Strona główna Blog Strona 2449

Zapobieganie napadom – Zapobieganie urazom głowy spowodowanym napadami padaczki

0

Niezależnie od przyczyny, zwykle można podjąć kroki, aby pomóc zapobiec lub ograniczyć częstotliwość ich występowania. Dowiedz się, co może wywołać napad.

Niezależnie od przyczyny, zazwyczaj można podjąć kroki, które pomogą zapobiec lub ograniczyć częstotliwość napadów. Ustalenie, co może wywołać napad, jest ważne, zwłaszcza jeśli jesteś jedną z niewielu osób, którym nie pomagają lub nie pomagają wystarczająco leki. Należy prowadzić szczegółowy rejestr napadów, który można omówić z lekarzem, aby pomóc w znalezieniu wzorców.

Możliwe przyczyny

Jeśli masz cukrzycę, możesz mieć atak, gdy poziom cukru we krwi spadnie zbyt nisko. Jest to rzadkie, ale osoby z zaburzeniami autoimmunologicznymi, takimi jak stwardnienie rozsiane, toczeń, celiakia lub choroba tarczycy, mogą mieć jeden.

Czasami są one spowodowane wadliwym okablowaniem lub brakiem równowagi chemicznej w twoim mózgu. Jeśli masz więcej niż dwa bez innego oczywistego wyjaśnienia, prawdopodobnie masz padaczkę.

Jednak w większości przypadków lekarze nie znajdują konkretnego powodu. Są to napady idiopatyczne.

Leczenie

Jeśli istnieje przyczyna medyczna, jak niski poziom cukru we krwi spowodowany cukrzycą, konieczne jest zarządzanie stanem, aby utrzymać napady w ryzach.

W przypadku epilepsji kluczowe jest przyjmowanie przepisanych leków. Czasami znalezienie właściwego jest procesem eliminacji. Może to zająć kilka prób. Leki działają u około 4 na 5 osób dorosłych, u których zdiagnozowano padaczkę. Nie należy zmieniać schematu przyjmowania leków ani przechodzić na generyczną wersję leku, jeśli nie uzyska się zgody lekarza.

Różne rodzaje implantów, umieszczanych w mózgu podczas operacji, mogą wysyłać sygnały powstrzymujące napady. Jeden z nich może być rozwiązaniem, jeśli masz padaczkę, a twoje leki nie działają wystarczająco dobrze.

Hormony

Niektóre kobiety z padaczką mają więcej lub inne rodzaje napadów w środku cyklu miesięcznego, lub tuż przed lub na początku miesiączki. Jeśli możesz, unikaj innych czynników wyzwalających w tym czasie, aby zmniejszyć szanse na wystąpienie napadu.

Współpracuj ściśle z lekarzem, gdy zaczynasz przyjmować tabletki antykoncepcyjne i hormonalną terapię zastępczą, ponieważ mogą one zmienić wzór napadów.

Obrażenia mózgu

Podejmij proste kroki, aby uniknąć uderzenia w głowę, co może zwiększyć prawdopodobieństwo wystąpienia napadu. Zacznij od zapięcia pasów bezpieczeństwa.

Podczas jazdy na rowerze, skuterze, motocyklu lub skuterze śnieżnym chroń głowę kaskiem. Noś kask także podczas uprawiania sportów takich jak piłka nożna, boks i baseball, kiedy możesz zostać uderzony lub potrącony, oraz podczas uprawiania sportów, w których możesz upaść, takich jak jazda na deskorolce, snowboardzie i jazda konna.

Utrzymuj ścieżki spacerowe w czystości. Używaj poręczy na schodach i mat antypoślizgowych w łazience. Biegaj po ścieżkach w parku, a nie w miejscach o dużym natężeniu ruchu lub na nieutwardzonych szlakach.

Jasne światła i hałas

Dzieci i nastolatki mają niewielkie szanse, że określone rodzaje migających świateł lub wzorów wywołają napad. Jeśli jesteś wrażliwy, możesz:

  • Nosić okulary przeciwsłoneczne z polaryzacją, szczególnie w pobliżu światła słonecznego, które mieni się na wodzie i migocze przez drzewa.

  • Zmniejsz jasność ekranów telewizorów i komputerów, upewnij się, że pokój jest dobrze oświetlony i nie siadaj blisko ekranów.

  • Rób częste przerwy od patrzenia na ekrany.

  • Podczas grania w gry wideo zasłaniaj jedno oko (nie oba) i zmieniaj je. Nie graj, gdy jesteś zmęczony.

Dla niektórych osób hałas może być czynnikiem wyzwalającym. Jeśli to możliwe, w głośnych, zatłoczonych miejscach noś zatyczki do uszu lub słuchawki. Umiarkowanie szybka muzyka o dość stałej głośności – zwłaszcza Mozart – może pomóc wyrównać fale mózgowe.

Dbaj o siebie

Brak snu i stres to częste czynniki wyzwalające. Codzienne napięcie plus strach przed napadem może nawet stworzyć cykl. Trzymaj się regularnego harmonogramu snu i znajdź sposób na poradzenie sobie ze swoimi zmartwieniami i uczuciami.

Ćwiczenia i aktywność fizyczna mogą pomóc ograniczyć napady, złagodzić stres i poprawić nastrój. Joga i głębokie oddychanie to świetne sposoby na relaks.

Jeśli masz problem z alkoholem lub narkotykami, współpracuj z lekarzem, aby ograniczyć ich spożycie. Samodzielne odstawienie alkoholu lub narkotyków może spowodować wystąpienie napadu.

Przewlekła choroba w miejscu pracy – lekarz

0

Kiedy masz przewlekłą chorobę, musisz zrównoważyć swoje wymagania zdrowotne z wymaganiami w pracy. Oto kilka praktycznych wskazówek.

Jak radzić sobie z przewlekłą chorobą w pracy

Czy to epilepsja, czy alergia na orzeszki ziemne, oto kilka wskazówek, komu powiedzieć, co musi wiedzieć pracodawca i co należy zrobić w nagłym wypadku.

Heather Hatfield Medically Reviewed by Louise Chang, MD Od lekarza Archiwum

Kiedy masz przewlekłą chorobę, taką jak epilepsja, alergia na orzeszki ziemne lub cukrzyca, potrzebujesz sojusznika w swoim miejscu pracy.

Kim powinien być ten sojusznik, jak musi się obchodzić i co powinien zrobić w przypadku zagrożenia? Oto kilka praktycznych wskazówek, jakie eksperci proponują lekarzowi, które pomogą Ci zachować równowagę między zdrowiem a karierą.

Życie z chorobą przewlekłą: Kto musi wiedzieć

„Zacznij od rozmowy z lekarzem”, mówi Susan Kerner, dyrektor programu pomocy pracowniczej w Southern NH Health System w Nashua, N.H. „Lekarz może pomóc Ci lepiej zrozumieć i wyartykułować, jakie są Twoje objawy, jak bardzo są poważne i na co dokładnie musisz być przygotowany”.

Następnie dowiedz się, czy firma, w której pracujesz, ma korporacyjny lub pracowniczy dział zdrowia.

