Strona główna Blog Strona 3250

Kamienie milowe dziecka: Pierwszy rok życia dziecka objaśniony na zdjęciach

0

Ciekawi Cię, kiedy Twoje dziecko zrobi pierwszy krok lub wypowie pierwsze słowo? Dowiedz się, czego możesz oczekiwać od swojego dziecka dzięki kamieniom milowym pierwszego roku życia przedstawionym przez lekarza.

1/11

Opieka nad niemowlęciem może być wyczerpująca, ale jest też wiele powodów do radości. W przewodniku lekarza po najbardziej oczekiwanych kamieniach milowych dziecka znajdziesz opis pierwszych kroków w pierwszym roku życia.

Uśmiechy

2/11

Po dwóch miesiącach nieprzespanych nocy i całodobowego uspokajania, widziałaś już wiele łez swojego dziecka. Może zauważyłaś przelotny uśmiech, ale równie dobrze mógł to być gaz. Teraz nadszedł czas na prawdziwą nagrodę. W wieku około 2 miesięcy dziecko będzie się uśmiechać w odpowiedzi na Ciebie! Często wystarczy dźwięk Twojego głosu lub widok Twojej twarzy, aby wywołać nieodparty uśmiech dziecka.

Śmiech

3/11

Jeśli częsty płacz dziecka wyprowadza Cię z równowagi, miej się na baczności. W czwartym miesiącu życia możesz z niecierpliwością czekać na inny dźwięk, prawdopodobnie najsłodszy, jaki kiedykolwiek usłyszysz – śmiech dziecka. Najlepsze jest to, jak łatwo dziecko się śmieje. Głupie miny, łaskotki i zabawa w berka to zwykle więcej niż potrzeba, aby wywołać mnóstwo pisków i chichotów.

Śpi całą noc

4/11

Jak żaden inny kamień milowy dla dziecka, przespana noc staje się Świętym Graalem dla nowych rodziców. Choć oczekiwanie, że noworodek będzie spał całą noc jest nierealistyczne i niezdrowe, rodzice mogą być pewni, że ulga wkrótce nadejdzie. W wieku 4-6 miesięcy większość dzieci jest już w stanie przespać całą noc.

Siada

5/11

Jakże inaczej wygląda świat, kiedy nie leżysz na brzuchu! Około 5 lub 6 miesiąca większość dzieci potrafi siedzieć z podparciem – albo opierając się na rękach przed sobą, albo na poduszkach lub meblach. W wieku 7-9 miesięcy dziecko potrafi już zazwyczaj siedzieć samodzielnie.

Czołga się

6/11

Jeśli masz 8-miesięczne dziecko, możesz zawiesić karnet na siłownię. Czeka Cię mnóstwo ćwiczeń, podczas których będziesz ganiać po domu za swoim nagle mobilnym dzieckiem. Do 9 miesiąca życia większość dzieci raczkuje, używając zarówno rączek, jak i nóżek, choć niektóre dzieci nigdy nie raczkują, wolą pełzać lub wiercić się. Pełzanie nie jest istotnym kamieniem milowym dla dziecka, a niemowlęta, które decydują się na chodzenie lub pełzanie, zwykle osiągają inne kamienie milowe zgodnie z planem.

Macha „Pa pa

7/11

Machanie na „do widzenia” to nie tylko urocza sztuczka – to rzeczywista ekspresja językowa. Do 9 miesiąca życia większość dzieci zaczyna dostrzegać związek między dźwiękami, gestami i znaczeniem. Rozumieją, że machanie jest związane z wyrażeniem „pa pa”.

Je jedzenie palcami

8/11

Właśnie wtedy, gdy karmienie łyżeczką zaczyna tracić swój blask, dzieci są gotowe do samodzielnego jedzenia. W wieku 9-12 miesięcy dzieci lepiej kontrolują swoje dłonie i palce, dzięki czemu łatwiej jest im chwytać małe przedmioty – takie jak jedzenie paluszkami! Niestety, dzieci w tym wieku uwielbiają poznawać smak i konsystencję, więc jedzenie nie jest jedyną rzeczą, którą próbują włożyć do buzi. Dlatego w tym wieku bezpieczeństwo środowiska powinno stać się przedmiotem szczególnej troski rodziców.

Stojaki

9/11

Do 12 miesiąca życia większość dzieci zaczyna krótko stać bez podparcia. Robią też małe kroki, trzymając się mebli lub innych przedmiotów, co nazywamy „chodzeniem”. W tygodniach lub miesiącach poprzedzających samodzielne chodzenie, dzieci mogą spędzać godziny na chodzeniu, aby ćwiczyć prawdziwe chodzenie.

Robi krok

10/11

Można to nazwać klejnotem w koronie dziecięcych kamieni milowych. Prawdopodobnie żaden inny moment nie wywołuje większego oczekiwania (lub pstryknięć aparatu) niż pierwszy samodzielny krok dziecka. Jednak nie wszystkie dzieci chodzą przed swoimi pierwszymi urodzinami. Normalny przedział to od 9 do 17 miesięcy, przy czym większość dzieci robi przynajmniej kilka kroków około 13 miesiąca.

Wypowiada słowa

11/11

„Mama! Dada!” Nie ma to jak usłyszeć, jak dziecko woła Twoje imię, a dzieje się to zazwyczaj około pierwszego roku życia. W tym czasie większość dzieci potrafi już wypowiedzieć co najmniej jedno prawdziwe słowo i aktywnie próbuje naśladować innych. Nie minie wiele czasu, zanim w końcu usłyszysz, o co chodzi Twojemu maleństwu.

Kiedy nie jest to krótka lub długa, ale średnia choroba COVID-19

0

Nie jest to formalne rozpoznanie, jak w przypadku długiego COVID, ale lekarze obserwują sytuację pośrednią, w której choroba pacjenta utrzymuje się przez kilka tygodni, po czym wraca do normy po postawieniu diagnozy.

Kiedy choroba nie jest krótka ani długa, ale średnia COVID-19

Marcia Frellick

3 maja 2022 r. — Harmonogram objawów związanych z zakażeniem wirusem COVID-19 koncentruje się zazwyczaj na natychmiastowych, 5-dniowych zaleceniach dotyczących kwarantanny lub na objawach długotrwałych, które mogą trwać miesiąc, a nawet znacznie dłużej.

Niektórzy pacjenci zgłaszają jednak objawy COVID o średnim zasięgu, które ustępują zanim staną się długotrwałe, ale trwają dłużej niż typowe dla infekcji wirusowych. Chorzy mogą powrócić do pracy lub codziennych zajęć, ale coś jest nie tak: To, co wcześniej było prostym schematem ćwiczeń, staje się uciążliwe. Codzienne czynności wymagają większego wysiłku.

Czy ten źle zdefiniowany podzbiór wskazuje na średnią COVID?

Dr Farha Ikramuddin, fizjiatra i specjalista rehabilitacji z Uniwersytetu Minnesoty, zwraca uwagę, że nie ma definicji ani wspólnego oficjalnego rozumienia środkowej kategorii COVID.

Ale czy ja to widzę? Zdecydowanie tak – mówi.

Widziałam pacjentów młodszych, zdrowszych, z mniejszą liczbą chorób współistniejących, u których objawy utrzymywały się lub pojawiały się ponownie po zakończeniu pierwotnego zakażenia” – mówi.

Niektórzy pacjenci zgłaszali, że mieli bardzo słabe zakażenie lub nie mieli objawów i dość szybko po zakażeniu wracali do normalnego stanu zdrowia. Następnie tydzień później zaczęli odczuwać zmęczenie, utratę apetytu, utratę węchu, uczucie sytości po kilku kęsach – mówi Ikramuddin.

Część problemów związanych z kategoryzacją przestrzeni pomiędzy powrotem do normalności po tygodniu a występowaniem objawów przez wiele miesięcy wynika z faktu, że organizacje nie są zgodne co do tego, kiedy objawy uzasadniają nadanie długiej etykiety COVID.

Na przykład CDC definiuje to jako 4 lub więcej tygodni od zakażenia. Światowa Organizacja Zdrowia twierdzi, że oznacza to początek 3 miesięcy po wystąpieniu objawów COVID-19.

U młodszych i zdrowszych pacjentów obserwuję średni COVID, jak można by go nazwać. Zauważam również, że objawy te nie są na tyle poważne, aby uzasadniały przerwanie pracy lub zmianę harmonogramu pracy” – mówi Ikramuddin.

Co najmniej dwóch pacjentów tygodniowo jest wypisywanych z mojej kliniki, ponieważ przeszli na emeryturę i nie mają już objawów” – mówi Ikramuddin.

Reporterka radia publicznego Nina Feldman napisała niedawno dla Kaiser Health News o swoich doświadczeniach z nie krótką, ale i nie długą kuracją COVID.

[To, o czym myślę jako o moim średnim COVID, wpłynęło na moje życie. Nie mogłam spotykać się z ludźmi, pić ani spać po 21:30. Dopiero po 10 tygodniach mogłam pójść na pierwszy bieg, którego bałam się spróbować” – powiedziała.

Feldman opisała kolację z przyjaciółką po przejściu kwarantanny..: Po wypiciu jednego kieliszka wina czułam się, jakbym wypiła całą butelkę” – powiedziała. Byłam śmiertelnie wyczerpana, ale nie mogłam zasnąć.

Tajemnica medyczna

Ikramuddin zauważa, że to, co powoduje przedłużające się objawy COVID-19, jest nadal tajemnicą medyczną.

W jednym ze scenariuszy zadaje się pytanie, czy wirus pozostaje w stanie uśpienia, podobnie jak w przypadku półpaśca lub HIV.

W tej chwili zamiast odpowiedzi dostajemy więcej pytań” – mówi Ikramuddin.

Dr Mouhib Naddour, specjalista chorób płuc z firmy Sharp HealthCare w San Diego, mówi, że u niektórych pacjentów, którzy przebyli COVID, powrót do zdrowia trwa dłużej niż w przypadku innych infekcji wirusowych.

