaczego tak się dzieje i co możesz z tym zrobić.

1/16

Wszyscy to czuliśmy: to uczucie zbytniego wypełnienia brzucha. Ale nie zawsze jest to spowodowane zbyt obfitym jedzeniem. Czy Twój organizm zatrzymuje zbyt dużo wody? Czy to coś, co zjadłeś? A może stoi za tym jakiś problem zdrowotny?

Za dużo gazów? Prawdopodobnie nie

2/16

Większość osób, które uważają, że mają wzdęcia z powodu gazów, jest po prostu bardziej wrażliwa na ich działanie. Jest to zwykle związane z jakimś stanem zdrowia. Możliwe przyczyny to zespół jelita drażliwego (gdy nerwy związane z jelitami są zbyt aktywne), refluks kwaśny (który podrażnia przełyk, przewód między gardłem a żołądkiem) i hemoroidy. Porozmawiaj z lekarzem, jeśli uważasz, że często masz gazy.

Sól

3/16

Twój organizm jej potrzebuje, ale większość z nas dostaje jej więcej niż potrzebuje. Powoduje ona zatrzymywanie wody w organizmie i może być przyczyną poważniejszych problemów zdrowotnych, takich jak nadciśnienie. I nie chodzi tylko o solniczkę, której powinieneś unikać: Jeśli jesteś jak wielu Amerykanów, większość soli pochodzi z żywności paczkowanej i fast foodów. Sprawdzaj zawartość soli (sodu) na etykietach produktów spożywczych i pamiętaj: To, że nie czujesz jej smaku, nie oznacza, że jej tam nie ma.

Zbyt dużo węglowodanów

4/16

Węglowodany dostarczają organizmowi paliwa, które może on szybko wykorzystać. Jednak zbyt duża ich ilość na raz może spowodować zatrzymanie wody w organizmie. A im szybciej węglowodany dostaną się do krwi, tym większe jest prawdopodobieństwo, że tak się stanie. Węglowodany proste – białe pieczywo, słodycze, ciastka i napoje gazowane – dostają się do krwi niemal natychmiast. Węglowodany złożone – pełne ziarna, owoce i warzywa – nie, ponieważ ich trawienie trwa dłużej.

Przejadasz się

5/16

Cóż, to jest łatwe. Twój żołądek jest wielkości pięści. Może się rozciągać, ale to może powodować uczucie wzdęcia, zwłaszcza jeśli jesz dużo słonych potraw i węglowodanów. Jedna rada brzmi: przestań jeść, zanim poczujesz się najedzony.

Soda

6/16

Bąbelki w napojach gazowanych i innych napojach, takich jak piwo, szampan czy seltzer, są wypełnione gazem. Kiedy je pijesz, mogą wypełniać Twój układ pokarmowy. Część z nich możesz wypróżnić, ale gdy gaz dotrze do jelit, pozostanie w nich aż do momentu, gdy go wydalisz. Większość napojów gazowanych jest pełna cukru, który może powodować zatrzymanie wody i uczucie wzdęcia.

Jesz zbyt szybko

7/16

Im szybciej jesz, tym więcej powietrza połykasz. I podobnie jak w przypadku napojów gazowanych, gdy to powietrze przedostanie się do jelit, może spowodować uczucie wzdęcia. Zanim żołądek poinformuje mózg, że jesteś najedzony, może minąć 20 minut, więc zanim mózg otrzyma tę informację, możesz zjeść tyle, że będziesz mieć wzdęcia i dyskomfort.

Zaparcia

8/16

Większość ludzi ma od czasu do czasu nieregularne wypróżnienia, co może powodować uczucie wzdęcia. Mogą je powodować niektóre pokarmy, a także picie niewystarczającej ilości wody, nagłe zmiany w diecie lub stres. Wzdęcia zwykle mijają samoistnie, ale ćwiczenia i leki dostępne bez recepty mogą pomóc. Jeśli utrzymuje się dłużej niż kilka dni, należy skontaktować się z lekarzem.

Mleczarnia

9/16

Żywność taka jak mleko i lody może powodować gazy, ból brzucha i wzdęcia, jeśli organizm nie jest w stanie łatwo strawić cukru mlecznego zwanego laktozą. Nie jest to zwykle poważna dolegliwość, ale warto unikać produktów mlecznych. Niektóre leki mogą pomóc w łatwiejszym trawieniu tego cukru. To nie to samo, co alergia na nabiał, w przypadku której układ odpornościowy traktuje go jak niebezpiecznego najeźdźcę. Może to być poważniejsze, powodując pokrzywkę, wymioty i krwawe stolce.

Przyrost masy ciała

10/16

Jeśli w ciągu ostatniego roku przytyłeś 10 lub więcej kilogramów, możesz czuć się wzdęty, ponieważ ten ciężar często gromadzi się wokół brzucha. Zajmuje to miejsce i pozostawia mniej miejsca na rozciągnięcie żołądka. Porozmawiaj z lekarzem o planie, który pomoże Ci zrzucić ten ciężar i poczuć się bardziej komfortowo.

Fruktoza

11/16

Jest to rodzaj cukru, który jest trudniej rozkładany przez organizm niż inne rodzaje. Może to powodować gazy, wzdęcia i bóle. Znajduje się on w wielu produktach spożywczych w postaci syropu fruktozowego, a także występuje naturalnie w owocach (zwłaszcza suszonych), miodzie, cebuli i czosnku. Prowadzenie dziennika żywieniowego może pomóc w śledzeniu samopoczucia po spożyciu określonych pokarmów i zorientowaniu się, czy jest to dla Ciebie problem.

Tłuszcz

12/16

Twój organizm potrzebuje go do budowy ścian komórkowych, tkanki nerwowej (np. mózgu) i hormonów. Zbyt duża ilość może jednak powodować wzdęcia, ponieważ organizm potrzebuje więcej czasu, aby go rozłożyć niż inne rodzaje pożywienia. Oznacza to, że dłużej utrzymuje się w organizmie. Jest również wysokokaloryczny i może spowodować przybieranie na wadze, jeśli nie będziesz ostrożny – a to również może powodować uczucie wzdęcia.

Miesięczna miesiączka

13/16

Choroba zwana zespołem napięcia przedmiesiączkowego (PMS) może powodować, że niektóre kobiety czują się zmęczone, obolałe i drażliwe na tydzień przed miesiączką. Powoduje on także zatrzymywanie wody w organizmie, co może powodować uczucie wzdęcia. Przyczyna tego stanu rzeczy jest niejasna, ale wydaje się, że pewną rolę odgrywają tu hormony. Pomocne mogą być ćwiczenia fizyczne i unikanie soli, cukru i prostych węglowodanów.

