Strona główna Blog Strona 2344

Hyphema (Krwawienie w oku) leczenie: Informacje o pierwszej pomocy dla Hyphema (krwawienie w oku)

0

Lekarz przeprowadzi Cię przez kroki pierwszej pomocy w leczeniu krwawiącego oka, zwanego również hiphemą.

1. Natychmiast uzyskać pomoc medyczną

  • Natychmiast umówić się na wizytę u okulisty,?zadzwonić pod numer 911 lub zabrać osobę do szpitalnej izby przyjęć.

2. Ochrona oka

  • Nie należy trzeć oka ani wywierać nacisku na gałkę oczną.

  • Unikaj przyjmowania lub podawania aspiryny lub ibuprofenu (Advil, Motrin). Mogą one nasilić krwawienie.

3. Follow Up

  • Lekarz okulista zbada oko i zaleci leczenie w zależności od tego, co jest przyczyną krwawienia i jak bardzo jest ono nasilone. Może zaistnieć konieczność stosowania kropli do oczu lub noszenia plastrów.

  • Rzadko, aby zmniejszyć ciśnienie w oku, konieczna jest operacja.

Leczenie zapalenia krtani: Informacje o pierwszej pomocy na zapalenie krtani

0

Zapalenie krtani to termin medyczny oznaczający zapalenie i obrzęk krtani, która jest również znana jako skrzynka głosowa. lekarz wyjaśnia przyczyny i leczenie.

Jeśli objawy zapalenia krtani utrzymują się tylko przez kilka dni lub występują bezpośrednio po tym, jak używasz głosu w większym stopniu niż zwykle, wtedy głównym sposobem leczenia jest odpoczynek od głosu na tyle, na ile to możliwe.

Jeśli masz objawy, które sugerują wirusa, takie jak niska gorączka, kaszel, przekrwienie błony śluzowej nosa, katar, bóle mięśni lub uczucie rozbicia, to pamiętaj o piciu dużej ilości płynów i zażywaniu acetaminofenu (Tylenol) lub ibuprofenu (Advil lub Motrin).

Wiele osób uważa, że wdychanie pary wodnej, np. z gorącej kąpieli lub prysznica, albo nawilżacza powietrza z chłodną mgiełką, poprawia ich samopoczucie.

W każdym przypadku należy unikać palenia i przebywania w miejscach, gdzie inni palą.

Postępowanie medyczne

Po dokładnym badaniu lekarz zadecyduje o sposobie leczenia. W większości przypadków lekarz zaleci opiekę domową, a czasami może przepisać lek steroidowy. Jeśli lekarz obawia się, że przyczyną zapalenia krtani jest infekcja bakteryjna, wówczas przepisze kurs antybiotyków.

Czasami, lekarz może zdecydować się na obserwację w biurze lub na oddziale ratunkowym przez krótki czas, aby upewnić się, że nie pogarsza się szybko. Jeśli masz jakiekolwiek oznaki zaburzeń oddychania lub że twoje drogi oddechowe mogą puchnąć i zamknąć, widziane częściej u dzieci niż u dorosłych, wtedy zostaniesz przyjęty do szpitala. Te rzadkie i ciężkie zdarzenia mogą sprawić, że konieczne będzie umieszczenie rurki do oddychania w Twoim gardle. Zabieg ten nazywany jest intubacją. Następnie zostaniesz podłączony do maszyny zwanej respiratorem, która będzie oddychać za Ciebie. W tej sytuacji będziesz otrzymywać dożylnie antybiotyki i prawdopodobnie sterydy. Te przypadki? są głównie widoczne u dzieci i mogą być spowodowane ciężkim krupem lub zapaleniem nagłośni.

Leczenie w przypadku wojny biologicznej: Informacje o pierwszej pomocy w przypadku wojny biologicznej

0

Broń biologiczna to każdy organizm (taki jak bakterie, wirusy lub grzyby) lub toksyna występująca w przyrodzie, która może być użyta do zabicia lub zranienia ludzi. lekarz wyjaśnia.

Wykrywanie

Czynniki biologiczne mogą być znalezione w środowisku dzięki zastosowaniu zaawansowanych urządzeń wykrywających, znalezione po przeprowadzeniu specjalnych badań lub znalezione przez lekarza zgłaszającego diagnozę medyczną choroby wywołanej przez czynnik. Zwierzęta również mogą być wczesnymi ofiarami i nie należy ich przeoczyć.