Niektórzy pacjenci znajdują się pomiędzy tymi, którzy wracają do zdrowia w ciągu 2-3 tygodni, a pacjentami, u których COVID trwa długo. Pacjenci znajdujący się w tym przedziale mogą zostać zaliczeni do grupy o średnim zakresie COVID – mówi.

Próbujemy umieszczać rzeczy w tabelach i pudełkach, ale w przypadku tej choroby jest to trudne” – mówi Naddour.

Zgadza się, że nie ma medycznej definicji średniego zakresu COVID, ale mówi, że pomysł ten powinien przynieść nadzieję pacjentom, którzy wiedzą, że jeśli ich objawy utrzymują się, to niekoniecznie mają długi okres COVID, a objawy mogą jeszcze ustąpić.

Jest to choroba, z której całkowite wyleczenie może potrwać dłużej – mówi.

Większość pacjentów z tej grupy to młodzi, zdrowi ludzie” – mówi Naddour – „którzy otrzymują COVID, a 2-3 tygodnie po uzyskaniu negatywnego wyniku nadal mają utrzymujące się objawy”.

Częste objawy

Niektóre często zgłaszane objawy u osób z długotrwałą chorobą, które często pokrywają się z innymi etapami COVID, to trudności w oddychaniu, ucisk w klatce piersiowej, suchy kaszel, ból w klatce piersiowej, bóle mięśni i stawów, zmęczenie, trudności ze snem i wahania nastroju – mówi Naddour.

Musimy przeprowadzić szczegółową ocenę, aby upewnić się, że przyczyną tych objawów nie jest inny problem” – mówi.

Jak mówi, nie ma określonego czasu dla średniego zakresu COVID, dlatego ważne jest, aby osoby odczuwające objawy zgłaszały się do lekarza pierwszego kontaktu.

Jest to zakres, a nie kategoria

Fernando Carnavali, koordynator Mount Sinais Center for Post-COVID Care w Nowym Jorku, twierdzi, że nie jest gotowy na uznanie osobnej kategorii dla średniego COVID-19.

Twierdzi, że nauka nie może nawet uzgodnić nazwy dla trwałych objawów po COVID, czy jest to długi COVID, czy długotrwały COVID, zespół po COVID, czy też ostre następstwa COVID-19 (PASC).

To stwarza luki w zrozumieniu, gdzie się znajdujemy” – mówi Carnavali.

Mówi, że rozumie ludzką potrzebę kategoryzowania objawów, ale zamiast środkowego punktu widzenia widzi raczej zakres.

Nie oznacza to, że to, co inni mogą nazywać środkiem COVID, nie istnieje – mówi Carnavali: Jesteśmy w początkowej fazie definiowania tego zjawiska. Próba ich sklasyfikowania może wywołać więcej niepokoju.

ADHD u dzieci: Objawy, rodzaje i testy na ADD u dzieci

0

Lekarz wyjaśnia zaburzenia nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD) u dzieci, w tym rodzaje, objawy, diagnozę i leczenie.

  • są w ciągłym ruchu

  • Kręcą się i wiercą

  • Wydaje się, że nie słucha

  • Mają problemy z cichą zabawą

  • Często nadmiernie rozmawiają

  • Przerywa innym lub przeszkadza im w rozmowie

  • Łatwo się rozpraszają

  • Nie kończą zadań

Jak diagnozuje się ADHD?

Chociaż u dziecka mogą występować pewne objawy, które wydają się wskazywać na ADHD, może to być coś innego. Dlatego też należy skonsultować się z lekarzem, aby to sprawdzić.

Nie istnieje żaden konkretny lub ostateczny test na ADHD. Diagnozowanie to proces, który obejmuje kilka etapów i wymaga zebrania wielu informacji z różnych źródeł. W ocenę zachowania dziecka należy zaangażować siebie, dziecko, szkołę dziecka oraz innych opiekunów. Lekarz zapyta także o objawy występujące u dziecka, o to, jak dawno temu pojawiły się te objawy oraz o to, jak zachowanie wpływa na dziecko i resztę rodziny. Lekarze stawiają diagnozę ADHD u dzieci, jeśli dziecko wykazuje sześć lub więcej specyficznych objawów nieuwagi lub nadpobudliwości w sposób regularny przez ponad 6 miesięcy w co najmniej dwóch sytuacjach. Lekarz weźmie pod uwagę porównanie zachowania dziecka z zachowaniem innych dzieci w tym samym wieku.

Lekarz przeprowadzi badanie fizykalne dziecka, zbierze wywiad lekarski, a nawet może wykonać nieinwazyjne badanie mózgu.

Lekarz podstawowej opieki zdrowotnej może ustalić, czy dziecko ma ADHD na podstawie standardowych wytycznych opracowanych przez Amerykańską Akademię Pediatrii, która twierdzi, że zaburzenie to można zdiagnozować u dzieci w wieku od 4 do 18 lat. Objawy muszą jednak pojawić się przed ukończeniem 12 roku życia.

Bardzo trudno jest zdiagnozować ADHD u dzieci poniżej 5 roku życia. Wynika to z faktu, że wiele dzieci w wieku przedszkolnym ma niektóre z objawów obserwowanych w ADHD w różnych sytuacjach. Ponadto, w okresie przedszkolnym dzieci bardzo szybko się zmieniają.

W niektórych przypadkach zachowanie, które wygląda jak ADHD, może być spowodowane przez:

  • Nagłą zmianą w życiu (np. rozwód, śmierć w rodzinie, przeprowadzka)

  • Niewykryte napady drgawek

  • Zaburzenia medyczne wpływające na funkcjonowanie mózgu

  • Lęk

  • Depresja

  • Zaburzenia dwubiegunowe

3 rodzaje ADHD u dzieci

Lekarze mogą zaklasyfikować objawy do następujących typów ADHD:

  • Typ nadpobudliwy/impulsywny.

    Dzieci wykazują zarówno zachowania nadpobudliwe, jak i impulsywne, ale w większości przypadków są w stanie zwracać uwagę.

  • Typ nieuważny.

    Dawniej nazywany zaburzeniem z deficytem uwagi (ADD). Dzieci te nie są nadmiernie aktywne. Nie przeszkadzają w klasie ani w innych czynnościach, więc ich objawy mogą nie być zauważone.

  • Typ kombinowany (nieuważny i nadpobudliwy/impulsywny). U dzieci z tym typem ADHD występują obie kategorie objawów. Jest to najczęstsza postać ADHD.

Przegląd leczenia ADHD

Plany leczenia mogą obejmować specjalne programy edukacyjne, interwencję psychologiczną oraz leczenie farmakologiczne. Należy dowiedzieć się jak najwięcej o dostępnych opcjach i omówić je z lekarzem prowadzącym leczenie dziecka, aby można było wybrać najlepszy dla niego plan.

Badania wykazują, że długoterminowe leczenie kombinacją leków i terapii behawioralnej jest znacznie lepsze niż leczenie samymi lekami lub brak konkretnego leczenia w radzeniu sobie z nadpobudliwością, impulsywnością, nieuwagą oraz objawami lęku i depresji. Dzieci, u których stosowano zarówno leki na ADHD, jak i terapię, miały również lepsze umiejętności społeczne.

Leki na dziecięce ADHD

Klasa leków zwanych psychostymulantami (lub czasami po prostu stymulantami) jest bardzo skuteczną metodą leczenia dziecięcego ADHD. Leki te, w tym Adderall, Adzenys XR-ODT, Vyvanse, Concerta, Focalin, Daytrana, Ritalin i Quillivant XR, pomagają dzieciom skupić myśli i ignorować czynniki rozpraszające.

Innym sposobem leczenia ADHD u dzieci są leki niestymulujące. Leki te obejmują Intuniv, Kapvay i Strattera.

Leki na ADHD są dostępne w postaci krótko działającej (o natychmiastowym uwalnianiu), średnio działającej i długo działającej. Znalezienie najlepszego leku, dawki i schematu leczenia dla osoby z ADHD może zająć lekarzowi trochę czasu. Leki na ADHD czasami wywołują skutki uboczne, ale zazwyczaj występują one na początku leczenia. Zazwyczaj działania niepożądane są łagodne i nie trwają długo.

Terapie behawioralne dla dzieci z ADHD

Leczenie behawioralne dzieci z ADHD obejmuje tworzenie większej ilości struktur, zachęcanie do rutyny i jasne określanie oczekiwań wobec dziecka.

Inne formy leczenia ADHD, które mogą przynieść korzyści Twojemu dziecku, obejmują:

  • Trening umiejętności społecznych.

    Dzięki temu dziecko z ADHD może nauczyć się zachowań, które pomogą mu w nawiązywaniu i utrzymywaniu relacji społecznych.

  • Grupy wsparcia i treningi umiejętności wychowawczych.

    Obejmuje to wsparcie dla rodziców i pomoc w uzyskaniu wiedzy na temat ADHD oraz sposobów wychowywania dziecka z ADHD.

Jakie leczenie jest najlepsze dla mojego dziecka?

Nie ma jednej metody leczenia, która byłaby odpowiednia dla każdego dziecka z ADHD. Należy dokładnie przeanalizować potrzeby i historię każdego dziecka.

Na przykład u dziecka mogą wystąpić niepożądane skutki uboczne przyjmowania leków, co sprawia, że dana terapia jest nie do przyjęcia. Jeśli u dziecka z ADHD występują również stany lękowe lub depresja, najlepszym rozwiązaniem może być połączenie leczenia farmakologicznego i terapii behawioralnej.

Ważne jest, aby we współpracy z lekarzem znaleźć najlepsze rozwiązanie dla swojego dziecka.

Trener ADHD

Coaching jest stosunkowo nową dziedziną w leczeniu ADHD u dzieci. Trenerzy ADHD mają za zadanie pomagać dzieciom w osiąganiu lepszych wyników w różnych dziedzinach życia poprzez wyznaczanie celów i pomaganie dziecku w znalezieniu sposobów na ich osiągnięcie. Dziecko musi być jednak wystarczająco dojrzałe i zmotywowane, aby podjąć współpracę z trenerem.

Nadpobudliwość psychoruchowa: Rzeczywistość medyczna czy wygodna wymówka?

