Strona główna Blog Strona 3234

15 sposobów na bezpieczniejszą żywność

0

15 wskazówek dotyczących bezpieczeństwa żywności.

Skażona pasza dla zwierząt. Afera szpinakowa. Wycofanie masła orzechowego. O bezpieczeństwie żywności jest ostatnio głośno, co sprawia, że wiele osób dwa razy zastanawia się nad tym, co znajduje się na ich talerzach.

Po pierwsze, fakty. FDA twierdzi, że niektóre amerykańskie świnie, drób i ryby hodowlane jadły ostatnio paszę dla zwierząt zawierającą chińskie składniki skażone przemysłową substancją chemiczną o nazwie melamina. FDA twierdzi jednak, że ludzie, którzy jedli mięso tych zwierząt, są prawdopodobnie w „bardzo małym” stopniu narażeni na problemy zdrowotne związane z melaminą.

Znaleziono źródło salmonelli w maśle orzechowym Peter Pan i Great Value, a producent ConAgra planuje rozpocząć wysyłkę masła orzechowego Peter Pan do sprzedawców detalicznych latem tego roku.

Zeszłoroczny wybuch epidemii E. coli w świeżym szpinaku w torebkach został zakończony.

Mimo licznych wpadek związanych z bezpieczeństwem żywności, amerykański system bezpieczeństwa żywności działa, jak powiedziała doktor Linda Demma, starszy epidemiolog CDC.

„Z pewnością nie uważam, że jest on zepsuty. Myślę, że możemy coś poprawić, ale nie uważam, że jest zepsuty” – mówi Demma, która pracuje w oddziale epidemiologii chorób jelitowych w dziale chorób przenoszonych przez żywność, bakteryjnych i grzybiczych CDC.

„Wszystkie agencje zajmujące się bezpieczeństwem żywności bardzo ciężko pracują nad współpracą i wymyślają pomysły, jak ulepszyć cały przemysł mięsny i przetwórczy” – mówi Demma, dodając, że przemysł spożywczy „jest bardzo chętny do współpracy”.

W świetle kwestii związanych z bezpieczeństwem żywności FDA utworzyła ostatnio nowe stanowisko – asystenta komisarza ds. ochrony żywności – i powołała na nie dr Davida Achesona (MD, FRCP). Na początku tego roku FDA wydała nowe wytyczne dla branży produktów świeżych, w ramach której sprzedawane są pakowane, minimalnie przetworzone świeże owoce i warzywa.

Podczas gdy kontrole bezpieczeństwa żywności są udoskonalane, poniżej znajduje się 15 wskazówek, jak zwiększyć bezpieczeństwo żywności, od rynku do stołu.

1. Zastanów się nad źródłem.

Jedzenie lokalnie uprawianej żywności staje się coraz bardziej popularne, ale nie oznacza to, że jest ona bezpieczniejsza niż produkty z supermarketu.

„Tylko dlatego, że uprawia się ją na farmie przy ulicy, nie czyni jej to ani bezpieczniejszą, ani gorszą od innych produktów” – mówi dr Suresh Pillai.

Pillai jest profesorem bezpieczeństwa żywności i mikrobiologii środowiskowej na Texas A&M University.

Demma zgadza się, że pod względem bezpieczeństwa żywności lokalnie uprawiana żywność „nie różni się niczym od tej, którą można znaleźć w supermarkecie”. „Oczywiście są też inne powody, by kupować i jeść lokalnie” – mówi.

Na targu rolnym można spotkać ludzi, którzy wyprodukowali żywność, i porozmawiać z nimi.

Według danych amerykańskiego Departamentu Rolnictwa (USDA) w 2006 r. w Stanach Zjednoczonych było 4 385 takich targowisk, podczas gdy w 1994 r. było ich 1 755.

Spożywanie żywności przywiezionej z zagranicy? Składniki paszy dla zwierząt skażone melaminą pochodzą z Chin. Nie oznacza to jednak, że cała importowana żywność jest podejrzana.

„Założenie, że importowane produkty są niebezpieczne, jest absolutnie nieprawdziwe” – mówi Pillai. „W rzeczywistości równie wiele ognisk epidemii jest związanych z żywnością uprawianą w Stanach Zjednoczonych. Zwalanie winy na produkty importowane jest więc moim zdaniem pójściem na łatwiznę”.

2. Wyznacz trasę do supermarketu.

Nie przechadzaj się bez celu po sklepowych korytarzach. Najpierw kupuj produkty nietrwałe, a na końcu świeże lub mrożone. Taka strategia minimalizuje czas, w którym łatwo psujące się produkty leżą w koszyku zamiast w zamrażarce lub lodówce.

3. Bądź wybredny.

Wybieraj świeże produkty, które nie są poobijane ani uszkodzone. Sprawdzaj, czy jajka nie są pęknięte. Szukaj czystej lady mięsnej lub rybnej i czystego baru sałatkowego. Nie kupuj wybrzuszonych lub wgniecionych puszek, pękniętych słoików ani słoików z poluzowanymi lub wybrzuszonymi pokrywkami. Jeśli na liście zakupów znajdują się świeże produkty (np. połówki arbuzów lub mieszanki sałat w torebkach), wybieraj te, które są przechowywane w lodówce lub otoczone lodem.

4. Zapakuj wszystko.

W sklepie spożywczym pakuj świeże owoce i warzywa oddzielnie od mięsa, drobiu i owoców morza.

Zabierz ze sobą skrzynkę na lód, aby przechowywać mrożonki lub łatwo psujące się produkty, jeśli dostarczenie ich do domu zajmie więcej niż godzinę.

Nie masz pojemnika na lód? Jeśli na zewnątrz jest gorąco, włóż produkty spożywcze do klimatyzowanego przedziału pasażerskiego samochodu, zamiast wkładać je do bagażnika, który może nie mieć klimatyzacji.

5. Utrzymuj kuchnię w czystości.

Regularnie myć deski do krojenia, blaty, lodówkę, garnki i naczynia w gorącej wodzie z mydłem, szczególnie po kontakcie z surowym mięsem, drobiem i owocami morza.

6. Sprawdź deski do krojenia.

Nie powinny mieć wielu pęknięć i szczelin, w których mogłyby się czaić bakterie.

7. Sanityzuj.

FDA zaleca okresowe odkażanie desek do krojenia, blatów i odpływu zlewu kuchennego za pomocą domowej mieszanki jednej łyżeczki wybielacza chlorowego na jedną kwartę wody.

Gąbki i ścierki do naczyń mogą być siedliskiem bakterii, dlatego należy je co tydzień prać w pralce w gorącej wodzie.

