Strona główna Blog Strona 2350

Napady u dzieci leczenie: Informacje o pierwszej pomocy w przypadku napadów u dzieci

0

Lekarz wyjaśnia zasady udzielania pierwszej pomocy dziecku, które ma atak.

  • Pomóż dziecku położyć się na boku, najlepiej na płaskim, niezatłoczonym terenie. Pomoże to zapobiec wdychaniu przez dziecko ewentualnych wymiocin.

  • Usuń okulary lub inne szkodliwe przedmioty znajdujące się w okolicy.

  • Nie próbuj wkładać niczego do ust dziecka, aby spróbować zatrzymać napad; możesz zranić dziecko lub siebie.

  • Natychmiast sprawdzić, czy dziecko oddycha, i kontynuować obserwację dziecka pod kątem oddychania zarówno podczas, jak i po napadzie. Natychmiast zadzwoń pod numer 911, aby uzyskać pomoc medyczną, jeśli dziecko nie oddycha lub wygląda na niebieskie w dowolnym momencie.

  • Jeśli dziecko nie oddycha w ciągu 1 minuty od ustania napadu, należy rozpocząć sztuczne oddychanie metodą usta-usta (CPR). Nie próbuj wykonywać oddechów ratowniczych za dziecko podczas napadu drgawkowego, ponieważ możesz zranić dziecko lub siebie.

  • Po zakończeniu napadu ułożyć dziecko na jednym boku i pozostać z nim aż do całkowitego obudzenia.

  • Jeśli dziecko ma gorączkę, można podać doodbytniczo acetaminofen (np. Tylenol).

  • Nie należy próbować podawać jedzenia, płynów lub leków doustnie dziecku, które właśnie miało napad. Jeżeli dziecko nie jest w pełni przytomne i czujne, istnieje niebezpieczeństwo, że wdycha pokarm, lek lub płyn.

  • Dzieci ze znaną epilepsją (historia napadów) powinny być również zabezpieczone przed dalszymi urazami poprzez odsunięcie stałych przedmiotów w okolicy dziecka.

  • Jeśli dziecko znajduje się w łodzi lub w pobliżu wody, powinno mieć zawsze założoną kamizelkę ratunkową.

  • Jeśli omówiłeś z lekarzem dziecka stosowanie leków doodbytniczych (np. Valium), podaj dziecku odpowiednią dawkę zgodnie z zaleceniami, jeśli napad trwa dłużej niż 5 minut.

  • Zadzwoń pod numer 911, jeśli kiedykolwiek trzeba będzie podać doodbytniczo leki, aby zatrzymać napad.

Leczenie medyczne

  • Ważne powody, dla których nie rozpoczyna się podawania leków:

    • Podczas pierwszej wizyty wielu lekarzy nie może być pewnych, czy zdarzenie było napadem czy czymś innym.

    • Wiele leków napadowych ma skutki uboczne, w tym uszkodzenie wątroby lub zębów dziecka.

    • U wielu dzieci w ciągu całego życia wystąpi tylko jeden lub bardzo niewiele napadów.

  • Jeśli rozpoczęto podawanie leków:

    • Lekarz będzie śledził stężenia leków, co wymaga częstych badań krwi, i będzie uważnie obserwował, czy nie występują działania niepożądane. Często dostosowanie leków trwa od tygodni do miesięcy, a czasami konieczne jest stosowanie więcej niż jednego leku.

    • Jeśli dziecko ma ciągłe napady (status epilepticus), będzie bardzo agresywnie traktowane za pomocą leków przeciwpadaczkowych podawanych dożylnie, zostanie przyjęte na oddział intensywnej terapii i ewentualnie podłączone do respiratora.

  • ?

    Leczenie ukąszenia węża: Informacje o pierwszej pomocy dla ukąszenia węża

    0

    Lekarz przeprowadzi Cię przez etapy awaryjnego leczenia ukąszeń węży.

