Strona główna Blog Strona 3340

Odruch Babińskiego: Co oznacza dodatni odruch Babińskiego?

Editor
-
0
Odruch Babińskiego: Co oznacza dodatni odruch Babińskiego?

Odruch Babińskiego w niektórych przypadkach stanowi problem neurologiczny. Dowiedz się więcej o tym, jak i dlaczego do niego dochodzi oraz co on oznacza.

Odruch Babińskiego może wskazywać na problem z drogą korowo-rdzeniową lub CST. CST to szlak neuronalny, który biegnie od mózgu do rdzenia kręgowego i pomaga kontrolować ruchy. Jest on rutynowo wykonywany jako część badania neurologicznego.

Test Babińskiego jest wykorzystywany do oceny problemów w CST, a dodatni wynik testu odruchów Babińskiego może oznaczać, że masz problem neurologiczny.

Jak odkryto odruch Babińskiego?

Joseph Babinski po raz pierwszy opisał ten test w 1899 roku. Był protegowanym i uczniem lekarza Jeana-Martina Charcota, którego prace doprowadziły do rozpoznania stwardnienia zanikowego bocznego (ALS). Mimo że test odruchów Babińskiego ma już ponad 100 lat, nadal jest ważnym i szeroko stosowanym badaniem neurologicznym.

Jak wykonuje się Test Babińskiego?

Test Babińskiego można wykonać szybko przy użyciu podstawowych narzędzi. Lekarze mogą go wykonać na czuwaniu, we śnie, a nawet w śpiączce. Mogą go również wykonać, jeśli pacjent jest przytomny, ale z jakiegoś powodu nie może wykonywać poleceń.

Aby wykonać test Babińskiego, lekarz używa palca lub narzędzia, takiego jak patyczek czy młotek, do stymulowania dolnej części stopy. Palec będzie przesuwany mocno od zewnętrznej krawędzi stopy przy pięcie do podstawy dużego palca.

U starszych dzieci i dorosłych bez problemów neurologicznych stopa podczas testu Babińskiego pozostaje nieruchoma lub palce mogą się wyginać w dół. Jeśli masz objaw Babińskiego, duży palec u nogi wygnie się do tyłu, a pozostałe cztery palce rozłożą się jak wachlarz.

Podczas testu możesz odczuwać łaskotanie lub lekki dyskomfort. Czasami ludzie są szczególnie wrażliwi i napinają się lub wycofują, ponieważ odczuwają łaskotanie lub dyskomfort. Jeśli podczas tego badania poczujesz zbyt silne łaskotki, lekarz przeprowadzi inne badanie.

Lekarzowi może być czasem trudno odróżnić reakcję wycofania od objawu Babińskiego. Reakcja na wycofanie wygląda za każdym razem inaczej, natomiast odruch Babińskiego wygląda za każdym razem podobnie. Jeśli lekarz ma trudności z odróżnieniem tych reakcji, może wykonać jeden z innych testów, które powinny wykazać tę samą reakcję.

Jedynym przypadkiem, w którym lekarz nie powinien wykonywać testu Babińskiego, jest uraz lub zmiany na spodzie stopy. W przypadku braku dużego palca u stopy lekarz nie będzie w stanie prawidłowo ocenić wyników testu. W takim przypadku zastosuje on inny test.

Jakie są inne testy do badania odruchu Babińskiego?

Jeśli rzeczywiście masz uraz na spodzie stopy, lekarz może przeprowadzić inne badania, aby sprawdzić, czy reakcja organizmu jest taka sama:

  • Odruch Chaddocka. Lekarz użyje tępego narzędzia, takiego jak przeciwległy koniec młotka do badania odruchów, i przeprowadzi je wzdłuż zewnętrznej krawędzi górnej części stopy, a nie jej dolnej części. Badanie obejmuje całą stopę od kostki w górę.

  • Odruch Gordona. Lekarz poprosi dziecko, aby położyło się twarzą do góry. Następnie podniesie nogę dziecka i ściśnie mięsień łydki, aby sprawdzić, czy występuje odruch Gordona.

  • Odruch Oppenheima. Lekarz przeprowadzi twarde narzędzie wzdłuż kości piszczelowej, którą można wyczuć w przedniej części łydki.

Niektórzy ludzie w śpiączce mają wyolbrzymiony lub ekstremalny odruch Babińskiego. W niektórych przypadkach nie tylko odciągają do tyłu duży palec u nogi i wachlują pozostałe palce, ale także zginają kolano. Te trzy ruchy potwierdzają, że doszło do poważniejszego urazu neurologicznego.

Kiedy lekarze stosują test Babińskiego?

Lekarz może wykonać ten test, jeśli podejrzewa problem neurologiczny. Może być on jednak szczególnie przydatny w sytuacjach nagłych, takich jak udar mózgu lub uszkodzenie rdzenia kręgowego. Lekarze wykonują test Babińskiego w celu szybkiego sprawdzenia, co może się dziać, zanim zlecą bardziej złożone badania diagnostyczne.

Najnowsze podwarianty COVID tworzą nowe fale, unikając odporności

Editor
-
0
Najnowsze podwarianty COVID tworzą nowe fale, unikając odporności

W miarę jak liczba przypadków COVID-19 i hospitalizacji zaczyna ponownie rosnąć w USA, urzędnicy ds. zdrowia publicznego monitorują kilka nowych podwariantów Omicron, które przyczyniają się do wzrostu liczby zachorowań.

Najnowsze podwarianty COVID tworzą nowe fale, unikając odporności

Carolyn Crist

4 maja 2022 r. C Ponieważ liczba przypadków COVID-19 i hospitalizacji ponownie wzrasta w Stanach Zjednoczonych, urzędnicy zajmujący się zdrowiem publicznym monitorują kilka nowych podwariantów Omicron, które przyczyniają się do wzrostu liczby zachorowań.

W niektórych częściach Stanów Zjednoczonych głównym winowajcą jest podwariant BA.2 o nazwie BA.2.12.1. Jak podaje CNN, w innych krajach przyczyną wzrostu liczby przypadków są podwarianty Omicron o nazwach BA.4 i BA.5.

Wydaje się, że wszystkie trzy podwarianty rozprzestrzeniają się szybciej niż BA.2 i tworzą własne fale COVID-19.

Według danych The New York Times w Stanach Zjednoczonych odnotowuje się obecnie średnio ponad 62 000 przypadków dziennie, co oznacza wzrost o 50% w ciągu ostatnich dwóch tygodni.

Liczba zachorowań wzrasta we wszystkich stanach z wyjątkiem czterech, a w Georgii, na Hawajach, w Maine, Missisipi, Montanie, Nevadzie, Południowej Dakocie i Waszyngtonie wzrosła o ponad 50% w porównaniu z poprzednim tygodniem – donosi CNN. W Nowym Jorku ponad jedna czwarta ludności stanu znajduje się w hrabstwie o wysokim poziomie zagrożenia.

Według najnowszych danych Departamentu Zdrowia i Usług Społecznych USA, w całym kraju hospitalizowanych jest około 18 350 pacjentów z COVID-19. Liczba hospitalizacji wzrosła o około 18% w ciągu ostatnich 2 tygodni.

Podwariant Wzrost

BA.2.12.1, który został po raz pierwszy oznaczony przez nowojorskich urzędników służby zdrowia w kwietniu jako podwariant, który należy obserwować, rośnie o około 25% szybciej niż BA.2. Według najnowszych danych CDC stanowi on obecnie około 37% nowych zachorowań w Stanach Zjednoczonych. BA.2 stanowi około 62% nowych przypadków, co oznacza spadek z 70% w poprzednim tygodniu.

