Strona główna Blog Strona 3195

Wygięcie pleców: Dlaczego niemowlęta wyginają plecy w łuk?

Editor
-
0
Wygięcie pleców: Dlaczego niemowlęta wyginają plecy w łuk?

Dzieci wyginają plecy w łuk, gdy są głodne lub odczuwają ból. Dowiedz się, dlaczego dzieci tak robią, a także czy jest to oznaka kolki, refluksu lub porażenia mózgowego.

Zrozumienie komunikacji z noworodkiem

Twoje dziecko nie potrafi porozumiewać się za pomocą słów, dlatego często posługuje się językiem ciała. Może Ci się wydawać, że dziecko wyraża swoją niechęć do czegoś poprzez wygięcie pleców – i czasami tak jest. Możesz zauważyć wygięcie pleców dziecka, gdy wydaje się ono głodne, sfrustrowane lub odczuwa ból. Ta naturalna reakcja zazwyczaj ustępuje około dziewiątego miesiąca życia, kiedy dziecko zaczyna komunikować się w nowy sposób.

Wygięte w łuk plecy mogą być jednak również oznaką stanu zdrowia. Jeśli zauważysz wygięcie pleców kilka razy, nie jest to poważny powód do niepokoju. Jeśli dziecko często wygina plecy w łuk, porozmawiaj z pediatrą o potencjalnych problemach rozwojowych. W miarę jak dziecko rośnie, poznaj przyczyny wygięcia pleców, aby móc zidentyfikować towarzyszące mu objawy, które mogą wskazywać na stan zdrowia lub opóźnienia rozwojowe.

Objawy kolki

Dziecko może wyginać plecy w łuk, jeśli cierpi na kolkę – schorzenie, które dotyka aż jedno na pięć dzieci w ciągu pierwszych trzech miesięcy życia. Zwykle można ustalić, dlaczego dziecko płacze lub jest zdenerwowane. W przypadku kolki możesz nakarmić dziecko, sprawdzić pieluszkę, zrobić mu becik, a ono i tak będzie płakać. Jeśli Twoje dziecko ma kolkę, zaczniesz zauważać wyraźny wzorzec płaczu.

Nie należy zbytnio przejmować się kolką. Chociaż może ona powodować niepokój zarówno u Ciebie, jak i u Twojego dziecka, dzieci z kolką są poza tym zdrowe. Rosną i rozwijają się tak, jak tego oczekujesz. Dziecko z kolką jest zazwyczaj bardziej zadowolone w ciągu dnia, a jego marudzenie nasila się wieczorem i w nocy. Płacz kolkowy może trwać kilka godzin, zanim dziecko się zmęczy i zaśnie. Do objawów świadczących o tym, że dziecko ma kolkę należą:

  • głośny płacz

  • Płacz, który brzmi jak krzyk

  • Trudno go uspokoić

  • Niezdolność do uspokojenia się

  • Zaczerwienienie twarzy, podczas gdy usta pozostają blade?

  • Uginanie kolan, usztywnianie ramion, wyginanie pleców lub zaciskanie pięści

Objawy refluksu

Refluks występuje wtedy, gdy dziecko często pluje. Dzieje się tak, ponieważ pokarm przemieszcza się z powrotem do góry, zamiast przechodzić dalej przez przewód pokarmowy. W pierwszych miesiącach życia dzieci często plują kilka razy dziennie. Dopóki dziecko rośnie i rozwija się, nie stanowi to większego problemu.

Jeśli refluks trwa dłużej niż kilka pierwszych miesięcy życia lub jest uporczywy, mówi się o refluksie żołądkowo-przełykowym (GER). Chociaż może to być niepokojące, stan ten nie jest poważny i zwykle staje się mniej intensywny w miarę wzrostu dziecka, kończąc się około 18 miesiąca życia.

Jeśli jednak dziecko jest wyjątkowo niespokojne, nie przybiera na wadze lub ma inne niepokojące objawy, należy skonsultować się z lekarzem. Może to być spowodowane alergią, niedrożnością jelit lub chorobą refluksową przełyku (gastroesophageal reflux disease – GERD).

Objawy porażenia mózgowego

Jeśli Twoje dziecko często wygina plecy w łuk bez wyraźnego powodu, na przykład podczas snu, może to być oznaką porażenia mózgowego. Choroba ta wpływa na zdolność dziecka do kontrolowania i koordynowania mięśni, co ma wpływ na ogólny ruch. U niemowląt z porażeniem mózgowym może również występować niepełnosprawność intelektualna, drgawki oraz problemy ze wzrokiem i słuchem.

Inne objawy porażenia mózgowego u niemowląt to:?

  • Opóźnienia rozwojowe C Dziecko może nie osiągać kamieni milowych zgodnie z oczekiwaniami. Należą do nich siadanie, przewracanie się, raczkowanie i chodzenie. W miarę jak niemowlę staje się małe, może nie mówić tak wcześnie jak dzieci w tym samym wieku.

  • Niskie napięcie mięśniowe C Twoje dziecko może wydawać się klapnięte lub słabe i mieć złą postawę. Dziecko może nie trzymać głowy samodzielnie tak, jak się tego oczekuje, a jego ręce i nogi mogą być bardzo giętkie.

  • Zwiększone napięcie mięśniowe C Dzieci o silniejszym napięciu mięśniowym mają tendencję do wyginania pleców w łuk oraz usztywniania rąk i nóg. Zamiast sprawiać wrażenie klapniętego, dziecko może wydawać się nadmiernie sztywne i nieelastyczne.

  • Kłopoty z mówieniem i połykaniem C Kiedy nadchodzi czas rozpoczęcia wprowadzania pokarmów stałych, dziecko może nie mieć prawidłowych mechanizmów przesuwania pokarmu do tylnej części jamy ustnej w celu połknięcia. Dziecko może również dłużej się ślinić i mieć problemy z kontrolowaniem języka i jamy ustnej.

  • Używanie jednej strony ciała C Kiedy dziecko zaczyna siadać, bawić się i raczkować, może wykazywać znaczną preferencję do jednej strony ciała. Może sięgać tylko jedną ręką i raczkować jedną stroną. Gdy dziecko zacznie chodzić, może utykać.

Oznaki porażenia mózgowego często stają się bardziej widoczne z wiekiem. Wcześniejsze rozpoznanie schorzenia może prowadzić do lepszych wyników w późniejszym okresie życia. Opcje leczenia mózgowego porażenia dziecięcego obejmują leki, terapię i ewentualnie operację, w zależności od stopnia zaawansowania choroby.

Alergie u kotów: Przyczyny, objawy, leczenie i zmniejszanie narażenia

Editor
-
0
Alergie u kotów: Przyczyny, objawy, leczenie i zmniejszanie narażenia

Alergia na kota to nie powód do śmiechu. Dowiedz się więcej od lekarza o przyczynach, objawach i leczeniu alergii na kota.

Czytaj dalej, aby dowiedzieć się, co musisz wiedzieć o alergiach u kotów, od ich przyczyn, przez leczenie, po unikanie.

Co wywołuje alergie u kotów?

Około 10% populacji Stanów Zjednoczonych ma alergie na zwierzęta domowe, a koty są jednymi z najczęstszych winowajców. Alergie na koty występują dwa razy częściej niż alergie na psy. Ale wbrew temu, co mogłoby się wydawać, to nie sierść czy włosy stanowią prawdziwy problem. Osoby cierpiące na alergię na kota są tak naprawdę uczulone na białka zawarte w jego ślinie, moczu i sierści (wysuszone płatki skóry).