0

W przeciwieństwie do twierdzeń niektórych krytyków, istnieją przekonujące dowody na to, że ADHD jest prawdziwym zaburzeniem o silnych podstawach biologicznych i że często jest ono niedostatecznie diagnozowane.

Nadpobudliwość psychoruchowa: Rzeczywistość medyczna czy wygodna wymówka?

ADHD

Ronald Pies, MD Z archiwum lekarza

Niewiele rozpoznań w psychiatrii wzbudziło tyle kontrowersji, co zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD). Dla niektórych krytyków etykieta „ADHD” jest jedynie wymówką dla sfrustrowanych rodziców i nadgorliwych lekarzy, aby „leczyć” uciążliwe zachowania dziecka. Inni krytycy przyznają, że ADHD istnieje, ale uważają, że jest ono znacznie przesadnie diagnozowane. Chociaż czasami jest ziarno prawdy w tych twierdzeniach, istnieją obecnie przekonujące badania kliniczne i naukowe pokazujące, że ADHD jest prawdziwym zaburzeniem o silnych podstawach biologicznych – i że, jeśli w ogóle, ADHD jest często niedodiagnozowane.

Biologia ADHD

Chociaż ADHD nie jest dziedziczone tak jak blond włosy czy niebieskie oczy, prawdopodobieństwo, że obaj członkowie identycznej pary bliźniąt będą mieli ADHD, jest znacznie wyższe niż w przypadku bliźniąt braterskich. Sugeruje to, że im bardziej geny jednego bliźniaka są zgodne z genami drugiego, tym większe prawdopodobieństwo, że u obu wystąpi to zaburzenie. Co więcej, badania aktywności mózgu wykazały, że u dzieci z ADHD czołowe regiony mózgu są w rzeczywistości niedostatecznie aktywne. Może się to wydawać zastanawiające, biorąc pod uwagę, że „nadpobudliwość” jest zwykle łączona z ADHD. Ponieważ jednak czołowe regiony mózgu wywierają uspokajający wpływ na bardziej prymitywne regiony, niedoczynność płatów czołowych może oznaczać, że regiony te nie „powstrzymują” destrukcyjnych zachowań.

Wbrew powszechnemu mniemaniu nie ma przekonujących dowodów na to, że ADHD jest spowodowane zbyt dużą ilością cukru w diecie. Co więcej, w ciągu ostatnich 20 lat stało się jasne, że dzieci z ADHD nie zawsze „wychodzą” z tego zaburzenia. Od 4 do 30 procent dzieci z ADHD będzie wykazywać objawy w wieku dorosłym, w zależności od tego, czy liczymy tylko pełnoobjawowe zaburzenie, czy nawet kilka objawów ADHD.

Obraz ADHD

Jak wygląda ADHD u dzieci? Weźmy pod uwagę Shawna, jedenastolatka, który przez ponad pięć lat był „dzieckiem sprawiającym problemy”. Począwszy od 5 roku życia, Shawn miał problemy z usiedzeniem spokojnie w klasie. Nauczyciele skarżyli się, że Shawn wierci się, wierci na swoim miejscu, a nawet opuszcza swoje miejsce już po pół godzinie zajęć. Czasami biegał po klasie, mimo stanowczych poleceń nauczyciela, żeby usiadł. Shawn miał duże trudności z uważnym słuchaniem nauczyciela i wydawało się, że podczas lekcji „buja w obłokach”. Prawie nigdy nie wywiązywał się z zadań domowych, prac i obowiązków, zarówno w szkole, jak i w domu. Każde zadanie, które wymagało więcej niż kilka minut ciągłej uwagi, przekraczało możliwości Shawna. Łatwo rozpraszał go najmniejszy hałas i miał problemy z zapamiętaniem nawet prostych instrukcji. Czasami Shawn wykrzykiwał odpowiedzi, zanim pytanie zostało dokończone, i miał trudności z czekaniem na swoją kolej w kolejce. Czasami Shawn zakłócał zabawę innych dzieci, domagając się, by go wpuszczono do ich zajęć.

Chociaż ten obraz jest dość typowy dla chłopców z ADHD, zaburzenie to może ujawniać się w inny sposób. Choć wiele badań sugeruje, że ADHD częściej występuje u chłopców niż u dziewcząt, może to odzwierciedlać fakt, że dziewczęta zwykle mniej przeszkadzają niż chłopcy, a tym samym powodują mniej skarg ze strony rodziców i nauczycieli. Tak więc poważne problemy z koncentracją uwagi u dziewcząt mogą być spowodowane ADHD, nawet jeśli zewnętrzne zachowanie wydaje się normalne. Oczywiście wiele innych problemów może być przyczyną słabej uwagi u dzieci, począwszy od nudy, poprzez złe nauczanie, aż po depresję. Dlatego diagnoza dziecięcego ADHD musi być postawiona po dokładnej ocenie przez specjalistę z zakresu zdrowia psychicznego i/lub pediatrę. U dorosłych nieleczone ADHD może objawiać się pod postacią „zaburzeń osobowości”, nadużywania alkoholu, drażliwości lub zachowań antyspołecznych.

Leczenie

Podstawowym sposobem leczenia ADHD są leki stymulujące, takie jak metylofenidat (Ritalin). Liczne badania krótkoterminowe wykazały, że leki te są bezpieczne i skuteczne, ale dane długoterminowe są skąpe. Chociaż wiadomo, że młodzież bez ADHD nadużywa środków stymulujących, wśród osób z ADHD zdarza się to bardzo rzadko. Stymulanty nie powodują, że osoba z ADHD czuje się „na haju” – po prostu normalnie. Dla większości dzieci z ADHD niezbędna jest współpraca rodziców, klinicystów i nauczycieli, ponieważ dzieci te wymagają zarówno zorganizowanego środowiska edukacyjnego, jak i programu modyfikacji zachowań, który pomoże im nauczyć się radzić sobie z destrukcyjnymi lub agresywnymi zachowaniami. Również dorośli z ADHD mogą odnieść korzyści z połączenia leków i poradnictwa.

Farbowanie włosów w ciąży: Co warto wiedzieć

0

Dowiedz się, co powinnaś wiedzieć o farbowaniu włosów w czasie ciąży. Poznaj ryzyko, środki ostrożności i wpływ na zdrowie.

Ponieważ farba do włosów jest nafaszerowana chemikaliami, jej bezpieczeństwo było wielokrotnie badane. Niezależnie od tego, czy farba powoduje trwałe uszkodzenie włosów, czy raka, warto przyjrzeć się jej bliżej w czasie ciąży.

Bezpieczeństwo farby do włosów a ciąża

Zanim przejdziesz zbyt daleko, nie ma dowodów na to, że farba do włosów i ciąża są bezpieczne. Wiele badań nie uwzględniało kobiet w ciąży ze względu na kwestie etyczne związane z badaniem wpływu leków i kosmetyków na kobiety w ciąży.

Większość kosmetyków nie wymaga zatwierdzenia przez amerykańską Agencję Żywności i Leków (FDA). Żywności i Leków (FDA). Badania dotyczące ich wpływu na ciążę są najczęściej przypadkowe, dlatego należy zachować ostrożność w kwestii ich ogólnego bezpieczeństwa.

Farba do włosów jest generalnie uważana za bezpieczną w czasie ciąży, jeśli przestrzegasz zaleceń i środków ostrożności. Ponieważ jednak nikt nie zna dokładnych zagrożeń, wiele źródeł zaleca, aby poczekać z farbowaniem włosów do okresu po zajściu w ciążę. ?

Dlaczego farba do włosów może być problemem?

Skóra chroni Cię, ale jednocześnie jest chłonna. Wiele czynników wpływa na to, ile może bezpiecznie wchłonąć. Ciąża może sprawić, że Twoja skóra będzie bardzo wrażliwa na intensywne działanie chemikaliów.

Jeśli jesteś w ciąży, środki chemiczne stosowane miejscowo mogą stanowić problem. Twoja skóra może wchłaniać chemikalia, które mogą krążyć w Twoim krwiobiegu i dotrzeć do dziecka.

Czy farba do włosów powoduje raka? Farba do włosów została uznana za potencjalną przyczynę raka piersi. Badania dały różne wyniki, ale istnieją powiązania między zwiększonym ryzykiem zachorowania na raka piersi a częstym stosowaniem farby do włosów.

Nie ma jednej przyczyny raka, więc używanie farby do włosów nie stanowi poważnego zagrożenia. Kobiety w ciąży mogą być jednak szczególnie zagrożone, ponieważ w ich organizmie zachodzą istotne zmiany. W przypadku kobiet, które w przeszłości chorowały na raka piersi, unikanie farby do włosów może zmniejszyć ryzyko zachorowania na raka piersi w przyszłości.

Dlaczego nie musisz się martwić? Substancje chemiczne stosowane w farbach do włosów nie są bardzo toksyczne. Skóra głowy również nie wchłania zbyt wiele farby, zwłaszcza jeśli masz zdrową skórę głowy. Ponieważ jednak ryzyko jest nieznane, zawsze lepiej zachować ostrożność.

Co z innymi metodami leczenia włosów?

Możesz sięgnąć po rozjaśniacz, aby zmienić odcień włosów lub przygotować się na bardziej intensywne farbowanie. Możesz też sięgnąć po farbę do włosów lub relaksator. Jak wpływają one na Twoją ciążę?

Jeśli chodzi o bezpieczeństwo w czasie ciąży, nie ma różnicy między rozjaśniaczami, farbami do włosów, rozluźniaczami czy lokówkami. Nie stwarzają one dodatkowego ryzyka, jeśli tylko będziesz przestrzegać poniższych zaleceń.

Zastosuj środki ostrożności

Chociaż farba do włosów jest generalnie bezpieczna, istnieje kilka środków ostrożności, które należy podjąć. Przed użyciem farby do włosów w ciąży zawsze skonsultuj się z lekarzem.

Poczekaj na to

Pierwszy trymestr to decydujący okres dla rozwoju dziecka. Aby zachować szczególną ostrożność, z farbowaniem włosów poczekaj do drugiego trymestru.