  • Wczesne wykrycie czynnika biologicznego w środowisku pozwala na wczesne, specyficzne leczenie, a także czas na leczenie innych osób, które zostały narażone, poprzez podanie leków ochronnych. Obecnie Departament Obrony USA ocenia urządzenia do wykrywania chmur biologicznych środków bojowych w powietrzu.

  • Lekarze muszą być w stanie zidentyfikować wczesne ofiary i rozpoznać wzorce choroby. Jeśli zauważone zostaną nietypowe objawy, duża liczba osób z objawami, martwe zwierzęta lub inne niespójne wyniki badań medycznych, należy podejrzewać atak biologiczny. Lekarze zgłaszają te wzorce urzędnikom odpowiedzialnym za zdrowie publiczne.

Środki ochronne

Przed biologicznymi środkami bojowymi można podjąć środki ochronne. Jeżeli otrzymano wystarczające ostrzeżenie, środki te należy rozpocząć, gdy tylko pojawi się podejrzenie wystąpienia czynnika biologicznego.

  • Maski: Obecnie dostępne maski, takie jak wojskowa maska przeciwgazowa lub maski z filtrem HEPA (high-efficiency particulate air), takie jak maski N-95 stosowane w przypadku narażenia na gruźlicę, odfiltrowują większość cząstek wojny biologicznej dostarczanych przez powietrze. Jednak uszczelnienia twarzy w źle dopasowanych maskach często przeciekają. Aby maska była prawidłowo dopasowana, musi być dopasowana do twarzy danej osoby.

  • Odzież: Większość czynników biologicznych w powietrzu nie przenika przez nieuszkodzoną skórę, a niewiele organizmów przylega do skóry lub odzieży. Po ataku aerozolem zwykłe zdjęcie odzieży eliminuje większość zanieczyszczeń powierzchniowych. Dokładny prysznic z użyciem mydła i wody usuwa 99,99% nielicznych organizmów, które mogą pozostać na skórze ofiary.

  • Ochrona personelu medycznego: Pracownicy służby zdrowia leczący ofiary wojny biologicznej mogą nie potrzebować specjalnych kombinezonów, ale powinni używać rękawic lateksowych i podejmować inne środki ostrożności, takie jak noszenie fartuchów i masek z ochronnymi osłonami oczu. Ofiary powinny być odizolowane w prywatnych pomieszczeniach podczas leczenia.

  • Antybiotyki: Ofiarom wojny biologicznej można podać antybiotyki doustnie (tabletki) lub przez kroplówkę, nawet przed zidentyfikowaniem konkretnego czynnika.

  • Szczepienia: Obecnie dostępne są szczepionki ochronne (podawane w postaci zastrzyków) na wąglik, toksynę botulinową, tularemię, dżumę, gorączkę Q i ospę. Powszechne uodpornienie personelu niewojskowego nie zostało obecnie zalecone przez żadną agencję rządową. W najbliższej przyszłości może być również możliwa ochrona immunologiczna przed rycyną i toksynami gronkowcowymi.

Pierwsza pomoc Leczenie gorączki u dzieci, w tym kąpiele gąbkowe

0

Lekarz oferuje kompleksowy przewodnik na temat leczenia gorączki u dzieci, w tym kiedy należy wezwać lekarza lub 911.

  • Jest wiotki lub nie reaguje

  • Ma problemy z oddychaniem

  • Wymiotuje i ma ból głowy lub sztywny kark

  • Ma niebieskie usta lub skórę

  • Ma wysypkę, która wygląda jak siniaki, a po uciśnięciu siniaki nie bieleją

  • Ma drgawki

Wysoka temperatura może być niepokojąca, ale u zdrowego dziecka nie jest to zazwyczaj nic poważnego. Gorączka często oznacza, że organizm pracuje tak, jak powinien i zwalcza infekcje.

Wezwij lekarza, jeśli:

  • Uważasz, że dziecko potrzebuje pomocy medycznej.

  • Dziecko ma mniej niż 3 miesiące, a jego temperatura w odbycie wynosi 100,4 F lub więcej.

  • Dziecko jest w wieku od 3 miesięcy do 3 lat i ma gorączkę 102 F lub wyższą lub miało jakąkolwiek gorączkę przez więcej niż jeden dzień.

  • Dziecko ma wysoką gorączkę trwającą dłużej niż 24 godziny.

  • Dziecko w dowolnym wieku z temperaturą 104 F lub wyższą.

