Strona główna Blog Strona 2347

Pierwsza pomoc w przypadku połkniętego przedmiotu lub wdychanego przedmiotu

0

Baterie guzikowe, szpilki, rybki, balony – wszystkie te przedmioty i wiele innych są połykane przez dorosłych i dzieci przypadkowo lub celowo. Lekarz wyjaśnia, jakie kroki należy podjąć w zależności od tego, co zostało połknięte.

  • Droga oddechowa jest zablokowana lub częściowo zablokowana

  • Osoba nie może oddychać ani mówić

1. Jeśli drogi oddechowe są zablokowane

  • W przypadku osoby dorosłej lub dziecka powyżej 12 miesiąca życia, patrz Leczenie zadławienia.

2. Jeśli drogi oddechowe są częściowo zablokowane

  • Zachęć osobę do kaszlu, aby usunąć połknięty przedmiot.

  • Nie wykonywać manewru Heimlicha, nie uderzać w plecy ani nie próbować usunąć przedmiotu.

3. Kiedy należy udać się do lekarza

Należy natychmiast udać się do lekarza, jeśli:

  • Osoba ta połknęła baterię. Zobacz Postępowanie w przypadku połknięcia baterii.

  • Osoba mogła połknąć coś trującego. Zobacz Leczenie zatrucia.

  • Osoba połknęła ostry przedmiot lub coś metalowego.

  • Przedmiot może utknąć w przełyku.

  • Osoba ta kaszle, sapie lub wymiotuje.

4. Kontynuacja

Jeśli zgłosisz się do lekarza, dalsze postępowanie będzie zależało od rodzaju i lokalizacji połkniętego przedmiotu oraz nasilenia objawów.

  • Lekarz może zlecić wykonanie zdjęć rentgenowskich w celu zlokalizowania przedmiotu w organizmie.

  • Lekarz może podjąć próbę jego usunięcia.

  • W większości przypadków połknięte przedmioty przechodzą przez układ krwionośny, nie powodując obrażeń ani nie wymagając operacji.

Jeśli po połknięciu przedmiotu nie zgłosisz się do lekarza lub jeśli lekarz poprosi Cię o:

  • Sprawdź, czy w stolcu nie ma tego przedmiotu.

  • Wezwać lekarza, jeśli w ciągu siedmiu dni przedmiot nie pojawi się w stolcu.

Leczenie czarnych oczu: Informacje o pierwszej pomocy dla czarnego oka

0

Dowiedz się, jak najlepiej leczyć czarne oko od ekspertów w doctor.

  • Przyłóż lód do tego miejsca. Nie naciskaj na oko.

  • Na ból podaj acetaminofen (Panadol, Tylenol). Nie podawaj aspiryny ani ibuprofenu (Advil, Motrin), ponieważ mogą one zwiększyć krwawienie.

2. Uzyskaj pomoc medyczną

Należy skontaktować się z lekarzem, aby upewnić się, że nie doszło do dalszego uszkodzenia oka.

Natychmiast wezwać lekarza, jeśli:

  • Osoba widzi niewyraźnie, podwójnie lub traci wzrok w każdym z oczu.

  • Osoba odczuwa silny ból.

  • Podejrzewasz poważny uraz oka.

  • Na białej części oka występuje drenaż lub krwawienie z oka.

  • Gałka oczna lub źrenica wygląda nieprawidłowo.

  • Skóra wokół oka jest rozdwojona lub na powiece znajduje się skaleczenie.

3. Kontynuuj

  • Kontynuuj obladzanie miejsca kilka razy dziennie przez 1 lub 2 dni.

  • Po 1 lub 2 dniach należy stosować ciepłe okłady na posiniaczone miejsce.

  • W zależności od urazu, lekarz może przepisać krople do oczu i zalecić wizytę u okulisty.

Jak leczyć oparzenia: Pierwsza pomoc w leczeniu oparzeń termicznych

0

Lekarz wyjaśnia zasady udzielania pierwszej pomocy w leczeniu drobnych i zagrażających życiu oparzeń.

  • Oparzenie przenika przez wszystkie warstwy skóry.

  • Skóra jest skórzasta lub zwęglona, z białymi, brązowymi lub czarnymi plamami.

  • Osoba jest niemowlęciem lub seniorem.

