Strona główna Blog Strona 2343

Infekcje palców i spuchnięte palce: 6 możliwych przyczyn

0

Lekarz wyjaśnia różne infekcje palców, w tym przyczyny, objawy, diagnozę, leczenie i perspektywy.

Uraz lub zakażenie palca lub palców jest częstym problemem. Infekcje mogą mieć charakter od łagodnego do potencjalnie poważnego. Często infekcje te zaczynają się od niewielkich rozmiarów i są stosunkowo łatwe do wyleczenia. Brak właściwego leczenia tych infekcji może spowodować trwałe kalectwo lub utratę palca.

Wczesne rozpoznanie i właściwe leczenie następujących głównych infekcji palca pomoże zapobiec większości poważnych wyników.

  • Paronychia

    : Paronychia to zakażenie palca, które obejmuje tkankę na brzegach paznokcia. Infekcja ta jest zazwyczaj powierzchowna i zlokalizowana w tkankach miękkich i skórze wokół paznokcia. Jest to najczęstsza infekcja bakteryjna obserwowana w obrębie dłoni.

  • Felon

    : Felon to zakażenie opuszki palca. Infekcja ta zlokalizowana jest w opuszce palca i związanej z nią tkance miękkiej.

  • Bielactwo opryszczkowe

    : Bielmo herpetyczne to zakażenie okolicy palców wywołane przez wirus. Jest to najczęstsza infekcja wirusowa dłoni. Infekcja ta jest często błędnie diagnozowana jako paronychia lub felon.

  • Cellulitis

    : Jest to powierzchowne zakażenie skóry i tkanek pod nią leżących. Zwykle występuje na powierzchni i nie obejmuje głębszych struktur dłoni lub palca.

  • Zakaźne zapalenie zginaczy palców

    : Infekcja ta obejmuje pochewki ścięgien odpowiedzialnych za zgięcie lub zamknięcie ręki. Jest to również rodzaj zakażenia przestrzeni głębokiej.

  • Zakażenie z głębokiej przestrzeni

    : Jest to zakażenie jednej lub kilku głębokich struktur dłoni lub palców, w tym ścięgien, naczyń krwionośnych i mięśni. Infekcja może obejmować jedną lub więcej z tych struktur. Ropień guzka obojczykowego jest taką infekcją, gdy znajduje się w przestrzeni środkowej palców.

Przyczyny zakażenia palców

Bakterie powodują większość z tych infekcji palców. Wyjątkiem jest bielmo opryszczkowe, które jest spowodowane przez wirusa. Jak infekcja zaczyna i znajduje się w danym miejscu jest to, co sprawia, że każdy konkretny rodzaj infekcji jest wyjątkowy. Zazwyczaj jakaś forma urazu jest zdarzeniem początkowym. Może to być skaleczenie, ugryzienie przez zwierzę lub rana kłuta.

  • Paronychia: Bakterie wywołujące zakażenie to zazwyczaj gronkowce i paciorkowce. Rzadko grzyb powoduje tę infekcję, która zwykle zaczyna się od paznokcia. Często osoba próbuje odgryźć kawałek paznokcia, który znajduje się w kącie. Powoduje to otwartą ranę, która pozwala bakteriom znajdującym się na skórze i bakteriom znajdującym się w ustach zainfekować ranę. Infekcja może następnie rozprzestrzenić się na otaczającą tkankę obok paznokcia i skórek.

  • Felon: To bakteryjne zakażenie opuszki palca, wywołane przez te same organizmy, które powodują paronychię, jest zwykle wynikiem rany kłutej. Rana umożliwia wprowadzenie bakterii w głąb opuszki palca. Ponieważ opuszka palca ma wiele komór, zakażenie jest ograniczone do tego obszaru.

  • Bielactwo opryszczkowe: Obraźliwym organizmem wirusowym jest wirus herpes simplex typu I lub II. Jest to ten sam wirus, który powoduje zakażenie opryszczką jamy ustnej lub narządów płciowych. Osoby wykonujące pewne zawody są bardziej narażone na tę infekcję. Należą do nich dentyści, higienistki, lekarze, pielęgniarki lub inne osoby, które mogą mieć kontakt ze śliną lub płynami ustrojowymi zawierającymi wirusa. Osoby z opryszczką ustną lub narządów płciowych mogą również zakażać własne palce.

  • Cellulitis: Najczęstszą przyczyną tego zakażenia bakteryjnego są organizmy gronkowcowe i paciorkowcowe. Zakażenie to jest zazwyczaj wynikiem otwartej rany, która umożliwia bakteriom zakażenie miejscowej skóry i tkanek. Zakażenie może również rozprzestrzeniać się na dłoń i palce przez krew przenoszącą organizmy.

  • Zakaźne zapalenie zginaczy palców: To zakażenie bakteryjne jest zwykle wynikiem penetrującego urazu, który wprowadza bakterie do głębokich struktur i pochewek ścięgien, co umożliwia rozprzestrzenianie się wzdłuż ścięgna i związanej z nim pochewki.

  • Zakażenie przestrzeni głębokiej: To zakażenie bakteryjne jest zwykle wynikiem rany kłutej lub głębokiego cięcia, które wprowadza bakterie do tkanek głębokich. Ropień guzka obojczykowego związany jest z przestrzenią sieciową między palcami. Głębokie struktury ręki tworzą wiele potencjalnych przedziałów dla inwazji infekcji.

Objawy zakażenia palców

Każda z głównych infekcji palców ma specyficzne oznaki i objawy, które sprawiają, że identyfikacja jest unikalna i może czasami powodować zamieszanie, jeśli nie jest właściwie oceniona.

  • Paronychia: Obszar obok paznokcia będzie czerwony i opuchnięty. Pod skórą i paznokciem może być widoczny zbiór ropy. Płyn ten może faktycznie wyciekać z rany. Obszar ten będzie delikatny i bolesny w dotyku. Drenaż z tego obszaru ma zwykle mętny, biało-żółty kolor.

  • Felon: Opuszka palca jest obrzęknięta i bolesna. Obrzęk rozwija się zwykle przez kilka dni i jest zlokalizowany w obszarze opuszki palca. Obszar ten będzie miał pulsujący ból i będzie bolesny w dotyku. Obszar ten jest zwykle czerwony, a pod skórą może być widoczna kolekcja ropy. Obrzęknięty obszar może mieć część, która jest miękka, jakby zawierała płyn. W miarę trwania obrzęku, obszar ten może stać się napięty lub twardy w dotyku.

  • Bielactwo herpetyczne: Obszar opuszki palca będzie czerwony i tkliwy. W obszarze tym może być obecne uczucie pieczenia lub swędzenia. Może wystąpić łagodny obrzęk, ale nie tak rozległy jak u felczera. Może być jeden lub wiele otwartych ran w obszarze dotkniętym. Te otwarte rany często występują w skupiskach po utworzeniu małej zmiany przypominającej pęcherz. Płyn w tych zmianach jest zwykle przejrzysty w wyglądzie, ale może być lekko mętny. Możesz również mieć niską gorączkę i mieć obrzęknięte i tkliwe węzły chłonne w okolicy.

  • Cellulitis: Obszar będzie czerwony i ciepły w dotyku. Obszar może być lekko obrzęknięty i tkliwy. Jest to zwykle infekcja powierzchowna, więc głębokie struktury nie powinny być objęte. Ruch palców i dłoni nie powinien być trudny lub bolesny. Jeśli są bolesne lub trudne, może to wskazywać na zakażenie przestrzeni głębokiej jakiegoś typu.

  • Zakaźne zapalenie zginaczy: W przypadku tego schorzenia często występują cztery główne objawy. Pierwszym z nich jest tkliwość po stronie zginacza lub dłoniowej palca. Ból ten występuje nad ścięgnami w palcu. Drugim jest jednolity obrzęk palca. Trzeci to ból przy wysuwaniu lub prostowaniu palca. Po czwarte, palec będzie utrzymywany w pozycji lekko zgiętej lub częściowo zgiętej. Objawy te nazywane są znakami kardynalnymi Kanavela. Wszystkie 4 znaki mogą nie występować na początku lub wszystkie naraz.