FODMAPs

14/16

Te węglowodany są trawione w końcowej części jelita, gdzie odżywiają się nimi bakterie. U niektórych osób może to powodować gromadzenie się gazów i płynów, ból brzucha i wzdęcia. FODMAPs znajdują się w niektórych owocach, warzywach, pełnych ziarnach i nabiale – przykładem mogą być szparagi, czosnek, gruszki, mango, brzoskwinie, makaron pszenny i chleb żytni. Należy prowadzić dzienniczek żywieniowy, aby śledzić pokarmy, które mają na nas wpływ, a następnie zapytać dietetyka lub lekarza, czy winne mogą być FODMAPs.

Celiakia

15/16

Jest to sytuacja, w której organizm reaguje na gluten – białko zawarte w pszenicy, jęczmieniu, życie i wielu produktach spożywczych – atakując wyściółkę jelita (część układu pokarmowego). Może to powodować biegunkę, utratę wagi, ból w okolicy brzucha i dużą ilość gazów, co może powodować uczucie wzdęcia. Nie ma na to lekarstwa, ale można kontrolować objawy, unikając pokarmów zawierających gluten.

Kiedy choroba jest poważna?

16/16

W większości przypadków można samemu poradzić sobie z wzdęciami. Jeśli jednak czujesz się słabo, tracisz apetyt, masz biegunkę, tracisz na wadze, gorączkę, boli cię brzuch lub masz krew w stolcu, skontaktuj się z lekarzem. Aby dowiedzieć się, co się dzieje, lekarz może pobrać próbkę stolca lub wykonać zdjęcie rentgenowskie jelita cienkiego, a także przeprowadzić badania w kierunku nietolerancji laktozy lub celiakii.

Probiotyki a problemy trawienne

0

Spojrzenie na to, jak probiotyki mogą pomóc w biegunce, zapaleniu woreczka, zespole jelita drażliwego (IBS) i wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego.

Probiotyki, czasami nazywane „dobrymi bakteriami”, można znaleźć w żywności, takiej jak jogurt, a także w suplementach, które występują w postaci tabletek, kapsułek, proszków i płynów. W suplementach probiotycznych znajdują się różne szczepy bakterii, a czasem także drożdży, a każdy z tych rodzajów może mieć inny wpływ na zdrowie.

W 2008 r. panel ekspertów z Uniwersytetu Yale dokonał przeglądu badań i ocenił różne szczepy probiotyków pod kątem ich skuteczności w zwalczaniu określonych problemów zdrowotnych. W latach 2012 i 2015 wyniki te zostały uzupełnione. Niektóre z dolegliwości, które uzyskały najwyższe noty za leczenie probiotykami, to:

Biegunka dziecięca

Naukowcy odkryli, że probiotyki mogą skrócić ataki biegunki u dzieci. W przypadku biegunki wirusowej u dzieci pomocne mogą okazać się poniższe rodzaje leków:

  • Lactobacillus casei

  • Lactobacillus GG (LGG)

  • Lactobacillus reuteri

  • Lactobacillus rhamnosus

  • Saccharomyces boulardii

Bifidobacterium bifidum w połączeniu z Streptococcus thermophilus może pomóc uchronić dzieci przed biegunką wywołaną przez rotawirusy.

Biegunka spowodowana antybiotykami

Biegunka jest czasem skutkiem ubocznym stosowania antybiotyków. Dzieje się tak dlatego, że leki te zwalczają wszystkie bakterie, zarówno dobre, jak i złe. Probiotyki mogą pomóc w zapobieganiu tego typu biegunkom zarówno u dorosłych, jak i u dzieci.

Egzema

Jeśli u Twojego dziecka występuje alergiczna reakcja skóry na mleko krowie, pomocne mogą być probiotyki. W przypadku wyprysku atopowego warto wypróbować Lactobacillus GG, Lactobacillus rhamnosus lub Bifidobacterium lactis. Jeśli egzema występuje w twojej rodzinie, być może uda ci się uchronić przed nią noworodka, jeśli w ciąży będziesz przyjmować probiotyki.

Choroby zapalne jelit (zapalenie woreczka i wrzodziejące zapalenie jelita grubego)

W przypadku operacji wrzodziejącego zapalenia jelita grubego chirurg może utworzyć worek po usunięciu większej części okrężnicy. Czasami jego wyściółka może ulec podrażnieniu i zapaleniu. Nazywa się to zapaleniem woreczka. Jeśli stanie się ono długotrwałym problemem, może być konieczne leczenie antybiotykami. Badania wykazują, że probiotyki mogą pomóc w zapobieganiu ponownym epizodom zapalenia woreczka.

Probiotyki mogą pomóc w zapobieganiu zaostrzeniom wrzodziejącego zapalenia jelita grubego. Jednak naukowcy nie sądzą, by mogły one pomóc w leczeniu ataków choroby.

Zespół jelita drażliwego (IBS)

Aby uzyskać ulgę od wzdęć lub przywrócić regularne wypróżnienia, można spróbować probiotyków, takich jak:

  • Bifidobacterium infantis

  • Bifidobacterium lactis

  • Lactobacillus?acidophilus

  • Lactobacillus plantarum

  • Saccharomyces boulardii

Czasami wystarczy połączenie różnych rodzajów bakterii.

Choroby wątroby

Badania są wciąż na wczesnym etapie, ale wygląda na to, że probiotyki mogą pomóc w alkoholowej niewydolności wątroby i niealkoholowej stłuszczeniowej chorobie wątroby, nawet u dzieci. Pomocne szczepy to:

Alkoholowa choroba wątroby: Bifidobacterium bifidum, Bifidobacterium longum z oligosacharydem, Lactobacillus acidophilus, Lactobacillus bulgaricus, LGG i VSL#3.

Niealkoholowa stłuszczeniowa choroba wątroby: Bifidobacterium bifidum, Bifidobacterium longum, Lactobacillus acidophilus, Lactobacillus bulgaricus, Lactobacillus delbrueckii, Lactobacillus plantarum, Lactobacillus rhamnosus, Streptococcus thermophiles i VSL#3.

Niealkoholowa stłuszczeniowa choroba wątroby u dzieci: LGG i VSL#3.

Martwicze zapalenie jelit

Wcześniaki są narażone na tę poważną chorobę. Tkanka w jelitach zaczyna obumierać. W jelitach pojawia się stan zapalny i może dojść do powstania dziury. Badania pokazują, że stosowanie bakterii Lactobacillus rhamnosus GG wraz z suplementem laktoferyny wołowej może pomóc w utrzymaniu tego problemu pod kontrolą. Bifidobacterium infantis w połączeniu z Lactobacillus acidophilus może również pomóc w powstrzymaniu tego problemu u chorych noworodków.