Bądź ostrożna na swojej skórze

Choroby skóry, takie jak egzema i łuszczyca, powodują pękanie skóry. Pęknięcia te umożliwiają skórze wchłonięcie większej ilości substancji chemicznych zawartych w farbie do włosów do krwiobiegu.

Choroby skóry oznaczają także zazwyczaj bardziej wrażliwą skórę. Farba do włosów może powodować więcej podrażnień i pękanie skóry, co ostatecznie pogarsza stan skóry.

Nawet jeśli nie masz problemów ze skórą, skóra głowy może być na nie podatna. Nie farbuj włosów, jeśli masz uszkodzoną skórę lub oparzenia słoneczne na skórze głowy.

Zrób test płatkowy

Przed farbowaniem włosów musisz sprawdzić, czy Twoja skóra nie zareaguje negatywnie na farbę. Testy należy przeprowadzać zarówno w domu, jak i w salonie fryzjerskim.

  • Rozetrzyj niewielką ilość farby w zgięciu łokcia.

  • Pozostaw go na skórze przez co najmniej 2 dni.

  • Należy obserwować skórę w poszukiwaniu nieprawidłowości, takich jak wysypka lub podrażnienie.

  • Nawet jeśli używasz zwykłej farby do włosów, zawsze wykonaj test płatkowy. Ciąża może w nieprzewidywalny sposób zmienić twoją skórę.

    Objawy kontaktowego zapalenia skóry. Jeśli podczas testu płatkowego wystąpiła zła reakcja na farbę do włosów, prawdopodobnie doszło do kontaktowego zapalenia skóry. Niektóre z tych objawów to:

    • Swędzenie

    • Ból

    • Zaczerwienienie skóry

    • Obrzęk

    • Sucha lub łuszcząca się skóra

    • Pękanie lub łamanie się skóry

    Jeśli wystąpi którykolwiek z tych objawów, można wypróbować inną farbę do włosów lub poczekać z farbowaniem do późniejszego terminu.

    Zwracaj uwagę na zmiany na włosach

    Ciąża zmienia wiele elementów w organizmie, w tym także włosy. Zmiany te mogą spowodować, że Twoje włosy będą inaczej reagować na zwykłe farby do włosów. W takim przypadku najbezpieczniej jest poczekać z farbowaniem do końca ciąży, aby uniknąć trwałego uszkodzenia włosów.

    Zawsze noś rękawiczki

    Farba do włosów może poplamić ręce i narazić skórę na kontakt z chemikaliami. Skóra w ciąży jest bardziej podatna na podrażnienia, dlatego noszenie rękawiczek może zapobiec powstawaniu uciążliwych plam i nieprzyjemnych reakcji alergicznych.

    Złamać okno

    Substancje chemiczne zawarte w farbie do włosów mogą być uciążliwe. Opary mogą być bardzo drażniące dla kobiet w ciąży lub osób z wrażliwością układu oddechowego, np. z astmą. Farbę do włosów nakładaj w dobrze wentylowanym pomieszczeniu.

    Nie farbuj brwi ani rzęs

    W ciąży czy nie, farba do włosów w oczach jest niebezpieczna. Dostanie się farby do oczu może spowodować urazy i ślepotę, dlatego najlepiej unikać farbowania brwi.

    Postępuj zgodnie z instrukcjami podanymi na opakowaniu

    Może się to wydawać oczywiste, ale ludzie bywają uparci, jeśli chodzi o przestrzeganie instrukcji. Wskazówki dotyczące nakładania farby do włosów są czymś więcej niż tylko sugestią.

    Wskazówki dotyczące farby do włosów służą Twojemu bezpieczeństwu. Zignorowanie lub niewłaściwe użycie farby do włosów może prowadzić do komplikacji, których w przeciwnym razie można by uniknąć.

    Uważaj na zegar

    Weź do ręki telefon i ustaw minutnik. Czas podany na opakowaniu jest dokładny.

    Pozostawienie barwnika na włosach zbyt długo spowoduje, że skóra wchłonie więcej barwnika, co może być szkodliwe. Aby uniknąć wchłonięcia barwnika, należy go szybko spłukać po zakończeniu pracy.

    Opłucz skórę głowy

    Twoja skóra wchłania tym więcej barwnika, im dłużej pozostaje on na skórze. Spłucz skórę głowy, aby zapobiec dalszemu wchłanianiu substancji chemicznych zawartych w farbie do włosów i podrażnieniom.

    W razie wątpliwości skontaktuj się z lekarzem

    Farba do włosów może być bezpiecznie stosowana w czasie ciąży do wyrażania siebie. Jeśli masz obawy co do konkretnego produktu lub substancji chemicznej, zawsze najpierw porozmawiaj z lekarzem.

    Ćwiczenie z dzieckiem jako część treningu nowej mamy

    0

    Starasz się wrócić do formy po porodzie? Dowiedz się, jak możesz włączyć dziecko do swojej rutyny fitness po ciąży.

    Jeśli miałaś nieskomplikowany poród przez pochwę, możesz zacząć ćwiczyć już kilka dni po porodzie. W przypadku porodu przez cesarskie cięcie należy zapytać lekarza, jak długo należy odczekać. Tak czy inaczej, nie należy się spieszyć.

    Nie bądź superbohaterką – przestrzega Sarah Ann Kelly, specjalistka od fitnessu przed- i poporodowego w Denver oraz właścicielka MomTrainer.com. Radzi ona nowym mamom, by unikały biegania i innych ćwiczeń o dużej intensywności w ciągu pierwszych trzech miesięcy lub do czasu, aż lekarz wyrazi na nie zgodę.

    Gdy już poczujesz się dobrze, chodzenie jest jak najbardziej wskazane. Możesz wybrać się na spacer z wózkiem. Twoje dziecko właśnie idzie spać. Możesz też położyć dziecko w huśtawce lub foteliku samochodowym w pobliżu, a sama wykonuj lekkie przysiady lub skłony bicepsów z taśmą do ćwiczeń.

    Gdy tylko dostaniesz pozwolenie, wykorzystaj dziecko jako dodatkowy ciężar. Możesz przytulić jego główkę do siebie i robić martwy ciąg, skłony bioder, przysiady lub wypady – radzi Kelly. Możesz też położyć dziecko na swoim brzuchu i robić mostki, aby popracować nad pośladkami. Dzięki temu dziecko będzie miało również czas na ćwiczenie mięśni szyi.

    Gdy dziecko jest już na tyle duże, że potrafi utrzymać główkę (około 4 miesięcy), wykonuj wyciskanie nad głową lub wypady boczne, podnosząc je i opuszczając. Staję przed lustrem z córką zwróconą na zewnątrz. Będę robić przysiady i wypady, robiąc przy tym miny do niego – mówi Kelly.

    Jeśli masz ochotę na towarzystwo dorosłych, zapisz się na zorganizowany program fitness dla dzieci i dla mnie. W całym kraju można znaleźć zajęcia baby boot camp, fitness z wózkiem, jogę i barre. Niemowlęta, które są zbyt małe, by uczestniczyć w zajęciach, siedzą w wózku lub na kocu obok ciebie, podczas gdy ty ćwiczysz.

    Gdy dziecko zaczyna raczkować, wspólne ćwiczenia stają się nieco bardziej skomplikowane. Połowa ćwiczeń to gonienie za dzieckiem” – mówi Kelly. Ze względów bezpieczeństwa właśnie wtedy zalecam rozpoczęcie treningów w porze drzemki. Jeśli trzymasz dziecko przy sobie, stwórz bezpieczną przestrzeń i miej je na oku.

    Niemowlęta potrzebują dużo uwagi, więc przez kilka pierwszych miesięcy Twój czas będzie ograniczony. Kelly radzi, aby maksymalnie wykorzystać treningi, wykonując ćwiczenia w określonym czasie. Zamiast robić 20 przysiadów, zrób tyle przysiadów, ile zdołasz w ciągu 30 sekund, aby podnieść tętno. W dni, kiedy czujesz się całkowicie wyczerpany, daj sobie spokój i zrezygnuj z treningu.

    3 Wskazówki

    Aby zapewnić bezpieczeństwo Tobie i Twojemu dziecku podczas wspólnych ćwiczeń, skorzystaj z porad Sarah Ann Kelly, specjalistki od fitnessu w ciąży i po porodzie.

    Uzyskaj zgodę. Zapytaj swojego lekarza, jak szybko możesz zacząć ćwiczyć, biorąc pod uwagę rodzaj porodu.

    Unikaj ćwiczeń mięśni brzucha. Wykonywanie przysiadów i skrętów zbyt szybko po porodzie może spowodować długotrwałe uszkodzenie mięśni brzucha. Przez pierwsze kilka tygodni wykonuj wdechy nosem i wydechy ustami, delikatnie wciągając pępek. Ćwiczenie to wzmacnia mięśnie brzucha, nie obciążając go zbytnio.

    Bądź podporą. W pierwszych tygodniach życia niemowlęta nie mają dobrej kontroli nad szyją. Podczas wspólnych ćwiczeń podtrzymuj główkę niemowlęcia ręką.

    Znajdź więcej artykułów, przejrzyj poprzednie wydania i przeczytaj bieżący numer Doctor Magazine.

    Co jeszcze powoduje objawy ADHD? Co wygląda jak ADHD, ale nim nie jest?

    0

    Problemy występujące u Ciebie lub Twojego dziecka mogą nie być zaburzeniem lub chorobą. Jakie niemedyczne problemy mogą być mylone z ADHD i co można z nimi zrobić?

    Może popełniasz nieostrożne błędy w pracy i ciągle gubisz klucze. Czy to ADHD, jeśli masz trudności z nadążaniem za prezentacjami na spotkaniach?

    Zanim wyciągniesz pochopne wnioski, zastanów się, co jeszcze może być przyczyną tego typu zachowań. Być może nie jest to wcale choroba i może być to coś, co można łatwo naprawić.

    Odwodnienie

    Twój mózg potrzebuje wody do pracy. Gdy brakuje Ci płynów, chemia w mózgu ulega zaburzeniu, cierpi na tym Twoja pamięć, zdolność jasnego myślenia i podejmowania decyzji.

