Strona główna Blog Strona 2432

Zespół Guillain-Barre: Czym jest i jak się go leczy

0

Lekarz dzieli się tym, co trzeba wiedzieć o zespole Guillaina-Barrego, rzadkim zaburzeniu autoimmunologicznym.

Większość ludzi wraca do zdrowia, nawet ci z ciężkimi przypadkami. W rzeczywistości 85% osób z GBS wraca do zdrowia w ciągu 6 do 12 miesięcy. Po uzyskaniu poprawy, szansa na jej powrót jest bardzo mała.

Przyczyny

Zespół Guillaina-Barrego (GBS) może wystąpić u każdego, ale najczęściej występuje u osób w wieku 50 lat i starszych.

Nie ma pewności, czy jakiś zarazek lub wirus, jak np. wirus Zika, wywołuje GBS. Może być tak, że niektóre choroby zmieniają twoje komórki nerwowe, więc twój układ odpornościowy zaczyna postrzegać je jako zagrożenie. Inni uważają, że twój układ odpornościowy zapomina, których komórek nie powinien atakować.

Zwykle pojawia się kilka dni lub tygodni po przeziębieniu, wirusie żołądkowym lub grypie. W rzadkich przypadkach mogą ją wywołać zabiegi chirurgiczne lub szczepienia. Być może lekarz wspomniał o bakterii campylobacter. Jest to rodzaj bakterii związany z GBS.

Gdy masz tę chorobę, twój układ odpornościowy zaczyna atakować komórki nerwowe. To osłabia ich zdolność do wysyłania sygnałów do mózgu. A mięśnie nie mogą reagować na sygnały nerwowe. W rezultacie, mózg otrzymuje mniej wiadomości do ciała.

Symptomy

Zespół Guillaina-Barrego atakuje szybko. Zwykle najpierw odczuwa się go w rękach i nogach. Możesz zauważyć osłabienie mięśni lub mrowienie w dłoniach i stopach, które później przesuwa się w kierunku połowy ciała. Możesz również czuć się niezwykle zmęczony. Twoje odruchy mogą być spowolnione.

Niektórzy ludzie odczuwają tylko łagodne osłabienie. Inni stają się niemal całkowicie sparaliżowani i z trudem przełykają lub oddychają. Jeśli czujesz coś więcej niż łagodne osłabienie, należy zadzwonić pod numer 911. Twoje objawy mogą się szybko pogorszyć.

Większość ludzi jest najsłabsza po 3 tygodniach od wystąpienia objawów.

Leczenie

Jeśli lekarz uzna, że masz GBS, wykona badanie, które pozwoli ocenić, jak dobrze pracują mięśnie i nerwy. Możliwe jest również wykonanie nakłucia kręgosłupa. Lekarz wbija igłę w dolną część pleców i pobiera niewielką ilość płynu rdzeniowego. Sprawdzi poziom białka, który u osób z GBS jest wysoki.

Jeśli zdiagnozowano u Ciebie GBS, powinieneś od razu rozpocząć leczenie.

W niektórych przypadkach, w celu przyspieszenia powrotu do zdrowia, lekarz pobierze krew z Twojego ciała, oczyści ją, a następnie zwróci Tobie. Proces ten nazywany jest plazmaferezą.

Lekarz może podać Ci immunoglobulinę lub przeciwciała. Otrzymasz duże dawki zdrowych komórek przez kroplówkę. Pomagają one zmniejszyć atak układu odpornościowego na Twój organizm.

Niektóre osoby z GBS muszą być hospitalizowane przez kilka dni. Inni pozostają w nim przez kilka tygodni.

Będziesz potrzebował wsparcia, dopóki nie odzyskasz pełnej kontroli nad swoim ciałem. Pielęgniarka lub osoba bliska może być zmuszona do wykonywania za Ciebie ćwiczeń rąk lub nóg.

What to Expect

Może upłynąć trochę czasu, zanim znów poczujesz się jak u siebie. Po pobycie w szpitalu możesz nadal czuć się słabo i potrzebować wózka inwalidzkiego lub chodzika do poruszania się. Możesz mieć fizykoterapii, aby zbudować swoją siłę . Niewielka liczba osób ma również trwałe uszkodzenie nerwów .

GBS zazwyczaj trwa od 14 do 30 dni. Jeśli objawy trwają dłużej, może być cierpiący na przewlekłą formę GBS nazwie przewlekłej zapalnej polineuropatii demielinizacyjnej i będzie wymagać bardziej agresywnego leczenia.

Kryzys zdrowia psychicznego w amerykańskich college’ach

0

Theres jedna grupa pandemii uderzyła z szczególnie złośliwym uderzeniem: studenci college’uRandi*, 20-letnia koszykarka z Nashville, zmagała się z depresją przez kilka lat, zanim wyjechała do college’u w 2019 roku, ale nagłe przejście na zajęcia zdalne na początku pandemii COVID w marcu 2020 roku C, a następnie powrót do zupełnie innego doświadczenia w college’u później tej samej jesieni C zrzuciło wszelkie pozory stabilności.

Randi zaczęła zastanawiać się, jak wyglądałoby jej życie z powrotem na kampusie w semestrze wiosennym, z zasadami COVID nadal obowiązującymi, presją jej ścieżki przedmedycznej przyspieszającej, a co najważniejsze, tym, co wiedziała, że będzie ograniczony dostęp do usług zdrowia psychicznego w jej szkole, która widziała bezprecedensowe zapotrzebowanie podczas pandemii dla kilku terapeutów dostępnych na kampusie. Podjęła trudną decyzję o wzięciu zwolnienia lekarskiego i spędziła kolejny rok w domu, skupiając się na swoim zdrowiu psychicznym.

Jak pandemia COVID-19 rozciąga się na swój trzeci rok, nie jest tajemnicą, że dystans społeczny, strach przed chorobą i ciągłe zakłócenia w naszych codziennych rutynowych czynnościach zebrały poważne żniwo w naszym zbiorowym zdrowiu psychicznym (CDC poinformowało, że wskaźniki lęku i depresji wzrosły prawie dwukrotnie 1 rok po pandemii). Ale jest jedna grupa, w którą pandemia uderzyła ze szczególną siłą: studenci. Jak powiedział Sam*, junior, który spędził większość czasu na studiach w masce, robiąc co dwa tygodnie wymazy z nosa i martwiąc się, że zachoruje: Rzeczy, które uważałem za oczywiste – niezależne życie, osobiste przyjaźnie i umiarkowanie przewidywalna przyszłość – zostały mi odebrane w mgnieniu oka.

Przegląd dokonany przez naukowców z Uniwersytetu Yale, opublikowany w zeszłym miesiącu, potwierdził, że w trakcie pandemii nastąpił gwałtowny wzrost odsetka studentów college’u, którzy doświadczyli umiarkowanej lub ciężkiej depresji, lęku, stresu i zespołu stresu pourazowego (PTSD).

Wynika to z zeszłorocznych wyników badań przeprowadzonych przez University of Michigans Healthy Minds Study, w ramach których przebadano ponad 32 000 studentów college’u w całym kraju i stwierdzono, że 39% z nich ma pewien poziom depresji, a 34% cierpi na zaburzenia lękowe. Według tego samego raportu, prawie jedna czwarta studentów brała leki na problemy ze zdrowiem psychicznym, w tym antydepresanty i leki przeciwlękowe. I nawet ci, którzy nie pasowali do klinicznej definicji depresji, nie czuli się świetnie C 60% zgodziło się, że w ciągu ostatniego roku potrzebowali pomocy z powodu problemów emocjonalnych lub zdrowia psychicznego.

Przerwane życie

Wyobraź sobie, że wchodzisz w nowe życie, wypełnione imprezami, sportem, fascynującymi zajęciami i nowymi przyjaciółmi, ale także przeszkodami i wyzwaniami związanymi z poważną zmianą w życiu. Wyobraź sobie, że pracujesz ciężko przez lata, aby zostać przyjętym do college’u tylko po to, aby doświadczenie wyglądało zupełnie inaczej niż się spodziewałeś, w momencie, w którym masz stać się bardziej niezależny i wytyczyć ścieżkę dla swojej przyszłości.

Zmagałem się z depresją we wczesnych latach licealnych, ale byłem w stanie w większości przezwyciężyć ją do czasu ukończenia studiów, mówi Sam, który pochodzi z rodziny o niższych dochodach w?Południu i spędził jesień 2019 roku dostosowując się do kultury swojej elitarnej uczelni Massachusetts. Jednak kiedy całe ciało studenckie zostało nagle wysłane do domu w marcu 2020 roku, ta chmura depresji ponownie zstąpiła. Czułem się, jakbym stracił wszelkie poczucie połączenia, które tak bardzo starałem się stworzyć. Powrót do szkoły następnej jesieni z pewnością pomógł, ale depresja pozostała, wzbierając i płynąc przez całą pandemię, mówi. Jako ktoś, kto szuka kontroli nad swoją przyszłością, pandemia pozostawiła mnie w poczuciu całkowitej bezradności.

Historie takie jak ta C poczucie beznadziei, wzrost niepokoju, całkowita niepewność co do przyszłości C zostały usłyszane na kampusach uniwersyteckich przez całą pandemię. Nasi studenci stoją przed wyzwaniem, którego nie można było sobie wyobrazić jeszcze kilka lat temu, mówi dr Molly Ansari, asystentka profesora doradztwa na Uniwersytecie Bradley w Peorii, Il. Połączenie nauki na odległość, ograniczonych spotkań towarzyskich, opłakiwania utraty doświadczenia z college’u, które było oczekiwane, plus depresja i niepokój mogą być receptą na katastrofę.

Center for Collegiate Mental Health at Penn State (CCMH) przebadało 43 000 studentów, którzy szukali porady i zapytało ich, jak COVID negatywnie wpłynął na ich życie: 72% wymieniło problemy ze zdrowiem psychicznym, 68% stwierdziło, że zmniejszyło to motywację, 67% mówiło o samotności, a 60% opłakiwało utracone doświadczenia lub możliwości.