Inne możliwe zastosowania probiotyków

Naukowcy znaleźli inne sposoby, dzięki którym bakterie te mogą utrzymać ludzi w zdrowiu. Probiotyki mogą również pomóc w następujących schorzeniach:

  • Przeziębienia u dzieci

  • Zdrowie dróg moczowych i pochwy

  • Alergie i astma

  • Nietolerancja laktozy

  • Dziecięce infekcje żołądka i płuc

  • Zdrowie jamy ustnej

  • Zapalne zapalenie stawów

  • Biegunka podróżnych

Objawy nietolerancji laktozy – oznaki, że możesz ją mieć

0

Jeśli po wypiciu mleka lub zjedzeniu lodów odczuwasz wzdęcia i gazy, być może cierpisz na nietolerancję laktozy. lekarz wyjaśnia, co jest przyczyną tej powszechnej dolegliwości.

Lekarz może powiedzieć, czy masz nietolerancję laktozy i jak zmodyfikować dietę, aby zachować zdrowie.

Skąd mam wiedzieć, że ją mam?

Oto wiele objawów nietolerancji laktozy. Ich nasilenie zależy od ilości spożytego nabiału i stopnia tolerancji.

  • Skurcz żołądka

  • Wzdęcia

  • Gazy

  • Biegunka

  • Wymioty (czasami)

  • Wzdęcia (puszczanie bąków)

Jeśli wystąpią one około 30 minut do 2 godzin po wypiciu mleka lub zjedzeniu produktów mlecznych, należy porozmawiać z lekarzem. Nietolerancja laktozy jest tylko jedną z wielu rzeczy, które mogą powodować takie objawy.

Nietolerancja laktozy oznacza po prostu, że nie wytwarzasz wystarczającej ilości pewnego enzymu, który pomaga organizmowi rozkładać cukier zawarty w mleku. Cukier trafia do jelita grubego, zamiast być wchłaniany do krwiobiegu. A w jelicie grubym ulega fermentacji i może powodować takie objawy.

Miliony ludzi nie tolerują laktozy. Można sobie z tym poradzić, ale nie można tego wyleczyć.

Objawy są powszechne

Większość z nas doświadcza w swoim życiu gazów, wzdęć i nudności. Często nie ma to nic wspólnego z nietolerancją laktozy.

Ale jeśli jesteś zaniepokojony, oto kilka rzeczy, na które warto zwrócić uwagę i omówić je z lekarzem:

  • Zapisz swoje objawy i czas ich występowania.

  • Zrób listę swoich leków, witamin i suplementów.

  • Czy zanim je otrzymałeś, spożywałeś mleko lub produkty mleczne?

  • Czy istnieją inne możliwe przyczyny?

Wizualny przewodnik po pęcherzyku żółciowym

0

Dzięki temu pokazowi slajdów dla lekarzy dowiesz się, co ten mały narząd robi dla ciebie i jak możesz zapobiec problemom z nim związanym.

1/14

Twój pęcherzyk żółciowy znajduje się po prawej stronie brzucha, poniżej wątroby. Jest to mały narząd, w kształcie gruszki, w którym znajduje się płyn zwany żółcią. Płyn ten, wytwarzany w wątrobie, pomaga w trawieniu tłuszczów i niektórych witamin. Kiedy jesz, Twój organizm otrzymuje sygnał, aby uwolnić go – poprzez kanały zwane przewodami – do jelita cienkiego.

Kamienie żółciowe

2/14

Najczęstszą przyczyną problemów z pęcherzykiem żółciowym są kamienie żółciowe. Powstają one, gdy żółć zlepia się i tworzy stałe masy. Mogą one być wielkości piłki golfowej, a pacjent może mieć tylko jedną lub kilka.

Rodzaje kamieni żółciowych

3/14

Większość kamieni jest zbudowana z utwardzonego cholesterolu. Jednak osoby cierpiące na pewne schorzenia, takie jak marskość wątroby czy choroba sierpowatokrwinkowa, są bardziej narażone na inny rodzaj kamieni, zwany kamieniami barwnikowymi. Są one zbudowane z bilirubiny – brązowożółtego związku, który wątroba wytwarza podczas rozpadu starych czerwonych krwinek.

Zapalenie pęcherzyka żółciowego

4/14

Jeśli kamień żółciowy dostanie się do przewodu i uniemożliwi odpływ żółci, może dojść do zapalenia pęcherzyka żółciowego. Nazywa się to zapaleniem pęcherzyka żółciowego i może prowadzić do mdłości, wymiotów i bólu brzucha. Mogą je również wywołać bakterie. Kłopoty z pęcherzykiem żółciowym można poznać po tym, gdzie boli: w prawej górnej części brzucha. Ból może się nasilać, kiedy bierzesz głęboki oddech, możesz też odczuwać ból pleców lub prawej łopatki.

Jeśli myślisz, że masz problem

5/14

Lekarz zbada pacjenta i być może będzie chciał pobrać próbkę krwi w celu sprawdzenia, czy organizm nie zwalcza infekcji. Prawdopodobnie zostanie wykonane badanie obrazowe, np. badanie ultrasonograficzne. Wykorzystuje ono fale dźwiękowe do wykonania szczegółowych obrazów pęcherzyka żółciowego. Lekarz może również zlecić wykonanie zdjęcia rentgenowskiego brzucha lub innych badań krwi, aby sprawdzić, jak dobrze pracuje twoja wątroba.

Leczenie zapalenia pęcherzyka żółciowego

6/14

Niektóre kamienie żółciowe nigdy nie powodują problemów i można je pozostawić w spokoju – są to tzw. kamienie nieme”. Jeśli jednak masz objawy, lekarz może zalecić operację usunięcia pęcherzyka żółciowego, zwaną cholecystektomią. Bez niego nic ci nie będzie – żółć wytwarzana przez wątrobę będzie płynąć prosto do jelit.

Szczególne ryzyko dla kobiet

7/14

Naukowcy uważają, że estrogen odgrywa pewną rolę w powstawaniu kamieni żółciowych. Ten żeński hormon płciowy może zwiększać ilość cholesterolu w żółci. A ciąża może spowodować nagromadzenie się czegoś, co nazywa się osadem z pęcherzyka żółciowego – gęstego płynu, którego organizm nie jest w stanie łatwo wchłonąć.