For All Burns

1. Natychmiast przerwij oparzenie

  • Ugasić pożar lub powstrzymać kontakt osoby z gorącą cieczą, parą lub innym materiałem.

  • Pomóż osobie „zatrzymać się, upuścić i przetoczyć”, aby zdusić płomienie.

  • Usuń z osoby tlący się materiał.

  • Zdjąć gorącą lub poparzoną odzież. Jeśli odzież przylega do skóry, przeciąć lub rozerwać wokół niej.

2. Natychmiast zdejmij uciskające ubranie

  • Zdejmij biżuterię, paski i ciasne ubrania. Oparzenia mogą szybko spuchnąć.

Następnie należy podjąć następujące kroki:

W przypadku oparzeń pierwszego stopnia (dotykających górnej warstwy skóry)

1. Chłodne oparzenie

  • Trzymać poparzoną skórę pod chłodną (nie zimną) bieżącą wodą lub zanurzyć w chłodnej wodzie aż do ustąpienia bólu.

  • Stosować okłady, jeśli nie ma dostępu do bieżącej wody.

2. Protect Burn

  • Przykryć sterylnym, nieprzylepnym bandażem lub czystą tkaniną.

  • Nie stosować masła, oleju, balsamów ani kremów (zwłaszcza jeśli zawierają substancje zapachowe). Stosuj maść na bazie ropy naftowej dwa do trzech razy dziennie.

3. Leczenie bólu

  • Podaj środek przeciwbólowy dostępny bez recepty, taki jak acetaminofen (Panadol, Tylenol), ibuprofen (Advil, Motrin, Nuprin) lub naproksen (Aleve, Naprosyn).

4. Kiedy należy udać się do lekarza

Szukaj pomocy medycznej, jeśli:

  • Zauważasz oznaki infekcji, takie jak zwiększony ból, zaczerwienienie, obrzęk, gorączka lub sączenie.

  • Osoba ta potrzebuje zastrzyku przeciwtężcowego lub przypominającego, w zależności od daty ostatniego zastrzyku. Szczepionka przeciwtężcowa powinna być podawana co 10 lat.

  • Pęcherz po oparzeniu jest większy niż dwa cale lub sączy się.

  • Zaczerwienienie i ból trwają dłużej niż kilka godzin.

  • Ból się nasila.

  • Poparzone są dłonie, stopy, twarz lub genitalia.

5. Follow Up

  • Lekarz zbada oparzenie i może przepisać antybiotyki i leki przeciwbólowe.

W przypadku oparzeń drugiego stopnia (obejmujących 2 górne warstwy skóry)

1. Cool Burn

  • Zanurzyć w chłodnej wodzie na 10 lub 15 minut.

  • Użyj kompresów, jeśli nie ma dostępu do bieżącej wody.

  • Nie stosuj lodu. Może on obniżyć temperaturę ciała i spowodować dalszy ból i uszkodzenia.

  • Nie rozbijaj pęcherzy ani nie nakładaj masła lub maści, które mogą spowodować zakażenie.

2. Protect Burn

  • Przykryć luźno sterylnym, nieprzylepnym bandażem i zabezpieczyć na miejscu gazą lub taśmą.

3. Zapobieganie wstrząsom

Jeśli osoba nie ma urazu głowy, szyi lub nogi, lub nie powoduje to dyskomfortu:

  • Połóż osobę na płasko.

  • Podnieś stopy na wysokość około 12 cali.

  • Jeśli to możliwe, podnieść miejsce oparzenia powyżej poziomu serca.

  • Przykryć osobę płaszczem lub kocem.

4. Wizyta u lekarza

  • Lekarz może sprawdzić stopień zaawansowania oparzenia, przepisać antybiotyki i leki przeciwbólowe, a w razie potrzeby podać zastrzyk przeciwtężcowy.

W przypadku oparzeń trzeciego stopnia

1. Zadzwoń pod numer 911

2. Zabezpiecz miejsce oparzenia

  • Przykryć luźno sterylnym, nieprzylepnym bandażem lub, w przypadku dużych powierzchni, prześcieradłem lub innym materiałem, który nie pozostawia kłaczków w ranie.

  • Oddziel poparzone palce u rąk i nóg suchym, sterylnym opatrunkiem.

