Lekarz mówi ci.

Zastanawiasz się nad wyborem zdrowej, ale smacznej przekąski dla swoich dzieci? Oto, co musisz wiedzieć, aby przygotować zdrową, dobrze zbilansowaną przekąskę.

Przekąski między posiłkami mogą dać dzieciom zastrzyk energii – utrzymując je w stanie czujności i zaangażowania w szkole oraz zapewniając wystarczającą ilość paliwa do aktywności. Akademia Żywienia i Dietetyki (Academy of Nutrition and Dietetics) zaleca młodszym dzieciom spożywanie trzech posiłków i przynajmniej dwóch przekąsek dziennie. Starsze dzieci powinny spożywać co najmniej jedną przekąskę oprócz trzech posiłków (lub dwie, jeśli uprawiają sport lub przechodzą okres wzrostu).

Oczywiście, nie należy dawać dziecku całkowitej swobody w plądrowaniu kuchni między posiłkami. Postępuj zgodnie z poniższymi prostymi wskazówkami, aby wiedzieć, jak podawać dziecku dobrze zbilansowane, zdrowe przekąski:

Co zawiera zdrowa przekąska?

Podobnie jak w przypadku śniadań, obiadów i kolacji, które składają się z kilku grup produktów spożywczych – węglowodanów, białka, zdrowych tłuszczów, owoców i warzyw – również w przypadku przekąsek należy dążyć do zrównoważenia składników odżywczych. Takie podejście może być szczególnie pomocne w przypadku wybrednych niejadków, którym podczas posiłków może brakować kluczowych składników odżywczych.

Oto kilka dobrze zbilansowanych przekąsek, które warto wypróbować:

• Paluszki marchewkowe (węglowodany i warzywa) z hummusem (białko i zdrowe tłuszcze)

• Plasterki banana lub jabłka (węglowodany i owoce) z łyżką masła orzechowego (białko i zdrowy tłuszcz)

• Pełnoziarnista pita (węglowodany) z sosem pomidorowym (warzywa) i niskotłuszczowym serem (zdrowe tłuszcze i białka) to zdrowe podejście do pizzy.

• Jogurt grecki (węglowodany, białko i zdrowe tłuszcze) z owocami. (Możesz też zmieszać te dwa składniki z kostkami lodu, aby uzyskać smoothie). ????

A co z ciastkami, chipsami i innymi pakowanymi przekąskami? Może i są w małych opakowaniach, ale zazwyczaj zawierają dużo cukru, soli i pustych kalorii. Nie zapewnią dzieciom energii na długo.

Zwracaj uwagę na wielkość porcji

Zdrowe podjadanie nie polega tylko na tym, co się je, ale także na tym, ile się tego je. W końcu przekąski powinny wystarczyć dzieciom do następnego posiłku, a nie wypełniać je tak bardzo, że nie będą głodne do tego posiłku.

Aby utrzymać przekąski w rozsądnych rozmiarach, nie pozwalaj dzieciom wyjmować ich bezpośrednio z pudełka lub torebki – zanim się zorientują, mogą zjeść całą porcję. Zamiast tego odmierzaj przekąski do miseczki lub na talerz.

Amerykańska Akademia Pediatrii zaleca następujące wielkości porcji zarówno na przekąski, jak i na posiłki:

• Owoce:

  • Dzieci od 1 do 6 lat: 1/4 szklanki gotowanych, mrożonych lub konserwowych owoców lub 1/2 kawałka świeżego owocu

  • Dzieci powyżej 7 lat: 1/3 filiżanki gotowanego, mrożonego lub konserwowego posiłku lub 1 kawałek świeżego owocu

• Warzywa:

  • Dzieci od 1 do 3 lat: 1/4 filiżanki ugotowanego

  • Dzieci od 4 do 6 lat: 1/4 filiżanki gotowanego lub 1/2 filiżanki sałatki

  • Dzieci powyżej 7 lat: 1/2 filiżanki gotowanego dania lub 1 filiżanka sałatki

• Ziarna:

  • Dzieci od 1 do 3 lat: 1/2 kromki chleba, 1/4 szklanki ugotowanych płatków zbożowych, ryżu lub makaronu, 1/3 szklanki suchych płatków zbożowych lub 2-3 krakersy

