Strona główna Blog Strona 2345

Paronychia (zakażenie paznokci) leczenie: Informacje o pierwszej pomocy dla Paronychia (zakażenie paznokci)

0

Dowiedz się od lekarza, jak leczy się paronychię, czyli zakażenie paznokci.

  • Nie należy usuwać żadnej części paznokcia.

  • Jeśli na zakażonym palcu znajduje się sztuczny paznokieć, należy go usunąć.

2. Zmniejszenie bólu i obrzęku

W przypadku łagodnej infekcji paznokci lub podczas oczekiwania na wizytę u lekarza:

  • 3 do 4 razy dziennie przez 20 minut moczyć stopę lub dłoń w roztworze antyseptycznym z ciepłej wody i chlorheksadyny lub powidonu jodyny.

  • Zastosuj maść z antybiotykiem dostępną bez recepty i opatrunek. (Można przepisać antybiotyk doustny).

3. Kiedy należy udać się do lekarza

Należy jak najszybciej szukać pomocy medycznej, jeśli:

  • Objawy nie ulegają poprawie po 2 do 3 dniach.

  • Z boku lub u podstawy paznokcia tworzy się wypełniona ropą kieszeń ropna.

  • Osoba ma gorączkę i czerwone smugi wokół paznokci, przebarwienia paznokci lub ból stawów lub mięśni.

  • Osoba ma cukrzycę.

4. Follow Up

Jeśli szukasz pomocy medycznej:

  • Lekarz może pobrać próbkę ropy lub płynu i przepisać doustny antybiotyk. W przewlekłych przypadkach paronychii lekarz może przepisać antygrzybiczny lek miejscowy.

  • Jeśli rozwinie się wypełniona ropą kieszeń ropnia, lekarz może być zmuszony do jej opróżnienia.

Dziki: Zatrucie klupeotoksyną

0

Zatrucie klupeotoksynami występuje u ludzi, którzy jedzą planktonowe ryby skażone tą bezsmakową, bezwonną toksyną; objawy wahają się od nudności i wymiotów do podwyższonego tętna i śmierci.

Zatrucie klupeotoksyną występuje u ludzi, którzy jedzą ryby skażone toksyną. Toksyna ta (trucizna) występuje w rybach żywiących się planktonem, takich jak śledź, sardele, bonefish, slickheads, tarpony i sardynki. Ryby te występują w wodach przybrzeżnych Afryki, Karaibów i Indo-Pacyfiku. Klupeotoksyna występuje częściej u ryb poławianych latem. Toksyna koncentruje się w organach ryb i jest bez smaku i zapachu. Tożsamość toksyny nie jest znana. Toksyczność nie zależy od świeżości czy wielkości ryby. Trucizna nie rozkłada się po ugotowaniu ryby.

Symptomy zatrucia klupeotoksyną

  • Objawy zatrucia klupeotoksyną zaczynają się po 30-60 minutach od spożycia skażonej ryby.

  • U osoby zatrutej mogą wystąpić nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha, suchość w ustach, metaliczny smak, ból głowy, poty, dreszcze, zawroty głowy oraz podwyższona częstość akcji serca i oddychania.

  • Wargi, palce, nos i palce stóp mogą być zabarwione na niebiesko.

  • Osoba zatruta może mieć bardzo słabą głowę, a jej ciśnienie krwi może spaść.

  • Śmierć występuje u około 50% osób zatrutych klupeotoksyną.

Leczenie zatrucia klupeotoksyną

  • Nie należy wywoływać wymiotów.

  • Utrzymywać nawodnienie. W przypadku niekontrolowanych nudności i wymiotów konieczne może być podanie płynów dożylnie.

  • Nie jest dostępne specyficzne antidotum.

Kiedy należy szukać pomocy medycznej

Jak najszybciej poszukaj pomocy medycznej.

Więcej informacji

Aby uzyskać więcej informacji i pomoc, należy zadzwonić na infolinię Poison Help Line pod numer 1-800-222-1222.

Synonimy i słowa kluczowe

dzika: zatrucie klupeotoksyną, zatrucie klupeotoksyną, toksyna, trucizna, zatrucie ryb klupeotoksyną, trucizna rybna

Resuscytacja krążeniowo-oddechowa (CPR) u dzieci

0

Jeśli niemowlę lub dziecko oddycha lub nie oddycha, natychmiast rozpocznij resuscytację krążeniowo-oddechową. lekarz przeprowadzi Cię przez kroki pierwszej pomocy w celu przywrócenia normalnego oddechu podczas oczekiwania na pomoc.

