Strona główna Blog Strona 2481

Objawy zaburzeń odżywiania: Rodzaje i Symptomy

0

Dowiedz się więcej od lekarza na temat objawów zaburzeń odżywiania.

Anorexia nervosa.

Charakteryzuje się utratą wagi często w wyniku nadmiernej diety i ćwiczeń, czasami do punktu głodu. Osoby cierpiące na anoreksję mają poczucie, że nigdy nie będą wystarczająco szczupłe i nadal postrzegają siebie jako grube, pomimo ekstremalnej utraty wagi.

Zaburzenie unikania/ograniczania przyjmowania pokarmów (ARFID). Ten stan charakteryzuje się jedzeniem bardzo mało i/lub unikaniem pewnych pokarmów. Zazwyczaj zaczyna się w dzieciństwie. Osoby z ARFID mogą unikać pewnych pokarmów ze względu na ich teksturę lub zapach.

Bulimia nervosa.

Stan ten charakteryzuje się cyklami skrajnego objadania się, znanego jako bingeing, po którym następuje oczyszczanie lub inne zachowania mające na celu zrekompensowanie przejedzenia. Wiąże się to również z poczuciem utraty kontroli nad jedzeniem.

Zaburzenia odżywiania się w dużych ilościach

. Charakteryzuje się regularnymi epizodami skrajnego przejadania się i poczuciem utraty kontroli nad jedzeniem.

Zaburzenia odżywiania mają tendencję do rozwoju w okresie nastoletnim i młodych lat dorosłych, i są znacznie bardziej powszechne u dziewcząt i kobiet. Nikt nie zna dokładnej przyczyny zaburzeń odżywiania, ale wydają się one współistnieć z psychologicznymi i medycznymi problemami, takimi jak niska samoocena, depresja, lęk, problemy z radzeniem sobie z emocjami i nadużywanie substancji.

Dla niektórych osób, zaabsorbowanie jedzeniem staje się sposobem na zdobycie kontroli nad jednym z aspektów ich życia. Chociaż na początku może to być po prostu jedzenie trochę więcej lub mniej niż zwykle, zachowanie to może wymknąć się spod kontroli i przejąć kontrolę nad życiem danej osoby. Zaburzenia odżywiania są poważnym problemem medycznym, który może mieć długotrwałe konsekwencje zdrowotne, jeśli pozostawi się je bez leczenia.

Jego wspólne dla ludzi z zaburzeniami odżywiania, aby ukryć swoje niezdrowe zachowania, więc może być trudno rozpoznać oznaki zaburzenia odżywiania, zwłaszcza wcześnie. Należy pamiętać, że nie można koniecznie powiedzieć, jak ktoś wygląda – w tym ich rozmiar – jeśli mają zaburzenia odżywiania.

Oto bardziej szczegółowe spojrzenie na objawy anoreksji, bulimii i zaburzeń odżywiania.

Objawy anoreksji nerwowej

Osoby cierpiące na anoreksję nerwową odczuwają skrajny lęk przed przybraniem na wadze. Często stosują diety i ćwiczenia fizyczne, czasami aż do śmierci głodowej. Około jedna trzecia do jednej połowy anorektyków ma również skłonności do obżarstwa i oczyszczania się poprzez wymioty lub nadużywanie środków przeczyszczających. Osoby cierpiące na anoreksję mają zniekształcony obraz ciała, myśląc, że mają nadwagę, podczas gdy w rzeczywistości mają niedowagę. Mogą obsesyjnie liczyć kalorie i pozwalać sobie tylko na małe porcje pewnych specyficznych pokarmów. Po konfrontacji, osoba z anoreksją często zaprzecza, że istnieje problem.

Objawy anoreksji mogą być początkowo subtelne, ponieważ rozwija się ona stopniowo. Może zacząć się jako zainteresowanie dietą przed wydarzeniem takim jak szkolna potańcówka lub wakacje na plaży. Ale w miarę jak zaburzenie się utrwala, zaabsorbowanie wagą nasila się. To tworzy błędne koło: Im więcej osoba traci na wadze, tym bardziej ta osoba martwi się i ma obsesję na punkcie wagi.

Następujące objawy i zachowania są powszechne u osób z anoreksją:

  • Dramatyczna utrata wagi

  • Noszenie luźnych, obszernych ubrań w celu ukrycia utraty wagi

  • Zaabsorbowanie jedzeniem, dietami, liczeniem kalorii itp.

  • Odmowa spożywania niektórych pokarmów, takich jak węglowodany lub tłuszcze

  • Unikanie posiłków lub jedzenie w obecności innych osób

  • Przygotowywanie wyszukanych posiłków dla innych, ale odmawianie ich spożycia

  • Nadmierne ćwiczenia

  • Czynienie uwag na temat bycia grubym

  • Zaprzestanie miesiączkowania

  • Skarżenie się na zaparcia lub ból brzucha

  • Zaprzeczanie, że skrajna chudość jest problemem

Ponieważ osoby cierpiące na anoreksję są tak dobre w ukrywaniu tego, choroba może stać się poważna, zanim ktokolwiek z ich otoczenia zauważy, że coś jest nie tak. Jeśli uważasz, że ktoś, na kim Ci zależy, cierpi na anoreksję, ważne jest, aby natychmiast poddać go ocenie lekarza. Nieleczona anoreksja może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak niedożywienie i niewydolność organów. Jednak dzięki leczeniu większość osób z anoreksją odzyskuje utraconą wagę, a problemy fizyczne, które pojawiły się w wyniku anoreksji, ulegają poprawie.

Objawy Bulimii Nerwowej

Osoby cierpiące na bulimię mają epizody spożywania dużych ilości jedzenia (tzw. bingeing), po których następuje oczyszczanie (wymioty lub używanie środków przeczyszczających), poszczenie lub nadmierne ćwiczenia fizyczne w celu zrekompensowania przejedzenia.

W przeciwieństwie do anoreksji, osoby cierpiące na bulimię często mają normalną wagę. Ale mają ten sam intensywny strach przed przybraniem na wadze i zniekształcony obraz ciała. Postrzegają siebie jako grubych i desperacko chcą schudnąć. Ponieważ często czują wstyd i obrzydzenie do siebie, osoby z bulimią stają się bardzo dobre w ukrywaniu zachowań bulimicznych.

Poniżej przedstawiono wspólne oznaki bulimii:

  • Dowody na jedzenie w dużych ilościach, w tym znikanie dużych ilości jedzenia w krótkim czasie lub znalezienie wielu pustych opakowań po jedzeniu lub pojemników.

  • Dowody na oczyszczanie organizmu, w tym wycieczki do łazienki po posiłkach, odgłosy lub zapachy wymiotów, opakowania po środkach przeczyszczających lub moczopędnych

  • Pomijanie posiłków, unikanie jedzenia w obecności innych lub spożywanie bardzo małych porcji

  • Nadmierne ćwiczenia

  • Noszenie workowatych ubrań w celu ukrycia ciała

  • Narzekanie na to, że jest się grubym

  • Nadmierne używanie gumy, płynu do płukania ust lub miętówek

  • Ciągłe stosowanie diety

  • Blizny na kostkach od wielokrotnego wywoływania wymiotów

Nieleczona bulimia może powodować długotrwałe problemy zdrowotne, takie jak zaburzenia rytmu serca, krwawienie z przełyku spowodowane nadmiernym refluksem kwasu żołądkowego, problemy stomatologiczne i problemy z nerkami. Jednak bulimia może być skutecznie leczona poprzez terapię poznawczo-behawioralną, niektóre leki przeciwdrgawkowe, leki przeciwdepresyjne lub kombinacje tych terapii. Ważne jest, aby szukać pomocy, jeśli uważasz, że ktoś, na kim Ci zależy, ma bulimię.