Urzędnicy służby zdrowia obserwują również BA.4 i BA.5, które wydają się mieć przewagę wzrostu nad BA.2, jak donosi CNN. Według najnowszych danych Outbreak.info, około 500 sekwencji BA.4 zostało zgłoszonych w 15 krajach i 10 stanach USA, a prawie 240 sekwencji BA.5 zostało zgłoszonych w 13 krajach i pięciu stanach.

BA.4 i BA.5 przyczyniły się do wzrostu liczby zachorowań w RPA w ciągu ostatnich dwóch tygodni, jak podaje CNN. Odnotowano również więcej pozytywnych testów i hospitalizacji. Pod koniec kwietnia te dwa podwarianty odpowiadały za około 60% nowych przypadków w tym kraju.

Odporność na podwarianty

BA.4 i BA.5 mogą uniknąć przeciwciał z poprzednich infekcji wywołanych przez oryginalny wariant Omicron, BA.1, który spowodował gwałtowny wzrost liczby zachorowań na COVID-19 w grudniu i styczniu. Nowsze podwarianty wydają się również unikać przeciwciał u osób, które zostały zaszczepione i przeszły przełomowe infekcje BA.1.

W nowym badaniu preprintowym naukowcy z RPA testowali przeciwciała we krwi, aby dowiedzieć się, czy mogą one wyeliminować wirusy BA.4 i BA.5. U osób nieszczepionych, które niedawno przeszły infekcję BA.1, prawdopodobieństwo, że ich przeciwciała zniszczą wirusy BA.4 i BA.5, było siedmiokrotnie mniejsze. Osoby zaszczepione, które niedawno przebyły przełomową infekcję BA.1, miały trzykrotnie mniejsze prawdopodobieństwo posiadania takich przeciwciał.

Dla porównania, Światowa Organizacja Zdrowia stosuje 8-krotny spadek neutralizacji jako punkt wyjścia do wymagania aktualizacji szczepionek przeciwko grypie sezonowej – donosi CNN. Naukowcy doszli do wniosku, że BA.4 i BA.5 mogą potencjalnie doprowadzić do nowej fali infekcji. Laboratorium badawcze było tym samym, które scharakteryzowało pierwszy wariant Omicron.

To, że zostałeś zakażony, nie oznacza, że masz dużą ochronę przed tym, co nadejdzie później – powiedział w rozmowie z CNN dr Alex Sigal, starszy autor badania i wirusolog z Africa Health Research Institute.

W innym nowym badaniu wstępnym naukowcy z Chin odkryli, że BA.4, BA.5, BA.2.12.1 i inny podwariant zwany BA.2.13 zawierają mutacje w miejscu 452 swoich genomów. Obszar ten umożliwia wirusowi lepsze wiązanie się z komórkami i unikanie przeciwciał. Wariant Delta i kilka innych mają mutację w tym miejscu. BA.4 i BA.5 mają również zmiany w lokalizacji 486, które mogą być związane z unikaniem wcześniejszej odporności – twierdzą badacze.

Naukowcy z całego świata próbują teraz zrozumieć, w jaki sposób te podwarianty mutują tak szybko i unikają odporności. Przed pandemią COVID-19 naukowcy uważali, że koronawirusy nie zmieniają się zbytnio, ale teraz ich poglądy uległy zmianie.

Wirus wykazywał, że mutuje powoli, ale kiedy zaczynał zbierać dobre mutacje, to ciągle ich przybywało, i przybywało, i przybywało, powiedział w rozmowie z CNN dr Andy Pekosz, wirusolog i profesor mikrobiologii molekularnej i immunologii na Uniwersytecie Johnsa Hopkinsa.

Reinfekcje subwariantów

W związku z rosnącą liczbą przypadków BA.4 i BA.5 w RPA, naukowcy zwracają szczególną uwagę na ponowne zakażenia wśród osób, które niedawno miały przypadek Omicron, jak podaje Los Angeles Times. Około 90% mieszkańców RPA posiada odporność na wcześniejsze warianty Omicron, uzyskaną w wyniku wcześniejszego zakażenia lub szczepienia.

Naukowcy nie są pewni, czy te dwa podwarianty pojawią się w Stanach Zjednoczonych lub innych krajach, ale bez pewności, że szczepienie lub wcześniejsza infekcja zapewnią ochronę, ich pojawienie się może być prawdopodobne.

To naprawdę przyszło niespodziewanie w weekend. Mieliśmy już za sobą BA.2.12.1, a potem BA.4 i BA.5? powiedział gazecie dr Peter Chin-Hong, specjalista w dziedzinie chorób zakaźnych z Uniwersytetu Kalifornijskiego w San Francisco.

Wydaje się, że jest to najnowszy rozdział niekończącej się sagi.

Obecne dane sugerują, że BA.4 i BA.5 nie powodują cięższych chorób niż inne warianty Omicron ani nie prowadzą do częstszych hospitalizacji czy zgonów. Jednak są one bardziej zdolne do przenoszenia się i pokonywania odporności, powiedział Chin-Hong, a osoby nieszczepione i te, które przeszły wcześniej infekcję, są bardziej narażone na poważniejsze przypadki.

Ochrona subwariantów

W miarę jak warianty Omicron tworzą własne strefy infekcji w Stanach Zjednoczonych, urzędnicy zdrowia publicznego zalecają obserwowanie lokalnych danych, jak donosi Los Angeles Times. Jeśli transmisja wydaje się rosnąć, zwłaszcza w przypadku wariantów, które nie chronią przed wcześniejszymi infekcjami, ludzie powinni ponownie rozważyć środki bezpieczeństwa, takie jak noszenie masek w pomieszczeniach i w zatłoczonych miejscach.

CDC zaleciło również, aby ludzie nadal nosili maski w samolotach, autobusach, pociągach i innych środkach transportu publicznego oraz w miejscach, gdzie gromadzi się dużo ludzi – podaje The Washington Post. Pomimo orzeczenia z zeszłego miesiąca, które unieważniło federalny nakaz noszenia masek w transporcie, CDC podkreśliło w tym tygodniu, że maski nadal powstrzymują rozprzestrzenianie się wirusa COVID-19.

CDC nadal zaleca, aby wszystkie osoby, zarówno pasażerowie jak i pracownicy, nosiły dobrze dopasowane maski lub respiratory w zamkniętych środkach transportu publicznego i węzłach komunikacyjnych, aby zapewnić ochronę sobie i innym podróżnym w tych miejscach o dużym natężeniu ruchu i mieszanej populacji, powiedziała w oświadczeniu Rochelle Walensky, MD, dyrektor CDC.

Ważne jest, abyśmy wszyscy nie tylko chronili siebie, ale także zwracali uwagę na innych, którzy są w grupie podwyższonego ryzyka zachorowania na ciężką postać COVID-19 oraz na tych, którzy nie mogą się jeszcze zaszczepić” – powiedziała. Noszenie maseczki w środkach transportu publicznego w pomieszczeniach zamkniętych zapewnia ochronę zarówno osobom indywidualnym, jak i całej społeczności.

Film na temat rozszyfrowywania etykiet produktów do pielęgnacji skóry dziecka

Editor
-
0
Film na temat rozszyfrowywania etykiet produktów do pielęgnacji skóry dziecka

Produkty mogą czasem wpływać na wrażliwą skórę dziecka. Dowiedz się, jak rozumieć etykiety, aby zapewnić bezpieczeństwo swojemu maleństwu.