  • Jeśli jesteś sam z dzieckiem lub niemowlęciem, które nie reaguje i nie oddycha (lub tylko sapie), zadzwoń pod numer 911 po wykonaniu 2 minut resuscytacji krążeniowo-oddechowej (CPR).

  • Jeśli ktoś inny jest obecny, krzyknij, aby zadzwonił pod numer 911, a następnie poproś tę osobę, aby natychmiast zlokalizowała AED (defibrylator), podczas gdy Ty rozpoczniesz resuscytację.

  • Jeśli dziecko lub niemowlę jest nieprzytomne, ale widzisz regularny oddech, zadzwoń pod numer 911 i czekaj na pomoc. Dziecko oddychające nie wymaga resuscytacji, ale takie, które nie oddycha lub sapie, już tak.

Informacje na temat resuscytacji krążeniowo-oddechowej osób dorosłych znajdują się w części Resuscytacja krążeniowo-oddechowa dla osób dorosłych.

Ten artykuł ma charakter wskazówek. Ważne jest, aby nauczyć się resuscytacji krążeniowo-oddechowej, aby wiedzieć, jak ją prawidłowo wykonać. Więcej informacji na temat kursu CPR można znaleźć na stronie redcross.org lub heart.org.

1. Sprawdź, czy dziecko jest przytomne

  • Upewnij się, że Ty i dziecko jesteście w bezpiecznym otoczeniu.

  • Dotknij delikatnie dziecko.

  • Krzyknij: „Are you OK?”

  • Szybko sprawdź, czy dziecko ma jakieś obrażenia, krwawienie lub problemy medyczne.

2. Sprawdź oddychanie

  • Umieść swoje ucho w pobliżu ust i nosa dziecka. Czy na twoim policzku pojawia się oddech? Czy klatka piersiowa dziecka porusza się?

3. Rozpocznij uciskanie klatki piersiowej

Jeśli dziecko nie reaguje i nie oddycha:

  • Ostrożnie ułóż dziecko na plecach. W przypadku niemowląt należy uważać, aby nie odchylić głowy do tyłu zbyt mocno. Jeśli podejrzewasz uraz szyi lub głowy, przewróć dziecko, poruszając całym ciałem jednocześnie.

  • U niemowlęcia połóż dwa palce na mostku. W przypadku dziecka umieść piętę jednej dłoni na środku klatki piersiowej na linii sutków. Możesz również naciskać jedną ręką na drugą.

  • W przypadku dziecka uciskaj na około 2 centymetry. Pamiętaj, aby nie naciskać na żebra, ponieważ są one delikatne i podatne na złamania.

  • W przypadku dziecka, uciskaj na około 1 1/2 cala, czyli na 1/3 do 1/2 głębokości klatki piersiowej. Upewnij się, że nie naciskasz na koniec mostka.

  • Wykonaj 30 uciśnięć klatki piersiowej, w tempie 100 na minutę. Pozwól, aby klatka piersiowa całkowicie się uniosła pomiędzy uciśnięciami.

  • Sprawdź, czy dziecko zaczęło oddychać.

  • Kontynuuj resuscytację do czasu przybycia pomocy medycznej.

4. Wykonaj oddechy ratownicze

  • Aby otworzyć drogi oddechowe, podnieś jedną ręką brodę dziecka do góry. W tym samym czasie odchyl głowę do tyłu, naciskając drugą ręką na czoło. Nie należy odchylać głowy do tyłu, jeśli u dziecka podejrzewa się uraz szyi lub głowy.

  • W przypadku dziecka, zakryj szczelnie jego usta swoimi. Uszczypnij nos i daj oddechy.

  • W przypadku dziecka zakryj usta i nos swoimi ustami i podaj oddechy.

  • Zrób dwa oddechy, obserwując za każdym razem, czy klatka piersiowa się podnosi. Każdy oddech powinien trwać jedną sekundę.

5. Powtórz uciski i oddechy ratownicze, jeśli dziecko nadal nie oddycha

  • Po każdych 30 uciśnięciach klatki piersiowej można wykonać dwa oddechy. Jeśli pomaga Ci ktoś inny, powinieneś wykonać 15 uciśnięć, a następnie 2 oddechy.

