Strona główna Blog Strona 2235

Test Hormonu Wzrostu (HGH): Cel, procedura, wyniki

0

Zbyt dużo lub zbyt mało hormonu wzrostu może powodować problemy z metabolizmem lub rozwojem. lekarz wyjaśnia test stymulacji hormonu wzrostu, który może pomóc w ustaleniu przyczyny.

Hormon, który pomaga kontrolować wzrost i reakcje chemiczne w naszym ciele, nazywa się ludzkim hormonem wzrostu. (Możesz go zobaczyć napisany jako HGH, lub GH w skrócie.) Twój organizm może go produkować w dużych ilościach lub wcale.

Zbyt dużo lub zbyt mało HGH może prowadzić do różnych problemów, w tym:

  • Karłowatość

  • Zmęczenie

  • Osłabienie kości

  • Opóźnione dojrzewanie płciowe

Jeśli u Ciebie lub Twojego dziecka występuje któryś z tych stanów, lekarz może zasugerować wykonanie testu stymulacji hormonu wzrostu. Podstawą tego testu jest zwykła próbka krwi, która następnie jest badana w laboratorium.

Chociaż problemy z hormonem wzrostu mogą powodować problemy, jeśli nie są leczone, leczenie ich może być tak proste, jak regularne wstrzykiwanie hormonu wzrostu. U dzieci problemy te mogą z czasem ustąpić samoistnie.

Twoja przysadka mózgowa

Hormon wzrostu jest wytwarzany przez przysadkę mózgową. Jest to gruczoł wielkości grochu, znajdujący się w centrum głowy, tuż pod przednią częścią mózgu i za nosem.

GH nie jest jedynym hormonem wytwarzanym przez przysadkę mózgową. W rzeczywistości przysadka mózgowa została nazwana głównym gruczołem, ponieważ jej hormony pomagają kontrolować inne hormony. Jest częścią tego, co nazywa się układ endokrynny, który nadzoruje wiele funkcji organizmu.

Jeśli jednak w twoim organizmie jest zbyt dużo lub zbyt mało GH, może to oznaczać, że coś jest nie tak z przysadką mózgową.

U dzieci można się tego dowiedzieć podczas wizyty u pediatry.

Podczas typowej wizyty pediatra prawdopodobnie sprawdzi wzrost, wagę i wielkość głowy dziecka i zobaczy, jak się one mają do normalnego zakresu dla dzieci w tym wieku. Jeśli pomiary są poza tym zakresem, może zlecić badania.

Jeśli jesteś osobą dorosłą, możesz odwiedzić lekarza, jeśli Twoje objawy obejmują:

  • Niski poziom energii

  • Mniej siły

  • Depresja

  • Spadek masy mięśniowej

  • Wzrost ilości tkanki tłuszczowej

Istnieje wiele różnych możliwych przyczyn tych objawów, ale mogą one również sygnalizować problemy z produkcją GH. Test może zmierzyć ilość GH we krwi.

Twoja przysadka mózgowa uwalnia GH w pulsach, które różnią się w zależności od płci, wieku, a nawet pory dnia. Dlatego lekarze stosują różne metody, aby stymulować lub tłumić uwalnianie hormonu wzrostu przed wykonaniem testu.

Jak przygotować dziecko do testu

Aby sprawdzić, czy Twoje dziecko ma niedobór hormonu wzrostu, może być konieczne wykonanie kilku testów. Niektóre z nich polegają na pomiarze różnych hormonów za pomocą prostych badań krwi. Stymulacja hormonu wzrostu wykorzystuje jeden lub dwa różne leki, aby pobudzić lub podnieść ilość GH uwalnianego przez ich organizm. Następnie lekarz może zobaczyć, ile ciało dziecka robi. Istnieje wiele rzeczy, które mogą być wymagane i pomocne, zanim Twoje dziecko podejmie test:

Szybko: Twoje dziecko nie powinno spożywać żadnych pokarmów po północy w dniu badania.

Unikanie leków: Nie powinny brać pewnych leków na noc przed i w dniu testu, chyba że lekarz lub pielęgniarka zezwoliła na ich przyjmowanie. Jeden z leków, które mogą być stosowane, takie jak klonidyna, doesnt mieszać z lekami, takimi jak amfetamina i dekstroamfetamina (Adderall) lub metylofenidat (Ritalin), więc twój lekarz da ci instrukcje, czy trzeba dokonać jakichkolwiek zmian z nimi przed testem.

Bądź gotowy na upływający czas: Ponieważ test trwa kilka godzin, przynieś książki, filmy lub inne dystrakcje, aby dziecko się nie nudziło. Upewnij się, że mają na sobie wygodne ubrania.

Jak dorośli mogą się przygotować

Lekarz zazwyczaj poprosi Cię o wykonanie więcej niż jednego rodzaju testu.

Możesz potrzebować testu stymulacyjnego, jak również niektórych z tych innych testów:

  • Testy IGF-1 i IGFBP-3, które sprawdzają ilość różnych, ale powiązanych hormonów

  • Testy sprawdzające problemy z innymi hormonami, w tym kortyzolem, prolaktyną i testosteronem

U dzieci również zazwyczaj wykonuje się kombinację tych testów.

Jeśli musisz wykonać test stymulujący hormon wzrostu, możesz potrzebować:

Szybko: Niektórzy eksperci medyczni zalecają do 12 godzin bez jedzenia przed testem. Porozmawiaj o tym wcześniej ze swoim lekarzem, aby dowiedzieć się, co powinieneś zrobić w swoim przypadku.

Unikać niektórych leków: Należą do nich insulina, tabletki antykoncepcyjne i zioło St. Johns wort. Jeśli przyjmujesz te lub jakiekolwiek inne leki, porozmawiaj z lekarzem, aby dowiedzieć się, co należy zrobić.

Nie ćwicz: Treningi 10 godzin lub mniej przed testem mogą zrzucić spoczynkowe poziomy hormonów.

Badanie trwa do 3 godzin, więc powinnaś ubrać się wygodnie i przynieść książkę lub jakąś rozrywkę.

Niski poziom cukru we krwi i otyłość mogą zniekształcić wyniki, więc porozmawiaj z lekarzem, jeśli masz te dolegliwości.

Co dzieje się podczas badania?

W przypadku Twojego dziecka badanie rozpoczyna się od założenia przez technika kroplówki na rękę lub ramię.

Po pobraniu próbki krwi, dziecko otrzyma dawkę leku lub leków stymulujących przysadkę mózgową do uwalniania hormonu wzrostu. Najczęściej wybierane leki to klonidyna (Catapres), arginina lub glukagon. Insulina jest teraz rzadziej stosowana ze względu na obawy dotyczące bezpieczeństwa u dzieci.

Podczas tego wszystkiego asystent prawdopodobnie będzie pobierał próbki krwi co około 30 minut. Próbki nie są duże – może kilka łyżeczek, w sumie, w ciągu dnia.

Po zakończeniu badania dziecko może jeść. Potem powinno odpocząć.

To podobny proces dla dorosłych, którzy otrzymują test stymulacji GH. Dorośli mają możliwość zastosowania leku o nazwie macimorelin (Macrilen), który jest podawany w postaci płynu do picia. Insulina jest teraz rzadziej stosowana z powodu nieprzyjemnych skutków ubocznych i obaw o bezpieczeństwo z powodu niskiego poziomu cukru we krwi.

Zarówno u dzieci, jak i u dorosłych, obok testu stymulacyjnego można również sprawdzić próbki krwi pod kątem IGF-1 i IGFBP-3.

Jeśli podejmiesz test supresji GH, wypijesz roztwór glukozy w ciągu pierwszych 5 minut i będziesz miał sprawdzaną krew co 30 minut przez 2 godziny.

Testy hormonu wzrostu nie powinny powodować żadnych komplikacji, choć niektórzy ludzie mogą czuć się słabo. Możliwe jest wystąpienie siniaków w miejscu, gdzie kroplówka weszła do żyły.

Co oznaczają wyniki

Wyniki testu powinny być gotowe w ciągu kilku dni.

