Lekarz mówi ci. – Strona 3190

Wskazówki dotyczące czerpania korzyści z pełnego ziarna

ŻYCIE

Editor

-

31 maja, 2022

Wskazówki dotyczące czerpania korzyści z pełnego ziarna

Oto, jak wybierać produkty pełnoziarniste i uwzględnić zalecane porcje w swoim planie żywieniowym.

Jedzenie większej ilości pełnych ziaren to prosty sposób na zdrowszą dietę. Pełne ziarna są pełne składników odżywczych, w tym białka, błonnika, witamin z grupy B, przeciwutleniaczy i minerałów śladowych (żelaza, cynku, miedzi i magnezu). Wykazano, że dieta bogata w pełne ziarna zmniejsza ryzyko wystąpienia chorób serca, cukrzycy typu 2, otyłości i niektórych form raka. Dieta pełnoziarnista może również poprawić stan zdrowia jelit, ponieważ pomaga utrzymać regularne wypróżnienia i sprzyja rozwojowi zdrowych bakterii w jelicie grubym.

Jednak przeciętny Amerykanin spożywa mniej niż jedną porcję dziennie, a ponad 40% w ogóle nie spożywa pełnego ziarna. Młodzi dorośli spożywają mniej niż jedną porcję dziennie.

Dlaczego? Po pierwsze, nie zawsze łatwo jest określić, które produkty są pełnoziarniste. Wystarczy spojrzeć na opakowanie chleba, płatków śniadaniowych czy przekąsek, by przekonać się, że praktycznie każde z nich promuje pełnoziarnistość. Ale nie wszystkie z nich są pełnoziarniste. Określenia takie jak „wieloziarnisty”, „100% pszenicy”, „pszenica pęknięta”, „organiczny”, „pumpernikiel”, „otręby” czy „zmielony na kamień” mogą brzmieć zdrowo, ale żadne z nich nie wskazuje, że produkt jest pełnoziarnisty.

Ponadto wiele osób uważa, że pełne ziarna po prostu nie smakują dobrze lub że trudno jest je włączyć do codziennej diety.

Aby pomóc Ci zacząć czerpać korzyści z diety bogatej w pełne ziarna, lekarz przedstawił fakty dotyczące tego, jak rozpoznać, które produkty są pełnoziarniste, a także sugestie, jak włączyć zalecane porcje do swojego zdrowego planu żywieniowego.

Poznaj swoje pełne ziarna

Pełne ziarno zawiera wszystkie jadalne części ziarna, w tym otręby, zarodek i bielmo. Całe ziarno może być używane w stanie nienaruszonym lub przetworzonym, o ile wszystkie jego składniki występują w naturalnych proporcjach. Aby rozpoznać całe ziarna, należy mieć pod ręką tę listę, kiedy idzie się do supermarketu i wybiera się któreś z poniższych ziaren:

Kukurydza pełnoziarnista
Owies zwyczajny/płatki owsiane
Popcorn
Brązowy ryż
Żyto całe
Jęczmień pełnoziarnisty
Dziki ryż
Gryka
Pszenżyto
Bulgur (pszenica pęknięta)
Proso
Quinoa
Sorgo
100% mąka pszenna pełnoziarnista

Ale co zrobić, gdy kupujesz produkty przetworzone, takie jak bochenek chleba? Prawdopodobnie wiesz, że należy unikać produktów z „rafinowanej” pszenicy. Ale czy wiesz, że niektórzy producenci usuwają zewnętrzną warstwę otrębów z całego ziarna pszenicy, używają mąki z rafinowanej pszenicy, dodają melasy, aby zabarwić ją na brązowo, i nazywają chleb „100% pszenicy”? To prawda – ale nie jest to pełnowartościowe ziarno.

Dlatego tak ważne jest sprawdzanie, czy na liście składników nie ma słowa „pełnoziarnisty” poprzedzającego słowo „ziarno” (np. „mąka pszenna pełnoziarnista”). Najlepiej, jeśli całe ziarno będzie pierwszym składnikiem na liście, co oznacza, że produkt zawiera więcej całego ziarna niż jakiegokolwiek innego składnika wagowo.

Dzienne zapotrzebowanie na ziarna zależy od wieku, płci i poziomu aktywności fizycznej, ale zgodnie z wytycznymi USDA Dietary Guidelines z 2010 r. połowa spożywanych ziaren powinna pochodzić z pełnego ziarna.

Więcej produktów pełnoziarnistych

Dobra wiadomość jest taka, że produkty pełnoziarniste nie muszą być koniecznie brązowe, wieloziarniste lub występować tylko w płatkach śniadaniowych dla dorosłych. Można je znaleźć w całej żywności, w tym w wielu produktach przetworzonych.

Ostatnio coraz więcej produktów pełnoziarnistych pojawia się w szerokim asortymencie, od makaronów po większość płatków śniadaniowych. Nawet wiele restauracji oferuje obecnie brązowy ryż i inne produkty pełnoziarniste.

Aby uzyskać pełnoziarniste pożywienie bez „ziarnistego” smaku, należy sięgnąć po produkty o zmienionej formule, w których zastosowano lżejsze ziarna pszenicy pełnoziarnistej i nowe techniki przetwarzania, dzięki którym wyglądają i smakują bardziej jak biała mąka.

Te „białe, pełnoziarniste” produkty to świetny sposób na przejście do spożywania większej ilości produktów pełnoziarnistych, zwłaszcza jeśli dzieci kręcą na nie nosem lub jedzą tylko białe pieczywo.

Pełne ziarno i błonnik

Pełne ziarna mogą być doskonałym źródłem błonnika. Jednak nie wszystkie pełne ziarna są dobrym źródłem błonnika. Pszenica zwyczajna zawiera najwięcej błonnika spośród wszystkich ziaren. Najmniej błonnika zawiera brązowy ryż.

Dla większości ludzi pełne ziarna są najlepszym źródłem błonnika w ich diecie.

Większość produktów pełnoziarnistych dostarcza od 1 do 4 g błonnika na porcję, co jest wartością porównywalną z zawartością błonnika w owocach i warzywach.

Czy suplementy błonnika dają takie same korzyści? Suplementy diety dostarczają dużej ilości błonnika, ale nie zapewniają innych korzyści odżywczych płynących z pełnego ziarna.

Jeśli jednak wiesz, że nie dostarczasz sobie co najmniej 25 g błonnika dziennie, suplementy błonnika są świetnym sposobem, by pomóc Ci to osiągnąć. Kobiety potrzebują 25 g błonnika dziennie, podczas gdy mężczyźni powinni spożywać około 38 g dziennie.

8 prostych sposobów na wprowadzenie do diety większej ilości pełnych ziaren zbóż

Jak twierdzą eksperci, nauczenie się spożywania pełnych ziaren to po prostu kwestia przyzwyczajenia kubków smakowych do pełniejszego, bardziej orzechowego smaku ziarna.

Pełne ziarna smakują i są inaczej odczuwane w ustach, dlatego potrzeba czasu, aby się do nich przyzwyczaić.

Oto osiem prostych sposobów na wprowadzenie większej ilości pełnych ziaren do codziennej diety:

Wybieraj pełnoziarniste pieczywo, płatki zbożowe, bajgle i krakersy. W porze lunchu zjedz kanapkę z dwiema kromkami chleba pełnoziarnistego, ziarnistego, z kiełkami pszenicy, wieloziarnistego, ziarnistego lub mieszanego, albo z pełnoziarnistą pitą lub wrapem, a osiągniesz dwie trzecie celu.

Jedz popcorn. Czy może być coś prostszego niż jedzenie na przekąskę popcornu o niskiej zawartości tłuszczu? Nie wybieraj tylko popcornu gotowego, nasyconego tłuszczem, cukrem lub solą.

Przekąski powinny być pełnoziarniste. Przekąski stanowią jedną trzecią wszystkich spożywanych produktów pełnoziarnistych – upewnij się tylko, że wybierasz te właściwe. Spróbuj krakersów żytnich, pełnoziarnistych ciastek ryżowych i ciastek owsianych. Sprawdzaj etykietę, bo nawet jeśli przekąska została wyprodukowana z pełnego ziarna, może mieć wysoką zawartość tłuszczu, kalorii i sodu.

Zacznij dzień od miski pełnoziarnistych płatków śniadaniowych. Ale pamiętaj, że nawet jeśli produkt jest zrobiony z pełnego ziarna, niekoniecznie jest zdrowy. Czytaj etykietę i wybieraj płatki na podstawie zawartości pełnych ziaren i błonnika – i pamiętaj, że im mniej cukru, tym lepiej.

Do ciast, ciasteczek i placków dodawaj pełne ziarna. Dietetyk Elaine Magee lubi mieszać połowę mąki pełnoziarnistej z mąką uniwersalną, aby zwiększyć zawartość pełnych ziaren w swoich wypiekach. Innym sposobem na zwiększenie zawartości pełnych ziaren w wypiekach jest zastąpienie jednej trzeciej mąki pełnoziarnistymi płatkami owsianymi.