8. Odpowiednio przechowuj żywność.

Zamrożone i łatwo psujące się produkty należy jak najszybciej schłodzić.

Nie przechowuj żywności w pobliżu środków chemicznych stosowanych w gospodarstwie domowym lub środków czystości. Niektóre produkty – takie jak cebula i ziemniaki – nie muszą być przechowywane w lodówce, ale nie przechowuj ich pod zlewem, gdzie mogłyby zostać uszkodzone przez nieszczelne rury.

9. Sprawdzaj temperaturę w chłodziarce i zamrażarce.

Ustaw temperaturę w lodówce na 40 stopni Fahrenheita, a w zamrażarce na zero stopni Fahrenheita.

Do okresowego sprawdzania tych temperatur używaj termometru lodówkowego.

10. Umyj ręce.

Przed przystąpieniem do pracy z żywnością spłucz ręce mydłem i gorącą wodą, myj ręce przez co najmniej 20 sekund. Powtórz czynność po każdym kontakcie z produktami, mięsem, drobiem, owocami morza lub jajami.

11. Myj owoce i warzywa pod bieżącą wodą.

Mała szczotka do szorowania może być pomocna, ale nie używaj mydła ani innych detergentów do mycia produktów.

A co z płynami do mycia produktów? „Wszystkie te rozwiązania i środki myjące mogą mieć pewne zastosowania, ale badania wykazują, że mycie wodą jest równie bezpieczne, jak wszystko inne” – mówi Pillai, który nazywa wodę „najskuteczniejszym, najbezpieczniejszym i najtańszym” sposobem mycia warzyw.

12. Rozmrażaj żywność w lodówce, a nie na blacie.

Może to potrwać dłużej, ale jest bezpieczniejsze.

13. Gotuj żywność dokładnie.

Używaj termometru do mięsa, aby upewnić się, że mięso jest w pełni ugotowane. Nigdy nie kładź ugotowanego mięsa na nieumytym talerzu lub półmisku, na którym znajdowało się surowe mięso.

14. Przechowuj resztki w bezpieczny sposób.

Jak najszybciej schłodź resztki w szczelnych pojemnikach i wykorzystaj je w ciągu trzech dni. Jeśli masz wątpliwości, wyrzuć je.

15. Zachowaj perspektywę.

„Nie ma czegoś takiego, jak zerowe ryzyko” – mówi Pillai. „Nie ma czegoś takiego jak sterylny produkt”.

Wszyscy w USA powinni być bardziej wyedukowani w zakresie bezpieczeństwa żywności, „aby odpowiedzialność była rozłożona na wszystkich, od przysłowiowego gospodarstwa do widelca” – mówi Pillai.

Chociaż nie można kontrolować wszystkiego, co ma wpływ na żywność, „nie należy tracić poczucia rzeczywistości” – mówi Pillai. „Nadal uważam, że mamy jedne z najbezpieczniejszych dostaw żywności na świecie”.

Jaka jest historia ADHD?

0

Stan, który obecnie nazywamy ADHD, został po raz pierwszy zidentyfikowany w 1798 roku przez Sir Alexandra Crichtona. Dowiedz się więcej o historii ADHD i sposobach jego leczenia.

W 1798 r. szkocki lekarz, Sir Alexander Crichton, zauważył, że niektórzy ludzie łatwo się rozpraszają i nie są w stanie skupić się na wykonywanych czynnościach tak, jak inni. Stwierdził, że objawy te pojawiają się już we wczesnym okresie życia. Jest to zgodne z tym, co obecnie nazywamy zespołem nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD).

Wczesne opisy ADHD

W serii wykładów w 1902 roku Sir George Frederic Still mówił o zaburzeniach psychicznych u zdrowych dzieci o normalnej inteligencji. Dzieci te były bardziej impulsywne, miały problemy z koncentracją uwagi i samokontrolą. Odnotował 15 przypadków u małych chłopców i pięć u dziewczynek. Zgadza się to ze współczesną wiedzą, że u mężczyzn częściej diagnozuje się ADHD niż u kobiet.

Odkrycie choroby hiperkinetycznej

W 1932 r. niemieccy lekarze Franz Kramer i Hans Pollnow opisali chorobę zwaną chorobą hiperkinetyczną. Dzieci z tym schorzeniem nie mogły pozostać w miejscu. Ich trudności w przestrzeganiu reguł przeszkadzały im w zajęciach szkolnych. Miały też problemy z dogadywaniem się z innymi dziećmi. Choroba pojawiała się u dzieci już w wieku 3 lub 4 lat, a jej szczyt przypadał na wiek 6 lat. Gdy dzieci miały 7 lat, ich niepokój stawał się mniej intensywny. Z wiekiem u większości z nich nastąpiła poprawa.

Pierwszy lek na nadpobudliwość

W 1937 r. Charles Bradley, dyrektor medyczny dzisiejszego Bradley Hospital w East Providence, RI, zauważył, że środek stymulujący o nazwie benzedryna sprawił, że niektóre dzieci zachowywały się lepiej. Poprawiał także ich wyniki w szkole. Benzedryna została zatwierdzona przez FDA w 1936 roku. Minęło jednak wiele lat, zanim naukowcy zwrócili uwagę na odkrycia Bradleya.

Wprowadzenie Ritalinu

Obecnie metylofenidat jest środkiem stymulującym najczęściej przepisywanym przez lekarzy dzieciom z ADHD. Po raz pierwszy został wyprodukowany w 1944 r., a na rynek trafił w 1954 r. pod nazwą Ritalin. Początkowo był stosowany w leczeniu takich schorzeń, jak przewlekłe zmęczenie i depresja. Jednak najlepiej sprawdzał się w leczeniu objawów ADHD.

Od ADD do ADHD

ADHD nie zostało uwzględnione w klasyfikacji Amerykańskiego Towarzystwa Psychiatrycznego (American Psychiatric? Diagnostycznego i Statystycznego Podręcznika Zaburzeń Psychicznych (DSM) aż do jego drugiego wydania w 1968 roku. Wówczas określono w nim to zaburzenie jako reakcję hiperkinetyczną w dzieciństwie. W trzeciej edycji, wydanej w 1980 roku, APA zmieniło nazwę zaburzenia z deficytem uwagi (attention deficit disorder, ADD) i stworzyło dwie jego odmiany: ADD z hiperaktywnością i ADD bez hiperaktywności.

W 1987 roku APA zmieniło nazwę na zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (attention deficit hyperactivity disorder, ADHD), łącząc nieuwagę, impulsywność i nadpobudliwość w jeden typ.