W jaki sposób te maleńkie białka wywołują tak dużą reakcję alergiczną w organizmie? Osoby cierpiące na alergie mają nadwrażliwy układ odpornościowy. Ich organizm myli nieszkodliwe rzeczy – takie jak sierść kota – z niebezpiecznymi najeźdźcami i atakuje je tak, jak bakterie czy wirusy. Objawy alergii są skutkami ubocznymi ataku organizmu na alergen lub czynnik wyzwalający.

Pamiętaj, że nawet jeśli nie masz rzeczywistej alergii na kota, Twój kot może pośrednio powodować nasilenie alergii. Koty przebywające na zewnątrz mogą wnosić na swoim futrze pyłki, pleśń i inne alergeny.

A co z tak zwanymi „hipoalergicznymi” kotami? Chociaż niektóre rasy – jak „bezwłosy” sfinks – są uważane za mniej podatne na objawy alergii niż inne, każdy kot może powodować problemy. Jest to prawdą niezależnie od rasy, długości sierści czy ilości wydzieliny. Jeśli więc wiesz, że Ty lub ktoś z Twojej rodziny jest uczulony na koty, kupno kota – niezależnie od rasy – nie jest dobrym pomysłem.

Jakie są objawy alergii na koty?

Objawy alergii u kota mogą obejmować:

  • kaszel i świszczący oddech

  • pokrzywka lub wysypka na klatce piersiowej i twarzy

  • czerwone, swędzące oczy

  • zaczerwienienie skóry w miejscu, w którym kot cię podrapał, ugryzł lub polizał

  • katar, swędzenie, duszność w nosie

  • kichanie

Objawy alergii na kota mogą rozwinąć się w ciągu kilku minut lub pojawić się dopiero po kilku godzinach. U około 20% do 30% osób z astmą alergiczną dochodzi do poważnego zaostrzenia objawów po kontakcie z kotem.

Skąd mam wiedzieć, że mam alergię na kota?

Chociaż objawy alergii na kota mogą wydawać się dość oczywiste, nie zawsze to kot jest ich przyczyną. Dobrym pomysłem jest uzyskanie potwierdzenia od lekarza. W końcu nie chciałbyś niesprawiedliwie obwiniać Pana Wąsika.

Lekarz może wykonać testy skórne lub testy z krwi, aby sprawdzić, czy jesteś uczulony. Jednak testy alergiczne nie zawsze są prawidłowe; lekarz może również zażyczyć sobie, abyś spróbował żyć bez kota przez kilka miesięcy, aby sprawdzić, jak wpłynie to na objawy alergii.

Jak leczy się alergię na kota?

Alergie u kotów można zazwyczaj zwalczać za pomocą standardowych leków przeciwalergicznych. Lekarz może zalecić:

  • Leki przeciwhistaminowe, które są dostępne bez recepty – takie jak cetyryzyna (Zyrtec), difenhydramina (Benadryl), feksofenadyna (Allegra) i loratadyna (Claritin); lub niektóre leki przeciwhistaminowe, takie jak azelastyna (Astelin) w aerozolu do nosa

  • Leki rozszerzające naczynia krwionośne, takie jak dostępne bez recepty leki z pseudoefedryną (Sudafed) lub leki przeciwalergiczne zawierające składnik pseudoefedrynę, takie jak Allegra-D, Claritin-D lub Zyrtec-D

    Aerozole steroidowe do nosa,

    które w różny sposób wpływają na objawy alergii lub astmy; – aerozole steroidowe są powszechnie stosowanym lekiem w leczeniu alergii. Budesonid (Rhinocort), flutikazon (Flonase) i triamcynolon (Nasacort Allergy 24HR) to aerozole steroidowe dostępne bez recepty.

Inną opcją są zastrzyki przeciw alergii. Zastrzyki alergiczne nie zawsze są skuteczne, a zakończenie leczenia może trwać lata. Nie są one również stosowane u dzieci poniżej 5 roku życia. Jednak dla niektórych osób mogą one być bardzo pomocne. Zapytaj swojego lekarza, czy w Twoim przypadku takie zastrzyki mają sens.

Niestety, nie ma sposobu, aby zapobiec alergii. Niektóre badania wykazały, że kontakt ze zwierzętami domowymi w dzieciństwie zmniejsza ryzyko wystąpienia alergii na zwierzęta w późniejszym okresie. Z drugiej strony, u dziecka, które już ma skłonności do alergii, mogą się one nasilić wraz z kontaktem ze zwierzęciem.

Ograniczanie kontaktu z kotami

Chociaż leczenie medyczne może pomóc w kontrolowaniu alergii na koty, najlepsze podejście jest proste: unikaj kotów i ich sierści. Oto kilka wskazówek.

  • Nie dotykaj, nie przytulaj i nie całuj kotów.

    Powinno to być oczywiste, ale niektórzy uważają, że niewielki kontakt z kotem jest w porządku. A tak nie jest.

  • Uważaj na gości, którzy mają koty.

    Nawet jeśli goście pozostawiają swoje koty w domu, mogą przynieść sierść na swoich ubraniach i w bagażu. Takie pośrednie narażenie może u niektórych osób wywołać poważne objawy alergii na kota.

  • Plan.

    Jeśli musisz zatrzymać się w domu, w którym są koty, poproś, aby przez kilka tygodni przed przyjazdem nie wpuszczano ich do pokoju, w którym będziesz spać. Ponadto, kilka tygodni wcześniej zacznij przyjmować leki na alergię. Gdy reakcja alergiczna już się pojawi, może być trudna do opanowania. Ale przyjmowanie leków może zapobiec jej wystąpieniu.

Ale co zrobić, jeśli masz już kota? Oto najrozsądniejsza rada: jeśli Ty lub ktoś z Twojej rodziny ma alergię na kota, nie powinieneś mieć go w domu.

Oczywiście, tak surowa rada może nie być łatwa do zastosowania. A co, jeśli Twoje dzieci już zakochały się w kotku? A co, jeśli zamierzasz nigdy, przenigdy nie rozstawać się z kotem? Jeśli kot musi zostać, są inne rzeczy, których możesz spróbować.

  • Zachowaj dystans.

    Ogranicz kontakt z kotem. Z pewnością inny członek rodziny powinien przejąć odpowiedzialność za opiekę nad kotem i wykonywać takie czynności, jak czyszczenie kuwety.

  • Ograniczenie kotu dostępu do określonych części domu.

    Nie pozwalaj kotu na swobodne poruszanie się. Trzymaj kota zawsze z dala od sypialni.

  • W miarę możliwości trzymaj kota na zewnątrz.

    W ten sposób niektórzy ludzie radzą sobie z alergią na koty.

    .

    Upewnij się jednak, że Twój kot jest bezpieczny na zewnątrz.

  • Sprzątaj dokładnie i często.

    Sierść kota dostaje się wszędzie. Musisz więc regularnie zamiatać i mopować podłogi, odkurzać dywany i czyścić meble. Upewnij się, że kupiłeś odkurzacz z filtrem HEPA, ponieważ zwykłe filtry mogą nie być wystarczająco dokładne, aby wychwycić alergeny. Pozbądź się dywanów i zasłon, które mogą zatrzymywać sierść.

  • Oczyść powietrze.