  • Nie należy moczyć oparzenia w wodzie ani stosować maści lub masła, które mogą wywołać zakażenie.

3. Zapobieganie wstrząsom

Jeżeli osoba nie ma urazu głowy, szyi lub nogi lub nie powoduje to dyskomfortu:

  • Połóż osobę na płasko.

  • Podnieś stopy na wysokość około 12 cali.

  • Jeśli to możliwe, podnieść miejsce oparzenia powyżej poziomu serca.

  • Przykryć osobę płaszczem lub kocem.

  • W przypadku oparzenia dróg oddechowych nie należy podkładać poduszki pod głowę osoby, która leży. Może to spowodować zamknięcie dróg oddechowych.

  • Poproś osobę z oparzeniem twarzy, aby usiadła.

  • Sprawdzić puls i oddech w celu monitorowania wstrząsu do czasu przybycia pomocy medycznej.

4. Wizyta u lekarza

  • Lekarze podadzą tlen i płyny, jeśli to konieczne, oraz opatrzą oparzenie.

Pierwsza pomoc przy zatruciu żelazem

0

Lekarz przeprowadza przez etapy pierwszej pomocy, jeśli dziecko połknęło tabletki zawierające żelazo.

  • Dziecko jest nieprzytomne.

Objawy zatrucia żelazem

obejmują wymioty, biegunkę, ból w nadbrzuszu i senność. Jednak na początku mogą nie wystąpić żadne objawy. Jeśli podejrzewasz, że Twoje dziecko mogło połknąć tabletki żelaza, potraktuj to jako sytuację kryzysową.

1. Usunąć suplementy żelaza

  • Sprawdź, czy na rękach i w ustach dziecka, a także w jego otoczeniu nie ma pozostałości tabletek żelaza.

  • Nie

    próbować wywoływać wymiotów u dziecka za pomocą ipecacu, słonej wody lub kneblowania.

  • 2. Uzyskaj pomoc

  • Zadzwoń do National Poison Control Hotline i postępuj zgodnie z ich zaleceniami:

    1-800-222-1222

    .

  • Udaj się na pogotowie.

  • Przynieś ze sobą butelkę suplementów żelaza, aby lekarz mógł ją obejrzeć.

  • Follow-Up

    Po przybyciu dziecka do szpitala kolejne kroki zależą od konkretnego przypadku.

  • Lekarz zbada poziom żelaza w organizmie.

  • Pompowanie żołądka może pomóc, ale tylko w ciągu godziny od połknięcia tabletek.

  • Chelatacja to leczenie za pomocą podawanych dożylnie substancji chemicznych, które wyciągają żelazo z organizmu.

  • Środki przeczyszczające mogą pomóc w usunięciu żelaza z jelit.

  • Odmrożenia przyczyny i obraz

    0

    Lekarz przedstawia podstawowe informacje na temat odmrożeń.

    Odmrożenie oznacza zamrożenie tkanki ciała (zazwyczaj skóry), które następuje w wyniku skurczu naczyń krwionośnych, co powoduje zmniejszenie przepływu krwi i tlenu do dotkniętych części ciała.

    Następuje utrata normalnego czucia, a tkanki te zmieniają kolor.

    Odmrożenia najczęściej dotykają części ciała, które znajdują się dalej od rdzenia ciała i dlatego mają mniejszy przepływ krwi. Są to stopy, palce, dłonie, palce, nos i uszy.

    Istnieją trzy stopnie obrażeń spowodowanych zimnem: odmrożenie, odmrożenie powierzchowne i odmrożenie głębokie. Chociaż dzieci, osoby starsze i osoby z problemami krążenia są bardziej narażone na odmrożenia, większość przypadków zdarza się u osób dorosłych w wieku od 30 do 49 lat.

    Jeśli doznasz odmrożeń, możesz początkowo nie zdawać sobie sprawy, że coś jest nie tak, ponieważ dotknięte miejsce może być bezwładne. Przy szybkiej pomocy medycznej większość ludzi w pełni wraca do zdrowia po odmrożeniach. Jeśli jednak dojdzie do poważnego odmrożenia, możliwe jest trwałe uszkodzenie w zależności od tego, jak długo i jak głęboko tkanka została zamrożona. W ciężkich przypadkach może dojść do zatrzymania przepływu krwi do danego obszaru, a naczynia krwionośne, mięśnie, nerwy, ścięgna i kości mogą zostać trwale uszkodzone. Jeśli zamrożona tkanka obumrze, może być konieczna amputacja chorego miejsca.