„Czasami pomocna jest rozmowa z przedstawicielem zdrowia zawodowego lub korporacyjnego, który może dać ci słowa mądrości”, mówi Kerner. „Mają doświadczenie w takich dziedzinach, jak pomoc pracownikom w radzeniu sobie z takimi problemami w miejscu pracy”.

Powinieneś również zadać sobie pytanie, czy twoja przewlekła choroba będzie wymagała pewnych dostosowań, takich jak inny harmonogram pracy z powodu leków lub częste przerwy. Jeśli tak jest, to dyskusja z zasobami ludzkimi jest uzasadniona.

„Porozmawiaj z kimś z zasobów ludzkich o swoich potrzebach zdrowotnych w pracy, zwłaszcza jeśli potrzebujesz, aby byli świadomi pewnych kwestii, które mogą mieć wpływ na harmonogram pracy”, mówi Kerner.

Następnie nadszedł czas, aby porozmawiać z ludźmi, z którymi spędzasz osiem lub więcej godzin dziennie, i pomóc im lepiej zrozumieć, jak mogą pomóc w twojej przewlekłej chorobie.

„Musisz powiedzieć ludziom, którzy pracują fizycznie w pobliżu ciebie, a także swojemu menedżerowi, więc praktycznie, jeśli jest nagły wypadek, mogą poradzić sobie z sytuacją”, mówi Kerner.

Więc co, dokładnie, muszą zrozumieć o twojej przewlekłej chorobie w razie nagłego wypadku?

Twoja przewlekła choroba: Co muszą wiedzieć

„Bądź realistą co do tego, co muszą wiedzieć”, mówi Kerner. „Uświadamiaj ludzi, jednocześnie nie wywołując nadmiernego niepokoju, i łagodź ich obawy o to, co zrobić, gdy coś się stanie”.

Bottom line — pomóż im zrozumieć, co muszą zrobić, aby nie wpadli w panikę.

„Rzeczy, które podkreślam to spokój, postawa, pozory porządku i unikanie paniki” – mówi Eric B. Larson, MD, MPH, przewodniczący rady regentów American College of Physicians. „To jest absolutnie najcenniejsza rzecz, którą można wnieść do sytuacji.

„To także zaawansowane planowanie”, mówi lekarzowi. „To nie osobowość osoby, która pozwala [jej] zachować spokój w przerażającej sytuacji. To poczucie opanowania, gotowości i robienia tego, co trzeba, gdy ma to znaczenie”.

Twoja Przewlekła Choroba: What They Need to Do

W przypadku chorób przewlekłych, takich jak epilepsja, cukrzyca czy poważne alergie pokarmowe, np. na orzeszki ziemne, istnieją określone zalecenia i zalecenia. Upewnij się, że Twoi współpracownicy rozumieją te zasady, aby byli w pełni przygotowani, gdy będzie to najważniejsze.

Epilepsja

Co powinien zrobić ktoś, kto ma napad padaczki? Oto lista tego, co należy i czego nie należy robić. Wydrukuj poniższą i podziel się nią z przyjaciółmi i rodziną:

  • Rozluźnij ubranie wokół szyi tej osoby.

  • Nie należy próbować przytrzymywać osoby ani jej ograniczać; może to spowodować obrażenia.

  • Nie wkładać żadnych przedmiotów do ust tej osoby; to również może spowodować obrażenia.

  • Uspokój osoby postronne, które mogą wpadać w panikę i poproś je, aby dały osobie spokój.

  • Usuń ostre przedmioty (okulary, meble i inne przedmioty) z otoczenia osoby, aby zapobiec obrażeniom.

  • Po napadzie pomocne jest ułożenie osoby na boku, aby utrzymać drożność dróg oddechowych i zapobiec wdychaniu wydzielin.

  • Po wielu napadach przez pewien czas może występować dezorientacja i osoba nie powinna pozostawać sama.

  • W wielu przypadkach, zwłaszcza jeśli wiadomo, że dana osoba ma padaczkę, nie ma potrzeby wzywania karetki. Jeśli napad trwa dłużej niż pięć minut, lub jeśli kolejny napad zaczyna się wkrótce po pierwszym, lub jeśli osoby nie można obudzić po ustaniu ruchów, ktoś powinien wezwać karetkę. Jeśli obawiasz się, że coś jeszcze może być nie tak lub osoba ma chorobę serca lub cukrzycę, powinieneś natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Cukrzyca

Pomóż swoim kolegom rozpoznać, czy masz atak niskiego poziomu cukru we krwi, zwany hipoglikemią. Potrzebne jest natychmiastowe leczenie, a Ty możesz nie być w stanie działać wystarczająco szybko samodzielnie.

Podziel się tą listą objawów niskiego poziomu cukru we krwi, aby pomóc ludziom wiedzieć, na co zwracać uwagę:

  • Confusion

  • Zawroty głowy

  • Drżenie

  • Drażliwość/ niepokój

  • Blada skóra

  • Pocenie się

  • Słabość

  • Słaba koordynacja

  • Mijanie się z prawdą

Następnie upewnij się, że Twoi koledzy wiedzą, jak szybko działać w przypadku hipoglikemii:

  • Jeśli cierpisz na częste epizody ciężkiej hipoglikemii, lekarz powinien przepisać Ci zestaw ratunkowy z glukagonem. Będzie on używany w przypadku, gdy Twoja reakcja jest na tyle silna, że nie możesz sobie pomóc. Inna osoba może podać ci zastrzyk w mięśnie z roztworu glukagonu, który pomoże ci podnieść poziom cukru. Daj swoim przyjaciołom kilka pomysłów na rzeczy, które mogą zdobyć dla ciebie, aby pomóc w podniesieniu poziomu cukru we krwi. Również niech wiedzą, że nie należy próbować żadnego z nich, jeśli zemdlałeś z powodu niskiego poziomu cukru we krwi. W takim przypadku powinni natychmiast zadzwonić pod numer 911.

  • Dwie lub trzy tabletki glukozy (dostępne w aptece)

  • Jedna tubka żelu glukozowego (dostępna w aptece)

  • Żuć cztery do sześciu kawałków twardych cukierków (nie bez cukru)

  • 1/2 szklanki soku owocowego

  • 1 szklanka chudego mleka

  • 1/2 szklanki napoju bezalkoholowego (nie bez cukru)

  • 1 łyżka miodu (umieszczona pod językiem w celu szybkiego wchłonięcia do krwiobiegu)

  • 1 łyżka cukru stołowego

  • 1 łyżka stołowa syropu kukurydzianego

Alergia na orzeszki ziemne

Podczas gdy większość alergii na pokarmy może powodować objawy, takie jak pokrzywka lub skurcze żołądka, poważne alergie pokarmowe mogą powodować anafilaksję – reakcję alergiczną, która może być poważna, a czasem śmiertelna. Dla Ciebie i Twoich współpracowników oznacza to rozpoznanie objawów anafilaksji, która może zacząć się od silnego swędzenia oczu, ale w ciągu kilku minut przechodzi w bardziej poważne objawy, takie jak te poniżej:

  • Obrzęk, który może powodować trudności w przełykaniu i oddychaniu z powodu obrzęku tkanek w gardle

  • Ból brzucha

  • Skurcze

  • Wymioty

  • Biegunka

  • Pokrzywka, nawet w gardle

Konieczna jest natychmiastowa pomoc lekarska — niech ktoś zadzwoni pod numer 911 — ponieważ stan ten może szybko spowodować przyspieszoną akcję serca, nagłe osłabienie, spadek ciśnienia krwi, wstrząs, a w końcu utratę przytomności lub śmierć.

