Strona główna Blog Strona 2444

MRI w padaczce i napadach: bezpieczeństwo, wyniki, czego się spodziewać

0

Lekarz wyjaśnia, w jaki sposób badanie MRI, czyli rezonans magnetyczny, może być wykorzystane w diagnostyce padaczki.

Badanie MRI (magnetic resonance imaging) to badanie, które pozwala uzyskać bardzo wyraźne obrazy ciała ludzkiego bez użycia promieniowania rentgenowskiego. W przypadku osoby chorej na epilepsję, badanie może pomóc w ustaleniu przyczyny.

Czy MRI jest bezpieczny?

Tak. Badanie MRI nie stanowi zagrożenia dla osoby, jeśli przestrzegane są odpowiednie wytyczne dotyczące bezpieczeństwa.

Większość pacjentów po operacjach serca oraz pacjentów z następującymi urządzeniami medycznymi może być bezpiecznie badana za pomocą MRI:

  • Klipsy chirurgiczne lub szwy

  • Sztuczne stawy

  • Zszywki

  • Większość wymian zastawek serca

  • Odłączone pompy do podawania leków

  • Filtry do żyły głównej (po sześciu tygodniach dla niektórych typów)

  • Rurki do shuntów mózgowych w przypadku wodogłowia

Niektóre schorzenia mogą sprawić, że badanie MRI będzie niewskazane. Należy poinformować lekarza, jeśli u pacjenta występuje którykolwiek z następujących stanów:

  • Stymulator serca.

  • Klips do tętniaka mózgu (metalowy klips na naczynie krwionośne w mózgu). Większość nowoczesnych klipsów jest wykonana z tytanu i może być bezpiecznie badana.

  • Ciąża.

  • Wszczepiona pompa insulinowa (do leczenia cukrzycy), pompa narkotykowa (do podawania leków przeciwbólowych) lub wszczepione stymulatory nerwów („TENS”) do leczenia bólu pleców.

  • Metal w oku lub gałce ocznej.

  • Implant ślimakowy (douszny) w przypadku upośledzenia słuchu.

  • Starsze implanty prętów stabilizujących kręgosłup. Nowe są tytanowe i bezpieczne.

  • Ciężkie choroby płuc (takie jak tracheomalacja lub dysplazja oskrzelowo-płucna).

  • Brak możliwości leżenia na plecach przez 30 do 60 minut.

  • Klaustrofobia (lęk przed zamkniętymi lub wąskimi przestrzeniami). Jeśli ten stan dotyczy pacjenta, może on otrzymać sedację podczas egzaminu, po wcześniejszym uzgodnieniu.

Jeśli ważysz więcej niż 300 funtów, możesz potrzebować specjalnego urządzenia, które ma większy otwór.

Jak długo trwa badanie MRI?

W większości przypadków badanie MRI trwa 30 minut, ale może trwać dłużej, jeśli konieczne jest wykonanie specjalnych badań. Podczas badania można uzyskać kilkadziesiąt obrazów.

Przed badaniem MRI

Przedmioty osobiste, takie jak zegarek, portfel, w tym karty kredytowe z paskiem magnetycznym (zostaną one wymazane przez magnes), oraz biżuteria, należy w miarę możliwości pozostawić w domu lub zdjąć przed badaniem MRI. Do przechowywania rzeczy osobistych dostępne są zazwyczaj zabezpieczone szafki.

Podczas badania MRI

Podczas badania MRI może Pani/Pan zostać poproszona/y o założenie szpitalnego fartucha.

Po rozpoczęciu badania MRI usłyszy Pan/Pani stłumiony, dudniący dźwięk aparatury, który będzie trwał przez kilka minut. Poza tym dźwiękiem nie powinien Pan/Pani doświadczyć żadnych nietypowych wrażeń podczas skanowania.

Niektóre badania MRI wymagają wstrzyknięcia materiału kontrastowego o nazwie gadolin. Pomaga to w identyfikacji pewnych struktur na obrazach skanowania.

Proszę nie krępować się zadawać pytań. W razie jakichkolwiek obaw należy poinformować technologa lub lekarza.

Po badaniu MRI

Ogólnie rzecz biorąc, bezpośrednio po badaniu MRI można powrócić do wykonywania zwykłych czynności i stosowania normalnej diety.

Wyniki badania MRI powinny być dostępne dla Pani/Pana lekarza w ciągu 24 godzin od badania, od poniedziałku do piątku. Lekarz omówi z Panią/Panem wyniki badania. W wielu placówkach otrzymają Państwo płytę CD zawierającą badanie, którą można zanieść do lekarza.

Zrozumienie napadów z płata skroniowego – diagnoza, leczenie i zapobieganie

0

Przewodnik lekarza po diagnostyce i leczeniu napadów w płacie skroniowym.

Jeśli ktoś ma napad po raz pierwszy, jeśli napad trwa dłużej niż 2 do 3 minut lub jeśli kilka napadów występuje jeden po drugim, należy zabrać go na pogotowie lub natychmiast zadzwonić pod numer 911.

Jeśli podejrzewa się zaburzenia napadowe, lekarz rozpocznie od zebrania dokładnego wywiadu medycznego, obejmującego wszelkie urazy przy porodzie, poważne urazy głowy, przyjmowanie leków, spożywanie alkoholu lub infekcje mózgu, takie jak zapalenie mózgu lub zapalenie opon mózgowych.

Funkcję mózgu można przeanalizować za pomocą elektroencefalogramu, czyli EEG, który wykrywa sygnały elektryczne, które przekazują informacje z jednej komórki mózgowej do drugiej. EEG może pokazać charakterystyczne, nienormalne wzory napadu, jeśli występuje podczas EEG jest podłączony.

Ponadto, zdjęcia rentgenowskie, tomografia komputerowa i rezonans magnetyczny głowy mogą pomóc wykluczyć konkretne przyczyny napadów.

Jakie są metody leczenia napadów w płacie skroniowym?

Leki przeciwdrgawkowe mogą pomóc zmniejszyć lub wyeliminować nawracające napady u niektórych osób. Obejmują one:

  • Brywaracetam (Briviact)

  • Kannabidiol (Epidiolex)

  • Karbamazepina (Tegretol)

  • Klobazam (Onfi)

  • Sól sodowa diwalproksu (Depakote)

  • Eslicarbazepina (Aptiom)

  • Etosuksymid (Zarontin)

  • Felbamat (Felbatol)

  • Gabapentyna (Neurontin)

  • Lakozamid (Vimpat)

  • Lamotrygina (Lamictal)

  • Lewetiracetam (Keppra)

  • Okskarbazepina (Trileptal)

  • Perampanel (Fycompa)

  • Fenobarbital

  • Fenytoina (Dilantin)

  • Pregabalina (Lyrica)

  • Primidon (Mysoline)

  • Rufinamid (Banzel)

  • Tiagabina (Gabitril)

  • Topiramat (Topamax)

  • Kwas walproinowy (Depakene)

  • Wigabatryna (Sabril)

  • Zonisamid (Zonegran)

Napady w płacie skroniowym mogą być trudne do całkowitego opanowania za pomocą samych leków. Nie jest niczym niezwykłym, że pomimo przyjmowania odpowiedniej ilości leków, u danej osoby mogą wystąpić sporadyczne napady w płacie skroniowym.