  • Infekcje głębokich przestrzeni: Infekcja głębokiej przestrzeni, która powstaje w przestrzeni sieciowej palców, jest również nazywana ropniem guzka obojczykowego. Przestrzeń między palcami będzie bolesna i obrzęknięta. Obszar ten może być również czerwony i ciepły w dotyku. Gdy ropień staje się większy, palce będą lekko rozchylone przez rosnące ciśnienie. W centralnym obszarze może znajdować się miękkie miejsce, które stanowi zbiór ropy pod skórą.

Kiedy należy szukać pomocy medycznej

Kluczem do zapobiegania niepełnosprawności i ewentualnej utracie palca jest wczesne i odpowiednie leczenie. Jeśli wystąpią jakiekolwiek oznaki i objawy, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

W przypadku wystąpienia oznak lub objawów felernego, celulitis, zakaźnego zapalenia zginaczy lub zakażenia przestrzeni głębokiej, należy natychmiast zgłosić się do pogotowia ratunkowego.

Badania i testy

Prawidłowa diagnoza rozpocznie się od szczegółowego wywiadu i badania fizycznego. Osoby, które mają zlokalizowaną infekcję będą traktowane inaczej niż osoby z ciężką infekcją. Współistniejące problemy, takie jak cukrzyca lub zaburzenia naczyń krwionośnych rąk i nóg, skomplikują zakażenie i mogą zmienić stopień leczenia.?

  • Ważne informacje, które lekarz będzie musiał znać, będą obejmować następujące elementy:

    • Jak doszło do powstania urazu lub zakażenia?

    • Kiedy to się po raz pierwszy pojawiło lub zaczęło?

    • Gdzie to się stało? W domu? W pracy? W wodzie? W brudzie? Od ugryzienia przez zwierzę lub człowieka?

    • Czy możliwe jest, że w ranie znajduje się ciało obce?

    • Co zrobiłeś, aby zadbać o to przed wizytą u lekarza?

    • Kiedy wykonano ostatnie szczepienie przeciw tężcowi?

    • Jakieś wcześniejsze urazy w tej okolicy?

    • Jakieś inne problemy medyczne, o których nie wspomniałeś?

  • Konkretne informacje mogą pomóc w określeniu rodzaju zakażenia palca:

    • Paronychia: wywiad dotyczący obgryzania paznokci może pomóc w postawieniu diagnozy.

    • Przestępca: Historia rany kłutej lub ciętej pomoże w diagnozie. Może to być również kolec roślinny. Lekarz może wykonać zdjęcie rentgenowskie, aby sprawdzić, czy kość nie jest zajęta przez ciało obce.

    • Bielactwo herpetyczne: Historia kontaktu z płynami ustrojowymi, które mogą zawierać wirusa opryszczki, pomoże w rozpoznaniu. Diagnoza może być często postawiona na podstawie wywiadu i wyglądu zmian. Obecność klarownego płynu z ran może wskazywać na zakażenie wirusowe, a nie bakteryjne. Próbka płynu może być analizowana za pomocą wymazu Tzank, który zidentyfikuje pewne komórki, wskazując na przyczynę wirusową.

    • Cellulitis: Lekarz będzie musiał rozważyć inne przyczyny, które mogą wyglądać podobnie, takie jak podagra, różne wysypki, użądlenie owada, oparzenia lub skrzep krwi przed postawieniem ostatecznej diagnozy. Zdjęcie rentgenowskie może być uzyskane w celu poszukiwania ciała obcego lub formacji gazowej, która wskazywałaby na rodzaj poważnego cellulitis.

    • Zakaźne zapalenie zginaczy: Wywiad dotyczący rany kłutej lub ciętej ułatwi rozpoznanie. Obecność 4 objawów kardynalnych Kanavela jest silną pomocą diagnostyczną. Niedawno przebyta choroba przenoszona drogą płciową może wskazywać na rodzaj infekcji związanej z rzeżączką, która może przypominać zakaźne zapalenie zginaczy kończyn dolnych.

    • Zakażenia przestrzeni głębokich: Wywiad dotyczący rany kłutej lub innej może wspomóc rozpoznanie. Stwierdzenie obrzęku między palcami z powolnym rozprzestrzenianiem się na objęte nim palce pomoże w rozpoznaniu ropnia obojczyka.

Leczenie infekcji palców – Samodzielna pielęgnacja w domu

Ponieważ infekcje palców mają potencjał, aby stać się poważnymi, opieka domowa jest ograniczona. Bardzo niewielka paronychia może być leczona w domu, jeśli nie ma innych komplikujących ją chorób, takich jak cukrzyca. Wszystkie inne infekcje wymagają pilnej oceny i leczenia przez lekarza. Ponieważ opóźnienie w leczeniu może spowodować niepełnosprawność lub utratę palca, nie należy zwlekać z uzyskaniem opieki medycznej.

Mała, prosta paronychia może reagować na częste moczenie w ciepłej wodzie i podnoszenie ręki. Jeśli jednak w ciągu 1C2 dni nie nastąpi poprawa, należy niezwłocznie udać się do lekarza.

Postępowanie medyczne

Podstawą leczenia zakażeń palców są antybiotyki i właściwa pielęgnacja rany. Może to być od prostego nacięcia i drenażu rany do rozległej eksploracji chirurgicznej rany w celu usunięcia jak największej ilości zainfekowanego materiału.

Niektóre z infekcji mogą być leczone w gabinecie lekarskim lub klinice, ale kilka będzie wymagało leczenia szpitalnego i antybiotyków IV. Ponieważ organizmy wywołujące te infekcje są podobne, można zastosować wiele tych samych rodzajów antybiotyków.

  • Paronychia: Często rana może być leczona wyłącznie poprzez pielęgnację rany. Jeśli w ranie znajduje się ropa, należy ją zdrenować. Można to zrobić na kilka różnych sposobów. Zazwyczaj używa się skalpela do wykonania prostego nacięcia nad zbiornikiem ropy, aby umożliwić drenaż. Lub skalpel może być wprowadzony wzdłuż krawędzi paznokcia, aby umożliwić drenaż. Jeśli infekcja jest duża, część paznokcia może zostać usunięta. Jeśli ta procedura jest wymagana, lekarz wstrzyknie miejscowy środek znieczulający u podstawy palca, który zapewni bezbolesną procedurę. Najczęściej, zostaniesz umieszczony na doustnym antybiotyku. Następnie zostaniesz poinstruowany, jak dbać o ranę w domu. (Patrz paronychia.)

  • Felon: Często wymagane jest nacięcie i drenaż, ponieważ zakażenie rozwija się w obrębie wielu przedziałów opuszki palca. Zazwyczaj nacięcie zostanie wykonane po jednej lub obu stronach opuszki palca. Lekarz wprowadzi następnie do rany instrument i rozbije przedziały, aby wspomóc drenaż. Czasami, kawałek gumowej rurki lub gazy zostanie umieszczony w ranie, aby wspomóc początkowy drenaż. Rana może być również przepłukana sterylnym roztworem, aby usunąć jak najwięcej zanieczyszczeń. Infekcje te wymagają zastosowania antybiotyków. Rana będzie następnie wymagała specyficznej pielęgnacji w domu, zgodnie z zaleceniami lekarza.

  • Bielactwo herpetyczne: Leki przeciwwirusowe, takie jak acyklowir (Zovirax), mogą skrócić czas trwania choroby. Często konieczne jest stosowanie leków przeciwbólowych. Rana musi być odpowiednio zabezpieczona, aby zapobiec wtórnemu zakażeniu bakteryjnemu i abyś nie zaraził innych miejsc na ciele lub innych osób. Nacinanie i drenaż nie są właściwe, a jeśli są wykonywane, mogą faktycznie opóźnić gojenie.

