Lekarz mówi ci.

Osoby cierpiące na astmę lub alergie mogą kwalifikować się do otrzymania pomocy zgodnie z ustawą Americans with Disabilities Act (ADA). Dowiedz się, dlaczego ADA obejmuje te przypadki i jak można uzyskać pomoc w przypadku obu schorzeń.

Ustawa ADA nie wymienia wszystkich schorzeń, które obejmuje. Jednak astma i alergie są zazwyczaj uznawane za niepełnosprawność w rozumieniu ADA. Astma lub alergie mogą mieć wpływ na oddychanie, jedzenie, pracę i chodzenie do szkoły.

W przeszłości przepisy ADA miały zastosowanie tylko w przypadku, gdy schorzenie to dotyczyło osoby przez cały czas. Ponieważ jednak astma i alergie mogą mieć wpływ na pacjenta tylko wtedy, gdy zostaną wywołane, wytyczne ADA dopuszczają obecnie schorzenia, których objawy występują tylko w określonych porach.

Podobnie, jeśli pacjent może poczuć się lepiej dzięki zastosowaniu jakiegoś urządzenia, nie jest objęty przepisami ADA. Na przykład, jeśli dana osoba używała inhalatora, ADA nie obejmowało jej schorzenia. To się jednak zmieniło, ponieważ niektóre osoby nie odczuwają pełnej ulgi dzięki inhalatorowi. Obecnie przepisy ADA mają zastosowanie nawet w przypadku zażywania leków na alergie i astmę.

Osoba cierpiąca na astmę lub alergię może być chroniona przez ustawę ADA przed dyskryminacją ze strony pracodawcy w zakresie rekrutacji, zwalniania, zatrudniania, awansów, przydziału pracy, szkoleń, wynagrodzenia, świadczeń, urlopów lub zwolnień.

W jaki sposób ADA może pomóc

Osobom cierpiącym na astmę lub alergie, przepisy ADA mogą pomóc czuć się bezpiecznie i zdrowiej podczas pracy, zakupów, chodzenia do szkoły czy spożywania posiłków. Zgodnie z ustawą ADA, firma nie może odmówić przyjęcia osoby, która spełnia wymagania z powodu alergii lub astmy. Zamiast tego, musi zapewnić przyjazną dla osób z alergią jadalnię lub środowisko pracy.

Publiczne i niereligijne szkoły prywatne również muszą stworzyć przyjazne środowisko wolne od czynników wywołujących astmę lub alergię. Nawet jeśli szkoła nie otrzymuje funduszy od rządu, musi postępować zgodnie z ADA.

Amerykańska Ustawa o Niepełnosprawności (Americans with Disabilities Act) nazywa zmianą wprowadzoną po to, by zwiększyć wygodę, dostosowanie. Zarówno Ty, jak i osoby przebywające w Twoim miejscu pracy będą wspólnie pracować nad zmianą, która najlepiej odpowiada Twojemu samopoczuciu.

Dostosowanie może obejmować reorganizację miejsca pracy w celu pozbycia się rzeczy, na które jesteś uczulony, zmniejszenia czynników wyzwalających, takich jak zapachy, lub wymiany starych dywanów. Organizacje nie muszą jednak wprowadzać zmian, które spowodują ogromne zmiany.

Na przykład, jeśli firma nie ma wystarczająco dużo pieniędzy, aby wesprzeć zmianę, lub jeśli drastycznie zmieniłaby ona sposób prowadzenia działalności, nie można prosić o uwzględnienie jej w ten sposób. Firma musi jednak podjąć zdecydowane wysiłki, aby pomóc pracownikowi w zachowaniu komfortu, zanim odrzuci jego prośbę. Firma może odmówić zakwaterowania tylko wtedy, gdy wcześniej rozważy wszystkie opcje.

Jak poprosić o zakwaterowanie

Jeśli masz alergie lub astmę i chcesz czuć się bardziej komfortowo w swoim otoczeniu, możesz porozmawiać z kierownikiem, administratorem szkoły, pracodawcą lub inną osobą odpowiedzialną. Pomogą ci one znaleźć najlepszy sposób na wprowadzenie odpowiednich zmian lub usług.