  • Dzieci od 4 do 6 lat: 1/2 kromki chleba, 1/3 szklanki ugotowanych płatków zbożowych, ryżu lub makaronu, 1/2 szklanki suchych płatków zbożowych lub 3-4 krakersy

  • Dzieci powyżej 7 lat: 1 kromka chleba, 1/2 szklanki gotowanych płatków zbożowych, ryżu lub makaronu, 1 szklanka suchych płatków zbożowych lub 4-5 krakersów

• Mięsa:

  • Dzieci od 1 do 3 lat: 1 uncja mięsa, ryby, kurczaka lub tofu, 1/4 szklanki gotowanej fasoli lub 1/2 jajka

  • Dzieci od 4 do 6 lat: 1 uncja mięsa, ryby, kurczaka lub tofu, 1/3 szklanki gotowanej fasoli lub 1 jajko

  • Dzieci powyżej 7 lat: 2-3 uncje mięsa, ryby, kurczaka lub tofu, 1/2 szklanki gotowanej fasoli lub 1 lub 2 jajka

• Nabiał:

  • Dzieci od 1 do 3 lat: 1/2 szklanki mleka, 1/2 uncji sera lub 1/3 szklanki jogurtu

  • Dzieci od 4 do 6 lat: 1/2 szklanki mleka, 1 uncja sera lub 1/2 szklanki jogurtu

  • Dzieci powyżej 7 lat: 1 szklanka mleka, 1 uncja sera lub 1 szklanka jogurtu

?

Przekąski w odpowiednim czasie

Aby uniknąć ciągłego podjadania, które nie jest dobre dla dzieci, należy ustalić sensowne pory podawania przekąsek. Większość ekspertów zgadza się, że idealnym rozwiązaniem jest oferowanie dzieciom przekąsek 2-3 godziny po zakończeniu jednego posiłku i 1-2 godziny przed rozpoczęciem kolejnego. Na przykład, jeśli dziecko będzie mogło zjeść przekąskę zaraz po obiedzie, może nie być tak zmotywowane do zjedzenia dobrze zbilansowanego posiłku na talerzu. Pozwolenie dziecku na przekąskę tuż przed posiłkiem oznacza, że będzie mniej głodne, gdy usiądzie do jedzenia.

Gdzie podawać przekąski?

Aby uniknąć bezmyślnego chrupania, poproś dzieci, aby jadły swoje przekąski w kuchni. Pomoże to nie tylko kontrolować, co (i ile) zjadły, ale także uchroni je przed jedzeniem podczas oglądania telewizji lub przeglądania Internetu. Rozproszenie uwagi sprawia, że łatwo jest stracić kontrolę nad ilością jedzenia i zjeść za dużo. ?

Zdrowo nawet w podróży

Przygotowanie dobrze zbilansowanej przekąski w domu to jedno, ale jest to większe wyzwanie, gdy jedynymi możliwościami są restauracje samochodowe lub stacje benzynowe. Kilka dobrych zasad: Wybieraj produkty zawierające jak najwięcej błonnika (dobrym wyborem jest prawie wszystko, co zawiera warzywa, owoce i nabiał, np. ser i jogurt o niskiej zawartości cukru) i jak najmniej przetworzone (zrezygnuj z paczkowanych ciastek, ciast i chipsów). Dzięki temu będziesz mieć największe szanse na podanie dzieciom zdrowej przekąski, a nie takiej, która jest pełna pustych kalorii.

Postępuj zgodnie z poniższymi wskazówkami, aby pomóc dziecku w nauce i rozwoju.

Baw się nauką

Czas zabawy to poważna sprawa. Pomaga dzieciom rozwijać umiejętności społeczne, poznawcze, językowe i samoregulacyjne niezbędne do funkcjonowania. Innymi słowy, uczy je, jak się uczyć, a nie tylko poznawać fakty i liczby.

Zabawa musi być dostosowana do wieku dziecka, dlatego poniżej przedstawiamy kilka pomysłów dla każdego wieku:

Pierwszy rok

• Pokazuj ciekawe przedmioty i zmieniaj pozycję dziecka, aby mogło oglądać świat z różnych punktów widzenia.

• Zaangażuj noworodka, wydając różne odgłosy i używając różnych wyrazów twarzy.

• Zapewnij dziecku bezpieczną przestrzeń do raczkowania i poznawania świata.

• Użyj lustra, aby pokazać niemowlęciu swoją ekspresję.

