Strona główna Blog Strona 2578

Ćwiczenia łagodzące zaparcia: Jakie ćwiczenia należy wykonywać

0

Napinasz się w toalecie? Ruszaj się więcej. Dowiedz się, dlaczego ćwiczenia fizyczne są naturalnym środkiem na przewlekłe zaparcia.

Jak ćwiczenia fizyczne mogą pomóc w zaparciach?

Ćwiczenia pomagają w zaparciach, ponieważ skracają czas, w którym pokarm przemieszcza się przez jelito grube. Ogranicza to ilość wody wchłanianej przez organizm ze stolca. Twarde, suche stolce są trudniejsze do oddania. Ponadto ćwiczenia aerobowe przyspieszają oddychanie i pracę serca. Pomaga to stymulować naturalne zaciskanie się (lub kurczenie) mięśni w jelitach. Mięśnie jelit, które lepiej się ściskają, pomagają w szybszym wydalaniu stolca.

Kiedy najlepiej jest ćwiczyć?

Przed podjęciem ciężkiej aktywności fizycznej należy odczekać godzinę po dużym posiłku. Po jedzeniu zwiększa się przepływ krwi do żołądka i jelit, aby pomóc organizmowi w trawieniu pokarmu. Jeśli ćwiczysz zaraz po jedzeniu, krew odpływa z żołądka do serca i mięśni. Ponieważ siła skurczów mięśni jelit zależy od ilości krwi w jelitach, mniejsza ilość krwi w przewodzie pokarmowym oznacza słabsze skurcze, a pokarm będzie przesuwał się wolniej przez jelita. Może to prowadzić do wzdęć, gazów i zaparć. Dlatego po dużym posiłku daj organizmowi szansę na jego strawienie, zanim wyruszysz na wędrówkę na łono natury.

Jakie są najlepsze ćwiczenia na zaparcia?

Zaparciom może pomóc zwykłe wstawanie i ruszanie się. Regularne spacery – nawet 10 do 15 minut kilka razy dziennie – mogą pomóc ciału i układowi trawiennemu pracować jak najlepiej. Jeśli jesteś już sprawny fizycznie, możesz wybrać ćwiczenia aerobowe: bieganie, jogging, pływanie lub na przykład taniec swingowy. Wszystkie te ćwiczenia pomagają utrzymać przewód pokarmowy w zdrowiu. W łagodzeniu zaparć może pomóc także rozciąganie, a także joga.

Objawy zapalenia uchyłków: Ból podbrzusza po lewej stronie, gazy, nudności

0

Objawy zapalenia uchyłków mogą być podobne do objawów innych zaburzeń żołądkowo-jelitowych. Oto, na co należy zwrócić uwagę.

Objawy zapalenia uchyłków to:

  • Silny ból brzucha i skurcze, które są zwykle gorsze po lewej stronie i nasilają się przy dotykaniu tego miejsca

  • Nudności

  • Dreszcze lub gorączka

  • Wzdęcia

  • Zaparcia, rzadkie stolce lub biegunka

  • Krwawienie z odbytu (rzadko)

Skontaktuj się z lekarzem w sprawie zapalenia uchyłków, jeśli:

  • Masz gorączkę, dreszcze, obrzęk brzucha lub wymiotujesz.

  • W stolcu pojawiła się krew.

  • Masz silny lub uporczywy ból.

  • Brzuch staje się sztywny i odczuwasz ból podczas poruszania się; może to oznaczać zapalenie otrzewnej, czyli zakażenie błony wyściełającej jamę brzuszną. Natychmiast skorzystaj z pomocy lekarskiej.

Jeśli pomimo leczenia nadal odczuwasz silny ból, być może potrzebujesz dalszej oceny.

?

Jak zmniejszyć wzdęcia?

0

Czujesz wzdęcia w okolicy brzucha? Być może po prostu zjadłeś za dużo na obiad. Ale mogą być też inne przyczyny. Dowiedz się, jak zmniejszyć wzdęcia.

1/12

To uczucie zbytniego wypełnienia brzucha po zjedzeniu zbyt dużej ilości pokarmu. Może to być rodzaj jedzenia, szybkość jedzenia, zbyt duża ilość soli, tłuszczu lub cukru, które powodują gazy, przyrost wagi, zaparcia lub zatrzymanie wody w organizmie. Pewne schorzenia, takie jak celiakia, choroba Crohns’a, zespół jelita drażliwego lub wrzodziejące zapalenie jelita grubego, mogą również zwiększyć prawdopodobieństwo wystąpienia tego schorzenia.

Pokarmy wzdymające

2/12

Fasola jest doskonałym źródłem błonnika i białka. Zawierają również substancję zwaną rafinozą, którą bakterie muszą rozłożyć. Może to powodować powstawanie gazów i prowadzić do wzdęć. Nie jest to jednak szkodliwe, a to, jak bardzo będziesz mieć gazy, zależy od osoby i rodzaju fasoli. Brokuły, kapusta i brukselka również zawierają rafinozę. Twój organizm prawdopodobnie się do tego przystosuje. Leki dostępne bez recepty mogą pomóc w łatwiejszym trawieniu tych pokarmów.

Znajdź FODMAPs

3/12

Jest to grupa węglowodanów, które są trudne do strawienia dla niektórych osób. Mogą one powodować wzdęcia spowodowane gromadzeniem się gazów i płynów. FODMAPs obejmują laktozę w nabiale, fruktozę w owocach i miodzie oraz wiele innych. Notuj, jak twój organizm radzi sobie z różnymi pokarmami. Podziel się tymi informacjami z lekarzem, który pomoże ustalić, czy winne mogą być FODMAPs, abyś wiedział, czy musisz je wyeliminować z diety.

Zwolnij!

4/12

Im szybciej jesz, tym więcej powietrza połykasz. Żołądek może puchnąć, gdy zatrzymuje powietrze, które czasami przedostaje się do jelit. Ponadto, gdy jesz szybko, pochłaniasz więcej jedzenia. Dzieje się tak częściowo dlatego, że może minąć nawet 30 minut, zanim Twój żołądek poinformuje mózg, że jesteś najedzony. Możesz przesadzić z jedzeniem, zanim mózg otrzyma tę informację – a to również może powodować uczucie wzdęcia.

Stawiaj granice na bańce

5/12

Ogranicz napoje gazowane. Gaz, który połykasz podczas picia napojów gazowanych – piwa, szampana, wody gazowanej – może wypełnić Twój układ pokarmowy. Część z nich wydalasz, a część pozostaje i przemieszcza się przez układ pokarmowy, aż wyjdzie drugim końcem. Dlatego właśnie nazywa się to oddawaniem gazów.