  • Cellulitis: To zakażenie jest powierzchowne, a doustne antybiotyki są zwykle wystarczające. Jeśli obszar jest rozległy lub Twój układ odpornościowy jest osłabiony, wówczas możesz być leczony w szpitalu antybiotykami dożylnymi.

  • Zakaźne zapalenie zginaczy: Jest to nagły przypadek chirurgiczny i będzie wymagał szybkiego leczenia, przyjęcia do szpitala i wczesnego leczenia antybiotykami dożylnymi. Zazwyczaj konieczne jest chirurgiczne otwarcie tego obszaru i usunięcie wszystkich pozostałości i zakażonego materiału. Ze względu na skomplikowany charakter palców i dłoni, chirurg ręki zwykle wykonuje ten zabieg. Po zabiegu konieczne będzie kilkudniowe dożylne podawanie antybiotyków, a następnie kurs antybiotyków doustnych.

  • Infekcje głębokich przestrzeni: Podobnie jak zakaźne zapalenie zginaczy, może wymagać pomocy doraźnej. Jeśli infekcja jest łagodna, konieczne może być zastosowanie jedynie doustnych antybiotyków. Jeśli jest ono poważniejsze, chirurg ręki powinien ocenić ranę i rozpocząć podawanie dożylnych antybiotyków. Często rany te wymagają nacięcia i drenażu, po którym następuje kurs antybiotyków.

Kolejne kroki – działania następcze

Należy w pełni zrozumieć instrukcje lekarza i zadawać wszelkie pytania, aby dokładnie zrozumieć zasady opieki w domu.

  • Jeśli przepisano Ci antybiotyki na infekcję palca, musisz przestrzegać zaleceń i przyjmować je przez określony czas.

  • Często lekarz poleca utrzymywanie ręki w pozycji uniesionej, aby zapobiec obrzękowi. Jest to ważne i należy to robić zarówno w ciągu dnia jak i w nocy. Podczas snu należy położyć obok siebie poduszki, dzięki czemu ręka pozostanie uniesiona.

  • Pielęgnacja rany często będzie musiała być kontynuowana w domu. Może to być codzienne moczenie w ciepłej wodzie, zmiana opatrunków i stosowanie maści z antybiotykiem. Różne rodzaje pielęgnacji ran są bardzo obszerne. Lekarz powinien to szczegółowo wyjaśnić.

  • Palec lub ręka mogą być umieszczone w szynie. Zapewnia to zarówno unieruchomienie, jak i ochronę. Ważne jest, aby postępować zgodnie z instrukcjami dotyczącymi pielęgnacji szyny. Należy chronić i właściwie dbać o szynę. Należy dokładnie monitorować palec lub rękę, aby obserwować komplikacje, takie jak obrzęk lub infekcja pod szyną.

  • Często pacjent jest proszony o powrót do gabinetu lekarskiego za 24-48 godzin. Może to być konieczne w celu usunięcia opatrunku lub jego zmiany. Bardzo ważne jest, abyś miał zapewnioną ścisłą opiekę kontrolną w celu monitorowania postępów lub zidentyfikowania dalszych problemów.

Prewencja

Zdroworozsądkowe praktyki bezpieczeństwa pomogą zapobiec wielu ranom palców, które stają się problemem. Proste rzeczy, takie jak noszenie ochronnych rękawic roboczych, mogą zapobiec obrażeniom. Noszenie rękawic lateksowych lub winylowych jest obowiązkowe, jeśli spodziewany jest ewentualny kontakt z płynami ustrojowymi. Unikaj żucia na paznokciach, i umyć ręce w razie potrzeby. Należy zwrócić się do lekarza, gdy tylko pojawi się podejrzenie infekcji.

Perspektywy

Jeśli infekcje są leczone wcześnie i prawidłowo, rokowanie co do pełnego wyzdrowienia jest dobre. Jeśli jednak leczenie jest opóźnione lub jeśli zakażenie jest ciężkie, rokowanie nie jest tak dobre.

  • W przypadku zakażeń obejmujących głębokie struktury, takich jak zakaźne zapalenie zginaczy, nawet przy najlepszej opiece, wynik może być mniej niż pożądany. Możliwa jest utrata funkcji, utrata czucia, oszpecenie, a nawet utrata palca.

  • Lekarz będzie musiał ocenić każdy przypadek indywidualnie i przedstawić prawdopodobny wynik w oparciu o wyniki badań.

Więcej informacji

Informacje o powiązanych urazach palców znajdują się poniżej:

  • Złamany palec

  • Urazy paznokci

  • Krwiak podpaznokciowy (rozbity paznokieć, krew pod paznokciem)

  • Kciuk narciarza (zakleszczony kciuk zwykle podczas upadku, upadek na wyciągniętą rękę)

  • Zwichnięty palec

  • Palec młotkowaty (zakleszczony palec, bolesne uszkodzenie ścięgna, częsty uraz sportowy)

  • Onychomikoza (zakażenie grzybicze paznokci u rąk lub nóg)

Multimedia

Plik multimedialny 1: Pochewki ścięgien zginaczy oraz kaletka promieniowa i łokciowa. Obraz dzięki uprzejmości Randle L Likes, DO.?

Typ nośnika: Ilustracja Plik medialny 2: Bielmo herpetyczne. Obraz dzięki uprzejmości Glena Vaughna, MD.

Typ nośnika: Zdjęcie Plik medialny 3: Umiarkowana paronychia. Obrzęk i zaczerwienienie wokół krawędzi paznokcia spowodowane jest dużą kolekcją ropną pod skórą. Obraz dzięki uprzejmości Christina L Kukula, DO.

Typ nośnika: Zdjęcie Plik multimedialny 4: Drenaż ropki z paronychii. Obraz dzięki uprzejmości Glen Vaughn, MD.

Typ multimediów: Photo Plik medialny 5: Paronychia może postępować do felernego, jeśli pozostawione bez leczenia. Image courtesy of A paronychia może postępować do zbrodniarza, jeśli pozostawione bez leczenia. Image courtesy of Glen Vaughn, MD.

Typ nośnika: Zdjęcie Plik multimedialny 6: Anatomia paznokcia. Góra – Normalny paznokieć. Dół – Uszkodzenie łożyska paznokcia z krwiakiem podpaznokciowym.

Typ nośnika: Obraz?

Synonimy i słowa kluczowe

paronychia, hangnail, onychia lateralis, onychia periungualis, felon, whitlow, herpetic whitlow, cellulitis, infectious flexor tenosynovitis, pyogenic flexor tenosynovitis, flexor tendosynovitis, tendosynovitis, deep space infections, collar button abscess, finger injury, finger infection, onychomycosis

Dzika przyroda: Zatrucie skorpeną, lwicą i kamionką

0

Skorpionowate, lwice i kamienie są trującymi rybami, które żyją w tropikalnych i umiarkowanych oceanach, zwłaszcza w Morzu Czerwonym oraz na Oceanie Indyjskim i Spokojnym.

Skorpeny, lwy i kamienie są trującymi rybami, które żyją w tropikalnych i umiarkowanych oceanach, zwłaszcza w Morzu Czerwonym oraz Oceanie Indyjskim i Spokojnym. Mają one wzniesione kolce na płetwach grzbietowych, odbytowych i miednicznych. Ponieważ ryby te nie są agresywne, kontakt z nimi i wynikające z niego zatrucia są zazwyczaj przypadkowe.

Kontakt z ozdobną lwicą powoduje łagodne zatrucie. Kontakt z zakamuflowaną skorpeną powoduje umiarkowane do ciężkiego zatrucie. Nieruchome ryby kamienne w kontakcie z nimi powodują ciężkie – do zagrażających życiu – zatrucia.