Wybieraj brązowy ryż i makaron pełnoziarnisty lub mieszany. Ugotuj porcję brązowego ryżu i zamroź ją w porcjach lub przechowuj w lodówce przez 4-5 dni. Gdy czas jest problemem, dostępne są doskonałe gotowe do użycia produkty z brązowego ryżu. Spróbuj makaronu pełnoziarnistego lub makaronu mieszanego z mieszanki ziaren pełnoziarnistych i rafinowanych. Nie zrażaj się ciemnym kolorem makaronu pełnoziarnistego. Po ugotowaniu staje się on znacznie jaśniejszy.

Eksperymentuj z różnymi ziarnami. Spróbuj swoich sił z niektórymi mniej znanymi pełnymi ziarnami. Spróbuj risotto, pilawu, pełnoziarnistych sałatek i innych dań z jęczmienia, brązowego ryżu, prosa, quinoa lub sorgo – radzi Magee. Dodaj jęczmień do zupy z puszki, a następnie zagotuj, aby ugotować jęczmień. Dodaj płatki owsiane do jogurtu, aby uzyskać chrupkość i dodatkowe wartości odżywcze. Przygotuj pełnoziarniste danie główne z quinoa i gotowanymi warzywami jako pożywną przystawkę.

Pomóż swoim dzieciom zdrowo się odżywiać: Zacznij od małych dzieci i zacznij je odżywiać pełnymi ziarnami. Starsze dzieci powinny spróbować białej mąki pszennej, a następnie włączyć pełne ziarna do potraw, które mają inne smaki: hamburgery z pełnoziarnistymi bułeczkami, ryż brązowy z warzywami, zupy i pełnoziarniste placki jako skórki do samodzielnego przygotowania pizzy.

9 rodziców bliźniąt dzieli się swoimi najlepszymi radami

RODZICIELSTWO

Editor

-

31 maja, 2022

0

9 rodziców bliźniąt dzieli się swoimi najlepszymi radami

Zapytaliśmy, co powiedzieliby innym rodzicom przed przyjściem na świat dwóch cudownych dzieci.

Dowiedzenie się, że jest się w ciąży, to ogromny krok dla każdego przyszłego rodzica. Ale kiedy lekarz przekazuje wiadomość, że nosisz nie jedno, ale dwoje dzieci, przygotowanie się na nadchodzące lata może wydawać się jeszcze bardziej zniechęcające.

Na szczęście inni byli tam przed tobą – a właściwie wielu innych, biorąc pod uwagę, że od 1980 roku liczba urodzeń bliźniąt wzrosła o 76%. Oto 9 rodziców bliźniąt, którzy podzielili się swoimi radami, jak najlepiej przygotować się do przyjścia na świat dwóch radosnych dzieci.

Pozwól im wyrazić swoją indywidualność.

„Ważną rzeczą, której nauczyłam się przez lata spędzone z moimi bliźniakami, było dostrzeganie talentów każdego z nich. Tożsamość może stać się problemem, nawet jeśli nie wyglądają tak samo. Bardzo ważne stało się poświęcenie czasu na dawanie im indywidualnych wyborów, wyrażanie ich uczuć i dawanie im do zrozumienia, że ich zdanie ma znaczenie.”

–?Angel Frisbie, za pośrednictwem Facebooka?

Zachowaj rutynę.

„Zanim urodziłam bliźnięta, pewna mama czworaczków powiedziała mi, że rutyna i harmonogram pomogą zachować zdrowy rozsądek. Dziecko jednojajowe bez harmonogramu doprowadzi cię do szaleństwa, ale bliźniaki bez harmonogramu wpędzą cię do szpitala psychiatrycznego”.

— Malissa Fry, przez Facebook

W nocy skorzystaj z pomocy.

„Gdybym mógł cofnąć czas, sięgnąłbym do oszczędności i zapłacił za kogoś, kto pomagałby nam w nocy. To naprawdę pomogłoby w walce z brakiem snu. Szkoda, że nie wiedziałam, jak zwolnić tempo i cieszyć się jazdą”.

— Tracy Bennett, via doktor Video

Wszystko przychodzi w fazach.

„Jedną z rzeczy, o których chciałabym wiedzieć, mając bliźnięta, jest to, że wszystko ma swoje fazy. Wszystko przychodzi i wszystko odchodzi. I zanim się zorientujesz, kiedy już wytężasz swój umysł, aby dowiedzieć się, dlaczego coś się dzieje, one już przeszły do następnej fazy. Tak się dzieje zarówno w złych, jak i w dobrych czasach. Przypominaj sobie, że w okresach, kiedy nikt nie śpi i wszyscy się z Tobą kłócą lub walczą między sobą, to też minie.”?

— Jennifer Fields, redaktor naczelna, lekarz

Spędzaj czas z każdym bliźniakiem osobno.

„Chciałabym mieć więcej czasu z każdym z nich. Zawsze jesteś z obojgiem, więc jeśli ty i twój partner możecie spędzić z nimi trochę czasu jeden na jeden, będą to najcenniejsze chwile, jakie macie.”

— Hansa Bhargava, MD, redaktor medyczny i ekspert pediatra, lekarz?

Ciesz się każdą minutą.

„Mam bliźniaki, 4-letnich chłopców. Moja rada: Dobrze jest ubierać ich tak samo, aby ułatwić im życie, ale pozwólcie im mieć własne upodobania i preferencje – to dwie zupełnie różne osoby”. Sklep spożywczy to zdecydowanie najtrudniejsza część, więc daj sobie co najmniej dodatkowe pół godziny, bo wszyscy chcą ich zobaczyć. Poszukaj grup mam wieloraczków – możesz kupić ubrania o wiele taniej. I na koniec: ciesz się każdą minutą.”?

— Lisa Line, przez Facebook

Bądź cierpliwy.

„Mam dwie pary bliźniąt w odstępie 22 miesięcy. To było prawie jak wychowywanie czworaczków. Moja najlepsza rada brzmi: miej dużo cierpliwości, a gdy ktoś z przyjaciół zaoferuje pomoc, skorzystaj z niej. Czasami w naszym domu panował chaos, ale nie chciałabym, żeby było inaczej.”?

— Patty Shipes, przez Facebooka?

Nie przejmuj się drobiazgami.

Lubię przypominać tym, którzy są w ciąży z bliźniakami, aby się nie martwili i cieszyli się tym czasem – na tyle, na ile to możliwe, kiedy czujesz się jak wieloryb na plaży! Ponadto, gdy już się pojawią, nie należy się przejmować drobiazgami. Pewien stary, mądry lekarz powiedział mi kiedyś, że wszystko, czego potrzebujesz, to miłość, a wszystko inne znajdzie się na swoim miejscu.

— Amy Schehr Macdonald, przez Facebook

Wiedz, że przez to przejdziesz.

„Pamiętaj: One nie pozostają wiecznie młode, a ty przez to przejdziesz”. Moje córeczki są nadal tak blisko siebie, co jest najlepsze”. Kiedy jedno z dzieci budzi się na jedzenie, nakarm je, przebierz, a kiedy skończy i zaśnie, obudź drugie, aby zjadło zaraz potem. Trzymaj je według tego samego harmonogramu – w przeciwnym razie nigdy nie zaśniesz. Zaplanuj też wizyty u lekarza i dentysty w tym samym czasie. To było ratunkiem. Miej dużo cierpliwości, dużo miłości i wiedz, że możesz i dasz sobie radę.”?

— Penny Mayor, przez Facebooka

Porady dotyczące karmienia piersią dla pracujących matek

RODZICIELSTWO

Editor

-

31 maja, 2022

0

Porady dotyczące karmienia piersią dla pracujących matek

Oto najważniejsze wskazówki dla pracujących matek.

Karmienie piersią od 9 do 5

Powrót do pracy nie oznacza rezygnacji z karmienia piersią. Oto, co należy zrobić.

Colette Bouchez Z archiwum lekarza

Dawno, dawno temu karmienie dziecka piersią wiązało się z niewielkimi lub wręcz żadnymi komplikacjami. Ponieważ większość kobiet była mamami pracującymi w domu, utrzymanie karmienia było stosunkowo łatwe.

Dziś tak nie jest. Ponieważ coraz więcej kobiet zasila szeregi pracowników, coraz więcej nowych matek musi radzić sobie z karmieniem piersią i wymaganiami zawodowymi w tym samym czasie.

„Siedemdziesiąt procent zatrudnionych matek ma dzieci w wieku poniżej 3 lat – jedna trzecia z nich wraca do pracy zaledwie trzy miesiące po porodzie, a dwie trzecie w ciągu sześciu miesięcy” – mówi dr Suzanne Haynes, przewodnicząca podkomisji ds. karmienia piersią w Departamencie Zdrowia i Usług Społecznych.

