Strona główna Blog Strona 2579

Uzyskaj pomoc w walce z hemoroidami

0

Nie jesteś pierwszą osobą – i nie będziesz ostatnią – która ma hemoroidy. Nie musisz cierpieć. Skorzystaj z porad eksperta i kogoś, kto już to przeżył.

Pięć lat temu poród przyniósł Loriel Adams z Tampy w stanie Floryda radość w postaci chłopca. Ale przyniósł też bolesne hemoroidy, z którymi od tamtej pory boryka się do dziś.

„Miałam znieczulenie zewnątrzoponowe. Nic nie czułam, więc parłam w niewłaściwy sposób. I myślę, że to właśnie spowodowało zaostrzenie choroby” – mówi.

Ciąża i poród mogą często prowadzić do powstania hemoroidów. Bolesny problem mogą wywołać także zaparcia i parcie na stolec lub inne czynności, które powodują podobne napięcie.

Chociaż hemoroidy mogą wydawać się wstydliwe, prawie każdy ma z nimi do czynienia w pewnym momencie swojego życia. Ulgę może przynieść zmiana stylu życia i leczenie dostępne bez recepty.

Na szczęście, hemoroidy zwykle ustępują samoistnie w ciągu tygodnia lub dwóch. A jeśli tak się nie dzieje, lekarz może pomóc.

Spraw, aby przestały się pojawiać!

„Zawsze polecam oczar wirginijski” – mówi dr Marie-Elizabeth Ramas, lekarz rodzinny z Lamprey Health Care Center w Nashua, NH. „Jest to część tego, co znajduje się w chusteczkach Preparation H”. Może on zmniejszyć stan zapalny – a tym samym ból i swędzenie – oraz spowolnić krwawienie. Można również znaleźć kremy z oczarem wirginijskim lub wacikiem nasączać hemoroidy płynnym oczarem wirginijskim.

„Używałem dostępnych bez recepty chusteczek na hemoroidy, ponieważ używanie zwykłego papieru toaletowego na hemoroidy nie jest przyjemne” – mówi Adams.

Acetaminofen, aspiryna lub ibuprofen mogą pomóc w uśmierzeniu bólu. Należy uważać z aspiryną lub ibuprofenem, ponieważ mogą one nasilać krwawienie. Pomocne mogą być także kremy na hemoroidy lub kremy znieczulające.

Płytkie ciepłe kąpiele mogą złagodzić ból, a „sól gorzka może pomóc w zmniejszeniu obrzęku” – mówi Ramas. (Wstaw kilka cali wody do wanny lub kup w aptece lub sklepie z artykułami medycznymi „wannę do kąpieli sitz” – miskę, która pasuje do deski sedesowej, dzięki czemu można łatwo zanurzyć bolące miejsce). Czynność tę należy powtarzać kilka razy dziennie.

Można też zrobić kompres z soli Epsom. Wymieszaj 2 łyżki stołowe z 2 łyżkami stołowymi gliceryny. Nałóż tę mieszaninę na hemoroida za pomocą gazika i pozostaw na około 15 minut. W razie potrzeby powtarzać co 4 do 6 godzin.

Nie ma wielu dowodów naukowych potwierdzających korzyści płynące z zastosowania innych domowych sposobów leczenia hemoroidów. Jednak Adams, która próbowała zwykłych sposobów, w tym dość bolesnego podwiązania gumką w gabinecie lekarskim, w końcu zwróciła się ku środkom homeopatycznym. „Już po pierwszym dniu zauważyłam znaczną różnicę w odczuwaniu bólu” – wspomina. „W ciągu 5 do 7 dni czułam się lepiej”.

Przed wypróbowaniem jakichkolwiek „lekarstw” skonsultuj się z lekarzem, aby nie pogorszyć sytuacji.

Utrzymuj jelita w ruchu

„Najważniejszą rzeczą jest upewnienie się, że nie masz zaparć i nie musisz dźwigać się, kiedy idziesz do toalety” – mówi Ramas. Zaparcia mogą zarówno prowadzić do zaostrzeń hemoroidów, jak i wydłużać ich żywotność.

Pij dużo płynów, najlepiej wody – nie alkoholu i kofeiny. Mają one tendencję do odwadniania, a to jest odwrotne do pożądanego.

„Odkryłem, że nabiał był dla mnie wielkim winowajcą” – mówi Adams – „więc trochę go ograniczyłem i miałem dobre wyniki”.

Dodaj błonnik do swojej diety za pomocą świeżych owoców, zielonych warzyw liściastych, pełnych ziaren i otrębów. „Chodzi o odpowiednie odżywianie organizmu i dostarczanie sobie składników odżywczych, których organizm potrzebuje do efektywnego funkcjonowania” – mówi Ramas. Lekarz może również zalecić przyjmowanie suplementów zawierających łuskę psyllium.

Ćwiczenia fizyczne również mogą pomóc w utrzymaniu regularności.

A kiedy poczujesz potrzebę wypróżnienia, nie czekaj. „Chcesz wypróżnić się jak najszybciej i jak najskuteczniej” – mówi.

Adams używa podnóżka, który owija się wokół toalety, aby ustawić ją w pozycji kucającej. „To jak ergonomiczny sposób robienia kupy” – mówi Ramas. „Jeśli to pomaga niektórym osobom, to zdecydowanie dobrze”.

Nie martw się

„Jeśli po kilku dniach lub tygodniu dolegliwości nie ustępują lub są na tyle uciążliwe, że przeszkadzają w codziennych czynnościach, należy udać się do lekarza rodzinnego” – mówi Ramas.

Nie oznacza to, że konieczne będzie wykonanie jednego z zabiegów lub operacji, które mogą leczyć hemoroidy. Lekarz może po prostu pomóc Ci odkryć, co powoduje stan zapalny w Twoim przypadku.

„Tak wiele rzeczy jest ze sobą powiązanych” – mówi. „Na przykład, jeśli pijesz dużo kawy, bo pracujesz po godzinach, albo jeśli nie odżywiasz się najlepiej z powodu stresu związanego z dodatkowymi godzinami pracy, to może to być związane z przyczyną [powstania hemoroidów]”.

Możesz obawiać się rozmowy na tak osobisty temat, nawet ze swoim lekarzem – ale nie powinieneś. „Lubię przypominać moim pacjentom” – mówi Ramas – „że z pewnością nie jesteś pierwszą i nie będziesz ostatnią osobą, która ma z tym do czynienia. Częścią mojej pracy jest pomaganie, abyś nie musiał cierpieć”.

