Strona główna Blog Strona 2580

Trzustka (Anatomia człowieka): Obraz, funkcja, warunki, testy, leczenie

0

Strona Anatomia trzustki lekarza zapewnia szczegółowy obraz, definicje i informacje na temat trzustki. Dowiedz się, jakie schorzenia dotykają trzustkę, jakie są jej funkcje i położenie w organizmie.

Źródło obrazu

Widok z przodu trzustki

Trzustka ma około 6 cali długości i znajduje się w tylnej części jamy brzusznej, za żołądkiem. Głowa trzustki znajduje się po prawej stronie jamy brzusznej i jest połączona z dwunastnicą (pierwszym odcinkiem jelita cienkiego) za pomocą małego przewodu zwanego przewodem trzustkowym. Wąski koniec trzustki, zwany ogonem, rozciąga się na lewą stronę ciała.

Choroby trzustki

  • Cukrzyca typu 1: Układ odpornościowy organizmu atakuje i niszczy komórki trzustki wytwarzające insulinę. Aby kontrolować poziom cukru we krwi, konieczne są zastrzyki insuliny przez całe życie.

  • Cukrzyca typu 2: Organizm staje się odporny na działanie insuliny, co powoduje wzrost poziomu cukru we krwi. Trzustka w końcu traci zdolność do odpowiedniej produkcji i uwalniania insuliny, co prowadzi do konieczności stosowania insuliny syntetycznej.

  • Mukowiscydoza: Choroba genetyczna, która wpływa na wiele układów organizmu, w tym zwykle na płuca i trzustkę. Często powoduje problemy trawienne i cukrzycę.

  • Rak trzustki: W trzustce znajduje się wiele różnych typów komórek, z których każdy może dać początek innemu typowi nowotworu. Najczęstszy typ nowotworu wywodzi się z komórek wyściełających przewód trzustkowy. Ponieważ zazwyczaj występuje niewiele wczesnych objawów lub nie ma ich wcale, rak trzustki jest często zaawansowany, zanim zostanie wykryty.

  • Zapalenie trzustki: Trzustka ulega zapaleniu i uszkodzeniu przez własne substancje chemiczne odpowiedzialne za trawienie. Może dojść do obrzęku i obumarcia tkanki trzustki. Chociaż alkohol lub kamienie żółciowe mogą przyczynić się do rozwoju choroby, czasami nigdy nie udaje się znaleźć przyczyny zapalenia trzustki.

  • Pseudocysta trzustkowa: Po przebytym zapaleniu trzustki może powstać wypełniona płynem jama zwana pseudocystą. Pseudocysty mogą ustąpić samoistnie lub mogą wymagać chirurgicznego drenażu.

  • Guz komórek wysepek: Komórki trzustki produkujące hormony namnażają się nieprawidłowo, tworząc łagodny lub nowotworowy guz. Guzy te produkują nadmierne ilości hormonów, a następnie uwalniają je do krwi. Gastrynoma, glukagonomoma i insulinoma to przykłady guzów komórek wysepek.

  • Powiększona trzustka:?Powiększona trzustka występuje rzadko. Może to być niegroźna nieprawidłowość anatomiczna lub objaw autoimmunologicznego zapalenia trzustki.

Testy trzustki

  • Badanie fizykalne: Uciskając środek brzucha, lekarz może sprawdzić, czy nie występują masy lub bóle brzucha. Może również poszukać innych oznak chorób trzustki. Ból trzustki często promieniuje do pleców.

  • USG jamy brzusznej: Badanie ultrasonograficzne jamy brzusznej może wykryć kamienie żółciowe, które mogą blokować odpływ płynu z trzustki. Może również wykazać obecność ropnia lub pseudocysty trzustkowej.

  • Tomografia komputerowa: Za pomocą tomografu komputerowego wykonuje się wiele zdjęć rentgenowskich, a komputer tworzy szczegółowe obrazy trzustki i jamy brzusznej. W celu poprawy jakości obrazu do żył pacjenta może zostać wstrzyknięty barwnik kontrastowy.

  • To badanie obrazowe może pomóc w ocenie stanu zdrowia trzustki. Tomografia komputerowa może wykryć powikłania choroby trzustki, takie jak płyn wokół trzustki, zamknięte zakażenie (ropień) lub nagromadzenie tkanki, płynu i enzymów trzustkowych (pseudocysta trzustkowa).

  • Obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego (MRI): Fale magnetyczne tworzą bardzo szczegółowe obrazy jamy brzusznej. Cholangiopankreatografia rezonansu magnetycznego (MRCP) to badanie MRI, które skupia się na trzustce, wątrobie i układzie żółciowym.

  • Endoskopowa cholangiopankreatografia wsteczna (ERCP): Za pomocą kamery umieszczonej na giętkiej rurce biegnącej od jamy ustnej do jelita lekarz uzyskuje dostęp do obszaru głowy trzustki. Do diagnozowania i leczenia niektórych schorzeń trzustki można użyć niewielkich narzędzi chirurgicznych.

  • Biopsja trzustki: Przy użyciu igły przez skórę lub w drodze zabiegu chirurgicznego pobiera się mały fragment tkanki trzustki w celu wykrycia raka lub innych schorzeń.

  • Endoskopowe badanie ultrasonograficzne: Sonda jest umieszczana na brzuchu, a nieszkodliwe fale dźwiękowe tworzą obraz odbijając się od trzustki i innych narządów. Endoskopowe badanie ultrasonograficzne może wykryć kamienie żółciowe i może być pomocne w diagnozowaniu ciężkiego zapalenia trzustki, gdy inwazyjne badanie, takie jak ECPW, może pogorszyć stan. W tym rodzaju ultrasonografii możliwe jest także wykonanie biopsji lub pobranie próbki trzustki.

  • Amylaza i lipaza: Badania krwi wykazują podwyższone poziomy tych enzymów trzustkowych, co może sugerować zapalenie trzustki.

  • Test na obecność chlorku potu: Bezbolesny prąd elektryczny stymuluje skórę do pocenia się, a następnie mierzony jest poziom chlorków w pocie. Osoby chore na mukowiscydozę często mają wysokie stężenie chlorków w pocie.

  • Badania genetyczne: Wiele różnych mutacji jednego genu może powodować mukowiscydozę. Badania genetyczne mogą pomóc w ustaleniu, czy osoba dorosła jest nosicielem genu, czy też dziecko zachoruje na mukowiscydozę.

  • Cholangiopankreatografia rezonansu magnetycznego (MRCP): Ten rodzaj obrazowania za pomocą rezonansu magnetycznego (MRI) może być stosowany do oglądania dróg żółciowych i przewodu trzustkowego.

  • Test stymulacji wydzielania sekretyny: Sekretyna jest hormonem wytwarzanym przez jelito cienkie. Sekretyna stymuluje trzustkę do uwalniania płynu, który neutralizuje kwas żołądkowy i wspomaga trawienie. Test stymulacji wydzielania sekretyny mierzy, jak dobrze trzustka reaguje na wydzielanie sekretyny. Test ten może być wykonywany w celu określenia aktywności trzustki u osób z chorobami, które wpływają na trzustkę (np. mukowiscydoza lub rak trzustki). Pracownik służby zdrowia umieszcza rurkę w gardle, w żołądku, a następnie w górnej części jelita cienkiego. Sekretyna jest podawana do żyły, a treść wydzieliny dwunastnicy jest aspirowana (usuwana za pomocą ssania) i analizowana przez około 2 godziny.

  • Test na obecność elastazy w kale: Test na obecność elastazy w kale jest kolejnym badaniem czynności trzustki. Mierzy on poziom elastazy, enzymu znajdującego się w płynach produkowanych przez trzustkę. Elastaza trawi (rozkłada) białka. W tym teście próbka kału pacjenta jest analizowana na obecność elastazy.

Leczenie trzustki

  • Insulina: Wstrzyknięcie insuliny pod skórę powoduje, że tkanki organizmu zaczynają wchłaniać glukozę, obniżając poziom cukru we krwi. Insulina może być wytwarzana w laboratorium lub oczyszczana ze źródeł zwierzęcych.

  • Drenaż pseudocysty: Pseudocystę można zdrenować poprzez wprowadzenie rurki lub igły przez skórę do wnętrza pseudocysty. Alternatywnie, pomiędzy torbielą rzekomą a żołądkiem lub jelitem cienkim umieszcza się małą rurkę lub stent, które drenują torbiel.

  • Operacja torbieli rzekomej: Czasami w celu usunięcia torbieli rzekomej konieczna jest operacja. Konieczna może być laparoskopia (wiele małych nacięć) lub laparotomia (jedno większe nacięcie).