Bądź mądry w kwestii węglowodanów

6/12

Twój organizm szybciej sięga po to paliwo niż po białko czy tłuszcz, których trawienie trwa dłużej. Po wykorzystaniu węglowodanów na potrzeby energetyczne organizm magazynuje resztę: najpierw w postaci glikogenu, który powoduje zatrzymywanie wody w organizmie, a następnie w komórkach tłuszczowych. Obie te formy mogą powodować uczucie wzdęcia. Pomocne może być unikanie węglowodanów prostych, takich jak białe pieczywo i ciastka, na rzecz węglowodanów złożonych, takich jak pełne ziarna i warzywa, których trawienie trwa dłużej.

Jedz tylko tyle, ile potrzebujesz

7/12

Twój żołądek jest wielkości pięści. W procesie trawienia pokarm ulega pewnemu zagęszczeniu, ale jeśli jesz za dużo, zaczyna rozciągać żołądek, a to może powodować uczucie wzdęcia. Ponadto zbyt duża ilość jedzenia zwiększa prawdopodobieństwo, że przesadzisz z ilością soli, węglowodanów, tłuszczu i kalorii – wszystkie te czynniki również mogą powodować wzdęcia.

Sól graniczna

8/12

Twój organizm potrzebuje jej do pracy, ale większość z nas otrzymuje jej więcej niż potrzebuje. Powoduje ona zatrzymywanie w organizmie większej ilości wody, co może powodować uczucie wzdęcia. Może również powodować problemy z nerkami i wysokie ciśnienie krwi. W Twojej diecie może znajdować się więcej soli niż zdajesz sobie z tego sprawę – pochodzi ona z przetworzonych produktów i fast foodów. Dlatego sprawdzaj zawartość soli (sodu) na etykietach produktów spożywczych i pamiętaj: To, że nie czujesz jej smaku, nie oznacza, że jej tam nie ma.

Masz zaparcia?

9/12

Kiedy się zatrzymasz, możesz czuć się wzdęty. Najczęściej dzieje się tak, gdy potrzebujesz wody, błonnika lub ćwiczeń. Może się to jednak zdarzyć również w wyniku zmiany diety, choroby lub stresu. Zwykle to mija, ale ćwiczenia, woda i leki bez recepty mogą pomóc. Zgłoś się do lekarza, jeśli tracisz na wadze i nie wiesz dlaczego, trwa to dłużej niż tydzień lub dwa, masz zawroty głowy, ból brzucha lub krew w stolcu. Mogą to być objawy czegoś poważniejszego.

Sprawdź swoją wagę

10/12

Czy w ciągu ostatniego roku przytyłeś 10 lub więcej kilogramów? To częsta sytuacja w przypadku osób, które twierdzą, że czują się wzdęte. Może to być spowodowane tym, że waga często przybiera na wadze w okolicach brzucha, co powoduje, że brzuch ma mniej miejsca na rozciąganie. Być może wspólnie z lekarzem będziecie w stanie opracować odpowiednio zbilansowaną dietę i program ćwiczeń, które pomogą wam schudnąć i zmniejszyć uczucie wzdęcia.

Ogranicz kalorie z tłuszczu

11/12

Twój organizm potrzebuje sporo czasu, aby strawić tłuszcz. Oznacza to, że może on zalegać w żołądku przez dłuższy czas i powodować uczucie wzdęcia. Ponadto jest to najbardziej kaloryczny pokarm, jaki możesz zjeść. Te kalorie mogą się szybko zsumować i spowodować przybieranie na wadze, co również może powodować uczucie wzdęcia. Pomocne może być ograniczenie kalorii pochodzących z tłuszczu poprzez spożywanie chudego białka, produktów pełnoziarnistych i warzyw.

Radzenie sobie z chorobami

12/12

Lekarz może pomóc w ustaleniu, czy przyczyną wzdęć są schorzenia jelit, takie jak zespół jelita drażliwego, choroba Crohns’a, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, celiakia, infekcje lub inne. Leczenie może obejmować zmiany w diecie, nawykach dotyczących snu i ćwiczeń fizycznych, a także leki. Im dokładniej zastosujesz się do zaleceń lekarza, tym większe prawdopodobieństwo, że uda ci się złagodzić wzdęcia. Poinformuj lekarza, jeśli wzdęcia są silne lub powracają.

Zapobieganie kamieniom żółciowym: Jak zapobiegać kamieniom żółciowym?

0

Czy można zapobiec kamicy żółciowej? Eksperci doktora mają wskazówki, jak zapobiegać tej powszechnej dolegliwości.

Nadwaga lub cukrzyca zwiększają ryzyko wystąpienia kamieni żółciowych. Jednak najlepszym sposobem zapobiegania kamicy jest rozsądna dieta. Unikaj diet odchudzających lub bardzo niskiego spożycia kalorii (mniej niż 800 kalorii dziennie). Szukaj dobrych źródeł błonnika – na przykład surowych owoców i warzyw, gotowanej suszonej fasoli i grochu, pełnoziarnistych zbóż i otrębów – i unikaj spożywania zbyt dużej ilości tłuszczu. Dieta bogata w błonnik i niskotłuszczowa pomaga utrzymać cholesterol żółciowy w postaci płynnej. Nie należy jednak gwałtownie odrzucać tłuszczów lub całkowicie ich eliminować, ponieważ zbyt mała ilość tłuszczu może również prowadzić do tworzenia się kamieni żółciowych.

Naukowcy odkryli, że picie kawy zmniejsza ryzyko wystąpienia kamieni żółciowych.

Najnowsze badania wykazały, że umiarkowane spożycie oliwy z oliwek (około 2 łyżek stołowych dziennie) może zmniejszyć ryzyko rozwoju kamieni żółciowych. Składnik oliwy z oliwek najwyraźniej pomaga obniżyć poziom cholesterolu we krwi i w pęcherzyku żółciowym. Naukowcy odkryli, że częstość występowania kamieni żółciowych jest stosunkowo niska u osób mieszkających w rejonach o wysokim spożyciu oliwy z oliwek.