    • Istnieje prawdopodobieństwo, że wąż jest jadowity

    • Osoba ma trudności z oddychaniem

    • Występuje utrata przytomności

    Jeśli wiesz, że wąż nie jest jadowity, potraktuj to jak ranę kłutą.

    1. Zwróć uwagę na wygląd węża

    • Bądź gotowy do opisania węża pracownikom pogotowia.

    2. Ochrona osoby

    Podczas oczekiwania na pomoc medyczną:

    • Przenieś osobę poza zasięg oddziaływania węża.

    • Połóż osobę w pozycji leżącej z raną poniżej serca.

    • Zapewnić osobie spokój i odpoczynek, pozostając tak nieruchomo jak to możliwe, aby nie dopuścić do rozprzestrzenienia się jadu.

    • Przykryć ranę luźnym, sterylnym opatrunkiem.

    • Usunąć biżuterię z miejsca ugryzienia.

    • Zdjąć buty, jeżeli ugryziona została noga lub stopa.

    Nie należy:

    • Rozciąć ranę po ugryzieniu

    • Próba wyssania jadu

    • Zastosuj opaskę uciskową, lód lub wodę

    • Podać osobie alkohol, napoje zawierające kofeinę lub jakiekolwiek inne leki

    3. Kontynuacja

    W przypadku leczenia ukąszenia w domu:

    • Skontaktować się z pracownikiem służby zdrowia. Osoba ta może potrzebować zastrzyku przeciw tężcowi. Szczepionki przeciwtężcowe powinny być podawane co 10 lat.

    W szpitalu leczenie będzie zależało od rodzaju węża.

    • Jeśli wąż był jadowity, osoba otrzyma leczenie przeciw jadowi.

    • Może być podany zastrzyk przeciwtężcowy, w zależności od daty ostatniego zastrzyku.

    Leczenie urazów nadgarstka: Informacje dotyczące pierwszej pomocy w przypadku urazu nadgarstka

    0

    Dowiedz się więcej od lekarza na temat leczenia kontuzjowanego nadgarstka.

    • Jeśli występuje wyraźna deformacja, silny ból, drętwienie lub osoba nie może poruszać nadgarstkiem lub utrzymać chwytu, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitalnego oddziału ratunkowego. Są to oznaki możliwego złamania.

    • Podeprzyj zranioną rękę i nadgarstek prowizoryczną szyną, taką jak linijka, kij, zwinięta gazeta, poduszka lub chusta, dopóki nie otrzymasz pomocy.

    2. Odpoczynek nadgarstka

    • Ogranicz do minimum ruchy nadgarstka, aby zapobiec dalszym urazom.

    3. Kontrola obrzęku

    • Należy stosować lód przez 20 minut, 4 do 8 razy pierwszego dnia.

    • Można zastosować okład uciskowy, np. bandaż Ace.

    • Unieś nadgarstek powyżej poziomu serca.

    4. Leczenie objawów

    • W przypadku bólu i stanu zapalnego należy podać osobie chorej leki przeciwbólowe dostępne bez recepty, takie jak acetaminofen (Tylenol), ibuprofen (Advil, Motrin) lub naproksen (Aleve, Naprosyn). Nie należy podawać aspiryny osobom w wieku poniżej 18 lat, chyba że lekarz zaleci to w konkretnym przypadku.

    5. Działania następcze

    • Jeśli ból i obrzęk nasilą się w ciągu 24 godzin, należy zgłosić się do lekarza.

    • Lekarz może zlecić wykonanie zdjęć rentgenowskich, aby wykluczyć złamanie, które na początku nie było oczywiste oraz zbadać nadgarstek w poszukiwaniu oznak zapalenia ścięgien, zapalenia stawów, podagry, infekcji lub innych schorzeń.

    Ciało obce, Rectum Treatment: Informacje o pierwszej pomocy dla ciała obcego, odbytnicy

    0

    Lekarz wyjaśnia, co należy zrobić, gdy jakiś przedmiot znajdzie się w odbytnicy.

