Nowa strategia dotycząca HIV i AIDS nazywa rasizm kryzysem zdrowia publicznego
By Heather Boerner
2 grudnia 2021 C Czy możemy zakończyć epidemię HIV w Ameryce?
Obiecując podjęcie agresywnych działań w celu zakończenia HIV w USA, prezydent Joe Biden w Światowym Dniu AIDS w środę ogłosił 3-letnią mapę drogową, która ma pomóc w zmniejszeniu nowych transmisji HIV w USA o 90% do 2030 roku. Zrobił to jako pierwszy prezydent USA, który powiązał systemowy rasizm i inne formy dyskryminacji bezpośrednio z przedłużającą się epidemią HIV.
Zamierzamy zakończyć tę walkę, powiedział podczas przemówienia z okazji Światowego Dnia AIDS. Nie powinno mieć znaczenia, gdzie mieszkasz w kraju, ani ile zarabiasz. Musimy wszędzie odpowiedzieć na epidemię HIV i wspierać wszystkie osoby żyjące z HIV.
W 2019 roku u 36 801 Amerykanów zdiagnozowano HIV, mimo że skuteczne leczenie i tabletki zapobiegawcze mogą wyeliminować przenoszenie HIV. Narodowa Strategia HIV/AIDS rozszerzy badania na HIV, opiekę i usługi prewencyjne, ale nie zatrzymuje się na tym.
To pierwsza taka strategia, mówi Gregorio Millett, wiceprezes American Foundation for AIDS Research (amfAR).
Jest to zasadniczo inna strategia, mówi Millett, który pomagał w przygotowaniu pierwszej Narodowej Strategii HIV/AIDS w 2010 roku. Pod pewnymi względami idzie ona nieco dalej niż inne strategie były w stanie zrobić.
Plan nazywa rasizm zagrożeniem dla zdrowia publicznego w odniesieniu do HIV, a podczas środowego wydarzenia, Biden nazwał rasowe i genderowe różnice, które nadal napędzają epidemię. Ponad połowa nowych diagnoz HIV w 2018 roku pochodziła z zaledwie 57 jurysdykcji, w tym siedmiu wiejskich stanów i San Juan, Puerto Rico. Cztery z tych siedmiu stanów nie rozszerzyły Medicaid w ramach Affordable Care Act, według danych z amfAR.
Wszystkie siedem wiejskich stanów ma konkretne prawa w księgach, które kryminalizują nieujawnianie statusu HIV, niezależnie od tego, czy theres był rzeczywisty transfer HIV, czy nie. Na przykład w 2018 r. konsorcjum najbardziej znaczących naukowców zajmujących się HIV oświadczyło, że prawa dotyczące nieujawniania statusu HIV nie są wspierane przez obecną naukę o HIV. Inne dane pokazują, że brak dostępu do stabilnego mieszkania może również wpływać na zachowania ryzykowne związane z HIV oraz zdolność ludzi do uczestniczenia w wizytach lekarskich i przyjmowania leków zgodnie z zaleceniami. Doświadczenie rasizmu, homofobii i transfobii w środowisku opieki zdrowotnej jest związane z mniejszym prawdopodobieństwem przyjmowania leków na HIV lub korzystania z ogólnej opieki zdrowotnej.
I to nie dotyczy nawet różnic rasowych w HIV, które wydają się być coraz większe.
Pomimo faktu, że czarnoskórzy Amerykanie stanowią 13% populacji Stanów Zjednoczonych, stanowili oni 46% nowych przypadków nabycia HIV w 2019 roku. I podczas gdy długoletni obraz osoby dotkniętej wirusem HIV był białym gejem, nowe dane opublikowane przez CDC w tym tygodniu wykazały, że wskaźniki HIV naprawdę spadają tylko wśród białych gejów; stawki pozostają wysokie wśród gejów Czarnych i Latynosów.
Tymczasem kraje takie jak Wielka Brytania i Holandia zdołały już osiągnąć międzynarodowe cele dotyczące zakończenia epidemii HIV, według Wspólnego Programu Narodów Zjednoczonych ds. HIV/AIDS (UNAIDS).
Stany Zjednoczone przez pewien czas pozostawały w tyle za swoimi rówieśnikami, mówi dr Jennifer Kates, starszy wiceprezes i dyrektor ds. globalnego zdrowia i polityki HIV w Kaiser Family Foundation. Kiedy spojrzymy na Stany Zjednoczone w porównaniu z ich rówieśnikami, wypadamy znacznie gorzej pod względem supresji wirusa i wszystkich głównych wskaźników, które chcielibyśmy zobaczyć.
Kates, Millett i inni są współautorami dokumentu z 2020 roku, w którym wyszczególniono wszystkie niemedyczne problemy, które pogarszają epidemię HIV. Aby wprowadzić strategię w życie w 2022 roku, administracja Bidena poprosiła Kongres o przydzielenie 670 milionów dolarów. (Dla porównania, administracja Trumpa poprosiła o 1 miliard dolarów w ciągu pierwszych 2 lat planu Ending the Epidemic, według Kaiser Family Foundation).