  • Resekcja raka trzustki (procedura Whipple’a): Standardowa operacja usunięcia raka trzustki. Podczas zabiegu Whipple’a chirurg usuwa głowę trzustki, pęcherzyk żółciowy i pierwszy odcinek jelita cienkiego (dwunastnicę). W niektórych przypadkach usuwa się również niewielką część żołądka.

  • Enzymy trzustkowe: Osoby z mukowiscydozą lub przewlekłym zapaleniem trzustki często muszą przyjmować doustnie enzymy trzustkowe, aby zastąpić te, których nieprawidłowo funkcjonująca trzustka nie wytwarza.

  • Przeszczepianie trzustki: Trzustka od dawcy narządu jest przeszczepiana osobie chorej na cukrzycę lub mukowiscydozę. U niektórych pacjentów przeszczep trzustki pozwala wyleczyć cukrzycę.

  • Przeszczep komórek wysepek: Komórki wytwarzające insulinę są pobierane z trzustki dawcy i przeszczepiane osobie chorej na cukrzycę typu 1. Ta wciąż eksperymentalna procedura może potencjalnie wyleczyć cukrzycę typu 1.

  • Stentowanie trzustki/endoterapia trzustki: Stent może być umieszczony w wąskim lub zablokowanym przewodzie trzustkowym w celu jego poszerzenia lub odprowadzenia dodatkowego płynu. Stosuje się go również w celu złagodzenia bólu.

Przyczyny, objawy, operacje i inne metody leczenia zapalenia uchyłków i uchyłkowatości jelita grubego

0

Zobacz zdjęcia od lekarza, co dzieje się w jelicie grubym, aby spowodować charakterystyczne woreczki uchyłkowatości, które prowadzą do zapalenia uchyłków. Dowiedz się o objawach, diagnostyce, leczeniu i zapobieganiu chorobie uchyłkowej.

1/13

Czasami w jelicie grubym tworzą się małe, wybrzuszone woreczki (zwane uchyłkami). Stan taki nazywany jest uchyłkowatością. Jeśli woreczki ulegną zapaleniu lub zakażeniu, mamy do czynienia z zapaleniem uchyłków.

Objawy uchyłkowatości i zapalenia uchyłków

2/13

Osoby cierpiące na uchyłkowatość zwykle nie mają zewnętrznych objawów. Symptomy zapalenia uchyłków są bardziej zauważalne. Może wystąpić wzdęcie brzucha, ból i tkliwość, zwykle w lewej części podbrzusza, a także biegunka, dreszcze i niewielka gorączka.

Co powoduje powstawanie uchyłków?

3/13

Przyczyna powstawania uchyłków w jelicie grubym nie jest do końca poznana. Lekarze uważają, że uchyłki tworzą się, gdy obszary o wysokim ciśnieniu wewnątrz okrężnicy napierają na słabe miejsca w jej ścianie. Uchyłki te występują najczęściej w dolnej części jelita grubego (tzw. okrężnicy esowatej).

Uchyłkowatość a zapalenie uchyłków

4/13

Uchyłkowatość jest bardzo powszechna i większość ludzi nigdy nie wie, że ją ma. Choroba ta występuje u połowy osób w wieku powyżej 60 lat. Ale tylko u 10%-25% osób rozwija się zapalenie uchyłków. Zapalenie uchyłków rozwija się zazwyczaj, gdy dochodzi do zapalenia woreczków, które są zablokowane przez odpady, co prowadzi do rozerwania ściany jelita i zakażenia.

Krwawienie z uchyłków

5/13

Gdy pomiędzy woreczkiem a naczyniem krwionośnym powstanie otwór, może dojść do krwawienia. Może to spowodować nagłe pojawienie się dużej ilości krwi w stolcu. Stan ten jest zwykle bezbolesny, a krwawienie zwykle ustępuje samoistnie. Jednak w rzadkich przypadkach krwawienie może być na tyle poważne, że wymaga transfuzji lub operacji. W przypadku wystąpienia krwawienia należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Co ma z tym wspólnego błonnik?

6/13

Dieta uboga w błonnik jest powiązana z uchyłkowatością jelita grubego. Naukowcy nie są pewni, dlaczego tak się dzieje. Zwiększenie ilości błonnika w diecie może pomóc w zapobieganiu zaparciom i może zmniejszyć ryzyko wystąpienia bolesnych uchyłków w jelicie grubym.

Wybrane produkty o wysokiej zawartości błonnika

7/13

Na szczęście nie trzeba długo szukać, by znaleźć mnóstwo produktów bogatych w błonnik pokarmowy. Błonnik znajduje się w owocach, warzywach, pełnych ziarnach i roślinach strączkowych (suszona fasola, groch i soczewica). Dokonuj mądrych wyborów żywieniowych, włączając w to brązowy ryż i pełnoziarnisty makaron zamiast zwykłego. Dodawaj warzywa do swoich ulubionych potraw – pizzy, gulaszu i sosu do spaghetti. Amerykańskie Stowarzyszenie Dietetyczne zaleca, by kobiety spożywały około 25 gramów błonnika, a mężczyźni około 38 gramów każdego dnia.

Diagnozowanie choroby uchyłkowej

8/13

Ponieważ uchyłkowatość jelit zwykle nie powoduje objawów, często diagnozuje się ją dopiero wtedy, gdy pacjent zgłasza się do lekarza z innego powodu. Uchyłki (na zdjęciu w kolorze żółtym) można zobaczyć na zdjęciu rentgenowskim lub podczas kolonoskopii. Jeśli zapalenie uchyłków prowadzi do powstania bolesnego ropnia, badanie ultrasonograficzne i tomografia komputerowa jamy brzusznej i miednicy mogą wykazać obecność ropnej wydzieliny.

Leczenie uchyłkowatości jelit

9/13

U większości pacjentów z uchyłkowatością jelita grubego objawy są minimalne lub nie występują wcale i nie wymagają szczególnego leczenia. Zaleca się stosowanie diety wysokobłonnikowej i suplementów błonnika, aby zapobiec zaparciom i powstawaniu kolejnych uchyłków.

Leczenie zapalenia uchyłków

10/13

Jeśli objawy zapalenia uchyłków – ból brzucha, skurcze i gorączka – są łagodne, zwykle wystarczają antybiotyki podawane doustnie. Jeśli ból jest silniejszy, można zalecić dietę płynną, aby umożliwić jelitu grubemu i jelitom powrót do zdrowia. Jeśli ból jest coraz silniejszy, występuje wysoka gorączka lub niemożność picia płynów, konieczny może być pobyt w szpitalu, podawanie antybiotyków dożylnie oraz zakaz jedzenia i picia przez kilka dni.

Powikłania zapalenia uchyłków

11/13

Jeśli zapalenie uchyłków prowadzi do rozerwania ściany jelita, jak na zdjęciu, ropa może wyciekać do jamy brzusznej, powodując zapalenie otrzewnej (bolesne zakażenie jamy brzusznej), ropnie, niedrożność jelit i otwór (zwany przetoką) między jelitem a drogami moczowymi lub innym narządem w jamie brzusznej lub miednicy.

Kiedy konieczna jest operacja

12/13

Zapalenie uchyłków, które nie reaguje na leczenie farmakologiczne, wymaga operacji. Operacja zwykle polega na odprowadzeniu ropnej wydzieliny i usunięciu odcinka okrężnicy zawierającego uchyłek. Usunięcie krwawiących uchyłków jest konieczne u pacjentów z uporczywym krwawieniem. Operacja może być również konieczna w przypadku uchyłków, które ulegają erozji do pęcherza moczowego, powodując ciężkie, nawracające infekcje moczu i oddawanie gazów podczas oddawania moczu, a także w celu leczenia niedrożności jelit.

Zapobieganie zapaleniu uchyłków jelita grubego?

13/13

Raz uformowane uchyłki są trwałe. Nie znaleziono sposobu leczenia, który zapobiegałby powikłaniom choroby uchyłkowej. Jednak dieta bogata w błonnik zwiększa objętość stolca i zapobiega zaparciom, co może pomóc w łagodzeniu objawów. A co z nasionami i orzechami? Nie ma dowodów na to, że te produkty spożywcze powodują zaostrzenie zapalenia uchyłków. Jeśli jednak czujesz, że wywołują one objawy, jedz zamiast nich inne pokarmy o wysokiej zawartości błonnika. Pomocne może być także picie dużej ilości wody i regularne ćwiczenia fizyczne.

Jelita (anatomia): Obraz, funkcja, położenie, warunki

0

Strona anatomii jelit doktora zapewnia szczegółowy obraz i definicję jelit. Dowiedz się o jego częściach, położeniu w organizmie, funkcji i stanach chorobowych, które wpływają na jelita.

Źródło obrazu

Jelita są długą, ciągłą rurą biegnącą od żołądka do odbytu. W jelitach zachodzi większość procesów wchłaniania składników odżywczych i wody. Do jelit zalicza się jelito cienkie, jelito grube i odbytnicę.