    • Nie należy próbować usuwać ciała obcego.

    • Szpitalny oddział ratunkowy najprawdopodobniej posiada odpowiednie narzędzia do usuwania.

    • Opóźnienie leczenia może doprowadzić do poważnych obrażeń lub zakażenia.

    2. Kontynuacja

    • Może być wymagane wykonanie zdjęć rentgenowskich.

    • Lekarz usunie przedmiot, jeśli to możliwe, i sprawdzi, czy nie doszło do urazu lub zakażenia.

    • Może być wymagana operacja w celu usunięcia obiektu lub leczenia powikłań.

    • Osoba ta może potrzebować antybiotyków.

    Leczenie nadwyrężenia mięśni: Informacje dotyczące pierwszej pomocy w przypadku nadwyrężenia mięśni

    0

    Dowiedz się więcej od lekarza na temat leczenia nadwyrężenia mięśni.

    • Występuje znaczny obrzęk, ból, gorączka, krwawienie lub otwarte skaleczenia.

    • Osoba usłyszała odgłos pękania lub nie może chodzić i nie ma innego sposobu na bezpieczne i szybkie przetransportowanie jej do placówki medycznej.

    1. Kontroluj obrzęk i zapobiegaj dalszym urazom za pomocą PRICE

    • Chroń

      poprzez zastosowanie bandaża elastycznego, chusty lub szyny.

    • Odpoczynek

      mięśnie przez co najmniej jeden dzień.

    • Lód

      natychmiast, a następnie kontynuować okładanie lodem przez 10 do 15 minut co godzinę, przez 2-3 dni.

    • Kompresja

      delikatnie owijając asem lub innym bandażem elastycznym. (Nie owijaj mocno).

    • Elevate

      zranione miejsce powyżej poziomu serca osoby, jeśli to możliwe, na co najmniej 24 godziny.

    2. Zarządzanie bólem i stanem zapalnym

    • Zażyj lek przeciwbólowy dostępny bez recepty, taki jak aspiryna lub ibuprofen (Advil, Motrin). Nie należy podawać aspiryny osobom poniżej 18 roku życia.

    3. Kontynuacja

    • Po pierwszym dniu należy unieść się i obłożyć lodem co 3 do 4 godzin.

    4. Kiedy należy wezwać lekarza

    Należy skontaktować się z lekarzem, jeśli:

    • Po dniu lub dwóch osoba nie może się poruszyć lub obciążyć dotkniętego obszaru.

    • Zranione miejsce jest chłodne, blade lub zmienia kolor.

    • Występuje mrowienie lub drętwienie.

    • Pojawia się nowy lub silny ból.

    • Osoba potrzebuje porady, jak (i jak szybko) powrócić do normalnych ćwiczeń i aktywności.

    Leczenie zatrucia cyjankiem: Informacje o pierwszej pomocy w przypadku zatrucia cyjankiem

    0

    Lekarz wyjaśnia kroki pierwszej pomocy w przypadku zatrucia cyjankiem.

    • Jesteś pewien, że osoba ta była narażona na działanie cyjanku.

    Jeśli nie masz pewności, że to cyjanek, zadzwoń pod numer 800-222-1222.

    Postępować z osobą w następujący sposób, w zależności od tego czy cyjanek został wdychany, połknięty czy wchłonięty przez skórę:

    1. Postępowanie w przypadku wdychania lub połknięcia

    • Natychmiast wyprowadzić osobę na świeże powietrze.

    • Jeśli nie możesz oddalić się od miejsca, w którym jest gaz cyjankowy, trzymaj się nisko przy ziemi.

    • Jeśli osoba ma trudności z oddychaniem lub przestała oddychać, wykonaj ręczną resuscytację krążeniowo-oddechową:

    • W przypadku dziecka rozpocznij resuscytację dla dzieci.

    • W przypadku osoby dorosłej, rozpocznij resuscytację osoby dorosłej.