    Centralny oczyszczacz powietrza, jak również filtry w samych otworach wentylacyjnych, mogą pomóc w zapobieganiu rozprzestrzeniania się sierści kota w całym domu.

  • Rozważ regularne kąpanie kota.

    Eksperci nie są pewni, czy kąpiel rzeczywiście pomaga zmniejszyć ilość alergenów. Jeśli jednak nie spowoduje to u kota zbyt dużego urazu, możesz spróbować i sprawdzić, czy zmniejszy to objawy.

Powyższe techniki mogą pomóc, ale mogą nie wystarczyć. Choć może to być trudne, jeśli trzymanie kota zagraża zdrowiu Twojemu lub kogoś z rodziny, musisz rozważyć rezygnację z niego.

Cokolwiek zrobisz, nie zakładaj, że możesz to po prostu przeczekać, że alergie u kota z czasem naturalnie się poprawią. Równie dobrze może być gorzej. Niekontrolowane alergie mogą nie tylko uprzykrzyć życie, ale także zwiększyć ryzyko wystąpienia astmy, która jest poważną chorobą.

Nie należy więc ignorować objawów alergii u kota. Zamiast tego udaj się do lekarza. Wspólnie ustalicie najlepszy sposób rozwiązania problemu.

Dziecko płacze podczas robienia kupki? Dlaczego niemowlęta denerwują się podczas wypróżniania?

Editor
-
0
Dziecko płacze podczas robienia kupki? Dlaczego niemowlęta denerwują się podczas wypróżniania?

Lekarz wyjaśnia, dlaczego niektóre dzieci chrząkają i jęczą podczas robienia kupy.

Należy pamiętać, że trudno jest zrobić kupę, leżąc. Twoje dziecko nie może siedzieć i przeć. Musi skoordynować swoje mięśnie brzucha, aby je ścisnąć i jednocześnie rozluźnić odbyt. To nie jest takie proste dla małego dziecka! Z czasem nauczy się to robić, nie robiąc takiego wielkiego show.

Nie martw się, jeśli dziecko chrząka, jęczy i robi różne miny podczas wypróżniania; zazwyczaj nie jest to oznaką problemu medycznego. Niektórzy rodzice, którzy karmią swoje dzieci butelką, mogą myśleć, że muszą zmienić mleko, aby poczuły się lepiej, ale to zazwyczaj nie robi różnicy. Dzieciom z czasem to przechodzi.

Wskazówki dla zaniepokojonych rodziców

Jeśli dziecko reaguje na robienie kupki bardziej intensywnie, spróbuj pomasować jego brzuszek lub nóżki przed lub w trakcie robienia kupki. Możesz też spróbować położyć na brzuchu butelkę z ciepłą wodą, ale najpierw sprawdź, czy temperatura nie jest dla dziecka zbyt wysoka.

Kiedy należy się martwić o dziecko

Ostry, głośny, nieutulony płacz to coś innego niż chrząkanie i stękanie, które wydaje większość dzieci. Jeśli Twoje dziecko reaguje w ten sposób, jak najszybciej skontaktuj się z pediatrą. Należy również skontaktować się z lekarzem, jeśli zauważysz krew lub jeśli jego kupa jest biała, czarna lub twarda, przypominająca granulki.

Biały Dom twierdzi, że Stany Zjednoczone są narażone na zakażenie wirusem COVID bez nowych szczepionek

Editor
-
0
Biały Dom twierdzi, że Stany Zjednoczone są narażone na zakażenie wirusem COVID bez nowych szczepionek

Carolyn Crist

13 maja 2022 — Stany Zjednoczone będą coraz bardziej narażone na koronawirusa jesienią i zimą tego roku, jeśli Kongres nie zatwierdzi nowych funduszy na więcej szczepionek i leczenia, powiedział w czwartek dr Ashish Jha, koordynator Białego Domu ds. reakcji na COVID-19.

W wywiadzie dla Associated Press, Jha powiedział, że dawki przypominające będą konieczne dla większości ludzi, ponieważ ochrona immunologiczna słabnie, a wirus przystosowuje się, aby stać się bardziej zaraźliwym. Ponadto może być potrzebna nowa generacja szczepionek, aby zapewnić lepszą ochronę przed nowymi wariantami wirusa.

Jesienią wszyscy będziemy o wiele bardziej podatni na wirusa, który ma o wiele większą odporność niż obecnie, a na pewno niż sześć miesięcy temu” – powiedział. To sprawia, że wielu z nas jest bezbronnych”.

W czwartek prezydent Joe Biden zarządził, że flagi będą powiewać do połowy masztu do 16 maja, aby uczcić pamięć miliona ofiar śmiertelnych pandemii COVID-19 w Stanach Zjednoczonych, jak podaje ABC News.

W ubiegłym tygodniu Biały Dom opublikował szacunki, według których jesienią i zimą nawet 100 milionów Amerykanów może zostać zarażonych koronawirusem, co może doprowadzić do znacznego wzrostu liczby hospitalizacji i zgonów.

Jha zauważył, że następna generacja szczepionek, która prawdopodobnie skupi się na wariancie Omicron, zapewni dużo, dużo wyższy stopień ochrony przed wirusem, z którym zetkniemy się jesienią i zimą. Jednocześnie, jeśli Kongres nie przyjmie w najbliższych tygodniach ustawy wspierającej nowe finansowanie, Stany Zjednoczone mogą stracić pierwszeństwo przed innymi krajami w zapewnieniu dostaw szczepionek – powiedział agencji AP.

W marcu administracja Bidena wystąpiła o 22,5 miliarda dolarów na pomoc w walce z koronawirusem, która utknęła w Kongresie z kilku powodów, w tym wezwania Republikanów do odebrania 5 miliardów dolarów na pomoc globalną. Jha powiedział agencji AP, że w ostatnich tygodniach rozmawiał z ustawodawcami, mówiąc, że obecna propozycja 10 miliardów dolarów to absolutne minimum, którego potrzebujemy, by przetrwać jesień i zimę bez większych strat w ludziach.

Ponadto Jha wezwał Stany Zjednoczone do udzielenia pomocy innym krajom w zakresie szczepionek, aby spowolnić rozprzestrzenianie się dodatkowych wariantów i mutacji.

Jak powiedział, wszystkie te warianty zostały po raz pierwszy zidentyfikowane poza Stanami Zjednoczonymi. Jeśli naszym celem jest ochrona Amerykanów, musimy upewnić się, że cały świat jest zaszczepiony. To znaczy, że nie ma tu podejścia wyłącznie krajowego”.

FDA ma się spotkać w czerwcu, aby zdecydować, które szczepy koronawirusa zostaną uwzględnione w szczepionkach wyprodukowanych jesienią – podała agencja AP. Jha powiedział, że producenci potrzebują od dwóch do trzech miesięcy na opracowanie szczepionek, więc decyzja musi zostać podjęta latem, aby przygotować się na jesień. Dodał, że w tej chwili w USA skończyły się federalne fundusze na walkę z COVID-19, które pozwoliłyby na zamówienie nowych partii szczepionek.

Gdybyśmy mieli środki, moglibyśmy prowadzić te rozmowy już dziś” – powiedział Jha. Jeśli chcemy być na czele kolejki, to naprawdę kończy nam się czas”.