Jelito cienkie ma około 20 stóp długości i około cala średnicy. Jego zadaniem jest wchłanianie większości składników odżywczych z tego, co jemy i pijemy. Jelito cienkie, które dzieli się na dwunastnicę, jelito czcze i jelito kręte, jest wyścielone aksamitną tkanką.

Jelito grube (okrężnica lub jelito grube) ma około 5 stóp długości i około 3 cale średnicy. Okrężnica wchłania wodę z odpadów, tworząc stolec. Kiedy stolec dostaje się do odbytnicy, nerwy wywołują chęć wypróżnienia się.

Choroby jelit

  • Grypa żołądkowa (enteritis): Zapalenie jelita cienkiego. Częstą przyczyną są zakażenia (wirusami, bakteriami lub pasożytami).

  • Rak jelita cienkiego: Rzadko rak może dotyczyć jelita cienkiego. Istnieje wiele typów raka jelita cienkiego, który powoduje około 1100 zgonów rocznie.

  • Celiakia: Alergia” na gluten (białko znajdujące się w większości pieczywa) powoduje, że jelito cienkie nie wchłania prawidłowo składników odżywczych. Typowymi objawami są bóle brzucha i utrata wagi.

  • Guz rakowiaka: Łagodna lub złośliwa narośl w jelicie cienkim. Najczęstszymi objawami są biegunka i zaczerwienienie skóry.

  • Niedrożność jelit: Odcinek jelita cienkiego lub grubego może ulec zablokowaniu, skręceniu lub po prostu przestać działać. Objawy to rozdęcie brzucha, ból, zaparcia i wymioty.

  • Zapalenie jelita grubego: Zapalenie jelita grubego. Najczęstszą przyczyną są choroby zapalne jelit lub zakażenia.

  • Uchyłkowatość: Małe, słabe miejsca w mięśniowej ścianie jelita grubego pozwalają wyściółce okrężnicy wystawać na zewnątrz, tworząc małe woreczki zwane uchyłkami. Uchyłki zwykle nie powodują żadnych problemów, ale mogą krwawić lub ulec zapaleniu.

  • Zapalenie uchyłków: W przypadku zapalenia lub zakażenia uchyłków dochodzi do zapalenia uchyłków. Typowymi objawami są bóle brzucha i zaparcia.

  • Krwawienie z okrężnicy (hemorrhage): Wiele potencjalnych problemów z jelitem grubym może powodować krwawienie. Gwałtowne krwawienie jest widoczne w stolcu, ale bardzo powolne krwawienie może nie być widoczne.

  • Choroba zapalna jelit: Nazwa określająca chorobę Leśniowskiego-Crohna lub wrzodziejące zapalenie jelita grubego. Oba schorzenia mogą powodować zapalenie jelita grubego (colitis).

  • Choroba Leśniowskiego-Crohna: Stan zapalny, który zwykle dotyczy okrężnicy i jelit. Objawami są ból brzucha i biegunka (może być krwista).

  • Wrzodziejące zapalenie jelita grubego: Stan zapalny, który zwykle dotyczy okrężnicy i odbytnicy. Podobnie jak w przypadku choroby Leśniowskiego-Crohna, częstym objawem wrzodziejącego zapalenia jelita grubego jest krwawa biegunka.

  • Biegunka: Częste, luźne lub wodniste stolce są powszechnie nazywane biegunką. Większość biegunek jest spowodowana ograniczonymi w czasie, łagodnymi infekcjami jelita grubego lub cienkiego.

  • Salmonelloza: Bakterie salmonelli mogą zanieczyścić żywność i zainfekować jelito. Salmonella powoduje biegunkę i skurcze żołądka, które zwykle ustępują bez leczenia.

  • Shigelloza: Bakterie Shigella mogą zanieczyścić żywność i zainfekować jelito. Objawy obejmują gorączkę, skurcze żołądka i biegunkę, która może być krwawa.

  • Biegunka podróżnych: Wiele różnych bakterii powszechnie zanieczyszcza wodę lub żywność w krajach rozwijających się. Objawem są luźne stolce, którym czasami towarzyszą nudności i gorączka.

  • Polipy jelita grubego: Polipy to narośla wewnątrz jelita grubego. W tych guzach po wielu latach może rozwinąć się rak jelita grubego.

  • Rak okrężnicy: Rak jelita grubego dotyka co roku ponad 100 000 Amerykanów. Większości przypadków raka jelita grubego można zapobiec dzięki regularnym badaniom przesiewowym.

  • Rak odbytnicy: Rak okrężnicy i odbytnicy są podobne pod względem rokowania i leczenia. Lekarze często traktują je łącznie jako raka jelita grubego.

  • Zaparcia: Gdy wypróżnienia są rzadkie lub utrudnione.

  • Zespół jelita drażliwego (IBS): Zespół jelita drażliwego, znany również jako IBS, to zaburzenie jelitowe, które powoduje drażliwy ból lub dyskomfort w jamie brzusznej, skurcze lub wzdęcia oraz biegunkę lub zaparcia.

  • Wypadnięcie odbytnicy: Część lub cała ściana odbytnicy może się przesunąć, czasami wychodząc z odbytu, podczas wysiłku podczas wypróżnienia.

  • Wgłobienie: Jelito cienkie, występujące głównie u dzieci, może zapaść się w sobie jak teleskop. Jeśli nie jest leczone, może zagrażać życiu.

Testy jelitowe

  • Endoskopia kapsułkowa: Osoba połyka kapsułkę, w której znajduje się kamera. Kamera wykonuje zdjęcia ewentualnych problemów w jelicie cienkim, przesyłając obrazy do odbiornika noszonego na pasku osoby

  • Górna endoskopia, EGD (esophagogastroduodenoskopia): Elastyczna rurka z kamerą na końcu (endoskop) jest wprowadzana przez usta. Endoskop umożliwia zbadanie dwunastnicy, żołądka i przełyku.

  • Kolonoskopia: Endoskop jest wprowadzany do odbytnicy i przesuwany przez okrężnicę. Za pomocą kolonoskopu lekarz może zbadać całą okrężnicę.

  • Wirtualna kolonoskopia: Badanie, w którym aparat rentgenowski i komputer tworzą obrazy wnętrza jelita grubego. Jeśli wykryte zostaną problemy, zwykle konieczne jest wykonanie tradycyjnej kolonoskopii.

  • Badanie na obecność krwi utajonej w kale: Badanie na obecność krwi w stolcu. Jeśli w stolcu znajduje się krew, konieczne może być wykonanie kolonoskopii w celu znalezienia jej źródła.

  • Sigmoidoskopia: Endoskop jest wprowadzany do odbytnicy i przesuwany przez lewą część okrężnicy. Sigmoidoskopia nie może być stosowana do oglądania środkowej i prawej części okrężnicy.

  • Biopsja jelita grubego: podczas kolonoskopii może zostać pobrany do badania mały fragment tkanki jelita grubego. Biopsja jelita grubego może pomóc w rozpoznaniu raka, infekcji lub zapalenia.

Leczenie jelit

  • Środki przeciwbiegunkowe: Różne leki mogą spowolnić biegunkę, zmniejszając dyskomfort. Zmniejszenie biegunki nie spowalnia powrotu do zdrowia w przypadku większości chorób biegunkowych.

  • Środki zmiękczające stolec: Leki dostępne bez recepty i na receptę mogą zmiękczyć stolec i zmniejszyć zaparcia.

  • Środki przeczyszczające: Leki mogą złagodzić zaparcia na różne sposoby, w tym poprzez stymulację mięśni jelit i zwiększenie ilości wody.

  • Lewatywa: Termin oznaczający wpychanie płynu do jelita grubego przez odbyt. Lewatywy mogą dostarczać leki stosowane w leczeniu zaparć lub innych schorzeń jelita grubego.

  • Kolonoskopia: Za pomocą narzędzi wprowadzanych przez endoskop lekarz może leczyć niektóre schorzenia jelita grubego. Za pomocą kolonoskopii można leczyć krwawienie, polipy lub raka.

  • Polipektomia: Podczas kolonoskopii usunięcie polipa jelita grubego nazywane jest polipektomią.

  • Operacja jelita grubego: Za pomocą operacji otwartej lub laparoskopowej można usunąć część lub całość okrężnicy (kolektomia). Może to być wykonane w przypadku poważnego krwawienia, raka lub wrzodziejącego zapalenia jelita grubego.

Pęcherzyk żółciowy: Obraz, definicja, problemy, badania i funkcje

0

Pęcherzyk żółciowy jest narządem w układzie pokarmowym człowieka. Dowiedz się więcej o jego funkcji, umiejscowieniu w organizmie i schorzeniach, które wpływają na pęcherzyk żółciowy, a także o badaniach i leczeniu schorzeń pęcherzyka żółciowego u lekarza.