Niektóre osoby z napadami w płacie skroniowym dobrze reagują na operację, która usuwa nieprawidłową część mózgu. Zabieg ten nazywany jest lobektomią skroniową.

Ponadto FDA zatwierdziła procedurę zwaną stymulacją nerwu błędnego. Pod obojczykiem wszczepia się urządzenie, które stymuluje lewy nerw błędny, co powoduje zahamowanie napadów…?

Czy mogę zapobiec napadom w płacie skroniowym?

Napady występują w równym stopniu u dziewcząt i chłopców, częściej przed 15 rokiem życia i po 65 roku życia. Na razie nie ma sposobu, aby wykryć zaburzenia napadowe zanim się rozwiną.

Unikanie urazów głowy – np. poprzez noszenie kasku podczas jazdy na rowerze – może zmniejszyć ryzyko wystąpienia urazów głowy, które mogą prowadzić do zaburzeń drgawkowych.

Chirurgia dla dzieci z padaczką: Lobektomia, stymulacja nerwu błędnego i inne zabiegi

0

Lekarz wyjaśnia operacje i inne możliwości leczenia dzieci z padaczką.

W niektórych przypadkach padaczki lekarze mogą zlokalizować konkretną część mózgu, która powoduje napady. Po zidentyfikowaniu tego obszaru, chirurg może być w stanie usunąć tę część mózgu, nie powodując żadnych innych problemów.

W niektórych przypadkach, gdy pochodzenie napadów może nie być jasne, lekarz może zasugerować zabieg chirurgiczny z użyciem elektrod wewnątrzczaszkowych — elektrod, które są umieszczone na powierzchni lub wewnątrz mózgu — aby uzyskać więcej informacji. W jednym z rodzajów zabiegów chirurg otwiera czaszkę i umieszcza na mózgu siatkę z tworzywa sztucznego z elektrodami. Elektrody te następnie monitorują aktywność elektryczną mózgu. Badanie to może pomóc w określeniu ogniska napadów i pozwolić pacjentowi oraz lekarzowi zdecydować, czy dalsza operacja ma sens.

Jednym z powszechnych rodzajów operacji na padaczkę jest lobektomia, w której ognisko napadów (miejsce, z którego pochodzą napady) jest usuwane z płata mózgu. Najczęstszy rodzaj lobektomii, lobektomia skroniowa, zatrzymuje lub znacznie poprawia napady u nawet 85% osób. Większość pacjentów będzie nadal przyjmować leki przeciw napadom, choć zwykle będą to leki w mniejszej ilości niż przed operacją.

Inne rodzaje operacji są stosowane, gdy napady nie mogą być zlokalizowane w określonej części mózgu. Wśród nich są:

  • Wielokrotne przecięcie podtwardówkowe.

    W tej operacji wykonuje się cięcia na powierzchni mózgu w określonych częściach powodujących napady.

  • Korpus callosotomy.

    W tej operacji przecina się połączenie między dwiema półkulami mózgu.

Obie operacje mogą zapobiec rozprzestrzenianiu się napadów.

A

hemispherectomy

to kolejny zabieg, podczas którego usuwana jest nawet połowa całego mózgu. Operacje te wiążą się z większym ryzykiem, ale mogą stanowić ogromną różnicę dla dzieci z niekontrolowanymi napadami i związaną z nimi niepełnosprawnością.

Operacja nie jest opcją dla każdej osoby z ciężką padaczką. Jeśli padaczka jest wynikiem wielu zmian po różnych stronach mózgu, operacja nie będzie skuteczna.

Podjęcie decyzji o operacji jest trudne. Nie trzeba się z nią spieszyć. O ile nie ma guza, który powoduje napady, nie ma specjalnej pilnej potrzeby. Dowiedz się o operacji i jej alternatywach. Upewnij się, że Ty – i Twoje dziecko – czujecie się absolutnie pewni operacji, zanim się na nią zdecydujecie.

Padaczka i stymulacja nerwu błędnego (VNS)

VNS to nowszy rodzaj leczenia dla osób z napadami, u których nie sprawdziły się leki i które nie są kandydatami do operacji na padaczkę. Pod pewnymi względami jest ona podobna do rozrusznika serca u osób z problemami sercowymi. VNS polega na wszczepieniu w klatkę piersiową małego urządzenia wielkości srebrnego dolara. Jest ono podłączone małymi przewodami pod skórą do nerwu błędnego, dużego nerwu w szyi, i zaprogramowane do regularnego emitowania impulsów elektrycznych do nerwu co kilka minut.

Nie jest do końca jasne, dlaczego urządzenie działa, ale te regularne impulsy elektryczne pomagają wielu osobom z padaczką zmniejszyć częstotliwość lub intensywność napadów. Urządzenie może być również uruchamiane ręcznie za pomocą magnesu, który można nosić na nadgarstku lub pasku. Jeśli ktoś czuje, że zbliża się napad, może pomachać magnesem nad urządzeniem, co spowoduje natychmiastowe dostarczenie ładunku elektrycznego. Rodzice mogą również użyć magnesu na swoim dziecku po rozpoczęciu napadu.

Najczęstsze efekty uboczne VNS to chrypka i, rzadziej, dyskomfort. Może to również spowodować, że głos danej osoby zmieni się podczas kilku sekund stymulacji. Z tego powodu ludzie czasami wyłączają go przed śpiewaniem lub publicznymi wystąpieniami. Lekarz będzie mógł przeprogramować urządzenie w gabinecie za pomocą komputera i nie powinno ono wymagać dalszej konserwacji aż do wyczerpania baterii, co prawdopodobnie nastąpi po około sześciu do ośmiu latach.

VNS nie leczy padaczki, ale podobnie jak leki przeciwpadaczkowe, u większości osób pomaga zmniejszyć objawy. Zazwyczaj osoba korzystająca z VNS nadal przyjmuje leki, choć prawdopodobnie w mniejszych dawkach.

Przyszłość leczenia padaczki u dzieci

Mimo, że wyleczenie padaczki nie jest bliskie, postępy w leczeniu przynoszą zmiany. Eksperci są optymistami, że zwiększone w ostatnich latach fundusze na badania nad padaczką przyniosą sukces. Poczyniono już postępy w rozwoju nowej technologii leczenia padaczki i pomocy w ocenie chirurgicznej.

Niektóre inne obiecujące prace zostały wykonane w genetyce padaczki. Naukowcy zaczynają dowiadywać się, jak dziedziczone są różne typy tej choroby. Ostatecznie, lepsze zrozumienie genetyki może prowadzić do bardziej ukierunkowanych i skuteczniejszych metod leczenia różnych odmian napadów.