Jha objął stanowisko koordynatora ds. reagowania na wirusa COVID-19 w Białym Domu miesiąc temu, jak podała agencja AP. Powiedział on, że obecnie nie ma innej realnej alternatywy niż ta, że rząd Stanów Zjednoczonych powinien zająć się zakupem szczepionek i leków przeciwko wirusowi COVID-19, zamiast pozwolić, by zajął się tym rynek komercyjny.

Jedną z rzeczy, o których rozmawialiśmy z Kongresem, jest to, że te narzędzia są wspaniałe, ale tylko wtedy, gdy się je ma, tylko wtedy, gdy można z nich korzystać” – powiedział Jha. Bez wsparcia ze strony Kongresu kontynuowanie ochrony obywateli amerykańskich może być bardzo trudne.

Ćwiczenia pochwy: Co warto o nich wiedzieć

Editor
-
0
Ćwiczenia pochwy: Co warto o nich wiedzieć

Twoje mięśnie dna miednicy słabną z wiekiem, zwłaszcza po urodzeniu dziecka. Dowiedz się, co powinnaś wiedzieć o ćwiczeniach pochwy dla wzmocnienia dna miednicy.

Co to jest dno miednicy?

Dno miednicy to grupa mięśni, które pomagają podtrzymywać twoją macicę, jelita i pęcherz. Jeśli twoje mięśnie w tym obszarze ciała są słabe, możesz doświadczać problemów z wyciekiem moczu lub kontrolą jelit.

Zarówno mężczyźni, jak i kobiety mają mięśnie dna miednicy. Jednak słabe mięśnie są bardziej powszechne u kobiet niż u mężczyzn.

Zidentyfikuj właściwe mięśnie

Kiedy zaczniesz myśleć o ćwiczeniach pochwy, zwanych również kegelami, musisz najpierw zidentyfikować właściwe mięśnie do zaciśnięcia. Następnym razem, gdy będziesz musiała oddać mocz, poćwicz rozpoczynanie i zatrzymywanie przepływu moczu. To są twoje mięśnie dna miednicy.

To samo dotyczy zaciskania mięśni używanych, gdy próbujesz uniknąć oddawania gazów. Pamiętaj, że inne mięśnie, takie jak uda, mięśnie pośladków i brzucha powinny pozostać rozluźnione podczas wszystkich ćwiczeń pochwy, które wykonujesz.

Jak wykonywać ćwiczenia dopochwowe

Kiedy jesteś gotowa do wykonania pierwszych ćwiczeń dopochwowych, przyjmij wygodną pozycję i postaraj się rozluźnić ciało. Wiele osób woli wykonywać ćwiczenia dopochwowe leżąc na łóżku lub siedząc na krześle. W miarę doskonalenia techniki kegla, spróbuj wykonywać ćwiczenia w różnych pozycjach, aby postawić wyzwanie swojemu ciału.

Kiedy będziesz gotowa do wykonania ćwiczeń pochwowych, wykonaj następujące kroki:

  • Wdychaj powietrze przez nos, pozwalając, aby wypełniło ono brzuch. Robiąc to, świadomie rozluźniaj mięśnie dna miednicy, aby nie były napięte.

  • Wydychaj przez usta, kurcząc mięśnie dna miednicy. Upewnij się, że oddechy są powolne i równomierne.

  • Spróbuj utrzymać skurczone mięśnie dna miednicy przez trzy do sześciu sekund podczas oddechu. Możesz poczuć ich zmęczenie.

  • Ponownie zrób wdech, uwalniając skurczone mięśnie. Poczuj, jak się rozluźniają.

  • Kontynuuj powolne oddychanie podczas rozluźniania mięśni przez sześć do dziesięciu sekund. Rozluźnienie jest równie ważne jak kurczenie się.

  • Powtórz ten schemat oddychania i kurczenia się dziesięć razy podczas każdej sesji ćwiczeń, a następnie wykonaj co najmniej trzy sesje dziennie.

  • Ćwiczenie kegla można wykonywać przez dziesięć sekund, dziesięć razy z rzędu.

  • W miarę postępów należy zachować czas na odpoczynek pomiędzy poszczególnymi skurczami, aby mięśnie mogły się całkowicie rozluźnić. Pamiętaj, że ćwiczenia kegla mogą wydawać się łatwe, ale wymagają skupienia, aby uzyskać prawidłową formę.

Konsekwencja jest kluczem do rozwoju siły mięśni. Jeśli podczas wykonywania ćwiczeń kegla odczuwasz ból, coś jest nie tak. Choć mięśnie mogą być zmęczone, nigdy nie powinnaś odczuwać bólu podczas ćwiczeń pochwy.

Kiedy szukać profesjonalnej pomocy

Jeśli próbujesz wykonywać ćwiczenia pochwy, ale po kilku tygodniach nie widzisz żadnej poprawy, porozmawiaj ze swoim lekarzem. Może on skierować cię do terapeuty dna miednicy. Ktoś, kto specjalizuje się w ćwiczeniach mięśni dna miednicy, może nauczyć cię, jak prawidłowo wykonywać ćwiczenia pochwy, żebyś nie zrobiła sobie krzywdy.

Jeśli źle wykonasz ćwiczenia kegla, możesz zbyt mocno napiąć mięśnie wewnątrz pochwy, co spowoduje ból podczas seksu. Kiedy tkanka mięśniowa jest napięta, odczuwasz ból w mięśniach pochwy. Terapeuta dna miednicy używa swoich rąk do wykonywania zarówno wewnętrznych, jak i zewnętrznych masaży tkanki, aby manipulować mięśniami dna miednicy.

Terapeuci dna miednicy mają również specjalne narzędzia, których używają podczas terapii. Konsekwentna terapia pomaga nauczyć twoje mięśnie rozluźniać się. Po sześciu do ośmiu sesjach możesz rzadziej wracać na terapię, aby utrzymać swój stan.

Dodatkowe korzyści

Ponieważ ćwiczenia pochwy, takie jak kegels, pomagają poprawić przepływ krwi do pochwy, Twoje życie seksualne może również ulec poprawie. Silne, zdrowe mięśnie są kluczem do podniecenia i smarowania. Kiedy jesteś w stanie lepiej kurczyć mięśnie, twoje doświadczenia seksualne będą lepsze.

Leki na ADHD: Dlaczego są substancjami kontrolowanymi?

Editor
-
0
Leki na ADHD: Dlaczego są substancjami kontrolowanymi?

Wiele leków na ADHD jest ściśle regulowanych. Lekarz mówi, co to oznacza — i jak to wpływa na Twoją receptę.

Jeśli bierzesz leki na ADHD, co bierzesz prawdopodobnie jest substancją kontrolowaną. Oznacza to, że rząd federalny reguluje sposób wytwarzania, przepisywania i wydawania leku.

Istnieją również dodatkowe środki bezpieczeństwa, aby chronić przed nadużyciami.

Ma to wpływ na sposób otrzymywania i realizacji recepty w aptece – mówi Norman P. Tamaka, farmaceuta konsultant i menedżer ds. ryzyka w opiece zdrowotnej.

Ale czy wiesz, dlaczego?

Substancje kontrolowane: Co musisz wiedzieć

Ustawa o substancjach kontrolowanych (Controlled Substances Act) obowiązuje od 1970 roku. Reguluje ona wytwarzanie i dystrybucję leków.

Leki należą do jednej z pięciu kategorii, zwanych schematami, w oparciu o ich bezpieczeństwo, ryzyko nadużywania i akceptowane zastosowanie medyczne.