    Co powoduje odmrożenia?

    Odmrożenia są zazwyczaj spowodowane długim przebywaniem w niskich temperaturach, szczególnie jeśli towarzyszy im niski współczynnik wiatru. Może również wystąpić po bardziej krótkotrwałej ekspozycji na bardzo niskie temperatury.

    Jakie są objawy odmrożeń?

    Na odmrożenia:

    • Białe plamy skóry, które są zdrętwiałe.

    W przypadku odmrożeń (powierzchownych lub głębokich):

    • Skóra, która jest biała lub szarożółta i sprawia wrażenie twardej, woskowej lub zdrętwiałej, lub na której pojawiają się pęcherze, lub która staje się ciemna lub czarna.

    • Inne objawy to obrzęk, swędzenie, pieczenie i głęboki ból podczas procesu ponownego ocieplenia/gojenia.

    Jak rozpoznaje się odmrożenia?

    Odmrożenie jest początkowo diagnozowane na podstawie objawów i badania fizycznego.

    Trzy do pięciu dni po ogrzaniu, lekarze użyją badań obrazowych, aby określić jak bardzo tkanka jest uszkodzona.

    Po 1 do 3 tygodni, badania obrazowe pomogą znaleźć wszelkie uszkodzone naczynia krwionośne i zidentyfikować obszary, które mogą wymagać amputacji.

    Jakie są sposoby leczenia odmrożeń?

    Większość ludzi całkowicie wraca do zdrowia po odmrożeniach, chociaż dotknięte nimi miejsce może być bardziej wrażliwe na zimno i uszkodzenia słoneczne oraz bardziej narażone na ponowne odmrożenie. Pierwszym celem leczenia jest ponowne ogrzanie dotkniętego obszaru.

    Odmrożenia można leczyć w domu.

    • Jeśli uważasz, że możesz mieć odmrożenia, wyjdź z zimna tak szybko, jak to możliwe.

    • Jeśli Twoje ubranie jest mokre, przebierz się w suchą odzież.

    • Namoczyć chore miejsce w ciepłej wodzie (100 do 105 F), aby rozmrozić zamrożoną tkankę. Nie używaj gorącej wody, ponieważ może ona poparzyć skórę.

    • Jeśli nie ma dostępu do ciepłej wody, wykorzystaj ciepło własnego ciała, np. chowając ręce pod pachami lub zakrywając nos, uszy lub twarz suchymi rękami.

    PRZESTROGA: Nie pocierać chorego miejsca, ponieważ może to zwiększyć uszkodzenie tkanki. Nie używaj poduszki grzewczej, lampy grzewczej, pieca, kominka lub kaloryfera do ogrzania chorego miejsca. Metody te mogą rozgrzewać skórę nierównomiernie lub mogą ją poparzyć, szczególnie jeśli jest ona zdrętwiała i nie można stwierdzić, jak bardzo się nagrzewa.

    Jeśli skóra mrowi i piecze, gdy się rozgrzewa, to znaczy, że krążenie wraca. Skóra może się zaczerwienić, ale nie powinny pojawić się pęcherze ani obrzęk. Jeśli skóra nie wydaje się być ciepła, pozostaje zdrętwiała lub pojawiają się na niej pęcherze lub obrzęki, należy niezwłocznie zwrócić się o pomoc medyczną.

    Odmrożenia wymagają pomocy medycznej w nagłych wypadkach.

    • Jeśli uważasz, że możesz mieć odmrożenia, jak najszybciej wyjdź z zimna.

    • Jeśli nie możesz natychmiast uzyskać pomocy medycznej i nie ma ryzyka, że miejsce to może ponownie zamarznąć zanim uzyskasz pomoc, ogrzej dotknięte miejsce tak jak w przypadku odmrożenia.

    PRZESTROGA: Jeśli zaatakowany obszar może zostać ponownie zamrożony przed uzyskaniem pomocy medycznej, nie ogrzewaj go; to znacznie zwiększa ryzyko uszkodzenia. Nie należy również chodzić po odmrożonych stopach lub palcach, jeśli nie jest to absolutnie konieczne.

