Dysplazja oskrzelowo-płucna (BPD) jest stanem płuc, który może rozwinąć się u niemowląt, które potrzebują pomocy w oddychaniu we wczesnych dniach ich życia. W niektórych przypadkach może to spowodować długotrwałe problemy z oddychaniem. Dzieci urodzone przedwcześnie są bardziej narażone na to schorzenie, zwane czasem przewlekłą chorobą płuc (CLD).

Jak to się dzieje

Kiedy dziecko rodzi się przedwcześnie, płuca czasami nie są w pełni ukształtowane. Nie są w stanie pobierać i wchłaniać wystarczającej ilości tlenu, aby utrzymać się przy życiu samodzielnie. Mogą również nie produkować wystarczającej ilości płynu zwanego surfaktantem, który pomaga utrzymać płuca otwarte. Gdy tak się dzieje, lekarze podają dziecku dodatkowy tlen.

Lecz leczenie to wiąże się z ryzykiem dla noworodka. Użycie maszyny takiej jak respirator do wpompowania większej ilości tlenu do płuc dziecka może spowodować podrażnienie dróg oddechowych i blizny na wciąż kruchych woreczkach powietrznych, które pokrywają płuca. Wysoki poziom tlenu może również spowodować więcej szkód.

Podrażnienia i blizny utrudniają wcześniakowi samodzielne oddychanie. Może to oznaczać, że dziecko będzie musiało dłużej pozostać pod respiratorem, aby otrzymać tlen. Uszkodzenia mogą również rozprzestrzeniać się na naczynia krwionośne, które pobierają tlen z worków powietrznych. Oznacza to, że maleńkie serce dziecka musi mocniej pompować. A ponieważ tak wiele wysiłku ciało poświęca na oddychanie, dziecko może rosnąć powoli. Może to powodować problemy z innymi, wciąż rozwijającymi się organami.

Jak często występuje BPD?

• Około 10 000 dzieci rocznie zapada na tę chorobę.

• Najczęściej występuje u dzieci, które urodziły się ponad 10 tygodni przed terminem i ważą mniej niż 2 funty.

• Lekarze coraz lepiej radzą sobie z utrzymaniem tych dzieci przy życiu, ale skutkiem tego może być więcej przypadków BPD u dzieci, które przeżyją.

• W niektórych przypadkach u dzieci urodzonych z wadą serca zwaną patent ductus arteriosus lub u tych, które przeszły infekcję krwi zwaną sepsą, może wystąpić BPD.

Diagnoza i leczenie

Najlepszym sposobem leczenia BPD jest zapobieganie mu w pierwszej kolejności. Jeśli dziecko jest wcześniakiem i ma problemy z oddychaniem, lekarze i pielęgniarki starają się leczyć problem w taki sposób, aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia BPD.

Jeśli lekarze uważają, że prawdopodobnie urodzisz przedwcześnie, mogą podać Ci steryd, aby zwiększyć ilość płynu, który pomaga utrzymać otwarte płuca dziecka. Im lepiej Twój noworodek może oddychać, tym mniejsze prawdopodobieństwo, że będzie wymagał leczenia, które może prowadzić do BPD.

Nie ma jednego testu, który mógłby zidentyfikować ten stan, ale płuca mogą wydawać się gąbczaste lub pęcherzykowate na zdjęciach rentgenowskich klatki piersiowej.

Oprócz zdjęć rentgenowskich, lekarze mogą zastosować echokardiogram, aby zrobić zdjęcia serca i poszukać wad. Mogą również pobrać próbki krwi, aby upewnić się, że Twoje dziecko otrzymuje wystarczającą ilość tlenu.

Jeśli u Twojego dziecka rozwinie się BPD, może być konieczne pozostanie w szpitalu przez kilka tygodni, a nawet miesięcy. Lekarze mogą wprowadzić rurkę do gardła, aby respirator mógł pomóc w dostarczaniu tlenu. Jeśli dziecko musi pozostać pod respiratorem przez dłuższy czas, lekarz może wyciąć mały otwór w szyi, aby wprowadzić rurkę do oddychania bezpośrednio do tchawicy.

Niektórzy lekarze zachęcają również do stosowania maski, która dostarcza strumień cieplejszego, wilgotnego powietrza, co jest łatwiejsze dla płuc dziecka.

Oprócz pomocy mechanicznej, lekarz może zastosować kilka rodzajów leków w leczeniu BPD:

• Diuretyki (tabletki wodne) mogą pomóc zmniejszyć ilość płynu, który gromadzi się wokół worków powietrznych w płucach. Jest to inny płyn niż ten, który pomaga utrzymać płuca otwarte.

• Leki rozszerzające oskrzela rozluźniają mięśnie wokół dróg oddechowych dziecka. Dzięki temu mogą się one szerzej otworzyć.

• Kortykosteroidy zmniejszają obrzęk i zapobiegają zapaleniu wewnątrz płuc.

Dziecko może również otrzymać leki przeciwwirusowe, aby zapobiec infekcjom, takim jak grypa, lub leki otwierające naczynia krwionośne, które przenoszą tlen z płuc do reszty ciała.

Opieka długoterminowa

Większość dzieci z BPD zdrowieje, ale wymaga to czasu. Długotrwałe skutki mogą obejmować astmę, przewlekły świszczący oddech i częstsze wizyty w szpitalu w późniejszych latach.

W miarę rozwoju płuc noworodka, będzie on stopniowo odłączany od respiratora. Jednak przez kilka miesięcy nadal może potrzebować dodatkowego tlenu, albo przez maskę, albo przez wąż, który wdmuchuje się do nozdrzy.

Z wiekiem dziecko jest bardziej narażone na infekcje dróg oddechowych, takie jak przeziębienie lub grypa, i może być zmuszone do udania się do szpitala na leczenie. Kaszel, gorączka lub katar mogą wymagać wezwania lekarza. Możesz zmniejszyć szanse wystąpienia tych problemów poprzez podstawowe czynności, takie jak częste mycie rąk i trzymanie czynników drażniących, takich jak dym i kurz, z dala od dziecka.Ważne jest, aby upewnić się, że dziecko otrzymuje wymagane szczepienia.

Twoje dziecko może rosnąć wolniej niż inne dzieci i prawdopodobnie będzie mniejsze niż inne dzieci w ich wieku. Może mieć problemy z koordynacją lub mieć słabsze mięśnie.

Może mieć również problemy z połykaniem, co utrudnia mu karmienie. Mogą wystąpić problemy neurologiczne, takie jak problemy ze wzrokiem lub słuchem lub trudności w nauce, ale są one rzadkie.