„Jest to ogromna grupa kobiet, których potrzeby związane z karmieniem piersią muszą zostać zaspokojone” – zauważa Haynes, która pomogła w opracowaniu Blueprint for Breastfeeding, pierwszej federalnej kampanii reklamowej promującej znaczenie karmienia piersią.

Chociaż wiele nowych matek uważa, że muszą wybierać między karmieniem piersią a powrotem do pracy, te dwie czynności mogą spokojnie współistnieć. Eksperci ostrzegają jednak, by nie czekać z rozpoczęciem karmienia piersią aż do powrotu do pracy.

Pierwszy krok do udanego połączenia karmienia piersią i pracy zawodowej ma miejsce w ciągu pierwszych czterech tygodni po urodzeniu dziecka – w czasie, gdy ustalasz harmonogram karmienia i ustalasz zapas mleka.

„Jeśli kobieta da sobie i swojemu dziecku około czterech tygodni spokojnego czasu na karmienie piersią – bez rozmawiania przez telefon, pracy na komputerze czy rozpraszania się w jakikolwiek sposób – to nie tylko ustali określony wzorzec karmienia, co może pomóc w późniejszym odciąganiu mleka, ale także pomoże zbudować silny zapas mleka w piersiach” – mówi Linda Hanna, koordynator programu, Lactation and Prenatal Education Services, Cedars-Sinai Medical Center, Los Angeles.

„To będzie się rozwijać nawet po powrocie do pracy” – dodaje Hanna.

Po powrocie do pracy możesz zapewnić sobie ciągłość dostaw mleka, odciągając je zgodnie z tym samym harmonogramem, który obowiązywał podczas karmienia dziecka piersią” – mówi.

Odciąganie mleka z piersi w pracy

Porozmawiaj o swoich planach z pracodawcą na długo przed powrotem do pracy, a nawet przed urodzeniem dziecka, radzą eksperci.

„Nie bój się wspomnieć, że będziesz potrzebować czystego i prywatnego miejsca – z zamkniętymi drzwiami – gdzie będziesz mogła odciągać mleko. Jeśli nie masz własnego biura, zapytaj, czy możesz w określonych godzinach korzystać z biura przełożonego lub czy możesz mieć dostęp do czystego, wolnego od bałaganu, prywatnego kąta w magazynie” – mówi Haynes.

Jeśli czujesz opór ze strony pracodawcy, American College of Obstetricians and Gynecologists sugeruje, aby poprosić lekarza o napisanie krótkiego listu do szefa, w którym przedstawi korzyści zdrowotne karmienia piersią zarówno dla Ciebie, jak i Twojego dziecka. Twój lekarz może również szczegółowo opisać, jakie są Twoje potrzeby związane z karmieniem piersią – takie jak czyste, prywatne otoczenie – i zaproponować kilka sugestii, w jaki sposób warunki te mogą być łatwo spełnione w Twoim miejscu pracy.

Prawa matki karmiącej piersią

Aby pomóc utorować drogę do Twojego sukcesu, Rep. Carolyn Maloney (D-N.Y.) wprowadziła w maju 2005 r. Ustawę o promocji karmienia piersią (Breastfeeding Promotion Act). Ta federalna ustawa wprowadziłaby poprawki do Ustawy o prawach obywatelskich z 1964 r. w celu ochrony karmienia piersią przez nowe matki; zapewniłaby zachęty podatkowe dla firm, które tworzą prywatne strefy laktacyjne w miejscu pracy; przewidziała standard wydajności laktatorów; oraz zapewniła rodzinom odliczenie podatkowe na sprzęt do karmienia piersią.

Nie trzeba jednak czekać na uchwalenie prawa federalnego, by móc dochodzić swoich praw. W wielu stanach obowiązują przepisy zapewniające prawa matkom karmiącym piersią. Przepisy różnią się nieco w poszczególnych stanach, ale Haynes mówi, że wszystkie wymagają, aby pracodawca zapewnił kobiecie miejsce do odciągania mleka i dał jej na to czas w ciągu dnia.

Aby sprawdzić, czy w twoim stanie obowiązuje takie prawo, odwiedź stronę internetową La Leche League pod adresem https://www.lalecheleague.org/LawBills.html lub zadzwoń pod numer (800) WOMAN.

„Nie powinnaś bać się mówić głośno i domagać się swoich praw jako mama karmiąca piersią. Powinnaś mieć możliwość poświęcenia potrzebnego ci czasu – około 15 minut co kilka godzin – na odciąganie mleka i mieć zapewnione czyste i prywatne miejsce do tego celu” – mówi Haynes.

Choć możesz mieć nadzieję, że pracodawca będzie współpracował z Tobą w kwestii karmienia dziecka piersią, są sytuacje, w których może to nie być łatwe. Czasami charakter Twojej pracy, miejsce lub sytuacja sprawiają, że nie możesz odciągać mleka częściej niż dwa razy dziennie.

Jeśli tak jest, eksperci twierdzą, że nie powinnaś się martwić. Nadal można utrzymać produkcję mleka.

Mówi Hanna: „Nawet jeśli jest to tylko jedna sesja odciągania pokarmu dziennie i musisz uzupełniać resztę karmień mieszanką, to i tak robisz coś ważnego dla swojego dziecka”.

Dorośli, u których zdiagnozowano krztusiec (koklusz): Co dalej

MEDYCYNY

Editor

-

31 maja, 2022

0

Dorośli, u których zdiagnozowano krztusiec (koklusz): Co dalej

Ważne jest leczenie krztuśca na wczesnym etapie choroby, aby nie dopuścić do jej pogorszenia. Poznaj antybiotyki, które zwalczają infekcję i dowiedz się, co możesz zrobić w domu, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się krztuśca w rodzinie.

Antybiotyki

Lekarz prawdopodobnie zasugeruje podanie antybiotyku, który zabije bakterie wywołujące krztusiec. Antybiotyk działa najlepiej, jeśli zostanie przyjęty we wczesnym stadium choroby. Zapobiega to pogłębianiu się infekcji i łagodzi napady kaszlu. Wczesne leczenie skraca także czas trwania choroby i pomaga zapobiec rozprzestrzenianiu się choroby na inne osoby.

Rodzaj przyjmowanego antybiotyku zależy od wieku pacjenta, jego ogólnego stanu zdrowia oraz tego, jak dobrze jest on w stanie znieść skutki uboczne.

Niektóre z antybiotyków, które może przepisać lekarz to:

Azytromycyna
Klarytromycyna
Erytromycyna
Trimetoprim-sulfametoksazol

Jeśli pacjent chorował na krztusiec przez 3 tygodnie lub dłużej przed rozpoczęciem leczenia, antybiotyki nie będą w stanie pomóc. Po tak długim czasie bakterie opuściły już organizm i leki nie przyniosą żadnego efektu. Ale nawet jeśli bakterie zniknęły, objawy choroby będą się utrzymywać przez pewien czas.

Radzenie sobie z objawami

Krztusiec i jego objawy mogą utrzymywać się przez 3 do 6 miesięcy. W tym czasie kaszel może zakłócać sen, powodować zawroty głowy, a nawet doprowadzić do złamania żebra.

Lekarstwem na kaszel jest czas. Leki przeciwkaszlowe dostępne bez recepty zwykle nie są zbyt pomocne w przypadku krztuśca.

Istnieją jednak kroki, które można podjąć samodzielnie, aby złagodzić napady kaszlu.

Stosuj się do zaleceń lekarza. Przyjmuj leki zgodnie z zaleceniami i dokończ całą kurację.

Odpoczywaj. Kaszlący organizm to zmęczony organizm. Upewnij się, że masz odpowiednią ilość snu, aby dać sobie czas na wyleczenie i odzyskanie sił.

Usuń czynniki wywołujące kaszel. W domu nie powinno być rzeczy, które mogą wywołać kaszel, takich jak sierść zwierząt domowych, kurz, dym lub inne opary.

Nawilżaj kaszel. Użyj nawilżacza powietrza z chłodną mgiełką, aby utrzymać wilgotne powietrze wokół Ciebie.

Uzupełniaj płyny. Pij dużo wody i uzupełniaj płyny, takie jak rosoły, zupy i soki, aby Twój organizm pozostał nawodniony, gdy zmagasz się z wysuszającym działaniem kaszlu.

Jedz lekkie przekąski. Jeśli kaszel wywołuje wymioty, posiłki powinny być niewielkie, aby żołądek nie był zbyt pełny.???????????

Jeśli wymioty stanowią duży problem, lekarz może podać ci płyny przez kroplówkę, aby nie doszło do odwodnienia.

Powstrzymanie rozprzestrzeniania się choroby na innych

Krztusiec jest wysoce zakaźny. Można go przenosić na inne osoby od momentu wystąpienia pierwszych objawów, takich jak katar, niewielka gorączka i kichanie.

Osoba zarażona pozostaje zakaźna do czasu przyjęcia antybiotyków przez 5 dni. Lekarze zalecają podawanie antybiotyków wszystkim osobom mieszkającym z chorym, aby uchronić je przed zarażeniem.

