Strona główna Blog Strona 2349

Leczenie zerwanego ścięgna: Pierwsza pomoc informacje dla Ruptured Tendon

0

Dowiedz się więcej od lekarza na temat leczenia zerwanego ścięgna, włóknistej tkanki, która łączy mięsień z kością.

Stosuj metodę RICE:

  • R

    Należy pamiętać o tym, aby nie obciążać kontuzjowanego miejsca. Odczuwanie bólu jest zazwyczaj oznaką, że robisz zbyt wiele za wcześnie.

  • I

    ce zranione miejsce, aby zmniejszyć obrzęk.

  • C

    Uciśnij uraz poprzez delikatne owinięcie bandażem elastycznym. W celu zapewnienia kompresji można również zastosować specjalistyczny aparat ortopedyczny.

  • E

    Jeśli to możliwe, należy unieść ranne miejsce powyżej poziomu serca.

2. Złagodzenie bólu

  • Podaj środek przeciwbólowy dostępny bez recepty, taki jak ibuprofen (Advil, Motrin) lub acetaminofen (Tylenol).

3. Wizyta u lekarza

  • Osoba ta powinna jak najszybciej skontaktować się ze swoim lekarzem. Może zostać zalecona wizyta u specjalisty ortopedy.

4. Follow Up

  • Lekarz zbada kontuzjowany obszar i może wykonać zdjęcie rentgenowskie, rezonans magnetyczny lub inne badania.

  • Osoba może otrzymać chustę, gips, kule, ortezę lub inne urządzenie.

  • Osobie tej mogą być przepisywane leki.

  • Osoba może zostać skierowana na fizykoterapię lub do specjalisty, np. chirurga ortopedy.

  • Może być konieczna operacja.

Leczenie oparzeń chemicznych: Informacje o pierwszej pomocy w przypadku oparzeń chemicznych

0

Lekarz wyjaśnia kroki pierwszej pomocy w leczeniu oparzeń chemicznych.

Zadzwonić pod numer 911 lub pod lokalny numer kontroli zatruć 1-800-222-1222.

1. Chroń się

  • Jeśli to możliwe, załóż rękawice lub fartuch.

  • Unikać narażania się na kontakt z chemikaliami.

2. Spłukać i oczyścić miejsce oparzenia

  • Zalać obszar chłodną wodą przez co najmniej 20 minut lub do czasu przybycia pomocy.

  • Upewnij się, że woda nie spływa na inną część ciała osoby poszkodowanej lub na Ciebie.

  • Jeśli to możliwe, nie używaj silnego strumienia wody.

  • W trakcie spłukiwania oparzenia (nie wcześniej), zdjąć biżuterię i odzież z chemikaliami, chyba że są przyklejone do ciała.

  • Po spłukaniu oparzenia postępuj zgodnie z instrukcjami na etykiecie środka chemicznego, jeśli jest dostępny.

  • Nie próbuj neutralizować oparzenia kwasem lub zasadą. Może to spowodować reakcję chemiczną, która pogorszy oparzenie.

  • Nie nakładaj na oparzenie maści z antybiotykiem.

Do nielicznych toksyn chemicznych, których NIE należy natychmiast spłukiwać wodą, należą suche wapno, fenole i metale pierwiastkowe (np. sód, potas, tlenek wapnia, magnez, fosfor). Suche wapno powinno być usunięte ze skóry przed nawadnianiem. Zawiera ono tlenek wapnia, który w reakcji z wodą tworzy wodorotlenek wapnia, silną zasadę. Metale pierwiastkowe i niektóre reaktywne związki metali palą się lub uwalniają niebezpieczne produkty uboczne w kontakcie z wodą. Przykłady obejmują: sód, potas, magnez, fosfor, lit, cez i czterochlorek tytanu.?