Wiek pełen wyzwań nawet w najlepszych czasach

Nie oznacza to, że pandemia COVID-19 jest wyłącznie odpowiedzialna za oszałamiające wskaźniki depresji i niepokoju wśród studentów: Nawet zanim ktokolwiek kiedykolwiek usłyszał o społecznym dystansie lub Zoomie, lata studiów były ciężkim czasem dla zdrowia psychicznego. Przejście do college’u może przynieść wiele nowych stresorów, takich jak życie niezależnie od rodziny, tworzenie nowych przyjaźni i relacji oraz stawianie czoła większym wyzwaniom akademickim, wskazuje Daniel Eisenberg, PhD, profesor zarządzania i polityki zdrowotnej na UCLA i współautor raportu Healthy Minds, który donosi, że wskaźniki depresji i objawów lękowych wśród studentów college’u znacznie wzrosły od 2011 r., podwajając się do 2019 r., i ponownie wzrastając podczas pandemii.

Najbardziej znaczące obawy, które widzieliśmy od studentów związane z pandemią, to doświadczanie utraty bliskich i trudności finansowe, dodaje. Ponadto zmiany w mózgu w okresie dojrzewania sprawiają, że lata nastoletnie to szczytowy moment na pojawienie się chorób psychicznych, w tym depresji, lęku i nadużywania substancji.

Szukają pomocy, ale jej nie znajdują

Dodając do pandemii kryzysu zdrowia psychicznego jest niezdolność wielu szkół wyższych do nadążania za rosnącym zapotrzebowaniem na usługi doradcze. Od małych, prywatnych uczelni do dużych szkół państwowych, gazety studenckie donoszą, że studenci znajdują wiele barier w dostępie do opieki nad zdrowiem psychicznym. Nowy raport CCMH wydany w styczniu okazało się, co nie jest zaskakujące, że ośrodki doradcze z największą liczbą studentów poszukujących opieki były w stanie zapewnić mniej sesji dla studentów w potrzebieCeven tych z? krytycznych obaw, takich jak myśli samobójcze i ocalałych z napaści seksualnychCthan kolegiów, które miały niższe caseloads. Możliwe, że ci studenci otrzymali pomoc poprzez doradztwo poza swoją uczelnią.

Sam relacjonuje, że zaczął spotykać się z terapeutą zapewnianym przez szkołę jesienią 2020 roku, kiedy wrócił na kampus. Z pewnością byli pomocni, ale było na nich takie zapotrzebowanie ze strony innych studentów, że spotkania były krótkie i nieczęste. Według raportu CCMH, średnia liczba sesji doradczych dla studentów w ośrodkach uniwersyteckich w zeszłym roku wynosiła 5,22, co pokazuje, że są one ustawione na krótkoterminowe wsparcie kryzysowe, ale nie długoterminową, ciągłą opiekę, której mogą potrzebować studenci z bardziej przewlekłymi problemami. W ciągu ostatnich dwóch dekad usługi doradcze w college’u doświadczyły dobrze udokumentowanego gwałtownego wzrostu zapotrzebowania na usługi, podczas gdy zdolność do leczenia rosnącej liczby studentów szukających opieki nie została równoważnie zwiększona, raport CCMH powiedział. Ten trend spowodował niepokój dla prawie wszystkich zainteresowanych i uogólnione twierdzenia, że instytucje doświadczają kryzysu zdrowia psychicznego.

Dodatkową komplikacją jest to, że kiedy student mieszka w jednym stanie i idzie na studia w innym, często musi przełączać się między dwoma terapeutami (którzy mogą nie być licencjonowani w obu stanach) i przełączać się między dostawcami, aby napisać recepty na antydepresanty lub inne leki.

Grace*, studentka z Południowej Dakoty, która uczęszcza do college’u na północnym wschodzie, mówi: Dostęp do usług zdrowia psychicznego był naprawdę trudny podczas pandemii, zwłaszcza gdy byliśmy poza kampusem. Miałam cotygodniowe spotkania z terapeutą w moim college’u, kiedy byłam pierwszoroczna, ale nie byłam w stanie kontynuować tych spotkań na odległość, kiedy wysłano nas do domu, i od tego czasu nie byłam w stanie rozpocząć regularnej terapii, pomimo moich najlepszych starań.

Pandemia ostatecznie ujawniła problem, który narastał w ciągu ostatniej dekady, mówi Eisenberg. Myślę, że pandemia uwypukliła to, co od wielu lat stanowiło poważne wyzwanie dla zdrowia publicznego: duża część studentów i ogólnie młodych ludzi doświadcza poważnych zaburzeń emocjonalnych, a nasze systemy wsparcia z trudem za nimi nadążają.

Nadzieja na przyszłość

Dobrą wiadomością jest to, że jak każdy, kto nauczył się chodzić na siłownię w masce lub uczestniczyć w przyjęciu urodzinowym przez Zoom, społeczność zdrowia psychicznego college’u uczy się dostosować, zbyt. Po trudnym początkowym okresie dostosowawczym, wiele ośrodków było w stanie zaoferować teleterapię przez wideokonferencję lub telefon, mówi Eisenberg. Wiele ośrodków zaoferowało również więcej opcji, takich jak samodzielnie prowadzone programy cyfrowe lub zawarło umowy z zewnętrznymi dostawcami teleterapii, aby udostępnić studentom dodatkowych doradców.

Kolejną pozytywną zmianą jest to, że w dzisiejszej kohorcie studentów college’u znacznie zmniejszyło się piętno wobec poszukiwania terapii lub przyjmowania leków psychiatrycznych. Z biegiem czasu, widzieliśmy spadek negatywnych postaw dotyczących leczenia zdrowia psychicznego, do punktu, gdzie teraz większość studentów zgłasza bardzo korzystne postawy, Eisenberg? mówi. Jest to siła dzisiejszego pokolenia studentów C wielu z nich jest bardzo zorientowany i wygodne z idei leczenia zdrowia psychicznego.

Jest to wyraźnie kryzys, który rozpoczął się przed pandemią COVID-19 i prawdopodobnie będzie trwał nawet wtedy, gdy cotygodniowe wymazy z nosa i maski na twarz w kolorach uczelni staną się reliktem przeszłości. Miejmy nadzieję, że lekcje, których się nauczyliśmy, doprowadzą do lepszych opcji dla studentów w kryzysie w przyszłości.

Rok później Randi w końcu poczuła się na tyle dobrze, by wrócić na kampus. Choć nadal bierze to dzień po dniu, ma nadzieję, że będzie lepiej. To, co naprawdę pomogło, to leki, terapia, wsparcie emocjonalne od mojej rodziny i psów, a także zanurzenie się w rzeczach, które kiedyś uwielbiałam robić, jak czytanie i pieczenie – mówi. Spędziłem dużo czasu w domu, budując dobre nawyki. Jak dotąd, moje obciążenie pracą w połączeniu z koncentracją na mindfulness wydaje się być zrównoważone.

*Ostatnie imiona zostały wstrzymane, aby chronić prywatność studentów.

Łatwe sposoby na zapobieganie ciąży: Oto co możesz zrobić

0

Opcje kontroli urodzeń są liczne, ale niektóre działają lepiej niż inne. Kluczem jest upewnienie się, że używasz ich we właściwy sposób. Oto, co możesz zrobić.

Oto, co możesz zrobić.

Rozważ stałą kontrolę urodzeń.

Najskuteczniejszą metodą kontroli urodzeń jest sterylizacja poprzez wazektomię lub podwiązanie jajowodów. Po tym zabiegu nie powinieneś już nigdy więcej martwić się o zajście w ciążę.

Jeśli jesteś kobietą, możesz poddać się podwiązaniu jajowodów. Możesz również usłyszeć, że nazywa się to podwiązaniem jajowodów. Lekarz zamyka jajowody, aby plemniki i jaja nie mogły się spotkać. Jest to zabieg wykonywany tego samego dnia w szpitalu lub w ośrodku ambulatoryjnym.

Jeśli jesteś mężczyzną, możesz poddać się wazektomii. W ramach procedury ambulatoryjnej lekarz przecina i uszczelnia przewody przenoszące spermę, aby nie mogła ona dostać się do Twojego nasienia. Obie metody działają niemal w 100% przypadków.

Wypróbuj długo działające odwracalne środki antykoncepcyjne.

Jeśli nie jesteś gotowa na stałą kontrolę urodzeń, wypróbuj długo działające, odwracalne środki antykoncepcyjne (LARC). Uwalniają one z czasem hormon zwany progestyną. Powoduje on zagęszczenie śluzu w szyjce macicy, dzięki czemu plemniki nie mogą się do niej dostać, a także zatrzymuje owulację. Opcje obejmują:

  • Implanty: Lekarz umieszcza ten mały pręcik pod skórą ramienia. Trwa on 3 lata.

  • IUD: Lekarz umieszcza to małe urządzenie w kształcie litery T w macicy. W zależności od tego, którą z nich wybierzesz, może ona działać przez 3 lata lub 10 lat.

Zakładaj prezerwatywy prawidłowo.

Prezerwatywy chronią zarówno przed ciążą jak i chorobami wenerycznymi. Ale jeśli nie używasz ich we właściwy sposób, nie działają tak dobrze.

Aby prawidłowo założyć prezerwatywę:

  • Ostrożnie otwórz opakowanie.

  • Umieść końcówkę nad swoim wzwiedzionym penisem, ze zwiniętym brzegiem na zewnątrz.

  • Naciśnij delikatnie, aby usunąć powietrze z końcówki

  • Zwiń go w dół, aż pokryje całego penisa.

Zdejmij ją od razu po seksie. Przytrzymaj jego podstawę zanim go zdejmiesz. Wyrzuć ją do śmieci.

Wybierz odpowiednią prezerwatywę.

Jeśli prezerwatywa jest zbyt mała, może pęknąć. Jeśli jest za duża, może spaść.

Używaj prezerwatyw prawidłowo.

Aby uniknąć problemów:

  • Przechowuj prezerwatywy w chłodnym, suchym miejscu.

  • Wyrzuć je po upływie terminu ważności.

  • Sprawdź, czy nie ma małych rozdarć lub dziur.

  • Nie używaj ich ponownie.

  • Wybierz lateks, który jest mniej podatny na złamania.

  • Unikaj prezerwatyw nasmarowanych, które szybciej tracą ważność.