Historia rodziny

8/14

Jeśli ktoś w twojej rodzinie chorował na kamicę żółciową, twoje szanse na jej wystąpienie są większe. Meksykanie i rdzenni Amerykanie są bardziej narażeni na ich występowanie niż inni ludzie – plemię Pima z Arizony ma najwyższy na świecie wskaźnik zachorowań na kamicę żółciową. Naukowcy uważają, że niektóre geny mogą zwiększać ilość cholesterolu w żółci.

Otyłość

9/14

Jeśli masz nadwagę, twój organizm może wytwarzać więcej cholesterolu, co oznacza większe prawdopodobieństwo wystąpienia kamieni żółciowych. Możesz też mieć większy pęcherzyk żółciowy, który nie pracuje tak dobrze, jak powinien. Jeśli większość wagi ciała nosisz w talii, a nie w biodrach i udach, może to również zwiększyć prawdopodobieństwo wystąpienia kamieni żółciowych.

Zbyt szybko straciłeś zbyt wiele

10/14

Jeśli zbyt szybko tracisz na wadze, możesz być bardziej narażony na kamicę żółciową, ponieważ operacje odchudzające i diety niskokaloryczne mogą być bardzo uciążliwe dla pęcherzyka żółciowego. Jazda na rowerze – utrata i powrót do wagi w kółko – również może powodować problemy. Najbezpieczniejszy jest powolny kurs: Staraj się zrzucać mniej niż 3 kilogramy tygodniowo.

To, co jesz, ma znaczenie

11/14

Żywność o wysokiej zawartości cholesterolu i tłuszczu może zwiększyć ryzyko wystąpienia kamicy żółciowej. Jesteś bardziej narażony na problemy z pęcherzykiem żółciowym, jeśli w twojej diecie nie ma dużo błonnika lub jeśli jesz dużo rafinowanych węglowodanów, takich jak białe pieczywo i biały ryż.

Leki mogą odgrywać pewną rolę

12/14

Tabletki antykoncepcyjne i hormonalna terapia zastępcza mogą zwiększać ryzyko wystąpienia kamieni żółciowych, ponieważ zawierają estrogeny. Leki zwane fibratami, które pomagają obniżyć poziom cholesterolu, zostały powiązane z chorobą pęcherzyka żółciowego, ponieważ mogą zwiększać ilość cholesterolu w żółci.

Związek z cukrzycą

13/14

Jeśli cierpisz na tę chorobę, która wpływa na pracę nerek, możesz mieć więcej tłuszczu zwanego trójglicerydem we krwi, a to może zwiększać ryzyko wystąpienia kamieni żółciowych. Naukowcy uważają również, że twój pęcherzyk żółciowy może nie reagować na sygnały wysyłane przez organizm tak, jak powinien, co może prowadzić do gromadzenia się żółci.

Kroki, które możesz podjąć

14/14

Ryzyko wystąpienia kamieni żółciowych jest wyższe po 40. roku życia, ale można zrobić kilka rzeczy, aby ich uniknąć. Utrzymuj zdrową wagę, ale nie odchudzaj się ani nie stosuj gwałtownych diet. Spożywaj dużo błonnika i dobrych tłuszczów, takich jak oliwa z oliwek i olej rybny, i nie jedz dużo rafinowanych zbóż. Na przykład zamiast białego chleba wybieraj pełnoziarniste pszenne, a zamiast białego – brązowy ryż.

Leczenie zaparć: Leki przeczyszczające a środki zmiękczające stolec

0

Zaparcia to częsty problem, który można leczyć w domu, zmieniając dietę i wykonując ćwiczenia fizyczne. Środki przeczyszczające mogą również pomóc w zaparciach, ale należy je stosować po konsultacji z lekarzem.

Definiuje się je jako wypróżnienie mniejsze niż trzy razy w tygodniu. Może się również zdarzyć, że będziesz się wysilać lub długo chodzić do łazienki, ponieważ stolec jest zbyt twardy, suchy lub grudkowaty, aby go oddać.

Kiedy masz zaparcia, odpady w układzie pokarmowym przesuwają się powoli i nie mogą łatwo wydostać się z organizmu, co prowadzi do dyskomfortu. Możesz również mieć wrażenie, że dochodzi do zablokowania jelit i że nie są one opróżniane nawet po skorzystaniu z toalety.

Zaparcia zwykle ustępują po krótkim czasie, ponieważ większość osób może je leczyć w domu. Jednak w niektórych przypadkach zaparcia mogą być poważne i długotrwałe, w takim przypadku należy udać się do lekarza.

Styl życia i leczenie

Pierwszy krok w leczeniu zaparć zaczyna się od codziennych nawyków:

Jedz więcej błonnika: Dodaj do swojej diety więcej świeżych owoców, warzyw i pokarmów bogatych w błonnik. Doskonałym źródłem błonnika są pełnoziarniste płatki zbożowe, fasola, śliwki i otręby. Pokarmy te zwiększają masę stolca, ułatwiając jego przesuwanie się w jelitach.

Należy ograniczyć produkty, które nie zawierają błonnika, takie jak lody, sery, mięso i inne rodzaje przetworzonej żywności. W zależności od wieku i płci, dorośli powinni starać się dostarczać od 22 do 34 gramów błonnika dziennie.

Pij więcej wody: Większa ilość płynów może pomóc w regularnym wypróżnianiu. Bez wystarczającej ilości płynów zaparcia mogą się nasilić.

Więcej ćwiczeń fizycznych: Aktywność fizyczna pomaga mięśniom w jelitach, ułatwiając przesuwanie się stolca. Może to być tak proste, jak trzy krótkie spacery w tygodniu.

Nie ignoruj wezwań natury: Idź do łazienki, kiedy poczujesz taką potrzebę. Ignorowanie sygnałów wysyłanych przez organizm może je osłabić.

Wyrób sobie nawyk: Staraj się wypróżniać o tej samej porze każdego dnia, aby Twoje nawyki stały się bardziej regularne. Niektórzy ludzie uważają, że łatwiej jest wypróżnić się po posiłku, ponieważ jedzenie pomaga jelitom przesunąć stolec.

Kiedy należy zwrócić się o pomoc

Jeśli dodałeś do swojej codziennej rutyny błonnik i ćwiczenia, ale nie widzisz żadnych zmian, powinieneś skontaktować się z lekarzem.

Należy również zwrócić się do lekarza, jeśli:

  • Zaparcie trwające dłużej niż 3 tygodnie

  • Ciężkie objawy

  • Krew na papierze toaletowym lub w stolcu

  • Utrata wagi, gorączka lub osłabienie

  • Bóle brzucha

  • Zmiana nawyków jelitowych

Opcje pozagiełdowe

Jeśli po wprowadzeniu zmian w stylu życia nadal masz zaparcia, lekarz może zasugerować inne środki zaradcze:

Środki przeczyszczające pomagają opróżnić jelita. Nadużywanie środków przeczyszczających może spowodować biegunkę.

