Strona główna Blog Strona 2348

Ból brzucha u dzieci leczenie: Informacje dotyczące pierwszej pomocy w przypadku bólu brzucha u dzieci

0

Lekarz pomoże Ci zidentyfikować ból brzucha, którego doświadcza Twoje dziecko – i powie Ci, co robić.

  • Dziecko nie porusza się lub jest zbyt słabe, aby stać.

1. Niech dziecko odpoczywa

  • Unikaj aktywności, zwłaszcza po jedzeniu.

2.Leczenie objawów

  • Zapewnij czyste płyny do popijania, takie jak woda, rosół lub sok owocowy rozcieńczony wodą.

  • Podawaj mdłe pokarmy, takie jak krakersy z solą, zwykły chleb, suche tosty, ryż, żelatynę lub sos jabłkowy.

  • Unikać pikantnych lub tłustych potraw oraz napojów zawierających kofeinę lub gazowanych do 48 godzin po ustąpieniu wszystkich objawów.

  • Zachęcaj dziecko do wypróżnienia.

  • Przed podaniem jakichkolwiek leków na ból brzucha należy zapytać lekarza dziecka. Leki mogą maskować lub pogarszać ból.

3. Kiedy należy wezwać lekarza

Natychmiast wezwij lekarza, jeśli u dziecka wystąpi którykolwiek z poniższych objawów:

  • Utrzymujący się ból po prawej stronie brzucha, który może oznaczać zapalenie wyrostka robaczkowego

  • Ból ograniczony do jednej części brzucha

  • Silny lub szybko nasilający się ból brzucha lub ból, który nie ustępuje w ciągu 24 godzin

  • Ból lub tkliwość przy nacisku na brzuch

  • Spuchnięty brzuch lub sztywny w dotyku brzuch

  • Ból w pachwinie, ból lub obrzęk jądra

  • Niewyjaśniona gorączka

  • Dużo wymiotów lub biegunek

  • Krwawienie z odbytu

  • Krew w stolcu lub wymiocinach

  • Niedawny uraz brzucha

Napady i leczenie gorączki: Informacje o pierwszej pomocy w przypadku drgawek i gorączki

0

Lekarz przeprowadzi Cię przez kroki, które należy podjąć, jeśli dziecko ma drgawki wywołane gorączką.

  • Dziecko przestaje oddychać lub robi się niebieskie.

  • Jest to pierwszy napad drgawek u dziecka.

  • Napad trwa dłużej niż 10 minut lub towarzyszą mu problemy z oddychaniem.

  • Dziecko nie jest obudzone i czujne po napadzie.

Świadek napadu u dziecka jest przerażający i należy szukać pomocy w nagłych wypadkach, aby być bezpiecznym. Jednak napady często nie powodują poważnych problemów zdrowotnych. Napady gorączkowe, które występują podczas gorączki, mogą być częste u maluchów i małych dzieci.

Kiedy należy wezwać lekarza

  • Jeśli dziecko miało już wcześniej atak i pediatra powiedział Ci, co masz robić, podejmij te kroki. Należy również zadzwonić do pediatry.

1. Zadbaj o bezpieczeństwo swojego dziecka

  • Połóż dziecko na podłodze i usuń przedmioty, które są blisko.

  • Nie wkładaj niczego do ust dziecka.

  • Przenieś dziecko na bok i oczyść jego usta, jeśli wymiotuje.

  • Nie próbuj przytrzymywać dziecka ani ograniczać jego ruchów.

  • Nie zostawiaj dziecka bez opieki.

2. Follow Up

  • Lekarz najprawdopodobniej będzie chciał zbadać dziecko.

  • Lekarz może zlecić wykonanie badań, aby upewnić się, że dziecko nie ma poważnej infekcji, zwłaszcza jeśli jest w wieku poniżej 1 roku życia.

  • Lekarz doradzi Ci, jak obniżyć gorączkę?

  • Hospitalizacja zazwyczaj nie jest konieczna.