Objawy zaburzeń odżywiania się po spożyciu alkoholu

Osoby cierpiące na zaburzenia odżywiania się nie jedzą zbyt dużo przez cały czas, ale często zdarzają im się epizody, w których pochłaniają duże ilości jedzenia. Podobnie jak osoby cierpiące na bulimię, często czują się one pozbawione kontroli podczas tych epizodów, a później czują się winne i zawstydzone z tego powodu. Zachowanie to staje się błędnym kołem, ponieważ im bardziej czują się przygnębieni, tym częściej to robią. Ponieważ osoby z zaburzeniami odżywiania nie oczyszczają się, nie poszczą, ani nie ćwiczą po jedzeniu, zazwyczaj mają nadwagę lub są otyłe.

W przeciwieństwie do innych zaburzeń odżywiania, binge eating disorder jest prawie tak samo powszechne u mężczyzn jak u kobiet. Według statystyk National Institute of Mental Health, średni wiek w momencie rozpoczęcia dla binge eating disorder jest 25, i to jest bardziej powszechne u osób poniżej 60 roku życia.

Powszechne objawy zaburzenia odżywiania się obejmują:

  • Dowody na jedzenie w dużych ilościach, takie jak zniknięcie dużej ilości jedzenia w krótkim czasie lub znalezienie wielu pustych opakowań po jedzeniu lub pojemników.

  • Gromadzenie żywności lub ukrywanie dużych ilości jedzenia w dziwnych miejscach

  • Noszenie workowatych ubrań w celu ukrycia ciała

  • Opuszczanie posiłków lub unikanie jedzenia w obecności innych osób

  • Ciągłe stosowanie diety, ale rzadko utrata wagi

Ponieważ binge eating prowadzi do otyłości, może mieć poważne konsekwencje zdrowotne, jeśli nie jest leczony. Behawioralne programy redukcji wagi mogą być pomocne zarówno w utracie wagi, jak i w kontrolowaniu chęci objadania się. Stymulujący lek Vyvanse jest zatwierdzony przez FDA do leczenia zaburzeń odżywiania się. Ponadto, ponieważ depresja często idzie w parze z zaburzeniami odżywiania, leki przeciwdepresyjne i psychoterapia mogą również pomóc.

Rozpoznanie oznak i objawów zaburzenia odżywiania jest pierwszym krokiem w kierunku uzyskania pomocy dla niego. Zaburzenia odżywiania są uleczalne, a przy odpowiednim leczeniu i wsparciu, większość osób z zaburzeniami odżywiania może nauczyć się zdrowych nawyków żywieniowych i przywrócić swoje życie na właściwe tory.

Jak leczyć zaburzenia odżywiania? Poznaj różne psychologiczne metody leczenia zaburzeń odżywiania

0

Dowiedz się, co musisz wiedzieć o leczeniu zaburzeń odżywiania i odkryj plusy, minusy, ryzyko i korzyści.

Co to jest zaburzenie odżywiania?

Zaburzenia odżywiania charakteryzują się zaburzeniami zachowań żywieniowych oraz myśli i emocji związanych z jedzeniem. Jeśli masz zaburzenia odżywiania, będziesz miał obsesję na punkcie jedzenia, wagi ciała i kształtu. Trzy najczęstsze zaburzenia odżywiania to anoreksja (anorexia nervosa), bulimia (bulimia nervosa) i zaburzenia odżywiania (binge-eating disorder).

Anorexia nervosa. Jeśli stale postrzegasz siebie jako osobę z nadwagą, nawet jeśli tak nie jest, możesz mieć anorexia nervosa. Możesz odczuwać częstą potrzebę ważenia się, ograniczania jedzenia, kompulsywnego ćwiczenia lub rutynowego stosowania środków przeczyszczających. Anoreksja może wiązać się z poważnymi konsekwencjami zdrowotnymi.

Bulimia nervosa. Ludzie z bulimią nervosa mają nawracające epizody nadmiernego jedzenia, a następnie oczyszczania się z jedzenia za pomocą różnych metod. Oczyszczanie może odbywać się poprzez celowe wymioty, środki przeczyszczające, leki moczopędne (pomagają one stracić wodę głównie poprzez siusianie) lub nadmierne ćwiczenia. Możesz mieć nadwagę, niedowagę lub średnią wagę, jeśli masz bulimię. Stan ten może powodować zaburzenia refluksu kwasu, ból jelit, zaburzenia równowagi elektrolitów, odwodnienie i problemy stomatologiczne, wśród innych konsekwencji.

Zaburzenie objadania się (Binge-eating disorder)?Jest to najczęstsze zaburzenie odżywiania w USA i charakteryzuje się niezdolnością do kontrolowania swojego jedzenia. Nie ma okresów postu lub oczyszczania po binge. Często osoby z tym zaburzeniem mają nadwagę lub są otyłe.

Jakie są metody leczenia zaburzeń odżywiania?

Leczenie zaburzeń odżywiania różni się dla każdej osoby i każdego rodzaju zaburzenia odżywiania. Obejmują one:

  • Anorexia nervosa.?Terapie psychologiczne najczęściej stosowane w leczeniu anoreksji to terapia poznawczo-behawioralna (CBT), psychoterapia interpersonalna (IPT) oraz specjalistyczna terapia kliniczna wspierająca (SSCM). Specjalistyczna wspierająca terapia kliniczna jest sposobem leczenia anoreksji poprzez edukację. W badaniu, w którym porównano wszystkie trzy metody leczenia, stwierdzono, że CBT i IPT były najbardziej pomocne, podczas gdy SSCM miała negatywne odpowiedzi. Badania wskazują również, że najszerzej skuteczne metody leczenia anoreksji nervosa to te, które mają na celu poprawę jakości życia przy jednoczesnym leczeniu zaburzeń odżywiania. Ważne jest, aby znaleźć leczenie, które jest dostosowane do Ciebie.

  • Bulimia nervosa. Najbardziej skuteczną metodą leczenia bulimii nervosa jest CBT. Jednak psychoterapia interpersonalna również okazała się skuteczna.

  • Binge eating disorder.?Zarówno IPT jak i CBT okazały się skuteczne w leczeniu zaburzeń odżywiania typu binge eating. Jednak w badaniu, w którym porównywano skuteczność CBT z leczeniem zaburzeń odżywiania się Prozakiem, CBT okazała się skuteczniejsza.

W zależności od stopnia nasilenia lub rodzaju zaburzeń odżywiania lekarz może zasugerować:

  • Edukację żywieniową. Być może będziesz musiał współpracować z dietetykiem, aby nauczyć się zdrowszych nawyków żywieniowych. Razem będziecie monitorować swoje problemy zdrowotne poprzez dietę, tworzyć plany posiłków i budować lepsze wzorce żywieniowe.

  • Lekarstwa. Lekarz może zalecić przyjmowanie leków wraz z poradnictwem. Zazwyczaj leki stosowane w tym celu to antydepresanty. Są one najskuteczniejsze w przypadku bulimii lub zaburzeń odżywiania typu binge. Można również leczyć się z powodu stanu chorobowego, który był wynikiem zaburzeń odżywiania.

  • Hospitalizacja? Ciężkie lub uporczywe zaburzenia odżywiania mogą wymagać hospitalizacji. Często celem hospitalizacji jest uregulowanie diety na początku leczenia zaburzeń odżywiania.?

Może być również konieczne leczenie schorzeń, które wynikają z zaburzeń odżywiania. Mogą one obejmować:

  • Za dużo lub za mało elektrolitów?