Środki przeczyszczające występują w postaci płynów, tabletek, gum, kapsułek, granulek lub proszku.

Suplementy błonnika powodują, że stolec jest bardziej zwarty i łatwiejszy do oddania. Należy pamiętać, że suplementy te mogą również powodować wzdęcia. Przykłady obejmują psyllium (Konsyl, Metamucil), polikarbofil wapnia (FiberCon), błonnik metylocelulozowy (Citrucel).

Środki osmotyczne pomagają stolcowi zatrzymać płyn, dzięki czemu łatwiej jest go wydalić z organizmu. Leki te mogą powodować odwodnienie lub zaburzenia równowagi mineralnej, dlatego powinny być przyjmowane ostrożnie przez osoby starsze, osoby z niewydolnością serca lub nerek. Przykłady obejmują doustny wodorotlenek magnezu (Phillips Milk of Magnesia), cytrynian magnezu, lacitol (Pizensy), laktulozę (Kristalose) i glikol polietylenowy (Miralax).

Środki zmiękczające stolec utrzymują miękkość stolca poprzez wyciąganie wody z jelit. Lekarze zazwyczaj zalecają stosowanie środków zmiękczających stolec osobom, które nie powinny się wysilać podczas korzystania z toalety, zwłaszcza jeśli właśnie przeszły operację lub urodziły dziecko. Przykładami są dokuzynian wapnia (Surfak) i dokuzynian sodu (Colace).

Środki smarujące powlekają stolec, ułatwiając jego oddawanie. Mogą być one sugerowane osobom z niedrożnością odbytu lub odbytnicy.

Stymulujące środki przeczyszczające powodują skurcze jelit, co powoduje przesunięcie stolca. Lekarz może je zalecić, jeśli zaparcie jest poważne, a inne metody leczenia nie przyniosły rezultatu. Mogą one powodować skutki uboczne, takie jak niski poziom potasu. Przykładem jest senna (Ex-Lax, Senokot) i bisakodyl (Correctol, Dacodyl, Dulcolax).

Czopki i lewatywy to środki przeczyszczające, które wprowadza się do odbytu, takie jak mydło, woda z kranu lub zestawy do lewatywy zawierające fosforan/bifosforan sodu (Flot). Chociaż działają one szybciej niż leki doustne, większość ludzi nie lubi ich stosować. Lewatywy Fleet nie są zalecane w przypadku problemów z sercem lub nerkami.

Lekarz prawdopodobnie zaleci zaprzestanie przyjmowania środków przeczyszczających, gdy stolce staną się miękkie i będzie można łatwo załatwić się do toalety.

Jeśli zażywasz środki przeczyszczające od jakiegoś czasu i nie możesz wypróżnić się bez ich użycia, powinieneś porozmawiać z lekarzem.

Poważniejsze przypadki zaparć mogą wymagać leków na receptę, treningu biofeedback (sposób na wyćwiczenie mięśni u osób, które zaciskają je, zamiast się rozluźniać, kiedy idą do łazienki), a nawet operacji. Te metody leczenia wymagają jednak dalszej rozmowy z lekarzem.

Żywność, która pomaga lub szkodzi skurczom brzucha

0

To, co jesz, może mieć wpływ na skurcze – na lepsze lub gorsze. Oto najlepsze i najgorsze potrawy i napoje, które pomogą ci w walce z bólem.

1/11

Kiedy masz skurcze, prawdopodobnie chcesz szybko poczuć ulgę. Okazuje się, że to, co podasz na talerzu, może mieć duży wpływ na Twoje samopoczucie. Odpowiednie pokarmy i napoje mogą pomóc w złagodzeniu bólu, ale inne mogą go pogorszyć.

Pokarmy, które szkodzą: tłuste potrawy

2/11

Jeśli cierpisz na ból brzucha, zrezygnuj z cheeseburgera i frytek. Tłuszcz jest dłużej trawiony przez organizm i może powodować napinanie się jelit oraz skurcze. Pokarmy wysokotłuszczowe mogą także pogarszać stan zespołu jelita drażliwego (IBS). Jest to schorzenie jelit, które dotyka aż 1 na 6 osób. Może powodować wzdęcia, bóle, zaparcia i biegunki.

Pokarmy, które szkodzą: Produkty mleczne

3/11

Zbyt duża ilość nabiału może u niektórych osób wywoływać skurcze żołądka. Dzieje się tak dlatego, że zawiera on pewien rodzaj cukru zwany laktozą, a wiele osób nie wytwarza wystarczającej ilości enzymu, który go trawi. Może to powodować bóle brzucha, wzdęcia i mdłości w ciągu kilku godzin po jedzeniu. Konieczne może być ograniczenie spożycia mleka, sera i innych produktów mlecznych, można też spożywać produkty bezlaktozowe lub przyjmować suplementy enzymatyczne.

Napoje, które szkodzą: kawa i herbata

4/11

Jeśli często cierpisz na bóle brzucha, być może powinieneś ograniczyć spożywanie kawy, herbaty i innych napojów zawierających kofeinę. Kofeina działa jak środek moczopędny, dlatego częściej sikasz. Kofeina może także pobudzać nerwy i sprawiać, że mięśnie się napinają. Oba te czynniki mogą sprzyjać skurczom.

Żywność, która szkodzi: ostra papryka

5/11

Dla wielu osób pikantne potrawy i rozstrój żołądka nie idą w parze. Papryczki chili zawierają substancję zwaną kapsaicyną. Nie tylko powoduje ona pieczenie w ustach, ale może także pobudzać nerwy w jelitach i pogarszać skurcze. Przykład: Badania wykazały, że osoby z IBS odczuwały silniejsze bóle po zjedzeniu pikantnego posiłku z dodatkiem papryki chili.

Żywność, która szkodzi: Płatki zbożowe o wysokiej zawartości błonnika

6/11

Dieta wysokobłonnikowa jest zazwyczaj korzystna. Może ona zapobiegać przybieraniu na wadze, cukrzycy i chorobom serca. Jednak nagły wzrost spożycia błonnika może wywołać skurcze żołądka lub pogorszyć ich przebieg. Twój organizm potrzebuje czasu, by przyzwyczaić się do trawienia gruboziarnistych produktów. Dodawaj do swojej diety 3-5 gramów błonnika tygodniowo, aż osiągniesz zalecaną dawkę 25-35 gramów dziennie.