  • Miękkie miejsce na czaszce dziecka jest wybrzuszone.

  • Dziecko wielokrotnie wymiotuje lub ma ciężką biegunkę.

  • Dziecko ma oznaki odwodnienia, takie jak nie moczenie pieluch, płacz bez łez, suchość w ustach lub na błonach śluzowych, zapadnięte miękkie miejsce.

  • Gorączka powoduje wystąpienie napadu

    r

    e.

  • Dziecko ma gorączkę i wysypkę.

  • Twoje dziecko jest szczególnie narażone na poważne zakażenia. Dotyczy to dzieci z zaburzeniami krwi lub układu odpornościowego oraz wszystkich dzieci, które nie otrzymały rutynowych szczepień.

Dla niemowląt w wieku poniżej 3 miesięcy

1. Zmierz temperaturę

  • Najdokładniejszym sposobem pomiaru temperatury jest pomiar doodbytniczy. Jeśli nie czujesz się z tym komfortowo, zmierz temperaturę pod pachą. Jeśli jest ona wyższa niż 99 F, sprawdź ją dwukrotnie przy pomocy termometru doodbytniczego, aby uzyskać jak najdokładniejszy odczyt.

2. Zadzwoń do lekarza pediatry

  • Jeśli temperatura dziecka jest wyższa niż 100,4 F, należy wezwać pediatrę. Dziecko w tym wieku zawsze powinno być widziane przez pediatrę, jeśli jest chore.

  • Kąpiel lub gąbka z letnią wodą może pomóc w obniżeniu gorączki. Nie należy stosować zimnej wody, kąpieli z lodem ani alkoholu.

  • Nie należy podawać żadnych leków, jeśli nie zostało to wcześniej omówione z lekarzem,

Dla dzieci w wieku 3 miesięcy lub starszych, które zostały zaszczepione

1. Zmierz temperaturę

  • Rectal.

    W przypadku dziecka poniżej 4 lub 5 miesiąca życia należy użyć termometru doodbytniczego, aby uzyskać dokładny odczyt. Dziecko ma gorączkę, jeśli temperatura w odbycie jest wyższa niż 100,4 F.

  • Oral.

    W przypadku dziecka powyżej 4 lub 5 miesiąca można użyć termometru doustnego lub smoczkowego. Dziecko ma gorączkę, jeśli zarejestruje się powyżej 100,4 F.

  • Ear.

    Jeśli dziecko ma 6 miesięcy lub więcej, możesz użyć termometru do ucha lub tętnicy skroniowej, ale może to nie być tak dokładne. Mimo to, w większości okoliczności jest to rozsądny sposób na uzyskanie wystarczająco dobrego oszacowania. Jeśli uzyskanie dokładnego odczytu jest niezbędne, należy wykonać pomiar temperatury w odbycie.

  • Pacha.

    Jeśli zmierzysz dziecku temperaturę pod pachą, odczyt powyżej 100,4 F oznacza zwykle gorączkę.

2. Jeśli temperatura jest niższa niż 102 stopnie F

  • Nie trzeba leczyć gorączki, chyba że dziecko odczuwa dyskomfort lub w przeszłości wystąpiły u niego drgawki z gorączką.

  • Upewnij się, że dziecko otrzymuje dużo płynów i odpoczywa.

3. Jeśli temperatura jest wyższa niż 102 stopnie F, ale niższa niż 105 stopni

  • Możesz podać acetaminofen w postaci tabletek dla niemowląt lub dzieci (Tylenol), postępując zgodnie z instrukcją dawkowania podaną na opakowaniu. Przed podaniem dziecku po raz pierwszy jakiegokolwiek leku obniżającego gorączkę należy zapytać pediatrę.

  • Kąpiel lub gąbka z letnią wodą może pomóc obniżyć temperaturę. Nie należy stosować zimnej wody, kąpieli z lodem ani alkoholu.

  • Nie należy podawać aspiryny dziecku poniżej 18 roku życia ze względu na ryzyko wystąpienia zespołu Reye’a, niebezpiecznej choroby mózgu.

  • Zadzwoń do pediatry, aby dowiedzieć się, czy musisz przyprowadzić dziecko na wizytę do lekarza.

4. Kontynuacja

  • Dziecko nie powinno wracać do szkoły lub przedszkola, dopóki nie będzie miało gorączki przez co najmniej 24 godziny.

  • Skontaktuj się z pediatrą, jeśli gorączka utrzymuje się dłużej niż dwa dni, jest wyższa lub jesteś zaniepokojony.

