Aktor Lou Gossett ma nową autobiografię i nowy projekt: zniesienie rasizmu, przemocy i ignorancji.
Pomyśl o Lou Gossett Jr, a jego groźny sierżant Emil Foley w filmie Oficer i dżentelmen natychmiast przychodzi na myśl. Ale tak jak przerażająca była rola w tym przebojowym filmie, Gossett w prawdziwym życiu nie jest nikim innym.
Dowodem na to jest jego nowa autobiografia, An Actor and a Gentleman, która ukazała się w zeszłym miesiącu, w której opisuje, że niektóre z jego wczesnych lat w Hollywood były pełne obaw. Jego druga podróż do miasta, jeszcze w latach 60-tych, była koszmarem.
„Wynająłem [Forda] Fairlane Galaxie 500 – biały z czerwonym wnętrzem,” wspomina. „Położyłem dach, włączyłem radio i zacząłem jechać Sunset Boulevard”, mówi. Potem nadeszła rzeczywistość. Przejechanie 10 mil zajęło Gossettowi cztery godziny i 55 minut, ponieważ był wielokrotnie zatrzymywany przez policję. Gossett, który dorastał na Brooklynie w Nowym Jorku, gdzie przyjaźnie przecinają się na tle etnicznym, mówi: „Dostałem pierwszą dawkę rasizmu”.
Lou Gossett’s Eracism Foundation
Od tego czasu równość rasowa w Stanach Zjednoczonych przeszła długą drogę, ale pozostało jeszcze mnóstwo pracy. Gossett, lat 75, jest na czele swojego nowego projektu, Fundacji Eracism, poświęconej zniesieniu rasizmu, przemocy i ignorancji. Fundacja ma być zorganizowana wokół „Centrów Shamba” w centrum miast, miejsc, do których dzieci mogą chodzić po szkole, aby uprawiać sport, spędzać czas i uczyć się o swojej historii i kulturze.
Oczywistym celem tych ośrodków będzie trzymanie dzieci z dala od narkotyków, co Gossett zna aż za dobrze. Po zdobyciu w 1983 roku Oscara za najlepszą rolę drugoplanową w filmie Oficer i dżentelmen, spodziewał się, że oferty aktorskie będą się sypać. „Kiedy moi rówieśnicy w Nowym Jorku dostali Oscary, mogli robić, co chcieli” – mówi. Ale Gossett nie miał takiej możliwości. „Moje serce zaczęło pękać”, mówi. „I popadłem w samookaleczenie”. Narkotyki i alkohol przytłumiły ból, aż został zmuszony do stawienia czoła rzeczywistości. „Lekarz powiedział mi: 'Nie będziesz żył zbyt długo'”. I wtedy rozpoczął drogę do wyzdrowienia.
Pomagali mu na tej drodze Satie, jego biologiczny syn, i Sharron, którą Gossett adoptował po tym, jak zobaczył go podczas segmentu o bezdomnych w ABC’s Good Morning America w 1985 roku. Ale spróbuj pochwalić Gossetta za to, że dosłownie zmienił bieg życia chłopca, a on odpowiada po prostu: „Zmieniliśmy życie siebie nawzajem”. Takie same nadzieje wiąże z Centrami Shamba. „Musimy być jednym krajem, pod Bogiem, niepodzielnym, z wolnością i sprawiedliwością dla wszystkich”.