Wysoki poziom GH może sugerować:

  • Możliwą akromegalię

  • Gigantyzm (u dzieci może powodować bardzo długie kości, opóźnione dojrzewanie i inne problemy)

  • Nowotwór

Niski poziom może wskazywać na:

  • Możliwą karłowatość

  • Powolny wzrost

  • Hipopituitaryzm, co oznacza, że przysadka mózgowa nie pracuje tak dobrze, jak powinna.

Ponieważ problemy z GH mogą być związane z innymi gruczołami, takimi jak tarczyca, lekarz może zalecić wykonanie dodatkowych badań. Jeśli lekarz podejrzewa guz, może poprosić o wykonanie rezonansu magnetycznego, tomografii komputerowej lub zdjęcia rentgenowskiego.

Choroba Dercuma: Objawy, przyczyny, diagnoza, leczenie

0

Choroba Dercuma to rzadka choroba, która powoduje, że pod skórą pojawiają się bolesne, tłuszczowe narośla, czasem na całym ciele. Otyłe, kobiety w średnim wieku mogą być najbardziej zagrożone.

Co powoduje?

Przyczyny nie są jeszcze jasne. Niektórzy eksperci uważają, że Dercums może pochodzić od zmutowanego genu tłuszczu, który jest przekazywany w rodzinie. Inni uważają, że to zaburzenie autoimmunologiczne. Oznacza to, że układ odpornościowy atakuje zdrowe tkanki. Albo może być wynikiem problemu z hormonami lub układem nerwowym. Nikt nie wie na pewno.

Kto jest zagrożony?

Mężczyźni mogą zachorować na Dercums, ale kobiety, które są otyłe, w średnim wieku lub przeszły menopauzę są 20 razy bardziej narażone na diagnozę. Najczęściej ujawnia się między 45 a 60 rokiem życia. Dzieci rzadko chorują na Dercuma.

Jakie są objawy?

Jeśli masz Dercums, narośla tkanki tłuszczowej (lipomy) mogą pojawić się na całym ciele. Najczęściej pojawiają się one na tułowiu, ramionach i nogach. Guzki mogą powodować osłabienie i silny ból, ponieważ naciskają na pobliskie nerwy. Może to przychodzić i odchodzić lub ból może się nasilać w miarę poruszania się.

Inne główne objawy Dercums to:

  • Otyłość

  • Poczucie słabości

  • Problemy psychiczne, takie jak depresja, epilepsja, demencja lub poczucie zagubienia

  • Ból w tłustych częściach ciała, który trwa dłużej niż 3 miesiące

Możesz również czuć się zmęczony i zdezorientowany, łatwo powstawać siniaki, mieć bóle głowy i odczuwać sztywność po odpoczynku (jak po pierwszym porannym wstaniu).

Jak się to diagnozuje?

Nie ma specyficznego testu, który pozwoliłby sprawdzić, czy występuje u Ciebie Dercums. Zamiast tego, lekarz zapyta o objawy i przeprowadzi dokładne badanie fizykalne. Może również wykonać badania w celu wykluczenia innych problemów medycznych, które mają niektóre z tych samych objawów. Należą do nich zaburzenia endokrynologiczne (hormonalne) i lipoedema (nagromadzenie tłuszczu w dolnej połowie ciała).

Ponieważ jest to bardzo rzadki stan, może być konieczne zdiagnozowanie go przez specjalistę. Może to być internista, dermatolog (lekarz skóry) lub endokrynolog, który leczy problemy hormonalne (gruczołowe). Możesz również chcieć zobaczyć się ze specjalistą od bólu.

Jak wygląda leczenie?

Chociaż nie ma jeszcze lekarstwa na Dercums, lekarz może zaproponować leczenie, które złagodzi objawy.

  • Operacja: W ciężkich przypadkach lekarz może zdecydować o usunięciu narośli tłuszczowych. Może to złagodzić ból na jakiś czas, ale nadal istnieje szansa, że niektóre lub wszystkie tłuszczaki odrosną.

  • Leki: Niektóre leki złagodzą określone objawy. Diuretyki (tabletki wodne) są czasami przepisywane w celu zmniejszenia obrzęku. Pomagają one organizmowi pozbyć się dodatkowej wody. Inne leki mogą pomóc w walce z bólem. Należą do nich kortykosteroidy, lidokaina, metotreksat lub interferon a-2b.

  • Liposukcja: Twój ból może zostać zmniejszony dzięki tej procedurze, która odsysa dodatkowy tłuszcz.

  • Wsparcie emocjonalne: Porozmawiaj z przyjaciółmi, członkami rodziny lub pracownikiem służby zdrowia psychicznego. Mogą oni pomóc Ci lepiej radzić sobie z tą przewlekłą chorobą.

  • Terapie alternatywne: Akupunktura, hipnoza i biofeedback mogą wpłynąć na Twoje samopoczucie.

  • Zdrowo się odżywiaj: Twoje grudki tłuszczowe prawdopodobnie nie znikną dzięki diecie i ćwiczeniom, ale poprawa stylu życia może pomóc w perspektywie. Porozmawiaj z lekarzem na temat zdrowych, domowych posiłków i ćwiczeń o niskiej intensywności, których możesz spróbować.

Lekarz może również powiedzieć, co może pogorszyć objawy. Może to być stres, brak wystarczającej ilości snu, zła dieta, zbyt intensywna lub bardzo ciężka aktywność fizyczna.

Jak wykorzystuje się rezonans magnetyczny

0

Rezonans magnetyczny to powszechne badanie, które pozwala lekarzom zajrzeć do wnętrza Twojego ciała. Dowiedz się, jak go używać i jak przygotować się do badania MRI.

Rezonans magnetyczny (MRI) to badanie, w którym wykorzystuje się silne magnesy, fale radiowe i komputer do wykonania szczegółowych obrazów wnętrza ciała.

Lekarz może wykorzystać to badanie do postawienia diagnozy lub sprawdzenia, jak dobrze zareagowałeś na leczenie. W przeciwieństwie do promieniowania rentgenowskiego i tomografii komputerowej (CT), w badaniu MRI nie wykorzystuje się szkodliwego promieniowania jonizującego, jakim jest promieniowanie rentgenowskie.

Jak lekarze korzystają z rezonansu magnetycznego?

Rezonans magnetyczny pomaga lekarzowi zdiagnozować chorobę lub uraz, a także monitorować przebieg leczenia. Rezonans magnetyczny może być wykonywany w różnych częściach ciała. Jest on szczególnie przydatny do oglądania tkanek miękkich i układu nerwowego.

MRI mózgu i rdzenia kręgowego może pomóc znaleźć wiele rzeczy, w tym:

  • uszkodzenia naczyń krwionośnych, w tym tętniaka (wybrzuszenie lub osłabienie naczynia krwionośnego w mózgu)

  • Uraz mózgu

  • Rak

  • Stwardnienie rozsiane (MS)

  • Urazy rdzenia kręgowego

  • Udar mózgu

  • Problemy z oczami

  • Problemy z uchem wewnętrznym

W badaniu MRI serca i naczyń krwionośnych poszukuje się:

  • Zablokowanych naczyń krwionośnych

  • Uszkodzenia spowodowane przez atak serca

  • Choroba serca

  • Zapalenie osierdzia (zapalenie tkanki otaczającej serce)

  • Problemy z aortą (główną tętnicą ciała)

  • Problemy z budową serca

W badaniu MRI kości i stawów poszukuje się:

  • Zapalenie stawów

  • Zakażenia kości

  • Nowotwory, w tym guzy

  • Uszkodzenie stawów

  • Problemy z dyskami w kręgosłupie

  • Ból szyi lub dolnej części pleców z objawami nerwowymi

Rezonans magnetyczny może być również wykonany w celu sprawdzenia stanu zdrowia tych organów:

  • Piersi, aby:

    • Badanie przesiewowe w kierunku raka piersi u osób, u których występuje wysokie ryzyko rozwoju choroby

    • Sprawdzić, jak duży jest guz i jak daleko się rozprzestrzenił u osób, u których zdiagnozowano raka piersi

    • Dowiedz się, czy rak powrócił po leczeniu chirurgicznym lub chemioterapii

    • Sprawdzenie, czy implanty kobiece pękły

  • Wątroba

  • Nerki

  • Jajniki (kobiety)

  • Trzustka

  • Prostata (mężczyźni)

Specjalny rodzaj rezonansu magnetycznego zwany funkcjonalnym rezonansem magnetycznym (fMRI) mapuje aktywność mózgu.