Złamany łokieć leczenie: Informacje o pierwszej pomocy dla złamanego łokcia

0

Lekarz przeprowadza przez kroki pierwszej pomocy w leczeniu urazu łokcia.

  • Zastosuj lód.

  • Jeśli kość przebija się przez skórę, nie należy jej dotykać ani próbować umieścić z powrotem na miejscu.

2. Unieruchomienie łokcia

W przypadku mniej poważnych urazów:

  • Odetnij rękaw, jeśli nie można go usunąć bez poruszania uszkodzonego łokcia.

  • Jeśli możesz bez poruszania łokciem, zawiąż szyny z tkaniny lub elastycznych bandaży powyżej i poniżej łokcia.

  • Jako szyny można użyć kartonu, zwiniętej gazety lub innego sztywnego materiału.

  • Umieść wyściółkę pomiędzy szyną a kostnymi częściami ramienia.

  • Zrób chustę i umieść w niej ramię osoby. Zawiąż chustę na szyi osoby.

3. Natychmiast udaj się do lekarza

4. Dalsze postępowanie

  • Lekarz prawdopodobnie wykona zdjęcia rentgenowskie i sprawdzi czucie oraz zakres ruchu, aby określić, czy doszło do uszkodzenia nerwu lub ścięgna.

  • Dostawca usług medycznych może zastosować szynę lub gips.

  • W przypadku bardziej skomplikowanych złamań konieczna może być operacja.

Skaleczenia, zadrapania i ugryzienia

0

Drobne skaleczenia i zadrapania są łatwe do załatania. Poważniejsze urazy i ugryzienia już nie. Dowiedz się, kiedy należy się zabandażować, a kiedy udać się do lekarza.

Zadzwoń pod numer 911, jeśli:

  • Skaleczenie silnie krwawi

  • Krew tryska na zewnątrz

  • Krwawienia nie można zatrzymać po 10 minutach mocnego i stałego ucisku

Ogólnie rzecz biorąc, skaleczenie, które wymaga założenia szwów, powinno być naprawione w ciągu 6 godzin od urazu. Wyjątek stanowią skaleczenia na twarzy i skórze głowy, które mogą być naprawione do 24 godzin po urazie.

W przypadku drobnych skaleczeń i ran należy podjąć następujące kroki.

1. Zatamować krwawienie

  • Zastosuj bezpośredni nacisk na dany obszar.

2. Czyszczenie i ochrona

  • Wyczyść obszar ciepłą wodą i delikatnym mydłem.

  • Zastosuj maść z antybiotykiem, aby zmniejszyć prawdopodobieństwo wystąpienia infekcji.

  • Załóż sterylny opatrunek na to miejsce. U niektórych osób maści antybiotykowe mogą powodować wysypkę. Jeśli tak się stanie, należy zaprzestać stosowania maści.

3. Wezwij lekarza

Wezwać lekarza?jeśli:

  • Cięcie jest głębokie lub nad stawem

  • Nie można oczyścić skaleczenia lub rany

  • Zranienie jest głęboką raną kłutą lub osoba nie miała ostatnio (w ciągu ostatnich 5 do 10 lat) zastrzyku przeciwtężcowego lub szczepienia przypominającego

  • Skaleczenie powstało w wyniku ugryzienia przez człowieka lub zwierzę

4. Kontynuacja

  • W przypadku niewielkiego skaleczenia lub zranienia usuń opatrunek po kilku dniach, aby ułatwić gojenie.

  • Zgłoś się do lekarza, jeżeli skaleczenie nie goi się lub wykazuje oznaki infekcji, takie jak zaczerwienienie, obrzęk, ropa lub nadmierny ból.

Kroki, które należy podjąć w przypadku ugryzienia przez zwierzę lub człowieka są podobne do tych, które sugeruje się w przypadku skaleczeń i zadrapań. Należy jednak pamiętać, że urazy po ugryzieniu mogą być poważne.

Zadzwoń pod numer 911 jeśli:

  • Osoba została ciężko zraniona przez ukąszenie.

  • Rana nie przestaje krwawić po 10 minutach mocnego, stałego ucisku.

  • Z rany tryska krew.

1. Zatrzymanie krwawienia

  • Zastosować mocny, bezpośredni ucisk za pomocą sterylnej gazy lub czystej tkaniny do momentu zatrzymania krwawienia.