Wszystkie fragmenty takich materiałów należy ostrożnie usunąć suchymi kleszczami i umieścić w roztworze, który nie jest związany z wodą (np. olej mineralny). Po wykonaniu tych czynności należy pokryć uszkodzone miejsce olejem mineralnym (lub porównywalnym roztworem), aby zapobiec dalszej ekspozycji na powietrze i wilgoć. Usunięcie fenolu wymaga wytarcia go ze skóry gąbkami nasączonymi 50-procentowym glikolem polietylenowym (PEG).

3. Przykryć małe miejsce oparzenia

  • Małe oparzenie można luźno owinąć suchą, sterylną gazą lub czystą tkaniną.

Leczenie wypadniętego dysku: Informacje o pierwszej pomocy dla Slipped Disk

0

Dowiedz się więcej od lekarza na temat objawów i leczenia wypadniętego dysku, amortyzatora pomiędzy kośćmi kręgosłupa, który może ulec rozszczepieniu lub pęknięciu.

  • Traci kontrolę nad pęcherzem lub jelitami

  • Osłabienie w rękach lub nogach

  • Drętwienie wewnętrznej, górnej części ud

1. Leczenie bólu

  • Zmiana pozycji lub przesunięcie postawy może zmniejszyć natychmiastowy dyskomfort. Na przykład położenie się na plecach, ze stopami na krześle i kolanami ustawionymi pod kątem 90 stopni, może być czasem całkiem wygodne w przypadku problemów z kręgosłupem.

  • Stosuj zimne okłady kilka razy dziennie, nie dłużej niż przez 20 minut.

  • Podać niesteroidowe leki przeciwzapalne (takie jak Motrin, Aleve, Advil lub Naprosyn).

2. Odpoczynek osoby

  • Odpoczynek w łóżku przez dzień lub dwa może pomóc, ale nie dłużej niż do tej pory; ważne jest, aby wrócić do aktywności raczej wcześniej niż później.

  • Osoba ta powinna unikać czynności takich jak podnoszenie lub pchanie.

3. Zobaczyć się z pracownikiem służby zdrowia

  • Wszystkie zsunięte dyski powinny być ocenione.

4. Kontynuacja

  • Dostawca usług medycznych może zalecić leki rozluźniające mięśnie, leki przeciwzapalne, zastrzyki środka przeciwbólowego, akupunkturę lub fizykoterapię.

  • Większość osób czuje się lepiej w ciągu sześciu tygodni.

  • W niektórych przypadkach konieczna jest operacja kręgosłupa.

Pierwsza pomoc apteczki leczenie: Pierwsza pomoc Informacje dotyczące apteczek pierwszej pomocy

0

Czy posiadasz apteczkę pierwszej pomocy? Czy jest ona przechowywana we właściwym miejscu z odpowiednimi, aktualnymi elementami? lekarz powie Ci, czy Twoja apteczka zdała egzamin.

Podstawy apteczki domowej i podróżnej

Domowe apteczki są zwykle używane do leczenia tego typu drobnych urazów:

  • Oparzenia

  • Cięcia

  • Otarcia (zadrapania)

  • Użądlenia

  • Drzazgi

  • Sprains

  • Odcinki

Apteczki podróżne muszą być bardziej wszechstronne, ponieważ apteka może być dostępna lub nie. Oprócz osobistych artykułów medycznych, apteczka powinna zawierać przedmioty pomagające złagodzić typowe objawy wirusowych infekcji dróg oddechowych, takie jak te:

  • Gorączka

  • Przekrwienie nosa

  • Kaszel

  • Ból gardła

Powinna zawierać również przedmioty służące do leczenia tych dolegliwości:

  • Cuts

  • Łagodny ból

  • Problemy żołądkowo-jelitowe

  • Problemy skórne

  • Alergie

Zrób swoją własną apteczkę

Postaraj się, aby Twoja apteczka była mała i prosta. Wyposaż ją w przedmioty wielokrotnego użytku. Prawie wszystko, co zapewnia dobrą widoczność zawartości, może być wykorzystane w domowej apteczce.

