Depresja to coś więcej niż tylko uczucie przygnębienia. Przybiera ona różne formy. Dowiedz się więcej o tych formach, oglądając ten pokaz slajdów.

1/14

Każdy z nas czuje się czasem trochę przygnębiony. Ale jeśli jesteś smutny i pusty, masz problemy z koncentracją, jedzeniem i spaniem przez 2 tygodnie lub dłużej, możesz mieć depresję.

Nie jest to choroba uniwersalna. Występuje w wielu postaciach, z których każda ma nieco inne objawy. Depresję można jednak leczyć, zazwyczaj za pomocą leków, terapii lub obu tych metod.

Poważne zaburzenie depresyjne

2/14

Czasami nazywana depresją kliniczną, jest to najczęstsza postać tego zaburzenia. Ponad 16 milionów dorosłych ma za sobą co najmniej jeden epizod choroby. Aby postawić diagnozę, lekarze zwracają uwagę na co najmniej pięć objawów, które wpływają na samopoczucie, myślenie i zachowanie pacjenta, w tym:

• Smutek

• Utrata zainteresowania zajęciami

• Bezsenność

• Problemy z podejmowaniem decyzji

• Trudności z koncentracją

• Senność

• Myśli lub działania samobójcze

• Zmiany apetytu

• Poczucie winy lub bezwartościowości

Uporczywe zaburzenie depresyjne

3/14

Jeśli czujesz się przygnębiony od co najmniej 2 lat, możesz mieć uporczywe zaburzenie depresyjne. Lekarz może nazwać to zaburzeniem dystymicznym lub dystymią. Wydaje się, że na PDD choruje więcej kobiet niż mężczyzn. Choroba ta może dotyczyć także dzieci i nastolatków. Powoduje ono u nich bardziej rozdrażnienie niż depresję, a żeby postawić diagnozę, objawy muszą utrzymywać się tylko przez rok.

Zaburzenie dwubiegunowe

4/14

Choroba ta, zwana kiedyś depresją maniakalną, charakteryzuje się emocjonalnymi wzlotami – zwanymi manią – i upadkami – depresją. Wahania te wpływają nie tylko na samopoczucie, ale także na zachowanie i ocenę sytuacji. Może to powodować problemy z pracą, związkami i codziennym życiem. W przypadku choroby dwubiegunowej częste są również myśli i zachowania samobójcze.

Sezonowe zaburzenie afektywne

5/14

Ponure dni jesieni i zimy mogą być trudne dla osób cierpiących na chorobę afektywną sezonową (SAD). Jej objawy są takie same jak depresji, ale zazwyczaj występują tylko jesienią i zimą, kiedy jest mniej światła dziennego. Około 5% dorosłych Amerykanów cierpi na SAD. Leczenie, takie jak terapia światłem lub leki, może szybko złagodzić objawy. Mogą one jednak również ustąpić samoistnie wraz z nadejściem wiosny.

Depresja psychotyczna

6/14

Jest to ciężka odmiana depresji. Do jej objawów należą halucynacje i urojenia. Pacjent może być pobudzony i nie może się zrelaksować. Może dojść do spowolnienia zdolności jasnego myślenia lub normalnego poruszania się. Depresja psychotyczna wymaga zazwyczaj krótkiego pobytu w szpitalu.

Depresja poporodowa

7/14

Większość mam czuje się trochę smutna po urodzeniu dziecka. Jeśli jednak uczucie to jest bardzo silne, możesz mieć depresję poporodową. Objawy mogą pojawić się kilka tygodni po urodzeniu dziecka, a nawet rok później. Często występują wahania nastroju, trudności w nawiązaniu więzi z dzieckiem, zmiany w myśleniu i zachowaniu oraz obawy związane z macierzyństwem. Jeśli uważasz, że masz coś więcej niż tylko „baby blues”, skontaktuj się z lekarzem.

Zaburzenia dysforyczne przedmiesiączkowe

8/14

Wiele kobiet odczuwa skurcze i złe samopoczucie związane z zespołem napięcia przedmiesiączkowego (PMS). Ale jeśli masz silny PMS, który wpływa na twoją pracę i związki, możesz mieć PMDD. Objawy zaczynają się 7 do 10 dni przed miesiączką i ustępują kilka dni po jej rozpoczęciu.

Jeśli podejrzewasz u siebie PMDD, zgłoś się do lekarza. Pomoże on wykluczyć inne przyczyny. Leczenie może obejmować:

• Zmiany stylu życia, takie jak dieta i ćwiczenia fizyczne

• Doustne środki antykoncepcyjne

• Leki przeciwdepresyjne

Zaburzenia adaptacyjne

9/14

Każda z życiowych niespodzianek może wywołać stres. Jeśli jednak trudno jest iść naprzód, może to oznaczać zaburzenia adaptacyjne, które mogą powodować depresję, lęk lub jedno i drugie. Można usłyszeć, że ktoś nazywa to objawami sytuacyjnymi. Zaczynają się one w ciągu 3 miesięcy od stresującego wydarzenia, a ustępują zwykle po 6 miesiącach. Mogą trwać dłużej, w zależności od przyczyny. Zazwyczaj leczeniem jest terapia rozmowa.

Depresja atypowa

10/14

Większość postaci depresji wywołuje uczucie smutku i pustki. Jeśli jednak twoje samopoczucie na krótko wzrasta po dobrych wiadomościach lub pozytywnych doświadczeniach, możesz mieć depresję atypową.

Nie jest ona rzadka, ale jej objawy są nieco inne. Poza chwilowym podwyższeniem nastroju, możesz:

• Mieć większy apetyt

• Spać 10 lub więcej godzin dziennie

• Być szczególnie wrażliwym na krytykę.

• Uczucie ciężkości w rękach i nogach, które nie jest spowodowane zmęczeniem.

Depresja oporna na leczenie

11/14

W przypadku większości osób cierpiących na depresję stosowane obecnie leczenie przynosi dobre rezultaty i pomaga przywrócić życie na właściwe tory. Jednak nawet około jedna trzecia osób cierpiących na to zaburzenie potrzebuje dodatkowej pomocy.

Lekarze zastanawiają się, dlaczego niektórzy ludzie dobrze reagują na leczenie, a inni nie. U niektórych osób leczenie może być skuteczne przez pewien czas, a potem przestaje działać.

Nawet jeśli twoja depresja jest trudniejsza do leczenia, powinieneś kontynuować wizyty u lekarza.

Depresja subsyndromalna

12/14

Subsyndromalny oznacza, że u pacjenta mogą występować pewne objawy zaburzenia, ale nie są one wystarczające do postawienia diagnozy. Depresja subsyndromalna oznacza, że u pacjenta występują co najmniej dwa objawy, ale mniej niż pięć, które są niezbędne, aby lekarz stwierdził u niego dużą depresję.

Aby postawić diagnozę tego typu depresji, objawy muszą wpływać na jakość życia przez co najmniej 2 tygodnie.

Zaburzenia dysregulacji nastroju

13/14

Chociaż wszystkie dzieci miewają napady złości, dzieci z tym zaburzeniem są zwykle rozdrażnione i wybuchają znacznie częściej niż można by się tego spodziewać. Wcześniejszą diagnozą dla niektórych z tych dzieci było dziecięce zaburzenie dwubiegunowe, ale objawy nie zawsze do nich pasowały.