    W szpitalu odmrożenia są zazwyczaj leczone kompleksowo, ponieważ w pierwszych dniach nie można stwierdzić, jak bardzo jest źle. Zazwyczaj pacjenci muszą być przyjęci na obserwację. Początkowo personel szpitala prawdopodobnie wykona następujące czynności:

    • Szybko ogrzać dotknięte miejsce w wodzie przez 15 do 30 minut.

    • Usunąć pęcherze zawierające przezroczysty lub mleczny płyn i pokryć je miejscowo antybiotykiem, wazeliną lub żelem aloesowym. Pęcherze zawierające krew nie mogą być usunięte.

    • Należy unieść dotknięte miejsce i owinąć je luźnym bandażem.

    • Podać ibuprofen w celu ograniczenia stanu zapalnego, toksoid tężcowy w celu zapobieżenia zakażeniu tężcem oraz antybiotyki w celu zapobieżenia lub leczenia zakażenia. Leki narkotyczne mogą być potrzebne do leczenia bólu w miarę powrotu czucia.

    Późniejsze leczenie szpitalne może obejmować terapię w basenie z hydromasażem oraz fizykoterapię w celu pobudzenia krążenia. Jeśli tkanki są martwe, czasami konieczna jest operacja, w tym amputacja dotkniętego obszaru. Tos typowo zdecydować między 3 i 6 tygodni po urazie.

    Jak zapobiegać odmrożeniom?

    Jedynym sposobem zapobiegania odmrożeniom jest ograniczenie czasu spędzanego na zewnątrz przy bardzo niskiej temperaturze. Jeśli jednak wychodzisz na zewnątrz, musisz się odpowiednio ubrać:

    • Ubierz się w warstwy. Noś syntetyczną tkaninę przy skórze. Przykryj ją warstwą polaru lub wełny. Warstwy lejące się utrzymują ciepłe powietrze w środku, blisko ciała. Na koniec załóż odzież wierzchnią, która chroni przed wiatrem i wodą.

    • Schowaj palce u nóg. Będziesz potrzebował dwóch par skarpet – syntetycznych pod spodem, aby odprowadzić wilgoć ze skóry, i pary wykonanej z wełny lub mieszanki wełny. Dobrze sprawdzą się też ocieplacze do stóp. Upewnij się, że Twoje obuwie jest wodoodporne i zakrywa kostki, aby utrzymać śnieg i wilgoć na zewnątrz.

    • Nie zapomnij o palcach. Rękawiczki to najlepszy sposób na ochronę palców przed odmrożeniami. Jeśli wolisz rękawiczki, wybierz wygodną parę i wypróbuj pod nimi wkładki odprowadzające wilgoć.

    • Wybierając się na zewnątrz. Najlepszym wyborem jest czapka lub opaska wykonana z polaru, grubej wełny lub tkaniny wiatroszczelnej. Upewnij się, że zakrywa ona uszy. Jeśli jest bardzo zimno, załóż maskę na twarz lub szalik. Ochroni to Twoją twarz i nos. Ogrzeje również powietrze, którym oddychasz.

    Masz większe szanse na odmrożenia, jeśli Twoje ubrania i obuwie będą mokre. Upewnij się, że twoje warstwy pozostają suche.

    Oto kilka innych porad dotyczących zapobiegania odmrożeniom:

    • H2O na wynos. Pij dużo wody. Wypij co najmniej całą szklankę i zjedz dobry posiłek zanim wyjdziesz z domu. Unikaj alkoholu. Sprawia on, że szybciej tracisz ciepło.

    • Zwróć uwagę na klimat. Zaufaj prognozie pogody i zwróć uwagę na odczyty dotyczące chłodu wiatru. Odmrożenia mogą zaatakować odsłoniętą skórę w ciągu kilku minut. Weź ze sobą zapasy awaryjne na wypadek, gdybyś nie mógł wrócić tak szybko, jak planujesz.

    • Zamelduj się u przyjaciół. Najlepiej być przygotowanym, niezależnie od tego, czy uważasz, że będziesz potrzebował pomocy, czy nie. Poinformuj ludzi, dokąd zmierzasz i kiedy wrócisz.

