Dowiedz się, jak lekarze leczą mielofibrozę, rodzaj raka krwi, i jak radzą sobie z jej objawami.

Mielofibroza jest formą raka, który wpływa na krew. Choroba prowadzi do nagromadzenia się tkanki bliznowatej w szpiku kostnym, w którym organizm wytwarza komórki krwi, co uniemożliwia wytwarzanie normalnych czerwonych krwinek.

Około 1 osoba na 67 000 zachoruje na mielofibrozę, większość z nich jest starsza niż 50 lat. Zwykle zdarza się to u osób, które mają zmiany w genach, które kontrolują, jak ich organizm wytwarza komórki krwi. Jednak w niektórych przypadkach nie ma jasnej przyczyny.

Postępowanie z objawami

W wielu przypadkach mielofibroza nie powoduje żadnych objawów, dopóki nie uszkodzi zdolności organizmu do wytwarzania czerwonych krwinek. W takim przypadku komórki mają utrudniony dostęp do tlenu, co powoduje uczucie osłabienia i brak tchu. Ten stan nazywany jest anemią.

Jeśli masz anemię, lekarz może spróbować leczyć ją za pomocą:

• transfuzji krwi, dzięki której organizm otrzymuje więcej czerwonych krwinek przenoszących tlen

• Leki takie jak sterydy i hormony, które mogą zwiększyć zdolność do wytwarzania czerwonych krwinek

W innych przypadkach pierwszym objawem mielofibrozy jest to, że śledziona jest większa niż powinna. Śledziona to narząd znajdujący się w pobliżu wątroby i żołądka, który filtruje i niszczy stare lub uszkodzone komórki krwi.

Kiedy masz mielofibrozę, Twój organizm próbuje wytwarzać komórki krwi w miejscach takich jak śledziona lub wątroba. Może to spowodować nagromadzenie komórek krwi w tych organach i naczyniach krwionośnych, które je zasilają, powodując ich obrzęk. Twój lekarz może zalecić leczenie chemioterapią hydroksymocznikiem, aby pomóc złagodzić ten obrzęk.

Jeśli śledziona spuchnie, lekarz może również podać lek o nazwie ruxolitinib (Jakafi). Zatrzymuje on działanie genów, które mogą być przyczyną mielofibrozy. Może on również pomóc w łagodzeniu niektórych objawów, takich jak gorączka, nocne poty i utrata wagi. Może jednak powodować skutki uboczne, takie jak anemia, zawroty głowy i siniaki. Może również osłabić Twój układ odpornościowy i sprawić, że będziesz bardziej podatny na infekcje.

Jeśli śledziona rozrosła się tak bardzo, że wpływa na inne narządy, lekarz może zalecić operację jej usunięcia. Może również zalecić inne metody leczenia, w tym chemioterapię lub radioterapię, aby zmniejszyć jej objętość. ?

Przeszczepy komórek macierzystych

Jedynym sposobem leczenia mielofibrozy jest przeszczep komórek macierzystych, ale nie u każdego. Wykorzystuje on komórki macierzyste pochodzące od innej osoby (dawcy), które rozwijają się w komórki krwi, zastępując szpik kostny.

Przed przeszczepem lekarz wykona kilka badań, aby upewnić się, że jesteś wystarczająco zdrowy do zabiegu. Następnie chirurg wprowadzi do żyły w szyi lub klatce piersiowej długą, cienką rurkę, która pozostanie tam podczas leczenia. Nazywa się to linią centralną i w ten sposób lekarz wprowadzi do Twojego organizmu leki i nowe komórki macierzyste.

Następnie zostaniesz poddany chemioterapii lub naświetlaniom, które zniszczą Twój szpik kostny i osłabią Twój układ odpornościowy, dzięki czemu będzie on mniej skłonny do zwalczania nowych komórek. (Nazywa się to procesem kondycjonowania.) Możliwe skutki uboczne mogą obejmować:

• Nudności lub wymioty

• Biegunka

• Zmęczenie

• Anemia

• Utrata włosów

• Bóle lub wrzody w ustach

Są one znacznie rzadsze, ale niektóre poważne skutki mogą obejmować infekcje, krwawienie lub problemy z sercem, płucami lub wątrobą.

Po zakończeniu procesu kondycjonowania, przez linię centralną otrzymasz nowe komórki macierzyste. W tym celu będziesz przytomny i nie będzie to bolało.

Po przeszczepie pozostaniesz w szpitalu przez kilka tygodni lub ewentualnie miesięcy, aby lekarz mógł Cię obserwować. Tyle czasu może zająć organizmowi rozpoczęcie wytwarzania zdrowej liczby czerwonych krwinek.

W międzyczasie może zaistnieć potrzeba podania większej ilości czerwonych krwinek lub płytek krwi. Możesz również otrzymać leki na takie dolegliwości jak nudności czy biegunka.