ADHD dzisiaj

W 1994 roku APA wydało czwarte wydanie DSM. Wyszczególniono w nim trzy typy ADHD: głównie nieuważny; głównie nadpobudliwy i impulsywny; oraz typ łączony, który obejmuje wszystkie trzy objawy. W tej edycji DSM uznano również, że objawy ADHD nie zawsze ustępują, gdy dzieci stają się dorosłe.

W najnowszym wydaniu, opublikowanym w 2013 r., APA określiła te trzy typy jako trzy „prezentacje” ADHD. Oznacza to sposoby, w jakie zaburzenie może wpływać na ludzi. APA stwierdziła, że może się to zmieniać z czasem.

Wzrost liczby przypadków

Obecnie w Stanach Zjednoczonych u ponad 5 milionów dzieci w wieku od 4 do 17 lat zdiagnozowano ADHD. Chłopcy stanowią dwa razy więcej przypadków niż dziewczęta. W latach 1997-1999 zdiagnozowano ADHD u 7% wszystkich dzieci w tej grupie wiekowej w USA. W latach 2012-2014 odsetek ten wzrósł do ponad 10%. Odsetek dzieci w tej grupie wiekowej, u których kiedykolwiek zdiagnozowano ADHD, wzrastał o około 5% rocznie od 2003 do 2011 roku.

Obecnie około 4,4% dorosłych mieszkańców Stanów Zjednoczonych cierpi na ADHD, a 62% z nich to mężczyźni. Jedno z badań wykazało, że wskaźnik ADHD u dorosłych w USA wzrósł z 0,43% w 2007 roku do 0,96% w 2016 roku. Oznacza to wzrost o 123%.

Nowe metody leczenia

Leki pobudzające są nadal najpowszechniejszym sposobem leczenia ADHD. Jednak do Ritalinu dołączyło wiele marek. Należą do nich inne rodzaje metylofenidatu oraz amfetaminy. Pierwszy nie-stymulujący lek na ADHD został wydany w 2002 roku, a kolejne pojawiły się później. Należą do nich leki takie jak atomoksetyna (Strattera) i guanfacyna (Intuniv), która jest również stosowana w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi. Trwają prace nad innymi metodami leczenia.

Dysforia wrażliwa na odrzucenie – przyczyny i leczenie

0

ADHD może sprawić, że niektórzy ludzie są nadmiernie emocjonalni i wrażliwi na krytykę. Dowiedz się, jak lekarze leczą ten stan, zwany dysforią wrażliwą na odrzucenie.

Dysforia” pochodzi od greckiego słowa oznaczającego „trudny do zniesienia”. Osoby cierpiące na RSD źle znoszą odrzucenie. Bardzo się denerwują, jeśli myślą, że ktoś od nich stroni lub je krytykuje, nawet jeśli tak nie jest.

Aż 99% nastolatków i dorosłych z ADHD jest bardziej niż zwykle wrażliwych na odrzucenie. Prawie 1 na 3 osoby twierdzi, że jest to najtrudniejsza część życia z ADHD.

W jaki sposób RSD może wpłynąć na Twoje życie?

Osoby cierpiące na tę chorobę czasami bardzo się starają, aby wszyscy je lubili i podziwiali. Mogą też przestać się starać i unikać wszelkich sytuacji, w których mogłyby zostać zranione. To wycofanie społeczne może przypominać fobię społeczną, czyli poważny lęk przed byciem zawstydzonym w miejscach publicznych.

RSD może wpływać na relacje z rodziną, przyjaciółmi lub romantycznym partnerem. Przekonanie o odrzuceniu może stać się samospełniającą się przepowiednią. Jeśli zachowujesz się inaczej w stosunku do osoby, o której myślisz, że cię odrzuciła, może ona zacząć to robić naprawdę.

Jakie są znaki?

Osoby z RSD mogą:

  • łatwo się wstydzić

  • Bardzo się złoszczą lub wybuchają emocjami, kiedy czują, że ktoś ich zranił lub odrzucił

  • Stawiają sobie wysokie wymagania, którym często nie są w stanie sprostać

  • Mają niską samoocenę

  • Uczucie niepokoju, szczególnie w sytuacjach społecznych

  • Mieć problemy z relacjami z innymi

  • Unikać sytuacji społecznych i wycofywać się z kontaktów z innymi ludźmi

  • Poczucie porażki, ponieważ nie spełniły oczekiwań innych ludzi

  • Czasami myślą o zrobieniu sobie krzywdy

Niektóre z tych objawów występują także w innych zaburzeniach psychicznych. RSD może być mylone z:

  • Chorobą dwubiegunową

  • Zaburzenie osobowości typu borderline

  • Zaburzenie stresowe pourazowe (PTSD)

  • Zaburzenia obsesyjno-kompulsywne (OCD)

  • Depresja

  • Fobia społeczna

Jedną z różnic jest to, że epizody RSD są intensywne, ale nie trwają zbyt długo.

Ponieważ RSD może przypominać inne zaburzenia psychiczne, ważne jest, aby postawić właściwą diagnozę. Jeśli cierpisz na ADHD i masz którykolwiek z tych objawów, zgłoś się po pomoc do psychologa, doradcy lub innego specjalisty zajmującego się zdrowiem psychicznym.

Co powoduje RSD?

Lekarze uważają, że przyczyną RSD są zmiany w genach, które są przekazywane w rodzinie. Poważne urazy – takie jak znęcanie się lub zaniedbanie – mogą pogorszyć objawy.

W przypadku ADHD układ nerwowy nadmiernie reaguje na bodźce pochodzące ze świata zewnętrznego. Każde poczucie odrzucenia może uruchomić reakcję na stres i spowodować reakcję emocjonalną, która jest znacznie bardziej ekstremalna niż zwykle.

Czasami krytyka lub odrzucenie są wyimaginowane, ale nie zawsze. Badacze ADHD szacują, że do 12 roku życia dzieci z ADHD otrzymują o 20 000 więcej negatywnych informacji na swój temat niż inne dzieci w ich wieku. Cała ta krytyka może bardzo negatywnie wpłynąć na ich poczucie własnej wartości.

Jak leczy się RSD?

W łagodzeniu objawów dobrze sprawdzają się dwa rodzaje leków:

  • Guanfacyna (Intuniv) i klonidyna (Kapvay) są lekami obniżającymi ciśnienie krwi, ale pomagają również w łagodzeniu objawów RSD.

  • Inhibitory monoaminooksydazy, takie jak tranylcypromina (Parnate), leczą nieuwagę, zachowania impulsywne i objawy emocjonalne ADHD.