Większość leków stymulujących ADHD, takich jak dekstroamfetamina-amfetamina (Adderall, Adderall XR), lisdexamfetamina (Vyvanse) i metylofenidat (Ritalin), należy do kategorii Schedule II. Są one legalne, ale uważane za niebezpieczne ze względu na wysokie ryzyko nadużywania i uzależnienia. Inne leki z listy II to środki przeciwbólowe, takie jak OxyContin i Vicodin.

Dlaczego większość leków na ADHD jest klasyfikowana według schematu II

Podobnie jak w przypadku innych leków pobudzających, możliwe jest uzależnienie się od leków na ADHD lub ich nadużywanie – mówi dr Lenard Adler, profesor psychiatrii w NYU Langone Medical Center.

Badania sugerują, że coraz większa liczba osób bez ADHD bierze leki nielegalnie. Aby dowiedzieć się dlaczego, ważne jest, aby wiedzieć, dlaczego leki są stosowane dla ADHD.

Chociaż dokładny powód ADHD nie jest znany, eksperci uważają, że problemy z sygnałem mózgowym – jak różne części komunikują się ze sobą – są częścią przyczyny. Badania pokazują, że niektóre miejsca, takie jak obszar tuż za czołem, zwany korą przedczołową, są mniej aktywne u osób z ADHD.

Leki te działają poprzez stymulację tych obszarów, dzięki czemu otrzymują one więcej sygnałów. Tak więc, gdy ludzie, którzy nie mają ADHD biorą te leki, mają większą aktywność w tej części mózgu, która kontroluje zachowanie i myślenie.

To może sprawić, że jesteś bardziej czujny i zwiększyć swoją koncentrację i metabolizm, Tomaka mówi.

Ponieważ nawet osoby bez ADHD mogą uzyskać impuls z leków, biorą leki nielegalnie, aby spróbować lepiej radzić sobie w szkole lub pracy, lub czuć się bardziej czujny i skoncentrowany. Nadużywanie leków na ADHD jest coraz bardziej powszechne wśród studentów.

Ale to nie jedyny powód, dla którego niektórzy je zażywają.

Stymulanty te mogą również wywoływać uczucie euforii – mówi Tomaka. Po rozgnieceniu i wciągnięciu lub wstrzyknięciu mogą prowadzić do haju podobnego do kokainy. Może to prowadzić do psychicznego i fizycznego uzależnienia od tych leków ADHD.

Osoby uzależnione mogą odczuwać objawy odstawienia, takie jak zmęczenie, depresja lub nietypowe wzorce snu, jeśli przestaną je przyjmować.

Co to oznacza dla Ciebie?

W przypadku przepisania leku stymulującego na ADHD ważne jest, aby przyjmować go zgodnie z zaleceniami.

Przy odpowiednim monitorowaniu, ryzyko nadużywania lub uzależnienia u osób z ADHD jest ograniczone, mówi Adler.

Wiele recept jest wypisywanych na 30 dni, co oznacza, że należy co miesiąc zgłaszać się do lekarza.

Jeśli martwisz się o ryzyko uzależnienia od leków ADHD, porozmawiaj z lekarzem. Być może będzie on chciał przepisać wersję leku o przedłużonym uwalnianiu. Ponieważ ta forma leku jest uwalniana do krwiobiegu przez dłuższy czas, może zmniejszyć ryzyko nadużycia.

Należy również zwracać uwagę na oznaki nadużywania, takie jak:

  • Wypełnianie recepty przed czasem

  • Utrata wagi

  • Pobudzenie

  • Nietypowe myślenie

  • Bezsenność

Ze względu na ich harmonogram, nie można po prostu zrealizować recepty, a lekarz zazwyczaj nie może wysłać recepty telefonicznie, chyba że jest to nagły przypadek. Niektóre stany od niedawna zezwalają na elektroniczne przepisywanie substancji kontrolowanych.

Dla każdej recepty musisz uzyskać od lekarza nową i podpisaną receptę – mówi Tomaka. Może to oznaczać comiesięczne wizyty u lekarza. Lekarze mogą również wystawiać recepty za pośrednictwem bezpiecznego elektronicznego systemu przepisywania, który jest regulowany przez Drug Enforcement Administration (DEA).

Jeśli masz problemy z realizacją recepty, porozmawiaj z lekarzem i farmaceutą.

Czy jest coś, co mogę wziąć zamiast tego?

Wszystkie stymulujące leki na ADHD należą do kategorii leków z listy II, ale istnieją również leki niestymulujące, które nie są substancjami kontrolowanymi, takie jak Strattera (atomoksetyna), Kapvay (klonidyna ER) i Intuniv (guanfacyna ER).

Ponieważ nie są to leki pobudzające, istnieje mniejsze ryzyko ich nadużywania i uzależnienia. Jednak leki niestymulujące są uważane za mniej skuteczne w leczeniu ADHD niż leki stymulujące.

Porozmawiaj z lekarzem, aby sprawdzić, czy opcja niestymulująca jest dla Ciebie dobrym wyborem.

Co warto wiedzieć o zespole opaski na włosach: Objawy, leczenie i inne informacje

Editor
-
0
Co warto wiedzieć o zespole opaski na włosach: Objawy, leczenie i inne informacje

xxxDowiedz się, co należy wiedzieć o zespole opaski uciskowej włosów, poznaj objawy, możliwości leczenia i ryzyko związane z tym stanem.

Jest to stosunkowo rzadkie schorzenie, które częściej występuje u niemowląt i małych dzieci. Nieleczony zespół opaski na włosach może powodować ból, długotrwałe obrażenia i utratę funkcji w dotkniętej nim części ciała.

Objawy zespołu opaski uciskowej włosów

Zespół opaski na włosach często występuje u małych dzieci. Choroba może dotyczyć każdej części ciała, ale najczęściej występuje w obrębie palców u rąk i nóg oraz narządów płciowych. Przypadki włosów owiniętych wokół palców występują zwykle od urodzenia do 19 miesiąca życia, natomiast opaski z włosów na prąciu są najczęstsze od 4 miesiąca do 6 roku życia.

Twoje dziecko może mieć zespół opaski na włosach, jeśli ma zaczerwienienie, przebarwienie lub obrzęk kończyn albo płacze więcej niż zwykle. Zespół opaski uciskowej na włosy rozwija się, gdy włosy lub nitki owijają się wokół chorego miejsca, ograniczając dopływ krwi i powodując ból.

Przyczyny zespołu opaski uciskowej włosów

Nie wiadomo dokładnie, co powoduje owijanie się włosów lub nici wokół przydatków. Jednym z możliwych wyjaśnień jest to, że powtarzający się ruch części ciała w ograniczonej przestrzeni, na przykład w piżamie, powoduje ciasne owinięcie się włosów.

Włosy mogą być trudne do zauważenia, ponieważ po ich przecięciu przez ciało, otaczająca je skóra może zarosnąć ranę. Zwracaj uwagę na oznaki zwiększonego dyskomfortu, drażliwości i płaczu.

Zapobieganie zespołowi opaski na włosach

Przyczyna występowania zespołu opaski na włosach u niemowląt i małych dzieci nie jest znana, ale istnieje kilka czynników ryzyka, w tym:

  • Noszenie rękawiczek

  • noszenie starszych lub często pranych ubrań

  • Autyzm

  • Trichotillomania, czyli kompulsywne wyrywanie włosów

Najlepszym sposobem zapobiegania temu schorzeniu jest ograniczenie kontaktu dziecka z luźnymi włoskami. Po porodzie 90% matek doświadcza nadmiernego wypadania włosów z powodu zmian hormonalnych.