Istnieje wiele źródeł, z których można skorzystać, aby uzyskać porady lub pomysły, jak poprosić o wprowadzenie udogodnień. Departament Sprawiedliwości Stanów Zjednoczonych (DOJ) posiada gorącą linię, pod którą można dzwonić i zadawać pytania. Numer telefonu to 800-514-0301. Więcej informacji można znaleźć na stronie www.ada.gov.

Jeśli firma odrzuci twoją prośbę

Firma może odrzucić twoją prośbę o zakwaterowanie, jeśli nie dostarczysz odpowiednich dokumentów potwierdzających niepełnosprawność. Firma może również odrzucić twoją prośbę, jeśli jesteś w stanie wykonywać daną pracę lub funkcjonować w taki sam sposób, jak ktoś inny.

Jeśli uważasz, że firma niesprawiedliwie odrzuciła twoją prośbę o dostosowanie, możesz:

• Poprosić o ponowne rozpatrzenie prośby.

• Złożyć skargę u doradcy ds. równego traktowania w zakresie zatrudnienia (EEO) lub koordynatora ADA, w Biurze ds. praw osób niepełnosprawnych, Biurze ds. praw człowieka lub w federalnej Komisji ds. równego traktowania w zakresie zatrudnienia.

Pyłki, sierść zwierząt domowych i inne czynniki wywołujące alergię mogą powodować u dziecka świszczący oddech i kaszel. Dowiedz się, jak zapobiegać i leczyć objawy astmy alergicznej.

Dzieci mogą unikać czynników wywołujących alergię, ale mogą także przyjmować leki zapobiegające objawom astmy i alergii.

Leki na astmę

Jeśli u dziecka występują objawy astmy alergicznej, należy skontaktować się z pediatrą, alergologiem lub pulmonologiem, lekarzem specjalizującym się w leczeniu astmy. Lekarz opracuje plan postępowania w przypadku astmy. Plan ten opisuje, jakie leki powinno przyjmować dziecko, jak często powinno je przyjmować i co robić w czasie ataku astmy.

Dzieci mogą przyjmować większość tych samych leków, co dorośli, choć czasami w mniejszych dawkach. Lekarze przepisują dwa rodzaje leków na objawy astmy u dzieci:

• Leki o szybkim działaniu rozszerzają drogi oddechowe, aby powstrzymać ataki astmy w momencie ich wystąpienia. Niektóre dzieci stosują te leki przed ćwiczeniami. Albuterol (ProAir HFA, Proventil HFA, Ventolin HFA) jest najczęściej stosowanym lekiem o szybkim działaniu.

• Długotrwałe leki kontrolujące zapobiegają atakom astmy zanim się one rozpoczną. Są one przeznaczone dla dzieci, u których objawy astmy występują częściej niż dwa razy w tygodniu, objawy nocne częściej niż dwa razy w miesiącu lub dla tych, którzy ostatnio byli hospitalizowani z powodu astmy. Należą do nich: budesonid (Pulmicort), flutikazon (Flovent), montelukast (Singulair) i salmeterol (Advair).

Wiele dzieci stosuje oba rodzaje leków. Codziennie przyjmują one leki kontrolujące przebieg choroby, a w razie ataku astmy noszą przy sobie leki szybko działające.

Chociaż dzieci często przyjmują te same leki co dorośli, mogą je przyjmować na różne sposoby:

• Nebulizator. Urządzenie zamienia lek w mgiełkę, którą dziecko wdycha przez maskę. Ta metoda sprawdza się nawet u niemowląt i małych dzieci.

• Inhalator. Dziecko naciska urządzenie podczas brania oddechu, aby wprowadzić lek do płuc. Aby ułatwić wdychanie leku, można użyć rurki zwanej rozdzielaczem.

• Tabletki do żucia. Jeden z leków, montelukast, występuje w postaci, którą dziecko może połknąć.

?

Leki na alergię

Leki na alergię leczą objawy takie jak kichanie, katar i łzawienie oczu. Niektóre z tych leków można kupić bez recepty. Inne wymagają recepty lekarskiej.