  • Jeśli Twoja apteczka będzie w ruchu, najlepszy jest pojemnik odporny na wodę i upadki.

  • Bardzo dobrze sprawdzają się niedrogie nylonowe torby, zestawy osobiste, plecaki lub kosmetyczki.

  • Nie musisz wydawać dużo pieniędzy na wymyślną „torbę medyczną”. Użyj zamykanych torebek na kanapki lub torebek do piekarnika, aby pogrupować i podzielić przedmioty.

  • Umieść środki na rany w jednej torbie, a leki w drugiej.

Jak korzystać z apteczki pierwszej pomocy

Upewnij się, że wiesz jak prawidłowo używać wszystkich elementów apteczki, zwłaszcza leków. Przeszkol innych członków rodziny w zakresie korzystania z apteczki. Być może to Ty będziesz potrzebował pierwszej pomocy.

Spakuj i używaj środków ochronnych, takich jak rękawiczki lateksowe, aby chronić się przed płynami ustrojowymi innych osób. Sprawdzaj apteczkę dwa razy do roku i wymieniaj przeterminowane leki. Znajdź numer telefonu regionalnego centrum kontroli zatruć na stronie internetowej American Association of Poison Control Centers i zachowaj ten numer w swojej apteczce.

Gdzie trzymać apteczkę pierwszej pomocy:

  • Najlepszym miejscem do trzymania apteczki jest kuchnia. Tutaj odbywa się większość rodzinnych zajęć. W łazience panuje zbyt duża wilgotność, która skraca termin przydatności przedmiotów.

  • Zestaw podróżny jest przeznaczony na prawdziwe wypady poza dom. Trzymaj go w walizce, plecaku lub suchym worku, w zależności od aktywności.

  • Apteczka do codziennego użytku w samochodzie powinna być taka sama jak apteczka domowa. Podobne apteczki można trzymać na łodzi (w wodoodpornej torbie), w przyczepie turystycznej, domu mobilnym, kamperze, domku letniskowym i wszędzie tam, gdzie spędzamy czas.

Niezbędne elementy apteczki pierwszej pomocy

Wszystkie elementy apteczki można kupić w dobrze zaopatrzonej aptece. O pomoc w wyborze poproś farmaceutę.

Apteczka domowa

:

Domowa apteczka powinna zawierać te przedmioty:

  • Taśma klejąca

  • Spray znieczulający (Bactine) lub lotion (Calamine, Campho-Phenique) — na swędzące wysypki i ukąszenia owadów

  • sterylne płatki gazowe 4″ x 4″ — do pokrywania i czyszczenia ran, jako miękka opaska na oczy

  • 2″, 3″ i 4″ bandaże typu Ace – do owijania zwichniętych lub nadwyrężonych stawów, do owijania gazą ran, do owijania szynami

  • Opatrunki samoprzylepne (wszystkie rozmiary)

  • Doustne leki przeciwhistaminowe – difenhydramina (Benadryl powoduje senność) lub loratadyna (Claritin nie powoduje senności) – na reakcje alergiczne, swędzące wysypki (unikać miejscowych kremów przeciwhistaminowych, ponieważ u niektórych osób mogą one pogorszyć wysypkę).

  • Miejscowe kortykosteroidy, takie jak dostępny bez recepty Hydrocortisone 1% na wysypki

  • Żel lub krem z aloesu stosowany miejscowo w celu złagodzenia oparzeń

  • Rękawice lekarskie — do ochrony przed zakażeniami, a także do robienia okładów z lodu po napełnieniu wodą i zamrożeniu

  • Krem antybiotykowy Polysporin — do stosowania na proste rany

  • Nieprzylepne płatki (Telfa) — do pokrywania ran i oparzeń

  • Kieszonkowa maska do resuscytacji

  • Zamykana torba do piekarnika — jako pojemnik na zanieczyszczone artykuły, może stać się lodem