Jeśli masz silną alergię na orzeszki ziemne — lub inną alergię pokarmową — powinieneś zawsze mieć przy sobie zastrzyk z epinefryny. Epinefryna to adrenalina i szybko odwraca skutki anafilaksji. Upewnij się, że Twoi współpracownicy wiedzą, gdzie ją trzymasz w biurze i jak jej użyć. Nawet gdy objawy ustąpią, ktoś powinien zabrać Cię na pogotowie.

Co to jest stan padaczkowy? Co go wywołuje?

0

Większość napadów trwa krócej niż 2 minuty. Napady w stanie padaczkowym nie ustają, lub pojawiają się non stop, jeden po drugim. Dowiedz się, jak rozpoznać ten medyczny stan zagrożenia.

Status epilepticus (SE) to nagły przypadek medyczny, który rozpoczyna się w momencie wystąpienia napadu trwającego dłużej niż przewidywano, zwykle uważanego za około 5 minut (lub jeśli theres more than one seizure thta doesn’t return to baseline). Po tym czasie staje się coraz mniej prawdopodobne, że lekarze będą w stanie zatrzymać napad za pomocą leków. Ryzyko śmierci również wzrasta, im dłużej trwa napad.

zrozum, że nie wszystkie napady wiążą się z drżeniem całego ciała i że istnieją różne rodzaje napadów

Co się dzieje w stanie epileptycznym?

Istnieją dwie główne formy SE – konwulsyjna i niekonwulsyjna. Typ konwulsyjny jest częstszy i bardziej niebezpieczny. Obejmuje on napady toniczno-kloniczne. Być może słyszałeś, że są one określane jako napady grand mal. Wygląda to następująco:

  • W fazie tonicznej (trwającej zwykle mniej niż 1 minutę) ciało staje się sztywne i traci się przytomność. Oczy cofają się do głowy, mięśnie kurczą się, plecy wyginają w łuk i masz problemy z oddychaniem.

  • W momencie rozpoczęcia fazy klonicznej, ciało ulega spazmom i szarpaniu. Szyja i kończyny napinają się i rozluźniają gwałtownie, ale w ciągu kilku minut zwalniają.

  • Po zakończeniu fazy klonicznej, pacjent może pozostać nieprzytomny jeszcze przez kilka minut. Jest to okres postictal.

Ponieważ przed okresem postictal występują dwie fazy, może być trudno stwierdzić, co się dzieje, jeśli jesteś świadkiem jednego z tych napadów. Dla bezpieczeństwa należy zadzwonić pod numer 911, jeśli faza toniczna C – pierwsza faza – trwa dłużej niż 5 minut, lub jeśli kolejny napad wydaje się rozpoczynać zaraz po zakończeniu jednego.

W epizodzie SE bez drgawek można stracić przytomność lub świadomość, ale może nie być żadnych drgawek ani napadów, więc osobie obserwującej pacjenta może być bardzo trudno zorientować się, co się dzieje. Napad bezdrgawkowy może przekształcić się w epizod drgawkowy.

Kto może mieć taki napad?

Tylko około 25% osób, które mają napady lub SE ma padaczkę. Ale 15% osób z padaczką będzie miało w pewnym momencie epizod SE. Najczęściej dzieje się to, gdy nie kontrolują oni swojego stanu za pomocą leków.

Większość przypadków SE występuje u dzieci poniżej 15 roku życia, które mają napady wywołane wysoką gorączką, oraz u dorosłych powyżej 40 roku życia (najczęściej z powodu udaru).

Inne rzeczy, które mogą prowadzić do SE to:

  • Niski poziom cukru we krwi

  • HIV

  • Uraz głowy

  • Nadużywanie alkoholu lub narkotyków lub ich odstawienie

  • Niewydolność nerek lub wątroby

  • Zapalenie mózgu (zapalenie mózgu)

Kiedy należy zadzwonić pod numer 911

Konwulsyjny stan padaczkowy jest nagłym przypadkiem medycznym. W przypadku wystąpienia napadu drgawkowego trwającego dłużej niż 5 minut należy niezwłocznie zwrócić się o pomoc medyczną.

Jeśli jest to pierwszy napad, należy zadzwonić pod numer 911.

Nie podjęcie leczenia od razu może spowodować uszkodzenie mózgu lub nawet śmierć.

Czym są napady ogniskowe u dzieci?

0

Poznaj przyczyny i rodzaje napadów ogniskowych u dzieci, które dawniej nazywano napadami częściowymi.

Napad ogniskowy rozpoczyna się w jednej części mózgu. Lekarze zwykli nazywać je napadami częściowymi i nadal możesz spotkać się z tym określeniem na niektórych stronach internetowych lub w książkach.

To, jak to wygląda, zależy od tego, w której części mózgu to się dzieje. Twoje dziecko może mieć objawy od drżenia lub mrowienia w ręce do poczucia strachu lub wrażenia, że czas zwalnia.

Napady o ogniskowym początku są zazwyczaj bardzo krótkie i nie powodują żadnych trwałych uszkodzeń mózgu. Będziesz ściśle współpracować z lekarzem, aby znaleźć leczenie, które jest najlepsze dla Twojego dziecka.

Co dzieje się podczas napadu o ogniskowym początku?

Komórki mózgowe rozmawiają ze sobą, wysyłając sygnały elektryczne tam i z powrotem, i zwykle jest w tym jakiś rytm i porządek. Napad jest nagłym wybuchem aktywności, jak burza. Na chwilę wszystko się psuje.

Podczas napadu ogniskowego, ten wybuch aktywności rozpoczyna się po jednej stronie mózgu dziecka. Może wystąpić w więcej niż jednym obszarze, ale jest ograniczony tylko do tej strony.

Rodzaje napadów o ogniskowym początku

Istnieją dwa główne rodzaje:

Focal onset świadome napady. Lekarze zwykli nazywać je prostymi napadami częściowymi. Podczas jednego z nich Twoje dziecko jest czujne i świadome tego, co się dzieje. Nawet jeśli nie jest w stanie mówić, słyszy Cię i wie, co się dzieje wokół niego.

Często napady te wpływają na ruch i mogą powodować coś w rodzaju szarpania ręką lub ramieniem. Wszystko zależy jednak od tego, w którym miejscu w mózgu występuje. Jeśli jest to w pobliżu tylnej części mózgu, może mieć wpływ na wizję dziecka. W innych obszarach może powodować pocenie się lub rozstrój żołądka.

Mogą one trwać zaledwie kilka sekund lub do 2 minut.