Leki przeciwhistaminowe blokują działanie histaminy – substancji chemicznej, którą organizm uwalnia w odpowiedzi na czynnik wywołujący alergię, taki jak pleśń lub roztocza. Twoje dziecko może przyjmować te leki w postaci syropu, tabletek do żucia lub aerozolu do nosa. Ponieważ niektóre leki przeciwhistaminowe powodują senność, warto podawać je dziecku tuż przed snem.

Co zrobić z lekami udrożniającymi nos? Lekarze twierdzą, że te leki nie są dobrym pomysłem dla dzieci. Jeśli Twoje dziecko potrzebuje ulgi, zapytaj lekarza o metody leczenia, które mogą mu pomóc.

Immunoterapia sprawia, że dzieci są mniej wrażliwe na czynniki wywołujące alergię. Leczenie to jest dostępne w postaci serii zastrzyków lub tabletek, które umieszcza się pod językiem dziecka.

Na początku lekarze podają zastrzyki przeciw alergii raz lub dwa razy w tygodniu, a następnie w dłuższych odstępach czasu (co 2 tygodnie, potem raz w miesiącu). W każdym zastrzyku znajduje się dawka substancji wywołującej alergię u dziecka – np. pyłku lub ambrozji – która z każdym zastrzykiem jest coraz większa. Po 6 do 12 miesiącach leczenia dzieci nie powinny już tak silnie reagować na substancje wyzwalające alergię.

Inne sposoby na zapobieganie astmie alergicznej

Możesz wypróbować kilka innych sposobów zapobiegania objawom alergii i astmy u Twojego dziecka:

• Często odkurzaj dom, aby pozbyć się kurzu, pyłków i sierści zwierząt domowych.

• Pierz pościel i koce dziecka w gorącej wodzie co najmniej raz w tygodniu.

• Usuń pleśń, która zebrała się w wilgotnych pomieszczeniach w domu, np. w łazience.

• Jeśli Twoje dziecko jest uczulone na pyłki, w dni, kiedy ich ilość jest wysoka, trzymaj je w domu przy zamkniętych oknach.

• Na początku każdej jesieni zaszczep je przeciwko grypie.

?

Lekarz omawia, jak często występuje astma u dzieci i które dzieci są bardziej narażone na jej wystąpienie.

W wieku 14 lat objawy astmy u Alyssy Flanagans prawie całkowicie ustąpiły.

Od czwartego roku życia była kilka razy w roku hospitalizowana – raz na oddziale intensywnej terapii – kiedy jej przeziębienia zamieniały się w kaszel i świszczące zapalenia płuc. Astma zajmowała ważne miejsce w jej życiu.

Najprostszym wyjaśnieniem jest to, że z niej wyrosłam, albo z jakiegoś powodu istniał czynnik immunologiczny, który już nie występuje” – mówi Flanagan, obecnie 30-letnia rezydentka na Uniwersytecie Illinois-Chicago.

Flanagan mówi, że jest świadoma tego, że jej astma może znów się zaostrzyć. Nawet jeśli objawy znikną, mogą pojawić się ponownie w dorosłym życiu.

Dlaczego Flanagan jest jak na razie jednym z tych szczęśliwców, stanowi pewną zagadkę medyczną. Bez długoterminowych badań epidemiologicznych nad młodymi astmatykami w USA nie da się określić, kto może uzyskać remisję – mówi Gary Rachelefsky, profesor alergologii i immunologii na UCLA.

Doktor zwrócił się do kilku ekspertów, aby rzucili światło na ten temat.

Jeśli dziecko nie ma już objawów astmy, czy można założyć, że astma również ustąpiła?

Dzieci mogą przejść w stan bezobjawowy, ale przewlekłe zmiany w płucach prawdopodobnie nie znikną – mówi Derek K. Johnson, alergolog dziecięcy z Fairfax, Va. Tylko biopsja tkanki płucnej może dać pewność co do stanu dróg oddechowych danej osoby.

Aby śledzić zmiany (zachodzące w astmie), trzeba je obserwować na poziomie mikroskopowym. Nie jest to coś, co robimy rutynowo” – mówi Johnson, były dyrektor oddziału alergii i immunologii klinicznej w Temple University Childrens Medical Center w Filadelfii.

Dlaczego u niektórych dzieci objawy astmy znikają, a u innych nie?