Żywność, która szkodzi: żywność o wysokiej zawartości sodu

7/11

Dziewięciu na dziesięciu Amerykanów spożywa zbyt dużo soli. Może to zaburzać równowagę elektrolitów, czyli minerałów, które pomagają mięśniom pracować we właściwy sposób. Gdy masz jej za dużo, Twoje ciało może być bardziej podatne na skurcze. Może też powodować wzdęcia. Większość sodu pochodzi z żywności kupowanej w sklepach i restauracjach. Sprawdzaj zawartość sodu na etykietach w sklepie spożywczym i częściej gotuj w domu.

Żywność, która pomaga: Mięta

8/11

Mięta pieprzowa nie tylko odświeża oddech. Według jednego z badań, kapsułki z olejkiem z mięty pieprzowej pomogły w łagodzeniu bólu brzucha i innych objawów u osób z IBS. Można pić herbatę z mięty pieprzowej, ale wykazano, że tylko kapsułki działają. Zrezygnuj z niej, jeśli cierpisz na zgagę, ponieważ mięta pieprzowa może ją pogorszyć. Przed rozpoczęciem przyjmowania jakichkolwiek suplementów porozmawiaj z lekarzem.

Żywność, która pomaga: Ginger

9/11

Korzeń tej rośliny hamuje stany zapalne w organizmie. Może to pomóc w złagodzeniu skurczów żołądka i skurczów menstruacyjnych. Naukowcy odkryli, że przyjmowanie suplementu imbiru w ciągu pierwszych 3-4 dni miesiączki może zmniejszyć bóle menstruacyjne. Dodawaj świeży lub suszony imbir do dań typu „stir-fry” i sosów. Możesz też zaparzyć herbatę z dodatkiem świeżego imbiru.

Napoje, które szkodzą: Alkohol

10/11

Jeśli masz skurcze menstruacyjne, możesz chcieć trzymać się z dala od alkoholu. Alkohol może bowiem sprawić, że ból będzie trwał dłużej. Jest to środek moczopędny, więc częściej siusiasz. To z kolei może doprowadzić do odwodnienia, co z kolei może pogorszyć skurcze. Ponadto zbyt duża ilość alkoholu może obniżyć poziom cukru we krwi, więc możesz czuć się bardziej niespokojny niż zwykle.

Żywność, która pomaga: Tofu

11/11

Badania wykazały, że wapń może łagodzić bóle menstruacyjne. Może to być spowodowane tym, że minerał ten pomaga komórkom mięśniowym pracować prawidłowo. Podobnie jak mleko, jogurt i inne produkty mleczne, tofu zawiera dużo wapnia. Pół filiżanki twardego tofu wystarcza na zaspokojenie jednej czwartej dziennego zapotrzebowania. Inne dobre źródła to wzbogacony sok pomarańczowy i płatki śniadaniowe.

Wizualny przewodnik po przepuklinach

0

Przepukliny często nie powodują wielu objawów, ale mogą prowadzić do poważnych problemów. Skorzystaj z tego pokazu slajdów o lekarzach, aby dowiedzieć się, czego należy szukać i jak są leczone.

1/15

Nawet jeśli nie masz sześciopaku, Twój brzuch nadal ma ściany mięśni, które podtrzymują Cię, pomagają Ci się poruszać i utrzymują wszystko na swoim miejscu. Przepuklina powstaje, gdy część ciała przeciska się przez słaby punkt lub otwór w ścianie mięśniowej. To tak, jakby dętka wybrzuszała się przez otwór w zużytej oponie. Mogą występować różne rodzaje przepuklin, ale większość z nich ma miejsce gdzieś pomiędzy biodrami a klatką piersiową.

Objawy

2/15

Zazwyczaj przepukliny nie bolą – widoczne jest wybrzuszenie lub guzek w brzuchu lub pachwinie. Czasami wybrzuszenie jest widoczne tylko podczas śmiechu, kaszlu lub wysiłku, np. podczas podnoszenia ciężkiego przedmiotu. Często można je wcisnąć z powrotem na miejsce. Możesz także zauważyć:

  • Z czasem wybrzuszenie powiększa się.

  • Masz uczucie pełności.

  • Ból, ucisk lub tępy ból wokół wybrzuszenia

  • Ból podczas podnoszenia czegoś

Przepukliny pachwinowe

3/15

Jest to najczęstszy rodzaj przepukliny. Najczęściej występuje u mężczyzn, ale u kobiet czasami pojawia się w czasie ciąży. Przepuklina powstaje, gdy tłuszcz lub pętla jelitowa wciska się do pachwiny przez słabe miejsce w podbrzuszu. Z przepukliną można się urodzić lub może się ona pojawić w trakcie ciąży:

  • Wiek, ponieważ mięśnie kurczą się z upływem czasu

  • Przewlekły kaszel, np. u osób palących papierosy

  • Wysiłek związany z aktywnością fizyczną lub chodzeniem do toalety

Przepuklina udowa

4/15

Są to przepukliny podobne do przepuklin pachwinowych, ale umiejscowione w innej części pachwiny. Częściej zapadają na nie kobiety. Nie są one częste, ale mogą być niebezpieczne – możesz nie zauważyć żadnych objawów, chyba że mięsień ściśnie otwór, gdy jelito będzie się przez niego przeciskać (tzw. uduszenie). W takim przypadku guzek będzie twardy i tkliwy, a pacjent może odczuwać silny ból brzucha, mieć nudności lub wymioty. Jeśli wystąpią takie objawy, należy natychmiast zwrócić się o pomoc lekarską.

Przepukliny brzuszne

5/15

Przepukliny te powstają między pępkiem a klatką piersiową, kiedy jakaś tkanka lub jelito przebija się przez mięśnie brzucha. Możesz być bardziej narażony na wystąpienie przepukliny, jeśli:

  • Masz znaczną nadwagę

  • Mają kaszel, który nie ustępuje

  • Podnoszenie ciężkich przedmiotów, np. przy pracach budowlanych

  • Mocno się napinać podczas załatwiania się w toalecie

  • Często wymiotować

Przepukliny po nacięciu

6/15

Przepukliny pachwinowe są dość powszechne u osób, które przeszły operację na brzuchu. Dochodzi do nich, gdy tkanka przeciska się przez ranę pooperacyjną przed jej całkowitym zagojeniem. Prawdopodobieństwo wystąpienia przepukliny jest większe, jeśli w trakcie gojenia wystąpią problemy, takie jak infekcja. Jedynym sposobem na ich usunięcie jest ponowna operacja, ale często są one trudne do wyleczenia.

