Strona główna Blog Strona 2431

Co powoduje guzy mózgu i rdzenia kręgowego u dzieci?

0

Guzy mózgu i rdzenia kręgowego u dzieci mogą mieć wpływ na naukę, mowę, wzrok i wiele innych. Dowiedz się od lekarza, co je powoduje i co naraża dziecko na ryzyko.

Guzy mózgu i rdzenia kręgowego u dzieci są wynikiem niekontrolowanego wzrostu komórek. Gdy się powiększają, guzy te mogą naciskać na otaczające je komórki i powodować uszkodzenia. To może uniemożliwić centralnemu układowi nerwowemu pracę w sposób, w jaki powinien.

Ze względu na ich lokalizację, guzy te mogą wpływać na zachowanie dziecka, równowagę, wzrok, mowę i słuch. Mogą również wpływać na kontrolę jelit i pęcherza. Czasami zagrażają życiu.

Na jakie części ciała wpływają?

Guzy mózgu i rdzenia kręgowego u dzieci mogą być zlokalizowane w rdzeniu kręgowym lub w jednej z trzech głównych części mózgu: móżdżku, móżdżku lub pniu mózgu.

Mózg znajduje się na szczycie głowy. Kontroluje uczenie się, emocje i dobrowolne ruchy.

Móżdżek znajduje się w pobliżu środka głowy, dalej z tyłu. Kontroluje równowagę.

Pień mózgu jest połączony z rdzeniem kręgowym. Kontroluje oddychanie, rytm serca oraz nerwy i mięśnie używane do chodzenia, mówienia, słyszenia, jedzenia i widzenia.

Rdzeń kręgowy łączy mózg z nerwami w całym ciele. Wysyła sygnały tam i z powrotem w celu wykonania takich czynności jak poruszanie mięśniami.

Jakie są różne typy?

Jest ich wiele, ale dzielą się na dwie główne kategorie: łagodne (nie rakowe) lub złośliwe (rakowe).

Łagodne guzy mózgu i rdzenia kręgowego mogą dotyczyć mózgu, pnia mózgu i rdzenia kręgowego. Rzadko rozprzestrzeniają się na inne części ciała. Mimo to, guzy te mogą powodować poważne problemy z powodu ich umiejscowienia. Mogą nawet zagrażać życiu.

Guzy złośliwe mogą szybko rosnąć. Mogą one również rozprzestrzeniać się na inne tkanki mózgu lub na inne części ciała.

Niektóre z najczęstszych typów guzów, które dotykają dzieci to:

Astrocytomy

Guzy te rozpoczynają się w powszechnym typie gwiaździstych komórek glejowych zwanych astrocytami. Stanowią one około 10% do 20% wszystkich guzów mózgu u dzieci. Astrocytomy często zaczynają się w ponsie, części pnia mózgu, która kontroluje oddychanie i rytm serca, ale mogą tworzyć się w dowolnym miejscu w mózgu lub rdzeniu kręgowym. Mogą być łagodne lub złośliwe.

Astrocytomy zwykle rozprzestrzeniają się w całym mózgu i mieszają się z innymi tkankami. Jednak nie wszystkie z tych guzów zachowują się tak samo. Niektóre rosną szybko, a niektóre powoli. Nie wszystkie wrastają w inne tkanki.

Astrocytomy wysokiego i średniego stopnia rosną i rozprzestrzeniają się szybko. Astrocytomy o niskim stopniu zaawansowania mają tendencję do wolniejszego wzrostu.

Astrocytomy pilocytowe to astrocytomy niskiego stopnia, które odpowiadają za 1 na 5 guzów mózgu u dzieci. Zazwyczaj zaczynają się w móżdżku, który znajduje się w tylnej części mózgu. Mogą również rozpoczynać się w innych obszarach, takich jak nerw wzrokowy, podwzgórze i pień mózgu. Są one nazywane rozproszonymi glejakami śródmózgowia (DIPGs).

Pierwotne guzy neuroektodermalne (PNET)

Stanowią one około 1 na 5 guzów mózgu u dzieci. Rozpoczynają się w niedojrzałych komórkach centralnego układu nerwowego (komórki neuroektodermalne). Częściej występują u młodszych dzieci niż u starszych i zazwyczaj szybko rosną.

Najczęstszym PNET jest medulloblastoma, który zaczyna się w móżdżku. Inne PNET to pineoblastoma, które zaczynają się w szyszynce. Neuroblastoma rozpoczynają się w mózgu lub rdzeniu kręgowym.

Ependymoma

Guzy te rozpoczynają się w komórkach ependymalnych, które wyściełają komory mózgu lub kanał centralny rdzenia kręgowego. Komórki ependymalne produkują płyn mózgowo-rdzeniowy (CSF).

Płyn mózgowo-rdzeniowy przepływa wzdłuż kanału i przez komory. Ependymoma mogą blokować przepływ płynu mózgowo-rdzeniowego z komór. Może to powodować gromadzenie się płynu w mózgu, stan zwany wodogłowiem. W takim przypadku lekarz prawdopodobnie będzie musiał odprowadzić nadmiar płynu. Może on również założyć shunt, aby ułatwić odpływ płynu.

Około 1 na 20 guzów mózgu u dzieci to ependymoma. Mogą one być szybko rosnące lub wolno rosnące. Jeśli rosną szybko, nazywane są ependymoma anaplastycznym. Guzy te rozprzestrzeniają się wzdłuż drogi płynu mózgowo-rdzeniowego, ale nie rozprzestrzeniają się w normalnej tkance mózgowej.

Craniopharyngiomas

Te guzy zaczynają się tuż nad przysadką mózgową i tuż pod mózgiem. Stanowią one 1 na 25 dziecięcych guzów mózgu i uważa się, że są dziedziczne. Oznacza to, że występują w rodzinach.

Craniopharyngiomas może wcisnąć się do nerwu wzrokowego i spowodować problemy z widzeniem. Mogą również uciskać przysadkę mózgową i podwzgórze, co prowadzi do problemów z hormonami.

Oligodendroglioma

Ten rzadki guz mózgu zaczyna się w mózgu, w komórkach glejowych zwanych oligodendrocytami. Ten guz ma tendencję do powolnego wzrostu, ale może dostać się do otaczających tkanek.

Schwannomas

Rozpoczynają się one w komórkach Schwanna, które otaczają i izolują nerwy. Mają tendencję do bycia łagodnymi. Guzy te są rzadkie u dzieci i zazwyczaj są wynikiem dziedzicznej choroby, takiej jak neurofibromatoza typu 2.

Schwannoma zazwyczaj tworzą się w pobliżu móżdżku na nerwie odpowiedzialnym za słuch i równowagę. Są one nazywane przedsionkowymi schwannoma akustycznymi lub przedsionkowymi.

Guzy splotu naczyniówkowego

Guzy te są rzadkimi, przeważnie łagodnymi, guzami, które zaczynają się w komorach mózgu.

Glejaki mieszane

Są one zbudowane z więcej niż jednego rodzaju komórek. Mogą obejmować oligodendrocyty, astrocyty i komórki ependymalne.

Mieszane guzy glejowe i neuronalne

Są one zbudowane z komórek glejowych i neuronalnych. Mają tendencję do dotyka dzieci i młodych dorosłych. Należą do nich ganglioglioma, pleomorphic xanthoastrocytoma (PXA) i dysembrionalny guz neuroepitelialny (DNET).

Co je wywołuje?

Lekarze nie są pewni.

W rzadkich przypadkach dzieci dziedziczą geny, które zwiększają ryzyko wystąpienia guza mózgu lub rdzenia kręgowego. Należą do nich neurofibromatoza, zespół Li Fraumeni, zespół Lyncha i stwardnienie guzowate.

Co naraża dziecko na ryzyko?

Promieniowanie jest jedynym znanym środowiskowym czynnikiem ryzyka. Jest to zazwyczaj wynik leczenia innej choroby. Radioterapia, tomografia komputerowa i zdjęcia rentgenowskie głowy zwiększają ryzyko wystąpienia guzów.

Promieniowanie elektromagnetyczne z telefonów komórkowych i linii energetycznych zostało zbadane jako możliwe czynniki ryzyka. Jednak badacze nie znaleźli przekonujących dowodów na związek tych czynników z dziecięcymi guzami mózgu.

W jakim wieku dzieci są zazwyczaj diagnozowane?

Dzieci nie są rutynowo badane pod kątem guzów mózgu lub rdzenia kręgowego, chyba że mają podwyższone ryzyko genetyczne. Zazwyczaj są one badane tylko wtedy, gdy występują u nich objawy. Oznacza to, że nie ma standardowego wieku, w którym u dzieci można zdiagnozować guza mózgu lub rdzenia kręgowego.

Dzieci mogą mieć guzy jako niemowlęta lub nastolatki. Objawy takie jak bóle głowy, wymioty, zawroty głowy i uczucie utraty równowagi mogą rozwijać się powoli lub pojawić się szybko.

Jak rozpoznaje się te guzy?

Lekarz dziecięcy może zlecić zbadanie dziecka specjaliście zwanemu neurologiem dziecięcym. Jeśli jest to rak, dziecko spotka się z onkologiem dziecięcym.