Symptomy

Do objawów zatrucia należą:

  • Intensywny pulsujący ból, który osiąga szczyt w ciągu 1-2 godzin i trwa 12 godzin.

  • Zaczerwienienie, zasinienie, obrzęk, drętwienie, mrowienie i zrzucanie tkanki w miejscu rany.

Do ciężkich reakcji należą:

  • Nudności

  • Wymioty

  • Skurcze brzucha

  • Drżenia

  • Nieprawidłowe rytmy serca

  • Słabość

  • Duszność

  • Napady

  • Obniżone ciśnienie krwi

  • Omdlenia

  • Paraliż.

Ciężkie zatrucie może doprowadzić do śmierci.

Leczenie

Reaguj na potencjalne zatrucie wykonując następujące czynności:

  • Wyciągnąć osobę narażoną z wody, aby zapobiec utonięciu.

  • Zanurzyć ranę na 30-90 minut w wodzie tak gorącej, jak tylko zatruta osoba może tolerować. Powtarzać w miarę potrzeby, aby kontrolować ból.

  • Użyj pęsety, aby usunąć wszystkie kolce z rany.

  • Wyszorować ranę wodą z mydłem. Następnie spłukać chore miejsce świeżą wodą.

  • Nie stosować taśmy do zamknięcia rany.

Kiedy należy szukać pomocy medycznej

Wszystkie przypadki zatrucia skorpeną, lwią i kamienną rybą wymagają pomocy medycznej, aby upewnić się, że w ranie nie pozostało żadne ciało obce. Podawany jest lek przeciwwymiotny, szczególnie w przypadku zatrucia skorpeną, może być również konieczne podanie szczepionki przeciwtężcowej.

Synonimy i słowa kluczowe

Dziki: Scorpionfish, Lionfish, and Stonefish Poisoning, poisonous fish, scorpion fish, sea scorpion, stone fish, lion fish, lion-fish,turkey fish, fire-fish, marine bite, fish poisoning, fish venom, venomous fish

Zatrucie pokarmowe wywołane przez skorupiaki: Objawy, symptomy, leczenie

0

Zatrucie skorupiakami jest spowodowane zjedzeniem skorupiaków zanieczyszczonych bakteriami lub, częściej, wirusami.

Zatrucie skorupiakami jest spowodowane spożyciem skorupiaków skażonych bakteriami lub, częściej, wirusami. Do skażonych skorupiaków należą krewetki, kraby, małże, ostrygi, suszone ryby i solone surowe ryby. Skażone ryby mogą mieć skażony zapach lub smak.

Symptomy zatrucia skorupiakami

Objawy zatrucia skorupiakami zaczynają się 4-48 godzin po jedzeniu i obejmują:

  • Nudności

  • Wymioty

  • Biegunka

  • Ból brzucha

  • Skurcze.

Osoba, która ma krew w stolcu i gorączkę może mieć infekcję bakteryjną.

Leczenie zatrucia skorupiakami

Wykonaj te kroki dla osoby z zatruciem skorupiakami:

  • Nie należy wywoływać wymiotów.

  • Pomóc osobie w utrzymaniu dobrego nawodnienia.

    • Zachęcaj osobę do częstego picia czystych płynów.

    • Jeżeli nie można opanować nudności i wymiotów, konieczne może być podanie płynów dożylnych.

Nie ma konkretnego lekarstwa dostępnego na zatrucie skorupiakami, a antybiotyki nie skracają choroby.

Nie należy stosować leków używanych do kontrolowania biegunki, wymiotów i skurczów żołądka, z wyjątkiem bizmutu (Pepto-Bismol). Leki te są określane jako leki przeciwmotywacyjne, ponieważ zmniejszają ruchy żołądka i jelit. Leki przeciwmotywacyjne inne niż preparaty bizmutu mogą pogorszyć lub wydłużyć chorobę, ponieważ czynnik zakaźny nie jest tak szybko wydalany z organizmu.

Kiedy należy szukać pomocy medycznej

Należy niezwłocznie zwrócić się o pomoc medyczną, jeżeli osoba nie jest w stanie tolerować płynów doustnych, jeżeli występuje gorączka, jeżeli w stolcu znajduje się krew lub jeżeli wystąpią inne niepokojące objawy.

W pozostałych przypadkach zatrucia skorupiakami należy jak najszybciej zwrócić się o pomoc medyczną.

Synonimy i słowa kluczowe

pustka: zatrucie skorupiakami, zatrucie pokarmowe; zatrucie pokarmowe; biegunka; skurcze brzucha; wymioty; nudności

Asfiksja: Rodzaje i przyczyny

0

Dowiedz się o rodzajach problemów z oddychaniem zwanych asfiksją i co je powoduje.

Kiedy oddychasz normalnie, najpierw pobierasz tlen. Płuca wysyłają tlen do krwi, która przenosi go do tkanek. Następnie komórki wykorzystują go do produkcji energii. Każde przerwanie procesu wdychania tlenu lub wydychania dwutlenku węgla może spowodować utratę przytomności lub nawet życia.

Asfiksja fizyczna

Jeden z rodzajów asfiksji nazywany jest „fizyczną” lub „mechaniczną”. Dochodzi do niej, gdy jakaś siła lub przedmiot uniemożliwia oddychanie.

Wiele wypadków może do tego doprowadzić. Niektóre przykłady asfiksji fizycznej to:

Zadławienie. Dzieje się tak, gdy jedzenie lub przedmiot utknie w drogach oddechowych i blokuje dostęp powietrza do płuc. Osoby starsze mają większe szanse na wystąpienie tej sytuacji, zwłaszcza te, które mieszkają samotnie, noszą protezy lub mają problemy z przełykaniem. Niemowlęta i małe dzieci również mają większe szanse na zadławienie się dużymi kawałkami jedzenia lub przedmiotami, które wkładają do ust.

Aspiracja. To coś innego niż zakrztuszenie. Aspiracja ma miejsce, gdy coś, co jesz lub pijesz, „wpada do złej rury” i dostaje się do dróg oddechowych lub płuc. Substancja ta wypiera powietrze w Twoim organizmie. Najczęstszym rodzajem aspiracji jest utonięcie.

Uduszenie (smothering). Uduszenie ma miejsce, gdy coś ciężkiego zakrywa twarz lub klatkę piersiową i uniemożliwia oddychanie. Zdarza się również, gdy znajdujesz się w miejscu, w którym brakuje tlenu, np. w zamkniętej, szczelnej przestrzeni.

Uduszenie. Jeśli sznur, lina lub inny przedmiot o długości dookoła szyi naciska na drogi oddechowe, blokuje dostęp powietrza do płuc.

Przedawkowanie leków. Opioidy wpływają na oddychanie. Gdy przyjmiesz zbyt dużą dawkę, może to spowolnić Twój oddech do tego stopnia, że Twój organizm nie będzie pobierał wystarczającej ilości tlenu.

Asfiksja porodowa. Czasami nienarodzone dziecko może otrzymać zbyt mało tlenu podczas ciąży. Może to nastąpić na przykład z powodu braku tlenu we krwi matki lub problemów z łożyskiem. Podczas porodu dziecko może również nie otrzymać tlenu z powodu problemów z pępowiną lub długiego porodu.

Napad. Może spowodować asfiksję na kilka sposobów. Napady padaczkowe mogą sprawić, że Twój oddech zostanie nagle wstrzymany (zwany również bezdechem), i obniżyć poziom tlenu w Twoim organizmie do poziomu zagrażającego życiu. Ponadto, podczas napadu, twoje ciało może poruszać się w taki sposób, że twoje drogi oddechowe zostają zakryte, blokując oddychanie.

Choroby lub urazy, takie jak niewydolność serca, złamanie karku lub reakcja alergiczna, która powoduje obrzęk i zamknięcie dróg oddechowych, mogą również spowodować asfiksję fizyczną.