Napady o ogniskowym początku upośledzające świadomość. Kiedyś były one znane jako złożone napady częściowe. Różnica między nimi polega na tym, że dziecko nie wie, że napad ma miejsce. Nawet potem może mieć mgliste wspomnienia, ale nic wyraźnego.

Brak świadomości może objawiać się na różne sposoby. Dziecko może wyglądać „na zdrowe”, może się nawet poruszać i mówić, ale nie reaguje, gdy się do niego mówi. W innych przypadkach dziecko może wydawać się zdezorientowane. Niektóre dzieci mogą zemdleć, podczas gdy inne po prostu wydają się być poza swoim własnym światem.

Możesz również zaobserwować zachowania takie jak mlaskanie, mlaskanie, a nawet śmiech bez powodu. A po wszystkim dziecko może być bardzo zmęczone lub senne.

Napady te często występują w płacie skroniowym mózgu, który zajmuje się pamięcią i emocjami. Trwają one zazwyczaj 1-2 minuty.

Co je wywołuje?

Lekarze często nie są pewni. Wszystko, co przeszkadza komórkom mózgowym w rozmowie ze sobą, może to spowodować. Oznacza to, że istnieje kilka możliwych przyczyn lub rzeczy, które mogą zwiększyć szanse dziecka na posiadanie jednego z nich, takich jak:

Problemy z chemią ciała. Ciało może wiele znieść, ale musi mieć pewne rzeczy w odpowiedniej równowadze. Każdy z tych stanów może wywołać napad:

  • Niski poziom cukru we krwi

  • Za mało wapnia

  • Zbyt dużo lub zbyt mało sodu

  • Nieprawidłowa równowaga substancji chemicznych zwanych neuroprzekaźnikami, które przenoszą wiadomości w mózgu

Problemy z mózgiem. Nawet niewielki problem z formowaniem się mózgu może wywołać napady. Może to być coś tak małego, że nie będzie widoczne nawet w badaniu obrazowym.

Inne problemy związane z mózgiem, które mogą zwiększyć szanse na wystąpienie napadu o ogniskowym początku to:

  • Urazy głowy lub mózgu, takie jak wstrząs mózgu

  • Zakażenia, takie jak zapalenie mózgu, zapalenie opon mózgowych i sepsa

  • Udar mózgu

  • Guzy, choć jest to rzadka przyczyna u dzieci

Epilepsja. Jest to często pierwsze miejsce, w którym pojawia się myśl o przyczynie napadów, ale jest to tylko jedna z wielu możliwości. Około 1 na 10 osób ma napad w pewnym momencie swojego życia. Tylko niewielka część z nich ma padaczkę. Jeśli Twoje dziecko ma dwa lub więcej napadów bez wyraźnej przyczyny, to zazwyczaj wtedy staje się to powodem do niepokoju.

Gorączki. Od około wieku 6 miesięcy do 5 lat, mózgi dzieci są bardziej prawdopodobne, aby dostać drgawki z gorączki lub choroby. Nie jest jasne, dlaczego, ale jest to dość powszechna przyczyna.

Inne możliwości. Niektóre inne przyczyny obejmują:

  • Niektóre leki

  • Narkotyki i alkohol – zarówno ich używanie, jak i odstawienie

  • Geny, które mogą odgrywać rolę w niektórych rodzajach epilepsji

  • Matka dziecka chorowała w czasie ciąży

Jakie są metody leczenia napadów ogniskowych u dzieci?

0

Dowiedz się, jakie leczenie może otrzymać Twoje dziecko w przypadku napadów o ogniskowym początku, które kiedyś nazywano napadami częściowymi.

Najlepsze leczenie zależy od tego, co powoduje napady, jak wpływają one na dziecko, a także od jego wieku i ogólnego stanu zdrowia. I, jak zawsze, musisz pomyśleć o możliwych skutkach ubocznych.

Dlatego tak ważne jest, aby mieć zaufanego lekarza. Podczas rozmowy na temat wyboru leku, pamiętaj, aby przedstawić swoje obawy i zadawać pytania o wszystko, czego nie jesteś pewien.

Kiedy rozpoczyna się leczenie?

Dla połowy dzieci, które mają atak, jest on jednorazowy. Nigdy nie będzie miał kolejnego. Jeśli istnieje wyraźna przyczyna, jak uraz głowy, niski poziom cukru we krwi lub infekcja, dziecko jest leczone z tego powodu. Sam atak był tylko objawem.

Jeśli nie ma jasnej przyczyny pierwszego napadu, należy poczekać, chyba że:

  • Wyniki badania EEG, czyli testu mierzącego aktywność mózgu, nie wyglądają najlepiej.

  • Napad trwał 15 minut lub dłużej.

  • Twoje dziecko ma większe szanse na wystąpienie napadów.

Zwykle od drugiego napadu rozpoczyna się powszechne leczenie padaczki.

Leki

Leki przeciwpadaczkowe są prawie zawsze miejscem do rozpoczęcia, i nie bez powodu. Może to wymagać trochę prób i błędów, ale zazwyczaj działają one u większości dzieci.

Twoje dziecko otrzyma lek do codziennego przyjmowania, który pomoże utrzymać napady w ryzach. Niektóre dzieci mogą również potrzebować tak zwanego leczenia ratunkowego, które jest stosowane głównie w nagłych przypadkach.

Są one dostępne w wielu formach, w tym w postaci tabletek, kropli, syropów i sprayów. Kluczem w przypadku każdego z nich jest trzymanie się dawki i harmonogramu ustalonego przez lekarza. Twoje dziecko może potrzebować regularnych badań krwi i EEG, aby upewnić się, że lek działa zgodnie z oczekiwaniami.

Efekty uboczne mogą obejmować wysypki, posiadanie większej ilości włosów na ciele niż normalnie, oraz zmiany wagi. Mogą one również powodować poważniejsze problemy, takie jak problemy z wątrobą lub kośćmi. Jeśli tak się stanie, przechodzi się na inny lek.

Około 1 na 4 dzieci przestaje mieć napady ogniskowe, gdy się starzeje. Jeśli więc Twoje dziecko nie będzie miało napadu przez 2 lata, lekarz może zasugerować powolne zmniejszanie dawki leku, a następnie jego całkowite odstawienie.

Dieta ketogeniczna

Jeśli leki nie działają lub skutki uboczne są zbyt duże, lekarz może zasugerować tę wysokotłuszczową, niskowęglowodanową dietę. Skupia się ona na pokarmach takich jak ser, masło i oleje zamiast chleba, owoców i makaronu. Lekarze nie wiedzą, dlaczego to działa, ale kiedy jest to skuteczne, może całkowicie zatrzymać napady.

Jest to ścisła i skomplikowana dieta. Aby sprawdzić, czy może zadziałać, Twoje dziecko musi ją bardzo dokładnie przestrzegać. Dietę rozpocznie w szpitalu podczas kilkudniowego pobytu. Oboje dowiecie się, jakie pokarmy należy jeść i w jakich ilościach.

Zazwyczaj dzieci pozostają na diecie przez 2 lata, choć niektóre robią to znacznie dłużej. Należy pamiętać, że choć może się to wydawać bardziej naturalnym podejściem, to jednak może mieć skutki uboczne i nie zawsze działa.