    Wypij szklankę wody, gdy masz wrażenie, że Twoje myśli nie układają się w całość. Aby utrzymać nawodnienie organizmu, wypijaj szklankę wody do każdego posiłku i co najmniej jedną między posiłkami. Pij także przed, po i w trakcie ćwiczeń.

    Dieta

    Ile czasu minęło od kiedy jadłeś? Jeśli jesteś niespokojny, rozdrażniony, senny lub zdezorientowany, może to być spowodowane niskim poziomem cukru we krwi.

    Zdrowy posiłek lub przekąska – np. sałatka ze szpinaku z łososiem i awokado lub garść orzechów włoskich – może pomóc Ci się skoncentrować. Jednak spożywanie dużej ilości słodyczy może spowolnić pracę mózgu.

    Kofeina

    Niewielka ilość kofeiny może pomóc w skupieniu się, ale zbyt duża może wywołać niepokój i nerwowość. Możesz nie zdawać sobie sprawy z tego, jak dużo jej przyjmujesz. Znajduje się ona w czekoladzie i niektórych lekach na ból głowy, a także w kawie, czarnej i zielonej herbacie, napojach gazowanych i energetycznych. Spożywanie kofeiny później w ciągu dnia może powodować problemy z zasypianiem, co może również rozpraszać.

    Jeśli przesadziłeś z ilością kofeiny, wycofaj się z niej powoli, aby uniknąć nieprzyjemnych objawów odstawienia.

    Brak snu

    Spójrzmy prawdzie w oczy: W ciągu dnia mamy zazwyczaj za mało godzin. Kupowanie sobie czasu poprzez zostawanie do późna lub wczesne wstawanie może wydawać się dobrym rozwiązaniem. Jednak gdy nie masz wystarczająco dużo snu, cierpi na tym Twoja ocena sytuacji, nastrój oraz zdolność uczenia się i zapamiętywania. Jest bardziej prawdopodobne, że będziesz popełniać błędy.

    Pozwól swojemu mózgowi odpocząć i naprawić się. Regularny rozkład dnia, kojący rytuał na dobranoc i komfortowe warunki w sypialni mogą pomóc Ci szybciej zasnąć. Aby poprawić jakość swojego snu, zapewnij sobie trochę ruchu w ciągu dnia i ogranicz ilość jedzenia i picia bezpośrednio przed snem. Spróbuj ograniczyć lub zrezygnować z drzemek, aby ułatwić sobie zasypianie w nocy.

    Stres

    Stres jest reakcją organizmu, gdy czuje się on w jakiś sposób zagrożony. Twoje dziecko może mieć problemy z jakimś przedmiotem w szkole, wdać się w bójkę z kolegą lub odczuwać napięcie w domu. Być może sam starasz się dotrzymać terminu lub martwisz się niespodziewanym wydatkiem.

    To normalne, że myślimy o tym, co nas trapi, a nie o tym, na co powinniśmy zwrócić uwagę, ale bycie rozproszonym może prowadzić do kłopotów. Długotrwały stres może także zaszkodzić pamięci.

    Aby oczyścić głowę, zacznij od przyznania, że jesteś zdenerwowany lub niespokojny. Przyznanie się do tego pomoże Twojemu ciału się rozluźnić. Oddychaj i dodaj sobie otuchy, że wszystko się ułoży. Wyjdź na spacer, pobiegaj lub poćwicz jogę, aby rozładować napięcie i poczuć się raźniej.

    Zastraszanie

    To może być dla dzieci bardzo stresujące, zwłaszcza gdy dzieje się to za pośrednictwem poczty elektronicznej, SMS-ów, czatu lub strony internetowej. Trudno jest uniknąć cyberprzemocy, a innym łatwo jest ją nasilić. Skutki znęcania się mogą być widoczne w ocenach, postawie i zdrowiu dziecka.

    Porozmawiaj z dzieckiem o tym, co się dzieje. Jeśli jest to znęcanie się, większość szkół prowadzi programy prewencyjne i zasady przeciwdziałania znęcaniu się. Dowiedz się, jakie są te zasady i sprawdź, czy są one egzekwowane.

    Zapewnij dziecku pozytywne wsparcie, by zbudować jego poczucie własnej wartości i pewność siebie oraz odebrać mu siłę przebicia. Pomóż mu dowiedzieć się, jak reagować, kiedy to się dzieje i co ty i ono możecie zrobić, żeby temu zapobiec.

    Znudzony czy utalentowany

    Niektóre dzieci, zwłaszcza uzdolnione, mogą się łatwo nudzić i być impulsywne, zwłaszcza w szkole. Gapią się przez okno lub przysypiają na lekcjach. Uzdolnione dziecko może również stać się władcze i niełatwo nawiązywać z nim przyjaźnie, ponieważ jest postrzegane jako „wszystkowiedzące”. Nie lubią rutyny, nie chcą się podporządkować i mogą przeszkadzać. Szukają czegoś, co zajęłoby ich umysł.

    Spotkaj się z nauczycielem dziecka, aby porozmawiać o warunkach panujących w klasie i pracy w szkole. Nauczyciel może mieć więcej informacji o tym, co jest przyczyną takiego zachowania i może być w stanie wprowadzić zmiany, które pozwolą dziecku utrzymać zainteresowanie.

    Nadużywanie substancji

    Problemy w szkole lub pracy, słaba pamięć, zła ocena sytuacji i złe samopoczucie to tylko niektóre z objawów nadużywania narkotyków lub alkoholu. Najważniejsze, na co należy zwracać uwagę, to duże zmiany w wyglądzie, zachowaniu i kontaktach z innymi.

    Jeśli uważasz, że to może być problem, zwróć się do kogoś – do doradcy, pracownika socjalnego, lekarza lub duchownego – kto może pomóc Tobie, Twojemu dziecku lub bliskiej osobie. Uzależnienie od narkotyków można leczyć za pomocą terapii behawioralnej, czasem leków i wsparcia.

    Kiedy to może być ADHD

    Stały wzorzec zachowania, który sugeruje nieuwagę, nadpobudliwość lub impulsywność, może być ADHD, jeśli:

    • Zaczęły się przed 12 rokiem życia

    • Trwa dłużej niż 6 miesięcy

    • Przeszkadza w codziennym życiu

    • Występuje w wielu miejscach

    Zaburzenie to może zdiagnozować pediatra lub lekarz pierwszego kontaktu. Potrzebne będą informacje od rodziców, nauczycieli i innych osób, które mają regularny kontakt z daną osobą. Lekarz może wykonać badania lub zlecić wizytę u specjalisty, aby wykluczyć inne przyczyny.

    Wirus Heartland przenoszony przez kleszcze krąży w USA, twierdzą naukowcy

    0

    Według najnowszych badań opublikowanych w czasopiśmie Emerging Infectious Diseases, wirus Heartland występuje u kleszczy z gatunku lone star w stanie Georgia.

    Wirus Heartland przenoszony przez kleszcze krąży po Stanach Zjednoczonych – twierdzą naukowcy

    Carolyn Crist

    24 marca 2022 r. – Według najnowszych badań opublikowanych w czasopiśmie Emerging Infectious Diseases, wirus Heartland występuje u kleszczy z gatunku lone star w stanie Georgia.

    Ludzie mogą zarazić się wirusem po ukąszeniu przez zakażonego kleszcza, co może prowadzić do hospitalizacji i śmierci. Wirus został również znaleziony wśród jeleni i innych dzikich ssaków.

    Heartland jest nową chorobą zakaźną, która nie jest dobrze poznana, powiedział w oświadczeniu dr Gonzalo Vazquez-Prokopec, starszy autor badania i ekspert w dziedzinie chorób przenoszonych przez wektory na Uniwersytecie Emory w Atlancie.

    Staramy się wyprzedzić tego wirusa i dowiedzieć się o nim wszystkiego, co możliwe, zanim stanie się on potencjalnie większym problemem” – powiedział.

    Naukowcy z Emory i University of Georgia przeanalizowali próbki wirusa z prawie 10 000 kleszczy zebranych w środkowej Georgii. Stwierdzili, że około 1 na 2000 próbek zawierał wirusa Heartland, zarówno w stadium dorosłym, jak i nimfalnym.

    Wirus, który po raz pierwszy został zidentyfikowany w Missouri w 2009 roku, został odnotowany w kilku stanach na południowym wschodzie i środkowym zachodzie. Jak podaje CDC, odnotowano ponad 50 przypadków u osób z 11 stanów, przy czym większość z nich wymagała hospitalizacji.

    Większość osób, u których zdiagnozowano chorobę, zachorowała w okresie od maja do września, jak podaje CDC. Objawy mogą obejmować wysoką gorączkę, zmęczenie, biegunkę, bóle mięśni oraz niską liczbę białych krwinek i płytek krwi. Wystąpienie objawów po ukąszeniu przez zakażonego kleszcza może trwać do 2 tygodni.

    Według CDC nie istnieją szczepionki ani leki, które zapobiegałyby lub leczyłyby wirusa Heartland. Lekarze mogą podać leki, które pomogą złagodzić objawy. Ogólnie rzecz biorąc, eksperci zalecają unikanie ukąszeń kleszczy, szczególnie w szczycie sezonu na kleszcze, czyli od kwietnia do września.

    Powinieneś o nich myśleć niemal o każdej porze roku. To coś, o czym każdy powinien pamiętać, powiedział USA Today dr Jonathan Larson, entomolog z Uniwersytetu Kentucky.

    CDC rozpoznaje 18 chorób przenoszonych przez kleszcze w Stanach Zjednoczonych, w tym boreliozę, która stała się najbardziej rozpowszechnioną chorobą przenoszoną przez wektory w kraju. Kleszcz czarnej nogi, znany również jako kleszcz jeleni, zazwyczaj przenosi bakterie wywołujące boreliozę.