Adams zgadza się z tym, że należy mówić głośno, niezależnie od tego, jak niewygodny jest to temat. „Nie cierpcie. To naturalny problem. Nie czekaj i nie narażaj się na więcej nieszczęść niż to konieczne”.

Śledziona (anatomia człowieka): Obraz, położenie, funkcje i choroby pokrewne

0

Strona anatomii śledziony doktora zawiera szczegółowy obraz, definicję i informacje na temat śledziony. Dowiedz się o jej funkcji, położeniu w organizmie i stanach chorobowych, które mogą mieć wpływ na śledzionę.

Źródło obrazu

Widok śledziony z przodu

Śledziona jest narządem znajdującym się w skrajnie lewej górnej części jamy brzusznej, na lewo od żołądka. Śledziona różni się wielkością i kształtem u poszczególnych osób, ale zazwyczaj ma kształt pięści, jest fioletowa i ma około 4 cali długości. Ponieważ śledziona jest chroniona przez klatkę żebrową, nie można jej łatwo wyczuć, chyba że jest nieprawidłowo powiększona.

Śledziona pełni w organizmie wiele funkcji pomocniczych. Działa jako filtr krwi, stanowiąc część układu odpornościowego. W śledzionie następuje recykling starych czerwonych krwinek, a płytki krwi i białe krwinki są tam przechowywane. Śledziona pomaga także zwalczać pewne rodzaje bakterii, które wywołują zapalenie płuc i opon mózgowych.

Choroby śledziony

  • Powiększona śledziona (Splenomegalia): Powiększenie śledziony, zwykle spowodowane mononukleozą wirusową (mono), chorobą wątroby, nowotworami krwi (chłoniakiem i białaczką) lub innymi schorzeniami.

  • Pęknięta śledziona: Śledziona jest podatna na urazy, a jej pęknięcie może spowodować poważne krwawienie wewnętrzne zagrażające życiu i jest stanem nagłym zagrażającym życiu. Uszkodzona śledziona może pęknąć natychmiast po urazie, a w niektórych przypadkach po kilku dniach lub tygodniach od urazu.

  • Choroba sierpowatokrwinkowa: W tej dziedzicznej postaci niedokrwistości nieprawidłowe czerwone krwinki blokują przepływ krwi przez naczynia i mogą prowadzić do uszkodzenia narządów, w tym śledziony. Osoby z chorobą sierpowatokrwinkową potrzebują szczepień ochronnych, aby zapobiegać chorobom, w zwalczaniu których pomagała im śledziona.

  • Trombocytopenia (niska liczba płytek krwi): Powiększona śledziona czasami magazynuje nadmierną liczbę płytek krwi. Splenomegalia może powodować, że w krwiobiegu krąży zbyt mało płytek krwi, które są tam, gdzie ich miejsce.

  • Dodatkowa śledziona: Około 10% ludzi ma niewielką dodatkową śledzionę. Nie powoduje to żadnych problemów i jest uważane za normalne.

Testy śledziony

  • Badanie fizykalne: Uciskając brzuch pod lewym żebrem, lekarz może wyczuć powiększoną śledzionę. Może również poszukać innych objawów chorób, które powodują powiększenie śledziony.

  • Tomografia komputerowa (CT): W tomografie komputerowym wykonuje się wiele zdjęć rentgenowskich, a komputer tworzy szczegółowe obrazy jamy brzusznej. W celu poprawy jakości obrazu do żył może zostać wstrzyknięty barwnik kontrastowy.

  • Ultradźwięki: Sonda jest umieszczana na brzuchu, a nieszkodliwe fale dźwiękowe tworzą obrazy odbijając się od śledziony i innych narządów. W badaniu ultrasonograficznym można wykryć splenomegalię.

  • Obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego (MRI): Fale magnetyczne tworzą bardzo szczegółowe obrazy jamy brzusznej. Dzięki zastosowaniu barwnika kontrastowego przepływ krwi do śledziony może być również mierzony za pomocą MRI.

  • Biopsja szpiku kostnego: Igłę wprowadza się do dużej kości (np. miednicy) i pobiera się próbkę szpiku kostnego. Białaczka lub chłoniak, które powodują powiększenie śledziony, są czasami diagnozowane za pomocą biopsji szpiku kostnego.

  • Skanowanie wątroby i śledziony:? Niewielka ilość radioaktywnego barwnika jest wstrzykiwana w ramię. Barwnik przemieszcza się po całym organizmie i jest gromadzony w obu tych narządach.

Zabiegi na śledzionę

  • Splenektomia: Śledziona jest usuwana chirurgicznie, za pomocą laparoskopii (wiele małych nacięć) lub laparotomii (jedno duże nacięcie).

  • Szczepienia: Po usunięciu śledziony ważne jest zaszczepienie się przeciwko niektórym bakteriom, takim jak H. influenza i S. pneumonia. Nieobecna śledziona zwiększa podatność na te zakażenia.

Zazwyczaj leczenie chorób śledziony nie koncentruje się na śledzionie, ale na leczeniu choroby podstawowej.

Leczenie czkawki: Informacje o pierwszej pomocy w przypadku czkawki

0

Czkawka może być strasznie denerwujące. Powiedziano Ci, że możesz ją odstraszyć, ale jak naprawdę możesz się jej pozbyć?

Istnieje kilka domowych sposobów, które można wypróbować, choć nie ma zbyt wielu dowodów na to, że któreś z nich naprawdę działają.

  • Wstrzymaj oddech i połknij trzy razy

  • Wdychaj powietrze do papierowej torby, ale przestań, zanim dostaniesz zawrotów głowy!

  • Wypij szybko szklankę wody

  • Połknij łyżeczkę cukru

  • Pociągnij za język

  • Płukać wodą

Jeśli czkawka trwa dłużej niż 2 dni lub jest na tyle silna, że przeszkadza w jedzeniu, oddychaniu lub spaniu, należy skontaktować się z lekarzem. Być może będzie on w stanie wyleczyć przewlekłą czkawkę lekami lub przeprowadzić badania, aby sprawdzić, dlaczego czkawka nie ustępuje.

Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, jeśli oprócz czkawki wystąpią jakiekolwiek bóle brzucha, bóle w klatce piersiowej, gorączka, duszności, wymioty lub kaszel z krwią.