Asfiksja chemiczna

Inny rodzaj asfiksji nazywany jest „chemiczną”. W tym typie, substancja chemiczna powstrzymuje tlen od dotarcia do komórek.

Substancje chemiczne, które mogą powodować asfiksję to:

Tlenek węgla. Jest to bezbarwny, bezwonny gaz, który pochodzi ze spalania różnych rodzajów paliwa. Jeśli wdychasz zbyt dużo tego gazu, gromadzi się on w Twoim ciele i zastępuje tlen we krwi.

Cyjanek. Powstrzymuje on komórki przed pobieraniem tlenu. Jesteś zagrożony zatruciem cyjankiem, jeśli wdychasz dym podczas pożaru, masz kontakt z niektórymi chemikaliami przemysłowymi lub pracujesz w zawodach takich jak górnictwo lub obróbka metali.

Siarkowodór. Ten gaz pachnie jak zgniłe jajko. Może pochodzić ze ścieków, gnojówki, gorących źródeł siarkowych i gazu ziemnego. Jeśli wdychasz go zbyt dużo, może on uniemożliwić tlenowi dostanie się do twoich komórek, podobnie jak robi to cyjanek.

Udar cieplny a wyczerpanie cieplne – poznaj różnicę

0

Dowiedz się o objawach chorób związanych z gorącem od ekspertów z Doktora.

Objawy skurczu cieplnego mogą obejmować:

  • Silne, czasem powodujące kalectwo, skurcze, które zwykle zaczynają się nagle w dłoniach, łydkach lub stopach

  • Twarde, napięte mięśnie

Objawy wyczerpania cieplnego mogą obejmować:

  • Zmęczenie

  • Nudności

  • Ból głowy

  • Nadmierne pragnienie

  • Bóle i skurcze mięśni

  • Słabość

  • Dezorientacja lub niepokój

  • Obfite poty, którym często towarzyszy zimna, wilgotna skóra lub uczucie kłucia skóry

  • Spowolnione lub osłabione bicie serca

  • Zawroty głowy

  • Omdlenia

  • Agitacja

Wyczerpanie cieplne wymaga natychmiastowej pomocy.

Objawy udaru cieplnego mogą obejmować:

  • Podwyższona temperatura ciała (103 stopnie F lub więcej)

  • Nudności i wymioty

  • Ból głowy

  • Zawroty głowy lub zawroty głowy

  • Zmęczenie

  • Gorąca, zarumieniona, sucha skóra

  • Szybki rytm serca

  • Sucha skóra

  • Głębokie pocenie się

  • Duszność

  • Zmniejszone oddawanie moczu

  • Krew w moczu lub stolcu

  • Dezorientacja, delirium lub utrata przytomności

  • Konwulsje

Udar cieplny może wystąpić nagle, bez żadnych objawów wyczerpania cieplnego. Jeśli u osoby występują jakiekolwiek objawy wyczerpania cieplnego lub udaru cieplnego, NALEŻY NATYCHMIAST UZYSKAĆ POMOC MEDYCZNĄ. Każda zwłoka może być śmiertelna.

Pierwsza pomoc w przypadku urazów oczu

0

Lekarz wyjaśnia, co należy zrobić, gdy chemikalia – lub coś innego – spowodują uraz oka.

Pierwsza pomoc dla oczu i narażenia na działanie substancji chemicznych

Jeżeli nosisz soczewki kontaktowe, wyjmij je natychmiast po dostaniu się chemikaliów do oczu. Utrzymywanie ich w oczach może spowodować, że substancja chemiczna będzie oddziaływać na rogówkę, powodując niepotrzebne, potencjalnie trwałe uszkodzenia i ból.

  • Jeśli podejrzewasz, że chemikalia dostały się do oka, natychmiast zacznij je przepłukiwać chłodną wodą lub płynem do przemywania oczu i kontynuuj tę czynność przez minimum 15 minut.

  • Natychmiast poszukać pomocy medycznej, wybierając numer 911 lub udając się do najbliższego oddziału ratunkowego. Jeśli to możliwe, zabierz ze sobą pojemnik z substancją szkodliwą, aby móc powiedzieć lekarzowi, na co zostałeś narażony.

Pierwsza pomoc, gdy masz coś w oku

Jeśli w oku znajduje się jakiś przedmiot, nie należy go pocierać. Pocieranie może spowodować większe szkody. Możesz spróbować usunąć cząstkę, jeśli nie jest ona osadzona w oku. Najpierw jednak zastosuj się do poniższych wskazówek dotyczących pierwszej pomocy:

  • Najpierw dokładnie umyj ręce mydłem i ciepłą wodą. Zapobiegnie to dalszemu zanieczyszczeniu lub zakażeniu.

  • Spróbuj przepłukać oko wodą. Używając palca i kciuka, delikatnie pociągnij górną powiekę w dół nad dolną powieką. Powinno to spowodować łzawienie i wypłukać przedmiot. Może być konieczne powtórzenie tej czynności kilka razy.

  • Jeśli obiekt jest widoczny, można spróbować usunąć go z oka za pomocą ściereczki. Delikatnie podnieś górną lub dolną powiekę i użyj czystej, wilgotnej ściereczki, aby wytrzeć obiekt. Jeśli to nie pomoże, należy niezwłocznie zasięgnąć porady lekarza.

  • Jeśli nie jesteś w stanie łatwo usunąć przedmiotu, nie zmuszaj go do tego. Natychmiast udać się do okulisty lub na pogotowie, lub zadzwonić pod numer 911.

Oparzenia chemiczne: Przyczyny, objawy, leczenie, zapobieganie, pielęgnacja

0

Lekarz wyjaśnia, czym są oparzenia chemiczne – niektóre spowodowane zwykłymi produktami domowymi – i jak się je leczy.

Oparzenia chemiczne to obrażenia skóry, oczu, ust lub organów wewnętrznych spowodowane kontaktem z substancją żrącą. Mogą być również nazywane oparzeniami żrącymi.

Oparzenia chemiczne mogą zdarzyć się w domu, w pracy lub w szkole. Mogą być wynikiem wypadku lub napaści. Chociaż niewiele osób w Stanach Zjednoczonych umiera po kontakcie z chemikaliami w domu, wiele substancji powszechnie występujących w pomieszczeniach mieszkalnych i magazynach może wyrządzić poważne szkody.

Wiele poparzeń chemicznych zdarza się przypadkowo w wyniku niewłaściwego stosowania produktów, takich jak te do pielęgnacji włosów, skóry i paznokci. Mimo, że obrażenia zdarzają się w domu, ryzyko poparzenia chemicznego jest znacznie większe w miejscu pracy, zwłaszcza w firmach i zakładach produkcyjnych, które używają dużych ilości chemikaliów.

Rodzaje oparzeń chemicznych

Oparzenia chemiczne są klasyfikowane podobnie jak inne oparzenia, w zależności od wielkości wyrządzonych szkód:

  • Oparzenia powierzchowne lub pierwszego stopnia dotyczą tylko zewnętrznej warstwy skóry, zwanej naskórkiem. Obszar ten będzie zaczerwieniony i bolesny, ale zazwyczaj nie ma trwałych uszkodzeń.

  • Oparzenia częściowej grubości lub drugiego stopnia sięgają do drugiej warstwy skóry zwanej skórą właściwą. Mogą pojawić się pęcherze i obrzęk, a także mogą pozostać blizny.

  • Oparzenia pełnej grubości lub trzeciego stopnia przechodzą przez skórę i mogą uszkodzić znajdującą się pod nią tkankę. Obszar ten może wyglądać na czarny lub biały. Ponieważ nerwy są zniszczone, możesz nie odczuwać bólu.