  • agrafki (duże i małe) — do usuwania drzazg i mocowania chusty trójkątnej

  • Nożyczki

  • Bandaż trójkątny — jako chusta, ręcznik, opaska uciskowa

  • Pęseta — do usuwania drzazg, żądeł lub kleszczy

Niezbędne elementy apteczki podróżnej

Zestaw podróżny

:

Podróżna apteczka może zawierać te elementy:

  • Taśma klejąca

  • sterylne podkładki z gazy o wymiarach 4″ x 4″

  • Antacid — na niestrawność

  • Środki przeciwbiegunkowe (np. Imodium, Pepto-Bismol)

  • Krem antyhistaminowy

  • Środek antyseptyczny (mała butelka mydła w płynie) — do czyszczenia ran i rąk

  • Aspiryna — na łagodny ból, zawał serca

  • bandaże samoprzylepne (wszystkie rozmiary)

  • Difenhydramina (Benadryl) lub loratadyna (Claritin) – doustne leki przeciwhistaminowe

  • Miejscowe kortykosteroidy, takie jak dostępny bez recepty Hydrocortisone 1% na wysypki

  • Żel lub krem z aloesu stosowany miejscowo w celu złagodzenia oparzeń

  • Książka o pierwszej pomocy

  • Zapalniczka do papierosów — aby wysterylizować narzędzia i móc rozpalić ogień w dziczy (na przykład, aby się ogrzać i wytworzyć dym do sygnalizacji pomocy)

  • Leki na kaszel

  • Zestaw stomatologiczny – w przypadku złamania zęba, utraty korony lub wypełnienia

  • Rękawiczki do badania

  • Mała latarka

  • Ibuprofen (Advil to jedna z marek)

  • Środek odstraszający owady

  • Nóż (mały typu szwajcarskiego)

  • Moleskin – do stosowania na pęcherze lub gorące miejsca

  • Środek odkażający w sprayu do nosa — na niedrożność nosa spowodowaną przeziębieniem lub alergią

  • Nieprzylepne wkładki do ran (Telfa)

  • Maść antybiotykowa Polysporin

  • Doustny środek obkurczający

  • Leki i przedmioty osobistego użytku

  • Karta telefoniczna z co najmniej 60 minutami czasu (i nie bliską datą ważności) plus co najmniej 10 ćwierćdolarówek do automatów telefonicznych oraz lista ważnych osób, z którymi można się skontaktować w nagłym wypadku

  • Plastikowe zamykane torebki (do piekarnika i na kanapki)

  • Kieszonkowa maska do resuscytacji

  • agrafki (duże i małe)

  • Nożyczki

  • Filtr przeciwsłoneczny o współczynniku SPF 30 lub wyższym

  • Termometr

  • Pęseta

Wskazówki dotyczące resuscytacji i automatycznych defibrylatorów zewnętrznych

0

Czy wiesz, co robić, gdy ktoś ma atak serca? Dowiedz się więcej od lekarza na temat technik CPR i używania automatycznego defibrylatora zewnętrznego, czyli AED. Może to stanowić różnicę między życiem a śmiercią.

Co to jest automatyczny defibrylator zewnętrzny (AED)?

Automatyczny defibrylator zewnętrzny to skomputeryzowane urządzenie służące do ponownego uruchomienia serca, które przestało bić lub bije zbyt szybko, aby wytworzyć puls. Defibrylatory działają poprzez wstrząsanie serca z powrotem do działania.

Wiele miejsc publicznych, w tym lotniska, kasyna, siłownie, centra handlowe i obiekty sportowe, mają defibrylatory pod ręką w nagłych przypadkach. W przeszłości defibrylatorów mogli używać jedynie przeszkoleni pracownicy medyczni. Obecnie jednak nowe, zautomatyzowane defibrylatory zewnętrzne mogą być używane przez każdego.