Trzymaj włosy związane podczas przewijania lub zabawy z dzieckiem i regularnie je rozczesuj, aby usunąć luźne kosmyki. Sprawdzaj palce u rąk i nóg dziecka pod kątem opisanych wcześniej objawów. W miarę możliwości unikaj ubierania dziecka w rękawiczki lub używaj ponownie starych ubrań.

Leczenie zespołu opaski na włosach

Leczenie zespołu opaski uciskowej włosów polega na usunięciu włosów, co zwykle wykonuje lekarz podczas kontroli.

Jeśli opuchlizna jest minimalna i dobrze widoczna, można usunąć włosy w domu, znajdując luźny koniec i powoli pociągając go palcami w rękawiczkach lub kleszczami. Jeśli nie widać luźnego końca, ale widać węzeł na włosach, należy zerwać węzeł na jednym końcu i rozwinąć włosy w normalny sposób. Może to wymagać wielu prób uwolnienia włosów, które mogą się w trakcie tego procesu złamać.

Jeśli nie jesteś w stanie samodzielnie usunąć włosów, skontaktuj się z lekarzem. Lekarz przeprowadzi pełne badanie dziecka przy dobrym oświetleniu. Jeśli włosy są widoczne, usunie je za pomocą nożyczek medycznych i kleszczyków. Jeśli włos jest uparty, lekarz może użyć środka do usuwania włosów, aby rozpuścić pasmo.

Jeśli włosy utknęły bardzo głęboko, może być konieczna operacja w znieczuleniu ogólnym. Im wcześniej włoski zostaną usunięte, tym lepsze są długoterminowe perspektywy dla Twojego dziecka.

Usunięcie włosów spowoduje pobudzenie krążenia krwi w dotkniętym obszarze. Stan zdrowia dziecka może poprawić się w ciągu kilku minut, ale w ciężkich przypadkach zagojenie oznak urazu może trwać znacznie dłużej.

Ryzyko związane z zespołem opaski na włosach

Nieleczony zespół opaski na włosach może stać się niebezpieczny. Schorzenie to może prowadzić do:

  • uwięzionego płynu i nadmiernego obrzęku

  • Uszkodzenie nerwów

  • Brak przepływu krwi w obszarze dotkniętym chorobą

  • Niedokrwienie tkanek, czyli niedobór tlenu

  • Utrata funkcji w obszarze dotkniętym chorobą

Najpoważniejsze problemy występują w przypadku zakładania opaski uciskowej na narządy płciowe. Na penisie może rozwinąć się gangrena lub przetoki moczowodowe, czyli nieprawidłowe otwory w drogach moczowych.

W skrajnych przypadkach konieczna może być amputacja.

Postępowanie

Po skutecznym usunięciu owłosienia należy leczyć to miejsce podobnie jak inne rany:

  • Postępować zgodnie z zaleceniami lekarza dotyczącymi opatrywania miejsca zranienia.

  • Odczekaj od dwóch do czterech dni przed kąpielą dziecka.

  • Nie moczyć dziecka w wannie lub basenie.

  • Karmienie dziecka pokarmami bogatymi w witaminy, białko i błonnik.

  • Masowanie chorego miejsca wazeliną lub balsamem dla niemowląt.

  • Podawanie dziecku leków przeciwbólowych, jeśli zostały one przepisane przez lekarza.

Jeśli u dziecka wystąpi gorączka, obrzęk gruczołów lub w miejscu zmienionym chorobowo pojawi się ropa, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Technologia mRNA: Jak to działa?

Editor
-
0
Technologia mRNA: Jak to działa?

Szczepionki firm Pfizer-BioNTech i Moderna wykorzystują technologię mRNA do zwalczania wirusa COVID-19, zanim zdąży on poważnie zachorować. Poniżej przedstawiamy, jak technologia mRNA działa w szczepionce.

1/11

Szczepionki wyprodukowane przez firmy Pfizer-BioNTech i Moderna wykorzystują mRNA do zwalczania wirusa COVID-19. Kiedy wprowadzono te szczepionki na rynek, po raz pierwszy w technologii szczepionek zastosowano mRNA u ludzi. Choć koncepcja ta jest nowa dla opinii publicznej, badania nad nią prowadzone są już od wczesnych lat 90.

Co to są szczepionki mRNA?

2/11

mRNA to rodzaj cząsteczki, która ma zdolność dostarczania komórkom określonego zestawu instrukcji do tworzenia fragmentów białek wykorzystywanych przez niektóre wirusy. Może to wywołać odpowiedź immunologiczną, która pozwoli odeprzeć atak wirusów.

Wykorzystując tę technologię, naukowcy eksperymentowali z mRNA, które można wykorzystać w walce ze śmiertelnymi chorobami, takimi jak grypa, Ebola i SARS.

Szczepionki mRNA a szczepionki tradycyjne

3/11

Szczepionki tradycyjne wykorzystują osłabione lub inaktywowane zarazki w celu wywołania odpowiedzi immunologicznej w naszym organizmie. Szczepionki mRNA wykorzystują genetycznie zmodyfikowane cząsteczki, które uczą komórki organizmu, jak wytwarzać nieszkodliwy fragment białka należącego do określonego wirusa. Dzięki temu układ odpornościowy wytwarza przeciwciała, które mają za zadanie atakować i niszczyć białko wirusa.

Dlaczego w szczepionce mRNA wykorzystuje się białko?

4/11

W tej technologii mRNA wykorzystuje się białko wirusowe, ponieważ odgrywa ono ważną rolę w skutecznej infekcji. Białko umożliwia wirusowi wniknięcie do organizmu, przyłączenie się do komórki, replikację i rozprzestrzenianie się. Szczepionki mRNA uczą nasze komórki wytwarzania przeciwciał przeciwko cząsteczce białka, zapobiegając w ten sposób zakażeniu i chroniąc przed poważną chorobą.

Jak działają szczepionki mRNA

5/11

Gdy technologia mRNA poinstruuje komórki do wytworzenia obcej cząstki białkowej, pojawi się ona na powierzchni komórek. Obecność białka alarmuje układ odpornościowy do podjęcia obrony i wytworzenia przeciwciał w celu zwalczenia tego, co uważa on za możliwe zakażenie. Twój organizm uczy się rozpoznawać białko wirusowe jako wroga. W przypadku prawdziwej infekcji wirusowej, układ odpornościowy jest przygotowany do jej zniszczenia i zapobieżenia poważnej chorobie.

Szczepionki mRNA i COVID-19

6/11

Szczepionki COVID-19 mRNA są podawane w mięsień naramienny. MRNA dostaje się do komórek mięśniowych i nakazuje im wytwarzanie białek kolców. Jest to ten sam rodzaj białka, który znajduje się na powierzchni koronawirusa SARS-CoV-2, który przyczepia się do komórek, wywołując zakażenie COVID-19. Po wytworzeniu przez organizm przeciwciał przeciwko białku spike, uzyskuje się odporność na prawdziwą infekcję wirusem SARS-CoV-2.