    • Nie wykonuj resuscytacji metodą usta-usta.

    2. Leczenie narażenia skóry

    Unikać dotykania osoby, której skóra została narażona na kontakt z cyjankiem; bezpośredni kontakt z poszkodowanym powinien mieć tylko personel ratunkowy wyposażony w specjalną odzież ochronną, ponieważ możliwe jest wtórne skażenie.

    3. Postępowanie w przypadku narażenia oczu

    • Usunąć soczewki kontaktowe lub okulary.

    • Natychmiast przepłukać oczy czystą wodą przez co najmniej 10 minut.

    • Włóż soczewki kontaktowe do plastikowej torby, aby personel ratunkowy mógł je zutylizować.

    • Okulary mogą być używane po umyciu wodą z mydłem.

    4. Kontynuacja

    • W szpitalu osoba ta będzie leczona odtrutkami i tlenem.

    Pierwsza pomoc w leczeniu zatrucia tlenkiem węgla

    0

    Lekarz wyjaśnia kroki pierwszej pomocy w leczeniu zatrucia tlenkiem węgla.

    • Usunąć osobę z obszaru występowania tlenku węgla.

    • Jeśli osoba jest nieprzytomna, przed przeniesieniem sprawdzić, czy nie ma obrażeń.

    • Wyłączyć źródło tlenku węgla, jeśli można to zrobić bezpiecznie.

    2. Zadzwoń pod numer 911

    3. Rozpocznij resuscytację, jeśli to konieczne

    Jeśli osoba nie reaguje, nie oddycha lub oddycha nieprawidłowo:

    • Wykonuj resuscytację przez jedną minutę przed wezwaniem 911, jeśli jesteś sam. W przeciwnym razie poproś kogoś innego o zadzwonienie i rozpoczęcie resuscytacji.

    • W przypadku dziecka rozpocznij resuscytację krążeniowo-oddechową.

    • Kontynuuj resuscytację do momentu, aż osoba zacznie oddychać lub przybędzie pomoc.

    4. Kontynuacja

    Po przybyciu do szpitala, osoba jest leczona 100% tlenem. W zależności od stopnia narażenia na tlenek węgla, tlen jest dostarczany w różny sposób.

    • Łagodne zatrucie leczy się tlenem dostarczanym przez maskę.

    • Ciężkie zatrucie tlenkiem węgla może wymagać umieszczenia osoby w pełnej komorze ciśnieniowej, aby ułatwić wtłoczenie tlenu do organizmu.

    Gorączka u dzieci leczenie: Informacje o pierwszej pomocy dla gorączki u dzieci

    0

    Kiedy gorączka u dorosłych wymaga pomocy lekarskiej? Lekarz informuje, jakich objawów należy szukać i jak obniżyć temperaturę.

    • Brak reakcji

    • Krztusi się lub ma trudności z oddychaniem

    • Pojawiające się niebieskie usta

    • Występowanie drgawek lub napadów

    • Mówienie w sposób zdezorientowany lub zmieniony

    Należy również szukać pomocy medycznej w nagłych wypadkach w przypadku wystąpienia któregokolwiek z poniższych objawów:

    • Gorączka połączona ze sztywnością karku lub bólem głowy

    • Temperatura powyżej 105 F

    • Gorączka z nagłym pojawieniem się wysypki

    1. Weź temperaturę

    • Temperatura może być mierzona doustnie, doodbytniczo lub pod pachą.

    • Osoba jest zwykle uważana za gorączkującą, jeśli temperatura w ustach przekracza 100 F (37,8 C) lub temperatura w odbycie przekracza 99,5 F (37,5 C). Temperatura mierzona pod pachą nie jest uważana za tak dokładną i może być nawet o 1 stopień F niższa niż pomiar doustny.

    • Temperatura powyżej normy, ale poniżej 100,4 F (38 C) jest czasami uważana za niską lub łagodną gorączkę. Może to oznaczać, że organizm reaguje na infekcję.