Co to oznacza? Odkoduj swoje etykiety

najnowsze filmy na Baby Center

  • Dzieci z OITN przebrane dla zabawy

  • Film o tym, jak nosić dziecko w chuście: Instrukcje krok po kroku

  • Film o tym, czego szukać w pielęgnacji skóry dziecka

  • Czego należy unikać w pielęgnacji skóry dziecka

  • Film na temat rozszyfrowywania etykiet produktów do pielęgnacji skóry dziecka

  • Wideo na temat reakcji skóry dziecka

  • Film o tym, czy samodzielna pielęgnacja skóry jest bezpieczna dla dziecka

  • Przeszczep wątroby uratował temu dziecku życie

  • Film o tym, jak ustawić fotelik samochodowy dla niemowląt

  • Wideo na temat faktów o bliźniakach

  • Jak zmierzyć temperaturę dziecka

  • Czy można mówić do dziecka?

Load More

Rozwiązania dla zdrowia

  • Penis zakrzywiony w stanie wzwodu?

  • Czy mogę mieć CAD?

  • Leczenie zgiętych palców

  • Leczenie HR+, HER2- MBC

  • Masz dość łupieżu?

  • Korzyści płynące z CBD

  • Przemyśl na nowo leczenie stwardnienia rozsianego

  • Udary związane z migotaniem przedsionków

  • Ryzyko wystąpienia DVT/PE w przyszłości

  • Czy mój penis jest normalny?

  • Opcje nawracającego stwardnienia rozsianego

  • Przeszczep wątroby ratuje życie

  • Sfinansuj chirurgię plastyczną

  • Przyczyny zgięcia palca

  • Jak żyć z łuszczycą?

  • Brakujące zęby?

Więcej od lekarza

  • 5 wskazówek pomocnych w nawracającym SM

  • Jak radzić sobie z narkolepsją

  • Ulga dla zablokowanych mieszków włosowych

  • Łuszczycowe zapalenie stawów a sen

  • Jak się czuje łuszczyca

  • Pierwsze zaostrzenie łuszczycowego zapalenia stawów

  • Rozmowy z lekarzem na temat RZS

  • Crohn’s: Choroba „całego ciała

  • Unikanie zaostrzeń choroby Leśniowskiego-Crohna

  • Korzyści zdrowotne oleju z nasion konopi

  • Lepiej żyć z chorobą łuszczycową

  • Rodzaje terapii B-komórkowej w stwardnieniu rozsianym

  • 5 korzyści zdrowotnych płynących z konopi

  • Dlaczego rak prostaty się rozprzestrzenia

  • Życie z zaawansowanym rakiem piersi

  • Gdzie rozprzestrzenia się rak piersi

Czy Twoje dziecko jest gotowe do zaprzestania przyjmowania leków na ADHD?

Editor
-
0
Czy Twoje dziecko jest gotowe do zaprzestania przyjmowania leków na ADHD?

Skąd wiadomo, kiedy jest czas na odstawienie leków na ADHD? I jak bezpiecznie odzwyczaić dziecko od tych leków?

Niektóre dzieci muszą pozostać na lekach na ADHD aż do dorosłości. U innych objawy ustępują lub uczą się je kompensować w miarę dojrzewania mózgu. W pewnym momencie dziecko może być gotowe, aby zaprzestać przyjmowania tych leków.

Jeśli uważasz, że ten czas już nadszedł, nie rób tego na własną rękę. Zapytaj lekarza swojego dziecka o radę, kiedy należy odstawić leki i jak to zrobić bezpiecznie.

Czy to właściwy czas na odstawienie leków?

Decyzja o odstawieniu leków na ADHD jest sprawą osobistą. Właściwy czas jest inny dla każdego dziecka.

Poniżej podajemy kilka powodów, dla których warto rozważyć odstawienie leków.

Dziecko wyrosło z ADHD. Jednym z głównych powodów odstawienia leku jest fakt, że u dziecka nie występują już objawy. Około jedna trzecia osób, które otrzymują diagnozę ADHD jako dzieci, nie ma żadnych objawów do czasu osiągnięcia ich nastolatków.

Może to być czas na odstawienie leków, jeśli:

  • Dziecko nie odczuwało objawów przez ponad rok podczas przyjmowania leków.

  • Objawy uległy poprawie bez konieczności zwiększenia dawki leku.

  • Pominięto kilka dawek leku, ale nie wystąpiły żadne objawy.

Lekarstwo nie pomaga. Nie ma sensu pozostawać na leku, który nie działa. Należy tylko upewnić się, że dano mu wystarczająco dużo czasu. Niektóre leki na ADHD wymagają kilku tygodni lub miesięcy, aby zaczęły działać. Przed całkowitym odstawieniem leku można dostosować jego dawkę (z pomocą lekarza). Jeśli dziecko przyjmuje lek od miesięcy bez rezultatu, a próbowano zmienić dawkę, być może nadszedł czas, aby go odstawić lub zmienić na coś innego.

Twoje dziecko potrzebuje odświeżenia. Jeśli dziecko zmaga się z nasilonymi objawami ADHD, lekarz może odstawić wszystkie leki, aby ustalić, co jest przyczyną objawów i czy lek może być winny.

Jak bezpiecznie odstawić leki na ADHD

Odstawienie leku na ADHD jest procesem, tak samo jak jego rozpoczęcie. Z czasem mózg dziecka przystosowuje się do leku. Przyzwyczajenie się do odstawienia leku może zająć trochę czasu.

Należy wybrać taki czas, kiedy sytuacja dziecka jest stabilna. Nie jest dobrym pomysłem odstawianie leków na ADHD w okresie zmian, np. podczas przeprowadzki do nowego domu lub zmiany szkoły.

Przed wprowadzeniem jakichkolwiek zmian w przyjmowaniu leków należy skonsultować się z lekarzem dziecka. Lekarz poda harmonogram bezpiecznego odstawiania leku. Dziecko należy odstawiać tylko jeden lek na ADHD na raz.

Najlepszy sposób odstawienia leku zależy od jego rodzaju. Leki pobudzające, takie jak metylofenidat (Ritalin) i amfetamina/dekstroamfetamina (Adderall) działają krótko. Wydalane są z organizmu dziecka w ciągu kilku godzin. Dziecko może bez problemu przestać je przyjmować.

Efekty działania leków niestymulujących, takich jak leki przeciwdepresyjne, utrzymują się dłużej w organizmie dziecka. Zbyt szybkie ich odstawienie może czasem prowadzić do wystąpienia objawów odstawiennych, takich jak niepokój, zawroty i bóle głowy.

Obserwuj objawy

Po odstawieniu leku przez dziecko należy przez tydzień obserwować jego objawy. Poproś nauczyciela i innych opiekunów, np. opiekunkę do dziecka, aby również obserwowali i robili notatki.

Pod koniec tygodnia podziel się tymi uwagami z lekarzem dziecka. Jeśli wydaje się, że dziecko dobrze radzi sobie z odstawieniem leku, a objawy nie powróciły, należy spróbować w kolejnym tygodniu. Należy nadal zapisywać wszelkie objawy. Po kilku tygodniach zarówno Ty, jak i lekarz powinniście być bardziej pewni, czy dziecko może przestać przyjmować lek, czy też należy do niego powrócić.

Nancy Pelosi ma pozytywny wynik testu na obecność COVID-19

Editor
-
0
Nancy Pelosi ma pozytywny wynik testu na obecność COVID-19

Przewodnicząca Izby Gmin Nancy Pelosi ma pozytywny wynik testu na obecność COVID-19.