Niektórzy eksperci uważają, że dużym przełomem będzie opracowanie leków, które są przeznaczone specjalnie dla dzieci. Ponieważ trudniej jest badać leki u dzieci, dzieci z padaczką dostają leki, które tak naprawdę zostały zaprojektowane dla dorosłych. Naukowcy potwierdzają, że padaczka dziecięca różni się znacząco od padaczki dorosłych. Następnym krokiem jest stworzenie leków specjalnie dla dzieci.

Jak pomóc komuś, kto ma atak: Co robić

0

Obserwowanie, jak ktoś ma napad, może być przerażające. Co możesz zrobić, aby uchronić kogoś przed krzywdą?

Niewiele można zrobić, aby zatrzymać napad, gdy już się rozpocznie. Istnieją jednak proste kroki, które można podjąć, aby uchronić kogoś przed krzywdą podczas napadu. Warto znać kilka podstawowych zasad udzielania pierwszej pomocy — i wiedzieć, kiedy należy zadzwonić pod numer 911.

Rodzaje napadów, stopnie zagrożenia

Niektóre z nich są bardziej niebezpieczne niż inne. Istnieją dwa główne rodzaje:

Napady ogniskowe zaczynają się w jednej części mózgu. Ich ręka może zacząć się ruszać lub twarz drgać. Nawet jeśli są przytomni i świadomi, nie mogą tego kontrolować. W miarę jak napad staje się coraz bardziej złożony, może się wydawać, że się oddalają lub wpatrują się w nic. Potem mogą nic nie pamiętać.

Napady uogólnione obejmują wiele obszarów mózgu jednocześnie. Ludzie rzadko są świadomi tego, co się dzieje. Najbardziej znany typ należy do tej grupy: uogólniony napad toniczno-kloniczny, znany również jako napad typu grand mal. Są one przerażające do oglądania i mogą stanowić zagrożenie.

Mają one ustaloną sekwencję zdarzeń:

  • Osoba może nie reagować. Nie odbiera, gdy się do niej dzwoni. Nie reaguje, gdy machasz jej ręką w twarz lub potrząsasz nią. Może nagle upaść.

  • Ich mięśnie zaciskają się i stają się sztywne jak deska. To jest faza toniczna. Trwa kilka sekund.

  • Następnie, seria szarpanych ruchów powoduje konwulsje ciała. Jest to faza kloniczna. Może trwać kilka sekund lub kilka minut.

  • W końcu szarpanie ustaje i pacjent odzyskuje przytomność. Przez krótki okres czasu mogą być zdezorientowani lub zdezorientowane.

Każdy uogólniony napad może być niebezpieczny, ponieważ osoba jest nieświadoma swojego otoczenia i nie może się obronić przed krzywdą. Niekontrolowane ruchy miotające podczas uogólnionego napadu toniczno-klonicznego zwiększają szanse na obrażenia. Ten rodzaj napadu najczęściej kończy się wizytą na pogotowiu.

Pierwsza pomoc

Pierwsza pomoc w przypadku napadu polega na podjęciu środków ostrożności. Najprawdopodobniej będziesz potrzebował jej w przypadku uogólnionego napadu toniczno-klonicznego.

  • Trzymaj innych ludzi z dala od siebie.

  • Oddalić od osoby twarde lub ostre przedmioty.

  • Nie próbuj ich przytrzymywać lub zatrzymywać ruchów.

  • Ułożyć na boku, aby udrożnić drogi oddechowe.

  • Spojrzeć na zegarek na początku napadu, aby zmierzyć jego długość.

  • Nie wkładaj niczego do ust. Wbrew popularnemu mitowi, podczas napadu nie można połknąć języka. Jeśli jednak włożysz im jakiś przedmiot do ust, mogą uszkodzić sobie zęby lub cię ugryźć.

Łagodniejsze napady – takie jak krótkie okresy wpatrywania się lub potrząsania rękami lub nogami – nie są nagłe. Należy jednak delikatnie odsunąć tę osobę od zagrożeń. Może to być stan podobny do lunatykowania, w którym ruch uliczny lub schody stanowią zagrożenie. Wszystkie napady powinny być zgłaszane lekarzowi.

Zadzwoń pod numer 911, jeśli osoba ma trudności z oddychaniem lub budzeniem się po napadzie lub jeśli napad trwa dłużej niż 5 minut.

Przełączanie leków na padaczkę: Bezpieczeństwo, czego się spodziewać, skutki i więcej

0

Jeśli twój lek na padaczkę nie działa dla ciebie, może to być czas, aby zmienić leki. Oto co musisz wiedzieć.

Zanim poprosisz lekarza o zmianę leku, upewnij się, że bierzesz obecny lek dokładnie tak, jak jest przepisany. Pomijanie dawek, dzielenie pigułek lub nieprzestrzeganie instrukcji do listu może spowodować różnicę. Może to wpłynąć na Twoją kontrolę nad napadami lub efektami ubocznymi. Jeśli stosujesz się do zaleceń, ale nadal masz napady przełomu, porozmawiaj ze swoim neurologiem lub epileptologiem (ekspertem w leczeniu padaczki). Oni zdecydują, czy powinieneś zmienić leki.

Z biegiem czasu, większość ludzi staje się wolna od napadów z minimalnymi efektami ubocznymi podczas przyjmowania leków na padaczkę. Zmiana leków wymaga jednak czasu i cierpliwości. Znalezienie odpowiedniego leku dla Ciebie może wymagać w równej mierze sztuki i nauki – a czasem odrobiny szczęścia.

Skok wiary

Nawet najlepsi lekarze nie wiedzą, jaki lek będzie najlepszy dla danej osoby.

W ramach zarządzania chorobą, lekarze będą starali się uzyskać pełen obraz sytuacji: rodzaj napadów, wiek i płeć, inne choroby, leki, które przyjmujesz lub możesz przyjmować w przyszłości oraz leki na padaczkę, które próbowałeś stosować w przeszłości.

Na podstawie tych informacji mogą zawęzić pole do kilku leków do wypróbowania. Ale po tym, to jest wykształcony skok wiary.

Od czego zacząć?

Na czym polega proces zmiany? Dla każdej osoby będzie on inny. Jeden wspólny czynnik: Sukces zależy od dobrego partnerstwa między Tobą a Twoim lekarzem. Przełączanie leków może obejmować następujące kroki:

1. Wybierz nowy lek. Twój lekarz będzie ściśle współpracował z Tobą, aby zdecydować o kolejnym leku do wypróbowania. Obejmuje to szczegółową rozmowę na temat zalet i wad leku, jego prawdopodobnych skutków ubocznych oraz wszelkich rzadkich, ale potencjalnie poważnych skutków. Jeśli jesteś młodą kobietą, teraz jest czas, aby omówić wszelkie plany dotyczące ciąży. Niektóre leki wchodzą w interakcje z tabletkami antykoncepcyjnymi. Kobiety w wieku rozrodczym, które przyjmują niektóre leki napadowe, powinny również codziennie przyjmować suplementy folianów. Im bardziej jesteś zaangażowana w wybór swojego leku na padaczkę, tym większe szanse na długoterminowy sukces.

2. Okres „podwójnego pokrycia”?Większość ludzi zaczyna przyjmować nowy lek, będąc jeszcze na starym. Chroni to przed napadami, dopóki nowy lek nie zacznie działać. Dawki nowego leku będą wzrastać w tygodniowych odstępach.