Na początek lekarz zapyta o objawy i historię zdrowia dziecka. Będzie również zadawał pytania i wykonywał pewne testy, aby sprawdzić, jak dobrze działa mózg i rdzeń kręgowy Twojego dziecka. Nazywa się to badaniem neurologicznym. Lekarz sprawdzi odruchy, zmysły i zdolność myślenia Twojego dziecka.

Inne testy stosowane do diagnozowania guzów obejmują:

  • Rezonans magnetyczny (MRI). Badanie to wykorzystuje silny magnes i fale radiowe do tworzenia obrazów mózgu i rdzenia kręgowego dziecka. Może ono pokazać lokalizację i wielkość guza. Twoje dziecko może otrzymać leki pomagające mu zasnąć, aby pozostało nieruchome podczas badania. Przed badaniem MRI lekarz może podać zastrzyk z gadolinu do żyły. Substancja ta sprawia, że guz jest wyraźniej widoczny na zdjęciu.

  • Tomografia komputerowa, lub CT.Badanie to wykorzystuje promienie rentgenowskie i komputer do wykonania szczegółowych zdjęć wewnątrz ciała. Przed badaniem dziecko może mieć wstrzyknięty do żyły barwnik, aby lekarz mógł łatwiej dostrzec guz.

  • Nakłucie lędźwiowe (spinal tap). Podczas tego badania lekarz umieszcza igłę w plecach dziecka i pobiera małą próbkę płynu mózgowo-rdzeniowego. Najpierw stosuje się leki, aby znieczulić to miejsce. Technik laboratoryjny sprawdza płyn pod mikroskopem, aby sprawdzić, czy zawiera on komórki rakowe.

  • Biopsja. Jest to jedyny test, który może potwierdzić, że Twoje dziecko ma guza. Chirurg usuwa przez igłę mały kawałek tkanki mózgowej. Jeśli komórki rakowe są obecne, lekarz usunie guz podczas tej samej operacji.

Po przeprowadzeniu badań, lekarz określi stopień zaawansowania guza na podstawie tego, jak szybko będzie rósł. Guzy o niskim stopniu zaawansowania rosną wolniej niż te o wysokim stopniu zaawansowania. Kiedy lekarz zna stopień zaawansowania, może lepiej zaplanować leczenie Twojego dziecka.

Leczenie guzów mózgu i rdzenia kręgowego u dzieci

Jeśli u Twojego dziecka zdiagnozowano guza mózgu lub rdzenia kręgowego, lekarz omówi z Tobą najlepsze opcje leczenia. Zazwyczaj oznacza to operację usunięcia guza. W zależności od tego, czy guz jest łagodny czy złośliwy, mogą zostać zastosowane inne metody leczenia, takie jak radioterapia lub chemioterapia.

Wiele rzeczy będzie określać, jaki rodzaj leczenia zaleca lekarz. Obejmują one:

  • Rozmiar i umiejscowienie guza

  • Czy guz jest łagodny czy złośliwy

  • Wiek dziecka i jego ogólny stan zdrowia

  • Ryzyko związane z danym leczeniem

  • Leczenie, które najbardziej preferuje rodzic

Czy operacja jest zawsze konieczna?

Nie. Łagodny guz jest powodem do niepokoju, ale może nie wymagać natychmiastowego usunięcia. Jeśli guz u dziecka rośnie powoli lub nie wydaje się zmieniać, lekarz może zdecydować o przyjęciu postawy wyczekującej. Mogą oni monitorować guz za pomocą rezonansu magnetycznego. Ten bezbolesny test wykorzystuje pole magnetyczne i fale radiowe do tworzenia obrazów wewnątrz ciała dziecka.

Zanim lekarz zdecyduje się na operację, wykona biopsję guza, aby sprawdzić, czy zawiera on raka.

Leczenie niechirurgiczne

W wielu przypadkach, monitorowanie nie jest wystarczające. Guz może być nowotworowy i rosnąć. Jeśli operacja nie jest opcją, nadal masz inne, takie jak:

Radioterapia. Wykorzystuje ona wysokoenergetyczne cząstki lub fale do niszczenia komórek nowotworowych. Może również uszkodzić zdrowe komórki wokół guza i mieć poważny wpływ na rozwój mózgu. Radioterapia zazwyczaj nie jest stosowana u dzieci poniżej 3 roku życia. Nowsze techniki sprawiają, że radioterapia jest bardziej precyzyjna.

Chemioterapia (chemo). Obejmuje ona leki, które dziecko przyjmuje doustnie lub dostaje do żyły przez kroplówkę. Jest ona często stosowana w przypadku szybko rosnących guzów. Mogą ją otrzymać dzieci poniżej 3 roku życia.

Zarówno radioterapia jak i chemioterapia mogą powodować nudności i zmęczenie. Radioterapia kręgosłupa ma tendencję do powodowania większych nudności niż promieniowanie mózgu. Ale promieniowanie mózgu może spowodować dzieci do utraty niektórych funkcji mózgu.

Inne możliwe skutki uboczne chemioterapii obejmują:

  • Owrzodzenia w jamie ustnej

  • Utrata apetytu i utrata wagi

  • Biegunka

  • Utrata włosów

  • Łatwe powstawanie siniaków i krwawienie

  • Zwiększone ryzyko infekcji z powodu osłabienia układu odpornościowego

Leczenie chirurgiczne

Kraniotomia. Jest to najczęstsza operacja usunięcia guza mózgu. Chirurg zaczyna od przecięcia skóry głowy. Następnie usuwa kawałek czaszki, aby odsłonić mózg. Celem jest usunięcie całego guza lub jak największej jego części (zależy to od lokalizacji guza). Chirurg umieszcza kawałek czaszki z powrotem na swoim miejscu i zszywa skórę głowy z powrotem. Jeśli pojawi się nowy guz lub jeśli dziecko nadal będzie miało objawy, może potrzebować drugiej operacji.

Neuroendoskopia. Chirurg wykonuje mały otwór w czaszce lub przechodzi przez nos lub usta, w zależności od lokalizacji guza. Używają małych narzędzi do usunięcia guza. Jeden z nich ma maleńką kamerę, która wysyła obrazy z powrotem do monitora obok stołu operacyjnego. Chirurg używa tych obrazów, aby znaleźć i usunąć guz.

Operacja kręgosłupa. Może ona przybierać różne formy, w zależności od tego, czy guz znajduje się w dolnej części pleców (lędźwiowej), czy w górnej części pleców (piersiowej). Czasami operacja kręgosłupa jest wykonywana od przodu. Innym razem wykonuje się ją od tyłu, a nawet jest to połączenie obu tych metod. Takie podejście może być konieczne, gdy guz znajduje się w miejscu, do którego trudno dotrzeć bezpiecznie i całkowicie z jednej strony.

Jeśli guz jest rakiem, lekarze mogą zalecić radioterapię lub chemioterapię oprócz operacji, aby pomóc upewnić się, że wszystkie komórki rakowe są martwe.

Operacje mózgu i kręgosłupa to skomplikowane i ryzykowne zabiegi. Ale zabiegi są coraz lepsze każdego roku, dając dzieciom z guzami lepsze szanse niż kiedykolwiek wcześniej.

Dalsza opieka

Operacja guza mózgu i rdzenia kręgowego zwykle wymaga co najmniej kilka dni odzysku w szpitalu. Czas ten może być dłuższy, w zależności od wieku dziecka, ogólnego stanu zdrowia i rodzaju leczenia. Mogą one potrzebować chemioterapii lub radioterapii po operacji. To również może mieć wpływ na czas spędzony w szpitalu.

Podczas rekonwalescencji dziecko może otrzymać bezbolesne badania, takie jak tomografia komputerowa i rezonans magnetyczny. Oba te badania dostarczają lekarzom obrazów mózgu, aby pomóc im stwierdzić, czy zaszły jakieś oczywiste zmiany.

W zależności od stanu dziecka, może ono potrzebować pobytu w ośrodku rehabilitacyjnym.

Zespół lekarzy i pielęgniarek zajmie się Twoim dzieckiem. Wspólnie opracują oni plan leczenia i powrotu do zdrowia po operacji. Do niektórych specjalistów, z którymi może spotkać się Twoje dziecko, należą:

  • Neurolog, który ocenia i leczy choroby układu nerwowego

  • Endokrynolog, który pomaga upewnić się, że poziom hormonów u dziecka jest prawidłowy i zapewnia zdrowy wzrost i rozwój

  • Fizykoterapeuta, aby pomóc w chodzeniu i innych czynnościach związanych z dużymi mięśniami

  • Terapeuta zajęciowy pomaga w funkcjonowaniu mniejszych mięśni, takich jak używanie przyborów do jedzenia, zapinanie guzików koszuli, mycie zębów i podobne czynności

  • Logopeda, który pomoże poprawić umiejętności mówienia i komunikacji

  • Okulista, aby sprawdzić wzrok dziecka

  • Audiolog, aby sprawdzić słuch dziecka

  • Psychiatra lub psycholog, aby ocenić wszelkie zmiany w zdolności uczenia się dziecka, jego pamięci, inteligencji ogólnej i innych powiązanych obszarach

Możliwe komplikacje

Po powrocie do domu należy zadzwonić pod numer 911, jeśli dziecko ma problemy z oddychaniem lub ma napad – zwłaszcza jeśli różni się on od poprzednich napadów lub jeśli dziecko nigdy go nie miało.