Kiedy stosować CPR: Rozpoznanie zagrożenia

Pierwszym krokiem do uratowania życia jest umiejętność rozpoznania sytuacji kryzysowej. Poznaj znaki ostrzegawcze ataku serca. Każdy, kto nie reaguje, powinien otrzymać pomoc w nagłym wypadku. Jeśli przebywasz z osobą, która skarży się na ból w klatce piersiowej, a następnie upada, istnieje prawdopodobieństwo, że ma ona atak serca lub jest w stanie zatrzymania krążenia. Jeśli to możliwe, poproś kogoś innego o zadzwonienie pod numer 911, a sam rozpocznij resuscytację.

RKO krok po kroku

RKO powinna być stosowana, gdy osoba przestaje oddychać, a jej serce przestało bić. RKO utrzymuje przepływ natlenionej krwi do mózgu i serca do czasu przybycia defibrylatora lub zespołu ratownictwa medycznego, aby przywrócić normalne bicie serca. Rozpoczęta natychmiast po zatrzymaniu krążenia resuscytacja może podwoić lub potroić szanse ofiary na przeżycie.

Oto jak przeprowadzić resuscytację u osoby dorosłej, dziecka lub niemowlęcia, które nie reaguje – z wyjątkiem noworodków:

  • Natychmiast zadzwoń pod numer 911 i znajdź defibrylator, jeśli jest dostępny. Nie zniechęcaj się, jeśli nie wiesz, jak przeprowadzić resuscytację: operatorzy 911 są przeszkoleni w zakresie przeprowadzania kroków przez telefon.

  • Po wezwaniu 911 natychmiast rozpocznij resuscytację. Pamiętaj CAB:

    • C – Uciski:

      Umieść piętę swojej dłoni na środku klatki piersiowej poszkodowanego. Drugą rękę połóż na pierwszej z przeplecionymi palcami. Uciskaj tak, aby ucisnąć klatkę piersiową na co najmniej 2 cale u dorosłych i dzieci oraz 1,5 cala u niemowląt. Sto razy na minutę lub nawet nieco szybciej jest optymalne. (To mniej więcej taki sam rytm jak rytm piosenki Bee Gee „Stayin’ Alive.”)

    • A – Drogi oddechowe:

      Jeśli zostałeś przeszkolony w zakresie resuscytacji krążeniowo-oddechowej, możesz teraz otworzyć drogi oddechowe za pomocą manewru odchylenia głowy i uniesienia podbródka.

    • B – Oddychanie:

      Uszczypnij poszkodowanego w nos. Weź normalny oddech, zakryj usta poszkodowanego swoimi, aby stworzyć szczelne zamknięcie, a następnie wykonaj dwa jednosekundowe oddechy, obserwując, czy klatka piersiowa się podnosi. Kontynuuj uciskanie i oddechy – 30 ucisków, dwa oddechy – aż do przybycia pomocy.

    Użyj automatycznego defibrylatora zewnętrznego, jeśli jest dostępny. Podłącz go do ofiary i użyj tak szybko, jak to możliwe. Postępuj zgodnie z instrukcjami dostarczonymi przez defibrylator. (Większość urządzeń jest zaprogramowana w taki sposób, że potrafi przeprowadzić Cię przez cały proces, lub może Ci pomóc operator 911). Ogranicz do minimum przerwy w uciskaniu klatki piersiowej przed i po każdym wstrząsie. Wznów resuscytację zaczynając od ucisków bezpośrednio po każdym wstrząsie.

    Wskazówki dotyczące resuscytacji:

    • Uciskanie klatki piersiowej jest niezwykle ważne. Nawet jeśli nie czujesz się komfortowo wykonując oddechy ratownicze na obcej osobie, pamiętaj o wykonywaniu ucisków klatki piersiowej.

    • Normalnym jest, że po rozpoczęciu uciskania klatki piersiowej poczujesz trzaski i pęknięcia.