Terapia może pomóc w leczeniu innych objawów ADHD, ale w przypadku RSD nie przynosi większych efektów. Dzieje się tak, ponieważ epizody RSD pojawiają się nagle i bez ostrzeżenia. Terapeuta może jednak pomóc nauczyć się panować nad emocjami i radzić sobie z odrzuceniem w bardziej pozytywny sposób.

Innym sposobem radzenia sobie z RSD jest kontrolowanie stresu w swoim życiu. Prawdopodobieństwo załamania emocjonalnego jest większe, gdy jesteś zestresowany. Odżywiaj się prawidłowo, śpij dobrze i uprawiaj jogę lub medytację, aby zachować spokój umysłu.

Poza menu: Robert Wiedmaier

0

Słynny szef kuchni i restaurator z Waszyngtonu dzieli się swoimi zdrowymi nawykami żywieniowymi oraz przepisem na pysznego czerwonego lucjana.

Szef kuchni Robert Wiedmaier zbudował swoją karierę – i małe restauracyjne imperium – gotując na maśle, śmietanie i innych bogatych podstawach kuchni belgijskiej i francuskiej. Widać to było zarówno na podawanych przez niego daniach, jak i na jego własnym ciele.

Tak było do czasu, gdy lekarz powiedział mu, że nadszedł czas, aby zmniejszyć ilość tłuszczu.

Wiedmaier, który prowadzi siedem restauracji w Waszyngtonie i okolicach, posłuchał.

W ciągu 7 miesięcy zrzucił 36 ze swoich 251 kilogramów. Jego dieta zawierała dużo chińskiej zielonej herbaty i wrapy szpinakowe nadziewane warzywami z dodatkiem tzatziki – sosu z jogurtu, czosnku i ogórków. Zainspirowany własną podróżą do zdrowia, Wiedmaier otworzył Wildwood Kitchen, aby przenieść swoje zainteresowanie zdrową żywnością na klientów. Stworzył menu inspirowane kuchnią śródziemnomorską, w którym preferuje się oliwę z oliwek zamiast masła oraz proste, zdrowe dania, takie jak czerwony lucjan en papillote. „To klasyczne francuskie danie, ale bez masła i śmietany jest zdrowe i łatwe do zrobienia”.

Poznaj swojego sprzedawcę ryb i rzeźnika. Powie Ci on, co jest najświeższe danego dnia… — Szef kuchni Robert Wiedmaier

Zasady Roberta

Jego ulubione jedzenie na pocieszenie

: „Lubię wspaniałe burrito, wypełnione wolno pieczoną wieprzowiną, czarną fasolą i odrobiną ostrego sosu. Jest coś bardzo pocieszającego w jedzeniu rękami”.

Jedyna potrawa, którą mógłby jeść codziennie

: „Pizza z kiełbasą z kopru włoskiego i karmelizowaną cebulą, ale uwielbiam też mój poranny napój z banana, awokado, mango, jarmużu, nasion chia, kiwi i wody kokosowej”.

Co je, gdy chce zrzucić 5 kilogramów?

:

„Jem dużo ryb i sałatek. Grillowany łosoś lub halibut podawany na sałatce”.

Skąd czerpie najlepsze pomysły na przepisy

: „Powinienem trzymać kartkę papieru przy łóżku, ponieważ wiele pomysłów przychodzi mi do głowy we śnie. Również wtedy, gdy relaksuję się w gorącej kąpieli lub rozmawiam o menu z szefem kuchni w restauracji Marcel’s”.

Jedna lekcja, którą jego zdaniem powinien przyswoić każdy domowy kucharz

:

„Poznaj swojego sprzedawcę ryb i rzeźnika. On powie ci, co jest najświeższe danego dnia, do tego stopnia, że nawet zadzwoni do ciebie i powie ci o, na przykład, pięknej, świeżej kałamarnicy Monterey, która właśnie przyszła.”

Lucjan czerwony gotowany na parze w papilotach z warzywami i bulionem marchewkowym

Przygotować 4 porcje

Składniki

4 arkusze papieru pergaminowego

1 łyżka oliwy z oliwek

10-12 łodyg kolendry

1 łodyga trawy cytrynowej (pokrojona)

4 7-uncjowe filety z czerwonego lucjana

1/4 łyżeczki soli

pieprz do smaku

1 rzodkiew daikon, obrana i pocięta w kostkę

1 marchew, obrana i poszatkowana

4 zielone cebulki, umyte i podzielone na cztery części

1 czerwona papryka, poszatkowana

1 żółta papryka, julienned

10 groszków śnieżnych, julienned

1 łyżka liści kolendry, posiekana

1 filiżanka białego wina

1/2 szklanki soku z marchwi

Wskazówki

1. Rozgrzać piekarnik do 450 F. Złożyć papier pergaminowy na pół i wyciąć kształt serca.

2. Rozłożyć każdy pergamin w kształcie serca na stole roboczym i równomiernie rozdzielić oliwę z oliwek pomiędzy wszystkie cztery, smarując równomiernie środek papieru. Równomiernie rozłożyć łodygi kolendry i plasterki trawy cytrynowej na oliwie z oliwek.

3. Umieść filety z czerwonego lucjana, skórą do góry, po jednej stronie każdego serca i posyp solą i pieprzem. Równomiernie rozłożyć warzywa i liście kolendry na lucjanie. Złożyć papier pergaminowy nad snapperem i uszczelnić brzegi, pozostawiając 1-calowy wolny obszar.

4. Wlać 1/4 szklanki wina i 1/8 szklanki soku z marchwi przez wolne miejsce w każdej paczce pergaminu i zamknąć.

5. 5. Ułożyć cztery paczki na blasze do pieczenia i piec 8 1/2 minuty. Wyjąć z piekarnika i natychmiast podawać.

Na jedną porcję: 317 kalorii, 38 g białka, 12 g węglowodanów, 8 g tłuszczu (1 g tłuszczów nasyconych), 80 mg cholesterolu, 2 g błonnika, 316 mg sodu. Kalorie z tłuszczu: 22%.

Wskazówki, jak sprawić, by maluch miał regularny harmonogram snu

0

Sprawdzone wskazówki krok po kroku, jak pomóc w uzyskaniu malucha na regularny harmonogram, który promuje dobrą higienę snu.

Upewniać się twój dziecko dostaje dosyć sen przy nocą, swój znacząco ustanawiać konsekwentną nocną rutynę dostawać one przygotowywający dla łóżka. Gdy ty regularnie utrzymujesz up z ten rutyną, twój berbeć zna co oczekiwać każdy noc.

Jak ustalić spójny harmonogram snu dla maluchów

Niezależnie od tego, czy ustalasz rutynę dla drzemek czy snu nocnego, ważne jest, aby robić te same rzeczy o tej samej porze każdego dnia.

