Makrocytoza to stan, w którym Twoje czerwone krwinki są większe niż powinny. Makrocytoza jest objawem choroby podstawowej i może prowadzić do ciężkiej postaci niedokrwistości zwanej makrocytarną anemią normochromową.

Zrozumienie makrocytozy

Makrocytoza jest również nazywana megalocytozą lub makrocytemią. Podczas wykonywania badań krwi, wielkość czerwonych krwinek jest podawana w całkowitej liczbie krwi. Ponieważ makrocytoza często rozwija się w ciężką anemię, zwaną niedokrwistością makrocytarną, ważne jest, aby zwrócić uwagę na te wyniki badań krwi.?

Dwa specyficzne wskaźniki, na które lekarz zwraca uwagę w wynikach badań krwi to średnia objętość krwinek czerwonych (MCV) i średnia hemoglobina czerwona (MCH). Jeśli któryś z nich jest podwyższony, jest to dobry znak, że występuje makrocytoza.

Objawy makrocytozy

Makrocytarna niedokrwistość normochromowa rozwija się powoli w czasie i może nie dawać żadnych objawów, dopóki nie będzie już ciężka. Do typowych objawów należą:?

• Biegunka

• Zapalenie języka

• Anoreksja

• Neuropatia obwodowa?

• Zmiany w sposobie chodzenia?

Przyczyny makrocytozy

Makrocytoza nie jest chorobą, lecz stanem wynikającym z innych problemów zdrowotnych, do których należą:

• Niedobór witaminy B12

• Niedobór folianów

• Choroby wątroby

• Alkoholizm?

• Niedoczynność tarczycy

Makrocytoza może być również skutkiem ubocznym niektórych leków przepisywanych w leczeniu raka, drgawek lub zaburzeń autoimmunologicznych. Jeśli stracisz dużo krwi z powodu wypadku lub urazu, Twój szpik kostny może wyprodukować więcej czerwonych krwinek, aby rozwiązać ten problem. Rak szpiku kostnego, zwany również zespołem mielodysplastycznym, może również prowadzić do makrocytozy.

Diagnozowanie makrocytozy

Badanie krwi w celu wykrycia makrocytozy powinno obejmować:

• Pełną morfologię krwi?

• Wskaźniki liczby czerwonych krwinek

• Liczba retikulocytów

• Rozmaz obwodowy, znany również jako rozmaz krwi

• Poziom witaminy B12 i folianów?

Po przeprowadzeniu badania krwi lekarz może chcieć ocenić stopień nasilenia anemii. Lekarz oceni historię zdrowia pacjenta, aby określić prawdopodobieństwo wystąpienia niedokrwistości makrocytarnej. Diagnoza jest zwykle stawiana na podstawie rozmazu obwodowego, przy czym inne wyniki również się do niej przyczyniają.?

Rozmaz dostarcza obrazów kształtu i wielkości czerwonych krwinek do badania. Makrocytoza nie musi oznaczać, że masz niedobór żelaza. Kiedy makrocytoza jest w pełni rozwinięta, poziom MCV wynosi 100 litrów płynów na komórkę, jeśli nie masz również niedoboru żelaza, cechy talasemii lub choroby nerek. Inne wskaźniki obejmują:

• Ciała Howell-Jolly?

• Reticulocytopenia

• Wczesna hipersegmentacja granulocytów

• Neutropenia w późniejszych stadiach

• Trombocytopenia w ciężkich przypadkach?

• Płytki krwi o nietypowej wielkości i kształcie?

Należy pamiętać, że w przypadku niedoboru żelaza makrocytoza może zostać przeoczona. Jednak obecność ciałek Howella-Jolly’ego i hipersegmentacja granulocytów są czerwonymi flagami niedokrwistości makrocytarnej normochromowej.

Jeśli masz niedobór B12 lub folianów, lekarz przeprowadza dodatkowe badania, aby ustalić przyczynę niedoborów. Zajmując się podstawową przyczyną, możesz zwiększyć poziom witamin i poprawić swoją makrocytozę.

Leczenie makrocytozy

Postępowanie w przypadku makrocytozy polega na znalezieniu i leczeniu jej przyczyny. W przypadku niedoboru witaminy B-12 lub folianów, leczenie może obejmować modyfikację diety i suplementy diety lub zastrzyki. Jeśli podstawowa przyczyna powoduje ciężką anemię, może być potrzebna transfuzja krwi. ?

Rozwiązywanie problemów związanych z niedoborem witaminy B12. Jeśli nie otrzymujesz wystarczającej ilości witaminy B12 lub folianów w swojej diecie, jedz pokarmy bogate w te składniki. Jeśli nadal nie otrzymujesz wystarczającej ilości, może być konieczne przyjmowanie suplementów.

Jeśli masz 14 lat lub więcej, potrzebujesz 2,4 mikrogramów witaminy B12 dziennie. Jeśli jesteś w ciąży lub karmisz piersią, potrzebujesz nieco więcej. W tym przypadku należy dążyć do uzyskania od 2,6 do 2,8 mikrogramów każdego dnia.?

Nie ma górnej granicy dla witaminy B12, co oznacza, że zbyt duża ilość nie jest dla Ciebie toksyczna. Jednak niektóre badania pokazują, że przyjmowanie 25 lub więcej mikrogramów dziennie zwiększa ryzyko złamania kości.

Pokarmy bogate w witaminę B12 obejmują:

• Ryby i skorupiaki

• Wątroba

• Czerwone mięso

• Jaja

• Drób

• Produkty mleczne, takie jak mleko, ser i jogurt

• Wzmocnione drożdże odżywcze

• Wzmocnione płatki śniadaniowe?

• Wzbogacone mleka roślinne?

Zajęcie się niedoborem witaminy folianów. Jeśli masz 19 lat lub więcej, potrzebujesz 400 mikrogramów dietetycznych równoważników folianów (DFE) każdego dnia. Jeśli jesteś w ciąży, potrzebujesz 600 mikrogramów każdego dnia, a jeśli karmisz piersią, potrzebujesz 500 mikrogramów każdego dnia.?

Jeśli regularnie pijesz alkohol, również powinnaś starać się dostarczać sobie 600 mikrogramów folianów. Wysoki poziom spożycia alkoholu może upośledzić zdolność organizmu do wchłaniania folianów. Staraj się nie przyjmować więcej niż 1,000 mikrogramów dziennie folianu w formie suplementu. Kiedy otrzymujesz folian z pożywienia, nie ma ograniczeń co do ilości, jaką możesz zjeść. Pokarmy bogate w folian lub dietetyczne odpowiedniki folianów obejmują:

• ciemnozielone warzywa liściaste, takie jak rzepa, szpinak, sałata rzymska, szparagi, brukselka i brokuły

• Fasola

• Orzeszki ziemne

• Ziarna słonecznika

• Świeże owoce

• Pełne ziarna

• Wątroba

• Owoce morza

• Jajka?

• Żywność wzbogacona?