Chirurgia

Rzadko zdarza się, aby dziecko było poddawane operacji i zazwyczaj nie jest to pierwszy wybór leczenia, ale jest to opcja, jeśli:

  • Lekarze mogą zlokalizować miejsce w mózgu, w którym występują drgawki, a operacja nie uszkodzi tego obszaru.

  • Leki nie zadziałały.

  • Napady raczej nie ustąpią z wiekiem.

Jest ona również potrzebna, gdy problemem jest guz mózgu.

Celem operacji jest usunięcie lub odłączenie części mózgu powodującej napady. Jest to skomplikowane, ale stało się znacznie bardziej powszechne, ponieważ obrazowanie i EEG uległy poprawie. Lekarze mogą teraz wskazać dokładną część mózgu, która prowadzi do problemów.

Ponieważ mózg nie odczuwa bólu, Twoje dziecko może być obudzone w trakcie jego trwania. Dzięki temu lekarze mogą zlecić dziecku wykonanie prostych zadań, aby upewnić się, że jest na właściwej drodze.

Stymulacja nerwu błędnego (VNS)

Zabieg ten jest najczęściej stosowany u dzieci powyżej 12 roku życia, u których występują napady o ogniskowym początku, których nie można kontrolować za pomocą leków. Nerw błędny zaczyna się w mózgu i biegnie daleko i szeroko przez całe ciało. Ma wpływ na wszystko, od przełykania po pracę płuc.

Ideą VNS jest kontrolowanie napadów poprzez wysyłanie małych sygnałów elektrycznych przez nerw błędny do mózgu. Dziecko zostanie poddane operacji umieszczenia w klatce piersiowej małego urządzenia zasilanego bateriami. Jest ono zaprogramowane do wysyłania sygnałów co kilka minut.

Dziecko otrzyma również magnes, który działa jak przełącznik włączający urządzenie. Jeśli Twoje dziecko czuje nadchodzący napad, może trzymać je nad urządzeniem, aby sygnały pulsowały. Może to zatrzymać napad lub przynajmniej go skrócić.

Skutki uboczne mogą obejmować zmiany głosu, a także ból lub chrypkę w gardle. Ponadto, bateria wystarcza na około 6 lat. Po tym czasie dziecko będzie potrzebowało kolejnej operacji, aby ją wymienić.

Padaczka: Przegląd i fakty

0

Padaczka jest stosunkowo częstym schorzeniem C grupy zaburzeń, w których występują napady. Dowiedz się, co powoduje padaczkę i jak wpływa ona na rodzinę.

Przegląd

Padaczka to stosunkowo powszechne schorzenie C grupa zaburzeń, w których występują napady. Dowiedz się, co powoduje padaczkę i jak wpływa ona na rodziny.

  • Co to jest epilepsja?

    Napady, czyli nienormalne ruchy lub zachowania spowodowane nietypową aktywnością elektryczną w mózgu, są objawem epilepsji. Jednak nie wszyscy ludzie, którzy wydają się mieć napady, mają padaczkę.

  • Epilepsja: Przewodnik wizualny

    Epilepsja to problem z systemem elektrycznym mózgu. Przepływ impulsów elektrycznych powoduje krótkotrwałe zmiany w ruchu, zachowaniu, odczuwaniu lub świadomości. Te zdarzenia, znane jako napady, trwają od kilku sekund do kilku minut.

  • Wspólne przyczyny epilepsji i napadów

    Przyczyny padaczki, o ile można je zidentyfikować, zazwyczaj wiążą się z jakąś formą uszkodzenia mózgu. W przypadku większości osób przyczyny padaczki nie są jednak znane.

  • Epilepsja i objawy napadów

    Istnieje kilka rodzajów napadów w padaczce, w tym niektóre tak subtelne, że inni mogą nawet nie zauważyć. Dowiedz się, czego należy szukać.

  • Rozwiązania zdrowotne

    • Penis zakrzywiony w stanie wzwodu?

    • Czy mogę mieć CAD?

    • Leczenie zgiętych palców

    • Leczenie MBC HR+, HER2-

    • Masz dość łupieżu?

    • Korzyści z CBD

    • Przemyśl leczenie stwardnienia rozsianego

    • Udary związane z AFib

    • Ryzyko wystąpienia w przyszłości DVT/PE

    • Czy mój penis jest normalny?

    • Opcje związane z nawracającym stwardnieniem rozsianym

    • Przeszczep wątroby ratuje życie

    • Finansowanie chirurgii plastycznej

    • Przyczyny zgięcia palca

    • Czy żyjesz z łuszczycą?

    • Brakujące zęby?

    Więcej od lekarza

    • 5 wskazówek pomocnych w leczeniu nawracającego SM

    • Jak przetrwać z narkolepsją

    • Ulga dla zablokowanych mieszków włosowych

    • Łuszczycowe zapalenie stawów a twój sen

    • Co czuje łuszczyca

    • Pierwsze uderzenie łuszczycowego zapalenia stawów

    • Rozmowy z lekarzem na temat RZS

    • Crohn’s: Choroba całego ciała

    • Unikanie objawów Crohna

    • Korzyści zdrowotne płynące z oleju z nasion konopi

    • Lepiej żyć z chorobą łuszczycową

    • Rodzaje terapii komórkami B w przypadku stwardnienia rozsianego

    • 5 korzyści zdrowotnych z konopi

    • Dlaczego rak prostaty rozprzestrzenia się

    • Życie z zaawansowanym rakiem piersi

    • Gdzie rozprzestrzenia się rak piersi

    Objawy epilepsji, rodzaje napadów i nie tylko

    0

    Istnieje kilka rodzajów napadów w padaczce, a niektórych możesz nawet nie zauważyć u swojego dziecka. lekarz pomoże Ci dowiedzieć się, czego szukać.

    Chociaż wiele rodzajów powtarzających się zachowań może stanowić problem neurologiczny, lekarz musi ustalić, czy są to napady.

    • Napady uogólnione:

      W napadzie uogólnionym biorą udział wszystkie obszary mózgu (kora mózgowa). Czasami są one określane jako napady grand mal.

      • Osoba doświadczająca takiego napadu może krzyknąć lub wydać jakiś dźwięk, zesztywnieć na kilka sekund do minuty, a następnie mieć rytmiczne ruchy rąk i nóg. Często rytmiczne ruchy zwalniają, zanim się zatrzymają.

      • Oczy są zazwyczaj otwarte.

      • Osoba może sprawiać wrażenie, że nie oddycha i faktycznie staje się niebieska. Po tym może nastąpić okres głębokich, głośnych oddechów.

      • Powrót do świadomości jest stopniowy i osoba może być zdezorientowana przez dłuższy czas – od minut do godzin.

      • Utrata moczu jest częsta.

      • Osoba będzie często zdezorientowana po napadzie uogólnionym.

    • Napady częściowe lub ogniskowe świadome:

      Zaangażowana jest tylko część mózgu, więc tylko część ciała jest dotknięta. W zależności od części mózgu, w której występuje nieprawidłowa aktywność elektryczna, objawy mogą być różne.