Badanie to analizuje przepływ krwi w mózgu, aby sprawdzić, które obszary stają się aktywne podczas wykonywania określonych zadań. Badanie fMRI może wykryć problemy z mózgiem, takie jak skutki udaru, choroby Alzheimera lub urazu mózgu. Może być również wykorzystywane do mapowania mózgu, jeśli konieczna jest operacja mózgu z powodu epilepsji lub guzów. Lekarz może wykorzystać to badanie do zaplanowania leczenia.

Jakie są zagrożenia związane z MRI?

Kobiety w ciąży nie powinny wykonywać rezonansu magnetycznego w pierwszym trymestrze ciąży, chyba że badanie jest im bezwzględnie potrzebne. Pierwszy trymestr to czas, kiedy rozwijają się narządy dziecka. Nie powinnaś również korzystać z barwnika kontrastowego w ciąży.

Nie podawaj barwnika kontrastowego, jeśli w przeszłości miałaś na niego reakcję alergiczną lub masz poważną chorobę nerek.

Niektóre osoby z metalem wewnątrz ciała nie mogą poddać się temu badaniu, w tym osoby z:

  • Niektóre klipsy stosowane w leczeniu tętniaków mózgu

  • Rozruszniki serca i defibrylatory serca

  • Implanty ślimakowe

  • Niektóre metalowe cewki umieszczane w naczyniach krwionośnych

Jak należy przygotować się do badania MRI?

Warto w pełni zrozumieć powody wykonania badania MRI. Można zacząć od zadania lekarzowi pytań takich jak:

  • Dlaczego potrzebuję rezonansu magnetycznego?

  • Czy rezonans magnetyczny jest najlepszym sposobem sprawdzenia mojego stanu zdrowia?

  • Jak wyniki wpłyną na moje leczenie?

  • Jakie jest ryzyko?

  • Czy korzyści z tego badania przewyższają ryzyko dla mnie?

Przed wykonaniem MRI należy poinformować lekarza, jeśli:

  • ma jakiekolwiek problemy zdrowotne, takie jak choroby nerek lub wątroby

  • Niedawno przeprowadzono operację

  • Masz alergię na żywność lub leki, lub masz astmę

  • Jesteś w ciąży lub możesz być w ciąży

W pomieszczeniu MRI nie wolno mieć żadnych metali, ponieważ pole magnetyczne urządzenia może przyciągać metale. Poinformuj lekarza, czy posiadasz jakiekolwiek urządzenia wykonane z metalu, które mogą powodować problemy podczas badania. Mogą to być między innymi:

  • Sztuczne zastawki serca

  • Kolczyki do ciała

  • Implanty ślimakowe

  • Pompy do leków

  • Wypełnienia i inne prace dentystyczne

  • Wszczepiony stymulator nerwów

  • Pompa insulinowa

  • Odłamki metalu, takie jak kula lub odłamki

  • Metalowe stawy lub kończyny

  • Rozrusznik serca lub wszczepialny kardiowerter-defibrylator (ICD)

  • Kołki lub śruby

Jeśli masz tatuaże, porozmawiaj z lekarzem. Niektóre tusze zawierają metal.

W dniu badania załóż luźne, wygodne ubranie, które nie ma zatrzasków ani innych metalowych zapięć. Być może podczas badania będziesz musiała zdjąć własne ubranie i założyć fartuch.

Zdejmij je wszystkie przed wejściem do sali MRI:

  • Telefon komórkowy

  • Monety

  • Protezy zębowe

  • Okulary

  • Aparaty słuchowe

  • Klucze

  • Biustonosz z fiszbinami

  • Zegarek

  • Peruka

Jeśli nie lubisz zamkniętych przestrzeni lub jesteś zdenerwowany badaniem, powiedz o tym lekarzowi. Może być możliwe wykonanie otwartego rezonansu magnetycznego lub otrzymanie leków relaksujących przed badaniem.

Jakiego rodzaju sprzętu używa się w badaniu MRI?

Typowy aparat MRI to duża rura z otworem na obu końcach. Rura otoczona jest magnesem. Pacjent leży na stole, który wsuwa się do wnętrza rury.

W przypadku systemu krótkiego otworu nie znajduje się Pan/Pani całkowicie wewnątrz urządzenia MRI. Wewnątrz znajduje się tylko ta część ciała, która jest skanowana. Reszta ciała znajduje się na zewnątrz urządzenia.

Otwarty rezonans magnetyczny jest otwarty ze wszystkich stron. Ten typ maszyny może być najlepszy, jeśli ma Pani/Pan klaustrofobię – lęk przed ciasnymi pomieszczeniami – lub ma Pani/Pan dużą nadwagę. Jakość obrazów z niektórych otwartych aparatów MRI nie jest tak dobra, jak w przypadku zamkniętego MRI.

Co dzieje się podczas badania MRI?

Przed niektórymi badaniami MRI do żyły w ramieniu lub w dłoni zostanie wprowadzony barwnik kontrastowy. Barwnik ten pomaga lekarzowi wyraźniej zobaczyć struktury wewnątrz Pani/Pana ciała. Barwnik często stosowany w MRI nosi nazwę gadolin. Może on pozostawić w ustach metaliczny posmak.

Położy się Pani na stole, który wsuwa się do urządzenia MRI. Do przytrzymania Pani/Pana w miejscu podczas badania mogą być użyte pasy. Ciało może znajdować się całkowicie wewnątrz urządzenia. Część Pani/Pana ciała może też pozostać na zewnątrz urządzenia.

Aparat MRI wytwarza wewnątrz Pani/Pana ciała silne pole magnetyczne. Komputer odbiera sygnały z MRI i wykorzystuje je do wykonania serii zdjęć. Każdy obraz przedstawia cienki wycinek Pani/Pana ciała.

Podczas badania może Pani usłyszeć głośne uderzenia lub stukanie. To maszyna wytwarza energię do robienia zdjęć wewnątrz Pani/Pana ciała. Możesz poprosić o zatyczki do uszu lub słuchawki, aby stłumić ten dźwięk.

Podczas badania może Pani/Pan odczuwać drgania. Dzieje się tak, ponieważ MRI stymuluje nerwy w Pani/Pana ciele. Jest to normalne i nie ma się czym martwić.

Badanie MRI powinno trwać 20-90 minut.

Co dzieje się po badaniu MRI?

Po rezonansie magnetycznym można zazwyczaj wrócić do domu i wrócić do swoich normalnych zajęć. Jeśli otrzymał Pan/Pani leki pomagające się zrelaksować, pozostanie Pan/Pani w centrum obrazowania do momentu całkowitego obudzenia się. Potrzebna będzie również osoba, która odwiezie Panią do domu

.

Jakie są możliwe skutki uboczne rezonansu magnetycznego?

Barwnik kontrastowy pomaga lekarzowi lepiej zobaczyć, co się dzieje i u większości osób nie powoduje żadnych problemów. Jednak u niektórych osób może wywołać reakcję alergiczną. Istnieją kroki, które lekarze podejmują, aby je leczyć.

Twój lekarz prawdopodobnie nie zastosuje go u Ciebie, jeśli jesteś w ciąży, mimo że nie ma dowodów na to, że może on zaszkodzić płodowi. Lekarz może sprawdzić czynność nerek przed badaniem. Osoby z ciężką chorobą nerek są narażone na ryzyko wystąpienia rzadkiej choroby zwanej nefrogennym stwardniającym włóknieniem.

Istnieje możliwość, że część barwnika pozostanie w organizmie i będzie gromadzić się w mózgu i innych organach. Nie jest jeszcze jasne, czy takie nagromadzenie jest szkodliwe. FDA nie ograniczyła jego stosowania.

Jak uzyskać wyniki badania MRI?

Specjalnie przeszkolony lekarz zwany radiologiem odczyta wyniki badania MRI i prześle raport do Pana/Pani lekarza.