  • Kontynuuj ten cykl 30 uciśnięć i 2 oddechów, aż dziecko zacznie oddychać lub przybędzie pomoc.

  • Jeśli jesteś sam z dzieckiem i wykonałeś 2 minuty resuscytacji (około 5 cykli ucisków i oddechów), zadzwoń pod numer 911 i znajdź AED.

6. Użyj AED, gdy tylko będzie dostępny

W przypadku dzieci w wieku 9 lat i młodszych należy użyć pediatrycznego automatycznego defibrylatora zewnętrznego (AED), jeśli jest dostępny. Jeśli pediatryczny AED nie jest dostępny lub w przypadku dzieci w wieku 1 lat i starszych należy użyć standardowego AED.

  • Włącz AED.

  • Wytrzyj klatkę piersiową do sucha i załóż podkładki.

  • Defibrylator AED udzieli Ci instrukcji krok po kroku.

  • Kontynuuj uciskanie i postępuj zgodnie z instrukcjami AED do czasu przybycia pomocy medycznej lub rozpoczęcia oddychania przez dziecko.

Leczenie rycyną: Informacje o pierwszej pomocy dla rycyny

0

Lekarz wyjaśnia pierwszą pomoc w przypadku narażenia na rycynę, truciznę, która jest silnie toksyczna.

Rycyna to trucizna wytwarzana z ziaren rącznika, z których pochodzi olej rycynowy. Może występować w postaci proszku, mgły lub granulatu. Narażenie na rycynę może prowadzić do poważnych uszkodzeń organów i śmierci.

1. Oddalić się od źródła

  • Jeśli jesteś na zewnątrz, oddal się od miejsca, w którym rycyna została uwolniona.

  • Jeśli rycyna została uwolniona w pomieszczeniach, należy wyjść z budynku.

2. Zadzwoń pod numer 911

3. Usunąć skażoną odzież

  • Nie należy zdejmować ubrania nad głową osoby. Należy je odciąć lub podrzeć.

  • Umieścić skażone ubranie i wszystko, co go dotyka w plastikowej torbie.

  • Zaklej torbę, włóż ją do innej plastikowej torby i zaklej tę torbę.

4. Umyj całe ciało wodą z mydłem

5. Kontynuuj

  • W szpitalu leczenie będzie zależało od rodzaju i stopnia narażenia oraz objawów. Osoba może otrzymać płyny dożylne, leki kontrolujące drgawki oraz płukanie żołądka, jeśli rycyna została połknięta.

Leczenie urazów płaszczki: Informacje o pierwszej pomocy w przypadku urazu płaszczki

0

Lekarz przeprowadzi Cię przez etapy leczenia urazów płaszczki w nagłych wypadkach.

  • Trudności w oddychaniu

  • Napięcie w gardle

  • Swędzenie

  • Nudności

  • Szybki puls

  • Zawroty głowy

  • Utrata przytomności

Patrz Leczenie ciężkich reakcji alergicznych.

1. Wykąpać ranę w wodzie morskiej i usunąć kawałki.

  • W czasie, gdy rana jest jeszcze w wodzie, przepłukać ją, aby usunąć fragmenty kręgosłupa i tkanki.

  • Wyciągnąć osobę z wody.

  • Delikatnie ręcznie usuń widoczne fragmenty kręgosłupa. Nie należy usuwać fragmentów kręgosłupa z szyi, klatki piersiowej lub brzucha.

2. Zatrzymanie krwawienia

  • Uciskaj ranę, jeśli krwawi.

3. Moczyć ranę w gorącej wodzie, aby złagodzić ból

  • Gorąca woda unieszkodliwia wszelkie pozostałości jadu i może złagodzić ból.

  • Nie należy moczyć się w gorącej wodzie dłużej niż 90 minut, ponieważ skóra może ulec poparzeniu.

4. Szoruj ranę

  • Czyścić wodą z mydłem.

  • Nałożyć opatrunek. Nie zaklejać taśmą.

5. Udaj się do szpitalnego oddziału ratunkowego

6. Dalsze postępowanie

  • W szpitalu zostanie usunięty zadzior i resztki kręgosłupa płaszczki.