Lata malucha

• Daj maluchowi czas na swobodną zabawę i odkrywanie świata. Upewnij się, że ma do dyspozycji proste zabawki i przedmioty, takie jak klocki i puste pojemniki.

• Zorganizuj spotkanie dziecka z rówieśnikami pod nadzorem.

• Zachęcaj do zabawy w tworzenie i udawanie.

• Regularnie czytaj swojemu dziecku.

Od czwartego do szóstego roku życia

• Ogranicz czas spędzany na ekranie.

• Zachęcaj dziecko do tańca i poznawania różnych form ruchu w bezpiecznym otoczeniu.

• Rozmawiaj z dzieckiem o rzeczach, które razem oglądacie lub oglądaliście, pomagając mu w ten sposób w pracy nad pamięcią.

• Pozwól dziecku poruszać się między rzeczywistością a udawaniem. Zachęcaj je do odgrywania różnych ról i historii.

• Zaplanuj czas na interakcje społeczne z przyjaciółmi.

Od siódmego do dwunastego roku życia.

• Graj w gry karciane i planszowe, szczególnie takie, które wymagają fantazji, strategii lub szybkiego refleksu.

• Wypróbuj różne rodzaje łamigłówek.

• Uprawiaj sporty zorganizowane, które mogą pomóc w rozwoju umiejętności społecznych i funkcji wykonawczych.

• Zachęć dziecko do spróbowania zajęć muzycznych lub sztuk teatralnych i plastycznych.

Przygotuj swoje dzieci do szkoły

Pomaganie dzieciom w nauce to coś więcej niż tylko uczenie ich różnych rzeczy. Trzeba je również przygotować do jak najlepszego wykorzystania formalnych możliwości nauki w szkole.

Stwórz gotowość szkolną. Zanim dziecko rozpocznie naukę w przedszkolu, musi wykazać się gotowością szkolną lub przedszkolną. Powinno wykazywać się ciekawością, umiejętnością komunikacji, zrozumieniem i zdolnością do poświęcania uwagi. Możesz pomóc mu osiągnąć ten stan poprzez:

• Czytanie na głos, aby zwiększyć zasób słownictwa i poprawić zdolność do śledzenia i opowiadania historii

• Ułatwianie zaangażowania rówieśników poprzez spotkania i grupy zabawowe

• Zachęcanie do zabawy bez struktury?

• Korzystanie z zasobów społeczności lokalnej, takich jak lokalne programy, ogrody zoologiczne i muzea

• Wprowadzenie codziennej rutyny przed pierwszym dniem szkoły

• Rozmowa z uczniami o tym, czego mogą się spodziewać w szkole

Wspieranie osiągnięć szkolnych. Bądź na bieżąco z postępami dziecka i możliwościami, jakie daje mu szkoła. Rozmawiaj z dzieckiem i jego nauczycielami. Jeśli dziecko jest wystarczająco duże, zachęcaj je do przejęcia odpowiedzialności za własną edukację i rozmawiania z nauczycielami. Zwracaj uwagę na wszelkie indywidualne lub specjalne potrzeby dziecka.

Uświadom dziecku, jak ważna jest praca domowa, i stwórz warunki, które pomogą mu ją odrobić. Uwzględnij temperament swoich dzieci. Czy są one bardziej skłonne do rozpraszania się same, czy pod nadzorem? Czy mają ograniczony czas koncentracji uwagi, co wymaga przerw? Opracuj harmonogram i stanowisko pracy, które uwzględni te czynniki.

Wspieraj je, ale nie wyręczaj ani nie wykonuj za nie pracy. W ten sposób nie tylko nie nauczą się materiału, ale także otrzymają sygnał, że nie wierzysz w ich zdolność do samodzielnego osiągnięcia sukcesu. Dobrze też, aby nauczyli się, że mogą przetrwać i naprawić popełnione błędy.

Kontynuuj naukę w domu

Nauka w domu jest równie ważna jak nauka w szkole. Zachęcaj dzieci do kreatywności i ciekawości. Zabieraj dzieci do biblioteki lub do muzeów. Wspólnie czytajcie lub oglądajcie różne rzeczy i dyskutujcie o nich. Bawcie się przyborami plastycznymi lub wykonajcie wspólny projekt naukowy. Pytaj dzieci o ich zainteresowania i aktywnie je wspieraj, zabierając je w odpowiednie miejsca lub zapisując na programy pozaszkolne.