  • Problemy z sercem

  • Wysokie ciśnienie krwi

  • Problemy z trawieniem

  • Ubytki w uzębieniu?

  • Erozja szkliwa zębów

  • Niska gęstość kości lub osteoporoza

  • Zahamowanie wzrostu?

  • Depresja?

  • Lęk?

  • Zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne?

  • Brak miesiączki?

  • Niepłodność i trudności z zajściem w ciążę?

Dlaczego drunkoreksja jest tak niebezpieczna? Co robi z ciałem?

0

Dowiedz się, czym jest drunkoreksja, w tym jak może wpłynąć na Twój organizm i dlaczego powinieneś jak najszybciej szukać pomocy.

Podstawowym powodem takiego zachowania jest strach przed przybraniem na wadze. Koncepcja ta jest najbardziej popularna wśród kobiet w college’u, chociaż niektórzy mężczyźni są również drunkorektykami. W niektórych skrajnych przypadkach drunkoreksja wiąże się z anoreksją lub bulimią.?

Wcześniejsze badania wykazały związek między zaburzeniami odżywiania a alkoholizmem. W jednym z badań stwierdzono, że wraz ze wzrostem ilości spożywanego alkoholu zmniejsza się spożycie pokarmów.?

Jednak nie wszystkie osoby z drunkoreksją mają zaburzenia odżywiania.?

Jakie są przyczyny drunkoreksji?

Drunkoreksja występuje nie tylko wśród studentów uczelni wyższych, ale badania skupiły się bardziej na tej populacji. Australijskie badanie kobiet z kampusu wykazało, że 64% uczestników ograniczyło spożycie żywności, aby zrekompensować kalorie pochodzące z alkoholu.

W badaniu kanadyjskim naukowcy stwierdzili, że znaczna liczba studentów w ich próbie miała obawy dotyczące zawartości kalorii w alkoholu, a 46% z nich ograniczyło spożycie żywności przed spożyciem alkoholu. Uczestnicy ci mieli również więcej objawów zaburzeń odżywiania niż reszta grupy.

Inne badanie przeprowadzone na 63 studentach studiów licencjackich wykazało, że kobiety, zwłaszcza z nadwagą, były bardziej zaangażowane w drunkoreksję niż mężczyźni.?

Jakie są zagrożenia związane z drunkoreksją?

Ograniczenie ilości spożywanych kalorii, aby zrobić miejsce na alkohol, stwarza szereg zagrożeń dla zdrowia:

  • Nie jedzenie lub jedzenie zbyt mało przed piciem może prowadzić do nadmiernego spożycia alkoholu.

  • Twój organizm potrzebuje kilku składników odżywczych do metabolizowania alkoholu. Jeśli nie jesz wystarczająco dużo, nie masz wystarczających składników odżywczych, aby pomóc organizmowi w przetwarzaniu alkoholu.

  • Niekontrolowana drunkoreksja może potencjalnie prowadzić do znacznie gorszych zaburzeń odżywiania.

Jak utrzymać w ryzach drunkoreksję

Jako student college’u łatwo jest poddać się presji rówieśników i wyrobić sobie niezdrowe nawyki. Jeśli jednak Ty lub ktoś z Twoich bliskich popadnie w alkoholową anoreksję, najlepiej jest zająć się tą sytuacją jak najwcześniej, aby zapobiec zaburzeniom odżywiania i alkoholizmowi.

Pij z umiarem. Zgodnie z wytycznymi CDC alkoholu, mężczyzna dorosły w legalnym wieku do picia nie powinien pić więcej niż dwa drinki dziennie, a kobieta dorosła nie powinna spożywać więcej niż jeden napój alkoholowy dziennie.?

Nie ograniczaj kalorii z jedzenia. Twój organizm potrzebuje składników odżywczych do prawidłowego funkcjonowania. Nie wycinaj ze swojej diety niezbędnych pokarmów, które są źródłem węglowodanów, białek i tłuszczów.?

Jeśli pijesz na pusty żołądek, twój organizm będzie również potrzebował więcej czasu na metabolizowanie alkoholu. Twój organizm potrzebuje pewnych składników odżywczych, aby rozłożyć alkohol i pomóc Ci odzyskać siły po kacu. Jeśli martwisz się o spożycie kalorii, wybieraj napoje alkoholowe, które mają mniej kalorii lub pij mniej niż zwykle.

Szukaj wsparcia. Jeśli podejrzewasz, że wpadasz w niezdrowy schemat ograniczania kalorii z jedzenia, poszukaj profesjonalnej pomocy. Studenci mogą porozmawiać z ich doradców kampusu. Inne osoby mogą zwrócić się do grup wsparcia, które wyraźnie zajmują się drunkoreksją lub skonsultować się z terapeutą.

Lekarz Centrum infekcji ucha – Dogłębne informacje na temat przyczyn, objawów i leczenia infekcji ucha.

0

Znajdź szczegółowe informacje na temat infekcji ucha, w tym objawy od bólu ucha do gorączki.

Twój przewodnik po infekcjach ucha

Wszechstronny przewodnik po zrozumieniu i leczeniu infekcji ucha.

  • Przegląd

  • Symptomy

  • Leczenie

  • U dzieci

Najnowsze informacje na temat infekcji ucha

  • Aktualności

    Aplikacja może pomóc dzieciom z poważnymi schorzeniami ucha uniknąć operacji

    7 października 2021 r.

  • Co warto wiedzieć o lekach homeopatycznych na infekcję ucha

  • Co to jest zapalenie ucha środkowego z wysiękiem?

  • Dlaczego moje ucho krwawi?

  • Jak używać otoskopu do domowego badania uszu

  • Porady, które pomogą Ci pozbyć się wody z uszu

  • Czy swędzą cię uszy? 7 powszechnych przyczyn swędzenia uszu

  • Co jest przyczyną bólu ucha?

  • Domowe sposoby leczenia, które mogą złagodzić ból ucha

  • Co to jest otoskleroza?

  • Co to jest otolaryngolog?

Top Search Terms for Ear Infection

  • Ucho pływaka

  • Rurki do uszu

  • Zapobieganie infekcjom ucha

  • Zapalanie uszu

  • Domowe sposoby leczenia bólu ucha

  • Leki na infekcje ucha

  • Nadmierna ilość woskowiny usznej

  • Przyczyny bólu ucha

Śledź lekarza w mediach społecznościowych

Przeglądaj więcej na temat infekcji ucha

  • Videos

  • Pokazy slajdów

  • Quizy

  • Domowe sposoby na złagodzenie szumów usznych

    Jeśli masz szumy uszne, możesz zrobić kilka rzeczy w domu, aby złagodzić objawy lub uniknąć ich wystąpienia.

  • Film na temat przyczyn i sposobów leczenia bólu ucha

    Ból ucha zwykle ustępuje po kilku dniach leczenia. Poznaj kilka typowych przyczyn i dowiedz się, kiedy należy skontaktować się z lekarzem.

  • Blokada przewodu pokarmowego

    Przewód Eustachiusza łączy gardło z uchem środkowym. Utrzymuje ciśnienie powietrza i zapobiega gromadzeniu się płynu. Dowiedz się, co może oznaczać jego zatkanie.

  • Infekcje ucha u dzieci: Przyczyny, diagnoza, leczenie

    Zapalenie ucha u dzieci jest najczęściej spowodowane przez wirusy, takie jak przeziębienie lub grypa.