  • Mogą zostać wykonane zdjęcia rentgenowskie i tomografia komputerowa.

  • W razie potrzeby może zostać podany zastrzyk przeciwtężcowy.

  • Może zostać przepisany antybiotyk i środek przeciwbólowy.

  • Należy uważnie obserwować ranę w trakcie gojenia pod kątem możliwości wystąpienia infekcji.

Wskazówki dotyczące prawidłowej techniki resuscytacji osób dorosłych

0

Co to jest resuscytacja ręczna i kiedy należy ją stosować? Dowiedz się więcej od lekarza na temat tej ratującej życie techniki pierwszej pomocy.

  • Zawala się

  • Nie reaguje

1. Sprawdź reakcję

  • Dotknij ramienia tej osoby i krzyknij: „Czy nic ci nie jest?”.

  • Sprawdź, czy oddychanie jest prawidłowe. Jeśli nie ma reakcji, zadzwoń pod numer 911.

  • Rozpocznij resuscytację krążeniowo-oddechową (Hands-Only CPR).

  • RKO nie powinna być stosowana u osób dorosłych, u których zatrzymanie krążenia nastąpiło w wyniku przedawkowania narkotyków, utonięcia lub zatrzymania krążenia bez udziału świadków. W takich przypadkach wykonaj konwencjonalną kombinację uciśnięć klatki piersiowej i oddechów ratowniczych.

Uwaga: Aby uzyskać praktyczne instrukcje dotyczące resuscytacji, obejrzyj ten film z American Heart Association.

2. Wykonaj uciskanie klatki piersiowej

  • Umieść piętę dłoni na środku klatki piersiowej osoby.

  • Umieść piętę drugiej ręki na wierzchu pierwszej, łącząc palce razem.

  • Trzymaj ręce prosto, a barki bezpośrednio nad dłońmi.

  • Pchaj mocno i szybko, ściskając klatkę piersiową co najmniej o 2 cale.

  • Pozwól klatce piersiowej całkowicie się unieść, zanim ponownie ją opchniesz.

  • Uciskaj przynajmniej 100 razy na minutę.

3. Stop Only if:

  • Osoba zaczyna normalnie oddychać.

  • Przeszkolony ratownik lub pomoc w nagłych wypadkach przejmuje kontrolę.

  • Jesteś zbyt wyczerpany, aby kontynuować.

  • Można skorzystać z automatycznego defibrylatora zewnętrznego (AED).

4. Użyj AED, gdy tylko będzie dostępne

  • Włącz AED. Zostaną podane instrukcje krok po kroku.

  • Wytrzyj klatkę piersiową do sucha.

  • Zamocuj wkładki.

  • Podłącz złącze, jeśli to konieczne.

  • Upewnij się, że nikt nie dotyka tej osoby. Powiedz „Clear”, aby ludzie wiedzieli, że mają się cofnąć i nie dotykać tej osoby.

  • W razie potrzeby naciśnij przycisk „Analyze”.

  • Jeśli zalecane jest wykonanie wstrząsu, naciśnij przycisk „Shock”.

  • Wznów kompresję i postępuj zgodnie z instrukcjami AED.

Leczenie odwodnionych dzieci i doustne roztwory nawadniające

0

Odwodnienie jest częstym zjawiskiem u chorych dzieci. Dowiedz się, co możesz zrobić w domu, aby ulżyć odwodnionemu dziecku i kiedy należy szukać pomocy medycznej.

  • Ma bardzo suche usta lub nie ma łez

  • Jest apatyczny

  • Jest starszy i nie oddaje moczu w ciągu 12 lub więcej godzin

  • Nie jest czujny lub nie potrafi jasno myśleć

  • Odpada

  • Jest zbyt słaby lub ma zawroty głowy, aby stać

1. Wezwij lekarza

U małych dzieci łagodne lub umiarkowane odwodnienie może nastąpić bardzo łatwo, zwłaszcza jeśli dziecko ma biegunkę lub wymiotuje. Skontaktuj się z pediatrą dziecka, jeśli dziecko:

  • Nie pije wystarczająco dużo lub nie je wystarczająco dużo

  • Wygląda na zmęczonego

  • Ma ciemnożółty mocz lub zmniejszone oddawanie moczu

  • Ma suchość w ustach i oczach

  • Jest niespokojny lub drażliwy

  • Wymiotuje więcej niż raz

  • Ma mniej niż 1 rok

2. Wymień płyny

W przypadku odwodnienia u niemowlęcia do 1 roku życia:

  • Jeśli karmisz piersią, karm częściej.