3. Odstawienie starszego leku (lub nie). Twój lekarz może utrzymać Cię na obu lekach przez jakiś czas. Może też zalecić stopniowe zmniejszanie dawki, a następnie odstawienie pierwszego leku. W tym czasie Ty i Twoi bliscy powinni obserwować i zapisywać wszelkie napady. Od początku do końca zmiana leków może trwać kilka tygodni.

Czego się spodziewać

Co się stanie po zmianie leku? Nie będziesz wiedział, czy nowy lek działa, dopóki nie będziesz wolny od napadów przez dwa razy dłuższy czas niż zwykle. Jeśli więc poprzednio bez napadów mijały 2 miesiące, to aby mieć pewność, że nowy lek działa, potrzeba 4 miesięcy bez napadów.

Co z lekami generycznymi?

Wiele osób czuje się przyciśniętych przez rachunki za swoje markowe leki. Przejście na leki generyczne może obniżyć cenę życia z epilepsją. Inni ludzie nie decydują się na zmianę; ich firma ubezpieczeniowa zastępuje im leki generyczne.

Mimo że leki generyczne pozwalają zaoszczędzić pieniądze, istnieje obawa. Jeden lek generyczny jest często zamieniany na inny, tak często jak co miesiąc. Chociaż leki generyczne są ściśle regulowane przez FDA, dopuszczalne są niewielkie różnice.

Większość ekspertów od epilepsji uważa, że częste przełączanie między lekami generycznymi może zwiększyć szanse na napady. Dopóki badania naukowe nie rozstrzygną tej kwestii, generalnie doradzają trzymanie się leków markowych, jeśli można sobie na nie pozwolić.

Padaczka i napady – objawy, przyczyny, rodzaje, diagnoza, leczenie i czynniki ryzyka

0

Padaczka to poważna choroba, która dotyka miliony dorosłych. Poznaj przyczyny, objawy i leczenie padaczki, zaburzenia mózgu, które powoduje napady.

Nagłe, mimowolne ruchy, takie jak szarpanie lub drganie rąk lub nóg, mogą być napadami.

Same napady nie są zazwyczaj niebezpieczne i trwają tylko przez krótki okres czasu. Jednak w przypadku wystąpienia takiego napadu podczas prowadzenia samochodu lub wykonywania innej czynności może dojść do obrażeń.

Padaczka wpływa na każdego inaczej. Twój lekarz pomoże Ci znaleźć odpowiednie leczenie, aby utrzymać napady pod kontrolą.

Co powoduje padaczkę?

Lekarze nie są pewni, co powoduje epilepsję u większości ludzi. Istnieją jednak warunki, które wpływają na mózg i mogą zwiększać prawdopodobieństwo wystąpienia napadów, takie jak:

  • Ciężkie urazy głowy

  • Udar mózgu i choroby naczyń krwionośnych

  • Guzy

  • Zmiany w strukturze mózgu

  • Zakażenia mózgu

Padaczka czasami występuje w rodzinie. Jeden lub więcej genów może powodować zmiany w mózgu, które wywołują napady.

Jakie są rodzaje napadów?

Lekarze klasyfikują napady na podstawie miejsca w mózgu, w którym się rozpoczynają, oraz objawów, które powodują. W rozmowie z lekarzem na temat padaczki możesz usłyszeć jeden z tych terminów:

Napady ogniskowe rozpoczynają się po jednej stronie mózgu.

  • Napady ogniskowe świadome oznaczają, że jesteś obudzony i możesz odpowiadać innym.

  • Napady z zaburzeniami ogniskowymi oznaczają, że nie jesteś całkowicie świadomy

  • Ogniskowe napady ruchowe powodują, że twoje ciało szarpie się, drga lub porusza w inny sposób

  • Ogniskowe napady nieruchowe wpływają na samopoczucie i myślenie

Napady uogólnione zaczynają się po obu stronach mózgu.

  • Uogólnione napady ruchowe powodują, że twoje ciało porusza się lub drga

  • Uogólnione napady niemotoryczne nie powodują ruchu

Jakie są objawy?

Napady mogą powodować poruszanie się, niezwykłe uczucia lub oba te objawy. To, jakie objawy wystąpią, zależy od rodzaju napadu.

Podczas napadu możesz:

  • Gapić się w przestrzeń

  • Dezorientacja lub niepewność co do miejsca, w którym się znajdujesz

  • Odejść

  • Szarpanie lub drganie rąk i nóg

  • Pocieranie rąk, mlaskanie wargami lub wykonywanie innych nietypowych ruchów

  • Zauważać dziwne zapachy, smaki, dźwięki lub widoki

  • Ogólne dziwne samopoczucie

Problemy te mogą trwać od kilku sekund do kilku minut. Większość ludzi ma te same objawy za każdym razem, gdy ma napad.

Jak się ją diagnozuje?

Jeśli podejrzewasz u siebie padaczkę, zacznij od wizyty u lekarza pierwszego kontaktu. Możesz zostać skierowany do specjalisty zajmującego się zaburzeniami pracy mózgu, zwanego neurologiem.

Lekarz będzie zadawał pytania dotyczące napadów, takie jak:

  • Kiedy miałeś/aś swój pierwszy atak?

  • Co robiłeś zanim to się stało?

  • Jakie było uczucie podczas napadu?

  • Czy miałeś/aś więcej niż jeden? Ile?

  • Czy byłeś/aś zmęczony/a lub zdezorientowany/a?

Możesz poddać się badaniu neurologicznemu, czyli serii testów, które pokazują, jak dobrze działa Twój mózg i reszta układu nerwowego. Lekarz sprawdzi:

  • Umiejętność chodzenia

  • Odruchy i koordynacja

  • Mięśnie

  • Zmysły

  • Zdolność myślenia

Inne badania, które lekarz może zasugerować, aby dowiedzieć się, czy pacjent ma padaczkę:

  • EEG. Badanie to sprawdza, czy nie występują problemy z aktywnością elektryczną w mózgu.

  • Badania krwi. Poszukują one oznak infekcji i innych problemów medycznych, które mogą powodować napady.

  • Tomografia komputerowa. Jest to potężne promieniowanie rentgenowskie, które wykonuje szczegółowe zdjęcia mózgu. Tomografia komputerowa może znaleźć inne przyczyny napadów, takie jak guz lub infekcja.

  • MRI. Wykorzystuje on silne magnesy i fale radiowe do tworzenia obrazów mózgu. Rezonans magnetyczny może również wykryć problemy w mózgu, takie jak guzy lub infekcje.

Aby uzyskać diagnozę padaczki, zazwyczaj muszą wystąpić dwa lub więcej ataki w odstępie co najmniej 24 godzin. W niektórych przypadkach padaczka może zostać zdiagnozowana po jednym napadzie, jeśli istnieje podwyższone ryzyko wystąpienia kolejnego.

Jak się ją leczy?