Życie z nietolerancją pokarmową: Trudy McCulloch

0

Jak jeden z członków społeczności lekarzy odkrył – i nauczył się radzić sobie z chorobą refluksową przełyku i nietolerancjami pokarmowymi.

Nie wiedziałam, że cierpię na nietolerancje pokarmowe, dopóki nie skończyłam 30 lat.

Od urodzenia miałam problemy z trawieniem. Jako dziecko miałam dużo gazów i często dostawałam biegunki. Moja mama myślała, że to dlatego, że byłam wcześniakiem. Problemy z żołądkiem ustąpiły, gdy skończyłem 6 miesięcy, i jako dziecko byłem stosunkowo zdrowy. Potem jednak pojawiły się alergie sezonowe. W okresie dojrzewania objawy były tak silne, że często oczy zamykały mi się skorupą, miałam straszne bóle zatok i głowy.

Najgorsze było zmęczenie. Chodziłam do lekarzy, ale nikt nie wiedział, dlaczego jestem taka zmęczona. Zaczęłam wierzyć, że to wszystko dzieje się w mojej głowie. Pracowałam bardzo ciężko – byłam przewodniczącą rady uczniowskiej, byłam w komitecie redagującym rocznik, pracowałam nawet 20 godzin tygodniowo – ale potem wracałam do domu i się załamywałam. To samo robiłam na studiach: ciężko pracowałam, ignorowałam objawy, ale cały czas byłam wyczerpana.

Przez całe dwudziestolecie cierpiałam na chroniczne bóle w klatce piersiowej i żołądku oraz kwaśny refluks. Poszedłem na dno jakieś sześć lat temu, gdy miałem 30 lat. Pojawił się tak ostry ból w klatce piersiowej, że myślałam, że mam zawał serca. Zdrętwiała mi lewa ręka i brakowało mi tchu. Pojechałam do centrum pomocy doraźnej, co zawsze należy robić w przypadku bólu w klatce piersiowej, a lekarz powiedział mi, że mam tylko zgagę.

Kiedy następnego dnia poszedłem do gastrologa, powiedział mi to samo. Odetchnęłam z ulgą, że to nie problem z sercem. Leki jednak nie pomogły.

Nietolerancje pokarmowe i choroba refluksowa przełyku

Po przeprowadzce mojej rodziny i mnie do New Hampshire w 2004 roku nowy gastroenterolog odkrył, co tak naprawdę było nie tak: cierpiałam na liczne nietolerancje pokarmowe – na gluten, nabiał, ryż, większość zbóż, glutaminian sodu i cukier trzcinowy – i to one spowodowały u mnie chorobę refluksową przełyku (GERD), która była źródłem uciążliwych bólów w klatce piersiowej. Choroba ta wywołała również moje problemy z zatokami.

Mój nowy lekarz przepisał mi nową dietę, a także probiotyki, leki przeciwgrzybicze i witaminy. Po części chciało mi się płakać, bo poczułam ogromną ulgę, że to wszystko mi się nie przywidziało. Inna część mnie była całkowicie przytłoczona zaleconą przez niego dietą; czytałam o podobnych na forach lekarskich i wydawały mi się zbyt trudne.

Ale spróbowałam i teraz, trzy lata później, czuję się o wiele lepiej. Teraz, kiedy moje ciało nie walczy ze mną bezustannie, mam energię, której potrzebuję, by robić rzeczy z moimi czterema córkami, takie jak zabieranie ich na zajęcia pozaszkolne czy czytanie im w nocy. Mogę też żyć bez ciągłego ucisku żołądka i zatok. Bez bólu czuję się prawie jakbym unosiła się w powietrzu. To rodzaj euforii.

Mleczny oset: Korzyści i skutki uboczne

0

Lekarz analizuje zastosowanie ostropestu plamistego w celu obniżenia poziomu cholesterolu, leczenia problemów z wątrobą i wspomagania leczenia cukrzycy. Czy to działa?

W jakim celu stosuje się ostropest?

Ludzie tradycyjnie stosowali ostropest w przypadku problemów z wątrobą i pęcherzykiem żółciowym. Eksperci uważają, że głównym składnikiem aktywnym zioła jest sylimaryna. Silymaryna jest związkiem przeciwutleniającym pozyskiwanym z nasion ostropestu plamistego. Nie jest jasne, jakie korzyści, jeśli w ogóle, może mieć w organizmie, ale czasami jest stosowany jako naturalny środek leczniczy w takich przypadkach, jak marskość wątroby, żółtaczka, zapalenie wątroby i zaburzenia pracy pęcherzyka żółciowego.

Niektórzy twierdzą, że ostropest może również:

  • Korzystnie wpływać na serce poprzez obniżanie poziomu cholesterolu

  • Pomoc w leczeniu cukrzycy u osób z cukrzycą typu 2 i marskością wątroby

Czy ostropest jest dobry dla wątroby?

Istnieją sprzeczne badania dotyczące korzyści, jakie ostropest mleczny przynosi dla zdrowia wątroby. Może on mieć działanie ochronne na wątrobę, zapobiegając jej uszkodzeniu. Istnieją pewne dowody na to, że ostropest może leczyć marskość wątroby i przewlekłe zapalenie wątroby, które może być spowodowane nadużywaniem alkoholu, chorobą autoimmunologiczną lub wirusami. Eksperci twierdzą jednak, że dowody te nie są jednoznaczne.

Niektóre badania wykazują, że ostropest może pomóc osobom, których wątroba została uszkodzona przez toksyny przemysłowe, takie jak toluen i ksylen.

Nie ma wystarczających danych naukowych, aby stwierdzić, czy ostropest może pomóc w problemach z wątrobą. Zapoznaj się z faktami dotyczącymi działania ostropestu na wątrobę.

Czy ostropest może pomóc osobom chorym na cukrzycę?

Badania medyczne sugerują, że ostropest mleczny w połączeniu z tradycyjnym leczeniem może poprawić stan chorych na cukrzycę. Badania wykazały obniżenie poziomu cukru we krwi i poprawę poziomu cholesterolu u osób z cukrzycą typu 2.

Naukowcy odkryli również, że ostropest plamisty poprawia odporność na insulinę, kluczowy element cukrzycy typu 2.

Przed zażywaniem jakichkolwiek suplementów porozmawiaj ze swoim lekarzem, ponieważ mogą one kolidować z przyjmowanymi lekami. Dowiedz się więcej o naturalnych sposobach leczenia cukrzycy typu 2.