  • Przyczyny i sposoby leczenia ubytku słuchu

    Czynniki takie jak wiek, genetyka i choroby mogą utrudniać słyszenie. Czasami jest to tylko chwilowe, ale co możesz zrobić, aby uchronić swoje uszy przed trwałym uszkodzeniem?

  • Film o zapaleniu wyrostka sutkowego objawy, przyczyny, leczenie

    Zapalenie wyrostka sutkowatego to zakażenie komórek powietrznych w kości wyrostka sutkowatego, kości za uchem. Dowiedz się więcej o tym, co ją wywołuje i jakie zabiegi mogą pomóc.

  • Wideo na temat objawów infekcji ucha

    Jakie są wczesne objawy zapalenia ucha? Objawy różnią się u dorosłych i dzieci, dlatego poniżej przedstawiamy, na co powinieneś zwrócić uwagę.

  • Wideo na temat leczenia zatoru woskowiną uszną

    W jaki sposób woskowina zalega w kanale słuchowym i jakie są sposoby jej usunięcia?

  • Film o pękniętej błonie bębenkowej przyczyny i leczenie

    Pęknięcie błony bębenkowej może nastąpić nagle i wywołać ostry ból. Co jest przyczyną i co należy robić w trakcie gojenia się błony bębenkowej?

  • Wideo na temat leczenia infekcji ucha, antybiotyków, środków zaradczych

    Co lekarze zalecają w leczeniu infekcji ucha? W większości przypadków zależy to od tego, co jest przyczyną.

Zobacz więcej

Rozwiązania zdrowotne

  • Penis zakrzywiony w stanie wzwodu?

  • Czy mogę mieć CAD?

  • Leczenie zgiętych palców

  • Leczenie MBC HR+, HER2-

  • Masz dość łupieżu?

  • Korzyści z CBD

  • Przemyśl leczenie stwardnienia rozsianego

  • Udary związane z AFib

  • Ryzyko wystąpienia w przyszłości DVT/PE

  • Czy mój penis jest normalny?

  • Opcje związane z nawracającym stwardnieniem rozsianym

  • Przeszczep wątroby ratuje życie

  • Finansowanie chirurgii plastycznej

  • Przyczyny zgięcia palca

  • Czy żyjesz z łuszczycą?

  • Brakujące zęby?

Więcej od lekarza

  • 5 wskazówek pomocnych w leczeniu nawracającego SM

  • Jak przetrwać z narkolepsją

  • Ulga dla zablokowanych mieszków włosowych

  • Łuszczycowe zapalenie stawów a twój sen

  • Co czuje łuszczyca

  • Pierwsze uderzenie łuszczycowego zapalenia stawów

  • Rozmowy z lekarzem na temat RZS

  • Crohn’s: Choroba całego ciała

  • Unikanie objawów Crohna

  • Korzyści zdrowotne płynące z oleju z nasion konopi

  • Lepiej żyć z chorobą łuszczycową

  • Rodzaje terapii komórkami B w przypadku stwardnienia rozsianego

  • 5 korzyści zdrowotnych z konopi

  • Dlaczego rak prostaty rozprzestrzenia się

  • Życie z zaawansowanym rakiem piersi

  • Gdzie rozprzestrzenia się rak piersi

Dlaczego moje ucho krwawi? 6 możliwych przyczyn krwawienia z ucha

0

Jeśli Twoje ucho krwawi, może to być spowodowane czymkolwiek – od czegoś, co utknęło w środku, po rozerwaną błonę bębenkową. Poznaj najczęstsze przyczyny, dowiedz się, jak możesz je leczyć i kiedy należy wezwać lekarza.

Ucho zewnętrzne jest tą częścią, którą widzisz. Wciąga ono dźwięki do przewodu słuchowego, który łączy się z uchem wewnętrznym.

Ucho środkowe przesyła dźwięki do ucha wewnętrznego. Część ucha środkowego, rurka eustachiusza, utrzymuje ciśnienie wewnątrz ucha na zrównoważonym poziomie. Cienka warstwa tkanki zwana błoną bębenkową oddziela ucho zewnętrzne od środkowego.

Ucho wewnętrzne przetwarza wibracje dźwiękowe na sygnały nerwowe dla mózgu. Ta część ucha również pomaga zachować równowagę.

Większość przyczyn krwawienia z ucha, takich jak infekcje ucha lub nagłe zmiany ciśnienia powietrza, nie jest poważna. Niektóre jednak są, jak np. urazy głowy czy bardzo rzadkie nowotwory.

Infekcja ucha

Bakterie lub wirusy w uchu środkowym mogą powodować infekcję ucha. Powoduje to, że ucho środkowe puchnie i powoduje gromadzenie się płynu za błoną bębenkową. Ciśnienie powstałe w wyniku nagromadzenia płynu może spowodować otwarcie błony bębenkowej, a płyn lub krew mogą wyciec na zewnątrz.

Jeśli infekcja ucha jest przyczyną krwawienia, możesz mieć również takie objawy jak:

  • ból ucha

  • Duszny nos

  • Niewielka utrata słuchu

  • Gorączka 100 F lub wyższa

Infekcje ucha często ustępują samoistnie w ciągu tygodnia lub dwóch bez leczenia. W przypadku bólu i gorączki pomocny może być dostępny bez recepty środek przeciwbólowy, taki jak acetaminofen lub ibuprofen. Czasami lekarze przepisują antybiotyki w celu leczenia infekcji ucha.

Zadzwoń do lekarza, jeśli:

  • Ból jest silny

  • Z ucha wycieka płyn, ropa lub krew

  • Masz gorączkę

Obiekt w uchu

Wacik, zabawka lub coś innego małego może utknąć w uchu i spowodować uraz. Dzieci są najbardziej narażone na włożenie czegoś do ucha.

Inne objawy obecności przedmiotu w uchu to ból i utrata słuchu.

Jeśli możesz chwycić krawędź przedmiotu, spróbuj usunąć go pęsetą. Możesz też przechylić głowę na bok, aby obiekt wypadł. Jeśli przedmiot nie pączkuje przy użyciu tych metod, uzyskaj pomoc medyczną.

Zmiany ciśnienia powietrza lub wody

Nagła zmiana ciśnienia, na przykład podczas lądowania w samolocie lub nurkowania, wciąga błonę bębenkową i powoduje uczucie duszności i bólu. Może to prowadzić do urazów, które lekarze nazywają barotraumą.

Jeśli zmiana ciśnienia jest poważna, błona bębenkowa może ulec rozerwaniu. Płyn lub krew może wyciekać z ucha.

Inne objawy barotraumy obejmują:

  • Ból ucha

  • Uczucie, jakby uszy były wypchane

  • Zawroty głowy

  • Utrata słuchu

  • Dzwonienie w uszach

Aby zapobiec urazowi barotowemu podczas lotu, możesz spróbować utrzymać stałe ciśnienie w uszach, żując gumę, ziewając lub połykając. Możesz też zacisnąć nos i spróbować wydmuchać przez niego powietrze, aby „otworzyć” uszy.

Problem powinien ustąpić wkrótce po wylądowaniu. Jeśli tak się nie stanie, zażyj środek wykrztuśny, aby udrożnić zatkany przewód słuchowy. W niektórych przypadkach lekarz może być zmuszony do wykonania małego nacięcia na błonie bębenkowej, aby wyrównać ciśnienie i odprowadzić płyn.