Źródło obrazu

Widok pęcherzyka żółciowego z przodu

Pęcherzyk żółciowy to mały woreczek, który znajduje się tuż pod wątrobą. W pęcherzyku żółciowym przechowywana jest żółć produkowana przez wątrobę. Po posiłku pęcherzyk żółciowy jest pusty i płaski, jak opróżniony balon. Przed posiłkiem pęcherzyk żółciowy może być pełen żółci i mieć wielkość małej gruszki.

W odpowiedzi na sygnały, pęcherzyk żółciowy wyciska zmagazynowaną żółć do jelita cienkiego przez serię przewodów zwanych przewodami. Żółć pomaga trawić tłuszcze, ale sam pęcherzyk żółciowy nie jest niezbędny. Usunięcie pęcherzyka żółciowego u zdrowej osoby zwykle nie powoduje żadnych widocznych problemów ze zdrowiem lub trawieniem, ale może wiązać się z niewielkim ryzykiem biegunki i złego wchłaniania tłuszczów.

Więcej informacji na temat podstaw pęcherzyka żółciowego można znaleźć w filmach wideo z udziałem lekarzy.

Choroby pęcherzyka żółciowego

  • Kamica żółciowa (cholelithiasis): Z niejasnych przyczyn substancje zawarte w żółci mogą krystalizować się w pęcherzyku żółciowym, tworząc kamienie żółciowe. Powszechnie występujące i zwykle nieszkodliwe, kamienie żółciowe mogą czasami powodować ból, nudności lub zapalenie.

  • Zapalenie pęcherzyka żółciowego: Zakażenie pęcherzyka żółciowego, często spowodowane kamieniem żółciowym w pęcherzyku. Zapalenie pęcherzyka żółciowego powoduje silny ból i gorączkę, a w przypadku kontynuacji lub nawrotu infekcji może wymagać operacji.

  • Rak pęcherzyka żółciowego: Rak pęcherzyka żółciowego, choć rzadki, może zaatakować pęcherzyk żółciowy. Jest on trudny do zdiagnozowania i zwykle wykrywany w późnym stadium, kiedy pojawiają się objawy. Objawy mogą przypominać objawy kamicy żółciowej.

  • Zapalenie trzustki wywołane kamieniem żółciowym: Uszkodzony kamień żółciowy blokuje przewody odprowadzające trzustkę. W wyniku tego dochodzi do zapalenia trzustki, co jest poważnym stanem.

Badania pęcherzyka żółciowego

  • USG jamy brzusznej: nieinwazyjne badanie, w którym sonda umieszczona na skórze odbija fale dźwiękowe o wysokiej częstotliwości od struktur znajdujących się w brzuchu. USG jest doskonałym badaniem w kierunku kamicy żółciowej oraz do sprawdzania ściany pęcherzyka żółciowego.

  • Skan HIDA (cholescyntygrafia): W tym badaniu medycyny nuklearnej dożylnie wstrzykuje się radioaktywny barwnik, który jest wydzielany do żółci. Zapalenie pęcherzyka żółciowego jest prawdopodobne, jeśli badanie wykaże, że żółć nie przedostaje się z wątroby do pęcherzyka żółciowego.

  • Endoskopowa cholangiopankreatografia wsteczna (ERCP): Za pomocą giętkiej rurki wprowadzanej przez usta, przez żołądek i do jelita cienkiego lekarz może zobaczyć przez rurkę i wstrzyknąć barwnik do dróg żółciowych. W trakcie ECPW do leczenia niektórych schorzeń dróg żółciowych można użyć niewielkich narzędzi chirurgicznych.

  • Cholangiopankreatografia rezonansu magnetycznego (MRCP): Za pomocą skanera MRI uzyskuje się obrazy dróg żółciowych, trzustki i pęcherzyka żółciowego o wysokiej rozdzielczości. Obrazy MRCP pomagają w prowadzeniu dalszych badań i leczenia.

  • Endoskopowe badanie ultrasonograficzne: Przez usta do jelit wprowadza się maleńką sondę ultrasonograficzną umieszczoną na końcu giętkiej rurki. Endoskopowe badanie ultrasonograficzne może pomóc w wykryciu kamicy żółciowej i kamicy żółciowej w zapaleniu trzustki.

  • Badanie rentgenowskie jamy brzusznej: Zdjęcia rentgenowskie, choć mogą być wykorzystywane do wykrywania innych problemów w jamie brzusznej, na ogół nie są w stanie zdiagnozować choroby pęcherzyka żółciowego. Mogą one jednak wykryć kamienie żółciowe.

Leczenie pęcherzyka żółciowego

  • Operacja pęcherzyka żółciowego (cholecystektomia): Chirurg usuwa pęcherzyk żółciowy, stosując laparoskopię (kilka małych cięć) lub laparotomię (tradycyjna otwarta operacja z większym nacięciem).

  • Antybiotyki: W zapaleniu pęcherzyka żółciowego może wystąpić zakażenie. Chociaż antybiotyki zazwyczaj nie leczą zapalenia pęcherzyka żółciowego, mogą zapobiec rozprzestrzenianiu się infekcji.

  • Chemioterapia i radioterapia: Po operacji raka pęcherzyka żółciowego może być zastosowana chemioterapia i radioterapia, aby zapobiec nawrotowi nowotworu.

  • Kwas ursodeoksycholowy: U osób z problemami spowodowanymi przez kamienie żółciowe, które nie są dobrymi kandydatami do operacji, można zastosować ten doustny lek. Kwas ursodeoksycholowy może pomóc rozpuścić małe cholesterolowe kamienie żółciowe i zmniejszyć objawy. Innym lekiem doustnym jest chenodiol.

  • Litotrypsja pozaustrojową falą uderzeniową: Fale uderzeniowe o wysokiej energii są emitowane z urządzenia przez ścianę jamy brzusznej, rozbijając kamienie żółciowe. Litotrypsja jest skuteczna, jeśli występuje tylko kilka małych kamieni żółciowych.

  • Kontaktowe rozpuszczanie w rozpuszczalniku: Przez skórę do pęcherzyka żółciowego wprowadza się igłę i wstrzykuje substancje chemiczne, które rozpuszczają kamienie żółciowe. Technika ta jest rzadko stosowana.

Dodatek (anatomia): Obraz wyrostka robaczkowego, położenie, definicja, funkcja, warunki, testy i leczenie

0

Lekarze Strona anatomii Appendix zawiera szczegółowe obrazy, definicje i informacje na temat wyrostka robaczkowego. Dowiedz się o jego funkcji, częściach, umiejscowieniu w organizmie i schorzeniach, które wpływają na wyrostek robaczkowy, a także o testach i sposobach leczenia schorzeń wyrostka robaczkowego.

Źródło obrazu

Widok z przodu załącznika

Wyrostek robaczkowy znajduje się w miejscu połączenia jelita cienkiego i grubego. Jest to cienka rurka o długości około 4 cali. Normalnie wyrostek robaczkowy znajduje się w prawej dolnej części brzucha.

Funkcja wyrostka robaczkowego nie jest znana. Jedna z teorii głosi, że wyrostek działa jako magazyn dobrych bakterii, które odbudowują układ trawienny po przebytych chorobach biegunkowych. Inni eksperci uważają, że wyrostek robaczkowy jest po prostu bezużyteczną pozostałością z naszej ewolucyjnej przeszłości. Chirurgiczne usunięcie wyrostka robaczkowego nie powoduje żadnych zauważalnych problemów zdrowotnych.

Warunki związane z wyrostkiem robaczkowym

  • Zapalenie wyrostka robaczkowego: Z niejasnych przyczyn wyrostek robaczkowy często ulega zapaleniu, zakażeniu i może pęknąć. Powoduje to silny ból w prawej dolnej części brzucha, a także nudności i wymioty.

  • Nowotwory wyrostka robaczkowego: Guzy rakowate wydzielają substancje chemiczne, które powodują okresowe zaczerwienienie, świszczący oddech i biegunkę. Guzy nabłonkowe to narośla w wyrostku robaczkowym, które mogą być łagodne lub nowotworowe. Guzy wyrostka robaczkowego występują rzadko.

Dodatek Testy

  • Badanie lekarskie: Pierwotny test na zapalenie wyrostka robaczkowego – proste badanie brzucha – jest nadal ważny w stawianiu diagnozy. Zmiany w badaniu jamy brzusznej pomagają lekarzom stwierdzić, czy zapalenie wyrostka robaczkowego postępuje.

  • Tomografia komputerowa (CT): W tomografii komputerowej do tworzenia szczegółowych obrazów wykorzystuje się promieniowanie rentgenowskie i komputer. W przypadku zapalenia wyrostka robaczkowego tomografia komputerowa może uwidocznić stan zapalny wyrostka oraz to, czy doszło do jego pęknięcia.