Pamiętaj, że dzieci oczekują od Ciebie inspiracji i wsparcia. Opowiedz im, jakie korzyści czerpiesz z pewnych zajęć lub zainteresowań, i pokaż im, w jaki sposób znajdujesz czas na te zainteresowania.

Poznaj różne rodzaje oddychania podczas porodu i dowiedz się, jak oddychanie wpływa na proces rodzenia.

Rozluźnienie i prawidłowe oddychanie podczas porodu bardzo pomoże Ci w procesie rodzenia. Spokojne oddychanie podczas porodu zwiększa koncentrację matki i dostarcza jej i dziecku bardzo potrzebnego tlenu. Wykazano również, że niektóre techniki oddychania zmniejszają łzawienie podczas porodu.

Metoda oddychania, którą będziesz musiała zastosować, będzie się zmieniać w różnych fazach porodu. W pierwszej fazie, kiedy pojawiają się regularne skurcze, a szyjka macicy się rozszerza, możesz zastosować następujące dwie techniki:?

Oddech organizujący. Przed i po każdym skurczu wykonaj głęboki, oczyszczający oddech. Wykonaj głęboki wdech przez nos i wydech przez usta. Pomoże Ci to zachować koncentrację i przetworzyć wszystko, co się dzieje. Oddychanie w ten sposób może również sygnalizować innym osobom na sali porodowej, że skurcz się zaczyna lub kończy. Zorganizowany oddech pod koniec skurczu zapewnia również dziecku dodatkowy zastrzyk tlenu.

Powolne oddychanie. Jeśli nie jesteś w stanie mówić przez skurcz, czas zacząć powoli oddychać.

• Weź spokojny oddech, przygotowując się do skurczu.

• Oddychaj powoli, wdech przez nos i wydech przez usta.

• Znajdź punkt centralny i skup się na nim podczas skurczu.

• Spróbuj rozluźnić inną część ciała przy każdym wydechu.

Lekkie, przyspieszone oddychanie. Wykonuje się to w aktywnej fazie porodu. Możesz zacząć stosować tę technikę, gdy skurcze staną się bardziej intensywne.

• Zacznij od wykonania organizującego oddechu. Wraz z wydechem uwolnij wszystkie napięcia.

• Znajdź punkt centralny lub coś, na czym możesz się skoncentrować i przygotuj się psychicznie na skurcz.

• W miarę zwiększania się intensywności skurczu, rozluźnij oddech, wykonując płytkie wdechy w tempie jednego oddechu na sekundę. Staraj się jak najbardziej rozluźnić szyję i ramiona.

• Teraz zacznij lekko oddychać przez usta. Częstotliwość oddychania powinna wzrastać wraz z intensywnością skurczu.

• Kiedy skurcz się zakończy, weź ostatni, organizujący oddech.

Zmienny oddech. Technika ta jest najczęściej stosowana podczas przechodzenia do drugiej fazy porodu, kiedy dziecko jest już urodzone. Może być również stosowana w pierwszej fazie porodu, jeśli czujesz się przytłoczona lub wyczerpana. Technika ta jest rozpoznawalna dzięki dźwiękom hee-hee-hoo lub pant-pant-blow.

• Weź oddech organizacyjny, gdy poczujesz nadchodzący skurcz.

• Znajdź punkt skupienia uwagi lub inny sposób odwrócenia uwagi, albo skup się wraz z trenerem porodu lub partnerem.

• Wykonuj lekkie, płytkie oddechy przez usta w tempie 5-20 oddechów co 10 sekund.

• Staraj się robić dłuższy, bardziej wyrazisty wydech co czwarty lub piąty oddech.

• Po zakończeniu skurczu zrób długi, organizujący oddech.

Oddech wydechowy. Druga, najbardziej intensywna faza porodu wymaga oddechu wydechowego. Oddech wydechowy należy stosować tylko wtedy, gdy szyjka macicy jest w pełni rozwarta, w przeciwnym razie może to spowodować rozerwanie lub inne uszkodzenia.

• Weź spokojny oddech i spróbuj wyobrazić sobie dziecko przechodzące przez kanał rodny.

• W miarę potrzeby przyspieszaj oddech, pozwalając, aby to skurcz kierował Twoim oddechem.