  • W przypadku prezerwatyw lateksowych używaj wyłącznie lubrykantów na bazie wody. Unikaj produktów na bazie oleju, takich jak wazelina, olejki do masażu i balsamy, które mogą uszkodzić prezerwatywy.

Nie pomijaj dawki pigułki antykoncepcyjnej.

Pigułki antykoncepcyjne, czyli doustne środki antykoncepcyjne, działają, jeśli przyjmujesz je codziennie o tej samej porze. Jeśli pominiesz jedną dawkę, istnieje większe prawdopodobieństwo zajścia w ciążę. Pigułka zawiera mieszankę progesteronu i estrogenu. Hormony te zagęszczają śluz w szyjce macicy, hamują owulację i zmieniają wyściółkę macicy, dzięki czemu nie można zajść w ciążę.

Jeśli zapomnisz wziąć tabletkę, postępuj zgodnie z instrukcjami na swojej recepcie. Znajdziesz tam informację, jak przyjąć dawkę uzupełniającą, w zależności od tego, kiedy i ile tabletek pominęłaś. W międzyczasie stosuj zapasową kontrolę urodzeń.

Zamień tabletki na zastrzyki, plastry lub pierścienie.

Jeśli nie możesz wyrobić sobie nawyku codziennego przyjmowania pigułek, wypróbuj krótko działającą metodę hormonalną, o której nie musisz pamiętać tak często:

  • Zastrzyk. Lekarz daje ci zastrzyk z progestyny, który dostajesz w ramię lub w tył głowy co 3 miesiące.

  • Plaster. Nosi się plaster, który wprowadza progestynę i estrogen do krwiobiegu. Co tydzień przez 3 tygodnie będziesz zakładać nowy. Kiedy zdejmiesz ostatni z nich na początku 4 tygodnia, będziesz miała okres. W tym tygodniu nie będziesz już nosić plastra.

  • Pierścień: Pierścień ten wkłada się do pochwy. Uwalnia on progestynę i estrogen. Nosisz go przez 3 tygodnie i wyjmujesz na początku 4 tygodnia. Podobnie jak w przypadku plastra, wtedy też pojawia się miesiączka.

Poznaj zasady stosowania diafragmy.

Jeśli używasz membrany, upewnij się, że używasz jej prawidłowo.

  • Najpierw zastosuj środek plemnikobójczy.

  • Unikaj kremów i galaretek na bazie oleju.

  • Sprawdzaj często, czy nie ma w nim dziur, rozdarć i przecieków.

  • Po włożeniu sprawdzić umiejscowienie.

    • Jeśli nie czujesz szyjki macicy przez kopułkę, oznacza to, że jest ona nie na miejscu. Wyjmij ją i włóż ponownie.

    • Jeśli jest powyżej kości łonowej, zrób to ponownie.

    • Jeśli wypada podczas kaszlu, siadania lub chodzenia, należy go wymienić.

Miej pod ręką antykoncepcję awaryjną.

Jeśli masz problem, np. pęknie Ci prezerwatywa, lub jeśli uprawiasz seks bez zabezpieczenia, możesz uniknąć ciąży stosując awaryjną pigułkę antykoncepcyjną, zwaną również pigułką „rano po”. Zapobiega ona lub opóźnia owulację.

Jeśli czekać zbyt długo, to może nie być działać tak dobrze. Musisz ją wziąć w ciągu 72 lub 120 godzin od uprawiania seksu, w zależności od tego, jaką pigułkę wybierzesz. Im wcześniej ją zażyjesz, tym większe prawdopodobieństwo, że zadziała.

Wkładka wewnątrzmaciczna może być również stosowana jako antykoncepcja awaryjna do 5 dni po odbyciu niezabezpieczonego stosunku.

Śledź swoją owulację.

Śledzenie swojego miesięcznego cyklu płodności może pomóc Ci w zapobieganiu ciąży. Jeśli dowiesz się, w które dni jesteś płodna, korzystając z takich narzędzi jak podstawowa temperatura ciała, śluz szyjkowy i kalendarz, możesz unikać seksu, aby zmniejszyć prawdopodobieństwo zajścia w ciążę.

Ale nie jest tak łatwo to zrobić. Cykl każdej kobiety jest inny i potrzeba czasu, aby go właściwie zrozumieć. Naturalne planowanie rodziny jest najmniej skuteczną metodą kontroli urodzeń. Większość lekarzy sugeruje wypróbowanie innej opcji.

Co musisz wiedzieć o kontroli urodzeń, jeśli jesteś osobą transpłciową lub niebinarną

0

Bez względu na to, gdzie jesteś na spektrum płci, możesz potrzebować kontroli urodzeń, zwłaszcza jeśli istnieje szansa, że zajdziesz w ciążę, a nie próbujesz. Dowiedz się, jakie są dostępne rodzaje kontroli urodzeń i co może być dla ciebie najlepsze.

Opcje kontroli urodzeń dla osób transpłciowych i niebinarnych

Madeline Laguaite

Niezależnie od tego, gdzie się znajdujesz na spektrum płci – czy jesteś transgenderowa (trans), niebinarna, genderqueer czy gender nonconforming – możesz potrzebować kontroli urodzeń, zwłaszcza jeśli istnieje szansa, że możesz zajść w ciążę, a nie próbujesz.

Nawet jeśli stosujesz terapię hormonalną potwierdzającą płeć – rodzaj leczenia, które pomaga wyrównać twoje cechy płciowe z twoją tożsamością płciową – nie działa ona zbyt dobrze jako kontrola urodzeń. Jeśli masz jajniki i macicę i uprawiasz seks dopochwowy z kimś, kto ma jądra i penisa, możesz zajść w ciążę.

Istnieją jednak inne powody, dla których możesz stosować kontrolę urodzeń (możesz usłyszeć, że nazywa się to antykoncepcją). Na przykład dysforia płciowa – uczucie, kiedy Twoja płeć nie odpowiada płci, którą przypisano Ci przy urodzeniu – może się pogorszyć, jeśli jesteś osobą nieparzystą lub trans-mężczyzną i zaczniesz miesiączkować. Niektóre opcje kontroli urodzeń mogą zmniejszyć lub zatrzymać miesiączkę.

Wszystkie opcje kontroli urodzeń, których używają osoby cisgender, są dostępne dla osób niebinarnych i trans. Mimo to, niektóre są lepsze od innych, w zależności od innych leków, które możesz brać.

Jeśli chodzi o pacjentki bez innych czynników ryzyka, każda opcja jest dostępna, mówi Beth Cronin, MD, położnik-ginekolog w Providence, RI. Wszystko zależy od tego, jakie są Twoje cele i z jakimi efektami ubocznymi chcesz lub możesz żyć.

Właśnie w tym zakresie pomocne może być doradztwo w zakresie antykoncepcji.

Jeśli chcesz uniknąć ciąży, poradnictwo antykoncepcyjne może pomóc w dopasowaniu środka antykoncepcyjnego do Twoich wartości związanych z planowaniem rodziny i celów reprodukcyjnych – mówi dr Adam Bonnington, położnik-ginekolog z San Francisco.

Kto potrzebuje kontroli urodzeń?

Nie wszystkie osoby transseksualne decydują się na zmianę za pomocą operacji potwierdzającej płeć lub leczenia hormonalnego. Należy wcześniej omówić decyzje dotyczące rodzicielstwa i płodności ze swoim partnerem.

Lekarze zalecają kontrolę urodzeń dla większości transseksualnych mężczyzn i kobiet oraz osób niebinarnych, które uprawiają seks waginalny i nie chcą zajść w ciążę.

Osoby transpłciowe

Jeśli youre transgender mężczyzna lub nonbinary, masz seks pochwy i havent miał histerektomii lub dwustronnej oophorectomy (gdzie lekarz usuwa swoje jajowody i jajniki), należy użyć kontroli urodzeń. Terapia testosteronem (T) – leczenie, które ogranicza cechy kobiece i wydobywa męskie – nie zapobiega ciąży.

Ludzie często myślą, że jeśli nie mają okresu, to nie mogą zajść w ciążę. Jest to mało prawdopodobne, ale nie niemożliwe, mówi Cronin. Zazwyczaj doradzamy pacjentkom, że jeśli biorą T i uprawiają ten rodzaj seksu, mogą zajść w ciążę i powinny stosować antykoncepcję.

Jeśli jesteś transseksualna, bierzesz testosteron i chcesz zajść w ciążę, będziesz musiała przestać go brać.

Osoby transpłciowe

Niektóre transseksualne kobiety lub osoby niebinarne otrzymują terapię estradiolową – leczenie, które wywołuje zmiany w twoim ciele spowodowane przez żeńskie hormony. Może to pomóc w dostosowaniu cech fizycznych twojego ciała do twojej tożsamości płciowej, ale nie zadziała jako kontrola urodzeń, jeśli uprawiasz seks waginalny. Terapia hormonalna również nie będzie działać, ponieważ nie zatrzymuje całkowicie spermy, którą produkujesz.

Rodzaje terapii hormonalnych, które nie są metodami kontroli urodzeń obejmują:

  • octan cyproteronu

  • Finasteryd

  • Analogi hormonu uwalniającego gonadotropinę (GnRH)

Jeśli nie przeszedłeś wazektomii (lekarz wycina i uszczelnia przewody przenoszące plemniki) lub orchidektomii (lekarz usuwa jądra), upewnij się, że Twoja partnerka stosuje środki antykoncepcyjne, jeśli uprawiasz seks dopochwowy i nie chcesz zajść w ciążę.

Rodzaje środków antykoncepcyjnych i sposób ich stosowania

Sposób stosowania środków antykoncepcyjnych zależy od metody, którą wybierzesz Ty i Twój partner.

Typ, który jest odpowiedni dla Ciebie, może nie być odpowiedni dla kogoś innego.

Rzeczy, które mogą wpłynąć na Twoje decyzje to:

  • łatwość użytkowania

  • Ile to kosztuje

  • Możliwe skutki uboczne

  • Nieporozumienia, które masz na ten temat

  • Rzeczy, które utrudniają uzyskanie kontroli urodzeń

  • Dyskryminacja

  • Twoje relacje z lekarzem

Zawsze rozmawiaj z lekarzem, zanim dodasz coś nowego do swojej diety.