Czy ostropest jest dobry dla serca?

Obniżając poziom „złego” cholesterolu LDL, ostropest plamisty może zmniejszyć ryzyko rozwoju chorób serca. Jednak badania dotyczące korzyści dla serca przeprowadzono tylko u osób z cukrzycą. Osoby chore na cukrzycę często mają wysoki poziom cholesterolu. Nie jest jasne, czy ostropest ma takie same działanie u osób bez cukrzycy.

Ostropest plamisty może być również przyjmowany z lekami obniżającymi poziom cholesterolu, takimi jak statyny. Może on pomóc w zapobieganiu podwyższeniu enzymów wątrobowych, co może być skutkiem ubocznym stosowania tych leków. Dowiedz się więcej na temat działań niepożądanych statyn.

Jaką ilość ostropestu plamistego należy przyjmować?

Nie ustalono najlepszych dawek ostropestu plamistego dla każdego schorzenia, w leczeniu którego może być stosowany. Jakość i aktywne składniki suplementów mogą się znacznie różnić w zależności od producenta. Z tego powodu bardzo trudno jest ustalić standardową dawkę. Należy zasięgnąć porady lekarza.

Czy ostropest plamisty można uzyskać w naturalny sposób z żywności?

Ludzie czasami spożywają łodygę i liście ostropestu plamistego w sałatkach. Nie ma innych źródeł pokarmowych tego zioła.

Jakie są zagrożenia związane z przyjmowaniem ostropestu plamistego?

Ryzyko. Ostropest plamisty może wywoływać reakcje alergiczne. Osoby uczulone na karczochy, kiwi, ambrozję, stokrotki, nagietki i chryzantemy są w grupie podwyższonego ryzyka. Osoby cierpiące na cukrzycę lub endometriozę powinny skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem ostropestu. Chociaż ostropest jest tradycyjnie stosowany u kobiet w ciąży i karmiących piersią, jego bezpieczeństwo stosowania nie jest znane. Jeśli jesteś w ciąży lub karmisz piersią, skonsultuj się z lekarzem przed zastosowaniem ostropestu. Ostropest plamisty nie jest zalecany dla dzieci.

Efekty uboczne. Wydaje się, że ostropest ma niewiele skutków ubocznych, nawet jeśli jest stosowany przez kilka lat. U niektórych osób występują nudności, biegunka, swędzenie i wzdęcia.

Interakcje. Jeśli regularnie zażywasz jakieś leki, porozmawiaj z lekarzem przed rozpoczęciem stosowania ostropestu plamistego. Może on wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z lekami na wysoki poziom cholesterolu, infekcje, bezsenność i ciśnienie krwi. Ponieważ ostropest plamisty może obniżać poziom cukru we krwi, osoby chore na cukrzycę powinny skonsultować się z lekarzem przed zażyciem ostropestu plamistego, ponieważ może on spowodować zbyt niski poziom cukru we krwi.

Wrażliwy żołądek: Tajemnice kontroli gazów

0

Biegunce często towarzyszą gazy, co sprawia, że nieprzyjemna sytuacja staje się jeszcze gorsza. Oto jak sprawić, by Twój przewód pokarmowy zachowywał się lepiej.

Uważaj na to, co jesz

Przyjazne bakterie w naszych jelitach pomagają w trawieniu pokarmów, z których rozkładem nasz organizm ma problemy. Bakterie te wytwarzają również gazy, zazwyczaj podczas trawienia pokarmu w jelicie grubym. Do pokarmów najczęściej związanych z gazami jelitowymi należą:

  • Fasola i soczewica

  • Szparagi, brokuły, brukselka, kapusta i inne warzywa

  • Fruktoza, naturalny cukier występujący w karczochach, cebuli, gruszkach, pszenicy i niektórych napojach bezalkoholowych

  • Laktoza, naturalny cukier występujący w mleku

  • Owoce, otręby owsiane, groch i inne pokarmy bogate w rozpuszczalny błonnik, który jest trawiony w jelicie grubym

  • Kukurydza, makaron, ziemniaki i inne pokarmy bogate w skrobię

  • Sorbitol, sztuczny środek słodzący

  • Pełne ziarna, takie jak brązowy ryż, płatki owsiane i pszenica

Lista ta obejmuje wiele zdrowych produktów, ale nie musisz restrykcyjnie ograniczać swojej diety. Najprawdopodobniej tylko kilka z nich powoduje gazy. „Niektórzy ludzie mają problemy z trawieniem mleka. Inni nie” – mówi Lawrence R. Kosinski, MD, MBA, rzecznik prasowy Amerykańskiego Stowarzyszenia Gastroenterologicznego. „Wrażliwość na pokarm może się zmieniać wraz z wiekiem. Na przykład wiele osób z wiekiem ma problemy z trawieniem produktów mlecznych”.

Dwa proste kroki mogą pomóc Ci odkryć problematyczne pokarmy.

  • Prowadź dzienniczek żywieniowy. Kiedy masz wzdęcia lub gazy, przejrzyj pokarmy, które zjadłeś w ciągu ostatnich kilku godzin – zazwyczaj wtedy pojawiają się gazy.

  • Eksperymentuj, jeden po drugim, z pokarmami, które podejrzewasz. Zjedz jeden z tych pokarmów sam. Czy wywołuje on gazy? Jeśli nie, odczekaj jeden dzień, a następnie poeksperymentuj z innym podejrzanym pokarmem. Powtarzaj tę listę w różnych dniach, aż znajdziesz pokarm, który powoduje gazy.

  • Dostosuj swoją dietę

    Najlepszym sposobem na zmniejszenie uczucia duszności jest unikanie pokarmów, które powodują problemy. Jeśli zdrowe produkty spożywcze, takie jak pełne ziarno i warzywa, powodują gazy, należy zmniejszyć ich ilość. Następnie stopniowo zacznij spożywać więcej tego pokarmu C zwiększając jego ilość stopniowo w ciągu kilku tygodni C aby dać układowi trawiennemu czas na dostosowanie się.

    Rozważ suplementację

    Niektóre suplementy zawierają enzymy trawienne, które rozkładają ciężkostrawne pokarmy. Jeśli produkty mleczne powodują gazy, można kupić enzym laktazę bez recepty. Produkt o nazwie Beano pomaga rozłożyć powodujące gazy cukry zawarte w fasoli.