  • Ultradźwięki: Badanie ultrasonograficzne wykorzystuje fale dźwiękowe do wykrywania objawów zapalenia wyrostka robaczkowego, takich jak obrzęk wyrostka.

  • Pełna morfologia krwi (CBC): W badaniu krwi w przebiegu zapalenia wyrostka robaczkowego często stwierdza się zwiększoną liczbę białych krwinek – oznakę infekcji i stanu zapalnego.

  • Inne badania obrazowe: W przypadku podejrzenia rzadkiego guza wyrostka robaczkowego, można go zlokalizować za pomocą badań obrazowych. Należą do nich rezonans magnetyczny (MRI), pozytonowa tomografia emisyjna (PET) i tomografia komputerowa (CT).

Dodatek Leczenie

  • Wyrostek robaczkowy: Operacja jest jedynym sposobem leczenia zapalenia wyrostka robaczkowego. Lekarz może zastosować technikę tradycyjną (jedno duże cięcie) lub laparoskopię (kilka małych cięć i użycie kamery do obejrzenia wnętrza). Operacja jest również konieczna w celu usunięcia guza wyrostka robaczkowego. Jeśli guz jest duży, może wymagać bardziej agresywnej operacji z usunięciem części okrężnicy.

  • Antybiotyki: Podczas gdy diagnoza jest wątpliwa, antybiotyki leczą wszelkie potencjalne zakażenia, które mogą być przyczyną objawów. Ogólnie rzecz biorąc, same antybiotyki nie są w stanie skutecznie wyleczyć zapalenia wyrostka robaczkowego.

Najlepsze artykuły o zdrowiu układu trawiennego w 2008 roku: Wybór czytelników

0

Twój żołądek. Nie możesz bez niego żyć, ale dlaczego sprawia Ci tyle kłopotów? Czytelnicy, którzy chcieli się tego dowiedzieć, uznali tę historię za najlepszą w 2008 roku.

Najlepsze artykuły o zdrowiu układu trawiennego w 2008 roku: Wybór czytelników

Oto 10 najczęściej oglądanych artykułów na temat układu pokarmowego w tym roku.

Od lekarza Archiwum

Twój żołądek. Nie możesz bez niego żyć, ale dlaczego sprawia Ci tyle kłopotów? Czytelnicy, którzy chcieli się tego dowiedzieć, uczynili z tego tematu najważniejszą historię 2008 roku.

Oto inne tematy, które znalazły się wśród 10 najczęściej oglądanych artykułów o trawieniu w 2008 roku w serwisie Doctor.

  • 9 zaskakujących faktów o twoim żołądku

  • Burczenia, gazy, bulgotanie: Radzenie sobie z kłopotliwymi dolegliwościami

  • 10 pokarmów powodujących zgagę

  • Zgaga: Żywność, której należy unikać

  • Producent jogurtu pozwany za oświadczenia zdrowotne

  • Wrzodziejące zapalenie jelita grubego: Objawy i leczenie

  • Nauka życia z celiakią

  • C. Diff Epidemia: Robak jelitowy staje się bardziej zabójczy

  • Nowe wskazówki dotyczące celiakii znalezione w genach

  • Orzechy nie zwiększają ryzyka zapalenia uchyłków jelita grubego

  • Obraz anatomii okrężnicy człowieka i typowe choroby okrężnicy

    0

    Strona anatomii okrężnicy lekarza zawiera szczegółowy obraz i definicję okrężnicy. Dowiedz się o jego funkcji, lokalizacji i warunkach, które wpływają na okrężnicę.

    Źródło obrazu

    Okrężnica nazywana jest również jelitem grubym. Jelito kręte (ostatnia część jelita cienkiego) łączy się z jelitem ślepym (pierwsza część okrężnicy) w prawej dolnej części brzucha. Pozostała część okrężnicy jest podzielona na cztery części:

    ? Okrężnica wstępująca biegnie w górę po prawej stronie jamy brzusznej. Okrężnica poprzeczna biegnie w poprzek jamy brzusznej. Okrężnica zstępująca biegnie w dół po lewej stronie brzucha. Okrężnica esowata jest krótką, zakrzywioną częścią okrężnicy, tuż przed odbytnicą.

    Okrężnica usuwa wodę, sól i niektóre składniki odżywcze, tworząc stolec. Mięśnie otaczają ściany okrężnicy, ściskając jej zawartość. Miliardy bakterii pokrywają okrężnicę i jej zawartość, żyjąc w zdrowej równowadze z ciałem.

    Warunki życia w okrężnicy

    • Zapalenie okrężnicy: Zapalenie jelita grubego. Najczęstszą przyczyną są choroby zapalne jelit lub zakażenia.

    • Uchyłkowatość: Małe, słabe miejsca w mięśniowej ścianie jelita grubego pozwalają wyściółce okrężnicy wystawać na zewnątrz, tworząc małe woreczki zwane uchyłkami. Uchyłki zwykle nie powodują żadnych problemów, ale mogą krwawić, ulec zapaleniu lub zakażeniu.

    • Zapalenie uchyłków: W przypadku zapalenia lub zakażenia uchyłków dochodzi do zapalenia uchyłków. Typowymi objawami są ból brzucha, gorączka i zaparcia.

    • Krwawienie z okrężnicy (hemorrhage): Wiele potencjalnych problemów z jelitem grubym może powodować krwawienie. Gwałtowne krwawienie jest widoczne w stolcu, ale bardzo powolne krwawienie może nie być widoczne.

    • Choroba zapalna jelit: Nazwa określająca chorobę Leśniowskiego-Crohna lub wrzodziejące zapalenie jelita grubego. Oba schorzenia mogą powodować zapalenie jelita grubego (colitis).

    • Choroba Leśniowskiego-Crohna: Stan zapalny, który zwykle dotyczy okrężnicy i jelit. Objawami są ból brzucha i biegunka (może być krwista).

    • Wrzodziejące zapalenie jelita grubego: Stan zapalny, który zwykle dotyczy okrężnicy i odbytnicy. Podobnie jak w przypadku choroby Leśniowskiego-Crohna, częstym objawem wrzodziejącego zapalenia jelita grubego jest krwawa biegunka.

    • Biegunka: Częste, luźne lub wodniste stolce są powszechnie nazywane biegunką. Większość biegunek jest spowodowana ograniczonymi w czasie, łagodnymi infekcjami jelita grubego lub cienkiego.

    • Salmonelloza: Bakteria Salmonella może zanieczyszczać żywność i zakażać jelita. Salmonella powoduje biegunkę i skurcze żołądka, które zwykle ustępują bez leczenia.

    • Shigelloza: Bakteria Shigella może być skażona żywnością i zaatakować jelito grube. Objawy obejmują gorączkę, skurcze żołądka i biegunkę, która może być krwawa.

    • Biegunka podróżnych: Wiele różnych bakterii powszechnie zanieczyszcza wodę lub żywność w krajach rozwijających się. Objawami są luźne stolce, którym czasami towarzyszą nudności i gorączka.

    • Polipy jelita grubego: Polipy to małe narośla. Niektóre z nich przekształcają się w raka, ale trwa to bardzo długo. Usunięcie ich może zapobiec wielu nowotworom jelita grubego.

    • Rak okrężnicy: Rak jelita grubego dotyka co roku ponad 100 000 Amerykanów. Większości przypadków raka jelita grubego można zapobiec dzięki regularnym badaniom przesiewowym.

    Testy okrężnicy

    • Kolonoskopia: Endoskop (giętka rurka z kamerą na końcu) jest wprowadzany do odbytnicy i przesuwany przez okrężnicę. Lekarz może zbadać całą okrężnicę za pomocą kolonoskopu. Badanie to jest wykorzystywane do badań przesiewowych w kierunku raka jelita grubego i chorób zapalnych jelit.

    • Biopsja jelita grubego: podczas kolonoskopii może zostać pobrany do badania niewielki fragment tkanki jelita grubego. Biopsja jelita grubego może pomóc w rozpoznaniu raka, infekcji lub zapalenia.

    • Test immunochemiczny kału (FIT): Badanie to polega na poszukiwaniu krwi utajonej w stolcu, co jest oznaką uszkodzonych naczyń krwionośnych w polipach jelita grubego lub raku.

    • Wielocelowy test DNA kału: Test ten wykrywa krew utajoną w stolcu oraz nieprawidłowe DNA.

    • Wirtualna kolonoskopia: Badanie, podczas którego za pomocą aparatu rentgenowskiego i komputera tworzone są obrazy wnętrza jelita grubego. Jeśli wykryte zostaną problemy, zwykle konieczne jest wykonanie tradycyjnej kolonoskopii.