Niektóre badania sugerują, że lecytyna – naturalna substancja używana jako zagęstnik w lodach, majonezie i innych produktach spożywczych – może pomóc w zapobieganiu kamieniom żółciowym poprzez zapobieganie zestalaniu się cholesterolu w pęcherzyku żółciowym. Lecytyna znajduje się w wielu produktach spożywczych, w tym w soi, płatkach owsianych, jajkach, mleku, orzeszkach ziemnych, kapuście i czekoladzie. Mimo że większość ludzi otrzymuje wystarczającą ilość lecytyny w normalnej diecie, w sklepach ze zdrową żywnością i drogeriach dostępne są suplementy w postaci tabletek lub płynu. Należy przyjmować od 500 miligramów do 1000 miligramów dziennie lub postępować zgodnie z instrukcjami na etykiecie.

OSTRZEŻENIE:

Z czasem duże ilości choliny, substancji chemicznej zawartej w lecytynie, mogą prowadzić do problemów z wątrobą lub innych powikłań. Przed rozpoczęciem przyjmowania suplementów z lecytyną należy skonsultować się z lekarzem lub dietetykiem.

Ultrasonografia jamy brzusznej: Cel, procedura, zastosowania, wyniki, korzyści

0

Lekarz opisuje, co dzieje się podczas badania ultrasonograficznego, jakie rodzaje ultradźwięków są stosowane i nie tylko.

Jak działa obrazowanie ultrasonograficzne

W ultrasonografii, zwanej także sonografią, wykorzystuje się fale dźwiękowe do tworzenia obrazów ultrasonograficznych przedstawiających to, co dzieje się wewnątrz ciała. Urządzenie zwane przetwornikiem emituje niesłyszalny dla ludzkiego ucha dźwięk o wysokiej częstotliwości, a następnie rejestruje echo odbitych fal dźwiękowych w celu określenia wielkości, kształtu i konsystencji tkanek miękkich i narządów.

Informacje te są przekazywane w czasie rzeczywistym w celu uzyskania obrazów na ekranie komputera. Technicy ultrasonograficzni (sonografiści) są specjalnie przeszkoleni w zakresie wykonywania badania. Następnie radiolog lub lekarz dokona interpretacji obrazów ultrasonograficznych. Technologia ta może pomóc w diagnozowaniu i leczeniu niektórych schorzeń.

Zastosowanie badań ultrasonograficznych

Obrazowanie ultrasonograficzne ma wiele zastosowań w medycynie, od potwierdzania i datowania ciąży do diagnozowania niektórych stanów i prowadzenia lekarzy przez precyzyjne procedury medyczne.

Ciąża. Obrazowanie ultrasonograficzne ma wiele zastosowań w czasie ciąży. Na wczesnym etapie można je wykorzystać do określenia terminu porodu, wykrycia bliźniąt lub innych ciąż mnogich oraz wykluczenia ciąży pozamacicznej. Są one również cennym narzędziem do wykrywania potencjalnych problemów, takich jak niektóre wady wrodzone, problemy z łożyskiem, ułożenie dziecka w pozycji leżącej na brzuchu i inne. Wielu przyszłych rodziców z niecierpliwością czeka, aż w połowie ciąży poznają płeć swojego dziecka dzięki badaniu USG. A w późniejszym okresie ciąży lekarze mogą nawet wykorzystać badanie ultrasonograficzne do oszacowania wielkości dziecka tuż przed porodem.

Diagnostyka. Lekarze wykorzystują obrazowanie ultrasonograficzne w diagnostyce wielu różnych schorzeń narządów i tkanek miękkich organizmu, w tym serca i naczyń krwionośnych, wątroby, pęcherzyka żółciowego, śledziony, trzustki, nerek, pęcherza moczowego, macicy, jajników, oczu, tarczycy i jąder. Ultradźwięki mają jednak pewne ograniczenia diagnostyczne: fale dźwiękowe nie przenikają dobrze przez gęste kości lub części ciała, w których może znajdować się powietrze lub gaz, takie jak jelita.

Zastosowanie podczas procedur medycznych. Obrazowanie ultradźwiękowe może pomóc lekarzom podczas takich procedur, jak biopsja igłowa, która wymaga pobrania tkanki z bardzo precyzyjnie określonego miejsca wewnątrz ciała w celu przeprowadzenia badań w laboratorium.

Zastosowania terapeutyczne. Ultradźwięki są czasem wykorzystywane do wykrywania i leczenia urazów tkanek miękkich.

Rodzaje ultradźwięków

Większość badań ultrasonograficznych wykonuje się przy użyciu głowicy umieszczonej na powierzchni skóry. Czasami jednak lekarze i technicy mogą uzyskać lepszy obraz diagnostyczny, wprowadzając specjalny przetwornik do jednego z naturalnych otworów ciała:

  • W przezpochwowym badaniu ultrasonograficznym do pochwy kobiety wprowadza się głowicę, aby uzyskać lepszy obraz macicy i jajników.

  • Przezodbytnicze badanie ultrasonograficzne jest czasami wykorzystywane w diagnostyce schorzeń gruczołu krokowego.

  • W echokardiogramie przezprzełykowym sonda z przetwornikiem umieszczana jest w przełyku, dzięki czemu sonografista może uzyskać wyraźniejszy obraz serca.

Ponadto, dzięki postępowi w technologii ultrasonograficznej, możliwe jest wykonywanie różnych rodzajów obrazowania:

  • Doppler to specjalny rodzaj ultradźwięków, który tworzy obrazy przepływu krwi przez naczynia.

  • Sonografia kości pomaga lekarzom w diagnozowaniu osteoporozy.

  • Echokardiogramy służą do oglądania serca.

  • Obrazowanie 3D dodaje kolejny wymiar do obrazu ultrasonograficznego, tworząc interpretacje trójwymiarowe, a nie płaskie obrazy dwuwymiarowe, jakie powstają w tradycyjnym badaniu ultrasonograficznym.

  • Ultradźwięki 4D pokazują trójwymiarowe obrazy w ruchu.

Korzyści z ultradźwięków

Ultradźwięki oferują wiele korzyści:

  • Są na ogół bezbolesne i nie wymagają użycia igieł, zastrzyków ani nacięć.

  • Pacjenci nie są narażeni na promieniowanie jonizujące, dzięki czemu zabieg jest bezpieczniejszy niż techniki diagnostyczne, takie jak prześwietlenia rentgenowskie czy tomografia komputerowa. W rzeczywistości nie są znane żadne szkodliwe efekty, jeśli są stosowane zgodnie z zaleceniami lekarza.

  • Ultradźwięki rejestrują obrazy tkanek miękkich, które nie są dobrze widoczne na zdjęciach rentgenowskich.

  • Ultrasonografia jest powszechnie dostępna i tańsza niż inne metody.