Inne objawy, które powinny skłonić do kontaktu z lekarzem dziecka to:

  • Problemy z pamięcią

  • Halucynacje

  • Duże zmiany nastroju

  • Problemy z wypróżnianiem i oddawaniem moczu

  • Częste bóle głowy

  • Słabość lub mrowienie w rękach lub nogach

  • Nudności

  • Gorączka powyżej 100,5 F

W przypadku pytań dotyczących zdrowia dziecka w okresie rekonwalescencji należy zawsze skontaktować się z lekarzem.

Prognoza dla dzieci z guzami mózgu i rdzenia kręgowego

Jakość życia po leczeniu guza mózgu lub rdzenia kręgowego zależy od stopnia choroby i jej leczenia. Twoje dziecko może w pełni wyzdrowieć po leczeniu guza w ciągu zaledwie kilku miesięcy, lub może to potrwać dłużej niż rok. Niektóre dzieci mogą mieć niewiele trwałych problemów związanych z ich guzem. Inne mogą mieć problemy z nauką lub pewne ograniczenia w uprawianiu sportu i innych zajęć rekreacyjnych. Pierwszy rok jest zazwyczaj największym wyzwaniem.

W miarę możliwości dziecko powinno uczęszczać do szkoły, spędzać czas z przyjaciółmi i starać się przywrócić normalny tryb życia. Zrozum, że jego przyjaciele i koledzy z klasy mogą nie rozumieć zbyt wiele o guzach mózgu lub rdzenia kręgowego. Możesz pomóc wypełnić tę lukę współpracując z nauczycielem Twojego dziecka.

Niektóre centra medyczne mają programy pomagające szkołom w udanym przystosowaniu dziecka. Programy te dostarczają szkołom informacji o zdrowiu ucznia i porad dotyczących specjalnej edukacji lub usług, których może on potrzebować.

Problemy długoterminowe

Jednym z największych wyzwań w radzeniu sobie z życiem po leczeniu guza mózgu lub rdzenia kręgowego jest to, że niektóre efekty mogą nie być widoczne przez wiele lat. Jest to szczególnie prawdziwe, jeśli Twoje dziecko jest bardzo młode w momencie leczenia. Niektóre problemy z nauką mogą się ujawnić dopiero po pewnym czasie nauki w szkole.

Twoje dziecko może być narażone na większe ryzyko rozwoju innych nowotworów w późniejszym okresie życia. Ważne jest, aby przestrzegać zaleceń lekarza dotyczących ciągłych badań kontrolnych i długoterminowej opieki.

W miarę jak dziecko będzie rosło, może mieć pretensje, że musiało przejść przez leczenie i rekonwalescencję. Może również martwić się o normalne życie w przyszłości. W tym przypadku wsparcie przyjaciół, rodziny i innych osób, które przeszły przez podobne doświadczenia może mieć pozytywny wpływ.

Suplementy dla mózgu: Co działa, a co nie

0

Być może słyszałeś o witaminach lub suplementach, które mówią, że mogą pomóc w zdrowiu mózgu. Czy to prawda? Dowiedz się, co pokazują badania.

1/12

„Poprawia pamięć”. „Wyostrza koncentrację”. To tylko niektóre z twierdzeń, które możesz zobaczyć na suplementach, które 25% dorosłych w wieku powyżej 50 lat przyjmuje, aby spróbować utrzymać swój mózg w zdrowiu. Czy te produkty działają? Często jest to niejasne, ponieważ FDA nie wymaga od producentów, aby udowodnić, że suplementy są skuteczne, tak długo, jak nie robią żadnych roszczeń dotyczących konkretnych chorób. Oto, co eksperci wiedzą – i nie wiedzą – o niektórych z tych popularnych pozycji.

Witaminy z grupy B

2/12

Witaminy z grupy B, takie jak B6, B12 i B9 (kwas foliowy) odgrywają rolę w zdrowiu mózgu. Ale jeśli nie masz ich zbyt mało lub nie jesteś w ciąży (kwas foliowy jest niezbędny, aby zapobiec wadom wrodzonym), suplement raczej nie pomoże. Jeśli jesteś w grupie wysokiego ryzyka wystąpienia choroby Alzheimera, zapytaj swojego lekarza. Badania dotyczące stosowania suplementów witaminy B w celu zwiększenia zdolności poznawczych są niejednoznaczne. Aby zachować ostrość widzenia, powinieneś trzymać się źródeł żywności, takich jak zielenina liściasta.

Kofeina

3/12

Kofeina w tabletkach i proszkach nie jest dobrym pomysłem ze względu na ryzyko przedawkowania. Możesz jednak cieszyć się kawą bez wyrzutów sumienia, o ile nie pogarsza ona Twojego snu lub nie powoduje rozdrażnienia. Niektóre z nich mogą być dobre dla twojego mózgu. Jest to środek stymulujący, który pomoże Ci się pobudzić, a dodatkowo zwiększa energię poprzez blokowanie receptorów mózgowych dla substancji chemicznej zwanej adenozyną.

L-teanina

4/12

L-teanina, naturalny aminokwas, wydaje się mieć potencjał w zakresie poprawy wydajności umysłowej, zwłaszcza w połączeniu z kofeiną. To powiedziawszy, większość badań była mała, taka jak jedna w 2019 roku, która obejmowała 30 osób. Dopóki nie ma?więcej badań, bezpiecznym zakładem jest picie zielonej herbaty: Naturalnie zawiera zarówno L-teaninę, jak i kofeinę, a także przeciwutleniacze, które mogą pomóc twojemu psychicznemu i fizycznemu samopoczuciu w inny sposób. ?

Omega-3

5/12

Tradycyjna dieta śródziemnomorska, która zawiera bogate w kwasy omega 3 ryby, jest związana z niższym ryzykiem demencji. Ale czy suplementy omega-3 mogą pomóc? Jak dotąd duże badania (w tym jedno sponsorowane przez National Institutes of Health) tego nie udowodniły. Jeden możliwy wyjątek: Ludzie z mutacją genu APOE4, która jest związana z chorobą Alzheimera, mogą odnieść korzyści, jeśli zaczną przyjmować suplementy wystarczająco wcześnie, pokazuje przegląd z 2017 roku.

Witamina E

6/12

Ten antyoksydant zwalcza wolne rodniki, w tym te, które mogą uszkadzać komórki mózgowe. Jednak duże badania mające na celu ustalenie, czy suplementy witaminy E mogą chronić przed demencją, nie przyniosły większych rezultatów, choć przynajmniej jedno badanie wykazało, że mogą one spowolnić pogłębianie się choroby Alzheimera u osób, które już ją mają. Na razie eksperci twierdzą, że większość zdrowych ludzi powinna trzymać się źródeł żywności, takich jak orzechy, nasiona i oleje roślinne.

Ginkgo Biloba

7/12

Chociaż jest to podstawowy składnik tradycyjnej medycyny chińskiej, współczesne badania wykazały, że suplementy z miłorzębu prawdopodobnie nie chronią pamięci. Chociaż niektóre badania sugerują, że mogą one przynosić korzyści, najlepiej zaprojektowane próby – zwłaszcza badanie Ginkgo Evaluation Memory, które objęło 3000 starszych osób – wykazały, że ginkgo nie zapobiega ani nie spowalnia demencji.

Żeń-szeń

8/12

Często stosowany wraz z ginkgo, żeń-szeń jest kolejnym popularnym suplementem pochodzącym z Azji. Podobnie jak w przypadku ginkgo, niektóre badania sugerowały, że żeń-szeń może być silnym wzmacniaczem mózgu. Ale dowody nie utrzymały się, gdy naukowcy skupili się na badaniach najwyższej jakości: Przegląd kilku badań wykazał, że nie ma „przekonujących dowodów” na to, że żeń-szeń chroni zdolności umysłowe.

Kurkumina

9/12

Znajdująca się w kurkumie (składnik curry w proszku) kurkumina została okrzyknięta za swoje właściwości antyoksydacyjne. Czy pomaga ona wyjaśnić, dlaczego liczba zachorowań na Alzheimera jest niższa w Indiach? Badanie przeprowadzone przez UCLA wykazało, że osoby, które przyjmowały kurkuminę, lepiej radziły sobie z testami pamięci i miały mniejsze nagromadzenie nieprawidłowych białek w mózgu. Ale to badanie obejmowało tylko 40 osób, a inne badania nie wykazały takiego wyniku, więc potrzeba więcej badań.

CDP-cholina

10/12

W Europie CDP-cholina nie jest sprzedawana jako suplement diety. Zamiast tego, jest to lek na receptę. Według naukowców, którzy dokonali przeglądu 14 badań, istnieją przyzwoite dowody na to, że może ona korzystnie wpływać na pamięć u osób starszych, które już mają problemy z pamięcią. Jeśli chcesz spróbować, zapytaj swojego lekarza.