    • Badanie na obecność krwi utajonej w stolcu: Badanie na obecność krwi w stolcu. Jeśli w stolcu znajduje się krew, konieczne może być wykonanie kolonoskopii w celu znalezienia jej źródła.

    • Sigmoidoskopia: Endoskop jest wprowadzany do odbytnicy i przesuwany przez lewą część okrężnicy. Sigmoidoskopia nie może być stosowana do oglądania środkowej i prawej części okrężnicy.

    Leczenie okrężnicy

    • Środki przeciwbiegunkowe: Różne leki mogą spowolnić biegunkę, zmniejszając dyskomfort. Zmniejszenie biegunki nie spowalnia powrotu do zdrowia w przypadku większości chorób biegunkowych.

    • Środki zmiękczające stolec: Leki dostępne bez recepty i na receptę mogą zmiękczyć stolec; środki zmiękczające stolec mogą wpływać na zaparcia, ale nie zawsze.

    • Środki przeczyszczające: Leki i zioła oraz niektóre sole mogą stymulować mięśnie jelit lub wprowadzić do jelit więcej wody, aby złagodzić zaparcia. Niektóre środki przeczyszczające nie są bezpieczne przy długotrwałym stosowaniu.

    • Lewatywa: Termin oznaczający wpychanie płynu do jelita grubego przez odbyt. Lewatywy mogą dostarczać leki stosowane w leczeniu zaparć lub innych schorzeń jelita grubego.

    • Kolonoskopia: Za pomocą narzędzi umieszczonych na końcówce endoskopu lekarz może leczyć niektóre schorzenia jelita grubego. Za pomocą kolonoskopii można leczyć krwawienie, polipy lub raka.

    • Polipektomia: Podczas kolonoskopii usunięcie polipa jelita grubego nazywane jest polipektomią.

    • Operacja jelita grubego: Za pomocą operacji otwartej lub laparoskopowej można usunąć część lub całość okrężnicy (kolektomia). Może to być wykonane w przypadku poważnego krwawienia, raka lub wrzodziejącego zapalenia jelita grubego.

    • Leki przeciwzapalne: Różne leki mogą spowolnić działanie układu odpornościowego, łagodząc objawy nieswoistych chorób zapalnych jelit.

    • Antybiotyki: Leki mogą zabijać bakterie w jelicie grubym, stosowane w leczeniu niektórych przypadków zapalenia jelita grubego. Antybiotyki mogą być również stosowane w przypadku ataków nieswoistych zapaleń jelit.

    • Probiotyki: Mikroby są ważne dla zdrowia jelita grubego. Probiotyki to suplementy zdrowych mikrobów, które mogą być korzystne w przypadku niektórych schorzeń, takich jak zapalenie jelita grubego typu Crohns. Są one czasami podawane po kursie antybiotyków.

    Jama brzuszna (anatomia człowieka) – obraz, funkcje, części, definicje i inne informacje

    0

    Strona anatomii brzucha lekarza zawiera szczegółowy obraz i definicję brzucha. Dowiedz się o jego funkcji, częściach, schorzeniach jamy brzusznej i nie tylko.

    Źródło obrazu

    Brzuch (potocznie nazywany brzuchem) to przestrzeń ciała pomiędzy klatką piersiową (klatką piersiową) a miednicą. Przepona tworzy górną powierzchnię jamy brzusznej. Na poziomie kości miednicy kończy się jama brzuszna, a zaczyna miednica.

    W jamie brzusznej znajdują się wszystkie narządy trawienne, w tym żołądek, jelito cienkie i grube, trzustka, wątroba i pęcherzyk żółciowy. Narządy te są luźno połączone tkankami łączącymi (krezką), które umożliwiają im rozszerzanie się i przesuwanie względem siebie. W jamie brzusznej znajdują się również nerki i śledziona.

    Przez jamę brzuszną przebiega wiele ważnych naczyń krwionośnych, w tym aorta, żyła główna dolna i dziesiątki ich mniejszych odgałęzień. Z przodu brzuch jest chroniony przez cienką, twardą warstwę tkanki zwaną powięzią. Przed powięzią znajdują się mięśnie brzucha i skóra. W tylnej części brzucha znajdują się mięśnie pleców i kręgosłup.

    Warunki w jamie brzusznej

    • Zapalenie otrzewnej: Zapalenie powłok struktur jamy brzusznej, powodujące sztywność ścian jamy brzusznej i silny ból. Zazwyczaj jest to spowodowane pęknięciem lub zakażeniem narządu jamy brzusznej.

    • Ostry brzuch: Zwrot używany przez lekarzy w celu zasugerowania, że występuje zapalenie otrzewnej lub inny nagły przypadek i prawdopodobnie konieczna jest operacja.

    • Zapalenie wyrostka robaczkowego: Zapalenie wyrostka robaczkowego, znajdującego się w dolnej części prawej okrężnicy. Zazwyczaj zapalny wyrostek robaczkowy musi zostać usunięty chirurgicznie.

    • Zapalenie pęcherzyka żółciowego: Zapalenie pęcherzyka żółciowego, powodujące silny ból brzucha po prawej stronie. Przyczyną jest zwykle kamień żółciowy blokujący przewód wyprowadzający żółci z pęcherzyka.

    • Dyspepsja: Uczucie rozstroju żołądka lub niestrawności. Dyspepsja może być wynikiem łagodnych lub poważniejszych schorzeń.

    • Zaparcia: Mniej niż trzy wypróżnienia w tygodniu. Dieta i ćwiczenia fizyczne mogą pomóc, ale wiele osób będzie musiało zgłosić się do lekarza.

    • Zapalenie żołądka: Zapalenie żołądka, często powodujące mdłości i/lub ból. Zapalenie żołądka może być wywołane przez alkohol, NLPZ, zakażenie H. pylori lub inne czynniki.

    • Choroba wrzodowa: Wrzody to nadżerki, a wrzód odnosi się do kwasu. Choroba wrzodowa to wrzody w żołądku i dwunastnicy (pierwszej części jelita cienkiego). Zwykle przyczyną jest zakażenie H. pylori lub przyjmowanie leków przeciwzapalnych, takich jak ibuprofen.

    • Niedrożność jelit: Może dojść do zablokowania pojedynczego odcinka jelita cienkiego lub grubego albo do zatrzymania pracy całego jelita. Objawami są wymioty i rozdęcie brzucha.

    • Gastropareza: Żołądek opróżnia się powoli z powodu uszkodzenia nerwów w wyniku cukrzycy lub innych schorzeń. Objawami są nudności i wymioty.

    • Zapalenie trzustki: Zapalenie trzustki. Najczęstszymi przyczynami zapalenia trzustki są alkohol i kamienie żółciowe. Do innych przyczyn należą leki i urazy; około 10% do 15% przypadków jest spowodowanych nieznanymi przyczynami.

    • Zapalenie wątroby: Stan zapalny wątroby, zwykle spowodowany infekcją wirusową. Przyczyną zapalenia wątroby mogą być również narkotyki, alkohol lub problemy z układem odpornościowym.

    • Marskość wątroby: Bliznowacenie wątroby spowodowane przewlekłym stanem zapalnym. Najczęstszymi przyczynami są nadużywanie alkoholu lub przewlekłe zapalenie wątroby.

    • Wodobrzusze: Nagromadzenie płynu w jamie brzusznej, często spowodowane marskością wątroby. Wodobrzusze może powodować znaczne uwypuklenie brzucha.

    • Przepuklina brzuszna: Osłabienie lub przerwa w powięzi brzusznej umożliwiająca wystawanie fragmentu jelita.

    • Rozdęcie brzucha: Obrzęk brzucha, zwykle spowodowany zwiększoną ilością gazów jelitowych.

    • Tętniak aorty brzusznej: Osłabienie ściany aorty powoduje balonowate rozszerzenie naczynia, które rośnie z upływem lat. Jeśli tętniaki aorty brzusznej urosną wystarczająco duże, mogą pęknąć.

    Badania jamy brzusznej

    • Badanie fizykalne: Osłuchując brzuch za pomocą stetoskopu, uciskając go i dotykając, lekarz zbiera informacje, które pomagają w diagnozowaniu problemów związanych z jamą brzuszną.

    • Górna endoskopia (esofagogastroduodenoskopia lub EGD): Elastyczna rurka z kamerą na końcu (endoskop) jest wprowadzana przez usta. Endoskop umożliwia zbadanie żołądka i dwunastnicy (jelita cienkiego).

    • Endoskopia dolna (kolonoskopia): Endoskop jest wprowadzany przez odbyt do odbytnicy i okrężnicy. Kolonoskopia może pomóc w wykryciu problemów w tych obszarach, takich jak rak lub krwawienie.