Przepukliny rozworu przełykowego

7/15

W przypadku tego rodzaju przepukliny część żołądka przechodzi przez przeponę do klatki piersiowej (przepona to pas mięśni pomiędzy brzuchem a klatką piersiową). Nie widać wybrzuszenia, ale może pojawić się zgaga, ból w klatce piersiowej i kwaśny smak w ustach. Osoby w wieku 50 lat i starsze oraz kobiety w ciąży są bardziej narażone na ich występowanie. Ciąża może wywierać nacisk na brzuch i osłabiać jego mięśnie. Zazwyczaj leczy się je za pomocą leków i zmiany stylu życia, np. spożywania kilku mniejszych posiłków zamiast trzech dużych lub nie kładzenia się w ciągu 3 godzin po jedzeniu.

Przepukliny u dzieci

8/15

Przepukliny u dzieci to zazwyczaj przepukliny pachwinowe lub pępkowe. Przepukliny pachwinowe są najczęstsze u dzieci urodzonych przedwcześnie i u chłopców, u których jądro nie wpadło do moszny. Przepukliny pępkowe powstają w okolicy pępka. Zazwyczaj nie bolą i mogą wyglądać jak odstający pępek. Często samoistnie wracają na swoje miejsce do 2 roku życia.

Kiedy należy skontaktować się z lekarzem

9/15

Na początku przepuklina może mieć postać niegroźnego wybrzuszenia, ale może się powiększać i zacząć boleć. W niektórych przypadkach może nawet zagrażać życiu. Dlatego nawet jeśli nie wydaje się to niczym poważnym, najlepiej zgłosić się do lekarza, jeśli wystąpią objawy przepukliny, takie jak guzek lub wybrzuszenie, których nie można wyjaśnić.

Kiedy należy udać się na izbę przyjęć

10/15

Jeśli pętla jelita zostanie uwięziona w przepuklinie, mamy do czynienia z poważnym problemem zwanym uwięźnięciem. Blokuje ono przepływ odpadów przez organizm. Jeśli jelito jest mocno uwięzione, przepływ krwi w jelicie może zostać odcięty. W przypadku wystąpienia przepukliny i następujących objawów należy niezwłocznie zwrócić się o pomoc:

  • Wybrzuszenie jest ciemne, purpurowe lub czerwone.

  • Nie można oddawać gazów ani kupy.

  • Masz gorączkę.

  • Ból, który szybko się nasila.

  • Wymiotujesz lub masz rozstrój żołądka.

Testy

11/15

W większości przypadków lekarz może stwierdzić istnienie przepukliny na podstawie badania fizykalnego. Może poprosić pacjenta, aby stał i kaszlał, co ułatwi dostrzeżenie przepukliny, ale to zwykle wszystko. Jeśli lekarz nie jest całkowicie pewny, może zlecić wykonanie badań obrazowych, aby uzyskać lepszy obraz. Mogą one obejmować:

  • Ultradźwięki: Fale dźwiękowe o wysokiej częstotliwości tworzą obraz narządów wewnętrznych.

  • Tomografia komputerowa (CT): Zdjęcia rentgenowskie są wykonywane pod różnymi kątami i łączone w celu uzyskania pełniejszego obrazu.

  • Obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego (MRI): wykorzystuje silny magnes i fale radiowe do uzyskania szczegółowego obrazu.

Leczenie: Uważne oczekiwanie

12/15

Nie zawsze trzeba leczyć przepukliny. Przepukliny pępkowe u dzieci mogą zagoić się samoistnie, dlatego lekarz może zalecić, aby poczekać z leczeniem do około 4 roku życia. W przypadku osób dorosłych, zwłaszcza jeśli operacja może być ryzykowna, lekarz może zalecić obserwację, o ile przepukliny są małe i nie powodują większych problemów.

Leczenie: Chirurgia

13/15

Najczęstszym sposobem leczenia przepukliny jest operacja polegająca na wszczepieniu siatki, która podtrzymuje ścianę wokół brzucha. Możesz zostać poddany operacji otwartej, podczas której lekarz wykonuje długi otwór w skórze, lub operacji laparoskopowej, w której wykorzystuje się kilka mniejszych otworów. Operacja laparoskopowa może przyspieszyć gojenie, ale niektóre badania wykazują, że przepuklina może nieco częściej powracać.

Czy kratownica może pomóc?

14/15

Nie bardzo. To urządzenie z materiału, które nosi się jak opaskę wokół środka ciała lub jak bieliznę, nie poprawi stanu zdrowia. Możesz otrzymać taki przyrząd do noszenia przez krótki czas po operacji – może to sprawić, że będzie Ci wygodniej – ale prawdopodobnie tylko wtedy lekarz będzie Ci go proponował. To samo dotyczy taśm, bandaży i innych środków utrzymujących przepuklinę na miejscu – nie wyleczą one przepukliny ani nie zapobiegną poważniejszym problemom.

Jak zapobiegać przepuklinie?

15/15

Możesz zmniejszyć swoje szanse na wystąpienie przepukliny, jeśli:

  • Porozmawiaj z lekarzem, jeśli masz kaszel lub kichanie, które nie ustępują. Rzucenie palenia pomaga.

  • Jedz owoce, warzywa i produkty pełnoziarniste, aby zachować regularność.

  • Utrzymuj zdrową wagę ciała dzięki diecie i ćwiczeniom.

  • Podczas wykonywania ćwiczeń fizycznych stosuj odpowiednią formę. Na przykład, podnosząc ciężki przedmiot, zginaj się w kolanach, a nie w pasie.

Życie z rurką do karmienia: Jak to wygląda i jak sobie z tym radzić

0

Rurka do karmienia pozwala na kontynuowanie życia, gdy nie można już normalnie jeść i pić. Dowiedz się, jak to wygląda i jak sobie z tym radzić.

Być może cierpisz na chorobę taką jak choroba Parkinsona, która utrudnia ci przeżuwanie lub połykanie. Możesz też cierpieć na poważną chorobę, taką jak rak, i nie masz siły jeść wystarczająco dużo, aby zachować zdrowie. Jeśli pacjent nie jest w stanie jeść i pić tak jak dawniej, rurka do karmienia może pomóc w uzyskaniu potrzebnych składników odżywczych i zmniejszyć ryzyko zakrztuszenia.

W zależności od sytuacji, rurka będzie przebiegać przez nos albo do żołądka lub jelit. Do założenia rurki nosowej nie jest konieczna operacja. Są one często stosowane, gdy potrzeba jest tymczasowa. W przypadku zgłębnika żołądkowego, który jest najbardziej rozpowszechnionym typem, konieczna jest operacja, aby przeprowadzić go przez brzuch.