• Kiedy poczujesz przemożną potrzebę parcia, wytrzymaj, przysuwając podbródek do klatki piersiowej. Pochyl ciało do przodu i wstrzymaj oddech podczas parcia, a następnie powoli wydychaj.

• Zakończ długim, uspokajającym oddechem.

Komfort podczas porodu

Ból i poród często idą w parze. Są jednak rzeczy, które możesz zrobić, aby poczuć się bardziej komfortowo w tym ekscytującym i, powiedzmy to sobie szczerze, bolesnym okresie. Te wskazówki pomogą Ci poczuć ulgę podczas porodu:?

• Pozostań jak najdłużej w domu. Przebywanie w znajomym, komfortowym otoczeniu pomoże Ci się zrelaksować w pierwszych fazach porodu. Pozostań w domu do momentu, gdy skurcze będą występować w odstępie trzech do pięciu minut i trwać jedną minutę.

• Weź gorący prysznic. Ciepła woda sprzyja odprężeniu. Spróbuj wziąć gorący prysznic w pierwszych fazach porodu. Jeśli jesteś już w szpitalu, poproś o udostępnienie basenu porodowego. Zanurzenie się w ciepłej wodzie pomaga mięśniom rozluźnić się, zmniejsza ciśnienie i może pomóc w szybszym rozwarciu.

• Stosowanie ciepłych lub zimnych okładów. Przyłożenie butelki z gorącą wodą lub zimnego okładu do dolnej części pleców i innych obolałych lub sztywnych miejsc może pomóc w rozluźnieniu mięśni.

• Poruszaj się. Poruszanie się może pomóc w przyspieszeniu procesu porodu. Spaceruj, rozciągaj się lub chodź po schodach, aby złagodzić dyskomfort.

• Myśl pozytywnie. Skoncentruj się na wykonywanym zadaniu. Myśl pozytywnie o tym, dlaczego tam jesteś. Przyjście na świat Twojego dziecka to wspaniały i emocjonalny proces. Chłonąć tę chwilę i przygotować się na powitanie nowego dziecka na świecie. ?

Zastanawiasz się nad zakupem bielizny korygującej po ciąży? Dowiedz się więcej o bieliźnie kształtującej i o tym, na co powinnaś zwrócić uwagę przed zakupem.

Co to jest poporodowa bielizna korygująca?

Shapewear to odzież uciskowa wykonana z nylonu lub spandexu, zaprojektowana tak, aby ściśle przylegała do ciała. Nowe mamy mogą korzystać z szerokiego asortymentu tej odzieży.

Shapewear to między innymi pasy poporodowe, pasy podtrzymujące, pasy podtrzymujące brzuch, pasy regeneracyjne i inne. Choć każda z nich oferuje swój własny, niepowtarzalny styl i korzyści, celem odzieży kształtującej jest zapewnienie wsparcia dla mięśni brzucha i kręgosłupa.

Dlaczego warto nosić bieliznę korygującą sylwetkę

Shapewear oferuje wiele korzyści nowym matkom, w tym:

• Zmniejszenie bólu pleców i miednicy

• Wspomaganie powrotu do zdrowia po porodzie

• Wspieranie postawy ciała?

• Wspieranie poprawy mobilności

Bielizna poporodowa może zapewnić dodatkową kompresję matkom wracającym do zdrowia po cesarskim cięciu lub diastasis recti. Po porodzie mięśnie mogą być obolałe, osłabione lub nadmiernie eksploatowane. Bielizna korygująca może pomóc ci czuć się lepiej przez cały dzień.

Zalety odzieży korygującej sylwetkę

Jeśli chodzi o powrót do formy po porodzie, doświadczenia każdej kobiety są inne. Jeśli po porodzie odczuwasz ból miednicy, powinnaś zwrócić się do swojego lekarza lub lekarza specjalizującego się w leczeniu poporodowym.

Jeśli Twój lekarz zaleci Ci noszenie poporodowej bielizny korygującej, musisz wziąć pod uwagę kilka kwestii. Do zalet noszenia bielizny korygującej sylwetkę należą:

Szybszy powrót do zdrowia. Badania wykazują, że odpowiednie wiązanie poporodowe może skrócić czas pobytu w szpitalu, ponieważ pomaga nowym matkom szybciej odzyskać sprawność ruchową po porodzie. Pasy rehabilitacyjne lub opaski na brzuch mogą pomóc Ci odzyskać siłę mięśni brzucha, abyś mogła podnieść swoje nowonarodzone dziecko.