Co z kombinacjami?

11/12

Wiele suplementów pamięci nie jest sprzedawanych jako pojedyncze składniki. Chociaż niektóre składniki mogą dobrze ze sobą współdziałać, połączone suplementy są trudniejsze do zbadania i mogą być ryzykowne. Suplementy mogą powodować skutki uboczne, a ryzyko rośnie wraz z liczbą przyjmowanych przez Ciebie substancji. Mieszanie ich z lekami na receptę również może być ryzykowne. Przeanalizuj wszystkie leki i suplementy, które przyjmujesz (lub rozważasz) ze swoim lekarzem lub farmaceutą, aby mogli oni powiedzieć, co jest bezpieczne.

Najpierw żywność

12/12

Chociaż niektóre suplementy mogą pomóc w niektórych przypadkach, większość zdrowych ludzi nie potrzebuje tabletek, aby zachować ostrość widzenia. Spożywanie diety bogatej w warzywa, jagody, pełne ziarna i ryby (kluczowe elementy tzw. diety MIND) to sposób na wspieranie zdrowia mózgu w miarę starzenia się. Aktywność fizyczna, odpowiednia ilość snu, dbanie o wszelkie schorzenia, utrzymywanie kontaktów towarzyskich i stawianie wyzwań swojemu umysłowi poprzez uczenie się przez całe życie również może mieć duże znaczenie. I to jest dobre dla reszty twojego ciała!

Lewy i prawy mózg: What the Difference?

0

Dowiedz się, jakie są różnice między lewą i prawą półkulą mózgu, i odkryj funkcje, mity i prawdy o tym, co robią.

Jak działa mózg

Mózg to nasza płyta główna, pamięć masowa, system operacyjny i wiele innych. Niuanse jego funkcji nie dają się ująć w czarno-białą dychotomię, stąd też wzięła się koncepcja lewego i prawego mózgu.

Mózg jest podzielony na symetryczną lewą i prawą półkulę. Każda półkula odpowiada za przeciwną stronę ciała, więc prawa półkula mózgu kontroluje lewą rękę. Prawa półkula przyjmuje również informacje sensoryczne z lewej strony i na odwrót.

Mózg jest podzielony na regiony zwane płatami. Płaty izolują funkcje mózgu do określonych obszarów.

  • Płat czołowy (przednia część mózgu) kontroluje ruchy ciała, osobowość, rozwiązywanie problemów, koncentrację, planowanie, reakcje emocjonalne, zmysł węchu, znaczenie słów i ogólną mowę.

  • Płat ciemieniowy (górna środkowa część mózgu) kontroluje zmysł dotyku i nacisku, zmysł smaku oraz świadomość ciała.

  • Płat skroniowy (środkowa część mózgu) odpowiada za zmysł słuchu, zdolność rozpoznawania innych, emocje i pamięć długotrwałą.

  • Płat potyliczny (tylna część mózgu) kontroluje ważny zmysł wzroku.

  • Móżdżek (dolna część tylnej części mózgu) kontroluje drobne ruchy, równowagę i koordynację.

  • Płat limbiczny (środkowa część mózgu) kontroluje emocje?

Mit „Lewy mózg, prawy mózg

Chociaż istnieje lewa i prawa półkula mózgowa, ich użycie w kulturze popularnej spowodowało powszechne nieporozumienie. Powszechnie uważa się, że lewa półkula mózgowa służy do logicznego myślenia, a prawa do kreatywności. Ludzie kategoryzują się jako osoby o lewej lub prawej półkuli mózgowej w zależności od swoich zainteresowań i umiejętności.

Naukowcy byli w stanie przyjrzeć się bliżej mózgowi i zobaczyć, że jest on bardziej skomplikowany niż lewa = logiczna. Dopiero w latach 60-tych XX wieku, kiedy to operacje rozszczepienia mózgu, stosowane w leczeniu epilepsji, dały naukowcom szansę na zbadanie każdej połowy mózgu osobno.

Naukowcy wywnioskowali, że lewy mózg jest lepszy w języku i rytmie, a prawy w emocjach i melodii. Nie oznacza to jednak, że te dwie połowy są całkowicie odrębne.

Mit o całkowicie przeciwnych półkulach utrzymuje się z wielu powodów.

  • Zaspokaja potrzebę porządku.?

  • Podobnie jak znaki astrologiczne, daje ludziom określony typ osobowości.

  • Ludzie w naturalny sposób postrzegają kreatywność i logikę jako przeciwieństwa.

  • Ludzie uważają, że idea posiadania niewykorzystanej mocy twórczej jest pociągająca?

Lewy i prawy mózg

Czy istnieją jakieś różnice między obiema stronami mózgu, poza tym, którą stronę ciała kontrolują?

Badanie przeprowadzone na Uniwersytecie w Utah rzuciło światło na ten temat. Po przeanalizowaniu danych z mózgu 1,011 młodych ludzi, oceniający doszli do wniosku, że obie połówki mózgu są używane regularnie, a nie jedna lub druga do jakiejś konkretnej czynności.?

Nadal prawdą jest, że język jest zorientowany na lewą stronę, a emocje na prawą. Prawdą jest również, że płaty mózgu mają określone zadania. Ale nie ma dowodów na to, że lewy lub prawy mózg jest silniejszy od drugiego.

Wszystko zależy od połączeń neuronowych. Kiedy doświadczasz bodźców zmysłowych, przetwarzasz je i podejmujesz działania, neurony w twoim mózgu rozświetlają się z aktywnością. Wszystkie te elementy wymagają innej części mózgu, ale ponieważ są częścią tej samej sieci neuronowej, pewne obszary mózgu mają silniejsze połączenia niż inne.

Złożony świat równa się złożonemu mózgowi. Miliony bodźców, które przetwarza nasz mózg, nie są czarno-białe, więc nie ma jasno określonego obszaru dla wszystkiego. Nasz mózg często żongluje bodźcami z jednego obszaru do drugiego, używając tych ścieżek neuronowych.

Podczas gdy płat skroniowy reguluje zdolność słyszenia muzyki, wiele części mózgu pracuje, gdy masz emocjonalną reakcję na muzykę, internalizujesz rytmy muzyczne i podążasz za melodią.

Not Very Different

Podczas gdy obie półkule mają swoje własne domeny, nie mają one tak dużego wpływu na osobowości jak początkowo sądzono. Być może nie będziesz już w stanie określić się jako osoba lewo- lub praworęczna, ale cechy osobowości nadal są unikalną częścią twojego mózgu.

Ćwiczenia dla Bells Palsy: Co powinieneś wiedzieć, aby zacząć

0

Fizykoterapia i ćwiczenia na porażenie dziecięce mogą pomóc w szybszej poprawie stanu zdrowia. Oto kilka technik, które pomogą Ci zacząć.

Bells palsy jest nieoczekiwane osłabienie nerwu twarzowego lub tymczasowy paraliż twarzy. Nie ma lekarstwa, ale większość ludzi odzyskuje siłę i ekspresję twarzy w okresie od 2 tygodni do 6 miesięcy po rozpoczęciu objawów.

Podczas Bells palsy, jedna strona twarzy staje się słaba lub sparaliżowana. Aby pomóc przyspieszyć proces odzyskiwania, wiele osób decyduje się na fizykoterapię lub ćwiczenia na porażenie Bella.

Ćwiczenia pomagające w porażeniu mózgowym

Ćwiczenia twarzy i fizykoterapia dla Bells palsy pomagają zwiększyć siłę mięśni i odzyskać koordynację twarzy z tego tymczasowego paraliżu twarzy. Większość ćwiczeń powinna być wykonywana trzy lub cztery razy dziennie w krótkich sesjach, z maksymalnie 30 powtórzeniami na ćwiczenie.

Stymulacja twarzy

Przed rozpoczęciem ćwiczeń twarzy, jego ważne jest, aby rozgrzać i stymulować mięśnie first.To poprawnie zrobić te ćwiczenia twarzy, eksperci sugerują siedząc przed lustrem, tak, że można wyraźnie zobaczyć swoją twarz i obserwować swoje ruchy mięśni.

  • Krok 1: Zacznij od próby poruszania każdą częścią twarzy powoli i delikatnie.

  • Krok 2: Użyj palców, aby delikatnie podnieść brwi. Jedna strona uniesie się wyżej niż druga, ale nie przykładaj zbyt dużej siły do strony, która opada.

  • Krok 3: Palcami delikatnie masuj różne części twarzy, w tym czoło, nos, policzki i usta.

Ćwiczenia na nos i policzki

Po rozgrzaniu się możesz popracować nad obszarem policzków i nosa. Ten obszar jest ważny, ponieważ jakakolwiek sztywność lub słabe mięśnie w tej strefie mogą wpłynąć na siłę całej twarzy w miarę powrotu do zdrowia.?

  • Krok 1: Używając palców, delikatnie uciśnij skórę obok nosa po stronie dotkniętej chorobą, starając się jednocześnie zmarszczyć nos.