    • Bądź w ruchu. Pozostawanie w ruchu, gdy jesteś na zewnątrz, utrzymuje przepływ krwi i pomaga zachować ciepło. Nie przesadzaj jednak. W zimnie będziesz potrzebował energii.

    Skręcenia i nadwyrężenia leczenie: Informacje dotyczące pierwszej pomocy w przypadku zwichnięć i nadwyrężeń

    0

    Dowiedz się więcej od lekarza na temat leczenia skręceń i nadwyrężeń.

    RICE oznacza:

    • Odpoczynek

      zwichnięte lub nadwyrężone miejsce. W razie potrzeby użyj temblaka w przypadku urazu ręki lub kul w przypadku urazu nogi lub stopy. Unieruchomienie uszkodzonego palca u rąk lub nóg poprzez przyklejenie go do sąsiedniego palca u rąk lub nóg.

    • Lód

      przez 20 minut co godzinę. Nigdy nie przykładaj lodu bezpośrednio do skóry, bo może ją uszkodzić. Dla ochrony użyj cienkiego ręcznika.

    • Compress

      owijając lekko (nie ciasno) wokół stawu lub kończyny bandaż elastyczny (Ace) lub rękaw. Specjalistyczne ortezy, takie jak na kostkę, mogą działać lepiej niż bandaż elastyczny w celu usunięcia obrzęku.

    • Elevate

      w miarę możliwości powyżej poziomu serca.

    2. Zarządzanie bólem i stanem zapalnym

    • Podaj dostępny bez recepty lek z grupy NSAID (niesteroidowy lek przeciwzapalny), taki jak ibuprofen (Advil, Motrin), acetaminofen (Tylenol) lub aspiryna. Nie należy podawać aspiryny osobom poniżej 19 roku życia.

    3. Wizyta u lekarza

    Wszystkie, poza najdrobniejszymi, nadwyrężenia i zwichnięcia powinny być ocenione przez lekarza. W przypadku wystąpienia objawów ewentualnego złamania kości należy jak najszybciej skontaktować się z lekarzem:

    • Przy urazie pojawia się „wyskakujący” dźwięk.

    • Osoba nie może poruszać kontuzjowanym stawem lub kończyną ani przenosić na nim ciężaru.

    • Kończyna zapada się, gdy używany jest uszkodzony staw.

    • Występuje odrętwienie.

    • Występuje znaczny obrzęk, ból, gorączka lub otwarte skaleczenia.

    4. Kontynuacja

    • Kontynuuj stosowanie RICE przez 24 do 48 godzin lub do momentu, gdy osoba zobaczy się z lekarzem.

    • Lekarz może chcieć wykonać zdjęcia rentgenowskie lub rezonans magnetyczny, aby zdiagnozować poważne zwichnięcie lub nadwyrężenie albo wykluczyć złamanie kości.

    • Lekarz może wymagać unieruchomienia kończyny lub stawu za pomocą szyny, gipsu lub innego urządzenia do czasu zakończenia procesu gojenia. Fizykoterapia może być często pomocna w przywróceniu sprawności uszkodzonego stawu.

    • W ciężkich przypadkach może być konieczna operacja.

    Pierwsza pomoc Leczenie krwiomoczu

    0

    Krew w moczu jest zazwyczaj objawem innego problemu medycznego. Dowiedz się od lekarza, co należy zrobić w przypadku stwierdzenia krwi w moczu.

    • Zadzwoń do swojego lekarza, aby umówić się na szybką wizytę, nawet jeśli tylko raz zobaczysz krew w moczu. Poinformuj personel o krwi podczas rozmowy telefonicznej.

    • Objawy mogą obejmować skrzepy krwi lub czerwony, różowy, pomarańczowy lub brązowy kolor moczu.

    2. Monitorowanie objawów

    Przygotuj się do odpowiedzi na te pytania dla pracownika służby zdrowia:

    • Jakiego koloru była krew w moczu?

    • Czy były skrzepy krwi? Jeśli tak, to jakiej wielkości i kształtu?

    • Czy krew pojawiła się na początku lub na końcu strumienia moczu lub podczas całego strumienia?