Leczenie wstrząsów elektrycznych: Informacje o pierwszej pomocy w przypadku wstrząsu elektrycznego

0

Lekarz przeprowadzi Cię przez kroki postępowania w nagłych wypadkach przy porażeniu prądem.

  • Osoba została zraniona w wyniku porażenia prądem.

Porażenie prądem elektrycznym zawsze wymaga pomocy medycznej — nawet jeśli osoba wydaje się być po nim zdrowa.

Personel pogotowia 911 może poinstruować Cię o następujących kwestiach:

1. Oddziel osobę od źródła prądu

Aby wyłączyć zasilanie:

  • Odłącz urządzenie, jeśli wtyczka jest nieuszkodzona lub wyłącz zasilanie za pomocą wyłącznika automatycznego, skrzynki bezpiecznikowej lub zewnętrznego przełącznika.

Jeśli nie możesz wyłączyć zasilania:

  • Stań na czymś suchym i nieprzewodzącym prądu, np. na suchych gazetach, książce telefonicznej lub drewnianej desce.

  • Spróbuj oddzielić osobę od prądu za pomocą nieprzewodzącego przedmiotu, takiego jak drewniana lub plastikowa rączka od miotły, krzesło lub gumowa wycieraczka.

Jeśli w grę wchodzą linie wysokiego napięcia:

  • Lokalne przedsiębiorstwo energetyczne musi je odciąć.

  • Nie próbuj oddzielać osoby od prądu, jeśli czujesz mrowienie w nogach i dolnej części ciała. Przeskocz na jednej nodze w bezpieczne miejsce, gdzie możesz poczekać na odłączenie linii.

  • Jeśli linia energetyczna spadnie na samochód, poinstruuj pasażerów, aby pozostali w środku, chyba że grozi to wybuchem lub pożarem.

2. Wykonaj resuscytację krążeniowo-oddechową, jeśli to konieczne

Gdy możesz bezpiecznie dotknąć osoby, wykonaj resuscytację, jeśli osoba nie oddycha lub nie ma pulsu.

  • W przypadku dziecka rozpocznij resuscytację krążeniowo-oddechową

  • W przypadku osoby dorosłej rozpocznij resuscytację osoby dorosłej.

3. Sprawdź, czy nie ma innych obrażeń

  • Jeżeli osoba krwawi, uciśnij i podnieś ranę, jeżeli jest w ręce lub nodze.

  • Może dojść do złamania, jeśli wstrząs spowodował upadek osoby.

  • W przypadku oparzeń, patrz Leczenie oparzeń.

4. Poczekaj na przyjazd pogotowia ratunkowego

5. Postępuj zgodnie z instrukcjami

  • Lekarz sprawdzi, czy osoba nie ma oparzeń, złamań, zwichnięć i innych obrażeń.

  • Konieczne może być wykonanie EKG, badań krwi, badania moczu, tomografii komputerowej lub rezonansu magnetycznego.

  • Osoba może zostać przyjęta do szpitala lub centrum leczenia oparzeń.

Pierwsza pomoc w przypadku myśli samobójczych

0

Jeśli Ty lub ktoś, kogo znasz, rozważa popełnienie samobójstwa, oto informacje od lekarza, które musisz znać.

Jeśli uważasz, że przyjaciel lub ukochana osoba może mieć myśli samobójcze, musisz podjąć działania. Zawsze traktuj poważnie groźby samobójcze.

Oznaki, że dana osoba jest zagrożona popełnieniem samobójstwa obejmują:

  • Skrajna beznadziejność

  • Wycofanie się z przyjaciół i rodziny

  • Mówienie dużo o śmierci lub samobójstwie

  • Próby uzyskania dostępu do tabletek, broni palnej lub innych możliwych środków samobójczych

  • Lekkomyślne zachowanie

  • Oddanie rzeczy lub pożegnanie się z nimi

  • Brak snu, drażliwość lub niepokój

  • Używanie większej ilości alkoholu i narkotyków niż zwykle

Jeśli uważasz, że Twój przyjaciel jest zagrożony, oto co możesz zrobić:

1. Porozmawiaj z przyjacielem

  • Zapytaj przyjaciela, czy myśli o samobójstwie.