Prezerwatywy

Prezerwatywy są popularną formą kontroli urodzeń, ale nie są w 100% skuteczne w zapobieganiu ciąży. Jeśli używasz prezerwatyw, wiedz, że istnieje szansa, że Ty lub Twój partner możecie zajść w ciążę. Jeśli używasz ich we właściwy sposób za każdym razem, istnieje 2% szans, że mogą zawieść. Typowy odsetek niepowodzeń wśród osób używających prezerwatyw wynosi około 18%. Możesz stosować prezerwatywy wraz z kontrolą urodzeń, aby chronić się przed chorobami wenerycznymi.

IUDs

Inną opcją jest niehormonalne miedziane urządzenia wewnątrzmaciczne (można usłyszeć je o nazwie Cu-IUDs). Są one całkowicie bezpieczne w użyciu i nie wchodzą w interakcje z żadnymi terapiami hormonalnymi, które możesz otrzymać, jeśli jesteś osobą nieparzystą lub mężczyzną trans. Ale mogą wystąpić efekty uboczne, których nie chcesz, takie jak plamienie z pochwy (gdzie theres tylko trochę krwi) i krwawienie.

Metody wyłącznie progestagenowe

Jeśli chcesz stosować metody kontroli urodzeń oparte wyłącznie na progestagenie – takie jak systemy wewnątrzmaciczne z lewonorgestrelem (IUS), implanty, zastrzyki lub pigułki – porozmawiaj o tym najpierw z lekarzem. Niektórzy lekarze nie sądzą, że wpłynie to na leczenie hormonalne, które możesz otrzymać, jeśli jesteś transseksualna lub niebinarna, ale inni nie zalecają tego.

Zastrzyki lub IUS mogą pomóc Ci zatrzymać lub zmniejszyć krwawienie z pochwy.

Jeśli chcesz uniknąć krwawienia, możesz wybrać metodę taką jak implant z samą progestyną, system wewnątrzmaciczny lub zastrzyk, mówi Bonnington.

Złożone hormonalne środki antykoncepcyjne (CHC)

Transgenderowi mężczyźni i osoby niebinarne, które są w trakcie leczenia testosteronem, nie powinny stosować złożonych hormonalnych środków antykoncepcyjnych (CHC) – plastrów, pigułek lub pierścienia dopochwowego – które zawierają estrogen i progestagen. To dlatego, że CHC zawiera estrogen, który może potencjalnie zakłócać działanie testosteronu.

Jeśli miałeś top chirurgii (gdzie chirurg usuwa tkanki piersi, aby stworzyć bardziej męską klatkę piersiową), leki z estrogenem, jak tabletki antykoncepcyjne, plastry lub pierścień, może powodować tkliwość piersi lub bolesność. Niektóre osoby zauważają wzdęcia i podobne rzeczy, ale to naprawdę zależy od osoby, mówi Cronin.

Bardziej trwałe opcje

Istnieją również bardziej trwałe formy kontroli urodzeń. Każdy z partnerów może poddać się wazektomii lub podwiązaniu jajowodów (gdzie chirurg wiąże, przecina lub blokuje jajowody). Obie procedury pomogą zapobiec poczęciu.

Jak rozmawiać z lekarzem i apteką

Według jednego z ostatnich badań około 56% lesbijek, gejów i osób biseksualnych oraz 70% osób transseksualnych twierdzi, że doświadczyło dyskryminacji podczas poszukiwania opieki zdrowotnej.

Czasami najlepszym sposobem na znalezienie usługodawców przyjaznych dla osób LGBTQ jest słowo od rodziny lub przyjaciół, mówi Cronin. Lokalne organizacje LGBTQ często mają listę usługodawców, do których kierują swoich pacjentów, dodaje Bonnington.

Oznaki, że świadczeniodawca jest przyjazny osobom LGBTQ, to między innymi:

  • Wyraźnie umieszczony znak z zasadami niedyskryminacji, które obejmują ochronę tożsamości i ekspresji płciowej

  • poczekalnia z broszurami edukacyjnymi, czasopismami lub plakatami na temat zdrowia osób transpłciowych

  • Łazienki oznaczone jako przeznaczone dla wszystkich płci

  • Formularze wstępne, w których należy podać prawidłowe imię, zaimki, tożsamość płciową i płeć przypisaną przy urodzeniu

  • Świadczeniodawcy, którzy umieszczają swoje zaimki na plakietkach z nazwiskami

Jednak, jak mówi, nie są to gwarancje, że dany świadczeniodawca lub klinika jest przyjazna osobom LGBTQ.

Inne powody, dla których warto stosować środki antykoncepcyjne

0

Tak, tabletki antykoncepcyjne mogą pomóc w zapobieganiu ciąży. Mogą one również leczyć wiele problemów związanych z hormonami i oferują inne korzyści zdrowotne. Dowiedz się więcej w tym pokazie slajdów od lekarza.

1/10

Pigułki antykoncepcyjne, czyli doustne środki antykoncepcyjne, są zazwyczaj połączeniem stworzonych przez człowieka wersji hormonów progesteronu i estrogenu. Mogą one pomóc w leczeniu różnych problemów związanych z hormonami, a nawet istnieją dowody na to, że oferują również inne korzyści zdrowotne. Chociaż wielu lekarzy przepisuje pigułki, inne formy antykoncepcji hormonalnej, takie jak plastry, pierścienie dopochwowe i wkładki wewnątrzmaciczne (IUD) również mogą być skuteczne.

PMS i PMDD

2/10

Około trzy czwarte kobiet staje się drażliwych, złych lub spiętych w okolicach miesiączki. Jest to znane jako PMS. Około 8% kobiet ma ciężką wersję znaną jako PMDD.

Twój lekarz może powiedzieć Ci, abyś pominęła tydzień tabletek hormonalnych, które zwykle są dołączane do tabletek antykoncepcyjnych i rozpoczęła nowe opakowanie. Biorąc pigułki hormonalne w sposób ciągły, nie będziesz miała okresu — i zmian, które wpływają na Twój nastrój.

Migreny

3/10

Wiele rzeczy może wywołać te bóle głowy, ale zmiana poziomu estrogenów i progesteronu może je pogorszyć. Możesz mieć więcej migren przed lub podczas miesiączki, prawdopodobnie z powodu spadku estrogenów. Lekarz może zasugerować, abyś nadal brała tabletki antykoncepcyjne, abyś nie dostała okresu, lub użyła plastra z estrogenem podczas okresu, aby utrzymać stały poziom tego hormonu.

Bolesne miesiączki

4/10

Intensywne skurcze mogą oznaczać, że cierpisz na chorobę zwaną dysmenorrhea. Ból jest spowodowany substancją chemiczną, która powstaje w macicy i wywołuje skurcze mięśni. Lekarz może zalecić przyjmowanie tabletek antykoncepcyjnych lub stosowanie plastrów lub pierścieni, aby zapobiec uwolnieniu jajeczka, zwanemu owulacją. W ten sposób Twoja macica wytwarza mniej powodującej ból substancji chemicznej, prostaglandyny.

Trądzik

5/10

Nie są one przeznaczone do leczenia trądziku, ale tabletki antykoncepcyjne obniżają poziom „męskich” hormonów wytwarzanych przez jajniki, które mogą prowadzić do problemów skórnych. Musisz współpracować z lekarzem, aby znaleźć pigułkę z odpowiednią dla Ciebie kombinacją leków. Może upłynąć kilka tygodni lub miesięcy, zanim zauważysz rezultaty.

Nieregularne i obfite miesiączki

6/10

Kiedy Twój organizm nie wytwarza wystarczającej ilości progesteronu, możesz mieć długie przerwy między miesiączkami. W ten sposób wyściółka macicy może się odbudować, a Ty będziesz bardzo krwawić, kiedy w końcu zaczniesz. Przyjmowanie połączonych tabletek antykoncepcyjnych może uregulować Twój cykl. Zawarta w nich wersja progesteronu pomaga również utrzymać cieńszą wyściółkę macicy. Lekarz może przepisać „mini pigułkę” zawierającą wyłącznie progesteron, którą będziesz przyjmować stale, aby zmniejszyć lub nawet zatrzymać krwawienie.

Endometrioza

7/10

To bolesne schorzenie występuje, gdy komórki, które wyglądają jak te, które normalnie wyściełają wnętrze macicy, zwane endometrium, rozrastają się w innych obszarach miednicy, w tym w jajnikach i jelitach. Tabletki antykoncepcyjne wpływają na tę tkankę poza macicą w taki sam sposób, jak wewnątrz. Ograniczają jej gromadzenie się, dzięki czemu mniej Cię boli.

PCOS

8/10

Nie można wyleczyć zespołu policystycznych jajników, ale można leczyć objawy, takie jak nieregularne lub utracone miesiączki, trądzik i nadmierny wzrost włosów. Hormony zawarte w tabletkach antykoncepcyjnych mogą pomóc zresetować nierównowagę „męskich” i „żeńskich” hormonów, która powoduje te problemy u kobiet cierpiących na tę przypadłość.

Inne korzyści zdrowotne

9/10

Ponieważ tabletki antykoncepcyjne ograniczają ilość krwawień podczas miesiączki, możesz być mniej narażona na anemię, czyli niski poziom czerwonych krwinek. Zostały one również powiązane z niższym wskaźnikiem zachorowań na raka jajnika i macicy.

Skutki uboczne i ryzyko

10/10

Większość kobiet nie ma problemów z przyjmowaniem środków antykoncepcyjnych, ale mogą wystąpić nieregularne miesiączki, zmiany nastroju i wagi, zwłaszcza w pierwszych miesiącach. Chociaż rzadziej, możliwe są również zakrzepy krwi. Pigułki te zostały również powiązane z wyższym ryzykiem wystąpienia raka piersi i szyjki macicy. Porozmawiaj z lekarzem o najlepszej formie kontroli urodzeń, aby bezpiecznie rozwiązać swoje problemy.

Leki, które mogą zakłócać działanie pigułek antykoncepcyjnych

0

Lekarz wyjaśnia, które leki mogą zmniejszyć skuteczność pigułki i innych rodzajów hormonalnej kontroli urodzeń.