    Unikaj połykania powietrza

    Każdy z nas połyka niewielkie ilości powietrza. To normalne. Kiedy połykamy zbyt dużo powietrza, C nazywa się aerofagią – powoduje to wzdęcia brzucha, gazy lub odbijanie. Zwróć uwagę na rzeczy, które mogą powodować, że połykasz więcej powietrza niż potrzebujesz, takie jak:

    • Żucie gumy

    • Picie napojów gazowanych

    • Jedzenie zbyt szybko

    • Palenie

    • Noszenie luźnych protez zębowych

    Stres może również powodować połykanie zbyt dużej ilości powietrza. „Często ludzie nie są nawet świadomi, że połykają powietrze” – mówi Kosinski. „Jeśli czujesz się niespokojny lub jesteś pod wpływem silnego stresu, poszukaj sposobów na zrelaksowanie się. Możesz też porozmawiać z lekarzem o technikach redukcji stresu”.

    Ruszaj się

    Spacery, jazda na rowerze, bieganie i inne formy aktywności fizycznej mogą pomóc w przemieszczaniu gazów w przewodzie pokarmowym, łagodząc wzdęcia.

    Porozmawiaj z lekarzem, jeśli się martwisz

    Jeśli zmiana stylu życia nie pomaga, a pacjent często ma wzdęcia lub gazy, należy porozmawiać z lekarzem.

    „Wzdęcia lub nienormalna ilość gazów jelitowych mogą być objawem celiakii, zespołu jelita drażliwego, przerostu bakterii lub problemów związanych z trzustką” – mówi Kosinski. „Niektóre leki również mogą powodować gazy jelitowe. Dlatego zdecydowanie ważne jest, aby wspomnieć o tym lekarzowi, jeśli jesteś zaniepokojony.”

    Lekarz może zasugerować wykonanie badań w celu wykluczenia podstawowych problemów. Jeśli winowajcą jest po prostu jedzenie, które lubisz, lekarz może również przepisać lek – środek pobudzający pracę przewodu pokarmowego – który szybciej przesuwa gazy przez jelita.

    Super porady jak poprawić zdrowie układu trawiennego: Wzdęcia, zaparcia i inne dolegliwości

    0

    Traktuj swój organizm właściwie dzięki tym prostym wskazówkom lekarza, które pomogą Ci zadbać o zdrowie układu trawiennego. Zobacz, jak radzić sobie z biegunką, gazami, refluksem i nie tylko.

    1/16

    Aby dostarczyć organizmowi 20-35 gramów błonnika dziennie, wybieraj pokarmy roślinne, takie jak czereśnie, winogrona, chrupiąca papryka, fasola, pełne ziarna i orzechy. Pomagają one w trawieniu i zaparciach, a także są dobre dla serca i poziomu cukru we krwi. Ponieważ są one sycące, będziesz jeść mniej, co jest również pomocne, jeśli pilnujesz wagi.

    Żuj gumę, aby złagodzić zgagę

    2/16

    Żucie powoduje, że organizm zaczyna produkować ślinę, która równoważy kwas będący przyczyną problemu. Mięta pieprzowa lub spearmint mogą podrażniać, więc wybierz inny smak. Pomiń ten środek, jeśli powoduje on połykanie powietrza, co może powodować odbijanie się i uczucie wzdęcia.

    Kilka kilogramów robi różnicę

    3/16

    Zrzucenie nawet niewielkiej nadwagi, zwłaszcza w okolicach brzucha, może zmniejszyć dyskomfort związany ze zgagą, gazami i odbijaniem. Lekarz może pomóc w opracowaniu odpowiedniej diety i planu ćwiczeń, które pozwolą na osiągnięcie celu, jakim jest utrata wagi.

    Zmniejsz swój talerz

    4/16

    Doskonałym sposobem zapobiegania niestrawności, wzdęciom, zgadze i innym problemom zdrowotnym układu pokarmowego jest częstsze jedzenie mniejszych posiłków. Należy też zwolnić tempo. Potrzeba czasu, aby zacząć odczuwać sytość. Mniej prawdopodobne będzie, że zjesz więcej niż planowałeś.

    Utrzymuj nawodnienie

    5/16

    Płyny pomagają organizmowi pozbyć się odpadów i zachować regularność. Można je popijać wodą, sokami, herbatą i innymi napojami. Znajdują się one także w żywności, więc może nie być konieczne wypijanie 8 szklanek wody dziennie. Lekarz lub dietetyk może powiedzieć ci, ile powinieneś pić i jakie napoje najlepiej wybierać.

    Ruszaj się, aby pokonać wzdęcia

    6/16

    Ćwiczenia fizyczne mogą pomóc w przypadku większości drobnych problemów trawiennych, od wzdęć po zaparcia. Aktywność fizyczna pomaga układowi trawiennemu usprawnić pracę i pozbyć się odpadów. Ogranicza też stres, który może wywoływać wiele problemów trawiennych.

    Wypróbuj probiotyki

    7/16

    Probiotyki to „dobre” bakterie. Znajdują się w niektórych jogurtach, sokach, przekąskach i suplementach. Badania wykazują, że mogą one pomóc w przypadku biegunki, zespołu jelita drażliwego (IBS) lub nieswoistych zapaleń jelit (IBD). Jednak naukowcy nie wiedzą jeszcze, które probiotyki są pomocne w jakich schorzeniach i ile ich potrzebujesz. Aby dowiedzieć się więcej, porozmawiaj z lekarzem.

    Stres, wrzody i zaparcia

    8/16

    Czy kiedykolwiek zdarzyło Ci się mieć rozstrój żołądka z powodu nerwów? Twój mózg i układ trawienny są ze sobą połączone. Stres może pogorszyć problemy takie jak IBS i wrzody. Priorytetem powinna być aktywność fizyczna, odpowiednia ilość snu, medytacja i relaks.

    Zwróć uwagę na swoją dietę

    9/16

    Unikaj lub ogranicz pokarmy, które ci przeszkadzają. Niektórzy ludzie mają problemy z pokarmami wzdymającymi, takimi jak fasola i napoje gazowane, lub tłustymi, takimi jak smażone potrawy i sery. Dla innych kłopotem mogą być kwaśne pokarmy, takie jak cytrusy, kawa, herbata i pomidory.