    2. Leczenie gorączki, jeśli to konieczne

    Nie jest konieczne leczenie łagodnej gorączki, chyba że osoba odczuwa dyskomfort. Jeżeli gorączka wynosi 102 lub więcej:

    • Podaj lek bez recepty, taki jak acetaminofen (Tylenol) lub ibuprofen (Advil, Motrin) zgodnie z zaleceniami na etykiecie. Skonsultuj się najpierw z lekarzem, jeśli masz jakiekolwiek schorzenia lub przyjmujesz inne leki.

      Ostrzeżenie:

      NIE należy podawać aspiryny osobom w wieku 18 lat lub młodszym, chyba że zaleci to lekarz.

    • Kąpiel lub gąbka w letniej wodzie może obniżyć temperaturę. Nie należy używać zimnej wody ani alkoholu.

    • Ubierz osobę w lekkie ubranie i użyj lekkiego przykrycia lub prześcieradła – nadmierne ubranie może spowodować wzrost temperatury ciała. Jeśli osoba ma dreszcze, użyj dodatkowego koca, dopóki nie ustąpią.

    3. Podaj płyny

    • Poproś osobę o wypicie dużej ilości płynów, aby pozostała nawodniona.

    4. Kiedy należy skontaktować się z lekarzem

    Szukajcie natychmiast pomocy medycznej, jeśli osoba ma:

    • AIDS, choroby serca, raka lub cukrzycy, lub jeśli osoba przyjmuje leki immunosupresyjne

    • Wysoka gorączka, która nie reaguje na leki obniżające gorączkę

    • Był wystawiony na działanie bardzo gorącej pogody i czuje się gorąco, ale nie poci się

    • Zesztywniały kark, jest zdezorientowany lub ma problemy z zasypianiem

    • Silny ból w podbrzuszu

    • Silny ból brzucha, częste wymioty lub silna biegunka

    • Wysypki skórne, pęcherze lub czerwone smugi na ręce lub nodze

    • Silny ból gardła, obrzęk gardła lub uporczywy ból ucha

    • Ból przy oddawaniu moczu, ból pleców lub dreszcze

    • Silny kaszel, odkrztuszanie krwi lub problemy z oddychaniem

    5. Postępowanie

    Należy skontaktować się z lekarzem, jeśli wysoka temperatura ciała utrzymuje się dłużej niż 3 dni lub pogarsza się.

    Leczenie oddzielenia barku: Informacje o pierwszej pomocy dla separacji barku

    0

    Lekarz wyjaśnia kroki pierwszej pomocy w leczeniu urazu barku.

    • Uraz został spowodowany silnym uderzeniem.

    • Puls tej osoby jest słaby.

    1. Uzyskaj pomoc medyczną

    • Zgłoś się do lekarza lub udaj się do szpitalnego oddziału ratunkowego.

    2. Unieruchomienie ramienia

    • Umieść przedramię osoby pod kątem prostym do klatki piersiowej.

    • Nałóż chustę i zawiąż ją na szyi.

    • Aby związać ramię z ciałem, owiń ręcznik wokół klatki piersiowej i ramienia i zawiąż go pod przeciwległym ramieniem.

    3. Kontrola bólu i obrzęku

    • Zastosować lód na 20 minut. Zdjąć, aby ogrzać skórę i ponownie zastosować.

    • Podaj środek przeciwbólowy, taki jak acetaminofen (Tylenol) lub ibuprofen (Advil, Motrin), aby zmniejszyć ból i obrzęk.

    4. Kontynuacja

    • Należy zgłosić się do lekarza, jeśli ból lub obrzęk stawów utrzymuje się po 2 lub 3 dniach.

    Astma w ciąży leczenie: Informacje o pierwszej pomocy dla astmy w ciąży

    0

    Lekarz przeprowadzi Cię przez kroki awaryjne w leczeniu ataku astmy w czasie ciąży.