    Bądź bezpośredni. Wbrew pozorom, pytając o to, nie możesz sprawić, że ktoś stanie się samobójcą.

  • Spróbuj

    pozostać wspierającym

    i nie osądzać.

  • Zapytaj przyjaciela, czy ma w głowie jakiś konkretny plan.

    Kiedy ludzie ustalili konkretny sposób popełnienia samobójstwa, są w grupie podwyższonego ryzyka.

2. Uzyskaj pomoc

  • Jeśli uważasz, że twój przyjaciel jest w niebezpieczeństwie, zostań z nim, jeśli możesz.

    Nie

    zostawiać osoby samobójczej samej

    .

  • Zadzwonić pod numer 911, zabrać osobę na pogotowie lub skontaktować się z infolinią kryzysową

    jak 1-800-SUICIDE (1-800-784-2433) lub 1-800-273-TALK (1-800-273-8255).

  • Uzyskaj wsparcie od innych przyjaciół i członków rodziny,

    nawet jeśli przyjaciel prosi, abyś tego nie robił. To zbyt poważna sprawa, by trzymać ją w tajemnicy – a samemu nie da się zapewnić przyjacielowi bezpieczeństwa.

  • Jeśli twój przyjaciel korzysta z pomocy specjalistów od zdrowia psychicznego (terapeuty, doradcy, psychologa, pracownika socjalnego lub psychiatry),

    zadzwoń do niego i poinformuj go o sytuacji

    .

Leczenie przedawkowania narkotyków: Informacje o pierwszej pomocy przy przedawkowaniu narkotyków

0

Lekarz wyjaśnia kroki pierwszej pomocy w leczeniu przedawkowania narkotyków.

  • Collapsed

  • Przestał oddychać

1. Rozpocznij resuscytację, jeśli to konieczne

Jeśli osoba nie oddycha lub oddychanie jest niebezpiecznie słabe:

  • W przypadku dziecka należy rozpocząć resuscytację krążeniowo-oddechową.

  • W przypadku osoby dorosłej należy rozpocząć resuscytację krążeniowo-oddechową.

FDA zatwierdziła leczenie na receptę, które może być stosowane przez członków rodziny lub opiekunów w leczeniu osoby, o której wiadomo lub podejrzewa się, że przedawkowała opioidy. Opioidy obejmują różne leki przeciwbólowe na receptę i nielegalne narkotyki uliczne. Przedawkowanie charakteryzuje się spowolnionym oddychaniem i pracą serca oraz utratą przytomności. Evzio (zastrzyk z chlorowodorku naloksonu) szybko dostarcza pojedynczą dawkę leku nalokson poprzez ręczny autowstrzykiwacz, który można nosić w kieszeni lub przechowywać w apteczce. Chociaż Evzio może przeciwdziałać skutkom przedawkowania w ciągu kilku minut, nadal potrzebna jest profesjonalna pomoc medyczna.

2. Skontaktować się z ośrodkiem kontroli zatruć

  • Zadzwonić pod numer 800-222-1222 (w USA), nawet jeśli u osoby nie występują żadne objawy.

  • Eksperci z dziedziny kontroli zatruć doradzą Ci, jak postępować.

  • Nie należy próbować wywoływać wymiotów ani podawać osobie niczego do jedzenia lub picia.

3. Zbierz narkotyki lub tabletki

  • Przekaż narkotyk lub tabletki, które osoba ta mogła zażyć zespołowi ratownictwa medycznego, lub zabierz ją na pogotowie lub do gabinetu lekarskiego.

4. Kontynuacja

  • W szpitalu, żołądek tej osoby może być przepompowywany.