    Pokonaj nałóg

    10/16

    Palenie osłabia zastawkę na końcu przełyku (przewodu prowadzącego z jamy ustnej do żołądka). Może to prowadzić do refluksu kwasu i zgagi. Zwiększa też prawdopodobieństwo wystąpienia niektórych nowotworów. Palacze częściej niż inni ludzie zapadają na wrzody i chorobę Leśniowskiego-Crohna. Często potrzeba kilku prób, aby rzucić palenie na dobre. Nie ustawaj w wysiłkach! Poproś swojego lekarza o pomoc.

    Pij mniej alkoholu

    11/16

    Jeśli pijesz, ogranicz się do jednego drinka dziennie, jeśli jesteś kobietą, lub dwóch, jeśli jesteś mężczyzną. Zbyt częste spożywanie zbyt dużej ilości napojów może powodować zgagę, biegunkę, problemy z wątrobą i raka przełyku.

    Zwolnij, aby powstrzymać bekanie i gazy

    12/16

    Chcesz, aby powietrze nie wydostawało się z żołądka. Dlatego zwolnij tempo. Nie przełykaj jedzenia ani napojów. Przeżuwaj każdy kęs i delektuj się nim! Unikaj gumy i twardych słodyczy, jeśli powodują połykanie powietrza.

    Ogranicz sól

    13/16

    Nawet niewielki dodatek soli w diecie może powodować wzdęcia. Może ona pochodzić z solniczki lub z produktów takich jak pakowane przekąski i płatki śniadaniowe. Ograniczaj spożycie i sprawdzaj na etykietach produktów, ile sodu znajduje się w porcji.

    Dbaj o czystość

    14/16

    Nikt nie chce zatrucia pokarmowego – biegunki, mdłości i wymiotów. Dlatego zimne jedzenie powinno być zimne, a gorące gorące. Używaj różnych przyborów i desek do krojenia, gdy przygotowujesz owoce lub warzywa oraz surowe mięso. Upewnij się, że wszystkie produkty mleczne zostały poddane pasteryzacji.

    Jeśli nabiał stanowi problem

    15/16

    Niektórzy ludzie uważają, że ich organizm nie jest w stanie strawić laktozy, naturalnego cukru zawartego w mleku. Powoduje to u nich uczucie duszności. Jeśli tak jest w twoim przypadku, masz do wyboru produkty bez laktozy.

    Kiedy należy zgłosić się do lekarza?

    16/16

    Umów się na wizytę, jeśli objawy nie ustępują, powracają lub dokuczają ci. Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, jeśli pacjentka jest lub może być w ciąży. Niezwłocznie zgłoś się do lekarza, jeśli objawy są bardzo nasilone lub jeśli masz gorączkę, problemy z przełykaniem lub chodzeniem do toalety, czasem się dusisz, masz krwawe lub czarne wymioty lub stolec, bóle brzucha lub straciłaś na wadze, choć nie chciałaś. Lekarz znajdzie przyczynę, aby pacjent mógł jak najszybciej poczuć się lepiej.

    Skurcze żołądka: Co je wywołuje i jak je leczyć

    0

    Skurcz żołądka to nagłe, napięte uczucie w mięśniach brzucha. Dowiedz się, co powoduje skurcze żołądka, jak je leczyć i kiedy należy zgłosić się do lekarza.

    W większości przypadków skurcze żołądka nie są poważne i nie wymagają diagnostyki. Jeśli występują często, są silne lub trwają dłużej niż jeden dzień, może to być oznaką poważniejszego problemu medycznego i należy skontaktować się z lekarzem.

    Oto kilka najczęstszych przyczyn skurczów żołądka:

    Zatrucie pokarmowe

    Dochodzi do niego po spożyciu żywności skażonej pewnymi zarazkami. Jednym z objawów mogą być skurcze żołądka. Oprócz skurczów mogą wystąpić:

    • Skurcz żołądka

    • Nudności

    • Wymioty

    • Biegunka

    • Gorączka

    Wystąpienie objawów może trwać minuty, godziny lub dni.

    Osoby starsze, dzieci poniżej 5 roku życia, kobiety w ciąży i osoby z osłabionym układem odpornościowym są bardziej narażone na zatrucie pokarmowe. Większość osób wraca do zdrowia bez konieczności wizyty u lekarza.

    W międzyczasie należy odpoczywać i unikać pokarmów, które mogły spowodować chorobę.

    Jeśli wymiotujesz lub masz biegunkę, eksperci zalecają picie dużej ilości wody, aby uniknąć odwodnienia. Zgłoś się do lekarza, jeśli objawy staną się poważniejsze, np:

    • Krew w kupie

    • Wysoka gorączka (temperatura powyżej 102 F)

    • Wielokrotne wymiotowanie, które może prowadzić do odwodnienia

    • Objawy odwodnienia (rzadsze siusianie, zawroty głowy, bardzo sucha jama ustna i gardło)

    • Biegunka trwająca dłużej niż kilka dni

    Należy również skontaktować się z lekarzem w przypadku biegunki u dziecka w wieku poniżej 6 miesięcy lub u osoby starszej z przewlekłymi problemami zdrowotnymi lub osłabionym układem odpornościowym.

    Wirus żołądka

    Lekarz może powiedzieć, że jest to wirusowe zapalenie żołądka i jelit. Ludzie nazywają to również grypą żołądkową, ale nie jest ona wywoływana przez wirus grypy.

    Istnieją różne rodzaje wirusów żołądkowych. Najczęściej występującym w Stanach Zjednoczonych jest norowirus.

    Ponieważ wirus żołądkowy i zatrucie pokarmowe mają podobne objawy, takie jak skurcze, łatwo je pomylić. Wirusem żołądkowym można zarazić się poprzez bliski kontakt z osobą zarażoną wirusem, np. dzielenie się jedzeniem lub przyborami kuchennymi, takimi jak widelec czy nóż. Wirusem można się również zarazić, jedząc lub pijąc niebezpieczną żywność i wodę. W przeciwieństwie do zatrucia pokarmowego, wirus może łatwo przenosić się na inne osoby – przynajmniej przez kilka pierwszych dni choroby.

    Do innych objawów należą:

    • Wodnista biegunka

    • Ból brzucha

    • Skurcz żołądka i wymioty

    • Bóle mięśni lub ból głowy

    • Gorączka o niskim stopniu nasilenia

    Wirus żołądkowy nie wymaga leczenia. Jest kilka rzeczy, które możesz zrobić w domu, aby zapobiec odwodnieniu i poprawić swoje samopoczucie.

    Unikaj stałych pokarmów. Zamiast tego pij dużo płynów – wody, klarownych bulionów lub napojów sportowych bez kofeiny.