    Naukowcy wciąż jednak badają, w jaki sposób wirus Heartland rozprzestrzenia się. W najnowszym badaniu znaleźli wirusa w kleszczu samotnej gwiazdy, który zawdzięcza swoją nazwę charakterystycznej białej plamie na grzbiecie i jest najczęściej występującym kleszczem w Georgii. Kleszcz ten jest również szeroko rozpowszechniony na terenach zalesionych w południowo-wschodnich, środkowo-zachodnich i wschodnich Stanach Zjednoczonych.

    Zespół badawczy będzie teraz zbierał kleszcze w całej Georgii w celu przeprowadzenia testów, aby lepiej zrozumieć, co może zwiększyć ryzyko zarażenia się wirusem Heartland.

    Chcemy zacząć wypełniać ogromne luki w wiedzy na temat cyklu przenoszenia wirusa Heartland” – powiedziała Vazquez-Prokopec. Musimy lepiej zrozumieć kluczowe podmioty przenoszące wirusa oraz wszelkie czynniki środowiskowe, które mogą pomóc mu przetrwać w różnych siedliskach.

    Właściwe odżywianie dla długowieczności

    0

    Dowiedz się, jakie pokarmy mogą zwiększyć szanse na dłuższe i zdrowsze życie.

    Aging Well: Właściwe odżywianie dla długowieczności

    Czy Twoja dieta jest kluczem do długowieczności? Dowiedz się, dlaczego prawidłowe odżywianie może oznaczać prawidłowe starzenie się.

    Elizabeth M. Ward, MS, RD Medically Reviewed by Cynthia Dennison Haines, MD From the doctor Archives

    Każdy się starzeje, a jednak niektórzy ludzie wydają się nie odczuwać skutków starzenia się. Czy dobre odżywianie może być kluczem do zdrowszego i dłuższego życia?

    Czy starzenie się jest równoznaczne z chorobą?

    „Starzenie się jest często kojarzone z rozwojem jednej lub kilku chorób przewlekłych, ale wcale nie musi tak być” – mówi dr Jeffrey Blumberg, profesor Friedman School of Nutrition Science and Policy na Tufts University.

    Nie zawsze jest tylko kwestią czasu, kiedy będziesz mieć zawał serca lub udar mózgu, zachorujesz na cukrzycę typu 2 lub raka, złamiesz biodro z powodu osteoporozy lub rozwinie się u Ciebie choroba Alzheimera, mimo że te schorzenia są często związane ze starzeniem się” – mówi Blumberg.

    Ryzyko chorób i niepełnosprawności wzrasta wraz z niedostateczną aktywnością fizyczną, podatnością genetyczną i niewłaściwą dietą.

    Starzenie się: Przeciwdziałaj starzeniu się za pomocą diety

    Jaki jest więc najlepszy plan żywieniowy, aby zapobiec, opóźnić lub zminimalizować dolegliwości związane ze starzeniem się, w tym stany zapalne stawów, osłabienie pamięci i pogorszenie wzroku?

    „Najbardziej korzystne diety opierają się w dużej mierze na świeżych warzywach, owocach i roślinach strączkowych – pokarmach, które są naturalnie niskokaloryczne i bogate w składniki odżywcze” – mówi Bradley Willcox, MD, MPH, współautor The Okinawa Diet Plan i profesor geriatrii na Uniwersytecie Hawajskim.

    Eksperci podejrzewają, że związki przeciwutleniające zawarte w produktach, roślinach strączkowych i pełnych ziarnach są w dużej mierze odpowiedzialne za powstrzymywanie marszu czasu.

    Antyoksydanty, takie jak witaminy C i E, oraz inne związki, w tym polifenole i antocyjany, zwalczają wolne rodniki – niestabilne formy tlenu, które uszkadzają funkcje komórek. Wolne rodniki powstają w wyniku normalnego metabolizmu. Organizm wytwarza je również w odpowiedzi na silne promieniowanie ultrafioletowe emitowane przez słońce, zanieczyszczenie powietrza, palenie tytoniu i bierne palenie.

    Gromadzenie się wolnych rodników przyczynia się do procesu starzenia się organizmu i rozwoju wielu chorób związanych z wiekiem, takich jak nowotwory, choroby serca i stany zapalne, w tym zapalenie kości i stawów. Co gorsza, starzenie się zwiększa produkcję wolnych rodników. Oznacza to, że wraz z upływem czasu Twoja dieta powinna być zdrowsza niż kiedykolwiek.

    Pytanie oczywiście brzmi: jak to zrobić?

    Odżywianie zapobiegające starzeniu się

    O przeciwutleniaczach jest głośno, jeśli chodzi o długowieczność, ale dobre starzenie się wymaga czegoś więcej. Musisz zoptymalizować wiele korzystnych składników odżywczych, w tym białko, wapń i witaminę D, oraz zminimalizować szkodliwe składniki diety, takie jak tłuszcze nasycone i tłuszcze trans.

    Żaden z tych produktów nie jest „fontanną młodości”, ale regularne włączanie ich do zbilansowanej diety może zmniejszyć negatywny wpływ czasu na organizm.

    Orzechy

    Orzechy są źródłem białka bez cholesterolu i stanowią wartościowy zamiennik dla tłustych mięs. Badania opublikowane w American Journal of Clinical Nutrition wykazały, że w grupie prawie 35 000 kobiet, które spożywały produkty bogate w witaminę E, w tym orzechy, zmniejszyły ryzyko wystąpienia udaru mózgu.

    Najlepsi wybrańcy:

    Migdały – ze względu na wysoki poziom witaminy E; pekany – ze względu na przeciwutleniacze; oraz orzechy włoskie – ze względu na kwasy omega-3.

    Wskazówki:

    • Jedną uncję posiekanych orzechów dodawaj do płatków śniadaniowych, jogurtu, sałatek i gotowanych warzyw.

    • Przekąska z uncji całych migdałów (ok. 24 szt.) dostarcza prawie połowę witaminy E, której potrzebujesz w ciągu dnia.

    • Zjedz kanapkę z masłem orzechowym na pełnoziarnistym pieczywie.

    • Przygotuj smoothie, miksując średniego mrożonego banana, 1/2 szklanki zwykłego beztłuszczowego jogurtu, 1/4 szklanki posiekanych orzechów włoskich i 2 łyżeczki cukru (opcjonalnie).

    Ryba

    Według American Heart Association ryby zawierają tłuszcze omega-3, które zmniejszają ryzyko odkładania się blaszek miażdżycowych w tętnicach, obniżają poziom trójglicerydów (tłuszczów) we krwi, pomagają obniżyć ciśnienie krwi i zmniejszają prawdopodobieństwo nagłej śmierci. Ryby to mądry wybór białka ze względu na stosunkowo niską zawartość tłuszczów nasyconych i cholesterolu.

    Najlepsze produkty:

    Łosoś, sardynki i tuńczyk z puszki należą do ryb o największej zawartości kwasów tłuszczowych omega-3.

    Wskazówki:

    • Spożywaj co najmniej dwa posiłki rybne w tygodniu zamiast tłustych mięs.

    • Dodawaj tuńczyka lub łososia z puszki do sałatek zamiast kurczaka lub sera.

    Oliwa z oliwek

    Oliwa z oliwek jest bogata w zdrowe dla serca tłuszcze jednonienasycone i dobroczynne związki roślinne. Nie zawiera również tłuszczów trans, które można znaleźć w niektórych margarynach i innych przetworzonych produktach spożywczych, a to dobra rzecz. Badanie opublikowane w czasopiśmie „Neurology” wykazało, że wśród zdrowych osób w wieku 65 lat i starszych, im wyższe spożycie tłuszczów nasyconych i trans, tym większe pogorszenie zdolności poznawczych w okresie sześciu lat.

    Najlepszy wybór:

    Odmiana extra virgin. W ostatnim raporcie opublikowanym w Annals of Internal Medicine stwierdzono, że oliwa z oliwek extra vergine korzystniej niż inne rodzaje oliwy z oliwek zwiększa poziom lipoprotein o dużej gęstości (HDL, czyli dobrego cholesterolu) u mężczyzn.

    Oliwa z oliwek extra vergine zawiera również oleokantal, związek, który naśladuje działanie leków przeciwzapalnych, takich jak aspiryna i ibuprofen.

    Wskazówki:

    Oliwa z oliwek jest kaloryczna, ale nie należy z nią przesadzać. Ogranicz całkowite spożycie oliwy do 7 łyżeczek dziennie przy diecie 2000 kalorii; 5 łyżeczek przy diecie 1600 kalorii.

    • Przygotuj sos do sałatek z jednej części oliwy z oliwek i trzech części octu balsamicznego.

    • Zamiast masła lub margaryny wybieraj oliwę z oliwek.

    • Pokrojone brokuły, słodkie lub białe ziemniaki albo marchewki posmaruj lekko oliwą z oliwek i piecz na blasze do pieczenia w temperaturze 400°C, aż będą gotowe.

    Owoce i warzywa

    Owoce i warzywa dostarczają błonnika, witamin i minerałów, a także setek przeciwstarzeniowych fitoskładników. Jeśli chodzi o właściwości przeciwstarzeniowe, niektóre produkty są lepsze od innych, zgodnie z wynikami testów na aktywność przeciwutleniającą przeprowadzonych przez Departament Rolnictwa Stanów Zjednoczonych.

    Niemniej jednak, każdy owoc i warzywo jest lepsze niż żaden. Osoby, które spożywają najwięcej produktów – ponad 10 porcji dziennie – mają wyższy poziom przeciwutleniaczy w krwiobiegu, co prawdopodobnie przekłada się na lepsze starzenie się. Miłośnicy warzyw mają także mocniejsze kości, dzięki magnezowi i potasowi, których dostarczają owoce i warzywa (ciemna zielenina jest także bogata w witaminę K, niezbędną dla wzmocnienia kości).

    Najlepsze produkty:

    Owoce: jagody, żurawina, jeżyny, maliny, truskawki, jabłka i wiśnie.

    Warzywa: Jarmuż, szpinak, brokuły, karczochy, awokado, szparagi, kalafior, słodki ziemniak, marchew, dynia i cebula.

    Wskazówki:

    • Dodawaj owoce jagodowe przynajmniej raz dziennie do płatków śniadaniowych, koktajli, sałatek lub jako samodzielną przekąskę.