Lekarze leczą padaczkę za pomocą leków, zabiegów chirurgicznych, urządzeń, a czasem diety. Lekarz może zasugerować wypróbowanie niektórych z tych metod leczenia:

Leki przeciwpadaczkowe. Są one głównym sposobem kontroli padaczki. Lekarz może zalecić jeden lub więcej leków, takich jak:

  • Brivaracetam (Briviact)

  • Kannabidiol (Epidiolex)

  • Karbamazepina (Tegretol)

  • Cenobamat (Xcopri)

  • Klonazepam (Klonopin)

  • Clobazam (Onfi)

  • Diazepam (Valium)

  • Sól sodowa diwalproeksa (Depakene, Depakote)

  • Eslicarbazepina (Aptiom)

  • Etosuksymid (Zarontin)

  • Ezogabina (Potiga)

  • Fenfluramina (finteplax)

  • Gabapentyna (Neurontin)

  • Lakozamid (Vimpat)

  • Lamotrygina (Lamictal)

  • Lewetiracetam (Keppra)

  • Lorazepam (Ativan)

  • Okskarbazepina (Trileptal)

  • Perampanel (Fycompa)

  • Fenobarbital

  • Fenytoina (Dilantin)

  • Pregabalina (Lyrica)

  • Primidon (Mysoline)

  • Rufinamid (Banzel)

  • Stiripentol (Diacomit)

  • Tiagabina (Gabitril)

  • Topiramat (Topamax)

  • Kwas walproinowy (Valproic Acid)

  • Vigabatrin (Sabril)

  • Zonisamid (Zonegran)

To, jaki lek otrzymasz, zależy od rodzaju napadu, jaki masz. Jeśli pierwszy wypróbowany lek nie zadziała, lekarz może zmienić go na inny lub dodać inny lek do tego, który już przyjmujesz.

Chirurgia. Może to być opcja dla Ciebie, jeśli leki nie kontrolują napadów lub jeśli napady są spowodowane przez problem z mózgiem, taki jak guz lub udar.

Podczas operacji lekarz usuwa niewielką część mózgu, która jest przyczyną napadów, lub może wykonać małe nacięcia w mózgu, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się napadów.

Urządzenia. Dwa rodzaje są zatwierdzone do leczenia padaczki:

  • Stymulacja nerwu błędnego (VNS) wysyła regularne impulsy energii elektrycznej do mózgu, aby zapobiec napadom. Lekarz umieszcza urządzenie pod skórą klatki piersiowej.

  • Neurostymulacja responsywna (RNS) również wysyła impulsy do mózgu, ale poprzez urządzenie, które lekarz umieszcza pod skórą głowy.

Dieta ketogeniczna. Jest to plan żywieniowy o wysokiej zawartości tłuszczu i niskiej zawartości węglowodanów, który pomaga kontrolować napady u dzieci. Może działać również u dorosłych, ale potrzeba więcej badań.

Dieta ketogeniczna jest ścisła i skomplikowana. Będziesz musiał ściśle współpracować ze swoim lekarzem.

Pytania, które należy zadać lekarzowi na temat epilepsji

Jeśli niedawno zdiagnozowano u Ciebie padaczkę, podczas następnej wizyty zadaj lekarzowi te pytania.

  • Jaki typ padaczki mam?

  • Czy istnieje prawdopodobieństwo, że będę miał więcej napadów, jeśli nie otrzymam leków lub innych metod leczenia?

  • Jeśli potrzebuję leków, jakich efektów ubocznych mogę się spodziewać? Co powinienem zrobić, kiedy zauważę te efekty uboczne?

  • Co należy zrobić w przypadku wystąpienia kolejnego napadu?

  • Czy mogę bezpiecznie prowadzić samochód? Jeśli nie, to kiedy będzie można bezpiecznie zacząć ponownie prowadzić samochód?

  • Czy mogę bezpiecznie pływać? Czy są jakieś inne czynności, na które powinienem uważać?

  • Czy picie alkoholu jest dla mnie bezpieczne?

  • Czy operacja mózgu może być skuteczna w powstrzymaniu moich napadów?

  • Co powinienem powiedzieć o tym stanie moim przyjaciołom, współpracownikom i członkom rodziny?

  • Jakie organizacje wspierające chorych na padaczkę działają w mojej okolicy?

  • lekarz zapewnia zasoby informacji na temat epilepsji

    0

    Lista organizacji i fundacji, które mogą dostarczyć informacji na pytania dotyczące padaczki.

    American Epilepsy Society135 South LaSalle StreetSuite 2850Chicago, IL 60603Phone: (312)-883-3800www.aesnet.org

    American Epilepsy Society jest profesjonalną organizacją zrzeszającą lekarzy i badaczy padaczki. Dla pacjentów towarzystwo oferuje materiały na temat leków na padaczkę oraz programów pomocy w leczeniu.

    Child Neurology Foundation201 Chicago Avenue #200Minneapolis, MN 55415Phone: (612) 928-6325https://childneurologyfoundation.org/

    Child Neurology Foundation jest organizacją działającą na rzecz pacjentów. Fundacja zapewnia finansowanie badań i programów edukacyjnych dla pacjentów i rodzin.

    Fundacja Epilepsji – Epilepsy.com

    8301 Professional Place WestSuite 230Landover, MD 20785-2353Phone: (800) 332-1000,?(301) 459-3700www.epilepsy.com

    Strona Epilepsy.com oferuje szczegółowe informacje dla pacjentów z padaczką i ich rodzin. Oprócz danych na temat diagnozy i leczenia, strona zawiera wskazówki dotyczące życia z padaczką, wiadomości, bibliotekę zasobów i informacje na temat badań nad padaczką.

    National Institute of Neurological Disorders and StrokeNational Institutes of HealthPO Box 5801Bethesda, MD 20824(800) 352-9424www.ninds.nih.gov/

    National Institute of Neurological Disorders and Stroke (NINDS) jest częścią National Institutes of Health. NINDS prowadzi i wspiera badania nad zaburzeniami neurologicznymi (takimi jak epilepsja). Na stronie NINDS można znaleźć informacje na temat finansowania, badań klinicznych oraz najnowsze wiadomości dotyczące badań i leczenia chorób neurologicznych.

    Fundacja Charliego na rzecz Terapii Ketogenicznych

    515 Ocean Ave., #602NSanta Monica, CA 90402Phone: (310) 393-2347www.charliefoundation.org

    Fundacja Charlie zapewnia informacje na temat leczenia padaczki dietą ketogeniczną, w tym programy edukacyjne i seminaria szkoleniowe dla pracowników służby zdrowia, wsparcie badań naukowych oraz materiały edukacyjne dla pacjentów (w tym książki i filmy wideo).

    Słowniczek terminów związanych z padaczką

    0

    Lekarz przedstawia listę terminów związanych z padaczką i ich definicje.

    Lek przeciwdrgawkowy (ASD): Lek przeciwdrgawkowy stosowany do kontroli napadów zarówno drgawkowych, jak i niekonwulsyjnych.

    Napad atoniczny: napad, który powoduje nagłą utratę napięcia mięśniowego, szczególnie w rękach i nogach, i często powoduje upadek pacjenta.