Czy ultradźwięki są bezpieczne?

Badania wykazały, że ultradźwięki są generalnie bezpieczne. Nie są znane żadne szkodliwe skutki uboczne, a dyskomfort podczas badania jest praktycznie zerowy. Ponadto w badaniu ultradźwiękowym nie stosuje się promieniowania, tak jak w przypadku badań rentgenowskich. Nie wiadomo, jakie mogą być jego długoterminowe skutki.

Czego należy się spodziewać podczas badania ultrasonograficznego

W zależności od rodzaju wykonywanego badania ultrasonograficznego lekarz może zalecić specjalne zalecenia, np. aby nie jeść i nie pić przez kilka godzin przed badaniem. Może też zalecić ci wypicie kilku szklanek wody w czasie poprzedzającym badanie i powstrzymanie się od korzystania z łazienki, aby upewnić się, że twój pęcherz jest pełny.

Powinieneś nosić wygodne ubranie, które można łatwo zdjąć lub częściowo zdjąć. W niektórych przypadkach konieczne może być rozebranie się lub założenie fartucha, ale często technik ultrasonografu ma łatwy dostęp do badanego obszaru ciała bez konieczności zdejmowania ubrania.

Technik nałoży na ten obszar żel na bazie wody. Dzięki temu głowica będzie mogła łatwo przesuwać się po skórze bez dostępu powietrza. W trakcie badania lekarz może poszukiwać określonych markerów i może dokonywać pomiarów lub notować wyniki.

Typowe badanie ultrasonograficzne trwa od 30 minut do godziny. Badanie ultrasonograficzne zwykle nie jest nieprzyjemne, a pacjent jest przytomny i czujny podczas zabiegu. Technicy często omawiają wyniki badania, ale w niektórych przypadkach należy poczekać, aby omówić je z lekarzem.

Squatty Potty (taboret na kupę): Czy to naprawdę działa?

0

Czy kucanie zamiast siedzenia może być kluczem do zmniejszenia zaparć? Dowiedz się, czy stołki basenowe, takie jak Squatty Potty, mogą coś zmienić.

Wynalazcy Squatty Potty twierdzą, że kucanie sprawia, że jelito grube znajduje się w idealnej pozycji do zrobienia kupy bez wysiłku. To i podobne urządzenia do zmiany postawy twierdzą, że mogą pomóc Ci łatwiej zrobić kupkę i uniknąć zaparć. Dowody wskazują na to, że rzeczywiście działają.

Twój układ trawienny w pracy

Na początek trochę informacji o tym, jak przebiega proces trawienia. Gdy pokarm przechodzi z żołądka do jelita cienkiego, soki trawienne rozkładają go. Przetrawione składniki odżywcze przechodzą przez ścianę jelita cienkiego do krwiobiegu. Resztki pokarmu mieszają się z wodą w jelicie grubym, tworząc stolec.

Stolec pozostaje w odbytnicy – komorze zbiorczej na końcu jelita grubego. Wokół odbytnicy owija się mięsień łonowo-odbytniczy w kształcie litery U. Mięsień ten utrzymuje dolną część odbytnicy w pozycji leżącej. Mięsień ten utrzymuje dolną część jelita w pozycji zgiętej, aby utrzymać stolec w środku, dopóki nie będziesz gotowy do wypróżnienia. Działa on podobnie jak załamanie w wężu ogrodowym, które zapobiega wydostawaniu się wody na zewnątrz. Lekkie zagięcie jelita grubego powstrzymuje Cię przed wypróżnieniem i wypadkiem.

Kiedy nadchodzi czas wypróżnienia, odbytnica się kurczy. Mięsień łonowo-odbytniczy rozluźnia się, a Ty naciskasz, aby uwolnić stolec z ciała.

Siad a kucanie

Podczas gdy Amerykanie i inni mieszkańcy Zachodu zawsze siadali na toalecie, mieszkańcy Azji i Afryki kucali podczas załatwiania się. W tych kulturach ludzie uważają, że kucanie podczas robienia kupy jest bardziej naturalną pozycją niż siedzenie.

Problem z siedzeniem polega na tym, że utrzymuje ono zagięcie w dolnej części jelita. Zmusza to do cięższej pracy, aby wypchnąć kupę. Kucanie bardziej rozluźnia mięsień łonowo-odbytniczy i prostuje jelito grube, dzięki czemu kupa ma prostą drogę do wyjścia. W rezultacie możesz wypróżnić się łatwiej i z mniejszym wysiłkiem.

Czy to działa?

Zdjęcia rentgenowskie wykonane podczas badań pokazują, że odbytnica bardziej się prostuje podczas kucania. Ciśnienie w brzuchu również jest mniejsze w tej pozycji, co może być oznaką, że nie napinasz się tak bardzo.

Badania wykazały, że gdy ludzie używają urządzeń zmieniających postawę do kucania, szybciej schodzą. Mniej się też wysilają i wypróżniają się dokładniej niż wtedy, gdy siedzą na sedesie.

Ułatwiając robienie kupy, kucanie może złagodzić zaparcia i zapobiegać hemoroidom, które często są skutkiem przeciążenia. U mieszkańców krajów azjatyckich i afrykańskich częstość występowania tych schorzeń jest niższa. Może to mieć związek z ich dietą lub z wykonywaniem przysiadów.

Jeśli chcesz kucnąć, nie musisz kupować stołka. Wystarczy głęboko zgiąć kolana i biodra. Urządzenie może jednak ułatwić przyjęcie pozycji. Produkty takie jak te mogą być szczególnie pomocne dla osób starszych z problemami stawowymi, które mają trudności z samodzielnym kucaniem.

Osobom, które często cierpią na zaparcia, podnóżek mógłby zastąpić środki przeczyszczające i inne leki.

Nie wydaje się, aby korzystanie z tych podnóżków wiązało się z jakimkolwiek ryzykiem. Jeśli jednak cierpisz na przewlekłe zaparcia lub masz jakiekolwiek inne objawy żołądkowo-jelitowe, przed wypróbowaniem tego urządzenia skonsultuj się z lekarzem. Może to być stan chorobowy, którego sam przysiad nie rozwiąże.

Zapalenie uchyłków: Objawy, przyczyny, diagnostyka, leczenie, chirurgia

0

Zapalenie uchyłków to zapalenie lub zakażenie małych woreczków zwanych uchyłkami, które mogą tworzyć się wzdłuż jelita. Dowiedz się więcej o objawach, przyczynach, diagnostyce i leczeniu zapalenia uchyłków u lekarza.