Pigułka – i niektóre inne rodzaje kontroli urodzeń, takie jak plaster, pierścień lub zastrzyki – zazwyczaj zawierają żeńskie hormony płciowe estrogen i progestynę. Powstrzymują one jajeczka przed opuszczeniem jajników, więc nie zajdziesz w ciążę. Ale niektóre leki nie pozwalają hormonom wykonywać swojej pracy. Jeśli zażywasz je w tym samym czasie co środki antykoncepcyjne, możesz nie mieć takiej ochrony, jak myślisz.

Antybiotyki

W większości przypadków nie musisz się martwić o przyjmowanie tych leków. Lekarze przepisują je w celu leczenia wszelkiego rodzaju infekcji wywołanych przez bakterie, takich jak zapalenie płuc, trądzik czy infekcje dróg moczowych (UTI). Wspólne antybiotyki obejmują penicylinę i amoksycylinę.

Jak dotąd jedynym antybiotykiem, który jak wykazały badania, zaburza kontrolę urodzeń, jest rifampina (Rifadin), lek stosowany w leczeniu gruźlicy.

Rifampina powoduje nieregularne miesiączki. Podnosi ryzyko, że możesz zajść w ciążę, nawet jeśli stosujesz kontrolę urodzeń we właściwy sposób.

Poza ryfampiną, bezpiecznie jest przyjmować tabletki antykoncepcyjne w tym samym czasie co antybiotyki, bez stosowania również metody rezerwowej.

Leki przeciw HIV

Niektóre leki stosowane w leczeniu HIV mogą zakłócać działanie pigułki. Należą do nich:

  • Darunawir (Prezista)

  • Efawirenz (Sustiva)

  • Lopinawir/rytonawir (Kaletra)

  • Nevirapina (Viramune)

Inne leki na HIV mogą być w porządku. Porozmawiaj z lekarzem o tym, jaki lek jest dla Ciebie najlepszy.

Leki przeciwgrzybicze

Dwa główne, na które należy uważać to gryzeofulwina (Gris-PEG) i ketokonazol (Extina, Nizoral, Xolegel).

Gryzeofulwina jest stosowana w leczeniu zakażeń skóry, takich jak stopa sportowca i swędzenie jock. Ketokonazol jest stosowany głównie wtedy, gdy inne leki przeciwgrzybicze nie są dostępne lub nie zadziałały.

Naukowcy uważają, że ryzyko wpływu leków przeciwgrzybiczych na tabletki antykoncepcyjne jest niewielkie, więc należy skonsultować się z lekarzem.

Leki przeciwpadaczkowe

Niektóre z tych leków zwiększają rozkład hormonów zawartych w tabletkach antykoncepcyjnych. Może to spowodować, że będą one mniej skuteczne. Do leków tych należą:

  • Karbamazepina (Carbatrol, Epitol, Equetro, Tegretol)

  • Felbamat (Felbatol)

  • Okskarbazepina (Trileptal)

  • Fenobarbital (Luminal)

  • Fenytoina (Dilantin, Phenytek)

  • Primidon (Mysoline)

  • Topiramat (Topamax)

Należy pamiętać o stosowaniu innej formy kontroli urodzeń (takiej jak wkładka wewnątrzmaciczna, diafragma lub prezerwatywa) podczas przyjmowania leków przeciwpadaczkowych.

Leki antykoncepcyjne nie będą miały wpływu na działanie leków przeciwpadaczkowych.

Modafinil (Provigil)

Jest to środek stymulujący stosowany zazwyczaj w leczeniu objawów zaburzeń snu, takich jak narkolepsja i bezdech senny. Badania wykazują, że zmniejsza on skuteczność działania pigułki. Podczas stosowania modafinilu (Provigil) oraz przez miesiąc po jego odstawieniu należy stosować inną formę kontroli urodzeń.

Środki ziołowe

Wiele z nich nie łączy się dobrze z tabletkami antykoncepcyjnymi. Niektóre, których powinnaś unikać:

Dziurawiec.

Niektórzy stosują go w leczeniu łagodnej do umiarkowanej depresji i zaburzeń snu. W jednym z badań wykazano, że kobiety, które przyjmowały jednocześnie tabletki antykoncepcyjne i dziurawiec, miały wyższy odsetek krwawień przełomowych i zwiększony rozkład estrogenów w organizmie, czyli oznaki, że środki antykoncepcyjne mogą nie działać tak dobrze, jak powinny.

Inne leki ziołowe, które mogą wpływać na to, jak dobrze działają Twoje tabletki antykoncepcyjne to:

  • Saw palmetto.

    Niektórzy próbowali go na wypadanie włosów.

  • Alfalfa.

    Stosowana przy problemach z nerkami, pęcherzem i prostatą.

  • Tabletki z czosnkiem.

    Niektórzy ludzie biorą je na wysokie ciśnienie krwi, wysoki poziom cholesterolu i inne choroby serca i krwi.

  • Siemię lniane.

    Stosuje się go przy problemach z trawieniem, takich jak silne zaparcia i zespół jelita drażliwego.

Implant a wkładka wewnątrzmaciczna dla kontroli urodzeń: Jaka jest różnica?

0

Wkładki wewnątrzmaciczne i implanty są bardzo bezpieczne i skuteczne w kontroli urodzeń. Istnieją jednak pewne kluczowe różnice w ich działaniu. Dowiedz się, jak się je otrzymuje, jak długo działają i jakie są skutki uboczne.

Są one nazywane długo działającymi odwracalnymi środkami antykoncepcyjnymi (LARC). Te metody typu „dopasuj i zapomnij” działają przez lata, a po ich założeniu nie trzeba robić nic więcej, aby zapobiec ciąży.

Jak bardzo są podobne

Zarówno wkładki wewnątrzmaciczne, jak i implanty są bardzo skuteczne – w pierwszym roku ich stosowania szansa na zajście w ciążę wynosi mniej niż 1 na 100. Porównaj to z prawie 10 na 100 kobiet, które zachodzą w ciążę w pierwszym roku stosowania tabletek antykoncepcyjnych.

Implanty i IUD są podobne także pod innymi względami. Lekarz lub pielęgniarka musi je założyć i wyjąć – nie możesz tego zrobić sama. Obie są odwracalne – możesz zajść w ciążę zaraz po ich usunięciu. Są droższe na początku niż inne rodzaje kontroli urodzeń, ale koszt ten wyrównuje się z czasem.

Ponadto, żadna z tych metod nie zapobiega chorobom przenoszonym drogą płciową (STD).

Jak się porównują

Wkładka domaciczna to niewielkie urządzenie w kształcie litery T, które umieszcza się wewnątrz macicy. Istnieją dwa rodzaje: hormonalna i miedziana.

Wkładka hormonalna uwalnia do organizmu hormon progestyny. Zapobiega ona ciąży, sprawiając, że śluz w kanale szyjki macicy jest zbyt gęsty, aby plemniki mogły się przez niego przedostać, powstrzymując jajniki przed uwalnianiem jajeczek oraz uniemożliwiając zapłodnionemu jaju przyczepienie się do wyściółki macicy. Miedziana wkładka wewnątrzmaciczna jest owinięta cienkim drutem miedzianym, który jest toksyczny dla plemników. Zapobiega ona również zagnieżdżeniu się zapłodnionego jaja w macicy.

Implant hormonalny to niewielka rurka wielkości zapałki, którą umieszcza się pod skórą ramienia. Uwalnia on niewielką ilość progestyny, która powstrzymuje jajniki przed uwalnianiem jajeczek i sprawia, że śluz w szyjce macicy jest zbyt gęsty, aby plemniki mogły się przez niego przedostać.

Jak długo działają?

Wkładka hormonalna działa przez 3-5 lat, w zależności od marki. Wkładka miedziana działa do 10 lat. Implant działa do 3 lat.

Jak szybko zaczynają działać?

Wkładki miedziane zaczynają działać zaraz po ich założeniu. Wkładka hormonalna zadziała od razu, jeśli założysz ją w ciągu pierwszych 7 dni miesiączki. W przeciwnym razie może upłynąć do 7 dni, aby zapobiec ciąży.

Implant działa od razu, jeśli założysz go w ciągu pierwszych 5 dni miesiączki. Jeśli wszczepisz go po tym czasie, będziesz musiała używać prezerwatyw przez co najmniej 7 dni, aby uniknąć zajścia w ciążę.

Jak się je zakłada?

Przed założeniem wkładki domacicznej lekarz przeprowadzi badania na obecność chorób wenerycznych. Założenie wkładki, gdy masz STD może spowodować zapalenie miednicy, poważną infekcję. Lekarz może również sprawdzić, czy nie jesteś w ciąży.

Pielęgniarka lub lekarz użyje specjalnego narzędzia, aby umieścić IUD przez otwór w szyjce macicy i do macicy. Trwa to zwykle zaledwie kilka minut. Możesz mieć skurcze, ale tylko przez minutę lub dwie. Wkładka ma dołączone sznurki, które Twój lekarz może wykorzystać do jej późniejszego usunięcia.

Aby wprowadzić implant do ramienia, lekarz najpierw wstrzyknie lek, który znieczuli miejsce, w którym ma się on znaleźć. Następnie za pomocą specjalnego urządzenia umieści implant pod skórą. Trwa to tylko kilka minut i nie wymaga zakładania szwów. Lekarz poinformuje Cię również, jak dbać o skórę w tym miejscu w ciągu kilku dni po wszczepieniu implantu.

Zazwyczaj nie widać implantu pod skórą, ale można go wyczuć palcami. Miejsce to może być obolałe przez kilka dni i mogą pojawić się siniaki.

Skutki uboczne

Po otrzymaniu hormonalnej wkładki wewnątrzmacicznej, skurcze mogą boleć mniej i okres może być lżejszy. Efekty uboczne, takie jak nieregularne miesiączki i plamienia między okresami mogą się zdarzyć, ale zazwyczaj ustępują w ciągu 3 do 6 miesięcy. Wkładki miedziane mogą powodować obfite krwawienie, skurcze i krwawienie między miesiączkami.