Krok 1: Wybierz porę spania i pobudki

Wybierz czas spania i czas pobudki dla swojego malucha i trzymaj się go, nawet w weekendy. Powinieneś również wybrać czas dla ich drzemki (drzemek) i być tak konsekwentny, jak to tylko możliwe.

Krok 2: Czynności na dobranoc

Gdy zbliża się pora spania, możesz pomóc maluchowi przygotować się do snu, powtarzając te same czynności w tej samej kolejności każdej nocy. Może to obejmować takie czynności, jak kąpiel, mycie zębów i zakładanie piżamy.

Maluchy czasami mają trudności z drzemkami lub zasypianiem w nocy, ponieważ boją się, że coś im umknie. Z tego powodu mogą próbować odkładać pójście do łóżka, aby spędzić więcej czasu na czuwaniu z rodzicem.

Aby pomóc w walce z tym lękiem separacyjnym, pozwól maluchowi podejmować drobne decyzje dotyczące pory snu, aby poczuł się bardziej kontrolowany. Zapytaj je, jakiego koloru piżamę chciałoby założyć lub jaką piosenkę chciałoby zaśpiewać. Możesz też pozwolić mu wybrać przedmiot zapewniający bezpieczeństwo, taki jak koc lub zabawka, aby poczuło się bezpiecznie i wygodnie podczas kładzenia się do łóżka.

Krok 3: Wyciszenie

Rozpocznij nocną rutynę od przyciemnienia świateł i wyłączenia ekranów na około pół godziny przed snem. W tym czasie spróbuj wykonać z maluchem kilka relaksujących czynności, takich jak czytanie bajki lub śpiewanie kołysanki. Pomyśl o tym, że jest to czas, w którym zarówno Ty, jak i Twój maluch możecie się wyciszyć.

Zwijanie się w dół w tym samym czasie każdego dnia będzie sygnałem dla twojego mózgu dziecka, że jego czas, aby iść spać i zrelaksować się. Czynności te powinny mieć charakter uspokajający, a nie zabawowy. Powinieneś unikać używania łóżka dziecka jako miejsca do zabawy, aby ta przestrzeń kojarzyła się tylko ze snem.

Krok 4: Wybierz lokalizację

Nawet jeśli twój berbeć może chcieć spać w łóżku z tobą, ja jest znacząco że twój dziecko ma ich swój przestrzeń konsekwentnie spać w jako część ich rutyny. Gdy tworzyć sen plan, oba dla drzemek i nocnego snu, stawia twój dziecko w miejscu który zawsze sygnalizują z sen, na przykład, ich łóżko. Pomaga to utrzymać rutynę i spójność.

Ważne jest, by stworzyć bezpieczną przestrzeń do spania dla malucha. Upewnij się, że obszar ten jest wolny od zbyt dużych zabawek, wieszaków ściennych, sznurków lub czegokolwiek innego, co mogłoby wyrządzić krzywdę ciekawskiemu dziecku.

Krok 5: Stwórz wygodne środowisko do spania

Twoje otoczenie wpływa na jakość Twojego snu i dotyczy to również Twojego dziecka. Gdy zbliża się pora spania, upewnij się, że w sypialni dziecka jest cicho, ciemno i chłodno. Takie warunki mogą ułatwić zasypianie.

Pomocna może być także delikatna lampka nocna lub urządzenie emitujące dźwięk, ale nie powinny one być zbyt jasne ani zbyt głośne. I znowu, staraj się unikać wszystkiego, co ma ekran w tym czasie. Ekrany obniżają poziom melatoniny, substancji chemicznej, która sygnalizuje sen, nawet o 22%.

Czynniki, które mogą wpływać na sen malucha

Maluchy potrzebują odpowiedniej ilości snu jako części zdrowego stylu życia. Podczas gdy ustalanie pory snu jest ważne dla stworzenia harmonogramu snu, równie ważne może być to, co robią w ciągu dnia.

Ćwiczenia i aktywność fizyczna

Należy zawsze dbać o to, by dziecko miało wystarczająco dużo czasu na zabawę i aktywność fizyczną w ciągu dnia. Jednak zbyt wiele aktywności może sprawić, że maluch będzie przemęczony, co może jeszcze bardziej utrudnić mu zasypianie. Staraj się zakończyć ćwiczenia i aktywność fizyczną na dwie godziny przed snem, aby dziecko mogło zacząć się relaksować.

Planuj regularne posiłki

Tak jak ważne jest przestrzeganie pór snu i pobudki, tak samo dobrym pomysłem jest przestrzeganie regularnych pór posiłków. Zaplanuj posiłki dla swojego malucha odpowiednio wcześnie w ciągu dnia, tak aby poczuł się głodny wcześniej, a nie blisko pory snu.

Jeśli dziecko jest głodne w nocy, można pozwolić mu na lekką przekąskę, ale zbyt obfite jedzenie może zakłócić sen. W godzinach przed snem należy ograniczyć napoje zawierające kofeinę i płyny, aby ułatwić dziecku przespanie nocy.

Trwają prace nad szczepionką COVID w sprayu do nosa

Ralph Ellis

9 maja 2022 r. – Naukowcy pracują nad szczepionkami przeciwko wirusowi COVID podawanymi w aerozolu do nosa, które mogłyby powstrzymać koronawirusa przed wtargnięciem do organizmu w jego najczęstszym miejscu wnikania – błonie śluzowej nosa i gardła.

Jak donosi The Guardian, obecnie prowadzonych jest kilkanaście badań klinicznych z zastosowaniem sprayów do nosa.

USA Today podaje, że Wietnam, Tajlandia, Brazylia i Meksyk rozpoczęły już produkcję szczepionki donosowej w oczekiwaniu na sukces w badaniach klinicznych.

Szczepionka donosowa byłaby prawdopodobnie stosowana jako szczepionka przypominająca w Stanach Zjednoczonych, ale mogłaby być szeroko stosowana w mniej rozwiniętych częściach świata, gdzie szczepionki iniekcyjne nie są powszechne – donosi USA Today.

Podczas gdy szczepionki iniekcyjne pomagają organizmowi bronić się przed ciężką chorobą, szczepionki donosowe mogłyby powstrzymać wirusa przed przedostaniem się do organizmu. Skuteczność szczepionek iniekcyjnych z czasem słabnie, a warianty COVID mogą omijać szczepionki, czego dowodem jest duża liczba zachorowań na Omicron.