    Aura: ostrzeżenie lub początkowy objaw na początku napadu, odczuwany przez pacjenta, ale niewidoczny dla obserwatorów. Aury mogą przechodzić w napady ogniskowe lub nawet uogólnione, mogą też występować samodzielnie.

    Obustronny napad toniczno-kloniczny: Dawniej nazywane napadami grand-mal,?starsze określenie napadu, w którym pacjent traci przytomność i zapada się. Pacjent ma również sztywnienie ciała i gwałtowne szarpanie, a następnie często przechodzi w głęboki sen. Znany również jako uogólnione drgawki.

    Napad kloniczny: powtarzające się, rytmiczne szarpnięcia, które obejmują całe ciało lub jego część.

    Ciało modzelowate: pasmo włókien nerwowych położone głęboko w mózgu, które łączy dwie połówki (półkule) mózgu. Ciało modzelowate pomaga półkulom wymieniać informacje.

    Kalosotomia: operacja, która przecina ciało modzelowate i przerywa rozprzestrzenianie się napadów z jednej półkuli mózgu do drugiej. Callosotomia może być całkowita lub może obejmować tylko część ciała modzelowatego. Chociaż napady zazwyczaj nie zatrzymują się całkowicie po tej procedurze, zwykle stają się mniej poważne.

    Monitorowanie EEG-video: Ciągła jednoczesna rejestracja fal mózgowych i obserwacja wideo zachowania towarzyszącego EEG. Technika ta, przeprowadzana w kompleksowych ośrodkach leczenia padaczki, służy do diagnozowania padaczki i lokalizacji ogniska napadowego. Wyniki są przydatne do ustalenia terapii – medycznej lub chirurgicznej.

    Padaczka: przewlekły stan chorobowy charakteryzujący się nawracającymi napadami padaczkowymi. Pacjenci mogą mieć pojedyncze napady, np. w wyniku gorączki, odstawienia leków lub urazu, ale nie są określani jako chorzy na padaczkę, jeśli napady nie nawracają.

    Strefa epileptogenna: obszar mózgu odpowiedzialny za nieprawidłowe sygnały elektryczne, które powodują napady.

    Elektroda: dysk przewodzący (zazwyczaj metalowy) przymocowany do skóry głowy, który przekazuje aktywność elektryczną mózgu poprzez przewód do urządzenia EEG. Podczas elektroencefalogramu, zazwyczaj około 20 elektrod jest tymczasowo przyklejonych do skóry głowy.

    Elektroencefalogram (EEG): test diagnostyczny, który mierzy fale mózgowe, impulsy elektryczne w korze mózgowej. Test ten pomaga lekarzowi zdiagnozować padaczkę.

    Operacja padaczki: zabieg neurochirurgiczny mający na celu zapobieganie kolejnym napadom, zwykle wykonywany poprzez wycięcie strefy epileptogennej. Skuteczny w eliminowaniu napadów u znacznej większości pacjentów, w zależności od rodzaju padaczki rozpoznanej podczas monitorowania EEG-wideo.

    Pozaszkieletowa resekcja kory: operacja polegająca na wycięciu (resekcji) tkanki mózgowej, w której znajduje się ognisko napadowe. „Extratemporal” oznacza, że tkanka znajduje się w obszarze mózgu innym niż płat skroniowy, najczęściej w płacie czołowym.

    Świadomy napad o ogniskowym początku: (znany również jako „napad częściowy”) napad, który występuje w ograniczonym obszarze tylko jednej półkuli mózgu. Ten rodzaj napadów jest bardziej podatny na leczenie operacyjne niż napady uogólnione.

    Napad o ogniskowym początku z zaburzeniami świadomości: Formrly nazywane?złożone napady częściowe są? napady, które obejmuje upośledzenie świadomości, na przykład, pacjenci wydają się być „z niego” lub „wpatrując się w przestrzeń.” Niezamierzone ruchy lub inne ruchy są często częścią napadu.

    Funkcjonalna hemisferotomia: zabieg, w którym usuwa się części jednej półkuli mózgu, która nie funkcjonuje normalnie, a ciało modzelowate zostaje rozdzielone. Przerywa to komunikację pomiędzy poszczególnymi płatami oraz pomiędzy dwoma półkulami i zapobiega rozprzestrzenianiu się napadów.

    Półkula: jedna połowa móżdżku, największa część mózgu.

    Napad uogólniony: napad, który występuje w całym mózgu.

    Dieta ketogeniczna: leczenie padaczki polegające na utrzymywaniu przez dłuższy czas metabolizmu głodowego lub na czczo w celu wytworzenia ketonów, produktów ubocznych metabolizmu spalania tłuszczu. Napady często zmniejszają się lub znikają w okresach postu. Dieta ta jest bardzo bogata w tłuszcze i uboga w węglowodany i jest najczęściej zalecana dzieciom w wieku od 2 do 12 lat, u których zdiagnozowano uogólniony typ padaczki i które nie reagowały na różne leki.

    Lesionectomia: operacja mająca na celu usunięcie izolowanych zmian w mózgu, które są odpowiedzialne za aktywność napadów.

    Płat: jedna z części móżdżku, największej części mózgu. Płaty są podzielone na cztery sparowane części (czołową, ciemieniową, potyliczną i skroniową). Ognisko napadu jest zwykle zlokalizowane w jednym z płatów.

    Nakłucie lędźwiowe: procedura diagnostyczna, w której płyn otaczający rdzeń kręgowy (płyn mózgowo-rdzeniowy) jest pobierany przez igłę i badany w laboratorium. Znany również jako nakłucie kręgosłupa.

    Wielokrotne przecięcie podtwardówkowe: zabieg chirurgiczny pomagający kontrolować napady rozpoczynające się w obszarach mózgu, których nie można bezpiecznie usunąć (obszary kontrolujące ruchy lub mowę). Chirurg wykonuje serię płytkich cięć (transections) w tkance mózgowej, aby przerwać ruch impulsów napadowych.

    Napad miokloniczny: napad, który składa się ze sporadycznych szarpnięć, zwykle po obu stronach ciała. Pacjenci z tymi napadami mogą upuszczać lub mimowolnie rzucać przedmiotami.

    Neurolog: lekarz, który specjalizuje się w leczeniu padaczki i innych zaburzeń mózgu i układu nerwowego.

    Neuron: pojedyncza komórka nerwowa. Mózg składa się z miliardów neuronów. Do wywołania napadu konieczne jest współdziałanie wielu neuronów.

    Zdarzenie niepadaczkowe: zdarzenie, które przypomina napad, ale w rzeczywistości jest wywołane przez inne schorzenie, takie jak zespół Tourette’a lub zaburzenia rytmu serca (arytmia). Niektóre stany psychiczne mogą również wywołać zdarzenie niepadaczkowe.

    Urządzenie do neurostymulacji responsywnej:

    RNS składa się z małego neurostymulatora wszczepionego w obrębie czaszki pod skórą głowy. Neurostymulator jest połączony z jednym lub dwoma przewodami (zwanymi elektrodami), które umieszcza się w miejscach, w których podejrzewa się, że napady mają swoje źródło w mózgu lub na jego powierzchni. Urządzenie wykrywa nieprawidłową aktywność elektryczną w tym obszarze i dostarcza stymulację elektryczną w celu normalizacji aktywności mózgu przed wystąpieniem objawów napadu.