Lekarz wyjaśni znaczenie wyników badania i co należy zrobić dalej.

Pigułki witaminowe: Zbyt wiele?

0

Amerykanie łykają więcej witamin niż kiedykolwiek wcześniej – nie wspominając o całej żywności wzbogaconej witaminami, która trafia na sklepowe półki. Czy jest to niebezpieczny nawyk, czy może wyrzucamy nasze pieniądze w błoto?

Pigułki witaminowe: Zbyt wiele?

Z archiwum lekarza

Poranna multiwitamina. Kilka witamin E. Może trochę C. Koktajl proteinowy na lunch. Pigułka lub dwie z wapniem, później w ciągu dnia. Przebyliśmy długą drogę od czasów Flintstonów. Ale czy Amerykanie przesadzają?

To prawda, żywność wzbogacona witaminami znika ze sklepowych półek. Nawet sok pomarańczowy zawiera wapń i witaminę D. Batony energetyczne, napoje zastępujące posiłki, koktajle proteinowe, batony zbożowe, same zboża – wszystkie zawierają mnóstwo witamin i minerałów, aż do 100% zalecanego dziennego spożycia (RDA).

Również specjalnie mieszane multiwitaminy – z nowymi, gorącymi „dodatkami”, takimi jak zielona herbata – są niemal nie do odparcia przez zwolenników zdrowego stylu życia.

Ale policz sobie: Możesz otrzymać do 500% RDA, może więcej, w ciągu jednego dnia — do pięciu razy więcej niż potrzebuje twój organizm. Czy spożywamy toksyczne ilości witamin? Czy też wyrzucamy nasze pieniądze w błoto?

Experts Weigh In

Chris Rosenbloom, PhD, RD, profesor żywienia na Georgia State University w Atlancie, doradza wielu osobom, które przesadzają z ilością jedzenia.

„Jeśli jesz dwa batony energetyczne dziennie, plus koktajl białkowy, który jest wzmocniony witaminami, plus przyjmujesz suplementy witaminowe, nie potrzebujesz tego wszystkiego” – mówi Rosenbloom.

Ale większość ludzi nadal nie otrzymuje odpowiednich witamin pomimo ich najlepszych starań, mówi Jeffrey Blumberg, PhD, profesor żywienia na Tufts University w Bostonie. „Większość ludzi potrzebuje multiwitaminy jako 'ubezpieczenia’. Wszyscy muszą się zdrowiej odżywiać. Podczas gdy próbujesz to osiągnąć, bierz suplementy”.

W rzeczywistości wiele osób nie wie, co bierze, mówi Rosenbloom. „Biorą OJ w sklepie i nie wiedzą, co w nim jest – czy jest wzbogacony o wapń, nie wiedzą. Ludzie biorą suplementy z witaminą C, ale nie wiedzą ile jej jest.”

Ciekawostka z danych

Kilka lat temu Instytut Medycyny wydał raport, w którym wyszczególnił „tolerowany górny poziom spożycia” dla wszystkich witamin i minerałów – maksymalną bezpieczną ilość, którą każdy powinien przyjmować.

Witamina A

Górna granica tolerancji dla dorosłych wynosi 10 000 IU dla witaminy A. Otrzymujesz ją z pokarmów zwierzęcych, ryb i produktów mlecznych. Również beta-karoten (z pomarańczowych i żółtych warzyw) zostaje przekształcony w witaminę A w organizmie. „Ale organizm jest na tyle inteligentny, że nie przekształca tego wszystkiego w witaminę A” – wyjaśnia Rosenbloom.

Jeśli bierzesz multiwitaminę, która zawiera 5000 IU, plus dostajesz w diecie pokarmy wzbogacone w witaminę A, plus jesz pokarmy, które zawierają witaminę A, prawdopodobnie jesteś w porządku. „To suplementy, o które się martwimy. Łatwo jest przesadzić z pigułkami”, mówi.

Witamina C

„Większość ludzi uważa, że dobrze jest brać tyle, ile chcą” – mówi Rosenbloom. „Znam ludzi, którzy biorą 10 000 mg dziennie”. Jednak górna tolerowana granica to 2,000 mg dziennie. „Ludzie zagrożeni kamieniami nerkowymi mogą zwiększyć to ryzyko; ludzie mogą również dostać biegunki. Niektórzy skarżyli się na zatrucie pokarmowe, ale okazało się, że wzięli za dużo witaminy C. Ludzie po prostu nie są świadomi, jak silne są te suplementy witaminowe.”

Witamina D

„To może być trudne, ponieważ potrzebujemy trochę, a wraz z wiekiem potrzebujemy więcej”, Rosenbloom mówi lekarzowi. „Ale ryzyko jest takie, że dostajemy za dużo, co może faktycznie spowodować wypłukiwanie wapnia z kości”. Witamina D znajduje się w niektórych suplementach wapnia; niektóre produkty soku pomarańczowego są wzmocnione witaminą D. Jeśli jesteś kimś, kto nie może pić nabiału, uzyskanie soku pomarańczowego wzmocnionego witaminą ma sens. „Ale jeśli pijesz nabiał, a potem bierzesz suplement, to właśnie to nawarstwianie się budzi moje obawy” – mówi.

Witamina B-6

Jest to witamina rozpuszczalna w wodzie, co oznacza, że jej nadmiar po prostu wylewasz, mówi Rosenbloom. Górna tolerowana granica to 100 mg dziennie, a w formie tabletek łatwo jest tyle uzyskać. „W dużych dawkach ludzie mają problemy z tymczasowym uszkodzeniem nerwów — tracą czucie w dłoniach i stopach”, mówi lekarzowi.

Piętnaście lat temu mówiono kobietom, żeby brały megadawki na depresję i PMS, ale to już zostało obalone, mówi.

Witamina E

Ludzie skupiają się na E, aby zapobiec Alzheimerowi, chorobom serca, zwyrodnieniu plamki żółtej, rakowi, „lista jest długa”, mówi Blumberg. Górny tolerowany poziom wynosi 1000 miligramów (1500 IU); RDA wynosi 30 IU. „Nie ma sposobu, aby uzyskać przedawkowanie z diety lub wzbogaconej żywności. W badaniu dotyczącym Alzheimera ludzie brali 2,000 IU przez cztery lata i nie mieli żadnych negatywnych skutków. W innym badaniu ludzie wzięli 800 IU przez sześć lat, bez żadnych negatywnych skutków, mówi.

Czytaj etykietę

Zwróć uwagę na etykiety żywności, mówi Rosenbloom. „Kiedy jesteś na zakupach spożywczych, wybierając baton energetyczny lub płatki śniadaniowe, spójrz na panel faktów suplementów. Jeśli widzisz 100% RDA, możesz nie potrzebować suplementu multiwitaminowego.”

Za niewielką opłatą, dietetyk może ocenić Twoją dietę pod kątem niedoborów. Również niektóre programy internetowe zapewniają tę samą usługę.

„Ludzie są często bardzo zaskoczeni, gdy widzą, jakie składniki odżywcze otrzymują, a jakie nie”, mówi Rosenbloom. „Może potrzebują suplementu wapnia, może twoja witamina C jest niska, jeśli nie jesz żadnych cytrusów”.

Won’t Prevent the Inevitable

Rozważna rada Blumberga: „Weź multiwitaminę. Weź suplement wapnia, jeśli nie pijesz dużo mleka. Jeśli przyjmujesz leki, które zakłócają wchłanianie składników odżywczych, jeśli jesteś osobą starszą, której spożycie kalorii jest niskie, jeśli jesteś sportowcem, jeśli jesteś w ciąży — wszystko to są dobre powody, aby wziąć suplement multiwitaminowy.”

Trzymaj się z dala od tabletek zawierających 25 000 miligramów witaminy A.

„Ogólnie rzecz biorąc, suplementy odżywcze – witaminy, minerały – są ogromnie bezpieczne”, mówi Blumberg. „Nawet jeśli pijesz galon OJ dziennie, jesz owoce i warzywa, a następnie bierzesz 1,000 miligramów witaminy C, nie będziesz nawet zbliżać się do toksyczności”.