Nancy Pelosi ma pozytywny wynik testu na obecność COVID-19

Ralph Ellis

7 kwietnia 2022 r. — Nancy Pelosi, przewodnicząca Izby Reprezentantów USA, przeszła testy na obecność wirusa COVID-19, jak poinformował w czwartek jej rzecznik.

Po negatywnych testach w tym tygodniu, Speaker Pelosi otrzymał pozytywny wynik testu na COVID-19 i jest obecnie bezobjawowy, rzecznik Drew Hammill powiedział w oświadczeniu.

Pani marszałek jest w pełni zaszczepiona i wzmocniona, i jest wdzięczna za solidną ochronę, jaką zapewniła jej szczepionka. Marszałek zostanie poddany kwarantannie zgodnie z wytycznymi CDC i zachęca wszystkich do szczepienia się, uzupełniania szczepionki i regularnego wykonywania badań.

Pelosi, 82-letnia demokratka z Kalifornii, pojawiła się bez maski na początku tego tygodnia, gdy uczestniczyła w ceremonii podpisania ustawy z prezydentem Bidenem w Białym Domu, jak donosi The New York Times.

W środę wieczorem test na obecność Bidena był negatywny i nie był on bliskim kontaktem Pelosi, zgodnie z definicją CDC, jak podał Biały Dom, według The Washington Post.

Pelosi jest druga w kolejce do objęcia urzędu prezydenta po wiceprezydent Kamali Harris.

Pelosi nie jest najwyższym rangą urzędnikiem państwowym, u którego stwierdzono pozytywny wynik testu na obecność COVID. W październiku 2020 roku ówczesny prezydent Trump był hospitalizowany po uzyskaniu pozytywnego wyniku testu.

Prawo stanu Kolorado uchyliłoby rąbka tajemnicy w kwestii dawstwa spermy

Editor
-
0
Prawo stanu Kolorado uchyliłoby rąbka tajemnicy w kwestii dawstwa spermy

Pierwsze w swoim rodzaju przepisy udostępniłyby potomstwu tożsamość i historię medyczną dawców spermy oraz ograniczyłyby liczbę rodzin, które mogą powstać z jednego dawcy.

Ustawa z Kolorado uchyli zasłonę tajemnicy w kwestii dawstwa nasienia

Mary Chris Jaklevic

Nowe przepisy w Kolorado, które zniosłyby zasłonę tajemnicy wokół dawstwa spermy i zapewniłyby inną ochronę osobom poczętym z ofiarowanych komórek, są bliższe urzeczywistnienia po tym, jak ustawodawcy zatwierdzili projekt ustawy.

Dwupartyjny projekt ustawy, który we wtorek został przyjęty przez Izbę Reprezentantów, trafi na biurko gubernatora Jareda Polisa.

Ustawa umożliwiłaby potomstwu poznanie tożsamości dawcy spermy lub komórki jajowej po ukończeniu 18 lat, a wcześniej otrzymanie informacji medycznych o dawcy. Kliniki leczenia niepłodności byłyby zobowiązane do aktualizowania co 3 lata danych kontaktowych i dokumentacji medycznej dawców.

Ponadto kliniki musiałyby podejmować „starania w dobrej wierze”, by śledzić narodziny dzieci, tak by mieć pewność, że z nasienia jednego dawcy nie poczęło się więcej niż 25 rodzin. Dawczynie komórek jajowych mogłyby oddawać komórki jajowe maksymalnie sześć razy, w zależności od ryzyka medycznego.

Projekt ustawy ustanawiałby minimalny wiek dawcy na 21 lat i wymagałby od dawców i przyszłych rodziców otrzymania materiałów edukacyjnych i informacji o psychologicznych potrzebach dzieci poczętych przez dawców.

Przepisy te weszłyby w życie w przypadku dawstwa pobranego 1 stycznia 2025 roku lub po tej dacie. Osoby naruszające przepisy podlegałyby karze grzywny w wysokości do 20 000 dolarów za każdy dzień.

Obrońcy podkreślają, że oprócz korzyści płynących z wiedzy o tożsamości genetycznej, anonimowość dawców spermy została ograniczona przez dostępność komercyjnych testów genetycznych. (Dawstwo komórek jajowych jest zwykle bardziej otwarte).

Niektóre banki spermy wprowadziły już systemy, dzięki którym dorosłe potomstwo może poznać tożsamość dawcy, jeśli obie strony wyrażą na to zgodę. Donor Conceived Council (Amerykańska Rada Poczętych Dawców), organizacja działająca na rzecz dawców, stwierdziła jednak „poważne problemy” z niektórymi z tych zasad, takimi jak wymagania, by potomstwo poczęte od dawcy podpisywało umowy o nieujawnianiu informacji, lub banki odmawiające ujawnienia informacji, jeśli rodzice osoby poczętej od dawcy nigdy nie zarejestrowali narodzin dziecka w banku.

Niektóre rozwiązania zawarte w projekcie ustawy odzwierciedlają wytyczne Amerykańskiego Towarzystwa Medycyny Rozrodu oraz Towarzystwa Technologii Wspomaganego Rozrodu, choć według badań przeprowadzonych przez radę nie wszystkie firmy stosują się do nich. Na przykład żaden bank spermy nie stosuje się do zalecenia, aby dawcy mieli co najmniej 21 lat.

„Branża zmienia się bardzo szybko, ale są banki, które moim zdaniem potrzebują dodatkowego bodźca, aby chronić prawa ludzi, których produkują” – mówi Tiffany Gardner, rzeczniczka rady. .

Podczas przesłuchania w stanowym Senacie dostawcy usług związanych z płodnością wyrazili obawy, że przepisy nałożą nadmierne obciążenia na branżę i zniechęcą mężczyzn do oddawania spermy. W odpowiedzi sponsorzy wprowadzili kilka poprawek, między innymi ograniczyli opłatę licencyjną dla klinik i banków do 500 dolarów oraz zwiększyli limit rodzin dla każdego dawcy, który początkowo wynosił 10 osób.

Mimo to niektórzy przedstawiciele branży twierdzą, że projekt ustawy, przedstawiony 22 kwietnia, powstał zbyt pospiesznie, by mógł zostać odpowiednio przeanalizowany. Choć wszyscy zgodzili się, że ograniczenie liczby rodzeństwa przyrodniego, jakie może mieć dana osoba, jest dobrym rozwiązaniem, to – jak twierdzą – nie wiadomo, w jaki sposób najlepiej to zrobić.

„Nie było wystarczająco dużo czasu, aby naprawdę zebrać ekspertów, którzy mogliby przedstawić bardziej formalne, przemyślane i oparte na dowodach opinie na temat tego, co powinno znaleźć się w projekcie ustawy” – mówi dr Cassandra Roeca z Shady Grove Fertility, kliniki w Denver i Colorado Springs. Roeca zeznawała w imieniu Colorado Fertility Advocates, organizacji non-profit, która promuje dostęp do opieki nad płodnością.

Oczekuje się, że Polis, demokrata, podpisze ustawę, jak mówi doradca jednego ze współsponsorów, Rep. Kerry Tipper (D-Lakewood).

Kolorado nie jest jedynym stanem, który rozważa wprowadzenie przejrzystości dla potomstwa pochodzącego od dawców. Nowojorski projekt ustawy nakłada na kliniki leczenia niepłodności obowiązek sprawdzania historii medycznej, edukacyjnej i kryminalnej dawców oraz umożliwia dostęp do tych informacji osobom poczętym od dawców.