Aby zapobiec rozprzestrzenianiu się zarazków na innych, należy często myć ręce, wycierać powierzchnie takie jak blaty i zlewy oraz nosić maseczkę, aby zakryć kaszel, gdy jest on najgorszy.

Należy pamiętać, że nawet jeśli Twoi przyjaciele i bliscy w dzieciństwie mieli szczepionkę przeciwko krztuścowi (Tdap), z czasem traci ona swoją moc. Lekarze zalecają, aby dorośli w wieku od 19 do 65 lat otrzymali szczepionkę przypominającą, aby wzmocnić swoją obronę. Szczepionkę Tdap należy również otrzymać, jeśli przebywasz w pobliżu dzieci poniżej 1 roku życia.

Porozmawiaj z lekarzem o tym, czy potrzebujesz pisma dla swojego przełożonego w pracy, aby zwolnił Cię na czas odpoczynku i rekonwalescencji. Dzięki temu nie tylko szybciej wyzdrowiejesz, ale także antybiotyki będą miały więcej czasu na pozbycie się z organizmu bakterii, które mogłyby przenieść się na innych.

Do czego służą testy funkcji wykonawczych?

CHOROBY

Editor

-

31 maja, 2022

0

Do czego służą testy funkcji wykonawczych?

Objawy ADHD wynikają z problemów z funkcjami wykonawczymi. Dowiedz się więcej o tym, czym są testy funkcji wykonawczych i co mogą Ci powiedzieć.

Te umiejętności umysłowe są związane z naszą zdolnością do planowania, zapamiętywania, uczenia się i adaptacji do zmian, których doświadczamy – mówi dr Emily W. King, psycholog dziecięcy z Raleigh, NC. Pozwalają nam one utrzymywać w umyśle pewne rzeczy, aby wykonać zadanie, czyli mieć pamięć roboczą, myśleć elastycznie, gdy trzeba dokonać zmiany, i kontrolować nasze impulsy.

Funkcje wykonawcze są również odpowiedzialne za nasze emocje.

Funkcjonowanie wykonawcze a ADHD

Kiedy masz ADHD, Twoje zdolności wykonawcze nie są tak silne. Może się to objawiać na różne sposoby. Możesz:

mieć problem z realizacją projektów
Zapominać rzeczy, które właśnie usłyszałeś lub przeczytałeś
Z trudem wykonuje polecenia
Nie jest w stanie poradzić sobie z rutynowymi zmianami
Tracą koncentrację przy przechodzeniu od jednego zadania do drugiego
Skupianie się na różnych rzeczach
Gubić rzeczy
Trudności z zarządzaniem czasem

Aby znaleźć najlepsze sposoby leczenia różnych problemów, warto zrozumieć, które z nich najbardziej dotykają pacjenta. Do tego właśnie służą testy funkcji wykonawczych.

Rodzaje testów funkcji wykonawczych

Ponieważ funkcje wykonawcze to szeroki zestaw umiejętności, istnieje więcej niż jedno narzędzie do sprawdzenia, jak dobrze funkcjonują Twoje. Niektóre testy funkcji wykonawczych mierzą więcej niż jedną umiejętność naraz. Zazwyczaj jednak każdy test koncentruje się na jednym z tych obszarów:

Uwaga
Kontrola impulsów
Pamięć robocza
Organizacja i planowanie
Tworzenie pomysłów
Poruszanie się między zadaniami

Test pamięci roboczej to na przykład test, który wykonuje się u licencjonowanego psychologa. Pokazuje on, jak dobrze pamiętasz rzeczy, które zostały Ci powiedziane lub pokazane.

Jak mówi King, jeśli dziecko ma słabą pamięć roboczą, utrudnia to naukę. Pamięć robocza jest wykorzystywana do robienia notatek lub rozważania różnych aspektów czegoś, o czym ktoś nam mówi.

Inne testy funkcji wykonawczych wykorzystują skale ocen. Testy te opierają się na obserwacjach rodziców i nauczycieli dotyczących zachowań dziecka. Również dorośli mogą korzystać z tych testów. Wystarczy przyjrzeć się własnym zachowaniom i złożyć raport. Specjalista może wykorzystać wyniki, aby porównać funkcjonowanie pacjenta z innymi osobami w jego wieku. Tego typu testy mogą być bardziej nieobiektywne niż testy przeprowadzane jeden na jeden z psychologiem, ale nadal są przydatne.

Co testy mogą ci powiedzieć

Często dzieci są poddawane testom funkcji wykonawczych w ramach pełnego badania lub oceny edukacyjnej. Jest to zestaw testów, które sprawdzają, w jaki sposób dziecko przyswaja i przekazuje informacje. Ocena jest pierwszym krokiem do zapewnienia dziecku wsparcia w szkole poprzez indywidualny program edukacyjny (IEP) lub plan 504, w którym wymienione są konkretne rodzaje pomocy, jakich dziecko potrzebuje, aby odnieść sukces.[Autotest] Czy Twoje dziecko może mieć zaburzenia funkcji wykonawczych?

Na przykład, jak mówi King, dziecko może mieć doskonały wynik inteligencji, ale niską średnią pamięć roboczą. Takie dziecko prawdopodobnie będzie potrzebowało wsparcia, aby w klasie mogło pokazać innym, do czego jest intelektualnie zdolne.

Wyniki testów mogą być pomocne także w domu.

Rodziny mogą podzielić zadania domowe i domowe na mniejsze części i wprowadzić wizualne wsparcie – mówi King. Używanie timerów, technologii i wizualnych planów może być pomocne dla dzieci, które mają problemy z funkcjonowaniem wykonawczym. A jeśli mają one problemy z regulacją emocji, można pomyśleć o zastosowaniu takich metod, jak terapia poznawczo-behawioralna, aby pomóc dziecku w rozwoju.

ADHD a przyszła kariera Twojego dziecka

CHOROBY

Editor

-

31 maja, 2022

0

Jeśli Twoje dziecko ma ADHD, jego możliwości zawodowe są nadal otwarte, jak wyjaśnia ten artykuł.

Do gabinetu Michele Novotnis po pomoc w rozwiązywaniu problemów zawodowych przychodzą różnego rodzaju pracownicy: muzycy, nauczyciele, kierowcy ciężarówek, reporterzy telewizyjni, sprzedawcy, a nawet śpiewaczka operowa. Wszyscy oni mają coś wspólnego: ADHD.

Novotni, psycholog i trener zajmujący się głównie ADHD, doradza im, jak radzić sobie z objawami w pracy.

Jeśli u Twojego dziecka zdiagnozowano ADHD i zastanawiasz się, jak wpłynie to na jego potencjał zawodowy, możliwości mogą być szersze niż myślisz.

Dzieci z ADHD mogą dorastać, aby odnieść sukces w różnych zawodach, mówi Novotni. Możesz już teraz wprowadzić je na tę ścieżkę.

Ich pierwsza praca

ADHD często obejmuje zachowania impulsywne, problemy ze skupieniem uwagi, a u niektórych osób także nadpobudliwość.

Jeśli te objawy nie są dobrze kontrolowane, mogą prowadzić do problemów w miejscu pracy, nawet w pierwszych kilku miejscach pracy jako nastolatek, mówi dr Frances Prevatt, współautorka książki „Succeeding With Adult ADHD”.

Na przykład, szefowie mają tendencję do narzekania, gdy nastolatkowie nie potrafią być zorganizowani lub kończyć zadań.

Leczenie ADHD, w tym terapia i leki, jeśli są potrzebne, mogą pomóc im się skupić.

Ważne jest, aby dzieci ćwiczyły nawyki, które pomogą im odnieść sukces w szkole już teraz, mówi Prevatt. Nawyki te obejmują:

Skupianie się na swoich mocnych stronach.

Dzieci z ADHD często koncentrują się na rzeczach, z którymi mają problemy, mówi Novotni. Dlatego zachęcaj dziecko do poświęcania czasu na rzeczy, które robi dobrze: Być może jest dobre w sztuce lub matematyce. Później, gdy będzie wybierać ścieżkę kariery, hobby i zajęcia, które lubi, mogą wskazać jej pracę lub dziedzinę, która jej odpowiada.

Podkreślaj organizację.

Już od najmłodszych lat pomagaj dziecku znaleźć narzędzia i nawyki, które będzie mogło wykorzystać później w pracy, np:

Organizery i listy kontrolne
Wiadomości tekstowe i przypomnienia komputerowe, gdy jest już na tyle dorosły, by korzystać z telefonu komórkowego i komputera
Medytacja, która pomoże mu usiedzieć spokojnie w cichym otoczeniu
Czekanie na przerwy w rozmowach zamiast przerywania innym

Poszukaj pomocy.

Novotni zachęca swoich podopiecznych do szukania pomocy, np. zatrudniania asystenta na kilka godzin do wykonywania nudnych zadań. Upewnij się, że dziecko wie, że szukanie pomocy jest mądrym posunięciem, a nie oznaką słabości. Może to obejmować:

Współpracę z korepetytorem
Uczęszczanie do szkolnego centrum pisania lub korzystanie z innych źródeł
Sesje z trenerem ADHD

Wyrób sobie dobre nawyki w zakresie stylu życia.