Coroczne badania lekarskie: Czego się spodziewać

0

Czego należy się spodziewać podczas corocznego badania fizykalnego? Lekarz wyjaśnia, jakich rutynowych badań mogą spodziewać się mężczyźni i kobiety.

Badanie fizykalne jest istotną częścią każdej wizyty u lekarza. Zaskakujące jest jednak to, że w rutynowym badaniu fizykalnym nie ma absolutów. Dobry lekarz może być dokładny lub krótki, ale poświęci czas na wysłuchanie Twoich obaw i udzielenie porad dotyczących konkretnych dolegliwości i czynników ryzyka.

Podczas corocznych badań sprawdza się zazwyczaj:

Historię.

Jest to okazja, aby wspomnieć o wszelkich skargach lub obawach dotyczących zdrowia. Lekarz przeprowadzi również wywiad na temat stylu życia, takiego jak palenie papierosów, nadmierne spożywanie alkoholu, zdrowie seksualne, dieta i ćwiczenia. Lekarz sprawdzi również status Twoich szczepień i uaktualni historię medyczną Twojej rodziny.

Parametry życiowe.

Oto niektóre parametry życiowe sprawdzane przez lekarza:

  • Ciśnienie krwi: Mniej niż 120 powyżej mniej niż 80 to normalne ciśnienie krwi. Lekarze definiują wysokie ciśnienie krwi (nadciśnienie) jako 130 powyżej 80 lub więcej.

  • Częstość akcji serca: Wartości pomiędzy 60 a 100 są uważane za normalne. Wiele zdrowych osób ma jednak tętno wolniejsze niż 60.

  • Częstotliwość oddychania: Od 12 do 16 oddechów na minutę jest normalne dla zdrowej osoby dorosłej. Oddychanie więcej niż 20 razy na minutę może sugerować problemy z sercem lub płucami.

  • Temperatura: 98,6 stopni Fahrenheita to średnia, ale zdrowe osoby mogą mieć temperaturę spoczynkową nieco wyższą lub niższą.

Wygląd ogólny.

Twój lekarz zbiera wiele informacji o Tobie i Twoim zdrowiu tylko poprzez obserwację i rozmowę z Tobą. Jak wygląda Twoja pamięć i szybkość myślenia? Czy Twoja skóra wygląda na zdrową? Czy możesz bez problemu stać i chodzić?

Badanie serca.

Słuchając serca za pomocą stetoskopu, lekarz może wykryć nieregularne bicie serca, szmery lub inne oznaki choroby serca.

Badanie płuc.

Za pomocą stetoskopu lekarz słucha trzasków, świszczącego oddechu lub zmniejszenia częstotliwości oddechu. Te i inne dźwięki są wskazówkami do obecności chorób serca lub płuc.

Badanie głowy i szyi.

Otwarcie się i powiedzenie „aha” pokazuje gardło i migdałki. Jakość zębów i dziąseł również dostarcza informacji o ogólnym stanie zdrowia. Badane mogą być również uszy, nos, zatoki, oczy, węzły chłonne, tarczyca i tętnice szyjne.

Badanie jamy brzusznej.

Lekarz może zastosować szereg technik badania, w tym opukiwanie brzucha w celu wykrycia wielkości wątroby i obecności płynu w jamie brzusznej, osłuchiwanie jelit za pomocą stetoskopu oraz badanie palpacyjne w celu wykrycia tkliwości.

Badanie neurologiczne.

Można ocenić nerwy, siłę mięśni, odruchy, równowagę i stan psychiczny.

Badanie dermatologiczne.

Wyniki badania skóry i paznokci mogą wskazywać na problem dermatologiczny lub chorobę w innym miejscu organizmu.

Badanie kończyn.

Lekarz zwróci uwagę na zmiany fizyczne i czuciowe. Można sprawdzić puls w rękach i nogach. Badanie stawów może ocenić nieprawidłowości.

Badanie fizykalne mężczyzn

Coroczne badanie lekarskie dla mężczyzn może obejmować również:

  • Badanie jąder: Lekarz może sprawdzić każde jądro pod kątem guzków, tkliwości lub zmian w rozmiarze. Większość mężczyzn z rakiem jądra zauważa wzrost przed wizytą u lekarza.

  • Badanie przepukliny: Słynne „odwróć głowę i kaszlnij” sprawdza, czy nie ma słabości w ścianie brzucha między jelitami a moszną.

  • Badanie penisa: Lekarz może zauważyć dowody na infekcje przenoszone drogą płciową, takie jak brodawki lub wrzody na penisie.

  • Badanie prostaty: Włożenie palca do odbytu pozwala lekarzowi wyczuć prostatę pod kątem jej wielkości i wszelkich podejrzanych obszarów.

Badanie fizyczne kobiet

Coroczne badanie kobiety może obejmować:

  • Badanie piersi. Badanie piersi pod kątem obecności nieprawidłowych guzków może wykryć raka piersi lub łagodne schorzenia piersi. Lekarz sprawdzi również węzły chłonne w okolicy pachy i poszuka wizualnych nieprawidłowości piersi i sutków.

  • Badanie miednicy: Badanie miednicy umożliwia zbadanie sromu, pochwy, szyjki macicy, macicy i jajników. Często wykonuje się rutynowe badania pod kątem infekcji przenoszonych drogą płciową. Test Pap i test HPV mogą przesiać raka szyjki macicy i pomóc w ocenie ryzyka.

Testy laboratoryjne

Nie ma standardowych badań laboratoryjnych podczas corocznego badania fizykalnego. Jednak niektórzy lekarze zlecają pewne badania rutynowo:

  • Pełna morfologia krwi

  • Panel chemiczny

  • Analiza moczu (UA)

Jeśli jednak objawy nie sugerują problemu, badania te raczej nie dostarczą przydatnych informacji.

Według American Heart Association przesiewowe badanie lipidów (badanie poziomu cholesterolu) jest zalecane co 4 do 6 lat. Twój lekarz może sprawdzić częściej, jeśli masz czynniki ryzyka dla chorób serca. Nieprawidłowy poziom cholesterolu zwiększa ryzyko zawału serca i udaru mózgu.

Jeśli masz nadwagę lub masz jakiekolwiek czynniki ryzyka dla cukrzycy, Twój cukier we krwi prawdopodobnie zostanie sprawdzony. American Diabetes Association zaleca, aby wszyscy dorośli, począwszy od 45 roku życia, byli badani pod kątem cukrzycy — niezależnie od wagi.

CDC zaleca, aby każda osoba powyżej 18 roku życia została w pewnym momencie przebadana pod kątem zapalenia wątroby typu C. Może to nastąpić podczas jednego z badań lekarskich.

Badania lekarskie powinny kłaść nacisk na profilaktykę

Coroczne badanie lekarskie jest doskonałą okazją do skupienia uwagi na profilaktyce i badaniach przesiewowych:

  • W wieku 50 lat nadszedł czas, aby rozpocząć regularne badania przesiewowe w kierunku raka jelita grubego. Osoby, u których w najbliższej rodzinie występuje rak jelita grubego lub inne czynniki ryzyka, mogą wymagać przeprowadzenia badań przed ukończeniem 50 roku życia.

  • Dla niektórych kobiet wiek 40 lat to czas, kiedy należy rozpocząć coroczne badania mammograficzne w kierunku raka piersi. American Cancer Society zaleca, aby

    Kobiety w wieku od 40 do 44 lat

    powinny mieć możliwość wyboru rozpoczęcia badań mammograficznych, jeśli sobie tego życzą.

    Kobiety w wieku od 45 do 54 lat

    powinny wykonywać badania mammograficzne co roku, natomiast

    kobiety w wieku 55 lat i starsze

    powinny przejść na badania mammograficzne co 2 lata lub mogą kontynuować coroczne badania. Kobiety powinny porozmawiać ze swoim lekarzem lub innym pracownikiem służby zdrowia o tym, kiedy należy rozpocząć i jak często wykonywać mammografię. Istnieją różne wytyczne dotyczące badań przesiewowych w kierunku raka piersi, w zależności od indywidualnego ryzyka zachorowania na raka piersi oraz od tego, czyje wytyczne wybrano. Kobiety powinny rozważyć korzyści i ryzyko związane z badaniami przesiewowymi przy podejmowaniu decyzji o rozpoczęciu badań mammograficznych w wieku 40 lat.