Zasadniczo nie są one szkodliwe. Mogą pojawić się w dowolnym miejscu jelita. Jeśli je masz, nazywamy to uchyłkowatością. Jeśli dojdzie do ich zakażenia lub zapalenia, mamy do czynienia z zapaleniem uchyłków.

Czasami zapalenie uchyłków jest niewielkie. Ale może też być poważne, z masywną infekcją lub perforacją (lekarz nazwie to pęknięciem) jelita.

Jakie są objawy zapalenia uchyłków jelita grubego?

Możesz mieć uchyłki i nie wiedzieć o tym. Uchyłki są zazwyczaj bezbolesne i nie powodują wielu objawów, jeśli w ogóle występują. Możesz jednak zauważyć:

  • Skurcz po lewej stronie brzucha, który ustępuje po oddaniu gazów lub wypróżnieniu

  • Jasnoczerwona krew w kupie

Objawy zapalenia uchyłków są bardziej zauważalne i obejmują silny ból brzucha i gorączkę.

Zapalenie uchyłków może być ostre lub przewlekłe. W ostrej postaci może wystąpić jeden lub więcej ostrych ataków infekcji i zapalenia. W przewlekłym zapaleniu uchyłków zapalenie i infekcja mogą się zmniejszyć, ale nigdy nie ustąpią całkowicie. Z czasem stan zapalny może doprowadzić do niedrożności jelit, co może powodować zaparcia, rzadkie stolce, biegunkę, wzdęcia i ból brzucha. Jeśli niedrożność będzie się utrzymywać, ból i tkliwość brzucha będą się nasilać, a pacjent może czuć się źle w żołądku lub wymiotować.

Co powoduje zapalenie uchyłków?

Lekarze nie są pewni. Niektóre badania sugerują, że pewną rolę mogą odgrywać geny.

Woreczki na jelitach ulegają zapaleniu lub zakażeniu, kiedy ulegają rozerwaniu lub zostają zablokowane przez kał.

Jeśli masz w jelitach więcej złych zarazków niż dobrych, to też może być przyczyną.

Ryzyko zachorowania na zapalenie uchyłków rośnie wraz z wiekiem. Jest ono częstsze u osób po 40. roku życia. Do innych czynników ryzyka należą:

  • Nadwaga

  • Palenie papierosów

  • Za mało ruchu

  • Spożywanie dużej ilości tłuszczu i czerwonego mięsa, a niewielkiej ilości błonnika

  • Przyjmowanie niektórych leków, w tym sterydów, opioidów i niesteroidowych leków przeciwzapalnych, takich jak ibuprofen lub naproksen?

Jakie są powikłania zapalenia uchyłków?

Zapalenie uchyłków, jeśli nie jest leczone, może prowadzić do poważnych powikłań wymagających operacji:

  • Wokół zainfekowanych uchyłków mogą tworzyć się ropnie, czyli zbiorowiska ropne powstałe w wyniku zakażenia. Jeśli przedostaną się one przez ścianę jelita, może dojść do zapalenia otrzewnej. To zakażenie może być śmiertelne. Konieczne będzie natychmiastowe leczenie.

  • Perforacja lub rozdarcie ściany jelita może prowadzić do powstania ropni i zakażeń z powodu przedostawania się odpadów do jamy brzusznej.

  • Bliznowacenie może prowadzić do zwężenia lub zablokowania jelita.

  • Przetoki mogą powstać, gdy zakażony uchyłek dotrze do pobliskiego narządu i utworzy połączenie. Najczęściej zdarza się to między jelitem grubym a pęcherzem moczowym. Może to prowadzić do zakażenia nerek. Przetoki mogą też powstać między jelitem grubym a skórą lub pochwą.

  • Zwężenie, które występuje, gdy okrężnica zwęża się w obszarze objętym chorobą.

Jeśli wystąpi silne krwawienie, może być potrzebna transfuzja krwi.

Jak rozpoznaje się zapalenie uchyłków?

Objawy zapalenia uchyłków mogą przypominać także inne problemy. Lekarz zawęzi diagnostykę poprzez wykluczenie innych problemów. Zacznie od badania fizykalnego. Kobiety mogą być również poddane badaniu miednicy. Następnie lekarz może zlecić jedno lub więcej badań, w tym:

  • Badania krwi, moczu i kału w celu wykrycia infekcji

  • tomografia komputerowa w celu wykrycia zapalnych lub zakażonych uchyłków

  • Badanie enzymów wątrobowych w celu wykluczenia problemów z wątrobą

Jak leczy się zapalenie uchyłków?

Jeśli zapalenie uchyłków jest łagodne, lekarz zaleci odpoczynek i dietę płynną podczas gojenia się jelit. Może również podać antybiotyki w celu leczenia infekcji.

Lekarz może również zalecić przyjmowanie łagodnych środków przeciwbólowych, takich jak acetaminofen.

Możesz przejść na dietę płynną lub dietę na zapalenie uchyłków. Zaczniesz od picia tylko czystych płynów, takich jak woda, rosół, soki bez popiołu, lody oraz zwykła herbata lub kawa. Gdy poczujesz się lepiej, możesz dodać pokarmy o niskiej zawartości błonnika, takie jak jajka, jogurt i ser, a także biały ryż i makaron. Pokarmy te są łagodne dla układu pokarmowego.

Ta metoda leczenia sprawdza się w przypadku większości osób, u których zapalenie uchyłków jelita grubego nie budzi wątpliwości.

W cięższych przypadkach konieczne może być pozostanie w szpitalu i przyjmowanie antybiotyków podawanych dożylnie (wstrzykiwanych do żył). W przypadku ropnia jamy brzusznej, lekarz przeprowadzi jego drenaż. Jeśli dojdzie do pęknięcia jelita lub zapalenia otrzewnej, konieczna będzie operacja.

Istnieją dwa główne rodzaje:

  • Pierwotna resekcja jelita. W tym zabiegu chirurg usunie chore części jelita i połączy je na nowo ze zdrowymi odcinkami. Po zabiegu pacjent może normalnie wypróżniać się.

  • Resekcja jelita grubego z wytworzeniem kolostomii. Należy ją wykonać, jeśli obrzęk jest tak duży, że chirurg nie może od razu ponownie połączyć jelita grubego z odbytnicą. Lekarz wykona otwór w ścianie jamy brzusznej, przez który odpady będą mogły spływać do worka. Chirurdzy często mogą ponownie połączyć jelito grube z odbytnicą po ustąpieniu stanu zapalnego.