Rurka do karmienia może być niewygodna, a czasami nawet bolesna. Konieczne będzie dostosowanie pozycji podczas snu i wygospodarowanie dodatkowego czasu na czyszczenie i konserwację zgłębnika oraz na zajęcie się ewentualnymi komplikacjami.

Mimo to większość rzeczy można robić tak, jak dotychczas. Można wychodzić do restauracji z przyjaciółmi, uprawiać seks i ćwiczyć. Rurka do karmienia może pozostać na miejscu tak długo, jak będzie potrzebna. Niektórzy ludzie pozostają przy niej przez całe życie.

Stosowanie i pielęgnacja

Rurki mogą dostarczać pokarm na różne sposoby. Niektóre z nich wykorzystują pompę lub strzykawkę do przetłaczania pokarmu, podczas gdy inne opierają się na sile grawitacji. Twój opiekun domowy – pielęgniarka, dietetyk lub inna pomoc – pokaże Ci, jak używać i dbać o rurki.

Najważniejsze rzeczy, o których należy pamiętać w przypadku większości rodzajów rurek do karmienia, to

Myć ręce. Przed przystąpieniem do pracy z rurką należy użyć płynu do dezynfekcji rąk na bazie alkoholu lub wody z mydłem. Upewnić się, że ręce są suche.

Zapobiegać zatkaniu. Jest to jeden z największych problemów związanych z rurkami do karmienia. Zawsze przepłukuj rurkę zalecaną ilością wody przed i po jej użyciu, również wtedy, gdy używasz jej do przyjmowania leków. Rurkę trzeba przepłukiwać nawet w dni, w których się jej nie używa.

Uważaj na infekcje. Ważne jest, aby miejsce na skórze, przez które przewód przechodzi do żołądka – stomia – było czyste i suche. Codziennie sprawdzaj, czy miejsce to nie jest podrażnione, zaczerwienione, obrzęknięte lub zakażone. Po oczyszczeniu tego miejsca zastosuj maść antybakteryjną.

Dbaj o zęby i dziąsła. Nawet jeśli większość lub całość pożywienia otrzymujesz przez zgłębnik, zdrowie jamy ustnej jest nadal ważne. Codziennie szczotkuj zęby, dziąsła i język, a także nawilżaj usta balsamem lub wazeliną.

Twoja dieta

Prawdopodobnie będziesz używać specjalnego preparatu zawierającego kalorie i składniki odżywcze dostosowane do Ciebie. Można kupić preparat dojelitowy w puszce. Większość z nich jest tak przygotowana, aby dobrze przepływać przez rurkę.

Za zgodą lekarza można przygotować własną formułę w blenderze. Należy upewnić się, że zawiera ona zalecaną ilość kalorii, witamin, minerałów, błonnika i płynów.

Inne płyny również mogą być podawane przez rurkę:

  • Prawie wszystko, co jest przezroczyste, np. woda i woda sodowa

  • Obróbka enzymatyczna

  • Płyny zastępujące elektrolity, np. napoje dla sportowców

  • Soki

Większość leków może być podawana przez rurkę. Niektóre z nich mają postać płynną. Możliwe jest kruszenie lub rozpuszczanie tabletek i wprowadzanie ich do rurki do karmienia, ale najpierw należy porozmawiać z lekarzem.

Czasami mogą wystąpić mdłości, skurcze lub problemy żołądkowe. W takim przypadku lekarz może zasugerować sprawdzenie, czy rurka jest prawidłowo umieszczona, zmianę preparatu lub przepisać leki, które pomogą Ci poczuć się lepiej.

Życie z rurką do karmienia

Kiedy nie możesz jeść tak samo jak inni, może to zmienić Twoje życie towarzyskie i sprawić, że poczujesz się odstawiony na boczny tor. Może brakować Ci smaku jedzenia. Możesz także czuć się skrępowany z powodu swojej rurki. Konieczne może być ponowne przemyślenie sposobu wykonywania codziennych czynności, takich jak spożywanie posiłków w restauracjach i podróżowanie.

Wspólne posiłki. To może być trudne do przystosowania. Jeśli jesteś w podróży, miej przy sobie kartkę wielkości portfela, na której szybko opiszesz, dlaczego nie jesz lub jesz w inny sposób. Jeśli dobrze czujesz się podczas wspólnych posiłków, inni prawdopodobnie też będą się dobrze czuć. Niektórzy podłączają swoją pompę i jedzą razem z innymi. Inni podróżują nawet z mikserem i proszą kuchnię o mieszanie potraw.

Jeśli nie czujesz się komfortowo używając rurki do karmienia w miejscu publicznym, zapytaj kierownika, czy jest jakieś prywatne miejsce, do którego możesz się udać. Zgodnie z ustawą Americans with Disabilities Act restauracja musi spełnić wszelkie rozsądne prośby.

Intymność i seks. Otwarta komunikacja i odrobina planowania mogą pomóc tobie i twojemu partnerowi utrzymać wasz związek emocjonalny i fizyczny na właściwym torze. Na przykład zaplanuj wspólny czas, kiedy nie będziesz przyjmować pokarmu. Jeśli lekarz nie rozmawiał z tobą o seksie, porusz ten temat.

Pozostań aktywny. Karmienie przez rurkę nie musi powstrzymywać Cię od większości aktywności fizycznych. Możesz biegać lub spacerować, ale porozmawiaj z lekarzem o jodze lub innych ćwiczeniach, które ćwiczą mięśnie brzucha. Nawet pływanie jest w porządku, jeżeli miejsce nacięcia zostało zagojone, a woda jest czysta. W przypadku nosowych rurek żywieniowych nie ma ograniczeń dotyczących pływania, poza upewnieniem się, że rurka jest zamknięta, zaciśnięta i nie jest podłączona do pompy żywieniowej. Jeśli w jamie brzusznej znajduje się rurka do karmienia, najlepiej jest korzystać z wody oceanicznej i dobrze utrzymanych basenów prywatnych. Trzymaj się z daleka od jacuzzi, ponieważ roi się w nich od mikroorganizmów, które mogą powodować infekcje.

Poszukaj wsparcia. Rodzina i przyjaciele mogą dodać Ci pewności siebie w przystosowaniu się do nowego życia. Potrzebujesz wsparcia, ale także zachęty do zachowania niezależności. Warto skorzystać z porady i pomocy specjalisty, który pracuje z osobami korzystającymi z rurki do karmienia. Może to być psycholog, pielęgniarka lub inna osoba z otoczenia.