Zdrowe zachowania lepiej niż leki zapobiegają chorobom i nie wymagają recepty:

  • Przez większość dni w tygodniu wykonuj 30-minutowy szybki spacer lub inne ćwiczenia (lub około 150 minut tygodniowo). Przynajmniej dwa razy w tygodniu wykonuj ćwiczenia siłowe. Twoje ryzyko wystąpienia chorób układu krążenia, cukrzycy i niektórych rodzajów raka znacznie się zmniejszy.

  • Jedz dietę opartą głównie na roślinach, o niskiej zawartości tłuszczów zwierzęcych.

  • Przede wszystkim nie palić.

Czy w ogóle potrzebujesz corocznego badania fizykalnego?

Coroczne badanie fizykalne jest uwielbiane przez wiele osób i ich lekarzy. Badania pokazują jednak, że nie jest ono zbyt pomocne w wykrywaniu problemów i może prowadzić do niepotrzebnych badań.

Wiodący lekarze i grupy medyczne nazwały coroczne badanie fizyczne „niepotrzebnym” u ogólnie zdrowych ludzi.

Ćwiczenia, utrzymywanie zdrowej wagi i niepalenie wystarczą, aby utrzymać większość z nas w dobrym zdrowiu, z lub bez corocznego badania. Mimo to, nikt nie może się kłócić z utrzymywaniem dobrych relacji z lekarzem poprzez regularne wizyty. Tak długo jak Ty i Twój lekarz zwracacie uwagę na profilaktykę i ogólny stan zdrowia, szczegóły zależą od Ciebie.

Czas protrombinowy (PT/INR) Badanie krwi na czas krzepnięcia

0

Badanie czasu protrombinowego mówi, jak długo trwa krzepnięcie krwi. Dowiedz się, czego ono dotyczy, kiedy możesz go potrzebować i co oznaczają wyniki.

To właśnie dzieje się zazwyczaj. Ale jeśli masz tendencję do łatwego krwawienia lub pojawiają się skrzepy, gdy nie powinieneś, to możesz mieć problem z czynnikami krzepnięcia.

Wtedy może być potrzebne badanie czasu protrombinowego, które mierzy jak szybko krew krzepnie. Nazywane jest ono również badaniem PT, pro time lub INR.

Na co zwraca się uwagę podczas badania PT?

Twój organizm wytwarza kilka różnych czynników krzepnięcia. Problem z którymkolwiek z nich – jego brak, uszkodzenie lub brak wystarczającej ilości – może wpłynąć na czas tworzenia się skrzepu, jeśli w ogóle powstanie.

Test PT? bada jeden zestaw tych czynników, aby sprawdzić, jak dobrze one działają.

Często wykonuje się je razem z innym badaniem, zwanym badaniem czasu częściowej tromboplastyny (PTT), które bada inny zestaw czynników. Razem dają one lekarzowi pełniejszy obraz tego, co dzieje się w Twoim organizmie, gdy tworzy się skrzep.

Kiedy należy wykonać badanie PT?

Lekarz może zlecić ten test, aby sprawdzić, czy nie występują zaburzenia krwawienia. Objawy zaburzeń krwawienia obejmują:

  • Łatwe krwawienie lub powstawanie siniaków

  • Skrzepy krwi, które tworzą się, gdy nie powinny

  • Krew w kupie lub moczu

  • Łatwo krwawiące dziąsła

  • Obfite miesiączki u kobiet

  • Krwawienia z nosa

  • Obrzęk lub ból w stawach

Badanie to jest również konieczne w przypadku przyjmowania warfaryny (Coumadin, Jantoven), leku rozrzedzającego krew. Badanie PT pomaga upewnić się, że otrzymujesz odpowiednią dawkę leku – chcesz zapobiec niebezpiecznym zakrzepom, ale jednocześnie pozwolić krwi krzepnąć, kiedy tego potrzebujesz.

Twój lekarz może również zasugerować wykonanie tego badania, aby sprawdzić, czy:

  • Problemu ze szpikiem kostnym

  • Niektóre nowotwory, takie jak białaczka

  • Problemy z układem odpornościowym

  • Brak witaminy K, która wchodzi w skład wielu czynników krzepnięcia

  • Problemy z wątrobą (wątroba wytwarza czynniki krzepnięcia)

  • Normalne krzepnięcie krwi przed operacją

Co dzieje się podczas badania?

Ten test to podstawowe pobranie krwi i trwa zaledwie kilka minut. Technik laboratoryjny:

  • Oczyścić skórę w miejscu wprowadzenia igły

  • Owinąć gumową taśmę wokół ramienia – powoduje to ucisk, dzięki któremu żyły pęcznieją od krwi

  • Wprowadzić cienką igłę do żyły, zwykle po wewnętrznej stronie ramienia w łokciu lub na grzbiecie dłoni

  • Pobierz krew

  • Zdjąć gumowy pasek i założyć bandaż na ramię lub rękę

W niektórych przypadkach lekarz może zastosować zamiast tego nakłucie palca, co pozwoli na szybsze uzyskanie wyników.

Jakie jest ryzyko?

Zazwyczaj po wprowadzeniu igły odczuwalne jest lekkie ukłucie. To zwykle najgorsze, ale ponieważ pobierana jest krew, istnieje niewielkie prawdopodobieństwo, że:

  • Krwawienia lub zasinienia

  • Zawroty głowy lub światłowstręt

  • Infekcja

Jak się przygotować?

Zazwyczaj nie trzeba robić nic specjalnego. Niektóre produkty spożywcze, takie jak wątróbka, brokuły, ciecierzyca, zielona herbata, jarmuż, rzepa i produkty wytwarzane z soi, mogą wpływać na wyniki. Jeśli musisz unikać pewnych pokarmów lub napojów, lekarz poinformuje Cię o tym z wyprzedzeniem.

Pamiętaj, aby poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, witaminach, ziołach i suplementach. Dotyczy to leków dostępnych bez recepty, na receptę lub nielegalnych. Wiele leków, od aspiryny po sterydy, może mieć wpływ na wyniki.

Ponadto, jeśli jesteś na warfarynie, zazwyczaj chcesz wykonać test przed przyjęciem dawki na dany dzień.

Co oznaczają wyniki?

Test informuje o tym, ile sekund zajęło krwi utworzenie skrzepu. Normy różnią się w zależności od laboratorium, więc skonsultuj się z lekarzem, który pomoże Ci zrozumieć, co oznaczają Twoje liczby.

Wyniki możesz otrzymać w ciągu kilku godzin, ale niektóre badania mogą potrwać kilka dni. Jeśli lekarz użyje palca, możesz otrzymać wyniki w ciągu kilku minut.

Typowy wynik PT trwa od 10 do 14 sekund. Wyższy niż ten oznacza, że krew krzepnie dłużej niż normalnie i może być oznaką wielu schorzeń, w tym:

  • Zaburzenia krwawienia lub krzepnięcia krwi

  • Brak witaminy K

  • Brak czynników krzepnięcia

  • Choroby wątroby

Jeśli masz niższą liczbę, Twoja krew krzepnie szybciej niż normalnie. Może to być spowodowane przyjmowaniem suplementów lub spożywaniem pokarmów o dużej zawartości witaminy K.

Czy będę miał wykonywane inne badania?

To zależy od tego, czego szuka lekarz. Na przykład, jeśli lekarz uzna, że pacjent może mieć problemy z wątrobą, prawdopodobnie zostaną wykonane dodatkowe badania w celu sprawdzenia pracy wątroby.

Jeśli lekarz uważa, że pacjent ma zaburzenia krwawienia, może zostać poddany badaniom sprawdzającym ich występowanie, takim jak:

  • Test PTT

  • Liczba płytek krwi

  • Badanie czasu trombinowego

  • Test na obecność czynnika von Willebranda (poszukuje zaburzeń genetycznych, które powodują krwawienia z nosa i inne problemy z krwawieniem)

Lekarz Pytania i odpowiedzi Szukaj

0

Przeszukaj bibliotekę Doctor Questions and Answers A-Z w celu uzyskania informacji i porad dla lepszego zdrowia.