Orędownikiem nowojorskiego projektu jest rodzina Stevena Gunnera, 27-letniego mężczyzny, który zmarł w maju 2020 roku z powodu przedawkowania opioidów. Wall Street Journal doniósł, że rodzina Gunnera nie wiedziała o problemach psychiatrycznych jego biologicznego ojca.

Trądzik młodzieńczy (pryszcze): Rodzaje, przyczyny, leczenie

Editor
-
0
Trądzik młodzieńczy (pryszcze): Rodzaje, przyczyny, leczenie

Trądzik to problem skórny, który dotyka wielu nastolatków. Dowiedz się, dlaczego.

Krosty pojawiają się zwykle na twarzy, szyi, plecach, klatce piersiowej i ramionach. Trądzik nie jest poważnym zagrożeniem dla zdrowia, ale poważny trądzik może powodować trwałe blizny. Trądzik może również zaszkodzić poczuciu własnej wartości.

Jak wygląda trądzik?

Trądzik może objawiać się jako jedna z poniższych postaci:

Białe zaskórniki:

Białe kropki, które są porami wypełnionymi ropą i skórą pokrytą warstwami skóry.

Zaskórniki:

Czarne grudki, które są wbitymi porami, w których materiał wypychany jest przez mieszki włosowe. Czarny kolor nie pochodzi od zanieczyszczeń. Może pochodzić od bakterii, martwych komórek skóry i substancji reagujących z tlenem.

grudki, krosty lub guzki:

Bardziej poważne zmiany, czerwone i obrzęknięte w wyniku zapalenia lub zakażenia tkanki wokół zatkanych mieszków włosowych, które często są bolesne i twarde.

Cysty:

Głębokie, wypełnione ropą pryszcze.

Dlaczego niektórzy ludzie chorują na trądzik, a inni nie?

Nie jest jasne, dlaczego niektórzy ludzie są bardziej podatni na trądzik niż inni.

Dokładna przyczyna powstawania trądziku nie jest znana, ale pewną rolę mogą odgrywać hormony zwane androgenami. Androgeny wzrastają zarówno u chłopców, jak i u dziewcząt w okresie dojrzewania. Androgeny sprawiają, że gruczoły tłuszczowe skóry powiększają się i produkują więcej łoju. Androgeny mogą również wzrosnąć z powodu zmian hormonalnych związanych z ciążą lub rozpoczęciem bądź zakończeniem przyjmowania tabletek antykoncepcyjnych.

Znaczenie mogą mieć także uwarunkowania genetyczne. Jeśli twoi rodzice mieli trądzik, możesz odziedziczyć tę skłonność.

Niektóre leki (na przykład androgeny przyjmowane jako leki, leki na padaczkę, lit i prednizon) mogą powodować trądzik.

Kosmetyki o tłustej konsystencji również mogą zatykać pory. Produkty na bazie wody rzadziej wywołują trądzik niż kosmetyki na bazie oleju.

Inne czynniki, które mogą pogorszyć stan trądziku to:

  • tarcie spowodowane opieraniem się o skórę lub pocieraniem jej; ostre szorowanie

  • Wybieranie lub wyciskanie plam

  • Nacisk kasków rowerowych, plecaków lub ciasnych kołnierzyków

  • Zmiana poziomu hormonów u dorastających dziewcząt i dorosłych kobiet na dwa do siedmiu dni przed rozpoczęciem miesiączki

  • Stres

Jak leczy się trądzik?

Dermatolodzy (lekarze specjalizujący się w problemach skórnych) często leczą trądzik, szczególnie w ciężkich przypadkach. Lekarze rodzinni lub ogólni, pediatrzy lub interniści mogą leczyć łagodniejsze postacie trądziku.

Leczenie może obejmować:

Leczenie miejscowe bez recepty:

Określenie „miejscowe” oznacza, że produkty te nakłada się na skórę. Nie są to tabletki. Należą do nich kwas octowy, nadtlenek benzoilu, kwas salicylowy i siarka. Produkty te są dostępne w wielu postaciach, w tym w żelach, lotionach, kremach, mydłach i płatkach kosmetycznych. Przy regularnym stosowaniu produkty te są umiarkowanie skuteczne w leczeniu trądziku. Poprawa stanu skóry może potrwać od 4 do 8 tygodni.

Leczenie miejscowe na receptę:

Należą do nich: adapalen, antybiotyki, kwas azelainowy, nadtlenek benzoilu, dapson, tazaroten i tretinoina.

Leczenie doustnymi lekami na receptę:

Osobom z trądzikiem o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego lekarze często przepisują antybiotyki doustne (w postaci tabletek) jako uzupełnienie leków miejscowych. Uważa się, że antybiotyki doustne pomagają w zwalczaniu trądziku poprzez ograniczanie wzrostu bakterii, a tym samym zmniejszanie stanu zapalnego. Zazwyczaj przyjmuje się je codziennie przez cztery do sześciu miesięcy, a następnie zmniejsza się ich dawkę i odstawia w miarę poprawy stanu trądziku. Najsilniejszy lek doustny, izotretynoina (Absorica, Amnesteem, Claravis, Myorisan i Zenatane), jest zwykle przyjmowany raz lub dwa razy dziennie przez 16 do 20 tygodni. Uważa się, że zmniejsza ona wielkość gruczołów łojowych, dzięki czemu wytwarzana jest znacznie mniejsza ilość ropy naftowej, a także pomaga zapobiegać zatykaniu się porów. Ogranicza to rozwój bakterii wywołujących trądzik. Ze względu na ryzyko wystąpienia wad wrodzonych, kobiety w wieku rozrodczym nie mogą być w ciąży i nie mogą zajść w ciążę podczas stosowania izotretynoiny.

Leczenie w gabinecie:

Cysty można leczyć serią doogniskowych wstrzyknięć kortyzonu. Terapia światłem czerwonym może być stosowana w celu zmniejszenia stanu zapalnego i bakterii na skórze. W celu odblokowania porów można zastosować peeling z kwasem salicylowym.

Porady dotyczące zapobiegania trądzikowi

Oto wskazówki, które mogą pomóc w zwalczaniu trądziku.

  • Nie myj nadmiernie skóry ani nie stosuj ostrych peelingów. Trądzik nie jest spowodowany brudem. Wystarczą dwa delikatne mycia dziennie. Zbyt częste mycie może podrażnić i wysuszyć skórę, pobudzając gruczoły do produkcji większej ilości oleju, co zwiększa prawdopodobieństwo pojawienia się pryszczy.

  • Stosuj na twarzy produkty bezolejowe lub niekomedogenne (takie, które nie zatykają porów).

  • Nie wyciskaj ani nie wybieraj wyprysków. Wyciskanie pryszczy może spowodować wniknięcie bakterii trądzikowych głębiej w skórę. Wyrywanie może prowadzić do nasilenia się stanu zapalnego i powstania trwałych blizn.

Nie pozwól, aby trądzik definiował to, kim jesteś. Zrób wszystko, co możesz, aby poprawić stan swojej skóry, w razie potrzeby współpracując z dermatologiem, i nadal rób to, co sprawia Ci przyjemność.