    Napad: zdarzenie polegające na zmianie funkcji mózgu, spowodowane przez nieprawidłowe lub nadmierne wyładowania elektryczne w mózgu. Większość napadów powoduje nagłe zmiany zachowania lub funkcji motorycznych.

    Ognisko napadu: obszar mózgu, w którym rozpoczyna się napad.

    Stan padaczkowy: przedłużający się napad (zwykle definiowany jako trwający dłużej niż 5 minut) lub seria powtarzających się napadów bez odzyskania przytomności. Status epilepticus jest medycznym stanem nagłym i należy natychmiast uzyskać pomoc medyczną.

    Resekcja płata skroniowego: zabieg chirurgiczny, podczas którego tkanka mózgowa w płacie skroniowym jest wycinana (resekowana) w celu usunięcia ogniska napadu.

    Napad toniczny: napad, który charakteryzuje się sztywnością mięśni, utrzymującą się dłużej niż kilka sekund.

    Napad toniczno-kloniczny: napad charakteryzujący się utratą przytomności, opadaniem, sztywnieniem i szarpaniem. Jest to cecha charakterystyczna uogólnionego napadu ruchowego, który dawniej nazywano „grand mal seizure”.

    Nerw błędny: mały nerw czaszkowy, który przechodzi przez szyję i jest połączony z różnymi obszarami mózgu i innymi organami w ciele, w tym żołądkiem, sercem i płucami.

    Stymulacja nerwu błędnego: chirurgiczne leczenie padaczki polegające na wszczepieniu w szyję elektrody na nerw błędny. Elektroda jest podłączona do stymulatora, który jest umieszczony pod skórą w klatce piersiowej. Chociaż VNS jest zwykle zaprogramowany do ciągłego cyklu, pacjent może włączyć stymulator, za pomocą małego magnesu umieszczonego nad rozrusznikiem, jeśli czuje, że zbliża się napad.?

    Aktualny stan leczenia padaczki i nowe leki

    0

    Lekarz przeprowadza wywiad z dr Gregorym L. Barkleyem, byłym przewodniczącym Profesjonalnej Rady Doradczej Epilepsy Foundation, na temat aktualnego stanu leczenia padaczki.

    To wszystko składa się na dobre rokowania dla prawie 3,4 miliona osób z padaczką w USA. Przy odpowiednim leczeniu większość osób z padaczką może prowadzić zdrowe życie bez napadów.

    Aby poznać obecny stan leczenia padaczki, doktor rozmawiał z neurologiem Gregorym L. Barkleyem, MD, byłym przewodniczącym Profesjonalnej Rady Doradczej Fundacji Epilepsji. Barkley praktykuje również w Henry Ford Health System? w Detroit.

    Czego może oczekiwać osoba chora na padaczkę od dzisiejszego leczenia?

    Oczekiwania wobec osób chorych na padaczkę są takie, że powinny być wolne od napadów, ale nie powinny otrzymywać leków w dawkach, które powodują niedopuszczalne skutki uboczne. To jest to, do czego dążymy: żadnych napadów, żadnych skutków ubocznych. Jeśli przy leczeniu nadal występują napady lub efekty uboczne, to trzeba szukać fachowej opieki.

    Jakie jest najczęstsze leczenie padaczki?

    Najczęstszym sposobem leczenia chorych na padaczkę są leki. Większość zespołów padaczkowych i zdecydowana większość zespołów genetycznych powodujących napady jest odpowiednio leczona istniejącymi lekami. Dobrą wiadomością jest to, że większość osób z padaczką dobrze sobie radzi, jeśli zostaną prawidłowo zidentyfikowani i otrzymają odpowiedni rodzaj leków.

    Ale zła wiadomość jest taka, że wielu lekarzy nie rozpoznaje określonych zespołów padaczkowych i nie stosuje odpowiednich leków w ich leczeniu. Jeśli jesteś na właściwym leku, prawdopodobnie będziesz miał dobrą kontrolę nad swoimi napadami. Jeśli jednak stosujesz niewłaściwy lek, możesz nadal mieć napady – i możesz nawet nie wiedzieć, że istnieją lepsze metody leczenia. Dlatego tak ważna jest fachowa opieka.

    Leki stosowane w leczeniu padaczki

    Obecnie istnieje wiele leków stosowanych w leczeniu padaczki. Należą do nich:

    Leki AED o wąskim spektrum działania (na określone rodzaje napadów): karbamazepina (Carbatrol, Epitol, Equetro,Tegretol), klobazam (Onfi), diazepam (Diastat, Valium), diwalproeks (Depakote). octan eslicarbazepiny (Aptiom), etosuksymid (Zarontin),? felbamat?(Felbatol),?gabapentyna?(Gralise,?Neurontin),? lamotrygina?(Lamictal),?lewetyracetam?(Keppra),?lakozamid (Vimpat),?metsuksymid (Celontin),?okskarbazepina?(Oxteller XR lub? Trileptal), perampanel (Fycompa), fenobarbital, fenytoina (Dilantin, Phenytek), pregabalina (Lyrica), rufinamid (Banzel),?chlorowodorek tiagabiny (Gabitril),?wigabatryna (Sabril)

    AED o szerokim spektrum działania (na napady w jednej lub więcej części mózgu):klonazepam (Klonopin), klorazepat (Tranxene-T), ezogabina (Potiga), felbamat?(Felbatol), lamotrygina?(Lamictal),? lewetyracetam?(Keppra, Spritam),?lorazepam (Ativan), prymidon (Mysoline), topiramat?(Topamax, Qudexy XR, Trokendi XR), kwas walproinowy (Depacon, Depakene, Depakote, Stavzor),lub?zonisamid?(Zonegran).

    Miłą rzeczą w tych nowszych lekach jest to, że mają one tendencję do mniejszej ilości efektów ubocznych. Są łatwiejsze w użyciu i bardziej przewidywalne. To pomocne, ponieważ wiemy, że interakcje lekowe są zmorą wielu pacjentów.

    Lek Epidiolex, który jest wykonany z kannabidiolu (CBD), formy medycznej marihuany, okazał się skuteczny w leczeniu bardzo ciężkich lub trudnych do leczenia napadów.

    Kiedy ktoś z padaczką powinien rozważyć operację?

    Cóż, kiedy leki nie działają, można pomyśleć o operacji na padaczkę. Kiedyś myślano o operacji jako o ostateczności, ale teraz już tak nie jest. Operacja może prowadzić do długotrwałej remisji. Może być prawdziwym lekarstwem na padaczkę.

    W 2001 roku ukazało się badanie, które wykazało, że około 60% osób, u których wykonano lobektomię skroniową (podczas której usunięto płat skroniowy znajdujący się w bocznej części mózgu), nie miało napadów lub co najwyżej kilka aur po zabiegu. W drugiej grupie, która otrzymała najlepsze leki, jakie mamy, ale nie przeszła operacji, tylko około 8% uzyskało takie same wyniki.