Oparzenia chemiczne – przyczyny i czynniki ryzyka

Większość substancji chemicznych powodujących oparzenia to silne kwasy lub zasady. Rzut oka na informacje medyczne na etykietach niebezpiecznych chemikaliów potwierdza ich spodziewaną toksyczność. Rozsądne środki ostrożności i edukacja konsumencka mogą zmniejszyć ryzyko obrażeń u Twojej rodziny. Różne produkty domowe mogą powodować oparzenia chemiczne, w tym:

  • Amoniak

  • Kwas akumulatorowy

  • Bleach

  • Mieszanka betonowa

  • Środki do czyszczenia odpływów lub muszli klozetowych

  • Środki do czyszczenia metali

  • Chloratory do basenów

  • Produkty do wybielania zębów

Na oparzenia najbardziej narażone są niemowlęta i osoby starsze. Oparzenia chemiczne zdarzają się zazwyczaj:

  • małym dzieciom badającym otoczenie, które dostają w swoje ręce coś niebezpiecznego

  • Ludzie, których praca naraża ich na kontakt z chemikaliami

Objawy oparzenia chemicznego

Oparzenie chemiczne skóry.

Oparzenie chemiczne oka.

Wszystkie oparzenia chemiczne powinny być traktowane jako nagłe przypadki medyczne. W przypadku oparzenia chemicznego jamy ustnej lub gardła, należy zadzwonić pod numer 911 i szukać natychmiastowej pomocy medycznej.

Większość oparzeń chemicznych występuje na twarzy, oczach, rękach i nogach. Zazwyczaj oparzenie chemiczne jest stosunkowo niewielkie i wymaga jedynie leczenia ambulatoryjnego. Oparzenia chemiczne mogą być jednak mylące. Niektóre środki mogą powodować głębokie uszkodzenia tkanek, które nie są widoczne przy pierwszym spojrzeniu.

Oznaki i objawy oparzeń chemicznych obejmują następujące elementy:

  • Zaczerwienienie, podrażnienie lub pieczenie w miejscu kontaktu

  • Ból lub drętwienie w miejscu kontaktu

  • Tworzenie się pęcherzy lub czarnej, martwej skóry w miejscu kontaktu

  • Zmiany widzenia, jeśli substancja chemiczna dostanie się do oczu

  • Kaszel lub duszności

Uszkodzenie tkanek w wyniku oparzeń chemicznych zależy od kilku rzeczy, w tym:

  • Siły lub stężenia substancji chemicznej

  • Miejsce kontaktu (oko, skóra, błona śluzowa)

  • Czy jest połykany lub wdychany

  • Czy skóra jest nienaruszona

  • Z jaką ilością substancji chemicznej miałeś kontakt

  • Czas trwania narażenia

  • Jak działa substancja chemiczna

W poważnych przypadkach może wystąpić któryś z poniższych objawów:

  • Niskie ciśnienie krwi

  • Omdlenia, osłabienie, zawroty głowy

  • Duszność

  • Silny kaszel

  • Ból głowy

  • Drgawki mięśniowe lub drgawki

  • Nieregularne bicie serca

  • Zatrzymanie akcji serca

  • Oparzenia chemiczne mogą być bardzo nieprzewidywalne. Śmierć z powodu urazu chemicznego, choć rzadka, może się zdarzyć.

Pomoc medyczna w nagłych przypadkach oparzeń chemicznych

Każde oparzenie chemiczne może być uzasadnionym powodem do uzyskania pomocy medycznej w nagłym wypadku. Zawsze dzwoń pod numer 911, jeśli nie wiesz jak poważne są obrażenia lub czy stan osoby jest stabilny medycznie. Zadzwoń również pod numer 911, jeśli masz jakiekolwiek obawy dotyczące urazu chemicznego.

Pracownicy pogotowia są przeszkoleni do oceny stopnia oparzenia chemicznego, rozpoczęcia leczenia i zabrania pacjenta do szpitala.

Pracownicy pogotowia mogą również określić potrzebę bardziej zaangażowanej dekontaminacji zarówno Ciebie jak i miejsca wypadku przed udaniem się do szpitala. Kiedy skontaktujesz się z 911, podaj dyspozytorowi jak najwięcej następujących informacji:

  • Ile osób jest rannych i gdzie się znajdują

  • Jak doszło do obrażeń

  • Czy personel ratunkowy może dotrzeć do ofiar lub czy ofiary są uwięzione

  • Nazwa, siła i objętość lub ilość substancji chemicznej powodującej oparzenie (jeśli to możliwe, daj pojemnik z substancją chemiczną personelowi ratowniczemu).

  • Długość czasu kontaktu z substancją chemiczną

Zawsze szukaj pomocy w nagłych wypadkach w przypadku oparzeń o średnicy większej niż 3 cale lub bardzo głębokich. Szukaj pomocy także w przypadku oparzeń chemicznych twarzy, oczu, pachwin, dłoni, stóp, pośladków lub stawów.

Nawet jeśli narażenie było bardzo małe i udzieliłeś podstawowej pierwszej pomocy, zadzwoń do lekarza, aby sprawdzić uraz i substancję chemiczną oraz upewnić się, że nie jest konieczne dalsze leczenie ratunkowe. Lekarz może zorganizować odpowiednie leczenie lub skieruje Cię do szpitalnego oddziału ratunkowego. Jeśli to ty jesteś osobą poparzoną, zapytaj lekarza, czy potrzebujesz zastrzyku przeciwtężcowego.

Diagnoza oparzeń chemicznych

W izbie przyjęć możesz spodziewać się następujących rzeczy:

  • Wstępna ocena i stabilizacja

  • Szybka ocena substancji chemicznej

  • Określenie zakresu obrażeń

  • Badania krwi i inne badania w celu określenia, czy pacjent powinien zostać przyjęty do szpitala

Większość osób z oparzeniami chemicznymi nie musi być przyjmowana do szpitala. Większość może wrócić do domu po uzgodnieniu z lekarzem dalszego postępowania. W ciężkich przypadkach może być jednak konieczne przyjęcie do szpitala.

Leczenie oparzeń chemicznych

Jak tylko Ty lub Twoje dziecko będziecie mieli kontakt z niebezpieczną substancją chemiczną, zacznij udzielać podstawowej pierwszej pomocy. Zadzwoń pod numer 800-222-1222, jeśli nie wiesz, czy substancja chemiczna jest toksyczna.

Natychmiast zadzwoń pod numer 911, jeśli masz poważne obrażenia, jakąkolwiek duszność, ból w klatce piersiowej, zawroty głowy lub inne objawy na całym ciele. Jeśli udzielasz pomocy osobie poszkodowanej z takimi objawami, połóż ją i natychmiast zadzwoń pod numer 911.

Pierwsza pomoc

  • Usunąć siebie lub osobę z oparzeniem z miejsca wypadku.

  • Zdjąć zanieczyszczoną odzież.

  • Umyć zranione miejsce w celu rozcieńczenia lub usunięcia substancji, używając dużej ilości wody. Myć przez co najmniej 20 minut, uważając, aby nie dopuścić do kontaktu cieczy z nieuszkodzonymi częściami ciała. Delikatnie wyszczotkować wszelkie materiały stałe, ponownie unikając kontaktu z niedotkniętymi powierzchniami ciała.

  • W szczególności zmyć wszelkie substancje chemiczne znajdujące się w oku twoim lub osoby poszkodowanej. Czasami najlepszym sposobem na dostanie się dużej ilości wody do oka jest wejście pod prysznic.

Opieka medyczna

  • Płyny dożylne mogą być potrzebne do normalizacji ciśnienia krwi i rytmu serca.

  • Dostęp do kroplówki może być również wykorzystywany do podawania leków potrzebnych do leczenia bólu lub ochrony przed zakażeniem.

  • Rozpocznie się dekontaminacja (prawdopodobnie nawadnianie wodą).

  • W razie potrzeby zostanie podane antidotum przeciwdziałające działaniu substancji chemicznej.