2. Czyszczenie i ochrona

Na powierzchowne zadrapanie lub ranę po ugryzieniu:

  • Oczyścić ranę łagodnym mydłem i wodą. Płukać przez kilka minut pod bieżącą wodą.

  • Zastosuj maść z antybiotykiem, aby zapobiec zakażeniu.

  • Przykryć ranę gazą lub bandażem.

3. Uzyskaj pomoc medyczną

  • W przypadku każdego ugryzienia przez człowieka, które spowodowało przerwanie skóry, należy udać się do lekarza. Istnieje duże ryzyko zakażenia. Objawy zakażenia to zaczerwienienie, ból, obrzęk lub ropa.

  • Należy poinformować lekarza o sztywności lub drętwieniu tego obszaru lub o niemożności poruszania się. Może dojść do uszkodzenia ścięgien lub nerwów.

  • Natychmiast skorzystaj z pomocy lekarskiej w przypadku ugryzienia przez zwierzę, które nie jest tylko powierzchownym zadrapaniem lub jeśli zwierzę było dzikie lub bezpańskie. Nie ma znaczenia, czy uraz nie wydaje się poważny. Ryzyko zakażenia jest wysokie.

  • Jeżeli właściciel zwierzęcia jest dostępny, dowiedz się, czy zwierzę ma aktualne szczepienia przeciwko wściekliźnie. Przekaż tę informację swojemu lekarzowi.

  • Jeśli zwierzę było bezdomne lub dzikie, natychmiast zadzwoń do lokalnego wydziału zdrowia lub straży dla zwierząt.

4. Kontynuacja

  • Lekarz upewni się, że rana jest dokładnie oczyszczona.

  • Mogą znieczulić ranę i poszukać głębszych uszkodzeń.

  • Jeśli istnieje jakiekolwiek ryzyko zakażenia wścieklizną w wyniku ugryzienia przez zwierzę, lekarz zaproponuje leczenie przeciw wściekliźnie.

  • W zależności od wielkości i miejsca rany może być konieczne założenie szwów.

  • Może być również konieczne podanie szczepionki przeciwtężcowej.

  • Lekarz może przepisać antybiotyki.

  • Może również zaproponować acetaminofen lub ibuprofen na ból.

Leczenie zatruć: Informacje o pierwszej pomocy w przypadku zatrucia

0

Lekarz przeprowadza przez etapy postępowania w nagłych przypadkach zatrucia.

  • Zawaliła się

  • Ma problemy z oddychaniem lub przestał oddychać

  • Ma drgawki lub konwulsje

  • Jest nieprzytomny lub nie czuwa

Zatrucie u dzieci jest poważne. Jeśli uważasz, że dziecko zażyło truciznę i zachowuje się inaczej lub masz jakiekolwiek inne obawy, natychmiast zwróć się o pomoc.

Zadzwoń po pogotowie, jeśli:

Zadzwoń do centrum kontroli zatruć pod numer 800-222-1222, jeśli osoba zrobiła którąkolwiek z tych rzeczy i jest czujna:

  • Połknął zbyt dużą ilość leku lub jego niewłaściwy rodzaj

  • Wdychana trucizna

  • Dostała się trucizna na skórę lub do oka

  • Połknął produkt gospodarstwa domowego lub inny środek chemiczny

Możesz nie być pewien, czy dziecko coś połknęło. Zadzwoń po pogotowie, jeśli dziecko jest czujne i:

  • Mają kawałki tabletek na ubraniu lub ustach

  • Ma dziwny zapach

  • Wymiotują

  • Dużo się ślinią

  • Są zdezorientowani

  • Nie mają energii

Leczenie objawów zgodnie z zaleceniami

Postępować zgodnie z instrukcjami personelu ratunkowego lub kontroli zatruć.

Ciało obce, pochwa

0

Dowiedz się więcej od lekarza o objawach i leczeniu ciał obcych umieszczonych w pochwie.

Małe obiekty wprowadzone do pochwy nie powodują na ogół bólu. Nietypowe obiekty, na ogół te większe od pochwy, mogą powodować ból z powodu obrzęku lub powiększenia, które powodują. Inne przedmioty mogą powodować ból z powodu ostrych krawędzi.

Chociaż wiele objawów może wynikać z ciała obcego w pochwie, najczęstsze objawy to krwawienie lub faunistycznie pachnąca wydzielina z pochwy. Mniej powszechne objawy mogą obejmować ból lub dyskomfort podczas korzystania z toalety.