    • Staraj się nie pozwolić, aby ręce odbijały się podczas wykonywania ucisków. Pozwól klatce piersiowej w pełni odskoczyć, ale cały czas trzymaj ręce na klatce piersiowej.

    Jak obsługiwać automatyczny defibrylator zewnętrzny

    Obsługa automatycznego defibrylatora zewnętrznego, czyli AED, jest bardzo prosta. Jeśli potrafisz nacisnąć przycisk „on”, możesz użyć AED.

    Po włączeniu defibrylatora głos generowany przez komputer przeprowadzi Cię przez kolejne kroki.

    Oto czego można się spodziewać:

    • Zostaniesz poproszony o umieszczenie zestawu elektrod samoprzylepnych na gołej klatce piersiowej ofiary i, jeśli to konieczne, o podłączenie złącza elektrod do defibrylatora.

    • Defibrylator zacznie automatycznie analizować rytm serca osoby, aby określić, czy konieczne jest wykonanie defibrylacji. Ważne jest, aby nie kontaktować się z osobą podczas gdy defibrylator analizuje rytm serca. Jeśli osoba będzie dotykana lub niepokojona, test może nie być dokładny.

    • Jeśli defibrylator stwierdzi, że wstrząs jest konieczny, automatycznie naładuje się i poinformuje, kiedy należy nacisnąć przycisk, który spowoduje wstrząs.

    • Po wykonaniu wstrząsu lub jeśli nie jest on konieczny, zostaniesz poproszony o sprawdzenie, czy osobie przywrócono normalne oddychanie lub krążenie. Jeśli nie, zostaniesz poproszony o rozpoczęcie resuscytacji.

    Zasoby CPR

    Aby uzyskać certyfikat w zakresie resuscytacji krążeniowo-oddechowej oraz stosowania automatycznych defibrylatorów zewnętrznych, skontaktuj się z lokalnym Amerykańskim Czerwonym Krzyżem lub American Heart Association, aby znaleźć zajęcia w swojej okolicy.

    Reakcja alergiczna leczenie: Informacje o pierwszej pomocy w przypadku reakcji alergicznej

    0

    Kiedy reakcja alergiczna wymaga podróży do szpitala? Lekarz mówi, na co zwrócić uwagę przed wezwaniem 911.

    • Trudności w oddychaniu lub świszczący oddech

    • Ucisk w gardle lub uczucie, że drogi oddechowe zamykają się

    • Chrypka lub problemy z mówieniem

    • Obrzęk warg, języka lub gardła

    • Nudności, ból brzucha lub wymioty

    • Szybkie bicie serca lub puls

    • Niepokój lub zawroty głowy

    • Utrata przytomności

    • Inne objawy ciężkiej reakcji alergicznej (anafilaksji)

    W przypadku ciężkich alergii należy mieć zawsze przy sobie dwa zestawy do wstrzykiwania epinefryny, które są łatwo dostępne. Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy anafilaksji, nie należy wahać się użyć autowstrzykiwacza, nawet jeśli objawy te nie wydają się być związane z alergią. Użycie autowstrzykiwacza jako środka ostrożności nie zaszkodzi. Należy wezwać pogotowie ratunkowe, nawet jeśli wstrzyknięcie jest wykonywane przez pacjenta.

    1. Leczenie objawów

    • W przypadku łagodnych objawów alergii, takich jak katar sienny lub pokrzywka, należy podać lek przeciwhistaminowy dostępny bez recepty.

    • W przypadku duszności w nosie należy podać dostępny bez recepty środek obkurczający.

    • W przypadku swędzących, łzawiących oczu należy stosować dostępne bez recepty krople do oczu dla alergików.

    • Na swędzącą wysypkę alergiczną stosować zimne okłady i dostępny bez recepty krem z hydrokortyzonem.

    2. Follow Up

    • Obserwuj, czy objawy nie ulegają pogorszeniu, w tym objawy anafilaksji.