  • Węgiel aktywowany może być podawany doustnie w celu wchłonięcia leku.

  • Ocena psychiatryczna zostanie zlecona, jeśli przedawkowanie było celowe.

Leczenie złamanego palca u nogi: Informacje o pierwszej pomocy dla złamanego palca u nogi

0

Lekarz wyjaśnia leczenie złamanego palca u nogi.

1. Zapobieganie obrzękom i dalszym urazom

  • Trzymaj się z dala od stopy tak często, jak to możliwe.

  • Unikaj ruchu lub nacisku, który powoduje ból.

  • Stosuj lód jednorazowo do 20 minut. Zawiń go w ręcznik; nie przykładaj bezpośrednio do skóry.

  • Utrzymuj stopę jak najczęściej w pozycji uniesionej, szczególnie przez pierwsze 2 dni po urazie, aby pomóc kontrolować ból i obrzęk.

  • Na ból weź acetaminofen (Tylenol) lub ibuprofen (Advil, Motrin).

2. Uzyskać pomoc

  • Jeśli odczuwasz silny ból, nie możesz chodzić, palec wygląda na zgięty lub zdeformowany, lub ból utrzymuje się przez dłuższy czas, zgłoś się do lekarza.

3. Kontynuacja

  • Pozostań na stopie i unikaj aktywności, która powoduje ból przez 3-4 tygodnie.

  • Noś buty ze sztywną podeszwą, aby chronić kontuzjowany palec i utrzymać go w stabilnej pozycji. Unikaj butów, które wywierają nacisk na palec.

Seizures Emergencies Treatment: Informacje dotyczące pierwszej pomocy w nagłych przypadkach napadów

0

Lekarz przeprowadzi Cię przez etapy udzielania pierwszej pomocy osobie, która ma atak.

Napady wymagają pomocy pogotowia ratunkowego, chyba że wiesz, że dana osoba miała w przeszłości napady i może być leczona w domu. Ktoś z historią napadów, kto ma typowy napad, nie wymaga pomocy w nagłych wypadkach. Jeśli jest to inny rodzaj napadu lub trwa on dłużej niż 5 minut, należy zadzwonić pod numer 911.

1. Zapobieganie zadławieniu

  • Poluzuj ubranie wokół szyi osoby.

  • Obrócić osobę na bok, aby utrzymać drożność dróg oddechowych.

  • Nie wkładaj niczego do ust tej osoby. Mitem jest, że ktoś połknie swój język. Możesz zaszkodzić tej osobie i narazić się na ugryzienie, jeśli spróbujesz włożyć coś do jej ust.

2. Ochrona przed urazami

  • Odsuń od osoby ostre przedmioty, takie jak szklane naczynia lub meble.

  • Poprosić osoby postronne o pozostawienie osoby w spokoju.

  • Nie należy przytrzymywać osoby.

  • Przenoś osobę tylko wtedy, gdy grozi jej niebezpieczeństwo dalszych obrażeń (potrącenie przez samochód, utonięcie, upadek z dachu itp.)

3. Leczenie

  • Konieczne może być zastosowanie leków.

4. Follow Up

  • Pozostań przy osobie do czasu przybycia pomocy medycznej.

Leczenie omdlenia: Informacje o pierwszej pomocy w przypadku omdlenia

0

Lekarz przeprowadzi Cię przez etapy udzielania pierwszej pomocy w przypadku omdlenia.

  • Ma niebieskie usta lub twarz

  • Nieregularne lub wolne bicie serca

  • Ból w klatce piersiowej

  • Trudności w oddychaniu

  • Trudno się obudzić

  • Jest zdezorientowany

1. Zapewnij osobie bezpieczeństwo

  • Połóż osobę płasko na plecach.

  • Podnieś nogi osoby, aby przywrócić przepływ krwi do mózgu.

  • Rozluźnij ciasne ubrania.

2. Spróbuj ożywić osobę

  • Potrząśnij osobą energicznie, stukaj energicznie lub krzycz.