Przedarcie z pochwy do jamy brzusznej może również powodować nagły ból brzucha lub inne objawy. Może wystąpić ogólne zakażenie organizmu, ale jest ono rzadkie.

Przyczyny ciała obcego w pochwie

Najczęstszym ciałem obcym pochwy u małych dzieci są niewielkie ilości włóknistego materiału z odzieży i dywanów lub najczęściej papier toaletowy. Mogą one również umieszczać przedmioty w pochwie w okresie samooszukiwania się. Przedmioty te mogą być zapomniane, lub raz umieszczone w pochwie, niemożliwe do usunięcia przez dziecko. Do innych częstych przedmiotów należą skuwki od flamastrów lub kredek. Przedmioty znalezione u dzieci są na ogół małe i nie powodują bólu związanego z rozciągnięciem. Dzieci na ogół nie będą umieszczać przedmiotów większych niż wejście do pochwy ze względu na dyskomfort.

Dorastające kobiety mogą używać tamponów po rozpoczęciu miesiączki. Czasami tampony te są zapominane i mogą nie być usuwane przez wiele dni. Pęknięcie prezerwatywy może również spowodować kawałki lateksu lub nielateksowego materiału pozostawione w pochwie.Dorośli mogą również doświadczyć zapomnianych tamponów lub kawałków prezerwatywy.

Dorośli mogą umieścić obce przedmioty w pochwie jako część doświadczenia seksualnego. Rzadziej nietypowe przedmioty mogą być umieszczone w pochwie w wyniku nadużycia.

Podczas gdy małe przedmioty umieszczone w pochwie mogą pozostać przez pewien czas bez objawów, większe przedmioty mogą natychmiast wywołać ból lub dyskomfort. Należy zgłosić się do lekarza.

Objawy ciała obcego w pochwie

Do częstych objawów ciała obcego w pochwie należą:

  • Wydzielina z pochwy, zazwyczaj o nieprzyjemnym zapachu, żółta, różowa lub brązowa

  • Krwawienie z pochwy, zwłaszcza lekkie krwawienie

  • Swędzenie pochwy lub nieprzyjemny zapach

  • Dyskomfort przy oddawaniu moczu

  • Dyskomfort związany z wydzieliną z pochwy powodującą podrażnienie skóry

  • Ból brzucha lub miednicy spowodowany umieszczeniem dużych przedmiotów lub perforacją ciała obcego w jamie brzusznej

  • Zaczerwienienie skóry

  • Obrzęk pochwy i jej wejścia

  • Wysypka w okolicy pochwy

Obecność ciała obcego w pochwie może zmienić normalną florę bakteryjną pochwy, co skutkuje powtarzającymi się próbami leczenia „zapalenia pochwy”. Objawy wydzieliny z pochwy mogą być interpretowane jako zapalenie pochwy, zakażenie przenoszone drogą płciową lub nawet zakażenie drożdżakowe. Wielokrotne stosowanie antybiotyków lub innych leków nie usunie objawów, jeśli ciało obce pozostaje obecne.

Przedmioty pozostawione w pochwie bardzo rzadko prowadzą do poważnych powikłań. W literaturze medycznej można jednak znaleźć kilka opisów przypadków ropnia miednicy i późniejszych blizn.

Kiedy należy szukać pomocy medycznej

Należy skonsultować się z lekarzem w przypadku wystąpienia jakichkolwiek zmian w wydzielinie z pochwy, zwłaszcza o nieprzyjemnym zapachu lub nietypowym kolorze. Obecność ciała obcego może spowodować nieprawidłowe krwawienie z pochwy.

Jeśli ciało obce zostało umieszczone w pochwie i może nadal tam być, należy poinformować o tym lekarza. Sporadycznie, dorosła lub dorastająca kobieta może pamiętać o umieszczeniu tamponu, ale potem nie jest w stanie usunąć go z pochwy.

Nietypowe przedmioty mogą wymagać usunięcia przy zastosowaniu sedacji lub znieczulenia, aby uniknąć bólu. Może to być szczególnie prawdziwe w przypadku przedmiotów umieszczonych w pochwie małego dziecka lub osoby dorosłej, która nie jest w stanie współpracować przy badaniu pochwy. Niektóre oddziały ratunkowe pozwalają na sedację i usunięcie w oddziale ratunkowym bez konieczności udawania się na salę operacyjną.