Rodzaj operacji zależy od rodzaju powikłania i jego powagi. Po wyzdrowieniu lekarz może wykonać kolonoskopię, aby wykluczyć raka jelita grubego.

Możesz zapobiec uchyłkowatości i zapaleniu uchyłków oraz ich powikłaniom, jedząc dużo błonnika, pijąc dużo wody i regularnie ćwicząc.

Błonnik a problemy z trawieniem

0

Bez względu na to, czy masz biegunkę, czy zaparcia, błonnik może pomóc w regulacji pracy układu trawiennego.

Cierpisz na biegunkę? Konwencjonalna mądrość mówi, aby wybierać produkty bogate w błonnik. Zaparcia? Eksperci sugerują, aby stosować dietę o wysokiej zawartości błonnika.

To prawda, choć może się to wydawać sprzeczne, ten sam środek może być skuteczny zarówno w przypadku biegunki, jak i zaparć.

Częściowo wynika to z faktu, że błonnik pomaga normalizować czas tranzytu, czyli tempo, w jakim pokarm przemieszcza się przez przewód pokarmowy – mówi Joanne L. Slavin, PhD, RD, profesor nauk o żywności i żywieniu na Uniwersytecie Minnesoty.

Błonnik reguluje trawienie

Do zaparć dochodzi, gdy pokarm zbyt wolno przemieszcza się przez jelito grube, co często prowadzi do powstania twardego, trudnego do oddania stolca. Spożywanie pokarmów bogatych w błonnik pomaga w szybszym przesuwaniu się treści jelita grubego. Błonnik wchłania również wodę, zmiękczając stolec, dzięki czemu łatwiej się go oddaje.

Biegunka występuje wtedy, gdy niestrawiony pokarm przesuwa się zbyt szybko, zanim jelita zdążą wchłonąć wodę, co powoduje luźne stolce. Zdolność błonnika do wchłaniania wody sprawia, że stolec staje się bardziej zbity. Spowalniając czas pasażu, błonnik daje jelitom grubym szansę na wchłonięcie dodatkowej ilości wody. Błonnik pomaga również w wypełnieniu treścią jelita grubego, wiążąc niestrawiony pokarm.

Jak twierdzi Slavin, wiodący ekspert w dziedzinie błonnika i trawienia, pozostawienie czegoś na końcu procesu trawienia i wchłaniania okazuje się niezbędne do uformowania prawidłowego stolca.

Rodzaje błonnika: błonnik nierozpuszczalny i rozpuszczalny

Błonnik jest niestrawną częścią węglowodanów, występującą głównie w roślinach. Najnowsze badania wykazały, że istnieje wiele form błonnika, a każda z nich ma unikalny wpływ na odżywianie i zdrowie. Dwie ważne kategorie to błonnik rozpuszczalny i nierozpuszczalny.

Błonnik rozpuszczalny częściowo rozpuszcza się w wodzie, tworząc substancję o konsystencji żelu, która pomaga obniżyć poziom cholesterolu. Źródłem błonnika rozpuszczalnego są m.in. owies, jęczmień, żyto, suszona fasola, pomarańcze i jabłka.

Błonnik nierozpuszczalny pozostaje bardziej nienaruszony podczas przechodzenia przez układ pokarmowy. Z tego względu błonnik nierozpuszczalny jest szczególnie pomocny w zapobieganiu lub łagodzeniu zaparć. Błonnik nierozpuszczalny może również pomóc w utracie wagi, ponieważ sprawia, że posiłki wydają się bardziej sycące bez dodawania kalorii. Źródłem błonnika nierozpuszczalnego są: pszenica, brązowy ryż, seler, marchew, orzechy i nasiona.

Żywność może zawierać zarówno błonnik rozpuszczalny, jak i nierozpuszczalny.

Błonnik można również rozróżnić na podstawie jego źródła. Badania sugerują, że błonnik zbożowy wspomaga trawienie, a także chroni przed chorobą wieńcową, cukrzycą typu 2 i zespołem metabolicznym.

Ziarna zbóż zawierają zwykle więcej błonnika niż owoce i warzywa, co może wyjaśniać, dlaczego wyróżniają się one w badaniach – mówi Slavin. Błonnik zbożowy pochodzi z owsa, pszenicy, jęczmienia i innych ziaren.

Mieszaj i dobieraj błonnik

Niektóre źródła błonnika mogą być szczególnie pomocne w leczeniu konkretnych schorzeń. Na przykład, jeśli Twoim celem jest obniżenie poziomu cholesterolu we krwi, Slavin zaleca spożywanie dużej ilości owsa, jęczmienia i fasoli, które są bogate w błonnik rozpuszczalny. Aby zwiększyć poziom przyjaznych bakterii, które zamieszkują jelita i pomagają w trawieniu pokarmu, Slavin poleca pszenicę, cebulę, karczochy i cykorię. Pokarmy te zawierają fruktooligosacharydy, składniki niektórych form błonnika, które sprzyjają rozwojowi tych pomocnych bakterii.

Zanim zaczniemy się zastanawiać, jaki błonnik wybrać, większość z nas dobrze by zrobiła, gdyby wybrała jakąkolwiek formę błonnika. Badania wykazują, że przeciętny Amerykanin spożywa zaledwie połowę ilości błonnika niezbędnej do zachowania optymalnego zdrowia, w tym zdrowego układu pokarmowego. Eksperci są zgodni, że najlepszym sposobem na utrzymanie prawidłowego trawienia jest zwiększenie spożycia błonnika we wszystkich jego postaciach. Spożywaj zróżnicowaną dietę, która zawiera pełne ziarna, owoce, warzywa, orzechy, nasiona i rośliny strączkowe.

Przegląd prebiotyków

0

Dowiedz się więcej o prebiotykach – ich zaletach i sposobie działania, suplementach i żywności zawierającej prebiotyki, najlepszych prebiotykach na różne schorzenia oraz możliwych skutkach ubocznych.

Prebiotyki to specjalne włókna roślinne, które pomagają zdrowym bakteriom rozwijać się w jelitach. Dzięki temu Twój układ trawienny działa lepiej.

Prebiotyki a probiotyki

Zarówno prebiotyki, jak i probiotyki są dobre dla Twoich jelit, ale pomagają na różne sposoby.

Prebiotyki są źródłem pożywienia dla zdrowych bakterii jelitowych. Są to węglowodany, których organizm nie jest w stanie strawić. Trafiają więc do dolnego odcinka przewodu pokarmowego, gdzie działają jak pokarm, wspomagając rozwój zdrowych bakterii.