Należy skontaktować się z lekarzem, jeśli:

  • Z ucha wycieka krew lub płyn

  • Masz gorączkę

  • Ból jest silny

Rozdarty bębenek

Kilka rzeczy może spowodować rozerwanie błony bębenkowej:

  • infekcja ucha

  • Nagłe zmiany ciśnienia, jak podczas lądowania w samolocie lub nurkowania

  • Urazy głowy

  • Przedmioty w uchu

  • Bardzo głośne dźwięki

W przypadku pękniętej błony bębenkowej, z ucha może wyciekać płyn, który może być przejrzysty, wypełniony ropą lub krwawy. Możesz również mieć:

  • ból ucha, który pojawia się nagle i szybko ustępuje

  • Dzwonienie w uchu

  • Utrata słuchu

  • Uczucie wirowania, zwane zawrotami głowy

Większość uszkodzeń błony bębenkowej goi się samoistnie w ciągu kilku tygodni. Jeśli objawy nie ulegną poprawie, lekarz może założyć łatę na otwór, aby go zamknąć. Może być konieczna operacja zatkania otworu małym kawałkiem własnej skóry.

Zgłoś się do lekarza, jeśli masz:

  • Ból

  • Utrata słuchu

  • Płyn wypływający z ucha

Obrażenia głowy

Krwawienie z ucha po uderzeniu w głowę może być spowodowane krwawieniem w mózgu. Jest to nagły przypadek medyczny, ponieważ istnieje ryzyko uszkodzenia mózgu. Należy natychmiast udać się na pogotowie lub zadzwonić pod numer 911.

Poważny uraz głowy może powodować ból głowy i te inne objawy:

  • Utrata przytomności na kilka sekund do kilku minut

  • Uczucie oszołomienia, zmieszania lub dezorientacji

  • Nudności lub wymioty

  • Uczucie zmęczenia lub senności

  • Trudności w mówieniu

  • Problemy ze snem lub spanie dłużej niż zwykle

  • Zawroty głowy lub utrata równowagi

Rak

Rak w uchu występuje bardzo rzadko. Lekarze w USA diagnozują tylko około 300 przypadków rocznie. Zwykle zaczyna się jako rak skóry na uchu zewnętrznym. Jeśli nie poddasz się leczeniu, może on rozprzestrzenić się do kanału słuchowego i głębiej w uchu.

Jeśli przyczyną krwawienia z ucha jest rak, mogą wystąpić również następujące objawy:

  • Utrata słuchu

  • Ból ucha

  • Płyn wypływający z ucha

Głównym sposobem leczenia raka ucha jest operacja usunięcia guza. Po operacji możesz zostać poddany promieniowaniu, aby zabić pozostałe komórki rakowe.

Zadzwoń do dermatologa, jeśli zauważysz łuszczącą się plamę skóry na uchu, która się nie goi. Może to być czasem oznaką raka skóry.

Objawy infekcji ucha: Objawy infekcji ucha u dzieci i dorosłych

0

Przewodnik lekarza po objawach infekcji ucha u dzieci i dorosłych.

Objawy zapalenia ucha u osób dorosłych to:

  • Ból ucha (ostry, nagły ból lub tępy, ciągły ból)

  • Ostry, kłujący ból z natychmiastowym ciepłym odpływem z kanału słuchowego

  • Uczucie pełności w uchu

  • Nudności

  • Stłumiony słuch

  • Drenaż ucha

U dzieci objawy to:

  • Szarpanie za ucho

  • Słaby sen

  • Gorączka

  • Drażliwość, niepokój

  • Drenaż ucha

  • Zmniejszony apetyt

  • Płacz w nocy podczas leżenia

Skontaktuj się z lekarzem w sprawie infekcji ucha, jeśli:

  • Temperatura ciała wzrasta powyżej 100,4 stopni; gorączka sygnalizuje możliwość wystąpienia poważniejszej infekcji (zwłaszcza u niemowląt i małych dzieci)

  • U Ciebie lub Twojego dziecka często występują infekcje ucha; powtarzające się przypadki tej dolegliwości mogą prowadzić do utraty słuchu lub poważniejszych infekcji

  • Ty lub Twoje dziecko macie problemy ze słuchem; przyczyną może być infekcja

  • Podejrzewasz, że Twoje małe dziecko ma zapalenie ucha

Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, jeśli:

  • U dziecka pojawia się sztywny kark

  • Dziecko jest bardzo ospałe, słabo reaguje lub jest nie do zniesienia

Zdjęcie ucha: Warunki i leczenie ucha

0

Strona Anatomia ucha lekarza zapewnia szczegółowy obraz i definicję ucha, jak również przegląd problemów zdrowotnych związanych z uchem. Dowiedz się o funkcji ucha w organizmie oraz o badaniach i zabiegach, które mogą mieć wpływ na ucho.

Źródło obrazu

Ucho posiada część zewnętrzną, środkową i wewnętrzną. Ucho zewnętrzne nazywane jest małżowiną uszną i zbudowane jest z chrząstki pierścieniowej pokrytej skórą. Dźwięk przenika przez małżowinę uszną do przewodu słuchowego zewnętrznego, krótkiej rurki, która kończy się błoną bębenkową (membraną tympaniczną).

Dźwięk wprawia w drgania błonę bębenkową i jej drobne, połączone kości w środkowej części ucha, a drgania te są przenoszone do pobliskiego ślimaka. Ślimak o spiralnym kształcie jest częścią ucha wewnętrznego; przekształca on dźwięk w impulsy nerwowe, które docierają do mózgu.

Wypełnione płynem kanały półkoliste (labirynt) łączą się ze ślimakiem i nerwami w uchu wewnętrznym. Przesyłają one do mózgu informacje o równowadze i pozycji głowy. Rurka eustachiusza (słuchowa) odprowadza płyn z ucha środkowego do gardła (gardła) za nosem.

Warunki związane z uchem

  • Ból ucha: Ból w uchu może mieć wiele przyczyn. Niektóre z nich są poważne, inne nie.

  • Otitis media (zapalenie ucha środkowego): Zapalenie lub zakażenie ucha środkowego (za błoną bębenkową). Zazwyczaj jest to spowodowane infekcją.

  • Ucho pływackie (Otitis externa): Zapalenie lub zakażenie ucha zewnętrznego (zębodołu i przewodu słuchowego). Nagłe przypadki to zwykle infekcje; przewlekłe zapalenie ucha to często choroba skóry (dermatitis).

  • Choroba Menieresa: Stan, w którym ucho wewnętrzne po jednej stronie działa nieprawidłowo. Częstymi objawami są zawroty głowy, szumy uszne, utrata słuchu i ból.

  • Szumy uszne: Dzwonienie w jednym lub obu uszach. Zwykle jest to spowodowane uszkodzeniem w wyniku narażenia na hałas lub starzenia się.

  • Cerumen (woskowina): Woskowina może blokować kanał słuchowy i przylegać do błony bębenkowej. Zmniejszone wibracje błony bębenkowej upośledzają słuch.

  • Pęknięta błona bębenkowa: Bardzo głośne dźwięki, nagłe zmiany ciśnienia powietrza, infekcje lub ciała obce mogą rozerwać błonę bębenkową. Mały otwór zwykle goi się w ciągu kilku tygodni.

  • Nerwiak akustyczny: Nienowotworowy guz, który rośnie na nerwie biegnącym od ucha do mózgu. Objawem może być utrata słuchu, zawroty głowy i szumy uszne.

  • Mastoiditis: Zakażenie kości wyrostka sutkowego, tuż za uchem. Zapalenie wyrostka sutkowatego może być skutkiem nieleczonej infekcji ucha środkowego.

  • Benign paroxysmal positional vertigo (BPPV): Zaburzenie funkcji w uchu wewnętrznym, powodujące epizody zawrotów głowy. Chociaż nie jest to poważny problem medyczny, jego objawy mogą być niepokojące.