Badania i testy na obecność ciał obcych w pochwie

Ciała obce w pochwie są częściej spotykane u dzieci niż u dorastających lub dorosłych kobiet. Dzieci mogą nie być w stanie podać historii umieszczenia przedmiotu w pochwie, jednak niektóre dzieci powiedzą, że zgubiły jakiś przedmiot w pochwie. Oprócz uzyskania konkretnych informacji na temat ewentualnego ciała obcego w pochwie, dostawca opieki zdrowotnej będzie wykonywać ogólny wywiad i badanie fizyczne, jak również.

Jest to właściwe dla dostawcy opieki zdrowotnej, aby zapytać o pytania związane z aktywnością seksualną i seksualnych lub fizycznych nadużyć.

Metody diagnozowania i odzyskiwania ciał obcych zależą od wieku pacjentki, a czasem od czasu, przez jaki obiekt znajduje się w pochwie.

Dla młodych dziewcząt każda wizyta w gabinecie lekarskim może być przerażająca. Jeśli u młodej dziewczyny podejrzewa się obecność ciała obcego, lekarz może delikatnie zbadać srom i wejście do pochwy, rozdzielając wargi sromowe i oglądając ciało obce. Może to umożliwić usunięcie w gabinecie poprzez takie techniki jak przepłukiwanie pochwy ciepłą wodą, ale inne większe obiekty mogą wymagać sedacji lub badania w znieczuleniu do usunięcia.

U młodocianej pacjentki ciało obce może być łatwo usunięte z pochwy w warunkach ambulatoryjnych. Może to dotyczyć również osób dorosłych. Uwidocznienie ciała obcego za pomocą wziernika i usunięcie go za pomocą kleszczy może być najskuteczniejszym sposobem leczenia.

  • Nietypowe przedmioty lub takie, które mogą naruszyć ściany pochwy, mogą wymagać sedacji lub znieczulenia w celu ich usunięcia oraz przeprowadzenia dokładnego badania pochwy i szyjki macicy.

  • Jeśli jakiś przedmiot był obecny w pochwie przez długi czas, może on spowodować erozję ściany pochwy. Niedawne umieszczenie nietypowego przedmiotu w pochwie może spowodować perforację ściany pochwy i wtórne objawy zakażenia wewnątrzbrzusznego.

  • Chociaż badanie zazwyczaj ujawnia obecność ciała obcego, niektóre techniki obrazowania mogą być również pomocne. Mogą one obejmować tomografię komputerową (CT) lub zdjęcie rentgenowskie jamy brzusznej. Ultrasonografia może również pomóc w lokalizacji ciała obcego w pochwie lub miednicy.

Leczenie medyczne

Zakażenia bakteryjne lub zmiany w normalnej florze bakteryjnej pochwy mogą być spowodowane obecnością ciała obcego zmieniającego zwykłe środowisko pochwy. Usunięcie może być wykonane za pomocą kleszczy lub za pomocą irygacji pochwy ciepłą wodą. Po przeniesieniu ciała obcego, antybiotyki nie są na ogół potrzebne. Nastolatki i starsze kobiety mogą generalnie mieć ciała obce usunięte w warunkach ambulatoryjnych; jednak te pacjentki, które nie są w stanie współpracować przy badaniu, mogą również skorzystać z sedacji lub usunięcia na sali operacyjnej. Większe obiekty i te, które powodują ból po umieszczeniu w pochwie mogą wymagać znieczulenia do całkowitego usunięcia i kontroli ścian pochwy. Te bardziej złożone procedury mogą wymagać zastosowania antybiotyków.

Leki

Większe przedmioty i przedmioty powodujące bolesne infekcje będą wymagały znieczulenia na ból i rozluźnienie mięśni pochwy. Obiekty, które przeniosły się z pochwy do brzucha lub do innych części ciała, będą wymagały operacji usunięcia.

Po usunięciu przedmiotu i podaniu antybiotyków, zakażenie, gorączka, ból i wydzielina z pochwy powinny wkrótce ustąpić.

Następne kroki

Jeśli po usunięciu przedmiotu utrzymują się objawy w postaci upławów, krwawienia, nieprawidłowego zapachu lub dolegliwości ze strony układu moczowego, zaleca się powtórną ocenę przez lekarza.

Kontynuacja

Jeśli objawy ustąpią po usunięciu ciała obcego, dalsze badania mogą nie być konieczne.