    • Zdjęcie rentgenowskie jamy brzusznej: Zwykłe zdjęcie rentgenowskie jamy brzusznej pozwala na obejrzenie narządów i stanów chorobowych w jamie brzusznej, w tym niedrożności lub perforacji jelit.

    • Tomografia komputerowa (CT): Tomograf komputerowy wykorzystuje promieniowanie rentgenowskie i komputer do tworzenia obrazów jamy brzusznej. Tomografia komputerowa może pomóc w rozpoznaniu niektórych schorzeń jamy brzusznej, takich jak zapalenie wyrostka robaczkowego czy rak.

    • Obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego (MRI): Skaner, wykorzystując fale radiowe w polu magnetycznym, tworzy bardzo szczegółowe obrazy jamy brzusznej. W jamie brzusznej rezonans magnetyczny jest zwykle wykorzystywany do badania wątroby, trzustki i pęcherzyka żółciowego, ale można również zastosować tomografię komputerową.

    • USG jamy brzusznej: Sonda umieszczona na brzuchu odbija fale dźwiękowe o wysokiej częstotliwości od narządów jamy brzusznej, tworząc obrazy na ekranie. USG pozwala wykryć problemy z większością narządów jamy brzusznej, takich jak pęcherzyk żółciowy, wątroba i nerki.

    • Endoskopowa cholangiopankreatografia wsteczna (ERCP): Za pomocą endoskopu wprowadzonego do jelita do przewodu wyprowadzającego z trzustki wprowadza się rurkę, a do przewodów prowadzących do pęcherzyka żółciowego, wątroby i trzustki wprowadza się płyn blokujący promieniowanie rentgenowskie. Następnie wykonuje się zdjęcie rentgenowskie w celu wykrycia problemów z tymi narządami.

    • Badanie pH: Za pomocą rurki wprowadzanej przez nos lub kapsułki umieszczanej w przełyku można monitorować poziom kwasu w przełyku. Może to pomóc w zdiagnozowaniu GERD lub ocenie skuteczności leczenia.

    • Seria badań górnego odcinka przewodu pokarmowego (z prześwietleniem jelita cienkiego): Po połknięciu roztworu baru wykonywane są zdjęcia rentgenowskie przełyku i żołądka. W ten sposób można czasem zdiagnozować wrzody lub inne problemy. W niektórych przypadkach zdjęcia są wykonywane w trakcie przechodzenia baru przez jelito cienkie.

    • Badanie opróżniania żołądka: Badanie określające szybkość przechodzenia pokarmu przez żołądek. Pokarm jest znakowany substancją radioaktywną, a jego ruchy są oglądane na skanerze.

    • Biopsja: Mały fragment tkanki jest pobierany w celu ułatwienia diagnozy raka, wątroby lub innych problemów.

    Zabiegi na brzuchu

    • Chirurgia jamy brzusznej:?Operacja jest często konieczna w przypadku poważnych schorzeń jamy brzusznej, takich jak zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie wyrostka robaczkowego, rak okrężnicy lub żołądka albo tętniak. Operacja może być laparoskopowa (kilka małych nacięć i użycie kamery i małych narzędzi) lub otwarta (jedno duże nacięcie, co większość ludzi uważa za typową operację).

    • Blokery histaminy (H2): Histamina zwiększa wydzielanie kwasu żołądkowego; blokowanie histaminy może zmniejszyć produkcję kwasu i objawy GERD.

    • Inhibitory pompy protonowej: Leki te bezpośrednio hamują pompy kwasowe w żołądku. Aby były skuteczne, muszą być przyjmowane codziennie. Istnieją jednak pewne obawy dotyczące przyjmowania ich przez okres dłuższy niż kilka miesięcy.

    • Endoskopia: Podczas górnej lub dolnej endoskopii, narzędzia umieszczone w endoskopie mogą czasami leczyć wykryte problemy (takie jak krwawienie lub rak).

    • Środki poprawiające motorykę: Leki mogą zwiększać kurczliwość żołądka i jelit, poprawiając objawy gastroparezy lub zaparć.

    • Antybiotyki: Zakażenie H. pylori można wyleczyć za pomocą antybiotyków, które są przyjmowane wraz z innymi lekami wspomagającymi leczenie żołądka.

    • Środki przeczyszczające: Różne leki dostępne bez recepty i na receptę mogą pomóc w łagodzeniu zaparć.

    Trawienie Obalone mity na temat żołądka

    0

    Lekarz obala popularne mity na temat trawienia, dotyczące gumy do żucia, fasoli i gazów, przepukliny, wrzodów i innych.

    1/16

    Może się wydawać, że guma może długo zalegać w jelitach. W końcu nie rozpuszcza się w ustach jak inne pokarmy, a żołądek nie jest w stanie jej rozłożyć, jeśli ją połkniesz. Ale to twierdzenie nie jest prawdziwe. Guma nie zasklepia wnętrzności. Układ trawienny przetwarza ją tak jak wszystko inne, a po kilku dniach wydostaje się ona z kałem.

    Mit: Pikantne potrawy powodują wrzody

    2/16

    Miłośnicy ostrych sosów, radujcie się! Kiedyś sądzono, że zbyt ostre potrawy mogą powodować wrzody. Obecnie wiemy jednak, że większość tych owrzodzeń w żołądku powstaje w wyniku zakażenia bakterią Helicobacter pylori (H. pylori) lub z powodu przyjmowania leków przeciwbólowych, takich jak aspiryna, ibuprofen lub naproksen. Żywność o dużej zawartości ciepła może u niektórych osób wywoływać ból brzucha, ale nie jest przyczyną wrzodów.

    Mit: Podnoszenie ciężarów powoduje przepukliny

    3/16

    Jest to jedna, ale nie jedyna przyczyna tych urazów. Możesz się ich nabawić także w wyniku długotrwałych zaparć lub kaszlu. Przepukliny powstają, gdy dochodzi do ucisku i otwarcia lub osłabienia mięśni wyściełających wnętrze brzucha. Przez ten otwór wybrzusza się narząd lub tkanka tłuszczowa. Najczęściej występują w pachwinie, pępku lub górnej części brzucha.

    Mit: Tylko alkoholicy chorują na marskość wątroby

    4/16

    To prawda, że alkoholizm jest najczęstszą przyczyną marskości wątroby – stanu, w którym zdrowe komórki wątroby ulegają uszkodzeniu i są zastępowane przez tkankę bliznowatą. Istnieją jednak także inne przyczyny, takie jak wirusowe zapalenie wątroby typu B i C. I chociaż nadmierne spożywanie alkoholu prawie zawsze powoduje pewne uszkodzenia wątroby, nie zawsze prowadzi do marskości.

    Mit: Orzechy prowadzą do zapalenia uchyłków jelita grubego

    5/16

    W przeszłości lekarze zalecali osobom cierpiącym na tę chorobę, w której dochodzi do zapalenia i zakażenia woreczków w ścianie jelita grubego, aby unikały orzechów, kukurydzy, popcornu i żywności zawierającej małe nasiona, np. truskawek. Obawiano się, że kawałki tych pokarmów będą zalegać w woreczkach i powodować ból. Jednak nowe badania sugerują coś wręcz przeciwnego – osoby stosujące dietę bogatą w błonnik mają mniejsze ryzyko wystąpienia choroby.

    Mit: Fasola powoduje najwięcej gazów

    6/16

    Fasola może nie być „magicznym owocem”, za jaki ją uważałeś. Produkty mleczne powodują więcej gazów niż inne pokarmy, szczególnie gdy się starzejemy i nasze ciała są mniej zdolne do przyswajania cukru zawartego w mleku (laktozy). Aby złagodzić ten problem, przed spożyciem nabiału szukaj produktów bez laktozy lub zażywaj dostępny bez recepty lek – laktazę.

    Mit: Nie ma nabiału dla osób z nietolerancją laktozy

    7/16

    Osoby z nietolerancją laktozy różnią się pod względem ilości nabiału, jaką mogą spożywać. Jedna osoba może odczuwać objawy po wypiciu jednej szklanki mleka, podczas gdy inne mogą wypić nawet dwie. Niektóre osoby mogą spożywać jogurt lub lody, ale nigdy zwykłe mleko. Sery dojrzewające, takie jak szwajcarski czy cheddar, są często lepszym wyborem. Ustalenie, które produkty mleczne – i w jakich ilościach – są dla Ciebie „bezpieczne”, jest zwykle kwestią prób i błędów.

    Mit: Palenie łagodzi zgagę

    8/16

    Kolejny powód, by rzucić nałóg. Palenie może w rzeczywistości przyczyniać się do powstawania zgagi. Nikotyna może rozluźnić mięsień w górnej części żołądka, który zapobiega cofaniu się kwasu (refluksowi) do przełyku. Większy refluks kwasu oznacza zgagę.