Szybszy powrót do zdrowia po cesarskim cięciu. Rekonwalescencja po cesarskim cięciu może trwać dłużej niż po porodzie pochwowym. Badania wskazują, że pasy do rekonwalescencji i opaski poporodowe mogą pomóc nowym mamom w radzeniu sobie z bólem i niepokojem po operacji.

Zwalczanie bólu. Dla nowych matek bielizna kształtująca jest doskonałym sposobem radzenia sobie z bólem po porodzie. Ucisk, jaki zapewnia gorset lub pas, może pomóc w radzeniu sobie z bólem dolnej części pleców, skurczami i bólem miednicy, jeśli jest stosowany konsekwentnie.

Większa pewność siebie. Wiele świeżo upieczonych matek doświadcza trudnego przejścia od ciąży do połogu. Niektóre matki uważają, że delikatny ucisk pomaga im poczuć się pewniej podczas gojenia się ich ciał.

Wady bielizny korygującej

Jak w przypadku każdego produktu, istnieje kilka minusów używania opaski na brzuch lub gorsetu po porodzie.

Może dojść do podrażnienia skóry. Niektóre kobiety mają reakcje skórne na noszenie poporodowej bielizny korygującej. Jeśli pojawi się wysypka lub podrażnienie skóry, skonsultuj się z lekarzem przed dalszym stosowaniem bielizny korygującej.

Ponieważ poporodowe pasy podtrzymujące i bielizna kształtująca działają najlepiej, gdy są noszone stale, wiele świeżo upieczonych mam uważa je za niewygodne. Może Ci się nie podobać uczucie ucisku lub sposób, w jaki pasują pod ubraniem. Na szczęście istnieje wiele rodzajów bielizny kształtującej, które można dopasować do swoich preferencji i poziomu komfortu.

Rodzaje bielizny korygującej sylwetkę

Wybór odpowiedniej bielizny kształtującej może pomóc Ci w wygodnym i pewnym przechodzeniu przez proces zdrowienia. Każdy rodzaj bielizny poporodowej oferuje wyjątkowe korzyści.

Jednym z rodzajów odzieży kształtującej, zwanej pasami lub opaskami na brzuch, jest zazwyczaj szeroka elastyczna opaska, która delikatnie uciska klatkę piersiową od żeber do bioder. Istnieje wiele rodzajów tej odzieży, od bardzo sztywnych po bardzo elastyczne, ale badania wykazały, że matki lepiej radzą sobie z bólem, stosując elastyczną taśmę.

Innym rodzajem jest pas brzuszny. Są one przeznaczone do wsparcia po operacji i często przepisuje się je matkom wracającym do zdrowia po cesarskim cięciu. Wiązania brzuszne zapewniają silniejszy stopień ucisku, pomagając w opanowaniu bólu i przyspieszając czas powrotu do zdrowia po cesarskim cięciu.

Jeśli żaden z tych sposobów nie jest dla Ciebie odpowiedni, wypróbuj gorset ciążowy – termin ten oznacza szeroką gamę odzieży kształtującej o różnym stopniu kompresji. Ważne jest, aby wybrać gorset lub pas zaprojektowany specjalnie z myślą o powrocie do zdrowia po porodzie. Gorsety lub pasy nie przeznaczone dla kobiet w ciąży mogą być zbyt ciasne lub powodować urazy. W razie wątpliwości zapytaj swojego lekarza.

Czego należy szukać w odzieży korygującej sylwetkę

Szukając odpowiedniej bielizny kształtującej, która pomoże Ci w powrocie do formy po porodzie, pamiętaj o poniższych wskazówkach:

• Bielizna kształtująca powinna odpowiadać Twoim potrzebom finansowym.

• Wybierz taką odzież poporodową, w której będziesz się dobrze czuła, nosząc ją stale.

• Bielizna kształtująca powinna być łatwa do bezpiecznego zakładania i zdejmowania.

• Kup paski, pasy lub opaski pasujące do Twojego typu ciała.

Zawsze konsultuj się z lekarzem przed włączeniem odzieży kształtującej do swojego powrotu do zdrowia.