  • Aktualizacja dotycząca koronawirusa

  • Sprawdź swoje objawy

  • Znajdź lekarza

  • Find A Dentist

  • Połącz się z opieką

  • Znajdź najniższe ceny leków

  • ZdrowieA-Z Zdrowie A-Z Zdrowie A-Z Wspólne warunki

    • ADD/ADHD

    • Alergie

    • Zapalenie stawów

    • Rak

    • Koronawirus (COVID-19)

    • Depresja

    • Cukrzyca

    • Zdrowie oczu

    • Choroby serca

    • Choroby płuc

    • Ortopedia

    • Leczenie bólu

    • Warunki seksualne

    • Problemy skórne

    • Zaburzenia snu

    • Zobacz wszystkie

    Zasoby

    • Symptom Checker

    • blogi lekarzy

    • Podcasty

    • Newsletters

    • Najlepsze szpitale

    • Znajdź lekarza

    • Choroby dziecięce A-Z

    • Operacje i zabiegi A-Z

    • Polecane tematy

    • Symptom Checker COVID-19: Sprawdź teraz swoje objawy

    • Pokaz slajdów Uzyskaj pomoc w walce z migreną

  • Leki i suplementy Leki i suplementy Leki i suplementy Znajdź i sprawdź

    • Leki

    • Suplementy

    Podstawy i bezpieczeństwo leków

    • Najczęściej nadużywane narkotyki

    • Przyjmowanie leków w ciąży

    Narzędzia

    • Zarządzaj swoimi lekami

    • Identyfikator tabletek

    • Sprawdź interakcje

    • Narzędzie do porównywania leków

    • Polecane tematy

    • Pokaz slajdów Witaminy, których potrzebujesz w starszym wieku

    • Szczepionki przeciwko koronawirusowi COVID-19

  • Żyć zdrowo Żyć zdrowo Żyć zdrowo Dieta, żywność i fitness

    • Dieta i zarządzanie wagą

    • Utrata wagi i otyłość

    • Żywność i przepisy

    • Fitness & Exercise

    Piękno i równowaga

    • Zdrowe piękno

    • Zdrowie i równowaga

    • Seks i związki

    • Higiena jamy ustnej

    Dobre życie

    • Zdrowie kobiet

    • Zdrowie mężczyzn

    • Dobre starzenie się

    • Zdrowy sen

    • Zdrowe nastolatki

    • Polecane tematy

    • Artykuł Inteligentne zakupy spożywcze dla osób z cukrzycą

    • Quiz Czy znasz korzyści z chodzenia?

  • Rodzina i ciąża Rodzina i ciąża Rodzina i ciąża Wszystko o ciąży

    • Zajście w ciążę

    • Pierwszy trymestr

    • Drugi trymestr

    • Trzeci trymestr

    • Zobacz wszystkie

    Poradnik rodzicielski

    • Noworodek i dziecko

    • Zdrowie dziecka

    • Szczepionki dla dzieci

    • Wychowanie sprawnych dzieci

    • Zobacz wszystkie

    Podstawy opieki nad zwierzętami domowymi

    • Zdrowe koty

    • Zdrowe psy

    • Zobacz wszystkie

    • Polecane tematy

    • Pokaz slajdów Inteligentne przekąski w ciąży

    • Pokaz slajdów Zaskakujące rzeczy, których nie wiedziałeś o psach i kotach

  • Wiadomości i eksperci Wiadomości i eksperci Wiadomości i eksperci Zdrowie

    • Pfizers COVID Booster dopuszczony do obrotu w wieku od 5 do 11 lat

    • FDA zatwierdza pierwszy domowy test COVID-Flu-RSV

    • Sztuczki techniczne dla utraty wagi, inteligentne odżywianie (wideo)

    • Starbucks pokrywa koszty podróży pracowników w związku z aborcją

    • Czy powinieneś otrzymać drugą dawkę COVID? (Video)

    Eksperci i społeczność

    • Grupy wsparcia

    • blogi lekarzy

    • Centrum wiadomości

    • Książka Dr. Whyte’a: Take Control of Your Diabetes Risk

    • Polecane tematy

    • Raport specjalny Czy kiedykolwiek doczekamy się końca choroby Alzheimera?

    • Otrzymuj nasze newslettery Wiadomości i informacje o zdrowiu, dostarczane do Twojej skrzynki odbiorczej

  • Aplikacje mobilne

  • Subskrypcje

  • Sign In

  • Subscribe

  • Mój profil

    • Moje narzędzia

    • Strony mojego lekarza

    • Moje konto

    • Wyloguj się

Przewodniki po zdrowiu A-Z

  • Zdrowie A-Z

  • Pokazy slajdów A-Z

  • Quizy A-Z

  • Oceny od A do Z

  • Filmy od A do Z

  • Pytania i odpowiedzi A-Z

  • Testy medyczne A-Z

  • Operacje i zabiegi A-Z

  • Choroby dziecięce A-Z

  • Narzędzia A-Z

Zdrowie A-Z Strona główna

  • Aktualności

  • Odnośnik

  • Pokazy slajdów

  • Quizy

  • Filmy

  • karta oszczędnościowa doctorRx

Top 12 tematów

  • Koronawirus (COVID-19)

  • Olej CBD

  • Dieta Keto

  • Wirusowe zapalenie wątroby typu C

  • Oznaki ostrzegawcze cukrzycy

  • Reumatoidalne zapalenie stawów

  • Pigułka „dzień po

  • Badania przesiewowe w kierunku raka piersi

  • Objawy łuszczycowego zapalenia stawów

  • Niewydolność serca

  • Szpiczak mnogi

  • Rodzaje choroby Leśniowskiego-Crohna

  • Przewodniki od A do Z

lekarz Sekcje specjalne

  • Znajdź właściwego lekarza podstawowej opieki zdrowotnej

  • Co warto wiedzieć o wysokim poziomie potasu

Rozwiązania zdrowotne

  • Penis zakrzywiony w stanie wzwodu?

  • Czy mogę mieć CAD?

  • Leczenie zgiętych palców

  • Leczenie MBC HR+, HER2-

  • Masz dość łupieżu?

  • Korzyści z CBD

  • Przemyśl leczenie stwardnienia rozsianego

  • Udary związane z AFib

  • Ryzyko wystąpienia w przyszłości DVT/PE

  • Czy mój penis jest normalny?

  • Opcje związane z nawracającym stwardnieniem rozsianym

  • Przeszczep wątroby ratuje życie

  • Finansowanie chirurgii plastycznej

  • Przyczyny zgięcia palca

  • Czy żyjesz z łuszczycą?

  • Brakujące zęby?

Więcej od lekarza

  • 5 wskazówek pomocnych w leczeniu nawracającego SM

  • Jak przetrwać z narkolepsją

  • Ulga dla zablokowanych mieszków włosowych

  • Łuszczycowe zapalenie stawów a twój sen

  • Co czuje łuszczyca

  • Pierwsze uderzenie łuszczycowego zapalenia stawów

  • Rozmowy z lekarzem na temat RZS

  • Crohn’s: Choroba całego ciała

  • Unikanie objawów Crohna

  • Korzyści zdrowotne płynące z oleju z nasion konopi

  • Lepiej żyć z chorobą łuszczycową

  • Rodzaje terapii komórkami B w przypadku stwardnienia rozsianego

  • 5 korzyści zdrowotnych z konopi

  • Dlaczego rak prostaty rozprzestrzenia się

  • Życie z zaawansowanym rakiem piersi

  • Gdzie rozprzestrzenia się rak piersi

Choroby autoimmunologiczne: Czym są? Kto na nie choruje?

0

Lekarz wyjaśnia zaburzenia układu odpornościowego, takie jak astma i reumatoidalne zapalenie stawów, w tym przyczyn i leczenia.