Jak mówi Prevatt, zdrowa dieta, sen i ćwiczenia fizyczne mają „naprawdę kluczowe znaczenie” dla utrzymania równowagi substancji chemicznych w mózgu dzieci z ADHD. Jeśli Twoje dziecko będzie przestrzegać tych nawyków w dorosłym życiu, mogą one pomóc mu lepiej radzić sobie w pracy.

Zaangażuj je w radzenie sobie z ADHD.

Novotni twierdzi, że dzieci z ADHD powinny odgrywać aktywną rolę w radzeniu sobie z objawami poprzez:

Zadawanie pytań i wyrażanie opinii podczas wizyt u lekarza
Odgrywanie roli w terminowym przyjmowaniu wszelkich leków
Pomaganie w podejmowaniu decyzji dotyczących specjalnych rozwiązań, których potrzebują uczniowie w klasie

Dzięki tej praktyce uczniowie wiedzą, co powinni robić, aby dbać o swoje ADHD, zarówno teraz, jak i w przyszłości, kiedy będą pracować.

Inne problemy zdrowotne, które można mieć z ADHD

CHOROBY

Editor

-

31 maja, 2022

0

Inne problemy zdrowotne, które można mieć z ADHD

Dorośli i dzieci z ADHD często mają inne problemy zdrowotne w tym samym czasie. Dowiedz się więcej o tym, jak inne warunki zdrowotne mogą komplikować ADHD.

Dorośli z ADHD mogą mieć depresję, problemy ze snem, problemy z alkoholem lub narkotykami. Dzieci z ADHD mogą mieć również te problemy zdrowotne. Ponadto, są one bardziej prawdopodobne niż inne dzieci, aby mieć zaburzenia zachowania.

Problemy te mogą mieć podobne objawy jak ADHD, więc może być trudno je odróżnić. Jeśli Ty lub Twoje dziecko ma ADHD, bądź szczery z lekarzem na temat wszelkich niepokojących myśli, nastrojów lub zachowań. W ten sposób lekarz będzie mógł zdecydować, czy konieczne jest leczenie odrębnego schorzenia.

Depresja u osób dorosłych z ADHD

ADHD może czasami powodować uczucie smutku lub frustracji. Depresja kliniczna, zwana również dużą depresją, jest jednak czymś innym. Zazwyczaj jest ona na tyle poważna, że powoduje problemy w codziennym życiu, w tym w pracy, szkole, związkach i aktywności społecznej.

Aż 70% osób z ADHD będzie w pewnym momencie leczonych z powodu depresji. Objawy obejmują:

Przez większość czasu odczuwasz smutek, brak nadziei lub pustkę.
Nie czerpiesz przyjemności z większości zajęć.
Tracisz lub przybierasz dużo na wadze.
Czujesz się senny w ciągu dnia i nie możesz spać w nocy.
Chodzisz w kółko, wykręcasz ręce lub wykonujesz inne bezmyślne ruchy.

Jeśli niektóre z tych objawów występują u Ciebie przez co najmniej 2 tygodnie, nie zakładaj, że to z powodu ADHD. Należy umówić się na wizytę u lekarza.

Depresja u dzieci z ADHD

Zauważenie depresji u dzieci może nie być tak łatwe, jak u dorosłych. Objawy mogą obejmować drażliwość lub nadpobudliwość, które również są częścią ADHD. Z tego powodu trudno jest określić, który problem dotyka dziecko.

Ważne jest jednak, aby zwracać uwagę na objawy, aby dziecko mogło otrzymać właściwą diagnozę. Współpracuj z lekarzem dziecka, który – w idealnej sytuacji – będzie miał doświadczenie w leczeniu ADHD i depresji. Jeśli u dziecka występuje depresja, terapia, a czasem także leki, mogą pomóc w jej zwalczaniu.

Problemy ze snem

Problemy ze snem są powszechne wśród dorosłych, zwłaszcza osób z ADHD. Jednak dzieci z ADHD również mogą mieć problemy z odpowiednim odpoczynkiem. W rzeczywistości mogą one być dwa do trzech razy bardziej narażone na problemy ze snem niż dzieci, które nie mają ADHD.

Dlaczego przy tym zaburzeniu trudno jest zapewnić sobie dobry sen? Naukowcy nie mają jednoznacznej odpowiedzi, ale kilka rzeczy może mieć tu znaczenie.

Stymulanty. Kofeina jest środkiem pobudzającym. Podobnie jak niektóre leki na ADHD. Wprowadzenie do organizmu jednego lub drugiego z nich może prowadzić do niespokojnych nocy.
Depresja i stany lękowe. Te zaburzenia psychiczne, które często towarzyszą ADHD, mogą powodować bezsenność.
Zespół niespokojnych nóg. To schorzenie nerwowe powoduje nieprzyjemne odczucia podczas spoczynku i chęć poruszania nogami w celu uzyskania ulgi.
Zaburzenia oddychania w czasie snu. Obejmuje to kilka schorzeń, w tym pierwotne chrapanie i bezdech senny. Zaburzenia oddychania podczas snu występują u około 30% dzieci z ADHD, w porównaniu z 3% wszystkich dzieci.
Zaburzenia rytmu okołodobowego snu. W powszechnej postaci tego zaburzenia organizm ma opóźniony cykl snu i czuwania. Innymi słowy, wewnętrzny zegar organizmu, czyli rytm okołodobowy, ustawiony jest tak, że pacjent kładzie się spać później i budzi się później niż zwykle. W rezultacie możesz mieć trudności zarówno z zasypianiem, jak i budzeniem się.

Eksperci twierdzą, że wysiłki zmierzające do poprawy jakości snu powinny być częścią planu leczenia wielu osób z ADHD. Oto kilka wskazówek, które mogą pomóc:

Dobre nawyki dotyczące snu (ograniczenie czasu spędzanego na ekranie, regularny rozkład dnia, ograniczenie kofeiny).
Utrzymuj sypialnię chłodną i ciemną.
Uprawiaj dużo ruchu, ale nie w ciągu 3 godzin przed snem.
Nie należy spożywać dużych posiłków przed snem.

Nie należy przyjmować leków nasennych ani suplementów diety bez wcześniejszej konsultacji z lekarzem.

Poważne problemy z zachowaniem

Niektóre osoby z ADHD mają także odrębne, poważne problemy z zachowaniem, znane jako zaburzenia zachowania. Wyróżnia się dwa rodzaje tych zaburzeń.

Zaburzenia opozycyjno-obronne (ODD). Aż połowa dzieci z ADHD może mieć również ODD, jeśli dzieci wykazują takie zachowania przez co najmniej 6 miesięcy:

Wybuchy gniewu
Kłótnie z dorosłymi
Odmowa podporządkowania się prośbom lub zasadom dorosłych
Celowe denerwowanie ludzi
Obwinianie innych za swoje złe zachowanie
Okazywanie złości, urazy lub złośliwości

Zaburzenia zachowania (CD). Czasami ODD może przekształcić się w CD, które jest bardziej ekstremalne. Może się to zdarzyć nawet u 25% dzieci i 45% nastolatków z ADHD. Objawy obejmują:

Agresywne zachowanie w stosunku do ludzi lub zwierząt
Niszczenie mienia
Kradzież
Opuszczanie zajęć szkolnych

Ponieważ ODD i CD często współwystępują z ADHD, ważne jest, aby powiedzieć lekarzowi o wszelkich objawach ostrzegawczych, gdy tylko się je zauważy. Interwencje, takie jak szkolenia dla rodziców i wsparcie w szkole, mogą wiele zmienić.

Inne problemy zdrowotne

Inne problemy zdrowotne, które mogą dotyczyć dorosłych i dzieci z ADHD to:

Zaburzenia nastroju. Nastrój może się zmieniać w skrajności częściej i szybciej niż wydaje się to normalne lub właściwe. Dziecko może być w złym nastroju lub częściej płakać.
Niepokój. Problemy życiowe mogą Cię martwić bardziej niż to konieczne. Z czasem może to prowadzić do rozdrażnienia, stresu i zmęczenia.
Zaburzenia osobowości. Ta grupa zaburzeń powoduje, że człowiek staje się mniej elastyczny, gdy coś nie idzie zgodnie z planem. Możesz reagować w sposób, który inni ludzie uznają za dziwny lub szkodliwy, a także mieć trudności w nawiązywaniu zdrowych relacji.
Fobia społeczna. Osoba odczuwa lęk przed przebywaniem w miejscach i sytuacjach, takich jak szkoła czy praca, w których musi wchodzić w interakcje z innymi ludźmi, szczególnie tymi, których może nie znać.
Lęk separacyjny. Pojawia się niepokój, gdy przebywasz z dala od rodziny lub nawet rozważasz taką możliwość.
Zaburzenia uczenia się. Około połowa dzieci z ADHD ma również zaburzenia uczenia się. Oznacza to, że przyswajają one lub wykorzystują nowe informacje w inny sposób. Typowe zaburzenia uczenia się to dysleksja (trudności z czytaniem) i dyskalkulia (trudności z matematyką).
Dysforia wrażliwa na odrzucenie (RSD). Osoba może przesadnie reagować emocjonalnie, kiedy nie spełnia oczekiwań (swoich lub osób dla niej ważnych). Wrażliwość ta może również ujawniać się, gdy inni krytykują osobę. Chociaż nie jest to formalna diagnoza psychiatryczna, może opisywać zestaw typowych objawów.