Kilka teorii roboczych:

• Wraz z rozwojem dziecka powiększają się drogi oddechowe w jego płucach. Zapalenie dróg oddechowych, charakterystyczne dla astmy, może pozostać niezauważone, mówi Johnson.

• Dzieci, u których świszczący oddech występuje tylko w przypadku przeziębienia lub innego wirusa górnych dróg oddechowych, zwykle z czasem się poprawia.

• Dzieci, które są wrażliwe na alergeny od najmłodszych lat, nie mają tendencji do poprawy, mówi Rachelefsky. Jego spostrzeżenia potwierdzają wyniki dziewięcioletniego badania ponad 1000 dzieci chorych na astmę, w którym stwierdzono mniejszą liczbę przeciwciał związanych z alergią u tych, u których nie wystąpiły objawy.

• Dzieci z egzemą, chorobą skóry objawiającą się swędzącą wysypką, lub dzieci, u których w rodzinie występowała astma, częściej mają trwałe objawy astmy.

• Rachelefsky twierdzi, że im cięższa jest astma po ukończeniu 5 roku życia, tym większe prawdopodobieństwo, że objawy będą się utrzymywać, bez względu na alergie lub z nimi.

Skąd mam wiedzieć, czy moje dziecko naprawdę ma astmę?

Lekarz przeprowadza wywiad dotyczący objawów (takich jak świszczący oddech, kaszel, duszności) oraz wywiad rodzinny. Przeprowadzone zostanie również badanie fizykalne. Badanie czynności płuc za pomocą spirometrii może dostarczyć informacji na temat czynności płuc i ciężkości astmy. Może zostać zlecone wykonanie zdjęcia rentgenowskiego klatki piersiowej w celu uwidocznienia płuc. Testy alergiczne mogą być wykonane w celu ustalenia, czy alergie odgrywają rolę w objawach. Dodatkowe badania mogą być wykonane w celu zbadania innych przyczyn objawów.

Jeśli moje dziecko nie ma już objawów astmy, czy to możliwe, że błędnie zdiagnozowano u niego tę chorobę?

Być może. Rachelefsky twierdzi, że wiele dzieci, u których zdiagnozowano astmę, nie ma jej, a wielu astmatyków pozostaje niezdiagnozowanych.

Spirometria jest standardem, ale wielu lekarzy podstawowej opieki zdrowotnej nie ma spirometru. Diagnozują oni zapalenie zatok jako astmę i mylą astmę z refluksem przełykowym – mówi.

Jednak w przypadku dzieci poniżej 2. roku życia trudno jest wykonać spirometrię w celu zbadania astmy. Kiedy dziecko jest tak małe, postawienie diagnozy jest nauką niedoskonałą – mówi Reynolds J. Panettieri Jr, pulmonolog z Uniwersytetu Pensylwanii.

Jeśli masz prawdziwą astmę, to z niej nie wyrastasz, więc małe dzieci, które mają świszczący oddech z powodu infekcji wirusowej, która utrzymuje się przez długi czas, mogą nie mieć astmy, ale drgające lub nadwrażliwe drogi oddechowe, które są pozostałością po wirusie, mówi.

Johnson mówi, że nawet jeśli dziecko jest za małe na standardowe testy, lepiej zachować ostrożność i leczyć dzieci bez względu na to, czy mają astmę, czy nie. Korzyści są ogromne – mówi.

Dlaczego z astmy wyrasta więcej chłopców niż dziewczynek?

Mimo że ostatnie badanie wykazało, że chłopcy częściej niż dziewczynki zapadają na astmę, Rachelefsky twierdzi, że nie ma wystarczającej liczby badań, by wyciągać jakiekolwiek wnioski na temat płci i rozwoju astmy.

Panettieri mówi, że u dziewcząt astma rozwija się częściej po rozpoczęciu okresu dojrzewania, a u chłopców wcześniej.

Nie chodzi o to, że chłopcy z niej wyrastają, ale obecnie choruje na nią więcej kobiet” – mówi.

Niektóre badania sugerują, że różnice hormonalne mogą wpływać na częstsze występowanie astmy u dorosłych kobiet.