Harmonogram szczepień dla niemowląt: Jakie szczepionki są potrzebne dziecku i kiedy

Editor
-
0
Harmonogram szczepień dla niemowląt: Jakie szczepionki są potrzebne dziecku i kiedy

Nie wiesz, jakich szczepionek będzie potrzebowało Twoje dziecko? Zapoznaj się z kalendarzem szczepień dziecka, aby dowiedzieć się, jakie szczepionki będą potrzebne w każdym wieku.

feature

Schemat szczepień to plan zawierający zalecenia dotyczące tego, jakie szczepionki i w jakim terminie powinny otrzymać Twoje dzieci. Szczepionki są jednym z najważniejszych sposobów zapobiegania zachorowaniom dzieci na niektóre niebezpieczne choroby. Narażając organizm na kontakt z zarazkiem w kontrolowany sposób, szczepionki uczą go rozpoznawać i zwalczać.

Rządowe zalecenia dotyczące szczepionek są tylko zaleceniami. Nie jesteś do nich zmuszany. Jednak prawo stanowe wymaga, aby Twoje dzieci miały określone szczepionki, zanim pójdą do przedszkola, szkoły lub na studia, z pewnymi wyjątkami. Szczepionki chronią nie tylko Twoje dziecko, ale także wszystkie osoby, z którymi ma ono kontakt. Im więcej osób jest zaszczepionych, tym trudniej choroba może się rozprzestrzeniać.

Zanim szczepionki zostaną dopuszczone do użytku i dodane do kalendarza szczepień, przechodzą lata testów, aby upewnić się, że działają i są bezpieczne. Rząd śledzi wszelkie doniesienia o działaniach niepożądanych, aby upewnić się, że nie wystąpią żadne problemy.

Rodzaje szczepionek

porady

Oto szczepionki zalecane dla dzieci oraz choroby, przed którymi chronią:

  • Szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B chroni przed wirusem zapalenia wątroby typu B, który uszkadza wątrobę. Dziecko mogło już otrzymać pierwszą szczepionkę z tej serii w szpitalu. Drugą dawkę otrzymuje się w 1 lub 2 miesiącu życia, a trzecią między 6 a 18 miesiącem życia.

  • Szczepienie na rotawirusy chroni przed najczęstszą przyczyną biegunki, wymiotów i odwodnienia u niemowląt. Zaleca się je w wieku 2 i 4 miesięcy.

  • Błonica, tężec i krztusiec (DTaP) to szczepionka skojarzona, która chroni przed trzema bardzo poważnymi chorobami. Błonica powoduje obrzęk gardła, tężec boleśnie napina mięśnie, a krztusiec utrudnia dzieciom oddychanie. Szczepionka składa się z pięciu dawek, które podaje się w wieku 2 miesięcy, 4 miesięcy, 6 miesięcy, między 15 a 18 miesiącem życia oraz między 4 a 6 rokiem życia. Dzieci otrzymują dawkę przypominającą szczepionki o innej formule (Tdap) w wieku 11 lub 12 lat, a następnie co 10 lat jako dorośli.

  • Szczepionka Hib chroni przed Haemophilus influenzae typu b (Hib), rodzajem bakterii wywołującej zakażenie mózgu i rdzenia kręgowego, które może uszkodzić mózg i słuch dziecka. Dzieci potrzebują czterech dawek szczepionki: w 2 miesiącu życia, 4 miesiącu życia, 6 miesiącu życia oraz między 12 a 15 miesiącem życia.

  • Szczepionka przeciwko pneumokokom chroni przed bakterią Streptococcus pneumoniae, która wywołuje zapalenie opon mózgowych, zapalenie płuc i niektóre infekcje uszu. Szczepionka składa się z czterech dawek, podawanych w 2 miesiącu życia, 4 miesiącu życia, 6 miesiącu życia oraz w 12-15 miesiącu życia.

  • Polio to choroba, która przed wynalezieniem szczepionki paraliżowała ponad 25 000 osób rocznie. Obecnie dzieci szczepi się przeciwko niej w wieku 2 miesięcy, 4 miesięcy, między 6 a 18 miesiącem życia oraz między 4 a 6 rokiem życia.

  • MMR to kolejna szczepionka skojarzona, która chroni przed odrą, świnką i różyczką. Odra wywołuje wysypkę, a w rzadkich przypadkach może prowadzić do niebezpiecznego obrzęku mózgu. Świnka powoduje bolesne, opuchnięte ślinianki. Natomiast różyczka, zwana również odrą niemiecką, może powodować poważne wady wrodzone lub poronienie, jeśli kobieta w ciąży jest zarażona. Szczepionka MMR jest zalecana w wieku od 12 do 15 miesięcy oraz od 4 do 6 lat.

  • Ospa wietrzna była niegdyś swędzącym rytuałem dzieciństwa. Również ona może powodować poważne powikłania, takie jak zapalenie płuc i zapalenie mózgu. Jednak dzięki szczepionce przeciwko ospie wietrznej (varicella) jest ona znacznie rzadsza. Podaje się ją między 12 a 15 miesiącem życia oraz między 4 a 6 rokiem życia.

  • Wirusowe zapalenie wątroby typu A jest poważną chorobą wątroby. Szczepionka przeciwko niej składa się z dwóch dawek, podawanych w odstępie co najmniej 6 miesięcy, począwszy od 12 miesiąca życia.

  • Skoniugowana szczepionka meningokokowa chroni przed czterema różnymi szczepami bakterii, które wywołują potencjalnie śmiertelne zakażenia mózgu i krwi. Dzieci otrzymują ją między 11 a 12 rokiem życia, a po ukończeniu 16 lat otrzymują dawkę przypominającą. Szczepionka przeciwko dodatkowemu szczepowi bakterii, meningokokowi B, jest dostępna dla starszych nastolatków i młodych dorosłych z grupy wysokiego ryzyka.

  • Szczepionka przeciwko wirusowi brodawczaka ludzkiego (HPV) chroni przed grupą wirusów, które powodują prawie wszystkie przypadki raka szyjki macicy oraz większość nowotworów sromu, prącia, odbytu, odbytnicy i gardła. Zaleca się ją dzieciom w wieku od 11 do 12 lat w dwóch dawkach, w odstępie od 6 do 12 miesięcy. Młodzież w wieku powyżej 15 lat, która nie została zaszczepiona, powinna otrzymać trzy dawki.

  • Szczepionka przeciw grypie jest zalecana co roku dla wszystkich, począwszy od 6 miesiąca życia.

Jeśli nadal masz pytania, porozmawiaj z lekarzem dziecka o swoich wątpliwościach. Lekarz dostarczy Ci literaturę na temat każdej szczepionki, z którą możesz się zapoznać i przedyskutować ją z lekarzem przed zaszczepieniem dziecka.

SZCZEPIONKA ZALECANA

HARMONOGRAM SZCZEPIEŃ

CHRONI PRZED

?

DTaP

Dawka 1:

wiek 2 miesiące

Dawka 2:

wiek 4 miesiące

Dawka 3:

wiek 6 miesięcy

Dawka 4:

Od 15 miesiąca życia do 18 miesiąca życia

Dawka 5:

Między 4 a 6 rokiem życia

  • Błonica

    która może prowadzić do obrzęku mięśnia sercowego, niewydolności serca, śpiączki, paraliżu i śmierci

  • Tężec

    który może prowadzić do bolesnych skurczów mięśni, trudności w oddychaniu i śmierci

  • Krztusiec

    który może powodować zapalenie płuc, drgawki i śmierć

Grypa

Co roku

Począwszy od 6 miesiąca życia

Dawka dodatkowa

zalecana dla dzieci w wieku poniżej 9 lat w pierwszym roku otrzymywania tej szczepionki

Grypa

(grypa), która może powodować zapalenie płuc

HepA

Dawka 1:

Od 12 miesiąca życia do 23 miesiąca życia

Dawka 2:

Od 6 miesięcy do 18 miesięcy od podania pierwszej dawki

Seria uzupełniająca

dla osób w wieku 2 lat i starszych, które nie ukończyły jeszcze serii szczepień przeciwko HepA. Można podać dwie dawki w odstępie co najmniej 6 miesięcy.