    Ułatwiaj sobie jedzenie. Zacznij od rzeczy, które nie obciążają żołądka, np:

    • Krakersy

    • Tosty

    • Galaretka

    • Banany

    • Ryż

    • Kurczak

    Sprawdź, jak się czujesz. Jeśli znów poczujesz się źle, przestań jeść.

    Dużo odpoczywaj. Odwodnienie i choroba mogą sprawić, że będziesz słaby i zmęczony.

    Większość osób z wirusem żołądkowym czuje się lepiej w ciągu kilku dni. Poważnym problemem jest odwodnienie. Może być konieczne udanie się z nim do szpitala. Jeśli uważasz, że doszło do odwodnienia, skontaktuj się z lekarzem.

    Alergia pokarmowa

    Dochodzi do nich, gdy układ odpornościowy organizmu broni się przed pokarmem, który błędnie uznał za szkodliwy.

    Najczęstsze alergie pokarmowe dotyczą takich białek jak:

    • Skorupiaki

    • Orzechy

    • Ryby

    • Jaja

    • Mleko

    • Orzeszki ziemne

    Jeśli masz alergię na pewne pokarmy, najlepiej ich unikaj. Niebezpieczna reakcja alergiczna zwana anafilaksją może spowodować nagły spadek ciśnienia krwi, problemy z przełykaniem i duszności. Jeśli nie jest natychmiast leczona, może być śmiertelna.

    Nietolerancja pokarmowa

    Dzieje się tak, gdy pokarm podrażnia układ trawienny lub organizm ma problemy z jego rozkładem. Najczęstszą nietolerancją pokarmową jest laktoza – cukier występujący w mleku i innych produktach mlecznych. Objawy mogą pojawić się dopiero po spożyciu dużej ilości danego pokarmu lub po częstym jedzeniu.

    W przypadku innych objawów nietolerancji pokarmowej, takich jak zgaga lub ból brzucha, należy przyjmować leki zobojętniające kwas żołądkowy.

    Dieta przy zapaleniu uchyłków: Żywność, której należy unikać przy zapaleniu uchyłków

    0

    Lekarz wyjaśnia, na czym polega prawidłowa dieta przy zapaleniu uchyłków, jakie pokarmy należy jeść, a jakich unikać przy zapaleniu uchyłków oraz jak lepiej gotować, gdy cierpisz na tę chorobę.

    Kiedy woreczki ulegają zapaleniu lub zakażeniu, prowadzi to do bardzo bolesnego stanu zwanego zapaleniem uchyłków. Oprócz bólu brzucha, u osób z zapaleniem uchyłków mogą wystąpić nudności, wymioty, wzdęcia, gorączka, zaparcia lub biegunka.

    Wielu ekspertów uważa, że dieta uboga w błonnik może prowadzić do uchyłkowatości i zapalenia uchyłków. Być może dlatego u mieszkańców Azji i Afryki, gdzie dieta jest zwykle bogatsza w błonnik, choroba ta występuje bardzo rzadko.

    Uchyłkowatość zwykle nie daje żadnych objawów lub daje ich niewiele; wiele osób nie zdaje sobie sprawy, że w ogóle ma uchyłki.

    Zapalenie uchyłków może wymagać leczenia antybiotykami lub, w ciężkich przypadkach, zabiegu chirurgicznego.

    Dieta przy zapaleniu uchyłków

    W przypadku nasilonych objawów zapalenia uchyłków lekarz może zalecić w ramach leczenia płynną dietę na zapalenie uchyłków, która może obejmować:

    • Woda

    • Soki owocowe

    • Bulion

    • Lodowe napoje

    Stopniowo można powrócić do regularnej diety. Lekarz może zalecić, aby przed wprowadzeniem pokarmów o dużej zawartości błonnika zacząć od pokarmów o niskiej zawartości błonnika (białe pieczywo, mięso, drób, ryby, jaja i produkty mleczne).

    Błonnik zmiękcza i zwiększa objętość stolca, ułatwiając jego przejście przez jelito grube. Zmniejsza również ciśnienie w przewodzie pokarmowym.

    Wiele badań wykazało, że spożywanie pokarmów bogatych w błonnik może pomóc w kontrolowaniu objawów uchyłków jelita grubego. Kobiety poniżej 51 roku życia powinny spożywać 25 gramów błonnika dziennie. Mężczyźni poniżej 51 roku życia powinni spożywać 38 gramów błonnika dziennie. Kobiety w wieku 51 lat i starsze powinny spożywać 21 gramów błonnika dziennie. Mężczyźni w wieku 51 lat i starsi powinni spożywać 30 gramów błonnika dziennie. ?

    Oto kilka produktów bogatych w błonnik, które warto włączyć do posiłków:

    • Pełnoziarniste pieczywo, makarony i płatki zbożowe

    • Fasola (na przykład fasola kidney i czarna)

    • Świeże owoce (jabłka, gruszki, śliwki)

    • Warzywa (kabaczek, ziemniaki, groszek, szpinak)

    Jeśli masz trudności z samodzielnym ułożeniem diety, skonsultuj się z lekarzem lub dietetykiem. Mogą oni opracować odpowiedni dla Ciebie plan posiłków.

    Lekarz może również zalecić stosowanie suplementu błonnika, takiego jak psyllium (Metamucil) lub metyloceluloza (Citrucel), jeden do trzech razy dziennie. Picie odpowiedniej ilości wody i innych płynów w ciągu dnia również pomoże zapobiegać zaparciom.

    Produkty spożywcze, których należy unikać przy zapaleniu uchyłków

    W przeszłości lekarze zalecali osobom cierpiącym na chorobę uchyłkową (uchyłkowatość lub zapalenie uchyłków jelita grubego) unikanie ciężkostrawnych pokarmów, takich jak orzechy, kukurydza, popcorn i nasiona, z obawy, że pokarmy te utkną w uchyłkach i doprowadzą do stanu zapalnego. Jednak ostatnie badania wykazały, że nie ma żadnych dowodów naukowych na poparcie tego zalecenia.

    W rzeczywistości orzechy i nasiona są składnikami wielu pokarmów o wysokiej zawartości błonnika, które są zalecane osobom z chorobą uchyłkową.

    Przyczyny biegunki: Infekcje, IBS, zapalenie jelita grubego i inne

    0

    Od objawów, przez leczenie, po zapobieganie – poznaj podstawowe informacje na temat biegunki od ekspertów doktora.