Plan jest masywny, obejmujący 98 stron i zajmujący się wszystkim, od ekspansji usług strzykawkowych do utrzymywania lepszych danych na temat tego, jak HIV wpływa na kobiety transgenderowe. Inne tematy obejmują rozszerzenie opieki dla rdzennych Amerykanów i opieki nad HIV poza tradycyjnymi usługami klinicznymi. W dokumencie dodano również sekcje dotyczące HIV w całym okresie życia oraz środków poprawiających jakość życia. Plan został w dużej mierze przyjęty z zadowoleniem przez ekspertów i obrońców HIV.
Podczas gdy niektóre części planu będą wymagały wsparcia kongresu, inne mogą być zaadresowane na poziomie departamentu, mówi starszy urzędnik Białego Domu, który nazywa to podejściem całościowym.
Oznacza to, że nie będzie on realizowany tylko przez Departament Zdrowia i Usług Społecznych i jego partnerów, takich jak CDC i Narodowe Instytuty Zdrowia. Departamenty takie jak Rolnictwo, Praca, Sprawiedliwość, Edukacja, Sprawy Wewnętrzne, Sprawy Weteranów oraz Mieszkalnictwo i Rozwój Miejski będą musiały złożyć cele strategii HIV w swojej pracy.
Na przykład, ponieważ mieszkania zostały uznane za główny czynnik w ludzi, którzy dostają HIV i mają gorsze wyniki, Biuro Polityki AIDS będzie pracować nie tylko z HUDs możliwości mieszkaniowych dla osób z AIDS (HOPWA) programu, ale także z innymi działami w HUD złożyć w tej nowej strategii HIV, Biały Dom urzędnik mówi.
Teraz mając inne części HUD przy stole, myślą o tym, co może być rola mieszkalnictwa publicznego lub sekcji 8 programowania jako część odpowiedzi HIV, urzędnik mówi, odnosząc się do dwóch programów pomocy mieszkaniowej, które teraz dont zawierać HIV jako wymóg kwalifikowalności.
To samo dotyczy bliższej współpracy ze stanami, Departamentem Sprawiedliwości i osobami żyjącymi z HIV w celu wyeliminowania przepisów dotyczących nieujawniania HIV, mówi urzędnik.
Więcej niż tylko ładunek wirusowy
W 2019 roku administracja Trumpa stworzyła ambitny cel zmniejszenia nowych transmisji HIV o 90% do 2030 roku. Ale także uchylił politykę Obama-era, która chroniła dostęp osób transseksualnych do opieki zdrowotnej i zakwestionowała ekspansję opieki zdrowotnej w ramach Affordable Care Act, wśród innych polityk wpływających na prawa obywatelskie.
W 2019 roku te polityki doprowadziły Nainę Khanna, współwykonawczy dyrektor Positive Womens Network-USA (PWN-USA), do przyłączenia się do dziesiątków innych osób żyjących z HIV, aby wyprzeć Roberta Redfielda, ówczesnego dyrektora CDC, ze sceny na spotkaniu osób żyjących z HIV, aby promować nowy plan zakończenia epidemii HIV.
Jedyną rzeczą, która liczyła się w tych dokumentach, była nasza wiremia, mówi Khanna, który wraz z siecią osób żyjących z HIV opracował w tym roku swój własny plan zakończenia epidemii HIV, nazwany Demanding Better. Naciskała ona na pewne elementy, które ostatecznie pojawiły się w planie, takie jak nacisk na jakość życia, włączenie imigrantów i osób świadczących usługi seksualne jako ważnych populacji, które należy uwzględnić w strategii, oraz nacisk na starzenie się z HIV.
Tak więc posiadanie tej strategii, która naprawdę afirmatywnie nazywa odpowiedzialność za jakość życia, zdrowie psychiczne ludzi żyjących z HIV, zajęcie się chorobami współistniejącymi, zajęcie się niestabilnością mieszkaniową ludzi żyjących z HIV – to wszystko są duże kroki naprzód.
Drażnienie piór i wprowadzanie zmian
Z miejsca, w którym siedzi w małym domku w Huntsville, AL, Morgan Farrington nazywa nową strategię czymś, z czego można by stworzyć zestaw narzędzi.
Farrington zasiada w radzie wdrażającej plan „Zakończenie epidemii HIV” w stanie Alabama. Nie jest pewna, jak ta strategia sprawdzi się w stanie, który nie rozszerzył Medicaid, ma prawo kryminalizujące HIV i nie ma legalnych programów usług strzykawkowych. Shes zasugerowała, że rasizm jest zagrożeniem dla zdrowia publicznego, ale został odrzucony.
Nie chcieli stawiać przed nikim więcej gorących tematów, mówi. Nikt nie doszedł do miejsca, w którym jest w Departamencie Zdrowia Publicznego w tym stanie przez drażnienie piór.