Czy jeśli dziecko ma astmę i przechodzi remisję, jest bardziej podatne na problemy z układem oddechowym w późniejszym życiu?

Zazwyczaj, mówi Johnson.

Astmatyk może mieć więcej problemów z oddychaniem podczas przeziębienia w wieku dorosłym i dlatego tak ważne jest, aby pacjenci rozumieli, czym jest niekontrolowana astma, aby w przyszłości wiedzieli, jak szukać leczenia – mówi.

Czy można w jakiś sposób zmienić przebieg astmy u małych dzieci?

Nie jest tak, że interwencje zmieniają przebieg astmy. Leki stały się tak bezpieczne, że u większości chorych na astmę możemy bezterminowo neutralizować jej objawy” – mówi Johnson. Niekontrolowana astma prowadzi do wizyt na pogotowiu, nieobecności w szkole i utraty szans na wymianę społeczną i sportową, mówi.

Rachelefsky dodaje, że celem leczenia astmy jest kontrolowanie choroby, aby umożliwić choremu normalne życie, wiedząc, że nie zapobiegnie to naturalnej historii choroby. Ludzie powinni skupić się na właściwej diagnozie i leczeniu.

Objawy astmy są różne. Dowiedz się od ekspertów doktora, jakie są powszechne i mniej powszechne objawy astmy.

Astma charakteryzuje się zapaleniem oskrzeli i zwiększoną produkcją lepkiej wydzieliny w ich wnętrzu. Osoby chore na astmę odczuwają objawy, gdy drogi oddechowe zaciskają się, zapalają lub wypełniają śluzem. Do typowych objawów astmy należą:

• Kaszel, szczególnie w nocy

• Świszczący oddech

• Duszność

• Ucisk, ból lub napięcie w klatce piersiowej

Jednak nie każda osoba chora na astmę ma te same objawy w taki sam sposób. Nie wszystkie z tych objawów mogą wystąpić, lub mogą wystąpić różne objawy w różnym czasie. Objawy astmy mogą się także różnić w zależności od napadu astmy – podczas jednego mogą być łagodne, a podczas innego ciężkie.

Niektórzy chorzy na astmę mogą przez dłuższy czas nie mieć żadnych objawów, co jest przerywane okresowymi zaostrzeniami objawów, zwanymi atakami astmy. Inni mogą mieć objawy astmy każdego dnia. Ponadto u niektórych osób astma może występować tylko podczas wysiłku fizycznego lub podczas infekcji wirusowych, np. przeziębienia.

Łagodne ataki astmy są na ogół częstsze. Zazwyczaj drogi oddechowe otwierają się w ciągu kilku minut do kilku godzin. Poważne ataki zdarzają się rzadziej, ale trwają dłużej i wymagają natychmiastowej pomocy medycznej. Ważne jest, aby rozpoznać i leczyć nawet łagodne objawy astmy, aby zapobiec ciężkim epizodom i lepiej kontrolować astmę.

Zobacz więcej: 10 najgorszych miast w Ameryce z powodu smogu

Poznaj wczesne objawy astmy

Wczesne objawy ostrzegawcze to zmiany, które zachodzą tuż przed atakiem astmy lub na samym jego początku. Objawy te mogą pojawić się przed znanymi objawami astmy i są najwcześniejszymi sygnałami, że astma się pogarsza.

Zazwyczaj objawy te nie są na tyle poważne, by uniemożliwić wykonywanie codziennych czynności. Jednak rozpoznanie tych objawów może powstrzymać atak astmy lub zapobiec jego nasileniu. Wczesne sygnały ostrzegawcze ataku astmy to:

• Częsty kaszel, szczególnie w nocy

• Łatwe tracenie oddechu lub duszności

• Uczucie dużego zmęczenia lub osłabienia podczas wysiłku fizycznego

• Świszczący oddech lub kaszel po ćwiczeniach

• Uczucie zmęczenia, łatwo się denerwuje, jest niecierpliwy lub nastrojowy

• Obniżenie lub zmiana czynności płuc mierzonej za pomocą przepływomierza szczytowego

• Oznaki przeziębienia lub alergii (kichanie, katar, kaszel, zatkany nos, ból gardła i głowy)

• Kłopoty z zasypianiem

Jeśli masz takie objawy ostrzegawcze, dostosuj leki, tak jak opisano w planie postępowania w przypadku astmy.