W odpowiedzi na nieznany czynnik wyzwalający, układ odpornościowy może zacząć produkować przeciwciała, które zamiast zwalczać infekcje, atakują własne tkanki. Leczenie chorób autoimmunologicznych zazwyczaj skupia się na zmniejszeniu aktywności układu odpornościowego. Przykłady chorób autoimmunologicznych obejmują:

  • Reumatoidalne zapalenie stawów. Układ odpornościowy wytwarza przeciwciała, które przyczepiają się do wyściółki stawów. Komórki układu odpornościowego atakują wówczas stawy, powodując ich zapalenie, obrzęk i ból. Nieleczone, reumatoidalne zapalenie stawów powoduje stopniowo trwałe uszkodzenie stawów. Leczenie reumatoidalnego zapalenia stawów może obejmować różne leki doustne lub wstrzykiwane, które zmniejszają nadaktywność układu odpornościowego. Zobacz wykresy, które wymieniają leki na reumatoidalne zapalenie stawów i ich skutki uboczne.

  • Toczeń rumieniowaty układowy (lupus). Ludzie z toczniem rozwijają przeciwciała autoimmunologiczne, które mogą przyczepiać się do tkanek w całym organizmie. Stawy, płuca, komórki krwi, nerwy i nerki są powszechnie dotknięte w toczniu. Leczenie często wymaga codziennego doustnego prednizonu, steroidu, który zmniejsza funkcję układu odpornościowego. Przeczytaj przegląd na temat tocznia objawy i leczenie.

  • Zapalna choroba jelit (IBD). Układ odpornościowy atakuje wyściółkę jelit, powodując epizody biegunki, krwawienia z odbytu, nagłe wypróżnienia, ból brzucha, gorączkę i utratę wagi. Wrzodziejące zapalenie jelita grubego i choroba Crohna to dwie główne formy IBD. Doustne i wstrzykiwane leki obniżające odporność mogą leczyć IBD. Dowiedz się o różnicach między wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego a chorobą Leśniowskiego-Crohna.

  • Stwardnienie rozsiane (MS). Układ odpornościowy atakuje komórki nerwowe, powodując objawy, które mogą obejmować ból, ślepotę, osłabienie, słabą koordynację i skurcze mięśni. Różne leki, które tłumią układ odpornościowy mogą być stosowane w leczeniu stwardnienia rozsianego. Przeczytaj więcej o lekach na stwardnienie rozsiane i ich efektach ubocznych.

  • Cukrzyca typu 1. Przeciwciała układu odpornościowego atakują i niszczą komórki produkujące insulinę w trzustce. W momencie rozpoznania, osoby z cukrzycą typu 1 wymagają zastrzyków z insuliny, aby przeżyć. Dowiedz się o objawach, których należy szukać w cukrzycy typu 1.

  • Zespół Guillain-Barre. Układ odpornościowy atakuje nerwy kontrolujące mięśnie w nogach, a czasem w ramionach i górnej części ciała. Wynika z tego osłabienie, które czasami może być poważne. Filtrowanie krwi za pomocą procedury zwanej plazmaferezą jest głównym sposobem leczenia zespołu Guillaina-Barrego.?

  • Przewlekła zapalna polineuropatia demielinizacyjna. Podobnie jak w przypadku Guillain-Barre, w CIDP układ odpornościowy również atakuje nerwy, ale objawy trwają znacznie dłużej. Około 30% pacjentów może stać się ograniczony do wózka inwalidzkiego, jeśli nie zdiagnozowane i leczone wcześnie. Leczenie CIDP i GBS są zasadniczo takie same. Dowiedz się, jakie są możliwości leczenia CIDP.

  • Łuszczyca. W łuszczycy komórki krwi układu odpornościowego zwane komórkami T gromadzą się w skórze. Aktywność układu odpornościowego pobudza komórki skóry do szybkiego rozmnażania, wytwarzając na skórze srebrzyste, łuszczące się blaszki. Zobacz zdjęcie, jak wygląda łuszczyca.

  • Choroba Gravesa. Układ odpornościowy wytwarza przeciwciała, które stymulują tarczycę do uwalniania nadmiernych ilości hormonu tarczycy do krwi (nadczynność tarczycy). Objawy choroby Gravesa-Basedowa mogą obejmować wybrzuszone oczy, jak również utratę wagi, nerwowość, drażliwość, szybkie bicie serca, osłabienie i łamliwe włosy. Zniszczenie lub usunięcie tarczycy, przy użyciu leków lub operacji, jest zwykle wymagane w celu leczenia choroby Gravesa. Dowiedz się więcej o sposobach leczenia choroby Gravesa-Basedowa.

  • Zapalenie tarczycy typu Hashimoto. Przeciwciała produkowane przez układ odpornościowy atakują tarczycę, powoli niszcząc komórki produkujące hormon tarczycy. Niski poziom hormonu tarczycy rozwija się (niedoczynność tarczycy), zwykle przez miesiące do lat. Objawy obejmują zmęczenie, zaparcia, przyrost wagi, depresję, suchą skórę i wrażliwość na zimno. Przyjmowanie codziennie doustnej tabletki z syntetycznym hormonem tarczycy przywraca normalne funkcje organizmu. Dowiedz się więcej na temat leczenia niedoczynności tarczycy.

  • Myasthenia gravis. Przeciwciała wiążą się z nerwami i uniemożliwiają im prawidłową stymulację mięśni. Głównym objawem miastenii gravis jest osłabienie, które nasila się podczas aktywności. Mestinon (pirydostygmina) jest głównym lekiem stosowanym w leczeniu myasthenia gravis. Przeczytaj przegląd objawów myasthenia gravis.

  • Twardzina…? Znana również jako twardzina układowa.? Jest to przewlekła choroba łączna o podłożu autoimmunologicznym, która powoduje zapalenie skóry i innych miejsc w organizmie. Zapalenie to powoduje, że organizm wytwarza zbyt dużo kolagenu, co prowadzi do widocznego stwardnienia skóry i uszkodzenia naczyń krwionośnych oraz innych narządów wewnętrznych, takich jak serce, płuca i nerki. Nie ma na nią lekarstwa, natomiast celem leczenia jest złagodzenie objawów i zatrzymanie postępu choroby.

  • Zapalenie naczyń. W tej grupie chorób autoimmunologicznych układ odpornościowy atakuje i uszkadza naczynia krwionośne. Zapalenie naczyń może dotyczyć każdego narządu, dlatego objawy są bardzo zróżnicowane i mogą wystąpić niemal w każdym miejscu ciała. Leczenie obejmuje zmniejszenie aktywności układu odpornościowego, zwykle za pomocą prednizonu lub innego kortykosteroidu. Dowiedz się więcej o objawach i leczeniu zapalenia naczyń.

Jaka jest rola układu odpornościowego w rozwoju miastenii gravis?

0

Myasthenia gravis to choroba polegająca na wiązaniu przeciwciał z nerwami, przez co nie są one w stanie prawidłowo stymulować mięśni. głównym objawem myasth

Jaka jest rola układu odpornościowego w rozwoju myasthenia gravis?

ODPOWIEDŹ

Myasthenia gravis to choroba polegająca na wiązaniu się przeciwciał z nerwami, przez co nie są one w stanie prawidłowo stymulować mięśni. Głównym objawem jest słabość, która pogarsza się wraz z aktywnością.

Źródła.

Reviewed by Jennifer Robinson on May 5, 2022 .

Reviewed by Medical on 5/5/2022

Jak miastenia gravis wpływa na układ odpornościowy?

0

u osób z miastenią gravis przeciwciała wiążą się z nerwami i uniemożliwiają im prawidłową stymulację mięśni. głównym objawem miastenii gravis jest osłabienie, które pogłębia się podczas aktywności.

Jak myasthenia gravis wpływa na układ odpornościowy?

ODPOWIEDŹ

U osób cierpiących na miastenię gravis, przeciwciała wiążą się z nerwami i uniemożliwiają im prawidłową stymulację mięśni. Głównym objawem miastenii gravis jest słabość, która nasila się podczas aktywności. Mestinon (pirydostygmina) jest głównym lekiem stosowanym w leczeniu tego stanu.

Źródła | | Mestinon (pyridostygmina) jest głównym lekiem stosowanym w leczeniu tego stanu.

Reviewed by Jennifer Robinson on 5 maja 2022 .

Reviewed by Medical on 5/5/2022