Probiotyki to żywe drożdże i dobre bakterie, które żyją w Twoim organizmie i są korzystne dla Twojego układu pokarmowego. Probiotyki można przyjmować w postaci suplementów lub dostarczać je z pożywieniem.

Żywność prebiotyczna

Prebiotyki znajdziesz w wielu owocach, warzywach i pełnych ziarnach, takich jak:

  • Jabłka

  • Karczochy

  • Szparagi

  • Banany

  • Jęczmień

  • Jagody

  • Cykoria

  • Kakao

  • Zieleń mniszka lekarskiego

  • Siemię lniane

  • Czosnek

  • Warzywa zielone

  • Korzeń Konjac

  • Pory

  • Rośliny strączkowe (groch i fasola)

  • Owies

  • Cebula

  • Pomidory

  • Soja

  • Pszenica

  • Korzeń Yacon

Niektóre produkty zawierają dodatek prebiotyków. Mogą być one wzbogacane. Niektóre produkty, które mogą je zawierać, to:

  • Preparat dla niemowląt

  • Chleb

  • Zboże

  • Ciasteczka

  • Jogurt

Kupując te produkty, prawdopodobnie nie zobaczysz na etykiecie słowa prebiotyk. Zamiast tego należy szukać określeń takich jak:

  • Galaktooligosacharydy

  • Fruktooligosacharydy

  • Oligofruktoza

  • Włókno cykorii

  • Inulina

Prebiotyki można również znaleźć w postaci suplementów diety. Niemowlęta mogą je otrzymywać z mleka matki.

Zalety prebiotyków

Oprócz odżywiania dobrych bakterii jelitowych, prebiotyki mogą:

  • Pomagają we wchłanianiu wapnia

  • Zmienia szybkość, z jaką żywność powoduje skoki poziomu cukru we krwi (indeks glikemiczny)

  • Fermentują żywność szybciej, dzięki czemu spędzają mniej czasu w układzie trawiennym. Dzięki temu nie dochodzi do zaparć.

  • Utrzymuj w zdrowiu komórki wyściełające jelita

Nowe badania sprawdzają, czy prebiotyki mogą pomóc w leczeniu chorób jelit, takich jak zespół jelita drażliwego, oraz czy mogą odgrywać rolę w kontrolowaniu otyłości.

Jak bezpiecznie stosować prebiotyki?

Staraj się pozyskiwać prebiotyki z pełnowartościowych produktów spożywczych, ponieważ zawierają one również zdrowe witaminy, minerały i przeciwutleniacze. Niektórzy eksperci twierdzą, że powinieneś dostarczać do swojej diety co najmniej 5 gramów prebiotyków każdego dnia. Zbyt duża ilość może powodować gazy lub wzdęcia. Zacznij od małych ilości, aby Twoje jelita mogły się do nich przyzwyczaić.

Mimo że skutki uboczne są rzadkie, prebiotyki nie są dla wszystkich. Jeśli cierpisz na IBS, prebiotyki mogą pogorszyć objawy i możesz mieć:

  • Wzdęcia

  • Zaparcia

  • Biegunka

  • Gaz

Nie powinieneś przyjmować prebiotyków, jeśli masz przerost bakterii jelita cienkiego (SIBO) lub nietolerancję FODMAPs.

Mity i fakty na temat zaparć

0

Zaparcia? Lekarz pokazuje, dlaczego możesz mieć problemy z wypróżnianiem i czy błonnik, woda i ćwiczenia fizyczne mogą pomóc w zaparciach.

1/19

Mit.

Każdy człowiek jest inny. Niektórzy ludzie wypróżniają się trzy razy dziennie, inni trzy razy w tygodniu. Często zdarza się, że wypróżniamy się raz dziennie. Nie ma jednak nic złego w tym, że przez kilka dni nie wypróżnisz się, o ile czujesz się dobrze. Jeśli wypróżniasz się mniej niż trzy razy w tygodniu, oznacza to, że masz zaparcia. Zaparcie jest poważne, jeśli masz mniej niż jedno na tydzień.

2. Powoduje powstawanie toksyn

2/19

Mit.

Niektórzy ludzie wierzą, że zaparcia powodują wchłanianie przez organizm substancji trujących zawartych w stolcu, co prowadzi do takich chorób, jak zapalenie stawów, astma i rak jelita grubego. Nie ma dowodów na to, że stolec produkuje toksyny, ani na to, że oczyszczanie jelita grubego, środki przeczyszczające czy lewatywy mogą zapobiegać rakowi lub innym chorobom. A samo zaparcie nie jest chorobą.

3. Po prostu potrzebujesz więcej błonnika

3/19

Mit.

Prawdą jest, że większość ludzi ma niedobory, dlatego warto jeść więcej warzyw, owoców, pełnoziarnistych zbóż i innych pokarmów roślinnych oraz pić więcej wody. Dodawaj błonnik stopniowo, aby organizm się do niego przyzwyczaił. Jeśli mimo to nadal masz zaparcia, mogą one wynikać z innych przyczyn, takich jak stan chorobowy lub skutki uboczne niektórych leków.

4. Połknięta guma może się przykleić

4/19

Fakt.

To prawda, ale tylko w rzadkich przypadkach i głównie u małych dzieci, które nie wiedzą lepiej. Czasami połknięcie dużej ilości gumy lub wielu kawałków w krótkim czasie może spowodować powstanie masy, która blokuje przewód pokarmowy, zwłaszcza jeśli guma jest połknięta razem z innymi niestrawnymi przedmiotami, takimi jak nasiona. Blokada może powodować zaparcia. Jednak dla większości ludzi guma przechodzi przez organizm i wydostaje się z niego tak samo, jak inne pokarmy.

5. Problemem może być twój urlop

5/19

Fakt.

Podróżowanie zmienia codzienną rutynę i dietę. Podczas podróży pij dużo wody – butelkowanej, jeśli w miejscu docelowym nie możesz pić wody z kranu. Bądź też aktywny. Spaceruj, gdy czekasz na lot, i rozprostuj nogi podczas podróży. Ogranicz alkohol, jedz owoce i warzywa – gotowane, jeśli w miejscu, które odwiedzasz, musisz unikać sałatek lub surowych produktów.

6. Twój nastrój ma znaczenie

6/19

Fakt.

