Dowiedz się więcej od lekarza na temat sarkoidozy, choroby autoimmunologicznej, która dotyka wielu narządów, ale przede wszystkim płuc.

Sarkoidoza jest chorobą przewlekłą, która może dotyczyć wielu narządów – oczu, stawów, skóry – ale w 95% przypadków dotyczy płuc. Choroba charakteryzuje się nagromadzeniem komórek układu odpornościowego w narządach, które tworzą małe skupiska zwane ziarniniakami, co jest rodzajem zapalenia zaangażowanych tkanek.

Chociaż choroba może dotknąć każdego, u Afroamerykanów ryzyko rozwoju sarkoidozy w ciągu całego życia wynosi 2,4%, podczas gdy u białych 0,85%. Choroba występuje najczęściej między 20 a 40 rokiem życia, chociaż może pojawić się u dzieci, a drugi szczyt zachorowań, szczególnie u kobiet, występuje po 50 roku życia.

Ponieważ objawy sarkoidozy mogą być niejasne i mogą być mylone z innymi chorobami, trudno jest oszacować, jak często występuje. W Stanach Zjednoczonych szacuje się, że na sarkoidozę choruje od 10 do 40 na 100 000 osób.

Sarkoidoza nie jest rakiem; nie jest też chorobą zakaźną. Chociaż może występować w rodzinie, nie jest dziedziczna. Zazwyczaj choroba nie powoduje niepełnosprawności; większość osób z sarkoidozą prowadzi normalne życie. W rzeczywistości, w większości przypadków, choroba pojawia się tylko na krótko i znika sama. U około 20% do 30% osób z sarkoidozą pozostają pewne trwałe uszkodzenia płuc, a u 10% do 15% pacjentów choroba ma charakter przewlekły. Chociaż jest to rzadkie, śmierć z powodu sarkoidozy może nastąpić, jeśli choroba spowoduje poważne uszkodzenie ważnych organów, takich jak mózg, płuca lub serce.

Co powoduje sarkoidozę?

Naukowcy uważają, że sarkoidoza jest związana z nieprawidłową odpowiedzią układu odpornościowego, ale nie wiadomo, co wywołuje tę odpowiedź. Lekarze nie wiedzą też, czy dziedziczność, środowisko lub styl życia mają wpływ na rozwój, nasilenie i długość trwania choroby. Są to pytania, na które badacze starają się odpowiedzieć.