    Większość ludzi kojarzy biegunkę z chorobą, podczas której częściej występują luźne, wodniste stolce.Prawie każdy ma ją w pewnym momencie. W krajach rozwijających się, gdzie choroby powodujące biegunkę są powszechne i gdzie opieka zdrowotna jest mniej dostępna, biegunka stanowi poważny problem zdrowotny ze względu na możliwość spowodowania odwodnienia.Biegunka, która pojawia się nagle i ustępuje w ciągu kilku tygodni, nazywana jest „ostrą biegunką”. Większość osób z taką biegunką sama się leczy.Biegunka, która trwa dłużej niż 4 tygodnie, to „biegunka przewlekła”. Zwykle należy udać się do lekarza, aby mógł on znaleźć przyczynę i leczyć ewentualne powikłania.?

    Co wywołuje biegunkę?

    Wiele różnych rzeczy może powodować biegunkę.

    Zakażenia:

    Możesz się zarazić przez kontakt z kimś innym. Możesz się zarazić po spożyciu skażonej żywności lub wody. Jeśli zjesz coś, co zostało niewłaściwie ugotowane lub zanieczyszczone po ugotowaniu, infekcja nazywa się zatruciem pokarmowym. Biegunka, skurcze i wymioty są częstymi objawami zatrucia pokarmowego. Dzieci uczęszczające do przedszkola i ich rodziny są bardziej narażone na te infekcje.Ludzie, którzy podróżują do obcych krajów, zapadają na „biegunkę podróżnych”, zwykle po wypiciu złej wody. Zakaźna biegunka jest problemem w krajach rozwijających się, gdzie trudno jest oddzielić ścieki i odpady od wody używanej do gotowania, picia i kąpieli.

    Leki:

    Wiele leków może powodować biegunkę. Do najczęstszych z nich należą:

    • Leki zobojętniające z magnezem

    • Środki przeczyszczające

    • Digitalis

    • Metformina

    • Niektóre antybiotyki

    • Leki stosowane w chemioterapii

    • Środki obniżające poziom cholesterolu

    • Lit

    • Teofilina

    • Hormon tarczycy

    • Kolchicyna

    Zbyt dużo kofeiny lub alkoholu:

    Być może trzeba będzie ograniczyć jedno lub drugie, aby sprawdzić, czy to pomoże.

    Toksyny

    takie jak środki owadobójcze, grzyby psychodeliczne i arszenik: One również powodują biegunkę.

    Problem z trawieniem:

    Może to być nietolerancja laktozy, celiakia lub problemy z trzustką.

    Operacja usunięcia części jelita cienkiego:

    Po tym zabiegu pacjent może nie być w stanie wchłonąć wszystkiego, co zje. Lekarz może nazwać to zespołem krótkiego jelita.

    Usunięcie pęcherzyka żółciowego:

    Zwiększenie ilości żółci w jelicie grubym w wyniku tego zabiegu może powodować wodniste stolce.

    Zaburzenia hormonalne:

    Należą do nich: nadczynność tarczycy, cukrzyca, choroby nadnerczy i zespół Zollingera-Ellisona.

    Niektóre rzadkie nowotwory:

    Takie nowotwory, jak guz rakowiaka czy guz chromochłonny, mogą wywołać biegunkę.

    Zapalne choroby jelit:

    Wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Leśniowskiego-Crohna lub mikroskopowe zapalenie jelita grubego mogą wywoływać biegunkę podczas zaostrzeń.

    Zespół jelita drażliwego (IBS):

    Może to powodować zarówno biegunkę, jak i zaparcia.

    Choroba niedokrwienna jelit:

    Choroba ta może być spowodowana zablokowaniem tętnic. Objawy mogą obejmować ból brzucha z krwawą biegunką.

    Radioterapia w przypadku raka:

    Może uszkodzić jelito i spowodować biegunkę.

    Inne warunki medyczne

    Biegunkę może wywołać wiele nieinfekcyjnych stanów chorobowych. Należą do nich:

    ?

    • Niezdolność do trawienia niektórych pokarmów, w tym nietolerancja laktozy (trudności z trawieniem cukru zawartego w produktach mlecznych); celiakia (reakcja immunologiczna na spożycie glutenu, białka występującego w pszenicy, jęczmieniu i życie); oraz problemy z trzustką, takie jak te spowodowane mukowiscydozą, które zakłócają produkcję ważnych substancji trawiennych.

    • Operacja usunięcia części jelita cienkiego. Skrócone jelito cienkie może nie być w stanie wchłonąć wszystkich substancji, które spożywasz. Określa się to mianem zespołu krótkiego jelita.

    • Chirurgiczne usunięcie pęcherzyka żółciowego. Zwiększona ilość żółci w jelicie grubym może powodować wodniste stolce.

    • Niektóre choroby układu endokrynologicznego (hormonalnego), w tym nadczynność tarczycy, cukrzyca, choroby nadnerczy i zespół Zollingera-Ellisona

    • Niektóre rzadkie nowotwory (w tym guz rakowiaka i guz chromochłonny), które wytwarzają substancje (hormony) powodujące biegunkę

    • stan zapalny w przewodzie jelitowym, który może powodować przewlekłą biegunkę. Jeśli cierpisz na nieswoiste zapalenia jelit (takie jak wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Leśniowskiego-Crohna lub mikroskopowe zapalenie jelita grubego), w okresie zaostrzenia choroby będziesz regularnie miewał biegunki.

    • Zespół jelita drażliwego, który może powodować naprzemienne okresy biegunki i zaparcia.

    • Choroba niedokrwienna jelit, która może być spowodowana zablokowaniem tętnic. Objawy mogą obejmować bóle brzucha z krwawą biegunką.

    ?

    Leki i inne substancje

    Wiele leków może powodować biegunkę. Do najczęstszych należą leki zobojętniające zawierające magnez, środki przeczyszczające, naparstnica, leki moczopędne, wiele antybiotyków, leki stosowane w chemioterapii, leki obniżające poziom cholesterolu, lit, teofilina, hormony tarczycy i kolchicyna.

    ?

    Radioterapia w przypadku raka prostaty lub nowotworów w obrębie jamy brzusznej może uszkodzić jelito i wywołać biegunkę.

    ?

    Toksyny, takie jak środki owadobójcze, grzyby psychodeliczne i arsen mogą powodować biegunkę, a nadużywanie kofeiny lub alkoholu może przyczynić się do jej wystąpienia.