    • Dodawaj suszoną żurawinę lub wiśnie do gotowanych pełnych ziaren.

    • Przygotuj szybko guacamole, mieszając dojrzałe awokado i dużego pomidora pokrojonego w kostkę z 1 łyżką oliwy z oliwek, świeżymi liśćmi kolendry i drobno posiekaną cebulą.

    • Przygotuj dyniowe smoothie z 1 filiżanki dyni z puszki, 1/2 filiżanki niskotłuszczowego mleka oraz mielonego cynamonu i cukru do smaku. Pozostałą część puszki podgrzać jako dodatek do dania. Dodaj posiekany mrożony jarmuż lub szpinak do zup i dań z makaronem.

    Rośliny strączkowe

    Rośliny strączkowe są bogate w węglowodany złożone i błonnik, które zapewniają bardziej stabilny poziom glukozy i insuliny we krwi, a także stanowią wolne od cholesterolu źródło białka. Są też źródłem białka bez cholesterolu. Zawierają też dużo przeciwutleniaczy.

    Najlepsze produkty:

    Od czarnej fasoli po soję – wszystkie są dla ciebie dobre.

    Wskazówki:

    • Dodawaj fasolę do zup, sałatek, potraw z jajek i makaronów.

    • Przecier z ugotowanej fasoli (również z puszki) i dodanie go do zup lub gulaszu

    • Przekąska z dipów fasolowych i świeżych warzyw lub pełnoziarnistych krakersów

    • Chrup prażone orzechy sojowe lub rozmrożone edamame (zielona fasola sojowa)

    • Zastąpić jędrne tofu mięsem w warzywnych daniach typu stir-fry

    Pełne ziarno

    Pełne ziarna zachowują więcej naturalnych składników odżywczych, zwłaszcza witaminy E, błonnika i witamin z grupy B, niż ziarna rafinowane. Są również bogactwem związków przeciwutleniających.

    Najlepsze produkty:

    Quinoa, proso, jęczmień, płatki owsiane, pełnoziarnisty makaron, pszenica łamana, dziki ryż.

    Wskazówki:

    • Zawijaj kanapki w pełnoziarniste tortille zamiast białych.

    • Na śniadanie i przekąski wybieraj pełnoziarniste płatki zbożowe

    • Spróbuj dzikiego lub brązowego ryżu albo pełnoziarnistego makaronu

    • Dodawaj do zup resztki ugotowanych pełnych ziaren

    Nabiał o niskiej zawartości tłuszczu

    Produkty mleczne są doskonałym źródłem wapnia wzmacniającego kości. Dostarczają również białka, które wzmacnia kości i mięśnie oraz jest niezbędne do prawidłowego funkcjonowania układu odpornościowego.

    Najlepsze produkty:

    Mleko, niskotłuszczowe lub beztłuszczowe 1%. Mleko jest wzbogacone w witaminę D, niezbędną do wchłaniania wapnia. Odpowiedni poziom witaminy D może zmniejszyć ryzyko zachorowania na raka prostaty, okrężnicy i piersi.

    Wskazówki:

    • Popijaj caf? au lait lub cappuccino przygotowane z kawy bezkofeinowej i mleka beztłuszczowego.

    • Przygotować puree ziemniaczane z beztłuszczowego mleka odparowanego

    • Delektuj się smoothie przygotowanym z mleka, jagód i kruszonego lodu

    • Zaspokój głód czekolady dzięki mleku czekoladowemu bez tłuszczu

    Zwalczaj tłuszcz, żyj dłużej?

    Jeśli chodzi o opóźnianie procesu starzenia się, nie chodzi tylko o to, co jesz. Liczą się także kalorie.

    „Nadwaga obciąża serce, naczynia krwionośne i stawy, co przyspiesza rozwój chorób związanych z wiekiem” – mówi Willcox.

    Nadmiar tkanki tłuszczowej odgrywa również rolę w rozwoju demencji, niektórych nowotworów i chorób oczu, w tym zaćmy i związanego z wiekiem zwyrodnienia plamki żółtej.

    Ograniczenie kilkuset kalorii dziennie z normalnego planu żywieniowego może być wszystkim, czego potrzeba, aby dożyć 80. lub 90. roku życia w stosunkowo dobrym zdrowiu.

    To właśnie odkryli Willcox i jego koledzy, którzy powiązali nawyki żywieniowe z liczbą zgonów wśród 2000 niepalących mężczyzn. W jego badaniu mężczyźni, którzy spożywali średnio 1900 kalorii dziennie – około 15% poniżej średniej dla całej grupy – byli mniej narażeni na śmierć w ciągu 36-letniego okresu badania.

    Nikt nie wie dokładnie, w jaki sposób dieta niskokaloryczna wydłuża życie. Być może tajemnica tkwi w spowolnieniu metabolizmu, które wiąże się z jedzeniem mniejszej ilości pokarmu. Zmniejszone tempo przemiany materii oznacza, że organizm wytwarza mniej wolnych rodników.

    Plany redukcji kalorii obniżają również temperaturę ciała i poziom insuliny – dwa wskaźniki długowieczności. Badania opublikowane niedawno w Journal of the American Medical Association wykazały, że osoby z nadwagą, które zmniejszyły dzienne spożycie kalorii o 25%, częściej miały niższą temperaturę ciała i prawidłowy poziom insuliny we krwi na czczo.

    Starzenie się: Wszyscy to robimy. Być może połączenie diety bogatej w produkty „przeciwstarzeniowe” z ogólną mniejszą ilością kalorii pomoże nam lepiej sobie z tym radzić – i żyć dłużej.

    Leczenie trądziku: Porównanie starych i nowych środków

    0

    Eksperci porównują najnowsze metody leczenia trądziku z wypróbowanymi przez czas środkami.

    Trądzik jest jedną z najczęstszych – jeśli nie najbardziej frustrujących – chorób skóry, od sporadycznych wyskoków w okresie nastoletnim po przewlekłe, nieustające walki, które trwają aż do dorosłości.

    I chociaż zawsze istniało wiele różnych metod leczenia, ostatnio niektóre z nich stały się powodem do niepokoju.

    Popularny lek Accutane był zawsze związany ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia wad wrodzonych. Media zwróciły na niego uwagę, gdy badacze zaczęli zastanawiać się, czy nie zwiększa on również ryzyka samobójstw u młodych użytkowników.

    Antybiotyki i leki miejscowe

    Długotrwałe doustne kuracje antybiotykowe – niegdyś podstawa pielęgnacji skóry trądzikowej – również trafiły na pierwsze strony gazet, wskazując na ich wpływ na rozwój oporności na leki, wzrost ryzyka zachorowania na raka piersi oraz nasilenie infekcji dróg oddechowych u nastolatków.

    Problemy dotyczyły również leków miejscowych, ponieważ pacjenci zgłaszali, że skuteczne w innych przypadkach leki, takie jak Retin A (kwas retinowy), wywoływały stany zapalne skóry, w wielu przypadkach równie poważne lub nawet gorsze niż sam trądzik. Z kolei niektóre doustne środki antykoncepcyjne pomogły wielu kobietom oczyścić skórę, ale niektóre z nich zaniepokoiły się efektami ubocznymi, w tym zwiększonym ryzykiem zakrzepów krwi, zwłaszcza u palaczek.

    „Leczenie, które stosowaliśmy, działało. I większość z nich działała dobrze. Jednak wiele pacjentek zaczęło szukać opcji, które byłyby bezpieczniejsze lub wygodniejsze w użyciu” – mówi dr David Goldberg, dyrektor Skin and Laser Surgery Specialists of New York and New Jersey. Jest on również dyrektorem Centrum Badań Laserowych i Chirurgii Mohsa w The Mount Sinai School of Medicine w Nowym Jorku.

    Na szczęście pojawiło się kilka nowych opcji. Ale czy są one lepsze – lub bezpieczniejsze – od tych, które mieliśmy w przeszłości? Doktor poprosił ekspertów o pomoc w zbadaniu tej kwestii.

    Co powoduje trądzik?

    Według Amerykańskiej Akademii Dermatologii trądzik rozwija się, gdy zmiany hormonalne (takie jak te występujące w okresie dojrzewania, a u kobiet – przed cyklem miesiączkowym, a czasem przed menopauzą) powodują nadprodukcję ropy naftowej i komórek wewnątrz mieszków skórnych. Razem tworzą one swego rodzaju biologiczny korek, który zatyka otwór porów i powoduje pęcznienie znajdującego się pod nimi mieszka włosowego.

    Umożliwia to rozwój bakterii występujących normalnie na skórze – Propionibacterium acnes (P. acnes) – wytwarzających drażniące substancje chemiczne, które dodatkowo podsycają stan zapalny. Efektem końcowym jest trądzik.

    „Trądzik może objawiać się wszystkim – od białych i czarnych zaskórników, przez maleńkie, twarde krostki, których prawie nie widać, aż po wypełnione ropą guzki, a nawet wypełnione płynem torbiele, które zakorzeniają się głęboko w skórze” – mówi dr Sumayah Jamal, adiunkt dermatologii i mikrobiologii w NYU Medical Center w Nowym Jorku.

    Złoty standard” a nowe metody leczenia

    Od dziesięcioleci lekarze twierdzą, że „złotym standardem” leczenia trądziku o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu jest połączenie preparatu głęboko oczyszczającego pory, takiego jak nadtlenek benzoilu (zwalcza nadmiar ropy), oraz miejscowo stosowanego antybiotyku lub leku siarkowego zwalczającego bakterie. U niektórych pacjentów leczenie obejmowało także miejscowe stosowanie leku na receptę Retin A, aby przyspieszyć oczyszczanie. Jest to połączenie, które jest stosowane do dziś.

    „Jeśli pacjent ma łagodny lub umiarkowany trądzik, to nadal często jest to pierwsza zalecana przeze mnie metoda leczenia. Jest najłatwiejsze i najbardziej ekonomiczne, a u wielu osób sprawdza się bardzo dobrze” – mówi Jamal.