Jeśli pomyślisz o swoim ciele jak o zamku, to szczepionka domięśniowa chroni wewnętrzne obszary zamku, więc gdy wejdą do niego najeźdźcy, odporność chroni ich przed przejęciem tronu” – powiedział Sean Liu, dyrektor medyczny jednostki badań klinicznych Covid w Icahn School of Medicine at Mount Sinai w Nowym Jorku, w rozmowie z The Guardian.

Jeśli jednak wytrenujesz swój układ odpornościowy tak, by pracował u bram zamku, to najeźdźcy nie tylko będą mieli problem z dostaniem się do środka, ale także z rozprzestrzenieniem się w nim.

Szczepionka donosowa mogłaby być łatwiejsza w produkcji i dystrybucji, ponieważ przechowuje się ją w zwykłej lodówce, a nie w bardzo niskich temperaturach, jak szczepionki Moderna i mRNA firmy Pfizer. Osoby, które nie lubią igieł, mogłyby zaakceptować szczepionkę donosową.

A jej produkcja byłaby znacznie tańsza – czytamy w USA Today. Peter Palese, który również pracuje nad szczepionkami donosowymi w Icahn School of Medicine, powiedział, że dawkę donosową można by wyprodukować za około 30 centów w porównaniu z 30 dolarami za dawkę szczepionki Moderna lub Pfizer.

Naukowcy napotykają wiele wyzwań w swoich badaniach, zwłaszcza w zakresie pomiaru siły odpowiedzi immunologicznej na szczepionkę donosową.

Do opracowania aerozolu do nosa stosuje się różne techniki. W Icahn School of Medicine szczepionkę produkuje się w jajkach, tak jak szczepionki przeciwko grypie. Szpital dziecięcy w Cincinnati w Ohio próbuje szczepionki przeciwko grypie psów – donosi USA Today. Wersja donosowa szczepionki Oxford/AstraZeneca jest oparta na osłabionym adenowirusie, jak donosi The Guardian.

W styczniu 2021 r. naukowcy z Uniwersytetu Lancaster w Anglii i Teksańskiego Instytutu Badań Biomedycznych w San Antonio poinformowali, że u gryzoni, którym podano dwie dawki szczepionki donosowej, wystąpiły reakcje przeciwciał i limfocytów T, które były wystarczająco silne, aby stłumić wirusa SARS-CoV-2.

Senat zatwierdza ustawę zakazującą zderzaków do łóżeczek dziecięcych

Amerykańska Akademia Pediatrii zaleca, aby w łóżeczkach dziecięcych nie było żadnych przedmiotów, w tym także zderzaków.

Senat zatwierdził projekt ustawy zakazującej używania zderzaków w łóżeczkach dziecięcych

25 marca 2022 r. – Senat zatwierdził w środę ustawę zakazującą sprzedaży wyściełanych ochraniaczy do łóżeczek dziecięcych, które zostały uznane przez ekspertów zdrowia publicznego za ryzykowne.

Ustawa o bezpiecznych łóżeczkach dziecięcych (Safe Cribs Act), wprowadzona przez senatorów. Roba Portmana (R-OH) i Tammy Duckworth (D-IL), zakazałaby produkcji i dystrybucji ochraniaczy – miękkich podkładek, które mają chronić dzieci przed twardymi ścianami łóżeczek – które, jak stwierdzono, zwiększają ryzyko uduszenia.

Projekt ustawy trafi teraz do Izby Reprezentantów.

Według danych Komisji Bezpieczeństwa Produktów Konsumenckich (Consumer Product Safety Commission), w latach 1990-2016 107 dzieci zmarło w łóżeczkach z osłonami, a 282 dzieci nie zmarło w łóżeczkach z osłonami, w tym dzieci, które prawie się udusiły i zostały uduszone.

Amerykańska Akademia Pediatrii zaleca, aby w łóżeczkach dziecięcych nie było żadnych przedmiotów, w tym zderzaków.

Mimo to zderzaki są nadal powszechnie sprzedawane przez sprzedawców detalicznych.

Fakt, że te śmiertelnie niebezpieczne produkty nadal można znaleźć na półkach sklepowych w całym kraju, jest niezwykle mylący dla nowych rodziców, którzy nie wierzą, że sklepy sprzedawałyby je, gdyby były naprawdę niebezpieczne dla dzieci” – powiedziała Duckworth w oświadczeniu.

Badanie przeprowadzone w 2020 roku przez Johns Hopkins Bloomberg School of Public Health wykazało, że wielu rodziców nie wiedziało o zagrożeniach związanych z osłonami na łóżeczko i zakładało, że zostaną one usunięte ze sklepów, jeśli okażą się niebezpieczne.

Maryland zakazał sprzedaży osłonek w 2013 r., a w 2017 r. zakaz ten wprowadziło Ohio. Chicago było pierwszym miastem, które zakazało ich sprzedaży w 2011 roku.

Poznaj zaciekłą orędowniczkę zdrowia kobiet: dr Jen Gunter

0

Lekarz ginekolog-położnik ostatnio wypowiedział się przeciwko witaminom i suplementom diety, które produkują probiotyki dla twojego chomika majtkowego.

Poznaj zaciekłą orędowniczkę zdrowia kobiet: Jen Gunter, MD

Lambeth Hochwald

25 marca 2022 r. – Dr Jen Gunter nie milczy, gdy widzi wprowadzające w błąd informacje o produktach zdrowotnych dla kobiet.

W rzeczywistości najsłynniejsza i najbardziej otwarta ginekolog-położnik na świecie (według The Guardian) prowadzi w mediach społecznościowych misję, by zabierać głos za każdym razem, gdy widzi, że firmy lub rządy żerują na zdrowiu kobiet i wstydzie pochwy.

Gunter, która ma prawie 400 000 zwolenników, nigdy nie unika kontrowersji.

Właśnie w tym tygodniu wystąpiła przeciwko producentowi witamin i suplementów Ollys probiotyk dopochwowy, biorąc firmę na celownik za założenie produktu i obraźliwą reklamę.

Lekarz spotkał się z mieszkającą w San Francisco lekarką i autorką dwóch książek: „Biblia waginy” i „Manifest menopauzy”. Poniższy wywiad został lekko zredagowany w celu zwiększenia jego długości i przejrzystości.

doctor: Więc te kapsułki Olly to rzekomo Probiotyki dla Twojego Chomika Panty. Jaka była twoja reakcja na to?

Gunter: Widząc słowo „chomiki majtkowe”, czuję się tak okropnie. Jestem tak przyzwyczajony do oportunizmu pochwy, ale to było po prostu absolutnie niegodziwe i musiałem to zgłosić.

lekarz: Czym w ogóle są probiotyki dopochwowe?