    • Czy oddawanie moczu było bolesne? Gdzie zlokalizowany był ból (np. plecy, bok, pachwiny lub okolice narządów płciowych)?

    • Czy występują inne objawy, takie jak częste lub pilne oddawanie moczu? Pieczenie podczas oddawania moczu? Gorączka lub dreszcze?

    3. Follow Up

    Większość przyczyn pojawienia się krwi w moczu nie jest poważna, ale niektóre są. Lekarz może zlecić jedno lub więcej z tych badań:

    • Badanie moczu w celu sprawdzenia, czy nie występuje zakażenie dróg moczowych lub choroba nerek

    • Badanie krwi w celu sprawdzenia choroby nerek

    • Badania obrazowe nerek w celu sprawdzenia, czy nie ma guza, kamieni w nerkach lub pęcherzu moczowym, lub blokady przepływu moczu

    • Badanie cystoskopowe (oglądanie wnętrza pęcherza bardzo cienkim wziernikiem) w celu sprawdzenia, czy nie ma guza lub kamienia w pęcherzu.

    Leczenie wdychania dymu: Informacje dotyczące pierwszej pomocy przy wdychaniu dymu

    0

    Główną przyczyną zgonów związanych z pożarami jest wdychanie dymu. Szacuje się, że 50-80% zgonów spowodowanych pożarem jest wynikiem urazów spowodowanych wdychaniem dymu, a nie oparzeniami. Wdychanie dymu …

    1. Uzyskaj pomoc w nagłych wypadkach Jeśli osoba:

    • Jest nieświadomy

    • Ma zawroty głowy lub jest zdezorientowany

    • Ma ból lub ucisk w klatce piersiowej

    • gwałtownie kaszle lub dławi się

    • Ma świszczący oddech, duszności lub nieregularne oddychanie

    • Ma popiół lub dym wokół ust i nosa

    • Ma oparzenia wewnątrz ust, gardła i nosa

    • Ma obrzęknięte drogi oddechowe

    • Ma czarną lub szarą ślinę

    • Ma mdłości lub wymioty

    • Ma chrypkę

    • Ma podwójne lub niewyraźne widzenie

    • Drętwienie lub mrowienie w kończynach

    Jeśli osoba jest przytomna, zapytaj, czy ma chorobę płuc, taką jak POChP lub astma, i sprawdź, czy w pobliżu znajduje się inhalator do samodzielnego podawania leków.

    2. Zapewnij osobie bezpieczeństwo

    • Przenieś osobę na świeże powietrze, jeśli możesz to zrobić bezpiecznie.

    • Usiądź lub połóż osobę na boku, a nie na plecach. Jeśli osoba wymiotuje lub kaszle flegmą, nie chcesz, aby się nią zadławiła.

    3. Poddaj się resuscytacji krążeniowo-oddechowej

    Podczas oczekiwania na pomoc, jeśli osoba nie oddycha, wykonaj resuscytację:

    • W przypadku dziecka rozpocznij RKO dla dzieci

    • W przypadku osoby dorosłej należy rozpocząć resuscytację krążeniowo-oddechową osoby dorosłej.

    Jeśli osoba ma bladą i wilgotną skórę, zaszklone oczy, pocenie się, szybki i płytki oddech, osłabienie, zawroty głowy lub wymioty:

    • Upewnij się, że pomoc jest w drodze i zrób wszystko, co możesz, aby wyleczyć osobę z szoku do czasu jej przybycia. Zobacz Postępowanie w przypadku wstrząsu.

    4. Udaj się do szpitalnego oddziału ratunkowego

    • Osoba ta powinna być natychmiast zbadana, nawet jeśli nie ma żadnych objawów.

    • Uszkodzenia spowodowane wdychaniem toksyn mogą nie ujawniać się przez wiele godzin i szybko się pogłębiać.

    5. Follow Up

    W szpitalu kolejne kroki zależą od konkretnego przypadku.

    • Lekarz zbada drogi oddechowe pod kątem uszkodzeń, wykona testy i może podać tlen.

    • Osoba ta może być hospitalizowana.

    • Może zostać przepisany antybiotyk, lek rozszerzający oskrzela, wziewny kortyzon lub inne leki.

