Niektórzy ludzie mają kciuki, które są hipermobilne. Oznacza to, że zginają się do tyłu poza typowym zakresem. Termin medyczny dla kciuka autostopowicza to dystalna hiperekstensja. Jest on również znany jako deformacja kciuka w kształcie litery Z.

Kciuk autostopowicza nie jest bolesny i nie utrudnia używania rąk.?

Stawy kciuka

W przeciwieństwie do palców, które mają trzy kości (paliczki), kciuk ma tylko dwie kości. Pierwsza kość zaczyna się na czubku kciuka i rozciąga się do knykci. Druga kość zaczyna się od knykci i rozciąga się do podstawy kciuka.?

W kciuku jest tylko jeden staw. Niektórzy ludzie z kciukiem autostopowicza mogą zgiąć ten staw kciuka do tyłu aż o 90 stopni.

Przyczyny powstawania kciuka autostopowicza

Nie przeprowadzono wielu badań na temat kciuka autostopowicza. Ale naukowcy twierdzą, że jest to choroba dziedziczna.

Badanie opublikowane w 1953 roku było jednym z pierwszych, które analizowało kciuk autostopowicza. Przebadano 450 rodzin.

Do pomiaru kąta kciuka użyto kątomierza. Badacze nadali nazwę kciuk autostopowicza kciukom, które mogły zginać się pod kątem równym lub większym niż 50 stopni. Zauważyli, że wiele osób ma jeden kciuk autostopowicza i jeden prosty.

Wniosek z tego badania z 1953 roku był taki, że kciuk autostopowicza jest cechą recesywną.

W 2011 roku badacze stwierdzili, że w losowej próbie 310 osób w Nigerii, 32,3% miało kciuk autostopowicza. Wśród osób z kciukiem autostopowicza 15,5% stanowili mężczyźni, a 16,8% kobiety.

W badaniu przeprowadzonym w 2007 roku w populacjach z różnych regionów Indii stwierdzono, że kciuk autostopowicza jest rzadszy u osób z północnych, zachodnich i wschodnich Indii. Prawie 30% uczestników z południowych Indii miało kciuk autostopowicza.

Kciuk autostopowicza a genetyka

Nasze geny zawierają informacje określające cechy lub właściwości, które są przekazywane przez twoich biologicznych rodziców. Geny wpływają na takie cechy jak wzrost, kolor oczu, grupa krwi i ryzyko chorób. Od każdego z rodziców otrzymujesz jedną wersję genu, zwaną allelem.

Jeśli allele są różne, allel recesywny jest maskowany przez allel dominujący, co oznacza, że tylko cecha dominująca jest widoczna. Cecha pochodząca z genu recesywnego nie ujawni się, jeśli nie będziesz miał dwóch kopii, po jednej od każdego z rodziców.

Oznacza to, że jeśli oboje twoich rodziców ma kciuk autostopowicza, ty też powinieneś go mieć. Ale jeśli jedno z rodziców ma dominujący allel dla prostego kciuka, a drugie ma allel recesywny, nie będziesz miał kciuka autostopowicza.

Istnieje jednak pewna debata na temat nauki stojącej za kciukiem autostopowicza. Ekspert argumentował, że kciuki nie mieszczą się tylko w dwóch zgrabnych kategoriach autostopowiczów i nie autostopowiczów. Zamiast tego, powiedział, że kąty kciuków ludzi różnią się, bez wyraźnego podziału na kciuki autostopowiczów i nie autostopowiczów?

Choroby związane z kciukiem autostopowicza

Oto niektóre z warunków zdrowotnych, których objawem jest kciuk autostopowicza:

Dysplazja diastroficzna. Jest to rzadkie zaburzenie genetyczne, które znane jest również jako karłowatość diastroficzna. Osoby z tym schorzeniem są zazwyczaj niskie, mają bardzo krótkie ręce i nogi. Mogą również mieć kości, które rozwijają się nieprawidłowo, co skutkuje stopami klubowymi, deformacjami kręgosłupa, rozszczepem podniebienia i kciukiem autostopowicza.

Dysplazja diastroficzna jest dziedziczona w sposób autosomalny recesywny. Oznacza to, że oboje rodzice mają ten gen, ale zazwyczaj nie mają żadnych objawów.

Pokrewne rzadkie zaburzenie, atelosteogeneza typu II, ma podobne objawy do dysplazji diastroficznej, w tym kciuk autostopowicza. Ale jest to znacznie poważniejsze zaburzenie z zagrażającymi życiu komplikacjami wkrótce po urodzeniu.

Zaburzenia ze spektrum hipermobilności. Szacuje się, że 30% osób dorosłych ma hipermobilne stawy, co oznacza, że są one tym, co wielu z nas nazywa dwustawowością. Oznacza to, że stawy, takie jak biodra, ramiona, ręce i kostki, mogą poruszać się poza standardowym zakresem ruchu. Dla niektórych osób, takich jak sportowcy czy tancerze, może to być zaletą. Hipermobilność stawów wiąże się jednak także z zaburzeniami ze spektrum hipermobilności oraz zespołem Ehlersa-Danlosa (EDS).

Spektrum zaburzeń hipermobilności obejmuje zaburzenia związane z tkankami łącznymi. Zaburzenia te zwykle mają objawy takie jak przewlekły ból, zmęczenie i niestabilność stawów.

Jednym z tych zaburzeń spektrum hipermobilności jest hipermobilny zespół Ehlersa-Danlosa. Jest to dziedziczne zaburzenie, które wpływa na kolagen, białko, które trzyma twoje ciało razem. Wśród objawów są:

• Hipermobilność stawów?

• Częste przemieszczanie się stawów

• Lekko rozciągliwa skóra, która łatwo pęka

• Przewlekły ból mięśni i kości

• Osteoporoza lub ścieńczenie kości

• Wczesne wystąpienie choroby zwyrodnieniowej stawów

Reumatoidalne zapalenie stawów. Problemy ze stawami rąk i stóp to częste objawy reumatoidalnego zapalenia stawów. Reumatoidalne zapalenie stawów to autoimmunologiczna i przewlekła choroba zapalna, w której Twój układ odpornościowy błędnie atakuje tkanki Twojego ciała.

Kiedy wyściółka stawów zostaje zaatakowana, tworzy się warstwa nieprawidłowej tkanki. Może to doprowadzić do zniszczenia chrząstki i kości w obrębie stawu. Ścięgna i więzadła utrzymujące staw razem ulegają osłabieniu. Staw stopniowo traci swój kształt.

Kciuk autostopowicza jest jedną z możliwych deformacji stawu. Do innych deformacji stawów należą: deformacja typu „łabędzia szyja”, w której podstawa i górny staw palca zginają się, a staw środkowy prostuje się, oraz deformacja typu „boutonniere”, w której staw środkowego palca nie chce się wyprostować, a stawy na jego końcu zginają się do tyłu. ?

W dzisiejszych czasach może być możliwe zapobieganie deformacjom stawów za pomocą leków.