Powtórne badanie może być zalecane, jeśli lekarz nie jest pewien, że całe ciało zostało usunięte lub jeśli w momencie usuwania ciała obcego rozpoznano jakieś skomplikowane przypadki, takie jak wtórne zakażenie.

Profilaktyka

Zapobieganie zakażeniom związanym z ciałami obcymi w pochwie rozpoczyna się od właściwej higieny sromu i pochwy.

  • U małych dzieci rodzice powinni poinstruować, aby myć krocze, wycierając je od przodu do tyłu. Zmniejszy to ilość bakterii i kału, które mogą dostać się do pochwy. Zła higiena krocza może spowodować podrażnienie sromu lub pochwy.

  • Rodzice mogą również pomóc w zapobieganiu ciał obcych w pochwie, rozmawiając z dziećmi o ich ciałach i ucząc je prawidłowych nazw części ciała, takich jak pochwa, cewka moczowa, odbyt i odbytnica. Znajomość prawidłowych nazw części ciała pozwoli dzieciom lepiej komunikować wszelkie problemy. Na przykład, dzieci mogą być w stanie opisać te części ciała dorosłym w przypadku bólu, wydzieliny lub możliwego nadużycia.

  • Dla starszych dziewcząt i kobiet, dobra higiena obejmuje ograniczenie czasu pozostawania przedmiotów w pochwie. Tampony powinny być używane nie dłużej niż 6-8 godzin.

  • Należy unikać aktywności seksualnej powodującej bolesne umieszczanie przedmiotów w pochwie.

Leki na zakażenia lub podrażnienia pochwy powinny być stosowane tylko wtedy, gdy zostały przepisane przez lekarza. Pacjentki mogą często błędnie diagnozować przyczyny powstawania wydzieliny z pochwy. Douche lub płukanki dopochwowe nie są potrzebne do oczyszczenia pochwy. Douching może zwiększyć ryzyko infekcji z powodu wypłukiwania normalnych bakterii, które pomagają zwalczać infekcje. Prysznice i kąpiele są zadowalające do czyszczenia obszaru pochwy.

Leczenie kciuka narciarza: Informacje o pierwszej pomocy dla kciuka narciarza

0

Dowiedz się więcej od lekarza na temat leczenia kciuka narciarza, który opisuje uraz tkanki miękkiej, która łączy kości kciuka.

  • Zastosuj lód, aby zmniejszyć obrzęk.

  • Unieruchomienie kciuka za pomocą bandaża elastycznego lub ortezy.

  • Podać acetaminofen (Tylenol) lub ibuprofen (Advil, Motrin) na ból. Nie należy podawać aspiryny osobom poniżej 19 roku życia.

2. Jak najszybciej udaj się do lekarza

3. Postępuj zgodnie z zaleceniami

  • Pracownik służby zdrowia prawdopodobnie prześwietli kciuk osoby.

  • Częściowo zerwane więzadło będzie zazwyczaj unieruchomione za pomocą szyny lub gipsu. Całkowicie zerwane więzadło może wymagać operacji.

Pierwsza pomoc w leczeniu wymiotów w ciąży

0

Nudności i wymioty w ciąży są normalnym zjawiskiem, zwłaszcza w pierwszym trymestrze. Lekarz udziela wskazówek, jak ograniczyć te objawy poprzez dietę.

1. Spróbuj zmienić sposób odżywiania

  • W przypadku porannych mdłości, przed wstaniem z łóżka zjedz tost, płatki śniadaniowe, krakersy lub inny suchy pokarm.

  • Zjedz przed snem ser, chude mięso lub inną wysokobiałkową przekąskę.

  • W ciągu dnia popijaj płyny, takie jak czyste soki owocowe, woda lub chipsy lodowe. Nie należy pić dużej ilości płynów za jednym razem.

  • Jedz małe posiłki lub przekąski co dwie lub trzy godziny zamiast trzech dużych posiłków w ciągu dnia.

  • Nie jedz smażonych, tłustych i pikantnych potraw.

  • Unikaj pokarmów o silnych zapachach, które są uciążliwe. Spożywaj je na zimno lub w temperaturze pokojowej.

2. Kiedy należy wezwać lekarza

  • Należy zwrócić się o pomoc medyczną, jeśli wymioty są tak silne lub stałe, że osoba nie może utrzymać płynów lub jedzenia.

3. Kontynuacja

  • Lekarz może być zmuszony do leczenia osoby z powodu odwodnienia.

  • Lekarz może zalecić leki kontrolujące wymioty w czasie ciąży.