  • Jeśli osoba nie reaguje, natychmiast zadzwoń pod numer 911 i w razie potrzeby rozpocznij resuscytację.

  • Jeśli dostępny jest defibrylator AED, przynieś go przy osobie i użyj, jeśli zostałeś przeszkolony w zakresie jego użycia.

3.Obróć osobę na bok, jeśli:

  • Wymiotuje lub krwawi z ust

4. Domowa opieka nad zwykłym omdleniem

  • Jeśli osoba jest przytomna, należy podać sok owocowy, zwłaszcza jeśli osoba nie jadła przez ponad 6 godzin lub ma cukrzycę.

  • Pozostać z osobą do czasu pełnego wyzdrowienia.

5. Zadzwoń do dostawcy usług medycznych

Natychmiast udaj się do lekarza, jeśli osoba:

  • Uderzyła się w głowę podczas omdlenia

  • Omdlenia częściej niż raz w miesiącu

  • Jest w ciąży, ma problemy z sercem lub inną poważną chorobę

  • Doświadcza nietypowych objawów, takich jak ból w klatce piersiowej, duszność, dezorientacja, niewyraźne widzenie lub trudności w mówieniu

Leczenie wstrząsu: Informacje o pierwszej pomocy w przypadku wstrząsu

0

Lekarz przeprowadzi Cię przez etapy leczenia wstrząsu w nagłych wypadkach.

1. Jeśli to możliwe, połóż osobę na ziemi

  • Podnieś stopy osoby o około 12 cali, chyba że głowa, szyja lub plecy są uszkodzone lub podejrzewasz złamanie kości biodra lub nogi.

  • Nie należy podnosić głowy osoby.

  • Obróć osobę na bok, jeśli wymiotuje lub krwawi z ust.

2. Rozpocznij resuscytację, jeśli to konieczne

Jeśli osoba nie oddycha lub oddychanie wydaje się niebezpiecznie słabe:

  • W przypadku dziecka należy rozpocząć resuscytację krążeniowo-oddechową dla dzieci.

  • W przypadku osoby dorosłej, rozpocznij resuscytację osoby dorosłej.

  • Kontynuuj resuscytację do momentu przybycia pomocy lub obudzenia się osoby.

3. Leczenie oczywistych obrażeń

4. Zapewnij osobie ciepło i komfort

  • Rozluźnij odzież ograniczającą.

  • Przykryć płaszczem lub kocem.

  • Utrzymuj osobę w bezruchu. Nie ruszać osoby, chyba że istnieje zagrożenie.

  • Uspokoić osobę.

  • Nie dawać nic do jedzenia ani picia.

5. Follow Up

  • W szpitalu osobie tej zostanie podany tlen i płyny dożylne.

  • Mogą być wykonane badania krwi, badania moczu, badania serca oraz zdjęcia rentgenowskie i/lub tomografia komputerowa.

  • Inne leczenie będzie zależało od przyczyny wstrząsu.

Kiedy należy zgłosić się do lekarza w sprawie siniaków?

0

Jeśli masz siniaki, ale nie wiesz dlaczego, lekarz może pomóc Ci ustalić przyczynę. Siniaki mogą pojawić się jako efekt uboczny działania leków, z powodu starzenia się lub jako objaw choroby.

Być może siniaki pojawiają się łatwiej z powodu nowego leku, który zacząłeś przyjmować. Albo, jeśli naprawdę przestaniesz o tym myśleć, może ostatnio częściej wpadasz na różne rzeczy z tego czy innego powodu. Może po prostu potrzebujesz nowej pary okularów.

Niektóre dolegliwości zdrowotne mogą powodować częstsze powstawanie siniaków. Twój lekarz może zdiagnozować problem i zaproponować leczenie, jeśli jest ono potrzebne.

Na co zwróci uwagę lekarz?