  • Cholesteatoma: Jest to łagodny stan. Jest to nieprawidłowe nagromadzenie skóry w obrębie ucha środkowego i otaczających je kości. Często pojawia się cuchnąca wydzielina związana z utratą słuchu. Stan ten wymaga zwykle operacji, aby zapobiec utracie słuchu.

Testy uszu

  • Badanie ucha: Pierwszym badaniem w przypadku problemu z uchem jest często po prostu obejrzenie ucha. Otoskop jest urządzeniem, które pozwala zajrzeć do przewodu słuchowego, aby zobaczyć bębenek.

  • Badanie słuchu: Audiolog bada formalnie słuch osoby w każdym uchu, używając dźwięków o różnej głośności i częstotliwości.

  • Tomografia komputerowa (CT scan): Tomograf komputerowy wykorzystuje promieniowanie rentgenowskie i komputer do tworzenia obrazów ucha i otaczających go struktur.?

  • Rezonans magnetyczny: Wykorzystując fale radiowe w polu magnetycznym, skaner tworzy obrazy o wysokiej rozdzielczości uszu i otaczających je struktur.

Leczenie uszu

  • Antybiotyki: Jeśli infekcja ucha jest spowodowana przez bakterie, konieczne może być zastosowanie antybiotyków (w postaci tabletek lub kropli do uszu).

  • Cerumenolityki (krople na woskowinę uszną): Krople z roztworu oleju mineralnego lub wody utlenionej i wody oraz inne preparaty mogą poluzować zalegającą woskowinę.

  • Irygacja (płukanie): Delikatne przepłukiwanie kanału słuchowego słoną wodą i rozcieńczonym nadtlenkiem wodoru może leczyć niektóre uderzenia cerumenu.

  • Leki przeciwhistaminowe: Efektem ubocznym blokerów histaminy jest uspokajający wpływ na ucho wewnętrzne, zmniejszający objawy zawrotów głowy.

  • Chirurgia: Operacja może być konieczna do usunięcia nerwiaka akustycznego. Dzieci z częstymi infekcjami ucha mogą być poddane operacji umieszczenia rurek drenażowych.

  • Ćwiczenia pozycyjne: Niektóre schematy ćwiczeń mogą poprawić objawy BPPV, pomagając cząstkom w uchu wewnętrznym poruszać się.

Anatomia infekcji ucha

0

Lekarz zabiera Cię na wizualną wycieczkę po uchu, pomagając Ci zrozumieć przyczyny dziecięcych infekcji ucha oraz sposób ich diagnozowania i leczenia.

1/15

To nie twoja wyobraźnia. Dzieci mogą mieć wiele infekcji ucha. W rzeczywistości, 5 na 6 dzieci będzie miało przynajmniej jedno przed swoimi trzecimi urodzinami. Dlaczego? Ich układ odpornościowy jest niedojrzały, a małe uszy nie odprowadzają wody tak dobrze jak uszy dorosłych.

Ucho pływaka

2/15

Jest to infekcja ucha zewnętrznego, która zazwyczaj występuje, gdy ucho pozostaje mokre na tyle długo, aby rozmnożyć zarazki. Ale nawet jeśli Twoje dziecko nie pływało, zadrapanie od czegoś takiego jak wacik (lub kto wie, co tam trzymają?) może spowodować kłopoty. Uważaj, jeśli ucho Twojego dziecka swędzi lub boli, gdy je dotykasz. Rozwiązaniem są zazwyczaj krople lecznicze i utrzymywanie uszu w suchości.

Jak lekarze rozpoznają infekcje ucha

3/15

Jedynym sposobem, aby upewnić się, czy dziecko ma infekcję, jest obejrzenie przez lekarza wnętrza ucha za pomocą otoskopu, czyli małej latarki z soczewką powiększającą. Zdrowa błona bębenkowa (pokazana tutaj) wygląda jakby była przezroczysta i różowo-szara. Zainfekowana błona wygląda na czerwoną i spuchniętą.

Spojrzenie od wewnątrz

4/15

Przewód Eustachiusza to kanał, który łączy ucho środkowe z gardłem. Zapobiega on gromadzeniu się płynu i ciśnienia powietrza wewnątrz ucha. Przeziębienie, grypa i alergie mogą ją podrażniać i powodować jej puchnięcie.

Płyn w uchu

5/15

Jeśli przewód Eustachiusza zostanie zablokowany, płyn gromadzi się w uchu środkowym dziecka. Stanowi to doskonałą pożywkę dla bakterii, które wywołują infekcje. Lekarz może zajrzeć do ucha dziecka za pomocą otoskopu, który może wdmuchnąć powietrze, aby wprawić błonę bębenkową w drgania. Jeśli nie porusza się ona tak bardzo jak powinna, istnieje prawdopodobieństwo, że w środku znajduje się płyn.

Pęknięcie błony bębenkowej

6/15

Jeśli w uchu środkowym nagromadzi się zbyt dużo płynu lub ciśnienia, może dojść do pęknięcia błony bębenkowej (pokazano tutaj). Jeśli tak się stanie, możesz zobaczyć żółty, brązowy lub biały płyn wypływający z ucha dziecka. Brzmi to strasznie, ale błona bębenkowa zwykle goi się sama w ciągu kilku tygodni. Słuch zazwyczaj wraca do normy po zagojeniu się błony bębenkowej – chyba że została ona uszkodzona.

Symptomy infekcji ucha

7/15

Głównym objawem ostrzegawczym jest ostry ból. Twoje dziecko może odczuwać większy dyskomfort leżąc, więc może mieć trudności z zasypianiem. Inne problemy, których należy szukać:

  • Problemy ze słuchem

  • Gorączka

  • Płyn sączący się z uszu

  • Zawroty głowy

  • Duszny nos

Symptomy infekcji ucha: Dzieci

8/15

Infekcje te mogą być podstępne u niemowląt lub dzieci, które są zbyt młode, aby powiedzieć, co je boli. W wielu przypadkach zaczynają one szarpać lub ciągnąć za ucho. Małe dzieci mogą też być po prostu rozdrażnione, mieć problemy ze snem lub nie jeść dobrze. Dzieci mogą odsuwać swoje butelki, ponieważ ciśnienie w uszach sprawia, że połykanie sprawia im ból.

Opieka domowa

9/15

Podczas gdy układ odpornościowy walczy z zapaleniem ucha, Ty możesz złagodzić ból, który odczuwa Twoje dziecko. Ciepły okład na zewnętrzną stronę ucha może przynieść ukojenie. W zależności od przyczyny bólu ucha, lekarz może zalecić stosowanie kropli do uszu. Można również stosować środki przeciwbólowe i przeciwgorączkowe dostępne bez recepty, takie jak acetaminofen i ibuprofen.

Antybiotyki

10/15

Infekcje ucha często ustępują same, więc nie zdziw się, jeśli lekarz zasugeruje podejście „poczekamy i zobaczymy”. Im więcej stosujemy antybiotyków, tym mniejsza jest ich skuteczność. Dzieje się tak dlatego, że bakterie uczą się walczyć z powszechnie stosowanymi lekami. Wirusy również mogą powodować infekcje ucha, a antybiotyki działają tylko na bakterie. Twój lekarz będzie wiedział najlepiej, kiedy je stosować.

Komplikacje

11/15

Jeśli infekcje uszu Twojego dziecka wciąż powracają, mogą uszkodzić błonę bębenkową i doprowadzić do utraty słuchu, problemów z mową, a nawet zapalenia opon mózgowych. Jeśli dziecko ma ich dużo, warto na wszelki wypadek zbadać jego słuch.