Wirusowe zapalenie wątroby typu A

które może prowadzić do niewydolności wątroby

HepB

Dawka 1:

Po urodzeniu

Dawka 2:

Między 1. a 2. miesiącem życia

Dawka 3:

Między 6. miesiącem a 18. miesiącem życia

Seria nadrabiania zaległości

w wieku od 7 do 18 lat, jeśli dziecko nie otrzymało wszystkich trzech dawek

Wirusowe zapalenie wątroby typu B

które może prowadzić do przewlekłego zakażenia wątroby, niewydolności wątroby lub raka wątroby

Hib

Dawka 1:

wiek 2 miesiące

Dawka 2:

wiek 4 miesiące

Dawka 3:

wiek 6 miesięcy, w razie potrzeby

Dawka 4:

Dawka przypominająca między 12 a 15 miesiącem życia

Szczepionka(i) uzupełniająca(e)

po ukończeniu 15 miesiąca życia, w razie potrzeby

Haemophilus influenzae typ b

co może prowadzić do zagrażającego życiu zakażenia, takiego jak zapalenie opon mózgowych i zapalenie nagłośni, upośledzenie funkcji poznawczych, zapalenie płuc i zgon

HPV

Dawki 1-3

między 11 a 12 rokiem życia, zarówno dla chłopców, jak i dziewcząt

Seria nadrabiania zaległości

w razie potrzeby między 13 a 18 rokiem życia

Wirus brodawczaka ludzkiego

który może powodować raka szyjki macicy u kobiet oraz brodawki płciowe u mężczyzn i kobiet

?

IPV

Dawka 1

: wiek 2 miesiące

Dawka 2:

wiek 4 miesiące

Dawka 3:

Od 6 miesiąca życia do 18 miesiąca życia

Dawka 4:

Od 4 roku życia do 6 roku życia

Seria nadrabiania zaległości

w wieku od 7 do 18 lat, jeśli dziecko nie otrzymało wszystkich czterech dawek

Polio

które może prowadzić do paraliżu i śmierci

PCV13

Dawka 1:

wiek 2 miesiące

Dawka 2:

wiek 4 miesiące

Dawka 3:

wiek 6 miesięcy

Dawka 4:

Od 12 miesiąca życia do 15 miesiąca życia

Dawka dodatkowa

PCV13 zalecana dla dzieci w wieku od 24 miesięcy do 71 miesięcy z określonymi stanami zdrowia

Dawka dodatkowa

jest zalecana dla wcześniej nieszczepionych dzieci z zaburzeniami odporności w wieku od 6 lat do 18 lat

Pneumococcus

które mogą prowadzić do infekcji zatok i uszu, zapalenia płuc, zakażenia krwi, zapalenia opon mózgowych i śmierci

MCV4

Dawka

między 11 a 12 rokiem życia, z dawką uzupełniającą w wieku 16 lat

Dawka uzupełniająca

w wieku od 13 do 15 lat, w razie potrzeby z dawką przypominającą w wieku od 16 do 18 lat.

W przypadku dzieci z chorobami wysokiego ryzyka zaleca się podanie dawki przypominającej w wieku od 9 miesięcy do 10 lat.

Choroba meningokokowa

która może powodować bakteryjne zapalenie opon mózgowych i prowadzić do utraty kończyn, niepełnosprawności, głuchoty, napadów drgawkowych, udaru mózgu i śmierci

?

MMR

Dawka 1:

Od 12 miesiąca życia do 15 miesiąca życia

Dawka 2:

Od 4 roku życia do 6 roku życia

Seria nadrabiania zaległości

w wieku od 7 do 18 lat, jeśli dziecko nie otrzymało obu dawek

  • Measles

    która może prowadzić do obrzęku mózgu, zapalenia płuc i śmierci

  • Świnka

    która może prowadzić do zapalenia opon mózgowych, obrzęku mózgu, zapalenia jąder lub jajników oraz głuchoty

  • Rubella

    która może prowadzić do poronienia, urodzenia martwego płodu, przedwczesnego porodu i wad wrodzonych u kobiet w ciąży

RV

Dawka 1:

wiek 2 miesiące

Dawka 2:

wiek 4 miesiące

Dawka 3:

wiek 6 miesięcy, w razie potrzeby, w zależności od producenta szczepionki podanej w poprzednich dawkach

Rotawirusy

który może prowadzić do ciężkiej biegunki i odwodnienia

Tdap

Dawka pojedyncza

zalecana w wieku od 11 do 12 lat

Dawka uzupełniająca

w wieku od 7 do 10 lat, jeśli dziecko nie otrzymało wszystkich pięciu dawek szczepionki DTaP.

Sprawdzić, czy konieczne jest podanie dodatkowej dawki w wieku od 13 do 18 lat

  • Tężec

    który może prowadzić do bolesnych skurczów mięśni, problemów z oddychaniem i śmierci

  • Błonica

    która może prowadzić do obrzęku mięśnia sercowego, niewydolności serca, śpiączki, paraliżu i śmierci

  • Krztusiec

    który może powodować zapalenie płuc, drgawki i śmierć

Varicella

Dawka 1:

Od 12 miesiąca życia do 15 miesiąca życia

Dawka 2:

Od 4 roku życia do 6 roku życia

Seria nadrabiania zaległości

w wieku od 7 do 18 lat, jeśli dziecko nie otrzymało obu dawek

?

Ospa wietrzna

która może prowadzić do zainfekowanych pęcherzy, zaburzeń krwawienia, obrzęku mózgu i zapalenia płuc

?

?

Już jeden dodatkowy drink dziennie może zmienić mózg

Editor
-
0
Już jeden dodatkowy drink dziennie może zmienić mózg

Naukowcy zaobserwowali wykrywalne zmiany w mózgach osób, które wypijały jednego lub dwa drinki dziennie, poddając w wątpliwość aktualne krajowe wytyczne dotyczące bezpiecznego spożywania alkoholu.

Już jeden dodatkowy drink dziennie może zmienić mózg

Tara Haelle

10 marca 2021 — Nie jest tajemnicą, że picie alkoholu w dużych ilościach wiąże się z potencjalnymi problemami zdrowotnymi, od uszkodzenia wątroby po zwiększone ryzyko zachorowania na raka. Jednak większość ludzi prawdopodobnie nie sądzi, że wypicie jednego drinka na dobranoc każdego wieczoru stanowi zagrożenie dla zdrowia.

Obecnie nowe dowody sugerują, że nawet jeden drink dziennie wiąże się z wykrywalnymi zmianami w mózgu, choć nie jest jasne, czy to alkohol powoduje te różnice.

Wcześniejsze badania wykazały, że u osób z zaburzeniami spowodowanymi używaniem alkoholu występują zmiany strukturalne w mózgu w porównaniu z mózgami osób zdrowych, takie jak zmniejszenie objętości istoty szarej i istoty białej.

Jednak wyniki te dotyczyły osób, które w przeszłości spożywały duże ilości alkoholu, co według National Institute on Alcohol Abuse and Alcoholism oznacza spożywanie więcej niż czterech drinków dziennie przez mężczyzn i więcej niż trzech drinków dziennie przez kobiety.