      • Jeśli część mózgu kontrolująca ruchy ręki jest zaangażowana, to tylko ręka może wykazywać rytmiczne lub szarpane ruchy.

      • Jeśli zaangażowane są inne obszary mózgu, objawy mogą obejmować dziwne doznania, takie jak uczucie pełności w żołądku lub drobne powtarzające się ruchy, takie jak wybieranie ubrania lub mlaskanie wargami.

      • Czasami osoba z napadem częściowym wydaje się oszołomiona lub zdezorientowana. Może to oznaczać napad o ogniskowym początku z upośledzoną świadomością? Jest to używane przez lekarzy do opisania osoby, która znajduje się pomiędzy byciem w pełni czujnym a nieprzytomnym.

    • Napady nieobecności lub napady typu petit mal:

      Najczęściej występują w dzieciństwie.

      • Występuje upośledzenie świadomości, osoba często wpatruje się w puste miejsce.

      • Może występować powtarzające się mruganie lub inne drobne ruchy.

      • Zazwyczaj napady te są krótkie, trwają zaledwie kilka sekund. Niektóre osoby mogą mieć ich wiele w ciągu dnia

    Padaczka i Napady: Napady prowokowane, zaburzenia napadowe i inne

    0

    Lekarz wyjaśnia różne rodzaje napadów, w tym te nie spowodowane przez padaczkę.

    Napady, czyli nieprawidłowe ruchy lub zachowanie spowodowane niezwykłą aktywnością elektryczną w mózgu, są objawem padaczki. Jednak nie wszyscy ludzie, którzy wydają się mieć napady, mają padaczkę, grupę powiązanych zaburzeń charakteryzujących się skłonnością do

    powtarzających się

    napadów.

    Napady niepadaczkowe

    (zwane napadami rzekomymi) nie towarzyszy nieprawidłowa aktywność elektryczna w mózgu i mogą być spowodowane problemami psychologicznymi lub stresem. Napady niepadaczkowe wyglądają jednak jak prawdziwe napady, co utrudnia diagnozę. Normalne odczyty EEG i brak reakcji na leki przeciwpadaczkowe to dwie wskazówki, że nie są to prawdziwe napady padaczkowe. Te rodzaje napadów mogą być leczone psychoterapią i lekami psychiatrycznymi.

    Napady prowokowane

    to pojedyncze napady, które mogą wystąpić w wyniku urazu, niskiego poziomu cukru we krwi (hipoglikemii), niskiego poziomu sodu we krwi, wysokiej gorączki, nadużywania alkoholu lub narkotyków. Napady związane z gorączką (lub gorączkowe) mogą wystąpić w okresie niemowlęcym, ale zwykle ustępują do 6 roku życia. Po dokładnej ocenie ryzyka nawrotu, pacjenci, u których wystąpił pojedynczy napad, mogą nie wymagać leczenia.

    Zaburzenia napadowe

    jest ogólnym terminem używanym do opisania każdego stanu, w którym napady mogą być objawem. Zaburzenia napadowe są terminem ogólnym, że często jest używany w miejsce terminu ”padaczka”.

    Kogo dotyka padaczka?

    Padaczka jest stosunkowo częstym schorzeniem, dotykającym do 1,2% populacji. W Stanach Zjednoczonych około 3,4 miliona osób choruje na padaczkę, a około 9% Amerykanów będzie miało co najmniej jeden napad w ciągu swojego życia.

    Co powoduje padaczkę?

    Padaczka powstaje w wyniku nieprawidłowej aktywności elektrycznej pochodzącej z mózgu. Komórki mózgowe komunikują się poprzez wysyłanie sygnałów elektrycznych w uporządkowanym schemacie. W padaczce te sygnały elektryczne stają się nieprawidłowe, powodując „burzę elektryczną”, która wywołuje napady. Burze te mogą występować w określonej części mózgu lub być uogólnione, w zależności od rodzaju padaczki.

    Rodzaje padaczki

    U pacjentów z padaczką może wystąpić więcej niż jeden rodzaj napadów. Dzieje się tak dlatego, że napady są tylko objawami. Dlatego ważne jest, aby neurolog zdiagnozował typ padaczki, a nie tylko rodzaj (rodzaje) napadów, które występują u pacjenta.

    Jak leczy się padaczkę?

    Większość napadów padaczkowych kontroluje się poprzez leczenie farmakologiczne. Wraz z lekami może być również stosowana dieta.

    W niektórych przypadkach, gdy leki i dieta nie działają, można zastosować leczenie operacyjne. Rodzaj przepisanego leczenia zależy od kilku czynników, w tym od częstotliwości i ciężkości napadów, a także od wieku, ogólnego stanu zdrowia i historii medycznej danej osoby.

    Dokładne rozpoznanie rodzaju padaczki jest również kluczowe dla wyboru najlepszego leczenia.

    Radzenie sobie z padaczką

    Leczenie edukacyjne, społeczne i psychologiczne jest częścią całego planu leczenia padaczki. Najważniejszym krokiem, jaki można podjąć, jest szukanie pomocy, gdy tylko poczujemy się mniej sprawni. Padaczka jest najlepiej zarządzana przez zespół lekarzy, którzy mogą zapewnić wsparcie medyczne, psychospołeczne i edukacyjne. Jeśli masz problem ze szkołą, pracą, finansami, relacjami lub codziennymi czynnościami, ważne jest, abyś omówił go z członkiem zespołu ds. padaczki.

    Wczesne podjęcie działań pozwoli na zrozumienie i poradzenie sobie z wieloma skutkami padaczki. Nauka radzenia sobie ze stresem pomoże Ci zachować pozytywne fizyczne, emocjonalne i duchowe spojrzenie na życie.

    Epilepsja: Symptomy i typy

    0

    Aby zrozumieć epilepsję i napady, zapoznaj się z głównymi typami, a także oznakami i objawami epilepsji. Mamy podstawowe informacje.

    Rodzaje i cechy charakterystyczne

    Aby zrozumieć epilepsję i napady, należy zapoznać się z głównymi rodzajami oraz oznakami i objawami epilepsji. Mamy tu podstawowe informacje.

  • Epilepsja i rodzaje napadów

  • Przegląd typów padaczki

    Istnieje kilka rodzajów padaczki, z których każdy ma inne przyczyny, objawy i sposoby leczenia. Poznaj padaczkę idiopatyczną, objawową i inne rodzaje.

  • Padaczka oporna na leczenie

    Jeśli lekarz stwierdzi, że pacjent ma padaczkę oporną na leczenie, oznacza to, że leki nie zapewniają kontroli nad napadami.

  • Padaczka światłoczuła

    U osób z padaczką światłoczułą napady są wyzwalane przez migające światła, odważne wzory wizualne lub nadmierną ekspozycję na gry wideo.

  • Łagodna padaczka rolandzka

    Dzieci z łagodną padaczką rolandyczną mają napady, które dotyczą twarzy, a czasami ciała. Prawie zawsze ustępują one w okresie dojrzewania.

  • Zespół Lennoxa-Gastauta

    Zespół Lennoxa-Gastauta (LGS) to rzadki i ciężki rodzaj padaczki, który rozpoczyna się w dzieciństwie.

