Poznaj podstawy zespołu nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD) od ekspertów z firmy Doctor.

Objawy ADHD mogą się różnić u poszczególnych osób, ale istnieją trzy podstawowe typy ADHD. Każdy z nich jest rozpoznawany na podstawie objawów nadpobudliwości, impulsywności i nieuwagi. Jeśli głównymi objawami są nieuwaga, rozproszenie uwagi i dezorganizacja, typ ten jest zwykle określany jako głównie nieuważny. Objawy nadruchliwości i ewentualnie impulsywności wydają się słabnąć z wiekiem, ale są widoczne w typie pierwotnie nadpobudliwym/impulsywnym. Trzeci typ ma pewne objawy z każdego z dwóch pozostałych typów i nazywany jest typem łączonym.

Dzieci z ADHD często mają problemy z funkcjonowaniem w domu i w szkole, mogą mieć trudności z nawiązywaniem i utrzymywaniem przyjaźni. Nieleczone ADHD może przeszkadzać w nauce i pracy, a także w rozwoju społecznym i emocjonalnym.

ADHD częściej występuje u chłopców, u których impulsywność i nadpobudliwość mogą objawiać się jako zachowania destrukcyjne. Nieuwaga jest cechą charakterystyczną ADHD u dziewcząt, ale ponieważ nie są one często uciążliwe w klasie, mogą być trudniejsze do zdiagnozowania.

ADHD ma tendencję do występowania w rodzinach. Gdy u jednej osoby zdiagnozuje się ADHD, istnieje 25%-35% szans, że inny członek rodziny również będzie cierpiał na tę chorobę, w porównaniu z 4%-6% ogółu społeczeństwa.

Nikt nie wie na pewno, czy ADHD jest dziś bardziej powszechne, ale jasne jest, że liczba dzieci diagnozowanych i leczonych z powodu ADHD wzrosła z biegiem czasu. Część tego wzrostu liczby diagnoz i leczenia wynika z większej świadomości objawów i rozszerzenia zakresu tego, co uważa się za ADHD. Niektórzy eksperci uważają, że ADHD jest nadmiernie zdiagnozowane, podczas gdy inni uważają, że jest ono niedostatecznie zdiagnozowane lub niedostatecznie leczone.