Rurki do uszu

12/15

Dzieciom, które często chorują na infekcje ucha, lekarze czasami zakładają małe rurki przez błonę bębenkową. Umożliwiają one odpływ płynu z ucha środkowego i zapobiegają jego ponownemu gromadzeniu się. To może złagodzić ciśnienie lub ból i usunąć problemy ze słuchem. Rurki zwykle pozostają w uchu przez 6 do 9 miesięcy i same wypadają.

Przyczyną mogą być guzki

13/15

Czasami migdałki dziecka są tak spuchnięte, że wywierają nacisk na przewody Eustachiusza, które łączą ucho środkowe z gardłem – co powoduje infekcje. Jeśli tak się dzieje, może być konieczne usunięcie migdałków.

Wskazówki dotyczące zapobiegania infekcjom

14/15

Największą przyczyną zapalenia ucha środkowego jest przeziębienie, dlatego w miarę możliwości unikaj wirusów przeziębienia. Najlepszym sposobem na powstrzymanie zarazków jest upewnienie się, że Twoje dziecko dobrze i często myje ręce. Ponadto trzymaj dziecko z dala od biernego palenia, zaszczep je na grypę co roku, gdy skończy 6 miesięcy, i karm je piersią przez co najmniej 6 miesięcy, aby wzmocnić jego system odpornościowy.

Alergie i infekcje ucha

15/15

Podobnie jak przeziębienia, alergie mogą również podrażniać przewód Eustachiusza i prowadzić do infekcji ucha środkowego. Jeśli nie możesz trzymać dziecka z dala od tego, co mu dokucza, rozważ wykonanie testu alergicznego, aby poznać jego czynniki wyzwalające. Lekarstwa lub zastrzyki alergiczne mogą przynieść ulgę i powstrzymać infekcje.

Mastoiditis (ostre i przewlekłe): Symptomy, przyczyny, leczenie

0

Lekarz omawia objawy, przyczyny i leczenie zapalenia wyrostka sutkowatego, czasami poważnej infekcji bakteryjnej kości za uchem.Mastoiditis jest zakażenie bakteryjne komórek powietrznych mastoidu otaczających ucho wewnętrzne i środkowe. Kość sutkowa, która jest pełna tych komórek powietrznych, jest częścią kości skroniowej czaszki. Uważa się, że komórki powietrzne wyrostka sutkowatego chronią delikatne struktury ucha, regulują ciśnienie w uchu i prawdopodobnie chronią kość skroniową podczas urazów.

Ostre zapalenie wyrostka sutkowego zazwyczaj dotyka dzieci, ale dorośli również mogą być dotknięci tym problemem.

Niektórzy ludzie mają przewlekłe zapalenie wyrostka sutkowatego, czyli trwającą infekcję ucha środkowego i wyrostka sutkowatego, która powoduje uporczywy drenaż z ucha.

Zapalenie wyrostka sutkowego Przyczyny

Jak wspomniano powyżej, zapalenie wyrostka sutkowatego najczęściej rozwija się w wyniku infekcji ucha środkowego. Bakterie z ucha środkowego mogą przedostać się do komórek powietrznych kości sutkowej. Rzadziej, rosnący zbiór komórek skóry zwany cholesteatoma, może blokować drenaż ucha, prowadząc do zapalenia wyrostka sutkowatego.

Objawy zapalenia wyrostka sutkowatego

Objawy Mastoiditis mogą obejmować:

  • Gorączka, drażliwość i senność

  • Obrzęk płatka ucha

  • Zaczerwienienie i tkliwość za uchem

  • Odpływ z ucha

  • Wybrzuszenie i opadanie ucha

Powikłania zapalenia wyrostka sutkowatego

Powikłania Mastoiditis mogą obejmować:

  • Paraliż twarzy

  • Nudności, wymioty, zawroty głowy (labyrinthitis)

  • Utrata słuchu

  • Ropień mózgu lub zapalenie opon mózgowych

  • Zmiany widzenia lub bóle głowy (zakrzepy krwi w mózgu)?

Diagnoza zapalenia wyrostka sutkowatego

Każdy ból ucha z gorączką lub tkliwością ucha tylnego, zaczerwienieniem lub obrzękiem powinien być oceniony przez lekarza. Lekarz najpierw poszuka infekcji wewnątrz ucha za pomocą instrumentu (zwanego otoskopem). Zapalenie wyrostka sutkowatego jest rzadkie bez jednoczesnego zakażenia ucha. Próbka zakażonego płynu z ucha powinna zostać pobrana na posiew.

Jeśli podejrzewa się skomplikowane, ciężkie lub przewlekłe zapalenie wyrostka sutkowatego, pacjent zostanie skierowany na tomografię komputerową w celu wykonania zdjęcia okolicy wyrostka sutkowatego. Jeśli w dowolnym miejscu (w uchu, na szyi, w wyrostku sutkowym, w kręgosłupie) znajdzie się kieszonka z płynem lub ropą, należy ją zdrenować, a następnie wykonać posiew, aby można było dobrać antybiotyki do znalezionego robaka.?

Leczenie zapalenia wyrostka sutkowatego

Antybiotykoterapia jest podstawą leczenia zarówno ostrego, jak i przewlekłego zapalenia wyrostka sutkowatego.

Jeśli u Ciebie lub Twojego dziecka zdiagnozowano ostre zapalenie wyrostka sutkowego, możesz zostać umieszczony w szpitalu, aby otrzymać leczenie i opiekę otolaryngologa, lekarza specjalizującego się w zaburzeniach ucha, nosa i gardła. Antybiotyki będą podawane przez IV (linia dożylna) w celu leczenia infekcji.

Chirurgia może być również potrzebne do drenażu płynu z ucha środkowego, zwany myringotomii. Podczas zabiegu myringotomii lekarz wykonuje mały otwór w błonie bębenkowej, aby odprowadzić płyn i zmniejszyć ciśnienie w uchu środkowym. Mała rurka może być wprowadzona do ucha środkowego? aby utrzymać otwór od zamknięcia, aby umożliwić ciągły drenaż. Zazwyczaj rurka wypada sama po sześciu do 12 miesiącach.

Jeśli objawy dont szybko poprawić na antybiotyki IV, lub powikłań, takich jak ropień lub nadżerki kości są obecne, operacja usunięcia zainfekowanej kości sutkowej może być zalecane. Zabieg ten nazywany jest mastoidektomią.

Przewlekłe zapalenie wyrostka sutkowego leczy się doustnymi antybiotykami, kroplami do uszu i regularnym czyszczeniem uszu przez lekarza. Jeśli te zabiegi nie działają, operacja może być konieczne, aby zapobiec dalszym komplikacjom.

Nieleczone zapalenie wyrostka sutkowego może spowodować poważne, nawet zagrażające życiu, komplikacje zdrowotne, w tym utratę słuchu, zakrzep krwi, zapalenie opon mózgowych lub ropień mózgu. Jednak przy wczesnym i odpowiednim leczeniu antybiotykami i drenażu, powikłań tych można zazwyczaj uniknąć i można całkowicie wyzdrowieć.

Jeśli masz ból ucha, wydzielina lub problemy ze słuchem, zobacz swój lekarz. They?ll zdecydować, czy trzeba antybiotyki, aby pomóc zapobiec zapalenie wyrostka sutkowego i innych poważnych powikłań zdrowotnych.

?

Dlaczego masz woskowinę uszną

0

Jak dużo wiesz o tej obrzydliwej rzeczy wewnątrz uszu?

Woskowina jest dobra dla uszu.

  • True

  • False

Woskowina jest dobra dla uszu.