  • Młodzieńcza padaczka miokloniczna

    Młodzieńcza padaczka miokloniczna, lub JME, jest formą padaczki, która rozpoczyna się w dzieciństwie lub okresie dojrzewania. Osoby z tym zaburzeniem doświadczają drgań lub szarpania mięśni.

  • Padaczka brzuszna

    Padaczka brzuszna to stan, w którym aktywność napadów powoduje objawy brzuszne, takie jak ból i nudności. Jest tak rzadki, że niektórzy eksperci kwestionują jego istnienie.

  • Napady nieobecności

    Napady nieobecności (dawniej nazywane napadami „petit mal”) są spowodowane nieprawidłową i intensywną aktywnością elektryczną w mózgu.

  • Napady w płacie skroniowym

    Napady w płacie skroniowym lub psychomotoryczne powodują ?czasowe zmiany w ruchu, odczuwaniu lub funkcji autonomicznych (takich jak rytm serca i ślinienie się).

  • Padaczka u kobiet i dzieci

  • Padaczka i kobiety

    Kobiety z padaczką mogą zauważyć, że mają więcej napadów w czasie cyklu menstruacyjnego.

  • Kontrola urodzeń dla kobiet z padaczką

    Każdy środek antykoncepcyjny, który jest bezpieczny dla kobiet, jest bezpieczny dla kobiet z epilepsją. Jednak padaczka i niektóre metody jej leczenia mogą sprawić, że niektóre formy antykoncepcji będą mniej skuteczne.

  • Padaczka i ciąża

    Większość kobiet z padaczką rodzi zdrowe dzieci. Ścisła współpraca z lekarzem może pomóc zminimalizować ryzyko.

  • Nowe mamy z padaczką

    Nowe mamy z epilepsją mają szczególne obawy o bezpieczeństwo dziecka. Oto wskazówki dotyczące karmienia piersią, kąpieli, noszenia dziecka i inne.

  • Padaczka i zmiany hormonalne

    Poziom hormonów u kobiet wydaje się odgrywać rolę w padaczce – zwłaszcza w okresie dojrzewania, owulacji i menopauzy.

  • Napady u dzieci

    Napady u dzieci mogą przemijać lub być częścią zaburzeń padaczkowych. Dowiedz się o rodzajach napadów, ich diagnostyce i ryzyku, jakie stanowią dla Twojego dziecka.

  • Padaczka i nastolatki

    Radzenie sobie z nastolatkiem może być trudne dla każdego rodzica, ale nastolatki z padaczką stwarzają dodatkowe problemy. Co zrobić, jeśli nastolatek nie chce brać leków? Czy będzie mógł bezpiecznie prowadzić samochód?

  • Rozwiązania zdrowotne

    • Penis zakrzywiony w stanie wzwodu?

    • Czy mogę mieć CAD?

    • Leczenie zgiętych palców

    • Leczenie MBC HR+, HER2-

    • Masz dość łupieżu?

    • Korzyści z CBD

    • Przemyśl leczenie stwardnienia rozsianego

    • Udary związane z AFib

    • Ryzyko wystąpienia w przyszłości DVT/PE

    • Czy mój penis jest normalny?

    • Opcje związane z nawracającym stwardnieniem rozsianym

    • Przeszczep wątroby ratuje życie

    • Finansowanie chirurgii plastycznej

    • Przyczyny zgięcia palca

    • Czy żyjesz z łuszczycą?

    • Brakujące zęby?

    Więcej od lekarza

    • 5 wskazówek pomocnych w leczeniu nawracającego SM

    • Jak przetrwać z narkolepsją

    • Ulga dla zablokowanych mieszków włosowych

    • Łuszczycowe zapalenie stawów a twój sen

    • Co czuje łuszczyca

    • Pierwsze uderzenie łuszczycowego zapalenia stawów

    • Rozmowy z lekarzem na temat RZS

    • Crohn’s: Choroba całego ciała

    • Unikanie objawów Crohna

    • Korzyści zdrowotne płynące z oleju z nasion konopi

    • Lepiej żyć z chorobą łuszczycową

    • Rodzaje terapii komórkami B w przypadku stwardnienia rozsianego

    • 5 korzyści zdrowotnych z konopi

    • Dlaczego rak prostaty rozprzestrzenia się

    • Życie z zaawansowanym rakiem piersi

    • Gdzie rozprzestrzenia się rak piersi

    Padaczka światłoczuła: Przyczyny, objawy i leczenie

    0

    Lekarz wyjaśnia czynniki wyzwalające, objawy i zapobieganie padaczce światłoczułej.

    • Migające światła

    • Odważne, kontrastujące wzory wizualne (takie jak paski lub kratki)

    • Nadmierna ekspozycja na gry wideo

    Leki przeciwpadaczkowe są dostępne w celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia napadu. Jednak osoby z padaczką światłoczułą powinny podjąć kroki w celu zminimalizowania ekspozycji na czynniki wyzwalające napady.

    Co powoduje padaczkę?

    Padaczka to zaburzenie mózgu, które powoduje nawracające napady (więcej niż dwa). Napad jest spowodowany nieprawidłową aktywnością elektryczną w mózgu.

    Padaczka może być wynikiem:

    • Nieprawidłowości w okablowaniu mózgu

    • Brak równowagi neuroprzekaźników (chemicznych posłańców w mózgu)

    • Kombinacja tych czynników

    W padaczce światłoczułej rolę odgrywa również genetyka.

    Około jedna na 100 osób w USA ma padaczkę. Około 3% do 5% z nich ma padaczkę światłoczułą.

    Dzieci i młodzież w wieku od 7 do 19 lat są bardziej narażone na padaczkę światłoczułą. Dziewczynki są dotknięte tą chorobą częściej niż chłopcy. Jednak chłopcy mają zazwyczaj więcej napadów. To prawdopodobnie dlatego, że spędzają więcej czasu grając w gry wideo, które są częstym czynnikiem wyzwalającym napady.

    Co powoduje napady u osób z padaczką światłoczułą?

    Czynniki wywołujące napady różnią się w zależności od osoby. Jednak niektóre z nich to:

    • Błyskające światło

    • Jasne, kontrastujące wzory, takie jak białe paski na czarnym tle

    • Migające białe światło, po którym następuje ciemność

    • Stymulujące obrazy, które zajmują całe pole widzenia, np. przebywanie w bardzo bliskiej odległości od ekranu telewizora

    • Pewne kolory, takie jak czerwony i niebieski

    Niektóre konkretne przykłady sytuacji lub zdarzeń, które mogą wywołać napady u osób z padaczką światłoczułą to:

    • światła w klubach nocnych i teatrach, w tym światła stroboskopowe

    • Ekrany telewizyjne i monitory komputerowe

    • Migające światła w samochodach policyjnych, strażackich, karetkach pogotowia i alarmach bezpieczeństwa

    • Efekty wizualne w filmach, programach telewizyjnych i grach wideo

    • Wadliwie działające lampy fluorescencyjne i ruchome schody ruchome

    • Światło widziane przez szybko poruszający się wentylator sufitowy

    • Światło słoneczne widziane przez skośne żaluzje lub poręcze schodów

    • Słońce prześwitujące przez liście drzew lub odbijające się od wody

    • Odważne, pasiaste tapety i tkaniny

    • Aparaty z wieloma lampami błyskowymi lub wiele aparatów błyskających w tym samym czasie

    • Fajerwerki

    Ponadto, osoby z padaczką światłoczułą mogą być narażone na zwiększone ryzyko wystąpienia napadu, jeśli:

    • Zmęczenie

    • Intoxicated

    • Granie w gry wideo zbyt długo bez przerwy

    Jakie są objawy padaczki światłoczułej?