  • Krok 2: Spróbuj wykrzywić twarz, skupiając się na policzkach i nosie.

  • Krok 3: Rozszerz nozdrza i spróbuj wziąć kilka głębokich oddechów przez nos. Możesz zakryć nie dotknięte nozdrze, aby zmusić dotknięte mięśnie do cięższej pracy.

  • Krok 4: Nadymaj policzki i wydmuchaj powietrze. Powtórz to 10 razy.

Ćwiczenia na usta

Kolejnym obszarem, nad którym możesz pracować są usta, w tym wargi i język. Wiele osób z porażeniem mózgowym ma trudności z jedzeniem i piciem, ponieważ ruchy mięśni są ograniczone. Niektórzy z nich stwierdzają, że kapią lub nie są w stanie kontrolować wydzielania śliny, co może być stresujące.

Te ćwiczenia dla Bells palsy mogą pomóc Ci odzyskać lepszą kontrolę nad ustami. Możesz je powtarzać po 30 razy, do 4 razy dziennie.

  • Krok 1: Otwórz usta tak, jakbyś miał zamiar się uśmiechnąć, a następnie zamknij je. Następnie zrób odwrotnie i przećwicz marszczenie brwi.

  • Krok 2: Delikatnie zaciśnij usta i pozwól im się rozluźnić.

  • Krok 3: Spróbuj unieść każdy kącik ust osobno, po kolei. Możesz użyć palców, aby pomóc podnieść dotkniętą stronę.

  • Krok 4: Wystaw język i skieruj go w dół, w stronę podbródka.

Ćwiczenia oczu

Osoby z porażeniem mózgowym mogą mieć trudności z zamknięciem oka, co może być uciążliwe i utrudniać sen. Te ćwiczenia twarzy pomagają odzyskać kontrolę i funkcję mięśni otaczających oczy.

  • Krok 1: Ćwicz podnoszenie brwi w górę i w dół. Możesz użyć palców, aby podnieść dotkniętą brwi.?

  • Krok 2: Spójrz w dół i zamknij oko, jednocześnie delikatnie masując powiekę i brew.

  • Krok 3: Na przemian otwieraj szeroko oczy, a następnie delikatnie je ściskaj.?

Uwagi dotyczące bezpieczeństwa

Ćwiczenia na porażenie mózgowe są uważane za dość bezpieczne do wykonywania w domu, bez nadzoru. Nie należy jednak nadmiernie forsować siebie i swoich mięśni. Dont worry about completing all of the exercises if your muscles are telling you to stop.

Ponadto, nie chcesz zmuszać dwóch stron twarzy do pracy przeciwko sobie. Jeśli podczas ćwiczeń dla Bells palsy widzisz, że mięśnie poruszają się lub ciągną, powinieneś przestać. Rozluźnij swoje mięśnie i odpocznij.

Co powoduje, że tracę węch i smak?

0

Jeśli zatkasz nos, nic nie smakuje tak samo. Problemy ze smakiem i zapachem są powszechne w przypadku wieku i alergii, ale mogą być również oznaką czegoś poważniejszego.

1/12

Kiedy twój zmysł węchu szwankuje, smak zazwyczaj podąża za nim. Dzieje się tak dlatego, że węch w nosie kontroluje oba te zmysły. Kiedy żujesz jedzenie, cząsteczki zapachu dostają się do tylnej części nosa. Twoje kubki smakowe informują Cię, czy jedzenie jest słodkie, kwaśne, gorzkie czy słone. Twój nos rozpoznaje szczegóły, np. czy ten słodki smak to winogrono czy jabłko. Jeśli zatkasz nos, jedzenie nie będzie smakowało tak samo, ponieważ nie będziesz mógł go wyczuć.

Wiek

2/12

Z wiekiem tracisz część włókien nerwowych węchu w nosie. Masz mniej kubków smakowych, a te, które pozostały, nie są już tak ostre, zwłaszcza po 60. roku życia. To często wpływa na Twoją zdolność do zauważenia najpierw smaku słonego lub słodkiego, ale nie dodawaj więcej soli lub cukru do jedzenia. Może to spowodować inne problemy zdrowotne.

Choroba lub infekcja

3/12

Wszystko, co podrażnia i zapala wewnętrzną wyściółkę nosa i powoduje uczucie duszności, kataru, swędzenia lub kapania, może wpływać na zmysły węchu i smaku. Dotyczy to przeziębienia, infekcji zatok, alergii, kichania, zatorów, grypy i COVID-19. W większości przypadków Twoje zmysły wrócą do normy, gdy poczujesz się lepiej. Jeśli minęło kilka tygodni, należy skontaktować się z lekarzem.

Obstrukcje

4/12

Jeśli nie masz wystarczającej ilości powietrza w nosie, cierpi na tym Twój zmysł węchu. A zapach wpływa na smak. Blokady zdarzają się, jeśli masz polipy nosa. Są to nienowotworowe guzy, które rosną w wyściółce nosa i zatok. Możesz też mieć odchyloną przegrodę, która sprawia, że jedno z Twoich przejść nosowych jest mniejsze od drugiego. Oba te przypadki leczy się za pomocą sprayów do nosa, leków lub operacji.

Uraz głowy

5/12

Nerw węchowy przenosi informacje o zapachu z nosa do mózgu. Uraz głowy, szyi lub mózgu może uszkodzić ten nerw, jak również wyściółkę nosa, drogi nosowe lub części mózgu, które przetwarzają zapach. Możesz to zauważyć natychmiast lub z czasem. W niektórych przypadkach zmysły wracają same, zwłaszcza jeśli utrata była łagodna. Może się to częściowo poprawić i będziesz w stanie jedynie smakować lub wąchać silne smaki i zapachy.

Niektóre choroby

6/12

Lekarze nie rozumieją dlaczego, ale utrata węchu może być wczesnym sygnałem ostrzegawczym demencji, choroby Alzheimera i Parkinsona. Inne choroby mogą uszkodzić nerwy, które prowadzą do centrum węchu w mózgu. Należą do nich: cukrzyca, porażenie mózgowe, choroba Huntingtona, zespół Kleinfeltera, stwardnienie rozsiane, choroba Pageta kości i zespół Sjogrena. Jeśli po kilku dniach nie możesz poczuć smaku ani zapachu, porozmawiaj z lekarzem, aby wykluczyć inne schorzenia.

Rak i leczenie

7/12

Niektóre rodzaje nowotworów i leczenia mogą zmieniać komunikaty pomiędzy nosem, ustami i mózgiem. Dotyczy to guzów w głowie lub szyi oraz napromieniowania tych obszarów. Wpływ może mieć również chemioterapia lub terapia celowana oraz niektóre leki na skutki uboczne. Możesz mieć metaliczny smak w ustach lub stwierdzić, że pewne zapachy są inne lub silniejsze. Problemy te często ustępują po zakończeniu leczenia.

Leki

8/12

Niektóre leki dostępne na receptę i bez recepty mogą wpływać na Twoje zmysły, zwłaszcza antybiotyki i leki na ciśnienie krwi. Zmieniają one receptory smakowe, zakłócają komunikację z kubkami smakowymi do mózgu lub zmieniają ilość śliny. Zanim przestaniesz brać jakiekolwiek leki, porozmawiaj z lekarzem.

Niedobory witamin

9/12

Utrata smaku i zapachu może być sygnałem dla organizmu, że masz mało witamin. Pewne schorzenia i leki mogą spowodować, że będziesz miał niski poziom witamin związanych z zapachem i smakiem, takich jak A, B6, B12 i cynk. Może to być również sytuacja typu „kurczak z jajkiem”: Jeśli jesz mniej, ponieważ nie możesz poczuć zapachu lub smaku, twoje ciało może nie otrzymać witamin, których potrzebuje.

Palenie, narkotyki i substancje chemiczne

10/12

Oprócz zdolności do wywoływania raka, dym tytoniowy może uszkodzić lub zabić komórki, które pomagają mózgowi w klasyfikacji zapachów i smaków. Palenie może również powodować, że organizm wytwarza więcej śluzu i zmniejsza liczbę kubków smakowych. Używanie kokainy może mieć podobny wpływ na komórki zmysłowe. Podobnie jak niebezpieczne substancje chemiczne, takie jak chlor, rozpuszczalniki do farb czy formaldehyd.

Diagnoza

11/12

Po przeprowadzeniu badania fizycznego, lekarz sprawdzi osobno zdolność do odczuwania smaku i zapachu. W przypadku testu węchu, będziesz nazywał serię zapachów w małych kapsułkach lub na etykietach do zdrapywania i wąchania. Test smaku polega na podaniu pasków, które określisz jako słodkie, kwaśne, gorzkie, słone lub umami, zwane również smakiem. Lekarz może obejrzeć wnętrze nosa za pomocą endoskopu (kamery umieszczonej na końcu elastycznej rurki) lub zlecić wykonanie tomografii komputerowej, aby uzyskać lepszy obraz zatok, nerwów nosowych i mózgu.