Gunter: To jedno z tych wielkich oszustw w dziedzinie wellness, gdzie firmy próbują sprzedać ci, że przyjmując je, w jakiś sposób zhakujesz swój mikrobiom. Nie są też tanie, ich cena waha się od 30 do 150 dolarów miesięcznie, w zależności od tego, jak bardzo są rozbudowane. A jednak dane nie są dobre. Nie ma prawie żadnych dowodów na wartość tych probiotyków, chyba że dla akcjonariuszy.

lekarz: Jakie jest jedno twierdzenie zawarte na opakowaniu probiotyku Olly, które najbardziej Cię niepokoi?

Gunter: Produkt twierdzi, że równoważy pH pochwy. Twierdzenie, że tak jest, jest rażącym niezrozumieniem ekosystemu pochwy. Jeśli ten slogan jest tym, czym się kierujesz, to czego jeszcze nie wiesz?

Poza tym, jeśli te rzeczy działają, polecam je. Zapalenie pochwy jest skomplikowane i często źle zdiagnozowane, a firmie łatwo jest być drapieżną i powiedzieć, że ma dla ciebie produkt.

Jeśli uważam, że twój produkt dla pochwy jest okropny i nie został przebadany w co najmniej jednym badaniu klinicznym wysokiej jakości (nieważne, czy finansowanym przez firmę, czy nie), a twój marketing wykazuje się porażającą ignorancją na temat zdrowia pochwy, nie zwracaj się do mnie w sprawie swojego produktu. Naprawdę.

lekarz: Kiedy w popkulturze pojawia się odniesienie do, powiedzmy, menstruacji, szybko się wtrącasz.

Gunter: Widziałam wirusowe wiadomości od chłopięcej mamy (tak się nazywała), w których pisała, że jest zdegustowana tym, że w filmie animowanym Turning Red wspomniano o miesiączce.

Wszystko jest tutaj dzięki miesiączce. Gdybyś nie miesiączkowała, nie miałabyś dziecka, nie byłoby osoby, która posiadała inteligencję pozwalającą na zbudowanie komputera, na którym rozpowszechniasz tę wiadomość. Menstruacja jest istotną częścią ludzkiej reprodukcji i jest o wiele bardziej złożona, niż się ludziom wydaje. Już choćby z tego powodu ludzie powinni o niej wiedzieć

lekarz: Czy martwi Cię, że jesteś tak bardzo widoczny w mediach społecznościowych?

Gunter: Przypuszczam, że mam swoich prześladowców, ale trolle mi nie przeszkadzają. Nie obchodzi mnie, że jakiś nowojorski handlarz sztuką uważa, że jestem chory psychicznie, bo promuję maski. To wszystko, na co cię stać? Szczerze mówiąc, to nawet do mnie nie dociera. To jak rzucanie ziarnkiem piasku w samochód.

Doktorze: Wdałeś się również w wymianę zdań z dr Leaną Wen, analitykiem medycznym CNN, na temat noszenia masek.

Gunter: Ona oczywiście ma inne zdanie niż ja. Myślę, że jednym z największych problemów związanych z pandemią jest zmiana sposobu przekazywania informacji i przekonanie, że ludzie nie żyją teraz normalnie. Przykro mi było patrzeć, jak promuje tę koncepcję.

W ten weekend poszłam na lunch, na zakupy mebli, do kina, na wycieczkę. Moja rodzina i ja wszędzie nosimy maski. Nie rozumiem, w jaki sposób noszenie maski oznacza, że nie prowadzi się normalnego życia, skoro jest to wyraźnie związane z ograniczeniem rozprzestrzeniania się wirusa.

W medycynie prawie wszystko polega na zmniejszaniu ryzyka. Można robić rzeczy, które zmniejszą ryzyko chorób serca. Nie daje to 100% gwarancji, ale czy nie chcielibyśmy mieć mniejszego ryzyka wystąpienia złych rzeczy? Zamierzam nosić maskę na zawsze!

lekarz: Czy chciałby Pan, aby więcej lekarzy było tak głośnych jak Pan?

Gunter: Chciałbym, aby więcej lekarzy prowadziło rozmowy o zdrowiu poza gabinetem w sposób, który jest dla nich wygodny. Na przykład, jesteś u fryzjera i dzielisz się informacjami, albo dzielisz się informacjami z 15 swoimi znajomymi na Facebooku. Jeśli jesteś lekarzem i opublikujesz artykuł o wirusie COVID-19 i jego wpływie na serce, jest bardziej prawdopodobne, że przeczyta go 15 Twoich znajomych, niż że opublikuje go Twój znajomy prawnik.

Wierzę, że jako lekarze możemy wpływać na ludzi na różne sposoby.

Czy mogę zabierać noworodka na dwór?

0

Świeże powietrze to dobry pomysł zarówno dla rodziców, jak i dla niemowląt.

W każdym wydaniu doctor the Magazine prosimy ekspertów o odpowiedzi na pytania czytelników dotyczące szerokiego zakresu tematów, w tym niektórych z najstarszych – i najbardziej cenionych – mitów medycznych. W numerze marzec-kwiecień 2011 zapytaliśmy Anne Hansen, MD, MPH, dyrektora medycznego oddziału intensywnej terapii noworodków w Children’s Hospital Boston, czy noworodki mogą wychodzić na zewnątrz.

P: Słyszałam, że przez miesiąc nie można zabierać noworodka na dwór. Czy to prawda?

Przekonanie, że dzieci muszą pozostać w domu przez kilka tygodni po urodzeniu jest FAŁSZYWE. W rzeczywistości, jeśli tylko dziecko jest zdrowe, wyjście na świeże powietrze może być bardzo korzystne dla mamy i dziecka, jeśli tylko podejmiesz kilka środków ostrożności.

Po pierwsze, uważaj, aby nie ubierać dziecka za bardzo lub za mało, kiedy wychodzisz z domu. Najlepiej jest zakładać dziecku tyle warstw, ile sama masz na sobie, i mieć pod ręką kocyk.

Po drugie, pamiętaj, aby chronić je przed bezpośrednim działaniem promieni słonecznych. „Delikatna skóra noworodków łatwo ulega poparzeniom, a takie wczesne uszkodzenie skóry może zwiększyć ryzyko zachorowania na raka skóry na całe życie” – mówi Hansen. „Trzymaj je w pełnym cieniu, używając ubrania lub parasola”.

I po trzecie, chociaż nie ma sposobu, aby zapobiec zachorowaniu dziecka, staraj się trzymać z dala od miejsc, w których wiesz, że są ludzie chorzy.

Najważniejsze jest jednak to, aby dziecko miało szczęśliwą, zdrową i wypoczętą mamę, mówi Hansen. „A naturalne światło, ćwiczenia i świeże powietrze mogą w tym pomóc”.