    Leczenie hipotermii: Informacje o pierwszej pomocy dla hipotermii

    0

    Lekarz wyjaśnia kroki pierwszej pomocy w leczeniu hipotermii, stanu, w którym temperatura ciała spada z powodu narażenia na ekstremalne zimno.

    Objawy hipotermii u dorosłych i dzieci obejmują:

    • Dezorientacja, utrata pamięci lub niewyraźna mowa

    • Spadek temperatury ciała poniżej 95 Farenheita

    • Wyczerpanie lub senność

    • Utrata przytomności

    • Brak czucia w dłoniach lub stopach

    • Płytkie oddychanie

    • Drżenie

    U niemowląt objawy obejmują:

    • Jasnoczerwona, zimna skóra

    • Bardzo niski poziom energii

    2. Powoli przywracaj ciepło

    • Zabierz osobę do domu.

    • Zdjąć mokrą odzież i osuszyć osobę, jeśli to konieczne.

    • Ogrzej najpierw tułów osoby, a nie ręce i stopy. Ogrzanie najpierw kończyn może spowodować szok.

    • Ogrzać osobę poprzez zawinięcie jej w koce lub założenie suchej odzieży.

    • Nie należy zanurzać osoby w ciepłej wodzie. Szybkie ogrzanie może spowodować arytmię serca.

    • W przypadku stosowania butelek z gorącą wodą lub chemicznych gorących okładów, należy zawinąć je w tkaninę; nie należy stosować ich bezpośrednio na skórę.

    3. Rozpocznij resuscytację krążeniowo-oddechową, jeśli to konieczne, podczas ogrzewania osoby

    Jeśli osoba nie oddycha, należy natychmiast rozpocząć resuscytację. Hipotermia powoduje gwałtowny spadek częstości oddechów, a puls może być trudny do wykrycia.

    • W przypadku dziecka należy rozpocząć resuscytację krążeniowo-oddechową dla dzieci.

    • W przypadku osoby dorosłej należy rozpocząć resuscytację krążeniowo-oddechową osoby dorosłej.

    • Kontynuuj resuscytację do momentu, aż osoba zacznie oddychać lub przybędzie pomoc.

    4. Podać ciepłe płyny

    • Podać osobie ciepły napój, jeśli jest przytomna. Unikaj kofeiny i alkoholu.

    5. Utrzymuj podwyższoną temperaturę ciała

    • Gdy temperatura ciała zacznie rosnąć, utrzymuj osobę suchą i zawiniętą w ciepły koc. Należy również owinąć głowę i szyję.

    6. Postępowanie

    • W szpitalu pracownicy służby zdrowia będą kontynuować wysiłki mające na celu ocieplenie, w tym dostarczanie płynów dożylnych i ciepłego, wilgotnego tlenu.

    Leczenie wścieklizny: Informacje o pierwszej pomocy w przypadku wścieklizny

    0

    Lekarz informuje, co należy zrobić, jeśli zostałeś ugryziony przez zwierzę, które może być nosicielem wścieklizny.

    • Osoba jest poważnie ranna w wyniku ataku zwierzęcia.

    1. Zatrzymanie krwawienia

    • Należy stosować stały nacisk przez kilka minut.

    2. Oczyścić ranę

    • Myć czystą wodą i delikatnym mydłem przez 15 minut.

    3. Zbierz informacje o zwierzęciu

    • Powiadomić lokalny wydział zdrowia lub kontrolę zwierząt o możliwym miejscu pobytu zwierzęcia.

    • Jeśli zwierzę jest domowym pupilem, podaj dane kontaktowe właściciela.

    4. Natychmiast udaj się do lekarza

    • Nie należy czekać na pojawienie się objawów.

    • Jeśli to możliwe, przynieś informacje o zwierzęciu.

    • Jeśli osoba przebywała w zamkniętym pomieszczeniu z nietoperzem, należy zgłosić się do lekarza, niezależnie od tego, czy jest rana po ugryzieniu. Osoba mogła zostać ugryziona i nie wiedzieć o tym.

    5. Kontynuacja

    • Jeśli istnieje jakiekolwiek ryzyko zakażenia wścieklizną, lekarz zaleci leczenie przeciw wściekliźnie. Może to obejmować serię zastrzyków.

    • Osoba ta może wymagać zastrzyku przeciwtężcowego, w zależności od daty ostatniego zastrzyku.