Implanty mogą sprawić, że miesiączka będzie bardzo lekka lub zniknie, a także złagodzić skurcze i ból. Najczęstszym skutkiem ubocznym jest plamienie w ciągu pierwszych 6 do 12 miesięcy. Inne efekty uboczne, takie jak bóle głowy, przyrost wagi i zmiany nastroju mogą się zdarzyć, ale nie są zbyt częste.

Obfite krwawienie nie jest normalne w przypadku implantu. Jeśli tak się stanie, należy kontrolować ilość używanych podpasek lub tamponów i natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Bezpieczeństwo

Prawie wszystkie kobiety mogą bezpiecznie używać IUDs i implantów, w tym nastolatki i kobiety, które nie miały dziecka. Niektóre warunki, jednak, sprawiają, że IUDs i implanty niebezpieczne dla Ciebie, aby użyć.

Nie używaj żadnego z tych rodzajów wkładek, jeśli:

  • Masz krwawienia z pochwy, gdy nie masz miesiączki

  • Masz raka szyjki macicy lub macicy

  • Ma AIDS

  • Są w ciąży lub chcą zajść w ciążę

  • Mają raka piersi

  • Mają nowotwory wątroby

  • Choroby wątroby

  • Zwiększone ryzyko chorób przenoszonych drogą płciową (STD)/zapalenia narządów miednicy (PID)

  • Nieprawidłowa anatomia macicy

Nie stosuj implantu hormonalnego, jeśli:

  • Jesteś w ciąży

  • Mają chorobę wątroby

  • Miał raka piersi

  • Krwawienie z pochwy, które nie jest miesiączką

Jakie problemy mogą wystąpić?

Problemy po założeniu wkładki wewnątrzmacicznej są naprawdę rzadkie, ale mogą się zdarzyć. Wkładka może przebijać się przez ścianę macicy. Jeśli stanie się to w momencie zakładania wkładki, lekarz może to od razu naprawić. Jeśli nie jest to naprawione od razu, IUD może uszkodzić pobliskie narządy, więc będzie musiał być usunięty.

W rzadkich przypadkach, można zajść w ciążę podczas korzystania z IUD. Theres większe szanse, że możesz mieć ciążę pozamaciczną, kiedy dziecko rozwija się poza macicą. Jest to nagły przypadek medyczny. Zadzwoń do lekarza natychmiast, jeśli masz ostry lub skurczowy ból w dole brzucha, który trwa dłużej niż kilka minut.

Wkładka wewnątrzmaciczna może wyjść sama, a ty możesz nie czuć, że to się dzieje. Skontaktuj się z lekarzem, jeśli:

  • Nie można wyczuć włókien wkładki domacicznej

  • Wyczuwalna obecność wkładki wewnątrz szyjki macicy

  • Płyn lub nieprzyjemny zapach wydobywający się z pochwy

  • Masz uporczywy ból

Czasami implant może przemieszczać się wewnątrz ramienia lub zacząć z niego wychodzić, zazwyczaj w pierwszym miesiącu po otrzymaniu implantu. Jeśli zauważysz, że implant wychodzi, natychmiast zacznij stosować inną metodę kontroli urodzeń i jak najszybciej udaj się do lekarza.

Jak się je usuwa?

W zależności od rodzaju, który masz, upewnij się, aby zobaczyć twój dostawca opieki zdrowotnej, aby mieć swój IUD usunięte, gdy jego czas (3 do 5 lat dla hormonalnych i 10 lat dla miedzi).

Jeśli masz implant, umów się na wizytę po 3 latach, aby lekarz wyjął implant.

Po usunięciu wkładki domacicznej lub implantu możesz w tym czasie założyć nową, jeśli chcesz.

Porównanie kosztów

Być może nie będziesz musiała płacić za żadną z nich. Kliniki planowania rodziny zazwyczaj zapewniają implant, wkładkę domaciczną lub inną formę bezpiecznej kontroli urodzeń za niewielką lub zerową opłatą.

Twoja firma ubezpieczeniowa może pokryć część lub całość kosztów kontroli urodzeń, choć może to obejmować opcje implantów lub wkładek wewnątrzmacicznych. Zadzwoń do swojego ubezpieczyciela, aby się upewnić.

Jeśli płacisz sama, spodziewaj się około 1000 dolarów za implant plus kilkaset dolarów, aby go umieścić. Raz w, to może trwać do 5 lat. Może być również opłata kilkaset dolarów, aby usunąć implant.

IUD może być tak dużo, jak 1300 dolarów, w zależności od rodzaju. Ponieważ oba rodzaje mogą trwać przez wiele lat, koszt sprawdza się mniej więcej tak samo, jak metody, które wziąć lub zmienić częściej, jak pigułka lub pierścień.

Co mam zrobić, jeśli moje leki na dwubiegunówkę nie działają?

0

Co zrobić, jeśli Twoje leki na dwubiegunówkę nie działają tak dobrze jak kiedyś.

Istnieje wiele opcji leczenia zaburzeń dwubiegunowych, mówi Megan Schabbing MD, psychiatra w OhioHealth w Columbus, Ohio. Twój lekarz może współpracować z Tobą w celu znalezienia nowego leku lub kombinacji metod leczenia. A to może sprawić, że znów poczujesz się lepiej.

Oznaki, że czas na zmianę

Jeśli cierpisz na chorobę dwubiegunową, powinieneś ściśle współpracować ze swoim psychiatrą i zespołem medycznym. Pomogą Ci oni sprawdzić, czy leczenie przebiega prawidłowo.

Ważne jest, abyś sam zauważył, jak sobie radzisz. Poinformuj lekarza, jeśli:

  • Masz o wiele więcej energii niż zwykle

  • Masz mało energii lub czujesz się naprawdę smutny lub beznadziejny

  • Zauważ, że Twój nastrój zmienia się szybko kilka razy w ciągu jednego dnia. W jednej chwili możesz czuć się szczęśliwy, pełen energii lub spokojny, by w następnej chwili poczuć się przygnębionym lub smutnym.

  • Zastanawianie się, czy ludzie cię obserwują lub czy chcą cię dopaść (np. plotkując o tobie lub kradnąc twoje pieniądze)

  • Poczucie winy bez wyraźnego powodu

  • Nie możesz zasnąć, nie możesz zasnąć lub budzisz się bardzo wcześnie rano

  • Przytłaczają Cię nowe pomysły na duże projekty lub snujesz plany, ale masz problemy z dotrzymaniem terminów lub wykonaniem tego, co obiecałeś zrobić

  • Robienie rzeczy ryzykownych (na przykład uprawianie seksu bez zabezpieczenia lub zażywanie narkotyków) lub działanie bez zastanowienia

  • Problemy w relacjach z przyjaciółmi, rodziną lub współpracownikami. Na przykład, możesz zauważyć, że kłócisz się z innymi o wiele częściej niż zwykle.

  • Zauważyć zmiany fizyczne, takie jak wzrost wagi, bóle głowy, szybkie bicie serca lub problemy z poziomem cukru we krwi. Mogą to być oznaki, że lek powoduje problemy fizyczne i może trzeba spróbować innej recepty.

  • Kiedy nadszedł czas na zmianę

    Jeśli podejrzewasz, że leki nie działają na twoją chorobę dwubiegunową tak jak kiedyś, lub po prostu nie czujesz się dobrze, natychmiast zgłoś się do lekarza – mówi dr Michael F. Grunebaum, psychiatra z New York State Psychiatric Institute w Nowym Jorku.

    Ważne: Jeśli podejrzewasz, że coś jest naprawdę nie tak – na przykład słyszysz głosy, chcesz zrobić sobie krzywdę lub odczuwasz silny ból w środku ciała (co może być oznaką problemów z nerkami lub wątrobą) – natychmiast udaj się na pogotowie.

    Lekarz psychiatra porozmawia z Panem/Panią i może zalecić wykonanie pewnych badań, takich jak badania krwi, aby sprawdzić, jak leki wpływają na Pana/Panią.

    Istnieje prawdopodobieństwo, że nie odstawisz leków od razu.

    Badania pokazują, że najbezpieczniej jest odstawiać leki stopniowo przez kilka tygodni, a nawet miesięcy – mówi Grunebaum. Nagłe odstawienie leków na dwubiegunówkę może spowodować epizod nastroju.

    A co jeśli musisz natychmiast przerwać przyjmowanie leków – na przykład z powodu problemów z nerkami lub wątrobą? Istnieją leki, które mogą być stosowane w krótkim okresie czasu, aby kontrolować objawy, podczas gdy czekasz na leki długoterminowe, aby zacząć działać, mówi Schabbing.

    ECT może pomóc

    Lekarz może również zalecić terapię elektrokonwulsyjną (ECT). W przypadku ECT lekarz podaje niewielki prąd elektryczny do mózgu podczas snu w znieczuleniu. Powoduje to efekty w mózgu, które mogą poprawić takie warunki jak depresja i choroba dwubiegunowa.

    W przeciwieństwie do większości leków, ECT często działa dość szybko, chociaż jej efekty zazwyczaj nie są długotrwałe. Aby zapobiec nawrotom, konieczne może być przyjmowanie leków lub długotrwałe stosowanie ECT.

    Porady ułatwiające zmianę

    Ważne jest, aby podczas zmiany leków lub leczenia pozostać zaangażowanym w sprawy swojego zdrowia. Aby ułatwić sobie przejście:

    Regularnie odwiedzaj swojego psychiatrę. Ważne jest, abyś znalazł psychiatrę, któremu możesz zaufać i z którym będziesz czuł się komfortowo podczas częstych wizyt, mówi Schabbing. Chcesz się z nim spotykać, gdy jesteś zdrowy i nie doświadczasz objawów dwubiegunowych, aby wiedział, do czego dążyć w leczeniu.

    Weź pod uwagę terapię rozmowną. Terapia poznawczo-behawioralna i inne formy terapii rozmownej (zwanej również psychoterapią) mogą pomóc Ci w kontrolowaniu nastroju, zarówno w trakcie, jak i po przejściu na emeryturę. Jeśli masz już doradcę, z którym się spotykasz, może być konieczne częstsze chodzenie w okresie przejściowym.