    Patrz Postępowanie w przypadku ciężkiej reakcji alergicznej.

    Chemiczne oparzenia oczu leczenie: Informacje dotyczące pierwszej pomocy przy chemicznych oparzeniach oczu

    0

    Narażenie chemiczne na jakąkolwiek część oka lub powieki może spowodować chemiczne oparzenie oka. lekarz wyjaśnia kroki pierwszej pomocy.

    • Poprosić osobę o natychmiastowe przepłukanie oka lub oczu pod kranem, delikatnym prysznicem lub czystym pojemnikiem z wodą. Ustawić twarz osoby tak, aby zranione oko było skierowane w dół i na bok. Unikać rozpylania strumienia wody pod wysokim ciśnieniem do oka lub oczu.

    • Płukać letnią wodą przez 15 do 30 minut. W przypadku ciężkich oparzeń, które są powszechnie powodowane przez domowy środek do czyszczenia kanalizacji, kontynuować płukanie do czasu wizyty u lekarza lub przybycia na pogotowie. Osoba powinna trzymać oko otwarte tak szeroko, jak to możliwe. Umyj dokładnie ręce tej osoby, aby upewnić się, że nie pozostała na nich żadna substancja chemiczna.

    • Przepłukać oko, aby usunąć soczewki kontaktowe. Jeśli nie wyjdą, spróbuj je delikatnie wyjąć PO przepłukaniu.

    • Nie należy trzeć oka ani zakładać na nie opatrunku.

    • W czasie oczekiwania na pomoc medyczną należy założyć okulary przeciwsłoneczne, aby zmniejszyć wrażliwość na światło.

    2. Natychmiast uzyskaj pomoc

    • W przypadku poważnych oparzeń wezwać pogotowie, w przeciwnym razie jak najszybciej udać się do lekarza lub na pogotowie. Należy pamiętać, że alkaliczne substancje chemiczne (takie jak amoniak i środek do czyszczenia piekarników) mogą nie być bolesne, ale mogą spowodować najpoważniejsze obrażenia.

    • Upewnij się, że wiesz, jaka substancja chemiczna dostała się do oka, aby zespół medyczny mógł zastosować odpowiednie leczenie.

    • Czekając na pomoc medyczną, zadzwoń do Kontroli Zatruć pod numer 1-800-222-1222 lub pod numer alarmowy na pojemniku, jeśli go posiadasz, aby uzyskać dalsze porady.

    3. Kontynuuj

    • Lekarz może kontynuować płukanie oka roztworem soli fizjologicznej, sprawdzając okresowo, czy pH jest prawidłowe.

    • Dostawca usług medycznych może umieścić w oku leki znieczulające, aby zmniejszyć dyskomfort związany z płukaniem.

    Pierwsza pomoc w przypadku łagodnego pozycyjnego zawrotu głowy

    0

    Benign positional vertigo (BPV) — lub po prostu vertigo — jest zaburzeniem ucha wewnętrznego. lekarz wyjaśnia kroki pierwszej pomocy w przypadku utraty przytomności.

    • Ma nieprzerwane wymioty

    • Nie może stać lub chodzić z powodu zawrotów głowy

    • Ma objawy niezgodne z łagodnym pozycyjnym zawrotem głowy, w tym:

      • Uraz głowy

      • Konwulsje

      • Utrata przytomności

      • Gorączka

      • Ból głowy lub sztywność karku

      • Objawy udaru mózgu, w tym zmiany w widzeniu, mowie lub czuciu

    1. Łagodzenie lub zapobieganie zawrotom głowy

    • Poproś osobę, aby położyła się i odpoczęła.

    • Osoba powinna unikać nagłych zmian pozycji ciała.

    • Pomóż osobie unikać gwałtownych ruchów głową, zwłaszcza patrzenia w górę.

    2. Zapewnij bezpieczeństwo osobie

    • Pomóż osobie uniknąć upadku.