Podczas wizyty u lekarza można wykonać szereg badań i testów:

Historia zdrowia. Lekarz będzie chciał wiedzieć, czy w przeszłości występowały u Ciebie siniaki. Lekarz zapyta również o:

  • przebytych chorobach

  • Leki, które przyjmujesz

  • Objawy poza siniakami

  • Historia medyczna najbliższych krewnych

  • Jeśli czułeś się źle lub miałeś inne towarzyszące objawy.

  • Jeśli niedawno przebyłeś chorobę wirusową, która może spowodować supresję szpiku kostnego.

Badanie fizyczne. Lekarz prawdopodobnie zbada Cię od stóp do głów, zwracając uwagę na wszelkie siniaki na Twoim ciele. Być może zwróci uwagę na jakość Twojej skóry: Czy jest ona bledsza niż powinna być? Czy jest cieńsza lub bardziej delikatna niż powinna? Mogą również szukać grudek pod siniakami lub powiększonych węzłów chłonnych.

Badanie krwi. Prawdopodobnie lekarz pobierze trochę krwi, aby pomóc zdiagnozować Twój problem. Niektóre z rzeczy, których będzie szukał to:

  • Niski poziom czerwonych krwinek, co może oznaczać, że masz anemię.

  • Liczba białych krwinek lub poziom płytek krwi w przypadku podejrzenia infekcji lub problemów ze szpikiem kostnym, takich jak białaczka lub zespół mielodysplastyczny.

  • Markery guza, jeśli podejrzewają inny rodzaj nowotworu

  • Niski poziom niektórych czynników krzepnięcia, który może wskazywać na zaburzenia takie jak hemofilia lub choroba von Willebranda (VWD).

  • Badania wątroby, ponieważ choroby wątroby mogą powodować powstawanie siniaków i czynników krzepnięcia

Badanie krzepliwości krwi. Niektóre osoby z zaburzeniami krzepnięcia krwi wiedzą o swojej chorobie od dziecka. Inni mogą dowiedzieć się o tym dopiero w wieku dorosłym. Test zwany testem PT/INR zostanie przeprowadzony, aby sprawdzić, jak dobrze krew krzepnie. Badanie to jest badaniem czasu protrombinowego (PT), a wyniki znane są jako międzynarodowy współczynnik znormalizowany (INR).

Biopsja szpiku kostnego. Badanie to może zostać wykonane, jeśli badanie krwi każe lekarzowi podejrzewać, że masz problem ze szpikiem kostnym. Po znieczuleniu skóry, mała, wydrążona igła zostanie użyta do pobrania odrobiny szpiku z kości miednicy, wraz z odrobiną krwi i kości. Tkanka zostanie zbadana pod mikroskopem, aby sprawdzić, czy nie ma w niej raka.

Leczenie

Sposób, w jaki lekarz zdecyduje się na leczenie zależy od postawionej diagnozy. Ponieważ przyczyny powstawania siniaków są bardzo zróżnicowane, leczenie może obejmować zarówno oczekiwanie na wyniki, jak i przeszczep szpiku kostnego.

Jeśli siniaki są spowodowane przez przyjmowane leki, lekarz może przepisać coś innego. Jeśli jednak działanie leków jest bardziej pomocne niż szkodliwe, lekarz może zasugerować zmianę stylu życia lub inne sposoby unikania siniaków.

Jeśli zdiagnozowano u Ciebie komórki rakowe wypierające normalny szpik kostny, możesz potrzebować:

  • Chemioterapia

  • Terapia celowana

  • Terapia skojarzona

  • Przeszczep komórek macierzystych

  • Chirurgia

  • Promieniowanie

  • Inne specjalne metody leczenia

Jeśli u pacjenta zdiagnozowano zaburzenia krzepnięcia krwi, lekarz może przepisać lek, który zwiększy ilość właściwego czynnika krzepnięcia we krwi. Możesz też otrzymać terapię zastępczą, czyli zabieg dożylny, który ma na celu dodanie do krwi właściwego czynnika krzepnięcia.