    Istnieje wiele różnych rodzajów napadów. U osób cierpiących na padaczkę światłoczułą zazwyczaj występuje tak zwany „uogólniony napad toniczno-kloniczny”. Jest to również znane jako napad konwulsyjny.

    Napad toniczno-kloniczny nie powinien trwać dłużej niż pięć minut. Objawy obejmują:

    • Utrata przytomności i upadek pacjenta na ziemię

    • Mięśnie kurczą się i ciało sztywnieje

    • Pacjent krzyczy

    • Zmiany w sposobie oddychania

    • Pacjent gryzie język i wewnętrzną stronę policzków

    • Kończyny szarpią się lub drgają podczas napinania i rozluźniania mięśni

    • Utrata kontroli nad pęcherzem

    Kiedy napad się kończy, mięśnie rozluźniają się i osoba powoli odzyskuje przytomność. Po napadzie osoba może:

    • Być zdezorientowana

    • Czuć się zmęczonym

    • Krótkotrwała utrata pamięci

    • Ból głowy

    • Czuję się obolały

    Czas powrotu do zdrowia jest różny. Niektórzy ludzie są w stanie powrócić do normalnej aktywności wkrótce po napadzie. Inni mogą potrzebować odpoczynku.

    Co robić podczas napadu

    Nie jest możliwe zatrzymanie napadu, gdy już się rozpoczął. Jeżeli widzisz osobę mającą napad, podejmij następujące kroki:

    • Obróć osobę na bok, aby zapobiec zadławieniu.

    • Poduszka na głowę.

    • Rozluźnij ciasne ubranie wokół szyi.

    • Utrzymuj drogi oddechowe otwarte. Należy delikatnie chwycić szczękę i w razie potrzeby odchylić głowę do tyłu.

    • Usunąć wszelkie przedmioty, o które może uderzyć podczas napadu.

    • Nie ograniczać ruchów osoby, chyba że jest ona w niebezpieczeństwie.

    • Nie wkładaj niczego do ust osoby, w tym leków lub płynów. Może to spowodować zadławienie.

    • Pozostać przy osobie do czasu ustąpienia drgawek lub przybycia służb ratowniczych.

    Kiedy należy zadzwonić pod numer 911

    Zadzwoń pod numer 911, jeśli:

    • Wiesz, że osoba jest w ciąży lub ma cukrzycę.

    • Napad występuje w wodzie.

    • Napad trwa dłużej niż pięć minut.

    • Osoba nie odzyskuje przytomności po ustaniu napadu, przed odzyskaniem przytomności rozpoczyna się kolejny napad lub przestaje oddychać.

    • W wyniku napadu dochodzi do obrażeń.

    Staraj się zapisywać, jak długo trwa napad i jakie objawy występują, aby móc poinformować lekarza lub pracowników pogotowia.

    Jak leczy się padaczkę światłoczułą?

    Nie ma lekarstwa na padaczkę światłoczułą. Jednak leki przeciwpadaczkowe mogą zmniejszyć częstotliwość napadów.

    Osoby z padaczką światłoczułą mogą również zmniejszyć prawdopodobieństwo wystąpienia napadu poprzez unikanie bodźców, które mogłyby go wywołać. W przypadku nieumyślnego kontaktu z bodźcem wyzwalającym należy całkowicie zasłonić jedno oko i odwrócić głowę od źródła zakłóceń.

    Porady dotyczące życia z epilepsją światłoczułą

    Jeśli Ty lub ktoś z Twoich bliskich cierpi na padaczkę światłoczułą, ważne jest, aby zrobić wszystko, co możliwe, aby zmniejszyć narażenie na czynniki wywołujące napady. Oto kilka wskazówek, które mogą pomóc w utrzymaniu się bez napadów:

    Prowadź zdrowy tryb życia.

    Podejmuj proste kroki, takie jak:

    • Dużo odpoczywaj.

    • Ogranicz stres.

    • Unikaj nadmiaru alkoholu.

    • Nie graj w gry komputerowe i wideo, gdy jesteś zmęczony lub zbyt długo.

    Unikaj znanych źródeł migających świateł.

    Miejsca, których możesz chcieć unikać to:

    • Kluby nocne

    • Pokazy sztucznych ogni

    • Koncerty

    Bądź sprytny na ekranie.

    Niektóre środki ostrożności, które należy podjąć to:

    • Oglądaj telewizję i graj w gry wideo w dobrze oświetlonym pomieszczeniu i w bezpiecznej odległości od ekranu (co najmniej 8 stóp od telewizora i 2 stopy od monitora komputerowego).

    • Należy używać monitorów typu flicker-free (LCD lub płaskich).

    • Używaj pilota zamiast podchodzić do telewizora, aby zmienić kanał.

    • Zmniejsz jasność na monitorach ekranowych.

    • Dostosuj ustawienia internetowe, aby kontrolować ruchome obrazy.

    • Ogranicz czas spędzany przed telewizorem, komputerem i na urządzeniach przenośnych.

    Chroń swoje oczy.

    Na zewnątrz noś okulary przeciwsłoneczne z polaryzacją, aby chronić oczy przed jasnym światłem.

    Bądź przygotowany.

    Poznaj swoje czynniki wyzwalające i podejmij kroki, aby w miarę możliwości ich unikać. Spróbuj też przypomnieć sobie wszelkie nietypowe objawy, które mogły poprzedzić napad, takie jak:

    • Zawroty głowy

    • Niewyraźne widzenie

    • Drgawki mięśniowe

    Jeśli zauważysz te znaki ostrzegawcze, natychmiast zakryj jedno oko i odwróć głowę od bodźca. Jeśli oglądasz telewizję lub grasz w gry wideo, zakryj jedno oko i odejdź.

    Jeśli Ty lub ktoś z Twoich bliskich ma atak, porozmawiaj z lekarzem. Lekarz może wykonać badanie EEG (elektroencefalogram), aby sprawdzić, czy stan ten występuje. EEG rejestruje aktywność mózgu i może wykryć nieprawidłowości w systemie elektrycznym mózgu. Podczas badania, test migającego światła może pokazać, czy Ty lub Twoje dziecko jest światłoczułe, bez wywoływania napadu.

    Życie z epilepsją światłoczułą może być denerwujące i frustrujące. Nigdy nie wiadomo, kiedy nastąpi napad. Jednak wiele osób z padaczką światłoczułą prowadzi produktywne i stosunkowo normalne życie. Z czasem większość osób zauważa, że ma mniej napadów.