    • Jeśli osoba ma mdłości lub wymiotuje, należy położyć ją na boku.

    • Osoba ta nie powinna prowadzić pojazdów ani obsługiwać niebezpiecznych maszyn.

    • Jeśli nie może bezpiecznie chodzić, należy zabrać ją na pogotowie lub zadzwonić pod numer 911.

    3. Zadzwoń do dostawcy usług medycznych

    • Wszelkie nowe oznaki i objawy zawrotów głowy powinny być sprawdzone przez lekarza.

    4. Kontynuacja

    • Lekarz przeprowadzi ukierunkowane badanie fizykalne, które obejmie części badania neurologicznego dotyczące równowagi i ucha wewnętrznego. Badanie to może obejmować testy słuchu i równowagi oraz ewentualnie tomografię komputerową lub rezonans magnetyczny.

    • Najbardziej powszechne i skuteczne leczenie nazywa się manewrami repozycjonowania cząstek (manewr Epleya). Jest to forma fizykoterapii dla ucha wewnętrznego, może być wykonywana w warunkach ambulatoryjnych i kontynuowana w domu.

    Leczenie nadwyrężenia szyi: Informacje o pierwszej pomocy dla Neck Strain

    0

    Lekarz wyjaśnia kroki pierwszej pomocy w leczeniu szczepu szyi.

    Należy skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitalnego oddziału ratunkowego, jeśli:

    • Wypadek spowodował nadwyrężenie szyi.

    • Ból szyi promieniuje na ręce i/lub nogi.

    • Wraz z bólem występują bóle głowy, drętwienie, mrowienie lub osłabienie.

    2. Łagodzenie skurczów mięśni

    • Zastosuj suche lub wilgotne ciepło na danym obszarze.

    3. Leczenie bólu

    • Podaj leki przeciwbólowe, takie jak acetaminofen (Tylenol) lub ibuprofen (Advil, Motrin).

    4. Unikaj niepotrzebnego napięcia szyi

    • Kiedy osoba leży, umieść małą poduszkę pod karkiem, aby wyrównać głowę i szyję.

    5. Follow Up

    • Jeśli ból nie ustępuje lub nasila się, należy udać się do lekarza.

    Leczenie uderzenia pioruna: Informacje o pierwszej pomocy dla Lightning Strike

    0

    Lekarz wyjaśnia kroki pierwszej pomocy w leczeniu osoby, która została uderzona przez piorun.

    U osób uderzonych piorunem może dojść do zatrzymania akcji serca, dlatego natychmiastowa i agresywna resuscytacja znacznie poprawia przeżywalność.

    2. Pomóż osobie, gdy jest to bezpieczne

    • Jeśli jesteś zagrożony przez trwające wyładowania atmosferyczne, poczekaj aż niebezpieczeństwo minie lub przenieś się w bezpieczniejsze miejsce, jeśli to możliwe.

    3. Rozpocznij resuscytację krążeniowo-oddechową

    Dotykanie osoby jest bezpieczne. Ciało nie zachowuje ładunku elektrycznego.

    Jeśli osoba nie jest przytomna, nie ma pulsu i nie wydaje się normalnie oddychać, użyj automatycznego defibrylatora zewnętrznego (AED), jeśli jest pod ręką, lub:

    • W przypadku dziecka, rozpocznij resuscytację krążeniowo-oddechową dla dzieci.

    • W przypadku osoby dorosłej należy rozpocząć resuscytację krążeniowo-oddechową.

    • Nie usuwać poparzonej odzieży, jeśli nie jest to konieczne.

    4. W razie potrzeby leczyć wstrząs

    • Ułóż ofiarę w pozycji leżącej, z głową nieco niżej niż tułów i nogi.

    5. Follow Up

    • Zespół ratownictwa medycznego oceni stan osoby.

    • W szpitalu osoba zostanie przebadana pod kątem obrażeń wewnętrznych, neurologicznych oraz oparzeń.