  • Jeśli karmisz butelką, podawaj dziecku zwykłą ilość płynów, chyba że dziecko wymiotuje. Jeśli dziecko wymiotuje, podawaj mniejsze ilości częściej. Na przykład, zamiast 6 uncji co 4 godziny, podawaj 3 uncje co 2 godziny. Jeśli dziecko wymiotuje więcej niż raz, skontaktuj się z lekarzem.

  • Jeśli dziecko spożywa pokarmy stałe, płatki śniadaniowe, odcedzone banany, tłuczone ziemniaki, podawaj również płyny.

  • Jeśli to możliwe, podaj doustny roztwór nawadniający, taki jak Pedialyte. Zastępuje on sól, cukier, potas i inne składniki odżywcze. Zapytaj lekarza, jaki rodzaj i ilość należy zastosować.

W przypadku łagodnego odwodnienia u dziecka w wieku od 1 do 11 lat:

  • Podawaj dodatkowe płyny często, małymi łykami, zwłaszcza jeśli dziecko wymiotuje.

  • W miarę możliwości wybieraj klarowną zupę, klarowną wodę sodową lub Pedialyte.

  • Podawaj popsicles, chipsy lodowe i płatki śniadaniowe zmieszane z mlekiem, aby dodać wody lub płynu.

  • Kontynuuj regularną dietę.

3. Kontynuacja

  • W przypadku łagodnego odwodnienia, dziecko powinno odpoczywać przez 24 godziny i nadal pić płyny, nawet jeśli objawy ustąpią. Wymiana płynów może trwać do półtora dnia. Kontynuuj również regularną dietę dziecka.

  • W przypadku ciężkiego odwodnienia, dziecko może potrzebować płynów dożylnych w szpitalu. Jeśli czujesz, że stan Twojego dziecka nie poprawia się lub pogarsza, natychmiast zgłoś się do lekarza.

Leczenie bólu w klatce piersiowej: Informacje o pierwszej pomocy dla bólu w klatce piersiowej

0

Lekarz przeprowadza Cię przez pierwszą pomoc w leczeniu bólu w klatce piersiowej, czyli anginy.

Możliwe objawy zawału serca i leczenie – patrz Leczenie zawału serca.

Na dławicę piersiową

1. Leczenie nitrogliceryną

Jeśli osoba cierpi na dławicę piersiową i przepisano jej nitroglicerynę:

  • Rozpuścić 1 tabletkę nitrogliceryny pod językiem (lub zastosować nitroglicerynę w sprayu pod język).

  • Odczekaj 5 minut.

  • Jeśli osoba nadal ma dławicę piersiową,

    zadzwonić pod numer 911.

Jeśli u osoby zdiagnozowano przewlekłą stabilną dławicę piersiową:

  • Rozpuścić 1 tabletkę nitrogliceryny pod językiem (lub zastosować nitroglicerynę w sprayu pod język).

  • Powtarzać co 5 minut, aż osoba przyjmie 3 tabletki w ciągu 15 minut.

  • Jeśli po przyjęciu 3 dawek u osoby nadal występuje dławica piersiowa,

    zadzwonić pod numer 911?

2. Kontynuacja

Jeśli osoba trafi do szpitala:

  • Lekarz oddziału ratunkowego zbada osobę i przeprowadzi testy, aby sprawdzić, czy ból w klatce piersiowej jest wynikiem zawału serca czy innej przyczyny. Badania mogą obejmować elektrokardiogram (EKG), rentgen klatki piersiowej i badania krwi.

  • Poinformuj lekarza prowadzącego o bólu w klatce piersiowej i wizycie na ostrym dyżurze.

Na GERD (kwaśny refluks)

Zadzwoń pod numer 911, jeśli:

Osoba ta ma możliwe objawy zawału serca, takie jak duszność, spocenie się, nudności lub wymioty, ból ramienia lub szczęki

.

Zawały serca mogą być mylone z GERD.