Depresja może wywoływać zaparcia lub pogarszać ich stan. Zmniejszenie stresu poprzez medytację, jogę, biofeedback i techniki relaksacyjne jest pomocne. Pomocny może być także masaż akupresurowy lub shiatsu. Masowanie brzucha rozluźnia mięśnie podtrzymujące jelita, co może pomóc w uzyskaniu większej regularności.

7. Trzymanie nie będzie bolało

7/19

Mit.

Czy czujesz się zbyt zajęty w pracy, aby wyjść? Ignorowanie potrzeby może sprawić, że poczujesz się fizycznie niekomfortowo, a także może spowodować lub pogorszyć zaparcia. Niektórym osobom pomaga wyznaczenie sobie czasu na wypróżnienie po śniadaniu lub innym posiłku, kiedy sygnały te są najsilniejsze. Ale bez względu na to, kiedy natura Cię wzywa, odpowiadaj.

8. Przyczyną mogą być przyjmowane leki

8/19

Fakt.

Niektóre leki na ból, depresję, wysokie ciśnienie krwi i chorobę Parkinsona mają związek z zaparciami. Należy powiedzieć lekarzowi, co się dzieje. Być może będziesz mógł przyjmować coś innego. Problemy mogą powodować także suplementy wapnia i żelaza, zwłaszcza jeśli przyjmujesz także inne leki wpływające na stolec.

9. Każdy błonnik jest taki sam

9/19

Mit.

Istnieją dwa rodzaje błonnika. Błonnik nierozpuszczalny zwiększa objętość stolca i sprawia, że szybciej przechodzi on przez jelita. Jego dobrym źródłem są pełnoziarniste chleby, makarony i płatki zbożowe. Błonnik rozpuszczalny rozpuszcza się w wodzie. Znajduje się w fasoli, grochu i niektórych innych pokarmach roślinnych.

10. Śliwki mają moc

10/19

Fakt.

Ten mały, suszony owoc zyskał wielką sławę jako „naturalny środek” na zaparcia. Śliwki (zwane też suszonymi śliwkami) są bogate w nierozpuszczalny błonnik, a także naturalny środek przeczyszczający – sorbitol. Dzieci, które ich nie lubią, mogą jeść lody z soku śliwkowego lub pić sok śliwkowy zmieszany z innym sokiem, aby ukryć jego smak.

11. Więcej wody pomaga

11/19

Fakt.

Odpowiednia ilość wody sprawia, że stolce są miękkie i łagodzi zaparcia. Można ją czerpać z napojów lub pokarmów bogatych w wodę, takich jak owoce i warzywa. Ogranicz lub unikaj kofeiny i alkoholu.

12. Treningi pobudzają do działania

12/19

Fakt.

Zbyt długie przerwy w pracy zwiększają prawdopodobieństwo zaparć. Po zjedzeniu dużego posiłku należy odczekać co najmniej godzinę przed ćwiczeniami, aby organizm miał czas na strawienie pokarmu. A potem ruszaj w drogę! Kilka razy dziennie wybierz się na 10-15-minutowy spacer. Dobrze jest też wykonywać cięższe ćwiczenia. Skorzysta na tym całe Twoje ciało.

13. Kawa jest dobrym rozwiązaniem

13/19

Mit.

To prawda, że kofeina może pobudzać mięśnie układu trawiennego do skurczu, powodując wypróżnienie. Ale ponieważ kofeina (zwłaszcza ta w dużych ilościach) odwadnia organizm, nie jest zalecana. Jeśli więc masz zaparcia, unikaj jej lub wybierz kawę bezkofeinową.

14. Oczyszczanie jelita grubego pomaga

14/19

Mit.

Lewatywy i irygacja jelita grubego (kolonistyka) usuwają odpady z organizmu. Nie są one jednak skutecznym sposobem zapobiegania lub leczenia zaparć. Enemy mogą wręcz powodować zaparcia u osób starszych, które regularnie je wykonują. Irygacja okrężnicy, która jest zwykle wykonywana przez higienistów lub terapeutów, może uszkodzić okrężnicę i prowadzić do innych problemów. Najpierw porozmawiaj z lekarzem.

15. Środki przeczyszczające działają natychmiast

15/19

Mit.

To zależy od rodzaju. Czopek lub lewatywa mogą zadziałać w ciągu godziny. Preparat powodujący powstawanie masy ciała może zadziałać w ciągu kilku dni, a środek pobudzający – w ciągu kilku godzin. Nie używaj ich zbyt długo, bo mogą spowodować inne problemy trawienne. Porozmawiaj z lekarzem, jeśli musisz stosować środki przeczyszczające dłużej niż 2 tygodnie.

16. Środki zmiękczające stolec są środkami przeczyszczającymi

16/19

Fakt.

Zapobiegają zaparciom, ponieważ stolce mogą wchłonąć więcej wody z jelita grubego. Bardziej miękkie stolce są łatwiejsze do oddania. Podobnie jak inne środki przeczyszczające, należy je stosować tylko przez krótki czas, chyba że lekarz zaleci inaczej. ?

17. Olej rycynowy jest lekarstwem na wszystko

17/19

Mit.

Ten silny środek przeczyszczający jest starym, szkolnym remedium. Ale najpierw zapytaj swojego lekarza. Podobnie jak w przypadku innych środków przeczyszczających, nie należy stosować go długo, ponieważ może utrudnić wchłanianie składników odżywczych i niektórych leków przez organizm. Jeśli przesadzisz, może to uszkodzić mięśnie jelit, nerwy i tkanki, co może powodować zaparcia.

18. To naturalne zjawisko pojawia się z wiekiem

18/19

Mit.

Osoby starsze są bardziej narażone na zaparcia. Nie jest to jednak normalna część procesu starzenia się i może się to zdarzyć także w młodym wieku. Jest to bardzo częste i zwykle nie trwa długo, a większość przypadków nie jest poważna. Należy jednak poinformować lekarza, jeśli zaparcia nie ustępują po spożyciu większej ilości błonnika, wypiciu większej ilości wody i zwiększeniu aktywności fizycznej.

19. Krwawe stolce to normalna rzecz

19/19

Mit.

Krew w wypróżnieniu nie zawsze jest poważnym problemem. Jednak w takim przypadku należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Jasnoczerwona krew jest zwykle wynikiem hemoroidów lub pęknięć wyściółki odbytu, zwanych szczelinami. Mogą ją powodować zaparcia i wysiłek podczas wypróżniania. Bordowa lub smoliście czarna krew lub skrzepy często oznaczają, że krwawienie pochodzi z wyżej położonych części układu pokarmowego.