Powikłania

12/12

Kiedy tracisz zmysły węchu i smaku, wpływa to na Twoje życie na wiele sposobów. Stan ten stanowi zagrożenie dla bezpieczeństwa, ponieważ nie możesz wyczuć dymu, trucizny, gazu ani smaku zepsutego jedzenia. Używaj alarmów przeciwpożarowych, sprawdzaj daty ważności na żywności i przełącz się na zasilanie elektryczne, jeśli masz gaz ziemny. Zawsze jedz zdrową żywność, nawet jeśli nie możesz jej posmakować.

Co należy wiedzieć o Brocas vs Wenickes Afazja

0

Dowiedz się jaka jest różnica pomiędzy Afazją Brocasa i Wenickesa. Odkryj czym jest afazja, różnice pomiędzy tymi dwoma typami, diagnozę i leczenie afazji.

Co to jest afazja?

Kiedy dochodzi do uszkodzenia określonego obszaru ludzkiego mózgu, który wpływa na język, pojawia się afazja. Istnieje kilka przyczyn tego schorzenia, do których należą:

  • Udar mózgu

  • Urazy głowy

  • Guz mózgu

  • Zakażenia

  • Demencja

  • Postępujące choroby neurologiczne

Większość osób cierpiących na afazję stanowią osoby w średnim i starszym wieku, ponieważ stan ten jest najczęściej spowodowany udarem. Jednakże, ludzie w każdym wieku mogą być dotknięci tym stanem.

Według National Aphasia Association, w Stanach Zjednoczonych szacuje się, że 1 milion osób cierpi na afazję, a dodatkowo średnio 180 000 Amerykanów cierpi na nią rocznie.

Afazja Brocasa versus Afazja Wenickesa

Afazja Brocasa. Jest to afazja niepłynna, która powoduje, że osoby mówią wolniej. Występuje, gdy płat czołowy mózgu doznaje uszkodzenia. W związku z tym powstają następujące efekty:

  • Płat czołowy to region, w którym zlokalizowane są ruchy motoryczne. Osoby z afazją Brocasa cierpią na osłabienie lub paraliż prawej ręki i nogi.?

  • Osoby z afazją typu Brocas często czują się sfrustrowane, ponieważ są w stanie zrozumieć, co mówią inni, ale nie są w stanie wyrazić siebie…?

  • Osoby dotknięte tym problemem zazwyczaj potrafią mówić tylko w bardzo krótkich zdaniach lub mają problemy z wydobyciem słów.

Afazja Wenickesa. Jest to afazja płynna, ponieważ ten typ afazji nie wpływa na szybkość mowy jednostki. Osoby z tym typem afazji mają uszkodzony płat skroniowy mózgu. W rezultacie, osoby z afazją Wenickesa czasami nie są w stanie zrozumieć co mówią inni, ale są w stanie mówić długimi zdaniami. Jednak ich komunikacja nie jest zgodna ze standardowymi wzorcami gramatycznymi i używa wymyślonych słów.

Diagnoza Afazji

Lekarze i patolodzy mowy mogą zdiagnozować afazję w zależności od stopnia jej nasilenia. Patolodzy mowy używają zestawu kompleksowych testów językowych na osobie dotkniętej afazją. Ocena obejmuje analizę kombinacji czynników takich jak:

  • Mowa

  • Naming?

  • Powtórzenie

  • Czytanie

  • Pisanie?

  • Rozumienie tekstu

Badania obrazowe i skany są również przeprowadzane w celu obejrzenia wewnętrznych organów i procesów organizmu. Skany mogą być szczególnie pomocne w ustaleniu, co dokładnie jest przyczyną afazji. Mózg jest skomplikowanym organem i lekarze muszą być w stanie dokładnie go zbadać. Technologie te obejmują:

  • Tomografia komputerowa (CT scan)

  • Rezonans magnetyczny (MRI scan)

  • Pozytonowa tomografia emisyjna (skan PET)

Leczenie afazji

W zależności od stopnia zaawansowania afazji i jej przyczyny, opcje leczenia afazji są różne. Niektóre z czynników, które są brane pod uwagę przed podjęciem leczenia, obejmują ocenę osoby dotkniętej afazją, która obejmuje analizę:

  • zakres uszkodzenia mózgu osoby poszkodowanej?

  • ich osobistą motywację do leczenia

W przypadku ofiar udaru, American Stroke Association sugeruje ćwiczenie podstawowych starterów rozmowy, takich jak „jak się dziś czujesz?”. Ważne jest, aby utrzymać otoczenie wolne od rozproszenia i spokojne, niezależnie od tego, jak mało lub dużo osób jest obecnych. Stopniowo, ofiara udaru jest ponownie wprowadzana do codziennych ustawień publicznych. Celem jest zaradzenie uczuciu samotności i trudności u osoby dotkniętej afazją.

Jeśli leczenie jest opcją, to najczęściej występuje w formie terapii indywidualnych i grupowych {Johns Hopkins Medicine, Aphasia}. Większość klinicystów łączy dwie ogólne kategorie leczenia, którymi są:

  • Terapie ukierunkowane na zaburzony język są skupione na jednostce w środowisku jeden na jeden. Terapia ta jest procesem, w którym osoba leczona musi ponownie nauczyć się swoich wcześniejszych umiejętności. Wykorzystuje ona wszystkie formy komunikacji, aby wzmocnić umiejętności językowe.

  • Terapie oparte na komunikacji obejmują bardziej codzienne funkcjonowanie z innymi. Mają na celu zachęcenie do komunikacji za pomocą różnych środków i obejmują zaangażowanie społeczności w rzeczywiste warunki życia.

  • The National Aphasia Association provides?information explaining Brocas Aphasia, along with tips for communicating with someone suffering from the condition. Ich porady obejmują:

    • Pytaj o jedną rzecz na raz

    • Bądź cierpliwy wobec osoby

    • Pozostaw osobie przestrzeń na sformułowanie odpowiedzi

    Jeśli Ty lub ktoś z Twoich bliskich wykazuje oznaki któregoś z typów afazji, udaj się do lekarza, aby sprawdzić jakie plany leczenia są dla Ciebie dostępne.

    Syndrom myśliwego z łukiem: Objawy, przyczyny, diagnoza i leczenie

    0

    Ból szyi lub uraz może spowodować, że poczujesz zawroty głowy. Stan ten, znany jako zespół łowcy łuków lub zespół rotacyjnej tętnicy kręgowej, sprawia, że czujesz się słabo lub masz zawroty głowy, gdy obracasz głowę.

    Możesz również usłyszeć, że ten stan nazywa się:

    • Zawroty głowy w odcinku szyjnym

    • Zawroty głowy w odcinku szyjnym

    • Zawroty głowy pochodzenia szyjnego

    • Cervikogenne zawroty głowy

    I choć terminy te są często używane, żaden z nich nie jest oficjalnie uznanym i zdiagnozowanym stanem.

    Co powoduje?

    Najczęstszą przyczyną jest ostroga kostna na kręgu szyjnym. Powstają one najczęściej w wyniku zużycia z upływem czasu. Gdy poruszasz głową w określony sposób, powoduje to uciskanie tętnicy.

    Objawy mogą wystąpić, jeśli masz zwężoną tętnicę lub słabo uformowane naczynie krwionośne w szyi.

    Najczęściej dotyka mężczyzn i obejmuje lewą tętnicę kręgową.

    Jakie są objawy?

    Występują one tylko wtedy, gdy obrócisz głowę. Możesz zauważyć kilka różnych rzeczy:

    • Zawroty głowy lub światłowstręt

    • Vertigo

    • Omdlenia

    • Nudności lub wymioty

    • Niewyraźne widzenie

    • Dzwonienie w uszach

    • Problemy z chodzeniem

    Objawy te mogą trwać od kilku minut do kilku godzin.

    Diagnoza

    To może być podstępne. Lekarz może być w stanie wykryć przyczynę za pomocą badań obrazowych, takich jak USG, tomografia komputerowa lub MRI (rezonans magnetyczny).

    Jednak najlepszym sposobem jest badanie zwane cyfrową angiografią subtrakcyjną, która jest rodzajem zdjęcia rentgenowskiego Twoich tętnic. Podczas jednego badania możesz trzymać głowę normalnie, a podczas drugiego poruszać nią w kierunku, który powoduje problem.

    Leczenie

    To zależy od przyczyny. Jeśli masz problem z naczyniami krwionośnymi, lekarz może podać ci leki zapobiegające zakrzepom krwi oraz kołnierz szyjny, aby utrzymać szyję w stabilnej pozycji. I prawdopodobnie powie Ci, żebyś starał się nie odwracać głowy.

    Jeśli winne są ostrogi kostne, może być konieczna operacja ich usunięcia. Lekarz nazwie to dekompresją.

    Zdiagnozowano u ciebie ALS: What to Expect

    0

    Jeśli zdiagnozowano u Ciebie ALS, dowiedz się czego możesz się spodziewać i jak pomóc sobie w uzyskaniu jak najlepszych perspektyw.