    1. Objawy ostrego napadu astmy w ciąży obejmują:

    • Duszność

    • Świszczący oddech z płynami lub śluzem.

    • Trudności w mówieniu, chodzeniu lub myśleniu z powodu duszności

    • Szyja i żebra przesuwają się podczas oddychania

    • Niebieski lub szary wygląd skóry

    • Odczyt przepływu szczytowego poniżej 60% wartości osobistej

    • Spadek liczby kopnięć płodu, jeśli dziecko jest w niebezpieczeństwie

    2. Jeśli to możliwe, postępuj zgodnie z planem leczenia astmy u kobiet

    • Dowiedz się, czy kobieta ma zindywidualizowany plan leczenia ataku astmy w ciąży od dostawcy usług medycznych. Postępuj zgodnie z tym planem.

    • Podaj kobiecie inhalator ratunkowy o szybkim działaniu, jeśli go posiada.

    3.

    Udzielanie pierwszej pomocy w przypadku astmy

    Jeśli kobieta nie ma planu działania w przypadku astmy:

    • Posadź kobietę wygodnie w pozycji pionowej i rozluźnij ciasne ubrania.

    • Jeśli kobieta ma leki na astmę, takie jak inhalator, pomóż jej ich użyć.

    • Jeśli kobieta nie ma inhalatora, użyj go z apteczki lub pożycz komuś innemu. Lek powinien być krótkodziałającym inhalatorem ratunkowym (nie chodzi o inhalatory profilaktyczne) – szczególnie albuterol. W przypadku ostrego ataku astmy podstawowym lekiem jest zawsze albuterol w inhalatorze lub nebulizatorze.

    4. Jeśli to możliwe, należy używać inhalatora z wkładką dystansową

    • Zdjąć nasadkę i dobrze wstrząsnąć inhalatorem.

    • Wprowadzić inhalator do pojemnika dystansowego.

    • Poproś pacjenta o całkowity wydech i umieść usta ciasno wokół ustnika.

    • Nacisnąć inhalator jeden raz, aby dostarczyć powietrze.

    • Poprosić o powolny wdech przez usta, a następnie wstrzymać oddech na 10 sekund.

    • Wykonaj łącznie cztery pufy, odczekując około minuty pomiędzy każdym pufem.

    5. W razie potrzeby należy użyć inhalatora bez wkładki dystansowej

    • Zdjąć nasadkę i dobrze wstrząsnąć inhalatorem.

    • Poprosić kobietę o wykonanie pełnego wydechu i szczelne zamknięcie ust wokół ustnika inhalatora.

    • Gdy kobieta zacznie powoli oddychać, należy nacisnąć inhalator jeden raz.

    • Poprosić o jak najwolniejszy i najgłębszy wdech (około 5-7 sekund), a następnie wstrzymać oddech na 10 sekund.

    • Wykonaj łącznie cztery pufy, odczekując około minuty pomiędzy każdym pufem.

    6. Kontynuuj stosowanie inhalatora, jeśli oddychanie nadal stanowi problem

    • Po czterech pufach należy odczekać cztery minuty. Jeśli kobieta nadal ma problemy z oddychaniem, podaj kolejny zestaw czterech pufów.

    • Jeśli nadal nie ma poprawy, kontynuuj podawanie 4 pufów co 4 minuty, aż do przyjazdu karetki.

    • Jeśli kobieta ma ciężki atak, podaj do sześciu do ośmiu wkłuć co pięć minut.

    7. Monitoruj kobietę do czasu przybycia pomocy

    • Nie należy mylić senności z oznaką poprawy, może to oznaczać, że astma się pogarsza.

    • Nie zakładaj, że astma się poprawia, jeśli nie słyszysz już świszczącego oddechu.

    8. Kontynuuj

    • Lekarz pogotowia może podać kobiecie tlen, leki wziewne i sterydy dożylne. Wszystkie mogą być podane bez ryzyka dla dziecka.

    • Kobieta może być hospitalizowana, aby mogła być dokładnie monitorowana.