  • Antybiotyki często nie są potrzebne w przypadku niewielkich oparzeń chemicznych.

  • Rany zostaną oczyszczone i zabandażowane kremami leczniczymi i sterylnymi okładami w zależności od potrzeb.

  • Możliwe jest przeprowadzenie konsultacji z innymi specjalistami medycznymi.

  • Ból po oparzeniu może być często silny. Odpowiednia kontrola bólu zostanie omówiona przez lekarza.

  • Jeśli istnieją jakiekolwiek oznaki problemów z oddychaniem, do dróg oddechowych może zostać wprowadzona rurka do oddychania, aby pomóc.

  • W razie potrzeby zostanie podana dawka przypominająca o tężcu.

  • Swędzenie podczas gojenia się oparzenia może być poważnym problemem. Może być potrzebne specjalne lekarstwo, aby go złagodzić.

  • W przypadku poważnych oparzeń może być konieczna operacja. W procesie zwanym przeszczepem skóry, kawałek zdrowej skóry z innego miejsca na ciele lub od dawcy może zostać przeszczepiony w miejsce uszkodzonej skóry.

  • W celu usunięcia blizn może być konieczna operacja kosmetyczna lub rekonstrukcyjna.

  • Terapia fizyczna i zajęciowa może sprawić, że blizny nie będą ograniczać zakresu ruchu.

  • Doradztwo i grupy wsparcia mogą pomóc w rozwiązywaniu problemów emocjonalnych spowodowanych traumą związaną z urazem lub oszpeceniem.

Kontynuacja leczenia oparzeń chemicznych

Po opuszczeniu oddziału ratunkowego należy skontaktować się z lekarzem w ciągu 24 godzin w celu ustalenia dalszego postępowania. Zadzwoń wcześniej, jeśli pojawią się nowe problemy lub wątpliwości.

Powikłania oparzeń chemicznych

Poważne oparzenia chemiczne mogą być przyczyną długotrwałych powikłań:

  • U wielu osób występuje ból i blizny.

  • Oparzenia w oku mogą prowadzić do ślepoty.

  • Połknięcie szkodliwych substancji chemicznych może prowadzić do problemów z układem pokarmowym, co może prowadzić do trwałego kalectwa.

  • Niektóre oparzenia kwasem mogą spowodować utratę palców u rąk lub nóg.

  • Oparzenia mogą powodować problemy emocjonalne, w tym lęk, depresję i bezsenność.

Zapobieganie oparzeniom chemicznym

  • Zabezpiecz wszystkie chemikalia w domu i poza nim w zamkniętych szafkach lub w miejscu niedostępnym dla dzieci.

  • Przechowywać chemikalia w ich oryginalnych pojemnikach.

  • Staraj się używać chemikaliów jak najrzadziej i nie pozwól im dotykać swojej skóry.

  • Przy stosowaniu środków chemicznych należy zawsze przestrzegać wskazówek i środków ostrożności zawartych na etykiecie dostarczonej przez producenta.

  • Upewnić się, że miejsce pracy jest dobrze wentylowane.

  • Noś odzież ochronną i ochronę oczu, pamiętaj, że bezpieczeństwo jest najważniejsze!

Perspektywy oparzeń chemicznych

Większość oparzeń chemicznych jest niewielka i może być leczona bez powodowania długotrwałych problemów. Niektóre oparzenia powodują jednak znaczne blizny lub inne komplikacje medyczne.

Jak zatrzymać krwawienie z nosa i zapobiegać mu?

0

Krwawienia z nosa zwykle nie są poważne, ale wiedza o tym, jak zatrzymać krwawienie i jak leczyć objawy, jest ważna. Dowiedz się, jak zapobiegać i leczyć krwawienia z nosa.

Krwawienie z nosa może wywołać kilka czynników. Najczęstszą przyczyną jest suche powietrze, spowodowane włączeniem ogrzewania w zimie lub przebywaniem w gorącym klimacie o niskiej wilgotności. Inne przyczyny to:

  • dłubanie w nosie

  • Zbyt częste wydmuchiwanie nosa

  • Urazy spowodowane upadkiem lub uderzeniem w nos

  • Efekty uboczne leków, takich jak leki rozrzedzające krew

  • Alergie

  • Duże wysokości, gdzie powietrze jest rozrzedzone

Jak zatrzymać krwawienie z nosa?

Krwawienia z nosa zazwyczaj nie są poważne. Większość z nich można leczyć samodzielnie w domu, wykonując następujące czynności:

  • Zachowaj spokój. Jeśli zaczniesz się denerwować, może to faktycznie spowodować większe krwawienie. Spróbuj się zrelaksować.

  • Usiądź, nie kładź się. Trzymaj głowę powyżej serca.

  • Pochyl się trochę do przodu. Dzięki temu krew nie będzie spływała po tylnej ścianie gardła.

  • Zacisnąć nozdrza. Kciukiem i palcem wskazującym przytrzymaj zamknięte nozdrza przez 5 do 10 minut, oddychając przez usta. W ten sposób wywierasz nacisk na część nosa, która krwawi i możesz sprawić, że krew przestanie płynąć.

Po zatrzymaniu krwawienia nie należy dotykać ani wydmuchiwać nosa. Może to spowodować ponowne wystąpienie krwawienia. Jeśli jednak dojdzie do ponownego krwawienia, delikatnie wydmuchaj nos, aby pozbyć się skrzepów krwi. Możesz również rozpylić w obu nozdrzach środek udrożniający, taki jak oksymetazolina (Afrin,?Mucinex,?lub Vicks Sinex). Następnie należy zacisnąć nozdrza i oddychać przez usta przez 5 do 10 minut.

Zadzwoń do lekarza, jeśli:

  • Upadłeś lub uderzyłeś się o coś nosem

  • Często masz krwotoki z nosa

  • Krwotok z nosa utrzymuje się dłużej niż 20 minut, nawet po uciśnięciu go

  • Krwawienie jest tak obfite, że trudno jest oddychać.

  • Przyjmujesz leki rozrzedzające krew, takie jak warfaryna (Coumadin), dabigatran (Pradaxa), rivaroxaban (Xarelto), fondaparinux sodium (Arixtra) lub aspirynę, albo masz zaburzenia krwawienia.

Jeśli lekarz nie może powstrzymać krwawienia z nosa za pomocą ucisku, może spróbować:

Kauteryzacja. Procedura ta polega na spaleniu zamkniętego naczynia krwionośnego. Po tym jak lekarz znieczuli nos, użyje albo podgrzewanego urządzenia elektronicznego (elektrokauteryzatora) albo substancji chemicznej zwanej azotanem srebra, aby zamknąć nieszczelne naczynie krwionośne.

Packing.Lekarz wkłada do nozdrza lateksowy balon lub gazę. Wywiera to duży nacisk na naczynie krwionośne, aż do jego zamknięcia.

Jak zapobiegać krwawieniom z nosa

Nie zawsze można zapobiec wystąpieniu krwawienia z nosa, ale są pewne rzeczy, które można zrobić, aby zmniejszyć ryzyko jego wystąpienia:

  • Utrzymuj wnętrze nosa w stanie wilgotnym. Suchość może powodować krwawienia z nosa. Użyj wacika, aby delikatnie rozsmarować cienką warstwę wazeliny w nozdrzach trzy razy dziennie, w tym przed pójściem spać. Możesz również zastosować maść z antybiotykiem, taką jak Bacitracin lub Polysporin.

  • Użyj preparatu do nosa z solą fizjologiczną. Rozpylenie go w nozdrzach pomaga utrzymać nawilżenie wnętrza nosa.

  • Użyj nawilżacza. Twoje nozdrza mogą być suche, ponieważ powietrze w domu jest suche.

  • Nie pal.Palenie może podrażnić wnętrze nosa i wysuszyć go.