1. Leczenie za pomocą dostępnych bez recepty środków zobojętniających

2. Kontynuacja

  • Jeśli dana osoba trafi do szpitala, lekarz oddziału ratunkowego zbada ją i przeprowadzi testy, aby sprawdzić, czy ból w klatce piersiowej wynika z zawału serca, czy z innej przyczyny. Badania mogą obejmować elektrokardiogram (EKG), rentgen klatki piersiowej i badania krwi.

  • Poinformuj lekarza prowadzącego o bólu w klatce piersiowej i wizycie na ostrym dyżurze.

Zatrzymanie moczu (niemożność oddania moczu) leczenie

0

Lekarz wyjaśnia, jakie kroki należy podjąć w nagłych przypadkach, gdy nie można oddać moczu.

  • Udaj się do szpitalnego oddziału ratunkowego.

2. Follow Up

  • Personel ratunkowy wprowadzi cewnik, czyli wąską rurkę, do cewki moczowej, aby opróżnić pęcherz.

  • Lekarze mogą wykonać kilka testów, aby określić przyczynę i sposób leczenia.

Złamany bark

0

lekarz wyjaśnia przyczyny, objawy, diagnozę i leczenie złamanego barku.

Łopatka to kostna struktura znajdująca się w górnej części pleców, która łączy ramię ze ścianą klatki piersiowej (thorax). Tworzy ona również część panewkową stawu barkowego łączącego ramię (humerus) z panewką (glenoid). Wyrostki barkowe i rogowe to kostne guzki znajdujące się w górnej części łopatki, których zadaniem jest połączenie łopatki z obojczykiem. Łapka otoczona jest grubymi warstwami mięśni, które odpowiadają za płynny ruch stawu barkowego.

  • Łopatka (scapula) rzadko ulega złamaniu (złamane kości nazywane są również złamaniami). Spośród wszystkich złamań kości, złamania łopatki występują w mniej niż 1% przypadków.

  • Złamania łopatki występują częściej u młodych mężczyzn w wieku od 25 do 45 lat ze względu na aktywność i urazy, z którymi się stykają. Występują one przy uprawianiu sportu, wypadkach samochodowych i innych formach tępych urazów.

  • Złamanie łopatki jest często spowodowane działaniem dużych sił, które mogą obejmować również poważne obrażenia klatki piersiowej, płuc i narządów wewnętrznych.

Złamana łopatka przyczyny

Złamania łopatki powstają w wyniku bezpośredniego urazu z użyciem dużej siły lub przemocy. Związane z tym urazy ściany klatki piersiowej, płuc i barku występują nawet u 80% osób ze złamaną łopatką. Do częstych przyczyn złamania łopatki należą:

  • Wypadki samochodowe

  • Upadki z bezpośrednim urazem barku

  • Upadek na wyciągniętą rękę

  • Bezpośredni uraz, np. kijem baseballowym lub młotkiem

Objawy złamanej łopatki

Ból, obrzęk i zasinienie mogą wystąpić nad łopatką w górnej części pleców lub na górnej części barku nad wyrostkami barkowymi i akromionem.

Inne objawy złamanej łopatki mogą obejmować:

  • Trzymanie zranionego ramienia blisko ciała

  • Poruszanie ramieniem zwiększa ból

  • Niemożność podniesienia ręki

  • odczuwanie bólu przy każdym głębokim oddechu z powodu przemieszczania się ściany klatki piersiowej z każdym oddechem; ruch ten może z kolei przemieszczać łopatkę, powodując ból.

  • Ramię wydaje się spłaszczone lub zdeformowane

Kiedy należy szukać pomocy medycznej

Zadzwoń do lekarza, jeśli zauważysz którykolwiek z poniższych objawów:

  • Ból przy poruszaniu ramieniem

  • Obrzęk ramienia

  • Siniaki wokół ramienia

  • Jeśli ból barku nie ustępuje w ciągu 3-5 dni

Znaczny uraz barku, ściany klatki piersiowej, pleców lub szyi może spowodować poważne obrażenia i powinien być oceniony w szpitalnym oddziale ratunkowym.

  • Jeśli przy urazie wystąpi któreś z poniższych zjawisk, należy natychmiast wezwać pogotowie:

    • Duszność

    • Zmniejszenie czucia w dotkniętym ramieniu

    • Ból brzucha

  • Udaj się na oddział ratunkowy w celu oceny, jeśli doświadczasz następujących objawów:

    • Silny ból lub deformacja barku

    • Niemożność poruszania barkiem lub ramieniem

    • Słabość, drętwienie lub uporczywe mrowienie w uszkodzonym ramieniu

Egzaminy i testy

Lekarz będzie w stanie zdiagnozować złamanie łopatki po dokładnym badaniu fizycznym i badaniach obrazowych.