Wskazówki dotyczące szczepionki mRNA COVID-19

7/11

Szczepionkę mRNA COVID-19 mogą otrzymać wszystkie osoby w wieku 5 lat i starsze. Szczepionka firmy Pfizer jest dopuszczona do stosowania od 5. roku życia, natomiast szczepionka Moderna jest dopuszczona do stosowania od 18. roku życia. Aby wytworzyć skuteczną odpowiedź immunologiczną przeciwko wirusowi SARS-CoV-2, należy podać dwie dawki tej samej szczepionki w odstępie 21 dni w przypadku szczepionki firmy Pfizer lub 28 dni w przypadku szczepionki Moderna.

Co z zastrzykami przypominającymi?

8/11

Zalecenia dotyczące szczepień przypominających zależą od szczepionki mRNA, którą otrzymałeś w serii podstawowej.

  • Jeśli masz 12 lat lub więcej i otrzymałeś szczepionkę firmy Pfizer, możesz otrzymać szczepionkę przypominającą od dowolnego producenta 5 miesięcy po ostatnim szczepieniu. Młodzież w wieku 12-17 lat może otrzymać szczepionkę przypominającą tylko firmy Pfizer.

  • Jeśli masz 18 lat lub więcej i otrzymałeś szczepionkę Moderna, możesz otrzymać dawkę przypominającą od dowolnego producenta 5 miesięcy po ostatnim szczepieniu.

Skrócone informacje: Technologia szczepionki mRNA COVID-19

9/11

  • Szczepionki mRNA nie zawierają żywych wirusów i nie mogą cię zarazić.

  • mRNA ulega rozpadowi zaraz po dostarczeniu instrukcji do komórek. Nigdy nie ma szansy przedostać się do jądra komórkowego, w którym znajduje się Twoje DNA. Szczepionka nie może zmienić ani wpłynąć na Twoje DNA.

  • Komórki rozkładają materiał mRNA kilka dni po szczepieniu.

  • Białko kolca, którego komórki używają do budowy przeciwciał, może pozostawać w organizmie przez kilka tygodni.

Technologia szczepionek mRNA: Co dalej?

10/11

Technologia szczepionki mRNA i jej sukces w walce z wirusem COVID-19 otworzyły drogę do zbadania możliwości jej zastosowania w walce z różnymi chorobami. Dzieje się tak dlatego, że sposób tworzenia i dostarczania szczepionki stanowi obecnie dla naukowców podstawowy szablon do zwalczania dowolnego wirusa. Mogą oni po prostu wprowadzić kod konkretnego białka wirusowego i stymulować układ odpornościowy do walki z nim. Biorąc pod uwagę, że technologia ta już istnieje, proces tworzenia szczepionek może być szybszy.

Technologia mRNA: Przyszłe zastosowania

11/11

Niektóre szczepionki mRNA przeciwko takim chorobom, jak HIV, Zika i wścieklizna, są już w fazie badań na ludziach.

Inne potencjalne zastosowania szczepionek obejmują:

  • Malaria

  • Mukowiscydoza

  • Gruźlica

  • Wirusowe zapalenie wątroby typu B

  • Leczenie niektórych rodzajów nowotworów

6 poważnych objawów u niemowląt, których nigdy nie należy ignorować

Editor
-
0
6 poważnych objawów u niemowląt, których nigdy nie należy ignorować

Przegląd poważnych objawów występujących u niemowląt, w tym utrudnione oddychanie, gorączka, odwodnienie i inne.

Zostanie rodzicem po raz pierwszy jest niesamowite, ale może też być przerażające – zwłaszcza, gdy dziecko zachoruje po raz pierwszy.

Kuszące może być uruchomienie przycisku paniki przy każdym najmniejszym kaszlu czy wysypce. Jak rozpoznać, co jest poważne, co to tylko trema nowego rodzica, a co może poczekać do następnego badania?

Oto sześć poważnych objawów u niemowląt, których nigdy nie należy ignorować.

1. Niebieskie usta (sinica)

Jeśli usta dziecka stają się niebieskie, błona śluzowa w ustach lub język sinieją, jest to znak, że dziecko nie otrzymuje wystarczającej ilości tlenu – mówi dr Carrie Drazba, pediatra z Rush University Medical Center w Chicago. Stan ten znany jest jako sinica.

Co należy zrobić?

Jeśli dziecko staje się niebieskie, należy zadzwonić pod numer 911, mówi Drazba.

2. Utrudnione oddychanie

Wszystkie dzieci od czasu do czasu chrząkają i stękają. Jeśli jednak ich oddech jest stale ciężki i szybki, widać, że używają mięśni klatki piersiowej bardziej niż powinny i że ich nozdrza są rozdęte, może to być oznaką zaburzeń oddychania – mówi dr Jadene Wong, instruktor kliniczny pediatrii w Lucille Packard Childrens Hospital na Uniwersytecie Stanforda w Palo Alto w Kalifornii.

Co należy zrobić?

Natychmiast zadzwoń do pediatry, a jeśli jest to po godzinach, rozważ wizytę na pogotowiu, mówi Wong.

3. Gorączka powyżej 100,4 F lub 38 C (u noworodków)

Jeśli dziecko ma mniej niż trzy miesiące i ma temperaturę w odbycie powyżej 100,4 F, należy skontaktować się z pediatrą, mówi Drazba. Gorączka u noworodka jest bardzo niespecyficzna. Może to być wszystko, od przeziębienia po zapalenie opon mózgowych, dlatego gorączkę u noworodków traktujemy poważniej” – mówi.

Co należy zrobić?

Zawsze mierz temperaturę u noworodka przez odbytnicę, ponieważ inne metody nie są tak dokładne u noworodków, mówi Drazba.

Zadzwoń do lekarza, jeśli noworodek ma gorączkę.

Noworodek może zostać przyjęty do szpitala w celu wykonania szeregu badań, w tym nakłucia kręgosłupa w celu ustalenia przyczyny gorączki, może też potrzebować antybiotyków – mówi Drazba. Gorączka nie zawsze jest poważna u starszych dzieci z bardziej rozwiniętym układem odpornościowym.

4. Pogłębiająca się żółtaczka (zażółcenie skóry)

Jeśli po urodzeniu noworodek staje się coraz bardziej żółty, może to oznaczać pogłębiającą się żółtaczkę.

Jak mówi Wong, nie każda żółtaczka jest niebezpieczna. Niektóre z nich są normalne i same ustępują, ale jeśli się nasilają, a nie ustępują, może być konieczna ocena.

Bilirubina jest produkowana przez wątrobę. Wątroba dziecka jest jak piec: trochę trwa, zanim się rozpali, ale jak już się rozpali, to wszystko jest w porządku” – mówi Wong. Po urodzeniu, jeśli wątroba nie pracuje na pełnych obrotach, bilirubina może gromadzić się w organizmie i powodować żółte zabarwienie skóry”.

Jeśli poziom bilirubiny gwałtownie wzrośnie, może ona wpływać na mózg, powodując drgawki i trwałe uszkodzenia.

Co należy zrobić?

Większość lekarzy zaleci częstsze karmienie dziecka, aby pozbyć się nadmiaru bilirubiny w stolcu.

Kolejnym krokiem jest umieszczenie dziecka w promieniach ultrafioletowych (UV) (fototerapia), aby zwiększyć rozkład bilirubiny. Jeśli poziom ten wzrośnie, może być konieczna transfuzja krwi – mówi Wong.

Wong zauważa, że opieka domowa lub fototerapia zazwyczaj wystarczają, aby obniżyć poziom bilirubiny do poziomu, przy którym organizm dziecka może się jej samodzielnie pozbyć.