    Uzyskaj wsparcie. Pomocne mogą być także grupy wsparcia – nie tylko dla Ciebie, ale także dla Twoich przyjaciół i rodziny. Twoi bliscy mogą nie rozumieć, że zmiany nastroju lub drażliwość, na przykład, nie są wyborem; są to objawy choroby dwubiegunowej, mówi Schabbing. Grupa wsparcia może pomóc im zrozumieć przez co przechodzisz i dać im znać jak Ci pomóc. Oba rodzaje grup można znaleźć w Depression and Bipolar Support Alliance (www.dbsalliance.org). Możesz też poprosić swojego psychiatrę o rekomendację.

    Dbaj o siebie. Wzmocnij wszystkie nawyki, które pomogą Ci być dobrym. Najważniejsze jest, aby dobrze się wysypiać, ponieważ brak snu może przyczynić się do wystąpienia objawów maniakalnych i niestabilności nastroju, mówi Grunebaum. Regularne ćwiczenia, zrównoważona dieta i zarządzanie stresem są również ważne. Chociaż nie sprawią, że choroba dwubiegunowa zniknie, prowadzenie zdrowego trybu życia może ułatwić Ci przestrzeganie zasad leczenia i utrzymanie dobrego samopoczucia.

    Suplementy na dwubiegunówkę: 5-HTP, St Johns Wort, DHEA, Fish Oil, and More

    0

    Lekarz wyjaśnia ryzyko i możliwe korzyści stosowania suplementów diety w leczeniu zaburzenia dwubiegunowego.

    Wiele alternatywnych środków leczniczych i naturalnych suplementów diety jest łatwo dostępnych, zarówno w Internecie, jak i w lokalnej aptece. Zanim jednak zaczniesz przyjmować naturalne suplementy diety lub środki alternatywne, ważne jest, abyś odrobił pracę domową i wiedział, co wprowadzasz do swojego organizmu. Ponadto, zawsze omawiaj każdy alternatywny środek lub suplement diety ze swoim lekarzem, aby uniknąć interakcji ziół z lekami, co może być niebezpieczne z medycznego punktu widzenia. Ważne jest, aby pamiętać, że skuteczność suplementów diety nie jest nadzorowana przez Food and Drug Administration [FDA] w taki sam sposób, jak FDA reguluje konwencjonalne leki i produkty spożywcze, i mogą one nie być uznane przez społeczność medyczną jako odpowiednie lub naukowo uzasadnione metody leczenia zaburzenia dwubiegunowego.

    Co to jest suplement diety?

    Według FDA, aby składnik suplementu diety był „składnikiem diety”, musi być jedną lub dowolną kombinacją następujących substancji:

    • Witamina

    • Minerał

    • Zioło lub inny składnik botaniczny

    • Aminokwas

    • Substancja dietetyczna uzupełniająca dietę poprzez zwiększenie całkowitego pobrania z dietą (np. enzymy lub tkanki z organów lub gruczołów), lub

    • Koncentrat, metabolit, składnik lub ekstrakt

    Czy suplementacja 5-HTP może pomóc w depresji i/lub manii dwubiegunowej?

    5-hydroksytryptofan (5-HTP) może być stosowany w leczeniu łagodnej depresji w oparciu o teorię, że jako prekursor serotoniny, mózgowej substancji chemicznej (neuroprzekaźnika), która ma działanie uspokajające, 5-HTP może zwiększyć poziom serotoniny i wpływać na nastrój, wzorce snu i kontrolę bólu. Kiedy poziom serotoniny jest niski, wynik może być wysoki niepokój, drażliwość, bezsenność, niecierpliwość i depresja.

    Chociaż badania są nieliczne, niektóre ustalenia wskazują, że suplementy 5-HTP mogą pomóc w regulacji nastroju i emocji, nawet porównywalnie do niektórych leków przeciwdepresyjnych. Na przykład, w niewielkim badaniu ochotników z zaburzeniami lękowymi odnotowano, że przyjmowanie suplementów 5-HTP znacznie zmniejszyło poziom lęku.

    Czy powinieneś przyjmować suplementy 5-HTP? Porozmawiaj najpierw ze swoim lekarzem ze względu na możliwe działania niepożądane, w tym interakcje z lekami przyjmowanymi na zaburzenia dwubiegunowe.

    Sam 5-HTP nie jest akceptowalną alternatywą dla Twoich leków na dwubiegunówkę. Przynajmniej w teorii, zwiększony poziom serotoniny w mózgu dzięki 5-HTP może spowodować lub pogorszyć manię.

    Co to jest DHEA i czy może pomóc w zaburzeniach dwubiegunowych?

    Organizm naturalnie produkuje hormon dehydroepiandosteron (DHEA) do połowy lat dwudziestych, w którym to momencie produkcja DHEA spada. Reklamodawcy twierdzą, że suplementacja DHEA może przynieść korzyści przeciwstarzeniowe, podnieść nastrój i poprawić objawy depresji.

    W jednym z badań z udziałem pacjentów z HIV/AIDS, suplementacja DHEA okazała się lepsza niż placebo w zmniejszaniu objawów depresji. W innym badaniu z udziałem pacjentów z chorobą Addisonsa, naukowcy odnotowali poprawę zarówno nastroju jak i zmęczenia po suplementacji DHEA. Ale, ponieważ DHEA wpływa na poziom hormonów w organizmie, eksperci twierdzą, że potrzeba więcej badań przed zaleceniem DHEA do stosowania przez społeczeństwo.

    Większość badań nad suplementacją DHEA u zdrowych osób wykazuje niewiele skutków ubocznych, jeśli suplementy są przyjmowane doustnie w zalecanych dawkach. DHEA nie jest zalecany dla osób z nieprawidłowym rytmem serca, zakrzepami krwi lub historią choroby wątroby. Nie należy również przyjmować DHEA, jeśli jesteś w ciąży lub karmisz piersią. Długotrwałe skutki regularnego stosowania DHEA nie są znane.

    Sam DHEA nie jest akceptowalną alternatywą dla Twoich leków na dwubiegunówkę. Wykazano, że powoduje manię, drażliwość lub zachowania impulsywne i może mieć inne niekorzystne skutki psychiatryczne.

    Czy suplementy z olejem rybnym mogą poprawić nastrój przy zaburzeniu dwubiegunowym?

    Olej rybny zawiera kwasy tłuszczowe omega-3: kwas eikozapentaenowy (EPA) i kwas dokozaheksaenowy (DHA), które są kluczowe dla produkcji hormonów i tkanki nerwowej. Wyniki jednego z badań wykazały pozytywny wpływ kwasów tłuszczowych omega-3 w leczeniu depresji, ale nie w przypadku manii. Uzupełnianie diety olejem rybnym jest mniej zrozumiałe w przypadku zaburzenia dwubiegunowego, ponieważ istnieją sprzeczne wyniki badań dotyczące tego, czy ma on wartość w leczeniu lub zapobieganiu epizodom manii lub depresji. Jeśli używasz olejów rybnych, musisz użyć produktu, który zawiera zarówno EPA i DHA, aby było to skuteczne uzupełnienie leków.

    Ponieważ istnieją dowody, że kwasy tłuszczowe omega-3 mogą być korzystne dla zdrowia sercowo-naczyniowego, niektórzy eksperci uważają, że przyjmowanie 1 grama dziennie suplementów kwasów tłuszczowych omega-3 może być korzystne.

    Kwasy tłuszczowe omega-3 mogą pomóc, gdy są stosowane z innymi lekami, w leczeniu zaburzenia dwubiegunowego.

    Co z dziurawcem i zaburzeniem dwubiegunowym?

    Dziurawiec (Hypericum perforatum), terapia ziołowa, która w badaniach wykazała, że znosi objawy depresji o niewielkim lub umiarkowanym nasileniu, jest stosowana w Europie od wieków. Depresja o niewielkim lub średnim nasileniu jest często spotykanym zaburzeniem, które jest niedostatecznie diagnozowane i leczone. Nie tylko może ona wpływać na codzienne funkcjonowanie i jakość życia, ale jest również poważnym czynnikiem ryzyka wystąpienia dużej depresji.

    Badania pokazują, że dziurawiec może wpływać na różne substancje chemiczne (neuroprzekaźniki) w mózgu, w tym serotoninę, adrenalinę i dopaminę. Jeden z tych neuroprzekaźników (serotonina) to ten sam związek chemiczny, na który wpływa lek na receptę Prozac, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI). Dziurawiec może również poprawić sen, ponieważ ekstrakt z hypericum zwiększa produkcję melatoniny w mózgu w nocy. Melatonina jest hormonem produkowanym w mózgu (który sam jest kontrolowany przez zegar główny w mózgu), który reguluje rytmy okołodobowe, w tym cykl sen-budzenie.

    Ale dziurawiec nie jest zalecany w leczeniu zaburzeń dwubiegunowych. Leki takie jak kwetiapina, olanzapina-fluoksetyna i lurasidon są jedynymi zatwierdzonymi przez FDA metodami leczenia depresji dwubiegunowej, podczas gdy stabilizatory nastroju takie jak lit, divalproex lub lamotrygina mogą również mieć wartość. Leki przeciwdepresyjne nie zostały udowodnione, aby pomóc depresji dwubiegunowej, a czasami mogą również nieść ze sobą ryzyko? powodując lub pogarszając objawy maniakalne. Lekarze zalecają ostrożność i monitorowanie podczas stosowania wszelkich leków przeciwdepresyjnych, w tym dziurawca, w leczeniu depresji dwubiegunowej. Ponadto, dziurawiec może powodować poważne reakcje ziołowo-lekowe, jeśli jest przyjmowany z innymi lekami z grupy SSRI, takimi jak Prozac.

    Czy terapie naturalne są bezpieczne i skuteczne?

    Bez względu na to, co twierdzi ulotka reklamowa w sklepie z naturalną żywnością, nawet najbardziej popularne zioła lecznicze ze związkami farmaceutycznymi mają składniki, które nie zostały przetestowane i nie są kontrolowane przez FDA. W przeciwieństwie do produktów, które mają aprobatę FDA, wiele produktów ziołowych nie przeszło badań klinicznych, aby wykazać, że są bezpieczne i skuteczne przed wejściem na rynek.