  • Wykonywane są zdjęcia rentgenowskie barku i klatki piersiowej.

  • Tomografia komputerowa jamy brzusznej i klatki piersiowej jest czasami wskazana w celu oceny innych urazów.

  • Rezonans magnetyczny lub tomografia komputerowa barku są czasami potrzebne do zdiagnozowania złamań panewki stawu barkowego (glenoid).

  • Złamania łopatki są czasem odkrywane podczas rozległych badań po poważnych urazach spowodowanych upadkiem, wypadkami samochodowymi lub urazami bezpośrednimi.

Złamana łopatka leczenie samodzielne w domu

Ponieważ złamania łopatki są często związane z poważnymi, potencjalnie zagrażającymi życiu urazami, powinny być oceniane w szpitalnym oddziale ratunkowym.

  • Natychmiast unieruchomić rękę. Nie należy jej ruszać. Można to osiągnąć za pomocą chusty zapętlonej na szyi i zgiętego łokcia, która utrzymuje dotkniętą rękę blisko ciała.

  • Przyłóż lód do tego miejsca, aby zmniejszyć obrzęk i dyskomfort.

  • Stosuj lód przez 20 minut jednorazowo, unikaj bezpośredniego kontaktu lodu ze skórą.

Leczenie medyczne

Celem leczenia jest utrzymanie funkcji barku. Większość złamań trzonu łopatki jest leczona bez operacji.

  • Na obrzęk stosuje się lód, a do kontroli bólu leki przeciwbólowe.

  • Bark jest unieruchomiony w temblaku barkowym przez 3-4 tygodnie, aż do ustąpienia bólu.

Chirurgia

Leczenie chirurgiczne może być konieczne w przypadku niektórych rodzajów złamań łopatki, głównie tych obejmujących panewkę (glenoid) lub szyjkę łopatki. Wczesna konsultacja z ortopedą (chirurgiem specjalizującym się w urazach kości) lub chirurgiem urazowym pomoże określić, jaki sposób leczenia jest dla Ciebie najlepszy.

Inna terapia

Wczesna fizykoterapia z ćwiczeniami mającymi na celu poprawę zakresu ruchu barku rozpoczyna się zwykle około tygodnia po urazie. Ważne jest, aby rozpocząć te ćwiczenia wcześnie, aby uniknąć zamrożonego barku. Utrata ruchu w barku może wystąpić, jeśli bark nie jest używany przez dłuższy czas.

Kolejne kroki Kontynuacja

Złamana łopatka powinna być na bieżąco leczona przez ortopedę lub specjalistę medycyny sportowej, aby zapewnić prawidłowe gojenie.

  • Postępuj zgodnie z instrukcjami, które otrzymasz po wyjściu ze szpitala i unikaj potencjalnych urazów podczas powrotu do zdrowia.

  • W początkowym okresie rekonwalescencji prawdopodobnie konieczne będzie zastosowanie leków przeciwbólowych i unieruchomienia w celu kontroli bólu.

Zapobieganie

Złamaniu łopatki można zapobiec unikając czynności wysokiego ryzyka, takich jak:

  • Czynności, podczas których istnieje możliwość upadku z dużej wysokości, takich jak wspinaczka skałkowa, lotniarstwo czy skoki spadochronowe

  • Sporty kontaktowe

  • Prowadzenie pojazdu bez pasów bezpieczeństwa

Outlook

Większość złamań łopatki goi się bez powikłań w ciągu 6-8 tygodni. Złamania obejmujące panewkę lub szyjkę łopatki rozwijają więcej powikłań.

  • Powikłania mogą obejmować następujące elementy:

    • Utrata zakresu ruchu

    • Utrata siły

    • Utrzymujący się ból

    • Wczesne zapalenie stawów

  • Wiele osób ze złamaniami łopatki ma inne poważne urazy, a ich rokowanie zależy od charakteru tych innych urazów.

Synonimy i słowa kluczowe

złamanie łopatki, złamanie łopatki, złamanie łopatki, złamanie łopatki