Nastolatki i media społecznościowe: Oznaki, które powinny wzbudzić niepokój

0

Media społecznościowe niosą ze sobą zarówno korzyści, jak i zagrożenia dla nastolatków. Dowiedz się, kiedy korzystanie z mediów społecznościowych przez nastolatka powinno Cię zaniepokoić.

Zbyt dużo czasu spędzanego na ekranie

Jednym z sygnałów świadczących o tym, że nastolatek zbyt często korzysta z mediów społecznościowych, jest czas spędzany przez niego na ekranie. Przeciętny nastolatek spędza około 9 godzin dziennie na korzystaniu z ekranu. Można monitorować korzystanie przez nastolatków z telefonów, tabletów i komputerów, aby sprawdzić, jak dużo czasu spędzają w mediach społecznościowych.

Czas spędzany na ekranie odciąga od innych czynności, takich jak odrabianie lekcji, spędzanie czasu z przyjaciółmi i aktywność fizyczna. Jeśli nie wiesz, jak zająć się kwestią czasu ekranowego w rozmowie z nastolatkiem, porozmawiaj z jego pediatrą. Może on pomóc w uzyskaniu informacji i wskazówek, jak pomóc nastolatkowi w kontaktach z mediami społecznościowymi.

Brak planów społecznych

Nastolatek może wykazywać oznaki świadczące o tym, że nie ma wystarczającej ilości kontaktów towarzyskich. Prawdopodobnie przegląda strony na telefonie lub tablecie podczas wykonywania innych czynności, np. odrabiania lekcji. Ponadto czas wolny nastolatków może być pochłaniany przez korzystanie z mediów społecznościowych. W ten sposób pozostaje niewiele czasu na spotkania z przyjaciółmi i rodziną twarzą w twarz.

Jeśli zauważysz, że aktywność społeczna Twojego nastolatka maleje, czas spędzany w mediach społecznościowych może być powodem do niepokoju. Media społecznościowe mają swoje zalety, ale interakcje społeczne w sieci nie zastąpią osobistych spotkań z ludźmi. Nastolatek musi nauczyć się odczytywać sytuacje społeczne, rozumiejąc:

  • Wskazówki niewerbalne

  • Język ciała

  • Wyraz twarzy?

  • Ton i reakcje głosowe

Niska samoocena

Korzystanie z mediów społecznościowych przez nastolatków może prowadzić do obniżenia poczucia własnej wartości. Przyjaciele i rodzina sprawiają, że ich życie w sieci wygląda niemal idealnie. Może to sprawić, że nastolatek poczuje, że czegoś w jego własnym życiu brakuje.

Podstawą zdrowego poczucia własnej wartości jest zrozumienie własnych uczuć i emocji. Nastolatki muszą wiedzieć, jak skutecznie dzielić się tym, co myślą i czują. Media społecznościowe pozbawiają ich możliwości ćwiczenia tych umiejętności.

Media społecznościowe zapewniają także pewną anonimowość, co pozwala im mówić rzeczy, których w przeciwnym razie nie powiedzieliby komuś w cztery oczy. Nastolatek może spotkać się z negatywnymi i niegrzecznymi komentarzami ze strony znajomych z sieci. Może to być dezorientujące, gdy znajomi zachowują się inaczej twarzą w twarz.

Mniej przyjaciół

Z powodu mediów społecznościowych przyjaźnie nastolatków mogą ulec zmianie. Jeśli zauważysz, że nastolatek nie rozmawia już tak często o przyjaciołach lub nie spędza z nimi czasu, problemem mogą być media społecznościowe. Nastolatek czuje się związany ze swoimi przyjaciółmi dzięki mediom społecznościowym, ale nie spędzają oni razem czasu.

Lęk

Jeśli nastolatek stara się zaspokajać swoje potrzeby za pośrednictwem mediów społecznościowych, jest to powód do niepokoju. W miarę jak maleje liczba interakcji społecznych, maleje też komfort nastolatka w kontaktach twarzą w twarz. Nawiązywanie nowych relacji staje się trudne. Gdy nastolatek zaczyna umawiać się na randki i pracować, może odczuwać niepokój związany z tym, co robić i jak się zachowywać.

Wskazówki dotyczące mediów społecznościowych

Twoje dziecko może nie dostrzegać negatywnego wpływu mediów społecznościowych na jego życie, ale Ty tak. Jeśli nastolatek jest już rozdrażniony i przytłoczony, zabranianie mu korzystania z mediów społecznościowych może pogorszyć sytuację.

Zamiast tego można powoli wprowadzać nowe zasady korzystania z mediów społecznościowych. Porozmawiaj z nastolatkiem i zaangażuj go w ustalanie oczekiwań. Da im to poczucie kontroli i pomoże w znalezieniu rozwiązania.

Żadnych ekranów w nocy. Dobrym pierwszym krokiem jest pozostawienie telefonu lub tabletu na noc poza pokojem. Urządzenia można ładować przez noc w neutralnym miejscu, takim jak pokój rodzinny lub kuchnia. Każdego wieczoru należy wyznaczyć godzinę, o której wszystkie urządzenia będą wyłączane i odkładane na miejsce. Najlepiej byłoby, gdyby nastolatek miał co najmniej godzinę czasu bez ekranu przed snem każdego wieczoru.

Skupianie się na zajęciach. Gdy już wyrobisz ten nawyk, zachęcaj nastolatka do odkładania telefonu lub tabletu na bok podczas innych zajęć. Zadbaj o to, aby posiłki nie zawierały ekranu. Odłóż ekrany na czas przeznaczony dla rodziny i na odrabianie lekcji. Zachęcaj nastolatka do koncentrowania się na jednym zadaniu w danym momencie, a nie na rozdzielaniu uwagi między media społecznościowe i inne czynności.

Rozmawiaj z nastolatkiem. Prowadź otwarty dialog z nastolatkiem na temat mediów społecznościowych. Na wszystkich urządzeniach powinna być włączona kontrola rodzicielska, ale nie ograniczaj swojej wiedzy do tego, co tam widzisz. Zamiast tego porozmawiaj z nastolatkiem o swoich obawach. Pytaj o znajomych po imieniu i rozmawiaj z nimi o osobach, z którymi rozmawiają w sieci.

Jeśli nastolatek dzieli się swoimi obawami lub problemami, bądź dobrym słuchaczem. Pomóż im przeanalizować problem, aby nauczyli się go rozwiązywać. Zachęcaj ich do prowadzenia trudnych rozmów poza siecią i rozmawiania z przyjaciółmi przez telefon lub twarzą w twarz.