Zapytaj lekarza o ważne sygnały ostrzegawcze tych chorób, aby wiedzieć, kiedy inny problem może dotyczyć Ciebie lub Twojego dziecka.

Porady dla rodziców: Rozmowy przy dzieciach

RODZICIELSTWO

Editor

-

31 maja, 2022

0

Porady dla rodziców: Rozmowy przy dzieciach

Twoje dzieci podsłuchują prawie wszystko, co mówisz – dobre i złe.

Myślisz, że Twoje dzieci są za małe, aby zrozumieć Twoje dorosłe rozmowy? Pomyśl jeszcze raz.

W mojej praktyce rodzice są ciągle zszokowani tym, co dzieci podsłuchały” – mówi dr Brad Sachs, psycholog rodzinny z Columbia, autor książek „The Good Enough Child” i „The Good Enough Teen”.

„Ale gdy tylko dzieci zaczynają mówić, słuchają tego, co się do nich mówi” – mówi.

Dzieci mogą być zdenerwowane i zdezorientowane podsłuchanymi rozmowami dorosłych. Mogą jednak nie powiedzieć Ci, co usłyszały, a Ty nawet nie będziesz wiedział, że się martwią.

Zanim dziecko powtórzy coś wstydliwego przy teściowej – albo jeszcze gorzej – czas zacząć mówić ostrożniej.

Rozmowy przy dzieciach: 6 rzeczy, których należy unikać

O czym nie należy rozmawiać, gdy małe uszy mogą słyszeć?

Drażliwe tematy.

Ostrożnie rozmawiaj ze współmałżonkiem o ważnych sprawach – takich jak problemy finansowe czy kryzys rodzinny. Twoje dzieci słuchają. Jak mówi dr Eileen Kennedy-Moore, psycholog z Princeton w stanie New Jersey, współautorka książki „Smart Parenting for Smart Kids: Nurturing Your Child’s True Potential” (Inteligentne rodzicielstwo dla inteligentnych dzieci: pielęgnowanie prawdziwego potencjału dziecka), dzieci magnetycznie przyciągają kłótnie i emocjonalne dyskusje. Jednak mogą one nie do końca rozumieć, co się dzieje. Ich interpretacje mogą być bardziej przerażające niż to, co dzieje się w rzeczywistości.

Co robić zamiast tego:

„Jeśli w waszym domu dzieje się coś ważnego, ukrywanie tego przed dziećmi nic nie da” – mówi Kennedy-Moore. „Przekaż im podstawowe fakty”. Najważniejszym szczegółem jest to, jak te zmiany wpłyną na Twoje dziecko.

Rozmowy o śmieciach.

Czy zawsze krytykujesz nauczyciela swojego dziecka, swoją matkę lub byłego męża?

Co robić zamiast tego:

Przestań. Wzorujesz się na złym zachowaniu swoich dzieci. Możesz też powiedzieć coś przykrego o osobie, na której dzieciom zależy – a to może być dla nich bardzo niepokojące.

Krytyka własnych dzieci.

Czy masz tendencję do wyładowywania frustracji związanych z rodzicielstwem przez telefon? Bądź ostrożny. „To może być naprawdę bolesne, jeśli dzieci usłyszą, że je krytykujesz lub mówisz o jakimś błędzie, który popełniły” – mówi Kennedy-Moore. „Prawdopodobnie poczują się zawstydzone, a potem rozgniewane”.

Co powinieneś zrobić zamiast tego:

Nie nabieraj nawyku narzekania na swoje dzieci. „Zachowaj dyskrecję w kwestii niedyskrecji swoich dzieci” – mówi Kennedy-Moore. Staraj się nie powtarzać ich innym.

Skarżyć się.

Dorośli często narzekają, zwłaszcza na swoją pracę. W czym tkwi problem? Modelujesz złe nastawienie, które twoje dzieci mogą wykorzystać w szkole lub w późniejszym życiu, kiedy będą miały pracę.

Co powinieneś zrobić zamiast tego:

Mów o pozytywnych aspektach swojej pracy. „Jeśli ostatnio pracowałeś nad ciekawym projektem, pamiętaj, by o tym wspomnieć” – mówi Kennedy-Moore.

Niepokojące wydarzenia na świecie.

„Dla dzieci świat jest małym miejscem” – mówi Kennedy-Moore. „Mogą podsłuchać, jak mówisz o wiadomościach i założyć, że do ich domu przyjdą włamywacze albo że w ich miasto uderzy tsunami”.

Co powinieneś zrobić zamiast tego:

Nie powinieneś całkowicie chronić swojego dziecka przed wydarzeniami na świecie. Pomóż mu umieścić wiadomości w odpowiednim kontekście i dodaj otuchy, mówi Kennedy-Moore.

Przeklinanie.

Wielu dorosłych od czasu do czasu przeklina przy swoich dzieciach. Nie reaguj przesadnie, gdy dzieci naśladują cię – to tylko sprawi, że słowa będą bardziej ekscytujące.

Co powinieneś zrobić zamiast tego:

Staraj się nie przeklinać przy dzieciach – i nigdy nie przeklinaj przy nich, mówi Kennedy-Moore. Jeśli nie potrafisz zapanować nad swoimi wybuchami profanacji, Kennedy-Moore ma pewną sugestię. „Powiedz swoim dzieciom, aby za każdym razem, gdy przeklinasz, zbierały od ciebie ćwierćdolarówkę” – mówi lekarzowi. „Bardzo im się to spodoba”.

Rozmowy z dziećmi: 5 sposobów na zapobieganie problemom

Nawet jeśli jesteś ostrożny, dzieci mogą podsłuchać rzeczy, których nie powinny. Oto wskazówki, jak sobie z tym radzić, gdy już do tego dojdzie – a także sugestie, jak zmniejszyć prawdopodobieństwo wystąpienia takiej sytuacji.

Zapytaj, co usłyszeli.

Jeśli podejrzewasz, że dzieci coś podsłuchały, zapytaj je o to. Powiedz im, że nie będą miały kłopotów, jeśli powiedzą prawdę. Prawdopodobnie wiedzą, że podsłuchiwanie jest złe, więc mogą nie chcieć tego ujawniać.

Uspokój ich.

Pomóż dzieciom spojrzeć na to, co usłyszały z odpowiedniej perspektywy. Jeśli są zdenerwowane z powodu kłótni z małżonkiem, wyjaśnij, że dorośli czasami się nie zgadzają, ale uda wam się to rozwiązać – i że kłótnie nie oznaczają rozwodu.

Bądź proaktywny.

Nie myśl, że uda Ci się ukryć przed dziećmi coś ważnego, np. utratę pracy lub chorobę bliskiej osoby. „Próby utrzymywania dzieci w niewiedzy o takich rzeczach po prostu nie działają” – mówi Sachs. Zamiast tego rozmawiaj z nimi w sposób odpowiedni do wieku i uspokajający. Zaoszczędzisz im później wiele zamieszania i niepokoju.

Zapewnij sobie prywatność, gdy jej potrzebujesz.

Masz do omówienia coś delikatnego? Zrób to gdzie indziej. Idźcie na spacer. Zamknij na kilka minut drzwi do sypialni. Nie próbuj mówić szeptem lub szyfrem, licząc na to, że dzieci tego nie zauważą.

Zezwalaj na selektywny podsłuch.

Skłonność dziecka do podsłuchiwania ma jedną prawdziwą zaletę. „Jednym z najlepszych sposobów na pochwalenie dziecka jest pochwała pośrednia” – mówi Kennedy-Moore. „Jeśli dziecko podsłucha, jak rozmawiasz z babcią o tym, jak ciężko pracuje na lekcji matematyki, może to naprawdę podnieść jego samoocenę”. Dzieci są bardziej skłonne uwierzyć w twoje pochwały, jeśli nie mówisz im ich wprost.

Jedzenie sernika w ciąży: Czy to bezpieczne?

RODZICIELSTWO

Editor

-

31 maja, 2022

0

Jedzenie sernika w ciąży: Czy to bezpieczne?

Dowiedz się, czy jedzenie sernika w ciąży jest bezpieczne, a także poznaj najczęstsze obawy z nim związane.