    Chirurgia może być również dobra dla osób we wczesnych stadiach choroby.?

    Jaką rolę w leczeniu padaczki odgrywają urządzenia wszczepialne?

    Gdy padaczka nie jest kontrolowana przez leki, a operacja nie wchodzi w grę, stosuje się urządzenia. Obecnie na rynku dostępne są dwa:

    • stymulator nerwu błędnego (VNS).

    • NeuroPace -?neurostymulator reaktywny

    Oba te zabiegi są uważane za procedury niskiego ryzyka.

    Jak działa stymulator nerwu błędnego?

    Terapia VNS działa poprzez wysyłanie impulsu elektrycznego do nerwu błędnego w szyi. Nie jest jasne, w jaki sposób terapia VNS zatrzymuje napady, ale uważa się, że urządzenie blokuje pewne impulsy z mózgu, które kierują ciało do rozpoczęcia napadu.Urządzenie VNS jest zasilane przez małą baterię wszczepioną w klatce piersiowej. W niektórych przypadkach może sprawić, że ktoś będzie prawie wolny od napadów.

    Jak działa NeuroPace?

    NeuroPace jest reaktywnym neurostymulatorem, który wykrywa napady i wstrząsa mózgiem, aby je zatrzymać.

    Urządzenie jest ustawione na wysyłanie impulsów o określonym czasie trwania w określonych odstępach czasu i działa przez całą dobę. Wykorzystuje ono technologię z urządzeń typu defibrylator serca, aby reagować na aktywność elektryczną w Twoim mózgu. Elektrody umieszcza się w miejscach, gdzie podejrzewa się, że występują napady, na powierzchni mózgu lub w jego głębi. Elektrody są podłączane do miniaturowego urządzenia rejestrującego, które pobiera próbki aktywności mózgu, jak maleńki aparat EEG. Kiedy urządzenie wyczuje, że wzór jest nieprawidłowy, wystrzeliwuje impuls elektryczny, aby zakłócić ten wzór.

    Dieta ketogeniczna na epilepsję

    Może być?cennym narzędziem u niektórych dzieci z padaczką katastrofalną. Około jedna czwarta osób, które na nią przechodzą, uzyskuje dobrą kontrolę nad napadami. Problem w tym, że bezpieczeństwo diety przy długotrwałym stosowaniu stoi pod znakiem zapytania.

    Mózg jest oszukiwany w myśleniu, że umiera się z głodu, więc kończy się to zmniejszonym poborem kalorii. To sprawia, że mózg spala ketony zamiast glukozy (cukier z pożywienia), a twoje napady są kontrolowane. Może jednak spowolnić wzrost dzieci. Ponadto, nie można jeść diety wysokotłuszczowej przez długi czas, ze względu na niebezpieczne długoterminowe konsekwencje jedzenia diety wysokotłuszczowej u dorosłych.

    Dieta ketogeniczna może być rozsądną alternatywą w przypadku niepraktycznej padaczki. Nie jest zalecana dla osób dorosłych. Jest to tak niesmaczna dieta, że chyba tylko małe dzieci mogą na niej pozostać, ponieważ nie mają wyboru w tym, co jedzą, bo rodzice przygotowują im posiłki.

    Czy istnieją korzyści z leczenia padaczki zogniskowanym promieniowaniem, jak w przypadku Gamma Knife?

    Promieniowanie może zniszczyć ognisko napadu, ale może również uszkodzić komórki mózgowe wokół niego. Nawet jeśli wiązki promieniowania są skupione, to niezależnie od tego, jak starannie je wycelujesz, promieniowanie nadal będzie się rozpraszać. Wiązki te nie są jak laser. Nie są tak precyzyjne jak chirurgia.

    Chociaż powinno się je rozważyć w niektórych przypadkach, np. u osób, które mają zmiany wymagające usunięcia, ale nie nadają się do operacji, nie jest?dobrym substytutem standardowej operacji.

    Jakie nowe metody leczenia padaczki są w planach?

    Wiele osób pracuje obecnie nad genetyką padaczki. Znamy już geny, które powodują kilka rzadkich postaci padaczki. Ale w przypadku większości form nie wiemy, które geny są zaangażowane. Kiedy dowiemy się, jak zlokalizować te geny i zrozumiemy, co one robią, wyobraźmy sobie, jak możemy poprawić terapię. Moglibyśmy opracować testy krwi, aby sprawdzić, jaki rodzaj padaczki ma dana osoba. W większości przypadków, gdy do gabinetu trafia osoba, u której niedawno rozwinęła się padaczka, nie rozumiemy, dlaczego tak się stało. Badania nad genetyką choroby mogą dać nam tę informację i pozwolić na znacznie bardziej precyzyjne leczenie.

    Co jeszcze osoby chore na padaczkę powinny wiedzieć o leczeniu?

    Najważniejsze jest to, że jeśli po leczeniu nadal występują napady lub efekty uboczne, należy udać się do lekarza i spróbować nowego podejścia. Jeśli to nie zadziała, udaj się do specjalisty.

    Objawy napadów płatów skroniowych

    0

    Napady płatów skroniowych lub napady psychomotoryczne są spowodowane nieprawidłową aktywnością elektryczną w jednym obszarze mózgu. Poznaj objawy.

    Napad pochodzący z płata skroniowego mózgu może być poprzedzony aurą lub objawem ostrzegawczym, takim jak:

    • Nietypowe odczucia (które mogą obejmować uniesienie lub „śmieszne” uczucie pod kością piersi lub w okolicy żołądka)

    • Halucynacje (w tym widoki, zapachy, smaki)

    • Żywe deja vu (poczucie znajomości) lub przywołane wspomnienia lub emocje

    • Nagłe, intensywne emocje niezwiązane z niczym, co dzieje się w danej chwili

    Podczas napadu osoba może doświadczyć zaburzeń ruchowych, objawów czuciowych lub objawów autonomicznych.

    Zaburzenia motoryczne lub ruchowe

    (zwane automatyzmami) mogą obejmować następujące elementy:

    • Rytmiczne skurcze mięśni po jednej stronie ciała lub twarzy

    • Nieprawidłowe zachowania w jamie ustnej (mlaskanie, żucie bez powodu, mlaskanie)

    • Nieprawidłowe ruchy głowy (wymuszone obracanie głowy lub oczu)

    • Powtarzające się ruchy (takie jak wybieranie ubrania)

    Inne objawy czuciowe

    mogą obejmować następujące odczucia, które zaczynają się w jednym obszarze i rozprzestrzeniają się:

    • Nudności

    • Mrowienie

    • Uczucie, że ciało się czołga

    Objawy autonomiczne

    mogą obejmować następujące elementy:

    • Ból brzucha lub nudności

    • Pocenie się, rumieniec, rozszerzone źrenice lub szybkie bicie serca

    W zależności od tego, czy osoba jest przytomna, może nie pamiętać, że miała napad. Po napadzie często następuje okres dezorientacji, który może trwać kilka minut.