Poznaj symptomy ataku astmy

Atak astmy to epizod, w którym dochodzi do zaciśnięcia pasm mięśni otaczających drogi oddechowe. To zaciśnięcie nazywane jest skurczem oskrzeli. Podczas ataku wyściółka dróg oddechowych staje się obrzęknięta lub zaogniona, a komórki wyściełające drogi oddechowe produkują więcej i gęstszego śluzu niż zwykle.

Wszystkie te czynniki – skurcz oskrzeli, zapalenie i produkcja śluzu – powodują objawy takie jak trudności w oddychaniu, świszczący oddech, kaszel, duszności i trudności w wykonywaniu codziennych czynności. Do innych objawów ataku astmy należą:

• Silny świszczący oddech podczas wdechu i wydechu

• Kaszel, który nie ustaje

• Bardzo szybkie oddychanie

• Ból lub ucisk w klatce piersiowej

• Napięte mięśnie szyi i klatki piersiowej, zwane retrakcjami

• Trudności w mówieniu

• Uczucia niepokoju lub paniki

• Blada, spocona twarz

• Niebieskie usta lub paznokcie

Nasilenie ataku astmy może szybko wzrosnąć, dlatego ważne jest, aby natychmiast leczyć objawy astmy, gdy tylko je rozpoznasz.

Bez natychmiastowego leczenia, np. za pomocą inhalatora lub leku rozszerzającego oskrzela, oddech stanie się bardziej ciężki. Jeśli w tym czasie użyjesz miernika szczytowego przepływu wydechowego, odczyt będzie prawdopodobnie niższy niż 50%. Wiele planów leczenia astmy sugeruje, by interwencje rozpoczynać od 80% normy.

W miarę jak płuca będą się zacieśniać, pacjent nie będzie w stanie w ogóle używać przepływomierza szczytowego. Stopniowo płuca zacieśniają się do tego stopnia, że ruch powietrza nie jest wystarczający, by wywołać świszczący oddech. Należy natychmiast przewieźć pacjenta do szpitala. Niestety, niektórzy ludzie interpretują zanik świszczącego oddechu jako oznakę poprawy i nie udają się na pogotowie.

Jeśli pacjent nie otrzyma odpowiedniego leczenia astmy, może w końcu nie być w stanie mówić i pojawić się niebieskawe zabarwienie wokół ust. Ta zmiana koloru, zwana sinicą, oznacza, że we krwi jest coraz mniej tlenu. Jeśli nie zastosuje się agresywnego leczenia, może dojść do utraty przytomności i śmierci.

Jeśli doświadczasz ataku astmy, natychmiast postępuj zgodnie z „czerwoną strefą” lub instrukcjami awaryjnymi zawartymi w planie postępowania w przypadku astmy. Objawy te występują w przypadku ataków astmy zagrażających życiu. Natychmiast potrzebna jest pomoc medyczna.

Więcej szczegółów znajdziesz w artykule Lekarze – Symptomy ataku astmy.

Poznaj objawy astmy u dzieci

Astma dotyka aż 10% do 12% dzieci w Stanach Zjednoczonych i jest główną przyczyną przewlekłych chorób u dzieci. Z nieznanych przyczyn częstość występowania astmy u dzieci stale wzrasta. Objawy astmy mogą pojawić się w każdym wieku, ale u większości dzieci pierwsze objawy pojawiają się przed ukończeniem 5 roku życia.

Nie wszystkie dzieci z astmą świszczą. Przewlekły kaszel może być jedynym widocznym objawem astmy, a astma u dziecka może zostać nierozpoznana, jeśli kaszel jest przypisany nawracającemu zapaleniu oskrzeli.

Więcej informacji na ten temat znajduje się w części Lekarze – Astma u dzieci.