  • Nie dłub w nosie. Nie dmuchaj i nie pocieraj go zbyt mocno. Jeśli dziecko dostaje krwawienia z nosa, trzymaj paznokcie krótko i zniechęcaj je do dłubania w nosie.

  • Nie stosuj zbyt często leków na przeziębienie i alergię. Mogą one powodować wysuszenie nosa. W niektórych przypadkach, niektóre leki mogą powodować krwawienia z nosa lub je pogarszać. Być może będziesz musiał omówić swoje leki z lekarzem. Przyjmuj je jednak nadal, chyba że lekarz zaleci ich odstawienie.

Połknięte przedmioty: Objawy, pierwsza pomoc, leczenie

0

Tysiące dzieci połknąć wszelkiego rodzaju obiektów każdego roku. Dowiedz się, co zrobić, gdy to się stanie i jak rozpoznać, czy potrzebują pomocy medycznej.

1/11

Każdego roku tysiące dzieci połyka obce przedmioty. Choć niektóre przedmioty mogą być niebezpieczne, w większości przypadków nie jest to poważny problem. Dzieci w wieku od 6 miesięcy do 3 lat są najbardziej narażone na połknięcie czegoś, czego nie powinny.

Co zostaje połknięte?

2/11

Dzieci w USA najczęściej połykają monety, podczas gdy w innych krajach częstym sprawcą są ości ryb. Inne przedmioty znajdowane przez lekarzy to zabawki, guziki, kolczyki, pierścionki, spinacze do papieru, kawałki gier, igły, szpilki, pinezki, wykałaczki, śruby i gwoździe. Szczególnie niebezpieczne są dwie rzeczy: baterie guzikowe i magnesy.

Oznaki problemów

3/11

Dziecko może nie wykazywać żadnych objawów po połknięciu dziwnego przedmiotu. Ale sygnały, że coś jest nie tak, mogą obejmować kaszel, ślinotok, krwawą ślinę, zgrzytanie zębami, gorączkę, odmowę jedzenia i wymioty. Ból w szyi, klatce piersiowej lub gardle może być kolejnym znakiem. Udaj się na pogotowie od razu, jeśli Twoje dziecko ma któryś z tych objawów. Zadzwoń pod numer 911, jeśli dziecko ma problemy z oddychaniem, sapie lub wydaje inne dziwne dźwięki podczas oddychania, lub jeśli nie może mówić, kaszleć lub płakać.

Stan zagrożenia: Magnesy

4/11

Magnesy stosowane w zabawkach mogą być szczególnie silne. Jeśli Twoje dziecko połknie więcej niż jeden, mogą one zostać przyciągnięte do siebie wewnątrz ciała i uszkodzić żołądek lub jelita. Zatrucie krwi to kolejny możliwy i poważny problem. Jeśli uważasz, że Twoje dziecko połknęło magnes, natychmiast zadzwoń pod numer 911.

Sytuacje awaryjne: Baterie guzikowe

5/11

Płyty te stanowią poważne zagrożenie dla dzieci. Jeśli jeden utknie w rurce między ustami a żołądkiem (przełyk), może go spalić w ciągu kilku godzin. Jeśli Twoje dziecko połknie jeden z nich, natychmiast udaj się na pogotowie. Jeśli Twoje dziecko jest starsze niż 1 rok, możesz podać 2 łyżeczki miodu co 10 minut, aż do momentu dotarcia do szpitala, aby spróbować zapobiec obrażeniom. Gdy przedmiot trafi do ich żołądka, sytuacja jest mniej poważna.

Inne sytuacje, w których należy szukać pomocy

6/11

Jeśli przedmiot jest ostry lub duży, należy natychmiast zabrać go na pogotowie. Przedmioty o wielkości 1 cala lub większe (w tym ćwiartki) mogą utknąć w przełyku (tchawicy) i zablokować oddychanie. Nie próbuj wyławiać tego przedmiotu – możesz spowodować więcej szkód. Nie próbuj też wymuszać wymiotów.

Test połykania

7/11

Jeśli dziecko połknęło coś małego i nie wykazuje żadnych oznak problemów, lekarz może zasugerować podanie mu wody. Jeśli to łatwo przejdzie, lekarz może zalecić spróbowanie kawałka chleba. (Enzymy zawarte w ślinie pomogą rozpuścić chleb, jeśli się przyklei.) Jeśli któryś z tych sposobów spowoduje problemy, zabierz dziecko na pogotowie.

Jeśli to nie jest nagły przypadek

8/11

Jeśli Twoje dziecko połknęło mniejszy, tępy przedmiot i nie wykazuje żadnych oznak problemów, lekarze nie zawsze są zgodni co do najlepszego sposobu postępowania. Niektórzy twierdzą, że można obserwować stolec dziecka i sprawdzić, czy przedmiot wydostał się na zewnątrz. Większość rzeczy, które dzieci połykają, trafia bezpiecznie do ich żołądka i mija w ciągu kilku dni. Inni lekarze mogą zalecić wykonanie zdjęcia rentgenowskiego lub USG, aby zobaczyć, gdzie znajduje się przedmiot.

Leczenie: W przełyku

9/11

Jeśli przedmiot utknął w tej rurze pomiędzy ustami a gardłem, lekarz może spróbować go wyjąć za pomocą narzędzi, które wprowadzi przez usta (endoskopowo). W większości przypadków dziecko otrzyma leki, które sprawią, że będzie senne przed zabiegiem. Inną opcją jest podanie leków, które rozluźnią mięśnie i pozwolą przedmiotowi przejść do żołądka.

Leczenie: W żołądku

10/11

Jeśli przedmiot jest duży, ostry lub niebezpieczny w inny sposób i przedostał się przez przełyk do żołądka, lekarz prawdopodobnie spróbuje wyjąć go przez usta. Jeśli to nie zadziała, może chcieć obserwować jego ruch za pomocą zdjęć rentgenowskich. Lekarz może zalecić operację usunięcia przedmiotu, jeśli jest on ostry, nie wydaje się, że robi drogę z ciała, lub może uszkodzić jelita.

Jak zapobiegać kłopotom

11/11

Dzieci są ciekawskie i wkładają różne rzeczy do ust. Możesz zwiększyć bezpieczeństwo swojego dziecka sprawdzając, czy w zabawkach nie ma magnesów i uważnie obserwując je podczas zabawy. Trzymaj wszystko, co ma baterie guzikowe poza zasięgiem i odkładaj przedmioty z małymi częściami, które mogą się poluzować. Warto również ostrzec starsze dzieci, aby trzymały swoje zabawki z dala od młodszych.

Whiplash Treatment: Informacje o pierwszej pomocy w przypadku whiplash

0

Lekarz przeprowadza Cię przez etapy pierwszej pomocy w leczeniu bólu głowy po urazie.

Zgłoś się do lekarza. Lub udaj się do szpitalnego oddziału ratunkowego, jeśli:

  • Ból pojawia się po urazie lub wypadku.

  • Ból szyi promieniuje na ręce i nogi.

  • Bólowi towarzyszą bóle głowy, drętwienie, mrowienie, zmiany widzenia, nudności lub osłabienie.

2. Zmniejszenie napięcia mięśniowego

  • Bezpośrednio po urazie warto przyłożyć lód do miejsca, w którym wystąpił ból. W późniejszym okresie niektórzy ludzie znajdują ulgę stosując suche lub wilgotne ciepło w tym miejscu.

3. Leczenie bólu

  • Podać leki przeciwbólowe, takie jak acetaminofen (Tylenol) lub ibuprofen (Advil, Motrin).

4. Zapobieganie niepotrzebnemu nadwyrężeniu szyi

  • Kiedy osoba leży, umieść małą poduszkę pod karkiem, aby wyrównać głowę i szyję.

5. Follow Up

  • Leczenie może obejmować kołnierz szyjny, środki rozluźniające mięśnie, ćwiczenia lub fizykoterapię.