5. Odwodnienie

Jeśli dziecko nie robi mokrych pieluch, martwimy się o odwodnienie” – mówi Wong. Chcielibyśmy, aby do szóstego dnia życia dziecko miało jedną pieluszkę na każdy dzień, a następnie sześć mokrych pieluch dziennie.

Oznacza to co najmniej dwie pieluchy dla dwulatków, trzy pieluchy dla trzylatków i tak dalej.

Innymi objawami poważnego odwodnienia mogą być suchość w ustach, zapadnięte oczy i senność.

Co należy zrobić?

Jak najszybciej skontaktuj się z pediatrą w celu uzyskania porady, mówi Wong. Lekarz może zalecić karmienie niemowlęcia mlekiem matki lub mieszanką. Jak zauważa Wong, w takich sytuacjach nie powinno się podawać dziecku wody, ponieważ może ona spowodować spadek poziomu sodu, a to z kolei może prowadzić do drgawek.

6. Wyrzucanie jasnozielonej żółci

Dzieci wymiotują. Dużo. Wymiotują z powodu zbyt silnego kaszlu, płaczu, zbyt obfitego jedzenia i wszechobecnych wrzodów żołądka.

Jednak jeśli wymiotują zielonkawą żółcią, to sprawa jest poważna – mówi Wong. Wymiociny przypominające ciemne fusy z kawy również mogą być poważne.

Zielona żółć może oznaczać, że jelita są zablokowane, co wymaga natychmiastowej pomocy. Wymiociny przypominające fusy z kawy mogą być oznaką krwawienia wewnętrznego. Wymioty po urazie głowy również wymagają oceny, ponieważ mogą być oznaką wstrząśnienia mózgu lub krwawienia wewnątrz czaszki.Urazy głowy, z wymiotami lub bez, powinny być ocenione przez lekarza.

Co należy zrobić?

Wymiociny o zielonkawym zabarwieniu żółci lub krwi powinny być natychmiast ocenione przez pediatrę.

Urazy głowy, z wymiotami lub bez, powinny być ocenione przez lekarza. Należy natychmiast skontaktować się z pediatrą i postępować zgodnie z jego zaleceniami, mówi Wong.

Ogólnie rzecz biorąc, zawsze lepiej jest być bezpiecznym niż żałować. W razie wątpliwości zawsze ufaj swojemu przeczuciu i dzwoń do pediatry.

ADHD: nawyki, które pomagają, nawyki, które szkodzą

Editor
-
0
ADHD: nawyki, które pomagają, nawyki, które szkodzą

Jak pozostać skupionym, produktywnym i zmotywowanym, gdy masz ADHD.

Wykonaj: Poznaj samego siebie.

Zastanów się, kiedy i gdzie najlepiej pracujesz. Czy jesteś bardziej czujny i pełen energii z samego rana, czy zaraz po obiedzie? Czy hałas w tle rozprasza Cię, czy pomaga Ci się skupić? Czy towarzystwo kolegi pomaga Ci utrzymać motywację, czy też inna osoba utrudnia Ci koncentrację? Postaraj się jak najlepiej pozbyć się czynników rozpraszających: Zaopatrz się w słuchawki z redukcją szumów, oczyść biurko z bałaganu i nie sprawdzaj zbyt często mediów społecznościowych.

Nie rób tego: Stawiaj zbyt wysokie wymagania.

Wiele osób z ADHD to perfekcjoniści, ale nie każde zadanie musi być wykonane perfekcyjnie. Łatwo jest utknąć w martwym punkcie, jeśli zależy Ci na tym, aby wszystko było dokładnie tak, jak trzeba. Jeśli to możliwe, pozwól sobie na wykonanie wystarczająco dobrej pracy i przejdź dalej.

Zrób to: Naucz się mówić „nie”.

Nie musisz mówić „tak” na wszystko, co się pojawia na Twojej drodze. Im więcej bierzesz na siebie, tym trudniej jest to wszystko dobrze wykonać. Jeśli ustalisz priorytety i zmniejszysz liczbę zadań do wykonania, możesz pozbyć się bałaganu umysłowego i skupić się na tym, co ważne.

Zrób to: Daj sobie dodatkowy czas.

Niektóre zadania będą wymagały więcej czasu. Niezależnie od tego, czy chodzi o planowanie budżetu, wypełnianie dokumentów szkolnych, czy naukę do certyfikatu zawodowego, nie próbuj się spieszyć lub odkładać tego na ostatnią chwilę. Zamiast tego zacznij działać wstecz od wyznaczonego terminu i daj sobie dużo czasu na jego ukończenie.

Wykonaj: Rób wszystko krok po kroku.

Wprowadzenie dużych zmian lub rozpoczęcie dużego projektu może być trudne, ale czasami skreślenie jednej rzeczy z listy rzeczy do zrobienia może dać Ci impuls do dalszego działania. Podziel duże zadanie na mniejsze, bardziej wykonalne fragmenty. Chcesz się zdrowiej odżywiać? Co tydzień wypróbuj jeden nowy przepis. Chcesz uporządkować swoje akta w biurze? Wyczyść jedną szufladę na noc.

Zrób to: Korzystaj z planerów i aplikacji.

Śledzenie terminów i zadań do wykonania w głowie jest trudne. Niezależnie od tego, czy lubisz cyfrowe kalendarze i listy, czy metodę papierową, istnieją narzędzia, które pomogą Ci zachować organizację i dotrzymać terminów. Pomocne może okazać się wygospodarowanie na początku każdego dnia i tygodnia trochę czasu na aktualizację kalendarza, uporządkowanie harmonogramu i ustalenie priorytetów.

Nie rób tego: Poczekaj, aż poczujesz się zmotywowany.

Zamiast czekać na inspirację, po prostu zacznij działać. Ustaw minutnik na tak długo, jak myślisz, że zdołasz się skoncentrować, nawet jeśli będzie to tylko 15 minut, i poświęć ten czas na pracę nad osiągnięciem celu. Może się okazać, że kiedy już zaczniesz, będziesz w stanie kontynuować pracę.

Nie: Wpadać w pułapkę negatywnego myślenia.

Może to spowodować, że poczujesz się bardziej niespokojny i pozbawiony nadziei na osiągnięcie swoich celów. Jeśli złapiesz się na myśleniu typu: „Nigdy nie będę w stanie tego zrobić” lub „Nie mogę niczego skończyć”, spróbuj przedstawić kontrargument: Jestem w stanie to zrobić, jeśli będę pracować mądrze lub ukończyłem wcześniejsze projekty, więc mogę ukończyć i ten. Na początku może się to wydawać głupie, ale może pozbawić te negatywne stwierdzenia ich mocy.

Wykonaj: Pomyśl o swojej nagrodzie.

Czasami ukończenie zadania przynosi korzyści od razu (napraw ulubioną koszulę i znów możesz ją nosić), innym razem nagroda może być odległa (zapisz się na kurs zawodowy teraz, a w przyszłym roku możesz dostać awans). Jeśli trudno Ci się powstrzymać, spróbuj wyobrazić sobie pożądany rezultat tak, jakby już się wydarzył. W tym przypadku pomyśl o tym, jak awans mógłby pomóc Ci w osiągnięciu celów zawodowych i co mógłbyś zrobić z dodatkowymi pieniędzmi, które byś zarobił.

1...3,1943,1953,196...3,364Strona 3,195 z 3,364
© Newspaper WordPress Theme by TagDiv