    W miarę jak dowiadujemy się więcej o naturalnych środkach zaradczych, niektóre alternatywne metody leczenia mogą wyłonić się jako najlepsze strategie leczenia warunków zdrowotnych, podczas gdy inne mogą prowadzić do poważnych skutków ubocznych. Nie oznacza to jednak, że naturalne suplementy nie działają – istnieje wiele naturalnych suplementów, które są bezpieczne i skuteczne. Suplementy mogą działać inaczej dla niektórych ludzi niż dla innych. Musisz zwrócić uwagę na to, co działa dla Ciebie i uzyskać profesjonalne wskazówki od lekarza.

    Jednym z najczęstszych błędów popełnianych przez ludzi podczas stosowania alternatywnych metod leczenia jest całkowite zaprzestanie konwencjonalnego leczenia medycznego. W większości przypadków, suplementy nie są sprawdzoną alternatywą dla leków w leczeniu zaburzenia dwubiegunowego, ale czasami mogą pomóc jako dodatek do leków.

    Należy również pamiętać, że suplementy – tak naturalne jak mogą być – mogą wchodzić w interakcje z lekami. Dlatego ważne jest, aby omówić wszystkie leki i suplementy z lekarzem. Jeśli lekarz nie zna potencjalnych interakcji, dobrym źródłem informacji jest farmaceuta.

    I jako zasada kciuka, tylko dlatego, że coś jest naturalne, nie oznacza, że jest zawsze bezpieczne (pamiętaj, że rośliny takie jak cykuta i koszyczek są również naturalne, ale trujące!). Nawet suplementy mają skutki uboczne.

    Kuracje ziołowe nie są zalecane bez nadzoru lekarskiego dla kobiet w ciąży, dzieci, osób starszych, osób z trwającymi procesami chorobowymi (w zasadzie każdego, kto regularnie przyjmuje leki na receptę) lub osób z osłabionym układem odpornościowym. Ponadto, niektóre zioła mają właściwości uspokajające lub rozrzedzające krew, co może niebezpiecznie wchodzić w interakcje z NLPZ lub innymi lekami przeciwbólowymi. Inne mogą powodować zaburzenia żołądkowo-jelitowe, jeśli są przyjmowane w dużych dawkach.

    Binge Eating: Jak dużo jeść podczas zdrowienia?

    0

    Jeśli jesteś w trakcie odzyskiwania od binge eating disorder, możesz mieć wiele pytań dotyczących tego, ile jedzenia należy jeść. Dietetycy podają kilka odpowiedzi.

    Kiedy zdrowiejesz — lub odzyskujesz — z zaburzeniami odżywiania, możesz mieć wiele pytań dotyczących jedzenia. Eksperci od zaburzeń odżywiania Natalie Guarnaschelli, zarejestrowany dietetyk w Eating Disorder Treatment of New York, i Justine Roth, zarejestrowany dietetyk w The New York State Psychiatric Institute, dzielą się swoimi radami.

    Jak dużo to za dużo jedzenia?

    Guarnaschelli:

    To jedno z pierwszych pytań, jakie zadają sobie osoby cierpiące na zaburzenia odżywiania, ale na początku to, ile jesz, nie jest tak ważne, jak to, że zaczynasz jeść zbilansowane posiłki w ciągu dnia.

    Roth:

    Ogólnie rzecz biorąc, staraj się jeść zbilansowane posiłki i przekąski, które Cię satysfakcjonują. Oznaki, że jesz „za dużo” to takie, że zaczynasz czuć się poza kontrolą podczas jedzenia lub jesz, aby znieczulić emocje.

    Co powinienem jeść podczas posiłku?

    Roth:

    Chcesz zachować równowagę między różnymi grupami żywności – białkiem, skrobią, warzywami i tłuszczami, a także witaminami i minerałami, takimi jak wapń. Ponadto, zawsze staraj się włączać do posiłków produkty, które lubisz. Zbilansowany posiłek może wyglądać jak kawałek pieczonego kurczaka, słodki ziemniak i gotowany szpinak.

    Guarnaschelli:

    Zawrzyj pokój ze swoim talerzem. Pomyśl o znaku pokoju na swoim talerzu, dzieląc go na tercje: Jedna trzecia powinna mieć białko, jedna trzecia skrobię, a jedna trzecia owoce lub warzywa oraz jakiś rodzaj tłuszczu. Tłuszcz dodaje smaku potrawom i pomaga czuć się sytym. Przykładem może być owsianka z mlekiem, owocami, orzechami i jajkiem. Jajko, orzechy i mleko zawierają białko i tłuszcz, a płatki owsiane są skrobią. Jeśli nie jesteś przyzwyczajony do jedzenia odpowiednich posiłków, może się to wydawać dużą ilością jedzenia, ale tego właśnie potrzebuje twoje ciało. To właśnie jest posiłek.

    Ile kalorii dziennie wystarczy?

    Guarnaschelli:

    Trudno odpowiedzieć na to pytanie, ponieważ mówienie o kaloriach nie jest pomocne. To tylko podsyca zaburzenia odżywiania. Wiele osób, które się obżerają, uważa, że powinny się odchudzać. Ale z dietą zwykle przychodzi liczenie kalorii. Nie chcesz tego robić. Ważną rzeczą do zrobienia jest struktura posiłków i przekąsek i dostać w niektórych białek i błonnika i zdrowego tłuszczu.

    Roth:

    Potrzebujesz wystarczająco dużo kalorii, aby czuć się pełnym, a nie pozbawionym. Najpierw sprawdzam, co kto je, a następnie układam na tej podstawie plan posiłków o podobnej ilości kalorii. Może to być coś w rodzaju 2,000 kalorii, ale to trzeba by było ustalić z dietetykiem. Profesjonalny dietetyk może spojrzeć na wytyczne i polecić plan posiłków bez konieczności skupiania się na liczeniu kalorii.

    Czy powinienem stosować się do planu żywieniowego?

    Roth:

    I dont believe in a set meal plan, but I do use meal ideas when counseling people who binge eat. Współpracuj z dietetykiem, aby wymyślić od trzech do pięciu zrównoważonych pomysłów na śniadanie, lunch, kolację i przekąski. Pomoże Ci to w dokonywaniu lepszych wyborów podczas posiłków. Na przykład, będziesz wiedziała, co dodać do bajgla lub jajek, aby uzyskać zrównoważony posiłek. Potrzeba czasu, aby Twój umysł nauczył się jeść zdrowo. Pomocne może być posiadanie ideałów posiłków.

    Guarnaschelli:

    Plan posiłków daje ci pewną strukturę wokół jedzenia. To może pomóc zredukować niektóre obawy związane z jedzeniem. Nawet jeśli twój plan posiłków polega na tym, że siadasz i spożywasz trzy zbilansowane posiłki i trzy przekąski, to jest to w porządku, ponieważ jest to zorganizowane. Dzięki temu jedzenie stanie się tylko jedną z części twojego życia, a nie jego motorem. Jedz pokarmy, które lubisz, i miej życie między posiłkami i przekąskami.

    Czy jakieś potrawy są zakazane?

    Roth:

    Nie, to krótka odpowiedź. Ale czasami warto trzymać pokarmy, które wywołują objawy choroby poza domem. Ciesz się nimi, kiedy nie masz szansy przesadzić, np. w towarzystwie wspierającego Cię przyjaciela lub członka rodziny. Lista zakazanych pokarmów nie jest pomocna.

    Guarnaschelli:

    Ważne jest, aby pozwolić na wszystkie pokarmy. Jeśli nigdy nie pozwolisz sobie na pewne jedzenie, będziesz miał na nie większą ochotę. To może prowadzić do popadania w obżarstwo. Nie chcesz, aby jedzenie było pod kontrolą. Kiedy zaczniesz wracać do zdrowia, możesz poczuć się pewniej, trzymając w zasięgu wzroku pokarmy wywołujące napady obżarstwa. Ale wiedz, że to twój wybór i że ważne jest, abyś wiedział, że możesz je jeść z umiarem.

    Jak radzić sobie z głodem?

    Guarnaschelli:

    Przestrzegaj planu posiłków i jedz wystarczającą ilość podczas każdego z nich. To pomoże Ci poradzić sobie z głodem. To normalne, że czujesz się głodny, a nawet możesz czuć się przestraszony lub zaniepokojony, kiedy to robisz. To jest w porządku. Zapisuj, co jesz i jak się czujesz. Pomoże Ci to stwierdzić, czy jesz, gdy Twoje ciało jest naprawdę głodne, czy gdy jesteś pod wpływem emocji. Twój dietetyk może pomóc w ustaleniu, czy jesz wystarczająco dużo. Chodzenie na terapię może również pomóc Ci nauczyć się umiejętności, które zastąpią bingeing.

    Roth:

    Kiedy jesteś głodny, powinieneś jeść. Spróbuj podjąć nieemocjonalną decyzję o tym, co zjeść. Wybierz coś, co sprawi, że poczujesz się pełny. Jeśli naprawdę masz ochotę na ciastko, zjedz je. Jeśli obawiasz się, że nie będzie ono sycące, zjedz je z jogurtem lub mlekiem – i nie czuj się winny z tego powodu. Zapisuj, kiedy jesteś głodny w ciągu dnia, aby sprawdzić, czy jest to głód emocjonalny czy fizyczny.

    Jak często powinienem jeść?

    Guarnaschelli:

    Jedzenie zdrowych posiłków i przekąsek co 3 do 4 godzin może być bardzo pomocne. To zwiększa zdolność organizmu do rozkładania i wykorzystywania żywności. Pomaga to organizmowi lepiej określić, kiedy jest naprawdę głodny lub pełny. Trzy posiłki i trzy przekąski to pomocne miejsce, aby zacząć. Widzę wielu pacjentów, którzy jedzą zbyt mało na początku dnia, aby spróbować zacząć dobrze lub dobrze. Ale ważne jest, aby jeść wystarczająco dużo. Jedzenie zbyt małej ilości może sprawić, że poczujesz się głodny, a to zwiększa prawdopodobieństwo późniejszego popadania w obżarstwo.

    Roth:

    Posiłki należy rozłożyć w odstępie nie większym niż 3-4 godziny. Zachęcam do spożywania trzech dużych posiłków i kilku przekąsek. Nie sześć małych posiłków. Robienie tego sprawia, że czujesz się winny, gdy w normalnych warunkach zjesz posiłek o regularnej wielkości.