Krajowe wytyczne żywieniowe Departamentu Zdrowia i Usług Społecznych USA zalecają picie nie więcej niż dwóch standardowych drinków dziennie w przypadku mężczyzn i jednego drinka w przypadku kobiet. Standardowy drink w Stanach Zjednoczonych to 12 uncji piwa, 5 uncji wina lub 1 uncja alkoholu wysokoprocentowego.

Ale czy nawet tak niewielka ilość alkoholu może mieć wpływ na nasz mózg?

Naukowcy zbadali funkcjonalne skany MRI mózgu 36 678 zdrowych dorosłych osób w wieku od 40 do 69 lat z Wielkiej Brytanii i porównali te wyniki z tygodniowym spożyciem alkoholu, uwzględniając różnice między innymi w wieku, płci, wzroście, statusie społecznym i ekonomicznym oraz kraju zamieszkania.

Zgodnie z wynikami wcześniejszych badań naukowcy stwierdzili, że w miarę jak dana osoba piła więcej alkoholu, zmniejszała się objętość jej istoty szarej i istoty białej, a stan ten był tym gorszy, im więcej drinków wypiła w ciągu tygodnia.

Badacze zauważyli jednak, że można było dostrzec różnicę między obrazami mózgu osób, które nigdy nie piły alkoholu, a tymi, które piły tylko jeden lub dwa drinki dziennie.

Przejście od jednej jednostki alkoholu do dwóch – co w Wielkiej Brytanii oznacza pełny kufel piwa lub standardowy kieliszek wina – wiązało się ze zmianami w mózgu podobnymi do 2 lat starzenia się.

Poza porównaniem zmian ze starzeniem się, nie jest jeszcze jasne, co te wyniki oznaczają, dopóki naukowcy nie przeprowadzą dalszych badań, w tym nie przyjrzą się genom osób, które wzięły udział w badaniu.

Badanie ma też kilka wad. Wszyscy badani to Europejczycy w średnim wieku, więc wyniki mogą być inne u młodszych osób lub osób o innym pochodzeniu. Badani podawali także ilość alkoholu wypitego w ciągu ostatniego roku, co może nie być zgodne z ich pamięcią lub może różnić się od danych z poprzednich lat, w tym z lat, w których pili dużo.

A ponieważ badacze porównywali nawyki związane z piciem z obrazami mózgu w jednym punkcie w czasie, nie można stwierdzić, czy alkohol rzeczywiście powoduje różnice w budowie mózgu, które zaobserwowano.

Mimo to wyniki badań skłaniają do zastanowienia się, czy nie należałoby ponownie przeanalizować krajowych wytycznych i czy nie lepiej ograniczyć wieczornego drinka do pół kieliszka wina.

Najlepsze butelki dla niemowląt: Szklane vs. Plastikowe

Editor
-
0
Najlepsze butelki dla niemowląt: Szklane vs. Plastikowe

Lekarz wyjaśnia, jakie są rodzaje butelek dla niemowląt i jak wybrać najlepszą z nich dla swojego dziecka.

Jednak ostatnie doniesienia, że pewien rodzaj plastiku znajdujący się w butelkach dla niemowląt może powodować potencjalnie szkodliwe zmiany u rozwijających się dzieci, sprawiły, że rodzice zaczęli się zastanawiać, czy staromodne szkło nie jest przypadkiem takim złym rozwiązaniem. Obecnie dostępne są butelki hybrydowe, które łączą w sobie obie te cechy.

Poniżej przedstawiamy kilka informacji na temat butelek dla niemowląt oraz wskazówki, jak bezpiecznie i skutecznie wybierać butelki i jak ich używać.

Obawy związane z butelką dla niemowląt

Problem ze szklanymi butelkami jest dość oczywisty – upuść jedną na podłogę w środku nocnego karmienia, a będziesz mieć do posprzątania cały pokój pełen rozbitego szkła. Szkło jest również ciężkie i nieporęczne. Z drugiej strony szklane butelki są solidne i nie zawierają żadnych substancji chemicznych, które mogłyby przedostać się do pokarmu dziecka.

Plastikowe butelki dla niemowląt są lekkie, mocne i nietłukące. W 2012 r. FDA zakazała stosowania bisfenolu A w produkcji butelek dla niemowląt i kubków do karmienia. Istniały obawy, że ta substancja chemiczna zawarta w plastiku poliwęglanowym może prowadzić do niektórych nowotworów, zmian w mózgu i układzie rozrodczym oraz przedwczesnego dojrzewania. Obecnie wszystkie butelki dla niemowląt i kubki do karmienia sprzedawane w USA są wolne od BPA.

W 2013 r. FDA poparła poprawkę dotyczącą dodatków do żywności, aby zaprzestać stosowania żywic epoksydowych na bazie bisfenolu A w wyściełaniu puszek z preparatami do żywienia niemowląt. Producenci zrezygnowali ze stosowania BPA w tych produktach, więc posunięcie to spotkało się z dużym poparciem.

Od niedawna dostępne są butelki hybrydowe, które mają szklaną wkładkę wewnątrz, aby zapobiec kontaktowi chemikaliów z preparatem do początkowego żywienia dziecka, oraz plastikową wkładkę na zewnątrz, która chroni je przed stłuczeniem.

Wybór butelki dla dziecka

Zasadniczo istnieją cztery rodzaje butelek dla niemowląt: plastikowe, plastikowe z jednorazowymi wkładkami, plastikowe ze szklanymi wkładkami i szklane.

Zakaz stosowania BPA oznacza, że można bez obaw kupować nowe butelki plastikowe dla niemowląt, wiedząc, że nie zawierają one tego potencjalnie szkodliwego związku chemicznego. Jeśli używasz starszych butelek plastikowych, na przykład takich, które dostałaś od członków rodziny, sprawdź, czy na dnie znajduje się symbol recyklingu. Symbol #7 lub oznaczenie PC (skrót od poliwęglanu) to znak, że butelka prawdopodobnie zawiera BPA. Butelki oznaczone symbolami #1, #2 lub #4 są wykonane z polietylenu, a butelki oznaczone symbolem #5 – z polipropylenu. Oba rodzaje butelek mogą być bezpiecznie używane, ponieważ żaden z nich nie zawiera BPA.

Jednorazowe wkładki do butelek są również zazwyczaj wolne od BPA (na etykiecie należy szukać napisu „BPA-free”). Są one jednak zwykle droższe niż same butelki, ponieważ trzeba je wymieniać po każdym karmieniu.

Niektóre butelki plastikowe mają w środku szklaną wkładkę, która zapobiega kontaktowi chemikaliów z pokarmem dziecka, a plastikowa powłoka zewnętrzna chroni je przed stłuczeniem.

Jeśli chcesz wypróbować szklane butelki, ale obawiasz się, że mogą się stłuc, niektóre firmy produkują silikonowe osłonki, które nakłada się na butelkę, aby ją chronić.

Dbanie o butelkę dla dziecka

Oto kilka wskazówek, jak dbać o butelkę dla dziecka:

  • Nigdy nie przechowuj mleka matki lub mieszanki mlecznej w plastikowych butelkach. Wlewaj je do butelki tuż przed tym, jak dziecko będzie gotowe do jedzenia. Wyrzuć wszystko, co pozostało.

  • Nie używaj gorącej wody ani silnych środków czyszczących do butelek z poliwęglanu, ponieważ może to spowodować szybsze psucie się plastiku. Zamiast tego używaj delikatnego środka czyszczącego i ciepłej wody.

  • Wymień wszystkie szklane butelki, które mają pęknięcia lub wyszczerbienia.

1...3,3393,3403,341...3,364Strona 3,340 z 3,364
© Newspaper WordPress Theme by TagDiv