    ALS, zwane również chorobą Lou Gehrigsa, jest chorobą, która dotyka neuronów ruchowych. Są to nerwy w mózgu i rdzeniu kręgowym, które kierują mięśniami do skurczu, abyś mógł chodzić, mówić, jeść i oddychać. Gdy neurony ruchowe obumierają, wykonywanie tych i innych czynności staje się coraz trudniejsze.

    W tej chwili nie ma lekarstwa na ALS. Jest to choroba postępująca, co oznacza, że z czasem jest coraz gorzej. Trudno jest przewidzieć, jaka będzie Twoja przyszłość, ponieważ ALS jest tak różne dla każdego.

    Większość ludzi żyje przez co najmniej 3 lata po diagnozie. Niektórzy żyją nawet do 10 lat. W miarę jak nowe leki i sposoby leczenia objawów stają się dostępne, ludzie będą żyć coraz dłużej z tą chorobą.

    Twój zespół opieki zdrowotnej może pomóc Ci zrozumieć, czego się spodziewać. Lekarz specjalizujący się w ALS zapewni Ci dostęp do najnowszych opcji leczenia, dzięki czemu będziesz miał jak największe szanse.

    Co się dzieje, gdy masz ALS?

    W normalnych warunkach neurony ruchowe przekazują sygnały z mózgu do mięśni, aby te mogły się poruszać. Gdy ALS powoduje obumieranie neuronów ruchowych, zaczynasz tracić kontrolę nad ruchami swoich mięśni.

    Na początku, możesz być mniej stabilny na nogach niż zwykle. ALS może sprawić, że trudniej będzie ci zrobić cokolwiek, co wymaga drobnych ruchów, takich jak podnoszenie ołówka lub przekręcanie klucza w zamku. Twoje ręce mogą czuć się słabo. Albo, twoje mięśnie mogą drgać.

    Z czasem stracisz kontrolę nad mięśniami, które pomagają ci chodzić, mówić, połykać i oddychać. Nadal będziesz w stanie myśleć, widzieć, słyszeć, wąchać, dotykać, smakować i korzystać z łazienki. Będziesz jednak potrzebował pomocy przy wykonywaniu podstawowych czynności, takich jak ubieranie się, jedzenie czy branie prysznica.

    Twój stan może się pogarszać szybko lub powoli. Lekarze i inni członkowie zespołu medycznego pomogą Ci zrozumieć, jak postępuje choroba i czego możesz się spodziewać.

    Co mogę zrobić?

    Chociaż ALS nie można wyleczyć, można zrobić wiele, aby pomóc sobie poczuć się lepiej.

    Po pierwsze, dowiedz się jak najwięcej o tej chorobie. Współpracuj z całym zespołem medycznym, aby upewnić się, że robisz wszystko, co możesz, aby sobie z nią poradzić.

    Twój zespół może obejmować następujących specjalistów:

    • Fizykoterapeuta może nauczyć Cię ćwiczeń, które pozwolą Ci utrzymać silne mięśnie.

    • Terapeuta mowy i języka może pokazać Ci sposoby na wyraźniejsze mówienie.

    • Terapeuta zajęciowy może zaoferować Ci narzędzia i sposoby ułatwiające poruszanie się.

    • Dietetyk może pomóc Ci zaplanować pożywne posiłki o odpowiedniej ilości kalorii oraz wybrać produkty, które łatwiej przeżuć i połknąć.

    • Terapeuta oddechowy może nauczyć Cię ćwiczeń ułatwiających oddychanie.

    • Terapeuta może pomóc Ci w radzeniu sobie z problemami emocjonalnymi, które wynikają z posiadania ALS.

    Twój neurolog, lekarz specjalizujący się w leczeniu układu nerwowego, przepisze leczenie, które może pomóc w łagodzeniu objawów.

    Dwa leki — edaravone (Radicava) i riluzole (Rilutek) — są zatwierdzone przez FDA do leczenia ALS. Nie są one lekarstwem, ale jeśli zaczniesz je brać wkrótce po zdiagnozowaniu, mogą pomóc ci żyć dłużej.

    Naukowcy testują inne nowe metody leczenia ALS w badaniach klinicznych. Ludzie, którzy biorą udział w tych badaniach mają możliwość wypróbowania leków i innych metod leczenia zanim będą one dostępne dla wszystkich innych. Zapytaj swojego lekarza lub sprawdź w ALS Association, aby dowiedzieć się, czy możesz dołączyć do któregoś z tych badań.

    Inną rzeczą, którą możesz zrobić jest dołączenie do grupy wsparcia ALS.

    Poznasz inne osoby z ALS, dowiesz się o zasobach, które mogą Ci pomóc i poznasz wskazówki od osób, które mają doświadczenie z tą chorobą. Możesz znaleźć grupę wsparcia poprzez swój szpital lub najbliższy rozdział ALS Association.

    Afazja Wernickesa: Przyczyny, Symptomy i Leczenie

    0

    Afazja Wernickesa to sytuacja, w której nie możesz zrozumieć słów. Dowiedz się więcej o tym, co ją powoduje, czego się spodziewać i więcej.

    Zaburzenie to jest spowodowane uszkodzeniem tej części mózgu, która kontroluje język. Prowadzi do utraty zdolności językowych i może być bardzo frustrujące.

    Afazja Wernickesa vs. Afazja Brocasa

    Istnieją różne rodzaje afazji, które powodują różne problemy językowe. Zaburzenia te są pogrupowane w 2 ogólne kategorie. Należą do nich afazja receptywna i afazja ekspresyjna.?

    Afazja Wernickesa. Afazja Wernickesa to inna nazwa afazji receptywnej. Dochodzi do niej, gdy obszar mózgu, który kontroluje język, zwany obszarem Wernickego, jest uszkodzony. Stan ten jest również nazywany afazją sensoryczną lub afazją płynności.

    Ludzie, którzy mają afazję Wernickego nie mogą zrozumieć słów. Mówią z regularnym rytmem i gramatyką. Ale słowa nie mają sensu. Nie zdają sobie sprawy, że to co mówią jest bezsensowne.

    Afazja Wernickesa może również powodować problemy z czytaniem i pisaniem. Możesz być w stanie zobaczyć lub usłyszeć słowa, ale ich nie zrozumieć.

    Afazja Broca. Afazja Broca jest terminem określającym afazję ekspresyjną. Osoby z afazją Broca mają problemy z wypowiadaniem słów, ale mogą rozumieć język. Mogą tworzyć pomysły i wiedzą co chcą powiedzieć. Jednak nie potrafią tworzyć zdań.

    Afazja Wernickesa powoduje, że mówisz w pomieszanych słowach, których inni nie mogą zrozumieć. Afazja Brocasa pozostawia cię z ograniczonym językiem. Możesz być w stanie powiedzieć tylko pojedyncze słowa lub bardzo krótkie zdania. Ale inni zazwyczaj potrafią zrozumieć, co masz na myśli.

    Objawy afazji Wernickesa

    Objawy afazji Wernickesa obejmują:

    • Wypowiadanie wielu słów, które nie mają sensu

    • Nie potrafi zrozumieć znaczenia słów

    • Potrafi mówić dobrze długimi zdaniami, ale nie mają one sensu

    • Używanie niewłaściwych słów lub słów nonsensownych

    • Niemożność zrozumienia słów pisanych

    • Problemy z pisaniem

    • Frustracja

    Inni mogą mieć problem ze zrozumieniem Ciebie, jeśli masz afazję Wernickesa z powodu błędów parafrazowych. Błędy te polegają na zastąpieniu słowa lub dźwięku innym słowem lub dźwiękiem.

    Możesz powiedzieć teleskop zamiast okulary lub klasy zamiast szkła. Możesz nawet wymyślić nowe słowo. Reszta zdania może być poprawna lub może być zlepkiem słów.

    Osoby z afazją Wernickesa zazwyczaj nie zdają sobie sprawy, że ich wypowiedzi nie mają sensu. Może to prowadzić do frustracji, ponieważ są one ciągle niezrozumiane.

    Przyczyny afazji Wernickesa

    Afazja Wernickesa jest spowodowana uszkodzeniem twojego mózgu. Zwykle występuje po lewej stronie. Afazja ta wynika z utraty przepływu krwi do mózgu lub innych uszkodzeń spowodowanych przez:

    • Stroke

    • Zapalenie mózgu lub zapalenie mózgu

    • Uraz głowy

    • Zakażenie mózgu

    Postępujące uszkodzenia w mózgu prowadzą w niektórych przypadkach do pogorszenia afazji. Może to być np. rosnący guz mózgu lub demencja. Afazja może się również nasilać w miarę postępu choroby.

    Afazja Wernickesa leczenie

    Nie ma żadnych standardowych metod leczenia afazji Wernickesa. Twój lekarz może zalecić różne metody leczenia lub terapie.

    Leczenie innych przyczyn. Jeśli cierpisz na inną chorobę, np. infekcję, leczenie jej może pomóc. Leczenie zależy od problemu. Na przykład, gdy lekarz zaleca sterydy na zmiany w niektórych obszarach mózgu, które powodują objawy afazji.