Jeśli masz ochotę na sernik, możesz się zastanawiać, czy można go bezpiecznie jeść w czasie ciąży. Niektóre serniki są przygotowywane z jaj i produktów mlecznych, co może stanowić pewne ryzyko dla kobiet w ciąży.

Choroby przenoszone drogą pokarmową

Bezpieczeństwo żywności jest ważne. Kobiety w ciąży i ich nienarodzone dzieci są podatne na niektóre choroby przenoszone drogą pokarmową, które mogą być bardzo poważne.

Listeria (Listerioza). Listeria, znana również jako listerioza, to zakażenie wywołane przez bakterie Listeria monocytogenes. Ludzie chorują po spożyciu żywności skażonej tą bakterią. Kobiety w ciąży i ich nienarodzone dzieci są w grupie wysokiego ryzyka zakażenia. Około 16% do 27% zakażeń bakterią Listeria występuje u kobiet w ciąży.

Wiele zwierząt może przenosić bakterie listerii bez choroby. W związku z tym ogniska epidemii listerii często pochodzą z produktów pochodzenia zwierzęcego, takich jak jaja, wędliny i sery.

Bakteria ta może przetrwać w zamrażarce. Rozwija się również w żywności przechowywanej w temperaturze lodówki.

Pasteryzacja to proces podgrzewania produktów mlecznych i jaj. Zabija on bakterie listerii. Gotowanie lub ponowne podgrzewanie żywności również zabija bakterie. Jednakże, jeśli bakterie listerii pozostaną w kuchniach komercyjnych, mogą ponownie skazić żywność, która jest pakowana jako gotowa do spożycia.

Kobiety w ciąży zarażone bakterią listerii mogą nie czuć się chore. Mogą wystąpić u nich łagodne objawy grypopodobne, takie jak gorączka, bóle mięśni i dreszcze. Zakażenie może również przeniknąć przez łożysko i zainfekować nienarodzone dziecko. Listeria może spowodować przedwczesny poród, poronienie lub urodzenie martwego dziecka.

Noworodki mogą mieć poważne infekcje krwi lub mózgu. Mogą też wystąpić inne problemy zdrowotne, takie jak ślepota, drgawki i paraliż. Około 10% do 50% noworodków z listerią umiera.

Salmonella. Bakterie salmonelli mogą zanieczyszczać różne rodzaje żywności, takie jak jaja, mięso i warzywa. Szacuje się, że salmonella jest przyczyną 1 miliona zachorowań rocznie w USA.

Kobiety w ciąży nie są narażone na zwiększone ryzyko zakażenia salmonellą, ale nieleczona może doprowadzić do poronienia.

Jajka, które wyglądają normalnie, mogą zawierać salmonellę. Możesz zmniejszyć swoje szanse na zakażenie, jeśli jajka są prawidłowo gotowane i traktowane lub jeśli używasz jajek pasteryzowanych.

Bakterie salmonelli mogą przetrwać np. w sernikach, które nie są odpowiednio traktowane lub przechowywane. Lekarze zalecają, aby kobiety w ciąży zaopatrywały się w żywność w renomowanych jadłodajniach, w których jest ona odpowiednio przechowywana i traktowana.

Rodzaje serników, które są bezpieczne w ciąży

Ogólnie rzecz biorąc, większość serników można bezpiecznie jeść w czasie ciąży. Istnieją jednak różne sposoby przyrządzania serników. Oto kilka popularnych rodzajów serników:

Sernik w stylu nowojorskim. Ten rodzaj sernika przygotowuje się z serka śmietankowego, śmietany (ciężkiej i kwaśnej), skrobi kukurydzianej lub mąki, jajek i cukru. Podstawą jest zwykle kruszonka z krakersów grahamowych z cukrem i roztopionym masłem. Serniki nowojorskie są pieczone w piekarniku.

Zwykły sernik. Jest podobny do sernika nowojorskiego, ale lżejszy i aromatyzowany innymi składnikami.

Sernik bez pieczenia. Do jego przygotowania używa się serka śmietankowego, który jest zastygnięty żelatyną. W niektórych wersjach używa się mleka skondensowanego, bitej śmietany lub kwaśnej śmietany. Serniki bez pieczenia nie zawierają jajek. Ten rodzaj sernika schładza się w lodówce, aby zastygł przed jedzeniem.

Sernik bez śmietany. W tych rodzajach serników zamiast serka śmietankowego używa się ricotty lub mascarpone. W niektórych odmianach używa się twarogu lub niemieckiego sera o nazwie twaróg, który jest podobny do twarogu, ale nie zawiera podpuszczki.

Sernik japoński. Ten rodzaj sernika nie ma skórki i jest bardzo lekki dzięki białkom ubitym z białek. Zawiera on serek śmietankowy.

Sernik wegański. Te serniki niemleczne zwykle zawierają namoczone nerkowce i mleko kokosowe. Niektóre z nich są przygotowywane z miękkiego tofu lub wegańskich substytutów sera śmietankowego.

Większość serników kupowanych w sklepach lub restauracjach jest robiona z pasteryzowanego nabiału. Przed zakupem sprawdź listę składników. Ważne jest, aby przed spożyciem przestrzegać instrukcji rozmrażania lub gotowania. Resztki należy przechowywać w lodówce w ciągu 2 godzin.

Jeśli temperatura otoczenia jest wyższa niż 90 F (32 C), resztki należy schłodzić w ciągu 1 godziny. Jeśli jesz w restauracji, poproś sprzedawcę, aby sprawdził, czy jajka i ser są pasteryzowane. Jeśli nie jest to pewne, wybierz inny deser.

Rodzaje serników, których należy unikać w czasie ciąży

Nie jedz serników, do których przygotowania użyto produktów z surowego mleka, surowych lub niedogotowanych jaj albo niepasteryzowanego sera.

Zdrowa dieta w czasie ciąży

Serniki są zwykle wysokokaloryczne i zawierają dużo cukru. 100-gramowy kawałek zwykłego sernika ma 350 kalorii, 27,64 gramów tłuszczu i 15,45 gramów cukru.

Lekarze zalecają, aby kobiety w ciąży spożywały około 300 dodatkowych kalorii dziennie. Staraj się więc nie jeść zbyt dużo tego wysokokalorycznego deseru.

Ochłodź apetyt dzięki zupom i gulaszom

ŻYCIE

Editor

-

31 maja, 2022

0

6 powodów, aby pokochać ten posiłek w misce

Ochłodź swój apetyt dzięki zupom i gulaszom

6 powodów, aby pokochać ten posiłek w misce

Elaine Magee, MPH, RD Z archiwum lekarza

Czego nie można nie lubić w zupie? Może być wygodna (wystarczy otworzyć puszkę), może być pocieszająca (to gorące, pikantne jedzenie w zimny dzień), a nawet może pomóc ci zjeść mniej kalorii podczas posiłku. To naprawdę potężna rzecz!

(Nie wspominając już o tym, że zupa to świetny sposób, by przemycić kilka z tych grup żywności o wysokiej wartości odżywczej i wysokiej zawartości błonnika, których, jak wiemy, potrzebujemy więcej – pełne ziarna, warzywa i fasola).

Badania wykazały, że spożywanie zup na bazie rosołu lub warzyw (na ciepło lub na zimno) jako pierwszego dania zmniejsza ilość kalorii spożytych podczas posiłku. Kluczem jest trzymanie się zup o niższej kaloryczności i wyższej zawartości błonnika, takich jak fasolowa czy minestrone. Zupy kremowe i inne wysokotłuszczowe nie muszą ubiegać się o tę pracę! Filiżanka zupy na bazie bulionu lub pomidorów ma tylko około 75-125 kalorii (w zależności od przepisu i rodzaju zupy).

Właśnie ustaliliśmy to, co Campbell’s powtarza od lat – „zupa to dobre jedzenie”. Ale czy czasami zupa może nie być aż tak dobra? Pewnie, że tak. Ja widzę to tak, że jeśli chodzi o zupę, masz dwa główne wyjścia: Możesz wybrać zupę domowej roboty lub zupę z puszki; i możesz wybrać zupę kremową lub zupę na bazie bulionu lub pomidorów. Kiedy wybierasz się na domową trasę, możesz uczynić swoją zupę jeszcze bardziej super, wybierając składniki o wysokiej wartości odżywczej i niższej zawartości tłuszczu i kalorii. Jeśli szukasz zup w puszkach, możesz poszukać takich, które mają mniej sodu, tłuszczu i tłuszczów nasyconych, a więcej błonnika.

6 wskazówek dotyczących zup

1. Zupa oszukuje Twój żołądek.

Mimo że zupy na bazie rosołu i pomidorów składają się głównie z wody, nasz organizm traktuje je jako pokarm, a nie napój. Naukowiec Barbara Rolls, PhD, odkryła, że kiedy kobiety jadły 270-kaloryczne pierwsze danie przed obiadem (w formie zapiekanki, zupy zawierającej 10 uncji wody lub zapiekanki plus 10 uncji wody do picia), grupa jedząca zupę spożywała około 100 kalorii mniej podczas obiadu. Kobiety te nie zgłosiły, że czuły się później głodniejsze; nie zjadły też więcej podczas kolacji, by nadrobić różnicę kaloryczną. Zimna zupa działała tak samo dobrze jak gorąca.