    Mit: Starzenie się jest przyczyną zaparć

    9/16

    Z wiekiem ludzie częściej cierpią na zaparcia, ale to nie starzejący się organizm jest temu winien. Starsi dorośli często przyjmują leki, które mogą spowalniać pracę przewodu pokarmowego. Mniej prawdopodobne jest również, że uprawiają wystarczająco dużo ruchu, dobrze się odżywiają i piją wystarczającą ilość płynów, co pomaga w utrzymaniu sprawnego działania przewodu pokarmowego.

    Mit: Błonnik nie pomaga na biegunkę

    10/16

    Na początku nie ma sensu, by błonnik, który jest tak dobrze znany ze swoich właściwości przeciw zaparciom, pomagał także w przypadku biegunki. Ale to prawda. Ten składnik odżywczy pomaga utrzymać stolec w czystości, dzięki czemu nie jest on zbyt twardy ani zbyt luźny. Działa poprzez pobieranie większej ilości wody z jelita grubego w celu rozluźnienia stolca (w przypadku zaparć) lub pochłanianie części płynu jelitowego w celu jego utwardzenia (w przypadku biegunki).

    Mit: Wiedziałbyś, gdybyś miał raka

    11/16

    Rak jelita grubego często nie daje żadnych objawów aż do późniejszych stadiów, dlatego tak ważne jest jego wczesne wykrycie. Ogólnie rzecz biorąc, większość osób o średnim ryzyku powinna zacząć się badać w wieku 50 lat. Rutynowe kontrole jelita grubego powinny obejmować coroczne badanie kału, elastyczną sigmoidoskopię co 5 lat, tomografię komputerową jelita grubego co 5 lat lub kolonoskopię co 10 lat. Porozmawiaj ze swoim lekarzem o tym, która z tych metod jest dla Ciebie odpowiednia.

    Mit: Kolonoskopia jest okropna

    12/16

    Straszna kolonoskopia w rzeczywistości nie jest tak straszna, jak mogłoby się wydawać. Procedura, którą lekarze wykorzystują do diagnozowania i leczenia problemów w jelicie grubym i odbytnicy, trwa zazwyczaj tylko około 30-60 minut, a pacjent otrzymuje leki usypiające na czas badania. Jednak to właśnie przygotowania do badania mogą wywoływać drżenie. Mniej więcej dzień wcześniej musisz opróżnić jelito grube za pomocą płynnej diety i napoju przeczyszczającego. Porozmawiaj z lekarzem, aby dowiedzieć się, jakie masz możliwości.

    Mit: Zgaga? Śpij na siedząco

    13/16

    Twierdzenie, że osoby cierpiące na zgagę muszą siedzieć w łóżku, aby uniknąć objawów, nie ma poparcia medycznego. Pewną ulgę może przynieść uniesienie głowy i klatki piersiowej na wysokość 4-6 cali za pomocą klocków umieszczonych pod słupkami łóżka. Ale to tylko tyle, ile potrzeba, aby się wyprostować.

    Mit: W IBS chodzi tylko o dietę

    14/16

    Mimo że pokarmy mogą wywoływać objawy zespołu jelita drażliwego (IBS), zmiany w diecie zwykle nie wystarczą, by powstrzymać chorobę. Czasami sam akt jedzenia może powodować ból, wzdęcia, biegunkę lub zaparcia, z których znana jest ta choroba. Do tego dochodzą jeszcze stres i niepokój. Prowadzenie dziennika jedzenia i objawów może pomóc w zidentyfikowaniu konkretnych czynników wywołujących chorobę.

    Mit: Stres wywołuje IBD

    15/16

    Stres może pogarszać wiele stanów chorobowych, jednak przyczyna nieswoistych zapaleń jelit (IBD) nie jest znana. IBD obejmuje zarówno chorobę Leśniowskiego-Crohna, jak i wrzodziejące zapalenie jelita grubego, czyli schorzenia, w których dochodzi do zapalenia wyściółki jelita cienkiego lub grubego. Wydaje się, że geny odgrywają pewną rolę w tym, kto zapada na tę chorobę, podobnie jak zmiany w układzie odpornościowym organizmu, prawdopodobnie spowodowane przez bakterie lub wirusy.

    Mit: Celiakia oznacza ciągłe bóle

    16/16

    Do najbardziej znanych objawów celiakii należą wzdęcia, gazy i biegunka, ale wiele osób cierpiących na tę chorobę nigdy nie odczuwa żadnych z tych dolegliwości. Lekarze mogą błędnie zdiagnozować tę chorobę – nietolerancję białka glutenu – jeśli szukają tylko klasycznych objawów. Inne objawy mogą obejmować: anemię, osteoporozę, depresję, problemy ze wzrostem i wysypkę skórną zwaną opryszczkowatym zapaleniem skóry.

    Pokarmy absolutnie najgorsze dla trawienia

    0

    Lekarz wyjaśnia, które pokarmy mogą wywoływać biegunkę i inne problemy trawienne.

    1/10

    Zawierają dużo tłuszczu i mogą wywoływać biegunkę. Problemy mogą powodować także bogate sosy, tłuste kawałki mięsa oraz maślane lub kremowe desery.

    Zamiast masła czy śmietany wybieraj pieczone lub zapiekane potrawy oraz lekkie sosy z dodatkiem warzyw.

    Owoce cytrusowe

    2/10

    Ponieważ zawierają dużo błonnika i są kwaśne, mogą powodować u niektórych osób rozstrój żołądka. Jeśli twój brzuch nie czuje się dobrze, nie jedz pomarańczy, grejpfrutów i innych owoców cytrusowych.

    Sztuczny cukier

    3/10

    Żucie zbyt dużej ilości gumy bez cukru wyprodukowanej na bazie sorbitolu może wywołać skurcze i biegunkę. Żywność wyprodukowana z użyciem tego sztucznego słodzika może powodować takie same problemy.

    FDA ostrzega, że możesz dostać biegunki, jeśli spożywasz 50 lub więcej gramów sorbitolu dziennie, choć podobno nawet znacznie mniejsze ilości powodują problemy u niektórych osób.

    Zbyt dużo błonnika

    4/10

    Pokarmy bogate w ten zdrowy węglowodan, takie jak pełne ziarna i warzywa, są dobre dla trawienia. Jeśli jednak zaczniesz jeść ich dużo, Twój układ trawienny może mieć problemy z przystosowaniem się do nich. Skutkiem tego są gazy i wzdęcia. Dlatego stopniowo zwiększaj ilość spożywanego błonnika.

    Fasola

    5/10

    Zawierają dużo zdrowego białka i błonnika, ale mają też ciężkostrawne cukry, które powodują gazy i skurcze. Twój organizm nie posiada enzymów, które mogłyby je rozłożyć. Bakterie w jelitach wykonują tę pracę, wydzielając przy tym gazy.

    Wypróbuj poniższą wskazówkę, aby pozbyć się kłopotliwych cukrów: Namocz suszoną fasolę przez co najmniej 4 godziny i odlej wodę przed gotowaniem.

    Kapusta i jej kuzyni

    6/10

    Warzywa krzyżowe, takie jak brokuły i kapusta, zawierają te same cukry, które powodują, że fasola ma gazy. Ich wysoka zawartość błonnika również może powodować trudności w trawieniu. Łatwiejsze dla żołądka będzie ugotowanie ich zamiast jedzenia na surowo.

    Fruktoza

    7/10

    Produkty słodzone fruktozą – w tym napoje gazowane, słodycze, soki owocowe i ciastka – są trudne do strawienia dla niektórych osób. Może to prowadzić do biegunki, wzdęć i skurczów.

    Pikantne potrawy

    8/10

    Niektórzy ludzie po ich spożyciu mają niestrawność lub zgagę, zwłaszcza gdy jest to duży posiłek.

    Badania sugerują, że winowajcą może być ostry składnik papryczek chili, zwany kapsaicyną.

    Produkty mleczne

    9/10

    Jeśli wywołują biegunkę, wzdęcia i gazy, możesz mieć nietolerancję laktozy. Oznacza to, że nie posiadasz enzymu, który trawi cukier zawarty w mleku i innych produktach mlecznych.

    Unikaj tych pokarmów lub wypróbuj dostępne bez recepty krople lub tabletki zawierające brakujący enzym.

    Mięta pieprzowa

    10/10

    Może rozluźnić mięsień w górnej części żołądka, który pozwala na cofanie się pokarmu do przełyku. Może to powodować zgagę. Innymi winowajcami są czekolada lub kawa.

    Eksperci twierdzą, że możesz zmniejszyć ciśnienie, które wypycha jedzenie z powrotem do góry, jeśli schudniesz, będziesz jeść mniejsze porcje i nie będziesz kłaść się po jedzeniu.

    Dowiedz się też, jakie pokarmy sprawiają ci problemy, abyś mógł ich unikać.