    Terapia mowy. Jest to główna metoda leczenia afazji. Celem terapii mowy jest pomoc w lepszym wykorzystaniu zdolności językowych, które nadal posiadasz, poprawa umiejętności językowych i nauka komunikacji na różne sposoby.

    Grupowa terapia mowy może być również przydatna w celu ćwiczenia umiejętności z innymi i zmniejszenia uczucia izolacji.

    Urządzenia mówiące. Technologia wykorzystująca obrazy lub mowę może pomóc Ci w komunikacji. Nie poprawiają one Twoich umiejętności językowych, ale są innym sposobem wyrażania siebie.

    Urządzenia mówiące mogą również pomóc opiekunom w komunikacji z Tobą i lepszym zrozumieniu Twoich potrzeb.

    Prognoza dla afazji Wernickesa

    Niektórzy ludzie, którzy zachorowali na afazję Wernickesa w pełni odzyskują sprawność bez leczenia. Dzieci poniżej 8 roku życia często odzyskują zdolności językowe nawet po ciężkich uszkodzeniach.

    Większość osób wymaga terapii logopedycznej. Powrót do zdrowia następuje zazwyczaj w ciągu 3 miesięcy. Ale afazja może trwać do roku, aby poprawić się. Wiele osób nie odzyskuje pełnej sprawności językowej. Może to być przyczyną frustracji dla Ciebie i Twoich opiekunów.

    Opiekunowie, przyjaciele i rodzina muszą się przystosować i nauczyć nowych sposobów komunikacji. Logopeda może pomóc Twojej rodzinie nauczyć się nowych metod. Mogą one obejmować:

    • Używanie krótszych, prostych zdań

    • Zadawanie pytań tak lub nie

    • Używanie naturalnego, dorosłego języka i rozmowy

    • Nie korygowanie wypowiedzi

    • Używanie wskazówek, obrazków, rysunków lub urządzeń

    • Włączanie osób z afazją do rozmowy

    • Zapewnienie dużej ilości czasu na wypowiedź osobom z afazją

    Jeśli masz afazję możesz sam ćwiczyć proste zdania w cichej przestrzeni. Spróbuj ćwiczyć z logopedą, a następnie z przyjaciółmi i rodziną, gdy poczujesz się bardziej komfortowo. Komunikacja i ćwiczenia mowy pomogą Ci poczuć się związanym z innymi.

    Adrenalina i noradrenalina: Whats the Difference?

    0

    Dowiedz się, jakie są różnice między epinefryną i noradrenaliną, i odkryj plusy, minusy, ryzyko i korzyści, i jak to może wpłynąć na zdrowie.

    Epinefryna i noradrenalina to hormony odpowiedzialne za reakcję walki lub ucieczki (zwaną również reakcją walki, ucieczki lub zamrożenia). Kiedy doświadczasz stresu, te dwa hormony zaczynają działać. Odgrywają one również rolę w niektórych codziennych funkcjach organizmu.

    O katecholaminach

    Dopamina. Dopamina jest neuroprzekaźnikiem, czyli chemicznym przekaźnikiem w mózgu. Ta substancja chemiczna kontroluje Twoje reakcje na informacje sensoryczne. Kiedy cofasz rękę z gorącej kuchenki lub kiedy masz ochotę na coś słodkiego w sklepie ze słodyczami, to właśnie dopamina pracuje.

    Funkcje dopaminy są bardzo szerokie i obejmują:?

    • Kontrola silnika

    • Emocje (przyjemność lub niechęć)

    • Przetwarzanie myśli

    Brak równowagi dopaminowej może prowadzić do utraty kontroli motorycznej (np. choroba Parkinsona), uzależnień, ADHD i schizofrenii.

    Adrenalina i noradrenalina. Te dwa hormony współpracują ze sobą w sytuacjach stresowych, aby zwiększyć przepływ krwi w całym organizmie. Niektóre z zachodzących zmian to:?

    • Zwiększona częstość akcji serca

    • Zwiększenie ilości krwi pompowanej przez serce

    • Zwiększone ciśnienie krwi

    Dodatkowo rozkładają tłuszcz i zwiększają poziom cukru we krwi (glukozy), aby dać organizmowi więcej energii.?

    Informacje o adrenalinie

    Adrenalina kojarzy Ci się z tajemniczą substancją chemiczną, która sprawia, że jesteś skoncentrowany i wystarczająco silny, aby podnieść samochód. Nie jest to dalekie od prawdy, ale jest w tym trochę więcej prawdy.

    Walka lub ucieczka. Kiedy doświadczasz stresu, twoje serce bije szybciej, zaczynasz się pocić i czujesz potrzebę ucieczki. To jest reakcja walki lub ucieczki, której sercem jest adrenalina.

    Gdzie produkowana jest adrenalina. Podobnie jak inne hormony katecholaminowe, adrenalina jest produkowana w nadnerczach. W ciągu kilku minut od przeżycia stresu, adrenalina jest wysyłana do krwi w kierunku innych organów, aby wywołać określone reakcje.

    Wpływ adrenaliny na organizm. Kiedy adrenalina jest uwalniana, wywołuje w Twoim organizmie określone reakcje. Mają one na celu zapewnienie Ci przetrwania, ale mogą stanowić problem, jeśli nie jesteś w stresującej sytuacji. Niektóre z efektów działania adrenaliny to:?

    • Rozszerzenie dróg oddechowych w celu przyjęcia większej ilości tlenu

    • Obkurczanie naczyń krwionośnych w celu przekierowania przepływu krwi do ważnych mięśni i organów, takich jak serce i płuca

    • Zmniejszona zdolność do odczuwania bólu

    • Wzrost siły i sprawności fizycznej

    • Zwiększona świadomość i koncentracja

    Epinefryna w przypadku anafilaksji

    Zastrzyki epinefryny.Zastrzyki adrenaliny są powszechnie stosowane w leczeniu zagrażającej życiu reakcji alergicznej lub anafilaksji. Zastrzyk epinefryny to system iniekcji, który jest wstępnie wypełniony płynnym roztworem hormonu epinefryny.?

    Leczenie anafilaksji. Objawy łagodnej reakcji alergicznej obejmują pokrzywkę, swędzenie i obrzęk. Objawy anafilaksji są znacznie poważniejsze, mogą zagrażać życiu i różnią się między poszczególnymi wystąpieniami. Niektóre objawy anafilaksji obejmują:?

    • Obrzęk lub napięcie gardła

    • Trudności w oddychaniu

    • Duszność

    • Świszczący oddech lub kaszel

    • Osłabienie lub omdlenie

    • Skurcze brzucha

    • Nudności, wymioty lub biegunka

    Wstrzyknięcie epinefryny jest pierwszą linią leczenia anafilaksji. Funkcje epinefryny dotyczące przepływu krwi i poboru tlenu pomagają zwalczać objawy anafilaksji. Jednak wstrzyknięcie epinefryny nie jest ostateczną metodą leczenia i konieczna jest dalsza pomoc medyczna.

    Informacje o noradrenalinie

    Noradrenalina (czasami nazywana noradrenaliną) jest neuroprzekaźnikiem i hormonem, który reaguje na stres i niskie ciśnienie krwi. Odgrywa również rolę w zarządzaniu zdolnością i zdolnością do koncentracji.?

    Walka lub ucieczka. Pracując obok adrenaliny, noradrenalina wspiera reakcję walki lub ucieczki, zwiększając tętno, rozkładając tłuszcz i zwiększając poziom glukozy. Daje mózgowi i ciału energię potrzebną do działania.

    Biorytmy. Noradrenalina działa na utrzymanie cyklu sen-budzenie. Pomaga Ci obudzić się rano, poprawia Twoją uwagę i pomaga Ci się skupić przez cały dzień.?

    Zaburzenia równowagi noradrenaliny. Brak równowagi noradrenaliny (za dużo lub za mało) może mieć wpływ na Twoje zdrowie psychiczne i emocjonalne. Warunki takie jak depresja, lęk, uzależnienie, nadużywanie substancji i zespół stresu pourazowego są spowodowane brakiem równowagi noradrenaliny.?

    Przypływ noradrenaliny może powodować uczucie szczęścia i euforii. Jednak przypływ może również prowadzić do ataków paniki, podwyższonego ciśnienia krwi i nadpobudliwości. Brak noradrenaliny może powodować senność, zmęczenie, brak koncentracji, zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD) i depresję.?

    Noradrenalina w leczeniu

    Często można znaleźć noradrenalinę w pracy w leczeniu niskiego ciśnienia krwi ( hipotensja) z powodu zagrażającego życiu powikłania lub obok serotoniny w lekach przeciwdepresyjnych.?

    Inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRIs) są lekiem przeciwdepresyjnym. SNRIs działają poprzez zmianę chemii mózgu neuroprzekaźników serotoniny (hormonu dobrego samopoczucia) i noradrenaliny. Proces ten pomaga regulować nastrój i łagodzić objawy depresji.

    Uzyskanie noradrenaliny w sposób naturalny. Możesz pomóc swojemu ciału i mózgowi produkować więcej serotoniny i noradrenaliny poprzez ćwiczenia, sen, poczucie spełnienia, cieszenie się muzyką i medytację.?