    Ale choć działa dobrze, może wysuszać i podrażniać skórę. I to właśnie ta skarga stała się impulsem do opracowania jednego z pierwszych „butikowych” sposobów leczenia trądziku – produktu dostępnego bez recepty, znanego jako ProActiv Solution.

    Blanking narodu z gwiazdami-packed infomercials, wkładki produktu, i reklamy direct mail, szybko stał się jednym z najbardziej popularnych prywatnych marek leczenia trądziku wokół. Ale co w nim jest – i czy naprawdę działa?

    „Zawiera znacznie niższy procent nadtlenku benzoilu, a jego nośnik nie jest tak wysuszający jak większość leków na receptę. A to często sprawia, że lepiej przestrzega się zaleceń, więc pod tym względem tak, może działać lepiej w przypadku niektórych osób” – mówi Jamal.

    Opinie pacjentów

    Mimo to Jamal mówi lekarzowi, że prawie każdy pacjent, z którym się spotyka, stosował lub stosuje ProActiv i nie jest zadowolony z rezultatów.

    „Myślę, że problem polega na tym, że na początku działa, ale potem przestaje działać. Przynajmniej tak twierdzi większość moich pacjentów” – mówi Jamal.

    Goldberg zgadza się z tym. Twierdzi, że większość jego pacjentów również próbowała ProActiv i poniosła porażkę.

    „Myślę, że w pewnym momencie przestaje działać. Ale żeby być sprawiedliwym, myślę, że prawdopodobnie są miliony ludzi, dla których poziom skuteczności, jaki osiąga ProActiv, jest więcej niż wystarczający, tak samo jak są tacy, dla których to nie wystarcza i potrzebne jest profesjonalne leczenie” – mówi.

    Wysoka cena leczenia

    Koszt ProActiv to około 40 dolarów za trzy częściowy zestaw startowy – w zależności od stanu skóry wystarcza na około 30-60 dni leczenia.

    Jeśli nie jesteś zbyt wrażliwa na nadtlenek benzylu, inne preparaty dostępne bez recepty, takie jak Oxy Balance (roztwór 5%) i Oxy Maximum (silniejszy roztwór 10%) kosztują około 5 dolarów za zapas na 30-60 dni. Alternatywnie, Neutrogena On The Spot Acne Treatment zawiera łagodniejszy 2,5% roztwór nadtlenku benzoilu w preparacie bliższym ProActiv, i jest sprzedawany za około 6 dolarów za 30-60-dniowy zapas.

    Niedawno pojawił się inny środek dostępny bez recepty, znany pod nazwą Nicomide-T. Jest to preparat miejscowy w postaci kremu lub żelu, pozyskiwany z witaminy B. W badaniach klinicznych przeprowadzonych przez producenta na 1000 pacjentach wykazano, że zmniejsza on zaczerwienienia i stany zapalne związane nie tylko z trądzikiem, ale także z wieloma lekami przeciwtrądzikowymi – takimi jak Retin A. W innych badaniach przeprowadzonych przez producenta stwierdzono, że jest on skuteczniejszy niż miejscowo stosowany antybiotyk – klindamycyna. Niezależne badania wykazały, że jest on równie skuteczny jak klindamycyna, „bez obaw o oporność bakterii”, zgodnie z wynikami badań opublikowanymi w Journal of Dermatological Treatment.

    Mimo to niektórzy lekarze twierdzą, że działa ona najlepiej tylko w przypadku łagodnego trądziku.

    „Stosowałem doustną formę tego leku i nie miałem zbyt dobrych wyników. Wydaje się, że jest ona ograniczona do leczenia łagodnego trądziku” – mówi Jamal.

    Nicomide-T jest sprzedawany w cenie około 40 dolarów za 30-gramową tubkę – zapas na 30-60 dni.

    Zwalczanie pryszczy

    Najnowszym dostępnym bez recepty środkiem na trądzik nie jest krem ani balsam, ale urządzenie – malutki elektroniczny „zapper” na pryszcze o zaawansowanej technologicznie nazwie „Zeno”.

    Zeno, zatwierdzony niedawno przez FDA, przypomina malutki telefon komórkowy lub dużą zapalniczkę do papierosów. Jego działanie polega rzekomo na dostarczaniu niewielkiej ilości kontrolowanego ciepła bezpośrednio do zmiany trądzikowej przez dwie do trzech minut, co powoduje samozniszczenie bakterii i w efekcie usunięcie pryszcza.

    Według producenta, większość pryszczy wymaga pojedynczego zabiegu i znika całkowicie w ciągu kilku godzin. Inne, jak twierdzą, mogą wymagać nawet trzech zabiegów w ciągu 24 godzin, aby zobaczyć rezultaty.

    Brzmi to imponująco, ale czy to działa?

    „Jeśli zmiana nie jest zbyt duża i nie ma zbyt silnego stanu zapalnego, to może zadziałać. Ale nie jest to metoda na trądzik rozległy ani na trądzik o średnim lub dużym nasileniu” – mówi Jamal. Jej zdaniem jest to najlepsze rozwiązanie w przypadku sporadycznych pryszczy i idealne dla zit-fobów, którzy chcą utrzymać skórę wolną od wyprysków bez konieczności cotygodniowego biegania do dermatologa.

    Goldberg zgadza się, że może być skuteczna, ale zaleca ją tylko osobom z łagodnymi, sporadycznymi wypryskami. „Nie jest to zabieg, który należy stosować w przypadku trądziku o nasileniu umiarkowanym lub ciężkim” – mówi Goldberg.

    Urządzenie Zeno kosztuje około 215 dolarów, a firma oferuje bezpłatny 30-dniowy okres próbny.

    Nowe metody leczenia laserem

    Co jednak, jeśli trądzik powoduje coś więcej niż tylko sporadyczne wypryski? Wówczas możesz być kandydatem do jednego z kilku nowych zabiegów laserowych – profesjonalnych procedur medycznych wykorzystujących światło laserowe do podgrzewania i niszczenia bakterii, a także zatrzymywania nadmiernej produkcji ropy.

    Jeden rodzaj lasera hamuje rozwój „robaków” – bakterii wywołujących trądzik; drugi rodzaj lasera obkurcza gruczoły tłuszczowe i ma działanie podobne do Accutane, ale bez skutków ubocznych” – mówi Goldberg. Oba lasery mają również działanie przeciwstarzeniowe, w tym pobudzają produkcję kolagenu, co sprawia, że jest to doskonałe rozwiązanie w przypadku trądziku wieku średniego.

    Mimo że leczenie jest praktycznie bezbolesne, jest drogie – kosztuje od 500 do 800 dolarów za sesję, a do uzyskania efektów potrzeba co najmniej pięciu do siedmiu zabiegów. Co więcej, rezultaty te często nie są trwałe.

    „Laser, który działa na robaki, wymaga zwykle pięciu lub sześciu zabiegów, które mogą wymagać powtórzenia za około dwa miesiące; lasery, które działają na gruczoły tłuszczowe, mają bardziej długotrwały efekt, ale zaostrzenia pojawiają się zwykle ponownie w ciągu sześciu miesięcy do roku” – mówi lekarzowi Goldberg.

    Dodaje on również, że zabiegi laserowe często działają lepiej po mikrodermabrazji – zabiegu, który pomaga rozluźnić komórki skóry i otworzyć pory.

    Jamal twierdzi, że ponieważ lasery są tak kosztowne, powinny być stosowane tylko wtedy, gdy miejscowe preparaty antybiotykowe nie wystarczają.

    „Lasery nie wykonują lepszej pracy niż zabiegi miejscowe, a są droższe. Stosuję je tylko jako uzupełnienie, gdy same preparaty miejscowe nie działają, lub do leczenia dużych obszarów, takich jak plecy” – mówi.

    Leczenie nowym światłem

    Nowe światło na leczenie trądziku rzuca „Fotodynamiczna terapia”, czyli zabieg z wykorzystaniem impulsowego źródła światła lub lasera w połączeniu z preparatem miejscowym o nazwie Levulan. Terapia ta została zatwierdzona do stosowania w leczeniu stanów przedrakowych skóry związanych z uszkodzeniami słonecznymi.

    Według dr Bruce’a Katza, jednego z pionierów tej procedury, stała się ona potężnym „podwójnym ciosem”, który nie tylko usuwa zmiany trądzikowe, ale może być jednym z pierwszych zabiegów dających trwałe rezultaty.

    „Jak na razie obserwujemy trzy lata czystej skóry. I może to potrwać dłużej, ale trzy lata to najdłuższe badanie, jakie do tej pory przeprowadziliśmy” – mówi Katz, dyrektor JUVA Skin and Laser Center w Nowym Jorku.

    Katz mówi lekarzom, że leczenie rozpoczyna się, gdy źródło światła aktywuje właściwości Levulanu, które zarówno niszczą bakterie, jak i obkurczają gruczoł ropy naftowej, przywracając normalną produkcję.

    „Jeśli wyniki badań długoterminowych okażą się prawdziwe, to jest to rzeczywiście znakomity postęp, który może okazać się skuteczny dla pacjentów, którzy nie chcą przyjmować Accutane” – mówi Jamal.

    Goldberg twierdzi, że leczenie jest skuteczne, ale może być problematyczne, jeśli pacjenci nie będą stosować blokady przeciwsłonecznej lub nie będą przebywać na słońcu.

    „Blokadę przeciwsłoneczną należy stosować przez co najmniej 24 godziny po leczeniu i unikać bezpośredniej i pośredniej ekspozycji na słońce” – mówi.

    I owszem, jest to również kosztowne. Zabiegi wykonuje się co dwa tygodnie przez okres do 12 tygodni – koszt jednej sesji wynosi od 500 do 800 dolarów. Ponieważ skóra jest bardzo wrażliwa na słońce przez 24 do 48 godzin po każdym zabiegu, lekarze zalecają stosowanie silnego filtra przeciwsłonecznego.

    Ale za swoje pieniądze dostaje się trochę więcej: Katz twierdzi, że rezultaty będą nie tylko bardzo długotrwałe, ale zabieg oferuje również korzyści przeciwstarzeniowe.