Poprawnie!!! Odpowiedziałeś:

Zadaniem nr 1 tej żółtej, lepkiej substancji wewnątrz uszu jest utrzymanie ich w zdrowiu. Wosk uszny zapobiega przedostawaniu się do przewodu słuchowego kurzu, brudu, insektów i innych zanieczyszczeń. Zapobiega również swędzeniu uszu i chroni je przed infekcjami.

Pobierz Wyniki

Możesz użyć wacika w uchu, jeśli jesteś delikatny.

  • True

  • False

Można użyć wacika w uchu, jeśli jest się delikatnym.

Poprawnie! Odpowiedziałeś:

Odłóż wacik — lub cokolwiek innego. Spiczaste przedmioty mogą przebić błonę bębenkową i uszkodzić małe kości wewnątrz ucha. Ponadto waciki mogą popychać woskowinę dalej, gdzie może ona stwardnieć, powodując ból i problemy ze słuchem.

Pobierz Wyniki

Jeśli widzisz w uchu złogi, pozbądź się ich.

  • True

  • False

Jeśli widzisz w uchu złogi, pozbądź się ich.

Poprawnie! Odpowiedziałeś:

Widok woskowiny usznej może Cię przerażać, ale oto prawda: woskowina uszna nie ma nic wspólnego z czystością. Oprzyj się więc chęci zrobienia czegoś z nią, chyba że ma ona wpływ na Twój słuch lub wiąże się z bólem ucha. Mogą to być oznaki infekcji lub innych problemów, dlatego należy skontaktować się z lekarzem.

Uzyskaj wyniki

Która część ucha wytwarza woskowinę?

  • Ucho wewnętrzne?

  • Błona bębenkowa

  • Ucho zewnętrzne?

W której części ucha powstaje woskowina?

Prawidłowo!!! Odpowiedziałeś:

Zewnętrzna jedna trzecia przewodu słuchowego to 3-centymetrowy tunel. Skóra w nim ma specjalne gruczoły, które wytwarzają woskowinę uszną.

Uzyskaj wyniki

Jest coś, co możesz zrobić każdego dnia, aby pomóc w usunięciu starej woskowiny z przewodu słuchowego.

  • Żucie

  • Mruganie

  • Kładzenie się

Jest coś, co możesz zrobić każdego dnia, aby pomóc w usunięciu starej woskowiny z kanału słuchowego.

Poprawnie! Odpowiedziałeś:

Podobnie jak niektóre piekarniki, kanały słuchowe ulegają samooczyszczeniu. Za każdym razem, gdy żujesz lub poruszasz żuchwą, pomagasz przenieść starą woskowinę z przewodu słuchowego do otworu słuchowego. Woskowina następnie wysycha i wypada.

Uzyskaj wyniki

Świece do uszu to dobry sposób na usunięcie woskowiny.

  • True

  • False

Świece do uszu to dobry sposób na usunięcie woskowiny.

Prawidłowo!!! Odpowiedziałeś:

Wkładanie czegokolwiek do ucha = zły pomysł. Wkładanie do ucha zapalonej świeczki = jeszcze gorszy pomysł. W przypadku świecowania uszu wkłada się do ucha stożek nasączony woskiem pszczelim lub parafiną i zapala drugi koniec. Ciepło ma wyciągać wosk, ale nie ma dowodów na to, że to działa i jest niebezpieczne. Ludzie używający świec do uszu poparzyli się, zatkali kanały słuchowe woskiem ze świecy i przebili sobie bębenki.

Pobierz Wyniki

Jaki jest najlepszy sposób na usunięcie nagromadzonej woskowiny w domu?

  • Urządzenie ssące

  • Wybierak do wody

  • Nadtlenek wodoru

Jaki jest najlepszy sposób na usunięcie woskowiny usznej w domu?

Prawidłowo!!! Odpowiedziałeś:

Jeśli czujesz, że masz zbyt dużo woskowiny usznej, wypróbuj krople do uszu, olej mineralny, roztwór soli fizjologicznej, oliwę z oliwek lub nadtlenek wodoru wewnątrz ucha. Pomogą one rozpuścić woskowinę lub zmiękczyć ją. Zmieszaj w równych proporcjach nadtlenek wodoru z wodą i włóż 5 kropli do ucha.

Połóż się na boku i pozwól roztworowi wsiąknąć. Jeśli to nie zadziała, skontaktuj się z lekarzem. Mają oni specjalne przyrządy, które mogą pomóc w usunięciu woskowiny usznej.

Uzyskaj wyniki

Woskowina uszna może być twarda, jeśli masz:

  • Artretyzm

  • Egzema

  • Kamienie nerkowe

Twoja woskowina uszna może być twarda, jeśli masz:

Prawidłowo!!! Odpowiedziałeś:

Egzema może sprawić, że Twoja skóra będzie sucha i łuszcząca się, a to może sprawić, że Twoja woskowina uszna będzie twarda. Woskowina, która znajduje się w uchu od dłuższego czasu lub która zbiera dużo zanieczyszczeń, również może stać się twarda i sucha. Z wiekiem Twoje ciało produkuje również mniej oleju, co również może wpływać na woskowinę uszną. Wszystko to zwiększa prawdopodobieństwo zablokowania przewodu słuchowego. Jeśli masz problem z twardą woskowiną uszną, możesz chcieć zgłaszać się do lekarza co 6-12 miesięcy na badania kontrolne.

Uzyskaj wyniki

Woskowina uszna może dać lekarzowi wskazówki dotyczące:

  • Ancestry

  • Zdrowie serca

  • Wzrok

Woskowina uszna może dać lekarzowi wskazówki dotyczące:

Prawidłowo! Odpowiedziałeś:

U Azjatów wschodnich woskowina uszna jest częściej sucha i łuszcząca się, a nie mokra i lepka. To dlatego, że mają oni nieco inny gen, który pomaga określić rodzaj woskowiny usznej.

Pobierz Wyniki

Woskowina uszna składa się głównie z:

  • Martwe komórki skóry

  • Plazma

  • Wosk

Woskowina uszna składa się najczęściej z:

Prawidłowo!!! Odpowiedziałeś:

Woskowina uszna składa się z oleistej substancji zwanej sebum i martwych komórek skóry. Miesza się również z luźnymi włoskami usznymi.?

Pobierz Wyniki

Woskowina uszna gromadzi się częściej, jeśli masz:

  • Owłosione uszy

  • Egzema

  • Obie

Woskowina w uszach gromadzi się częściej, jeśli masz:

Prawidłowo! Odpowiedziałeś:

Jeśli twoje uszy są wyjątkowo owłosione, włosy mogą zatrzymywać woskowinę i utrudniać jej wypchnięcie. Egzema powoduje suchość i łuszczenie się skóry. Może to prowadzić do zwiększenia ilości woskowiny w uchu. Aparaty słuchowe i wąskie kanały słuchowe również mogą powodować gromadzenie się woskowiny.

Pobierz Wyniki

Nadmiar woskowiny w uchu może powodować utratę słuchu.

  • True

  • False

Dodatkowa woskowina w uszach może powodować utratę słuchu.

Prawidłowo! Odpowiedziałeś:

Gdy woskowina gromadzi się w uchu, powoduje tzw. przewodzeniowy ubytek słuchu. Wtedy fale dźwiękowe nie docierają do ucha wewnętrznego. Można to jednak leczyć – lekarz może usunąć nadmiar woskowiny.

Get Results

Twój wynik:

012 Podziel się swoim wynikiem: Share on Facebook Share on Twitter 0% Share your score: Share on Facebook Share on Twitter

Wyniki:

Quiz powtórkowy Share on Facebook Share on Twitter Share on Pinterest Email