2. Zupa jest synonimem sytości.

Jest kilka powodów, dla których zupa jest tak satysfakcjonująca:

Mimo że zupa składa się głównie z wody i jest stosunkowo niskokaloryczna, już sam widok miski zupy sugeruje, że będzie ona sycąca.
Zupa oferuje wiele bodźców sensorycznych (aromat, smak, ciepło, wrażenia wizualne wynikające z różnorodnych składników). A im więcej bodźców sensorycznych dostarcza dana potrawa, tym bardziej jest ona satysfakcjonująca.
Zupa jest potrawą, którą je się „powoli”. Jedzenie zupy zazwyczaj wymaga pewnej ilości siorbania, delektowania się, wąchania, smakowania, przeżuwania i połykania.
Duża zawartość wody w zupie sprawia, że ma ona stosunkowo dużą objętość. Aktywuje to receptory rozciągania w żołądku, które wysyłają sygnały o sytości do mózgu.

Zupy płynne są bardziej satysfakcjonujące w dłuższym okresie czasu niż zupy przecedzone. Dzieje się tak prawdopodobnie dlatego, że żołądek potrzebuje więcej czasu, aby rozłożyć kawałki pokarmu stałego w zupach rozdrobnionych. Zupy z dodatkiem pełnych ziaren zbóż, fasoli, warzyw i/lub chudego mięsa o wysokiej zawartości błonnika będą na ogół powoli opuszczać żołądek.

3. Jedzenie większej ilości zup pomaga utrzymać wagę.

Jak wynika z badań przeprowadzonych przez Baylor College of Medicine w Houston, mężczyźni i kobiety z nadwagą, którym powiedziano, że mają schudnąć jedząc codziennie zupę, woleli tę metodę niż zalecenie ograniczenia kalorii. Grupa, która codziennie jadła zupę, lepiej utrzymała spadek wagi w ciągu kolejnego roku. „To pomaga ludziom jeść mniej” – wyjaśnia John Foreyt, badacz z Baylor.

4. Jeśli jesteś wrażliwy na glutaminian sodu (MSG), możesz znaleźć marki, które raczej go nie używają.

Poniższe marki zup nie zawierają glutaminianu sodu na swoich etykietach (pamiętaj, że firmy stale zmieniają skład swoich produktów, więc przed zakupem czytaj etykiety):

Zupy błyskawiczne:

Kubki do zupy z przyprawami Nilu
Kubki do zupy z przyprawami myśliwskimi

Zupy w puszkach:

Zupy Andersena
Zupy Campbell’s Healthy Request
Zupy Dominique’s
Zupy Zdrowy Wybór
Bulion Swanson
Naturalne dobro 33% mniej sodu
100% beztłuszczowy rosół z kurczaka
Certyfikowany organiczny rosół z kurczaka
Certyfikowany ekologiczny bulion warzywny
Serdeczne zupy Wolfganga Pucka

5. Przyprawy i zioła mogą podnieść walory smakowe zup o obniżonej zawartości sodu.

Spróbuj czosnku, imbiru, oregano lub pietruszki. Możesz też posypać zupę jedną z bezsolnych mieszanek przyprawowych Mrs. Dash.

6. Zupę można utrzymać w zdrowiu, kontrolując zawartość błonnika, sodu i tłuszczu.

Szukaj zup w puszkach i przepisów na zupy, które mają co najmniej 3 gramy błonnika na filiżankę, ale nie więcej niż 600-800 mg sodu.

Upewnij się, że ilość gramów tłuszczu całkowitego i nasyconego też nie jest zbyt wysoka (zupy o niższej kaloryczności mają zwykle 2-3 gramy tłuszczu na filiżankę). Jeśli kalorie są dużo wyższe niż 250 na filiżankę, prawdopodobnie masz do czynienia z zupą kremową lub o wyższej zawartości tłuszczu, albo z zupą z dodatkową porcją skrobi lub fasoli.

Mówiąc o przepisach, oto kilka obfitych, które pasują do tego zestawienia.

Zupa taco w wolnowarze

Dziennik jako: 1 filiżanka „obfitego gulaszu, chili”.

Tę zupę Tex-Mex podawaj z domowymi tortillami z mąki pełnoziarnistej, rozdrobnionym serem Cheddar lub Jack o obniżonej zawartości tłuszczu i odrobiną kwaśnej śmietany bez tłuszczu, jeśli chcesz. Zupę można przygotować w wersji bezmięsnej, używając tofu lub produktów sojowych zamiast mielonej polędwicy.

1 funt mielonej polędwicy (około 6%-9% tłuszczu) lub mielonego indyka o około 6% tłuszczu 1 filiżanka posiekanej cebuli 1 16-uncjowa puszka fasoli pinto, odsączonej i opłukanej 1 15-uncjowa puszka czerwonej fasoli kidney, odsączonej i opłukanej 1 filiżanka świeżych lub mrożonych ziaren kukurydzy 8 uncji sosu pomidorowego z puszki 2 filiżanki wody 2 14. 1 opakowanie mieszanki przyprawowej do taco 1 filiżanka rozdrobnionego sera cheddar lub Monterey Jack o obniżonej zawartości tłuszczu 1/2 filiżanki beztłuszczowej kwaśnej śmietany

Na średniej patelni, na średnim ogniu, usmaż mieloną wołowinę lub indyka, aż się zrumieni. Odcedź i odstaw na bok.
W wolnowarze umieścić mięso mielone, cebulę, fasolę chili, fasolę kidney, kukurydzę, sos pomidorowy, wodę, pokrojone w kostkę pomidory, zielone papryczki chili i mieszankę przyprawową do taco. Wymieszać i gotować na wolnym ogniu przez 8 godzin.
Przełożyć do miseczek, na wierzch dodać 1/8 szklanki rozdrobnionego sera i łyżkę kwaśnej śmietany bez tłuszczu. Podawać z domowymi tortillami z mąki.

Plon: 8 porcji

Na porcję: 288 kalorii, 20 g białka, 37 g węglowodanów, 7 g tłuszczu, 2,7 g tłuszczów nasyconych, 24 mg cholesterolu, 10 g błonnika, 730 mg sodu. Kalorie z tłuszczu: 22%.

Lean & Mean Chili

Dziennik jak: 1 filiżanka „obfitego gulaszu, chili”.

To danie ma sporo ciekawych składników. Smaki łączą się, tworząc pyszne chili.

1 łyżka stołowa oleju rzepakowego 1 duża cebula, posiekana 1 łyżka stołowa mielonego lub posiekanego czosnku 1,3 do 1. 4 funty kawałków wołowiny z okrągłymi końcami, 1 28-uncjowa puszka pomidorów pokrojonych w kostkę w przecierze pomidorowym 1 12-uncjowa butelka lub puszka napoju bezalkoholowego. 1 12-uncjowa butelka lub puszka piwa bezalkoholowego lub jasnego 2/3 szklanki mocnej kawy (bezkofeinowej lub zwykłej) 1/3 szklanki jasnego syropu do naleśników 2 łyżki stołowe chili w proszku (lub więcej do smaku) 1 łyżeczka nasion kminku 1 łyżka stołowa niesłodzonego kakao w proszku 1 łyżeczka suszonego oregano 1/2 łyżeczki pieprzu cayenne 1/2 łyżeczki mielonej kolendry (lub więcej do smaku) 2 15-uncjowe puszki czerwonej fasoli kidney odsączone

Ozdoba (opcjonalnie) 1/2 szklanki rozdrobnionego ostrego sera cheddar o obniżonej zawartości tłuszczu 1/2 szklanki posiekanej zielonej cebulki

Rozgrzać olej rzepakowy w dużym, nieprzywierającym rondlu na średnio-wysokim ogniu. Dodać cebulę, czosnek, kawałki wołowiny i smażyć przez około 10 minut lub do momentu, gdy mięso będzie dobrze zrumienione.
Wymieszaj pomidory, piwo, kawę i syrop do naleśników. Następnie wymieszać przyprawy (chili w proszku, kminek, kakao, oregano, pieprz cayenne i kolendrę). Wymieszać z fasolą. Przykryć garnek, zmniejszyć ogień do minimum i gotować na wolnym ogniu przez około godzinę.
Każdą porcję posypać ostrym serem cheddar o obniżonej zawartości tłuszczu i świeżo posiekaną zieloną cebulką, jeśli jest taka potrzeba.

Plon: 8 porcji

Na porcję: 275 kalorii, 25 g białka, 28 g węglowodanów, 6 g tłuszczu (1,6 g tłuszczów nasyconych), 43 mg cholesterolu, 8,5 g błonnika, 239 mg sodu (jeśli użyto fasoli z puszki o niższej zawartości sodu). Kalorie z tłuszczu: 20%.