Dowiedz się więcej o nietypowych objawach astmy

Nie każdy chory na astmę ma typowe objawy: kaszel, świszczący oddech i duszności. Czasami u osób z astmą występują nietypowe objawy, które mogą nie mieć związku z astmą. Niektóre „nietypowe” objawy astmy mogą być następujące:

• szybkie oddychanie

• wzdychanie

• zmęczenie

• niezdolność do prawidłowego wykonywania ćwiczeń fizycznych (tzw. astma wysiłkowa)

• trudności z zasypianiem lub astma nocna

• lęk

• przewlekły kaszel bez świszczącego oddechu

Objawy astmy mogą też być wywoływane przez inne choroby, takie jak zapalenie oskrzeli, zaburzenia czynności strun głosowych, a nawet niewydolność serca.

Ważne jest, by rozumieć swoje ciało. Rozmawiaj ze swoim lekarzem i innymi osobami chorymi na astmę. Należy pamiętać, że astma nie zawsze ma takie same objawy u każdej osoby.

Więcej szczegółów znajdziesz w artykule Lekarze – nietypowe objawy astmy.

Dowiedz się, dlaczego infekcje wywołują objawy astmy

Czasami czynnikiem wywołującym astmę jest wirus lub infekcja bakteryjna. Może to być na przykład wirus przeziębienia, który wywołuje objawy astmy. Astma może być też wywołana przez bakteryjną infekcję zatok. Zapalenie zatok z astmą to częsta przypadłość.

Ważne jest, aby znać oznaki i objawy infekcji dróg oddechowych i niezwłocznie skontaktować się z lekarzem w celu uzyskania diagnozy i leczenia. Na przykład, przy infekcji oskrzeli mogą wystąpić objawy zwiększonej duszności, trudności w oddychaniu lub świszczący oddech. U osób, które nie chorują na astmę, infekcja oskrzeli może nie wywoływać tych samych osłabiających objawów. Poznaj swój organizm i zrozum sygnały ostrzegawcze świadczące o rozpoczynającej się infekcji. Następnie zażywaj odpowiednie leki zgodnie z zaleceniami, aby wyeliminować infekcję i odzyskać kontrolę nad swoim zdrowiem i astmą.

Więcej szczegółów znajdziesz w artykule Lekarze a astma.

Badania wykazały, że śledzenie i ocenianie objawów astmy jest kluczem do skutecznego zarządzania astmą.

Objawy astmy są jak pogoda – często się zmieniają i mogą wydawać się nieprzewidywalne. Ale tak jak w przypadku pogody, uważne śledzenie objawów astmy może pomóc w identyfikacji wzorców i tego, co mogą one mówić o kontroli astmy.

Badania wykazały, że śledzenie i ocenianie objawów astmy jest kluczowym krokiem w skutecznym radzeniu sobie z astmą. Jedno z badań wykazało nawet, że pomaga to uchronić dzieci z astmą dziecięcą przed wizytą na pogotowiu.

Większość planów działania dotyczących astmy śledzi przepływ szczytowy (mierzony przez przenośny, ręczny miernik używany w domu do oceny ciężkości astmy). Na podstawie wyników przepływu szczytowego plany dzielą samopoczucie na strefy: zieloną, żółtą i czerwoną.

• Zielony

  jest optymalna – osiąga swój cel i jest prawie wolna od objawów astmy.

• Żółty

  oznacza, że u pacjenta nastąpiło nasilenie objawów, pogorszenie czynności płuc i pogorszenie kontroli astmy. Konieczne będzie dostosowanie leków.

• Red

  oznacza, że astma nie jest pod kontrolą i leki nie są w stanie kontrolować jej objawów. Konieczne będzie zastosowanie leków, które pomogą otworzyć drogi oddechowe i sprawią, że wartości szczytowego przepływu wydechowego powrócą do strefy żółtej i zielonej. Strefa czerwona może oznaczać, że konieczna jest pomoc doraźna.

Oprócz pomiarów szczytowego przepływu wydechowego, oto niektóre z objawów astmy, które powinieneś obserwować codziennie – lub pomóc dziecku w ich obserwacji, jeśli ma astmę dziecięcą:

• Kaszel

• Kaszel

• Ucisk w klatce piersiowej

• Bóle głowy

Bóle głowy

• Zmniejszony apetyt

• Duszność

• Zmniejszona aktywność fizyczna

• Jak często używasz inhalatora

• Ciemne kręgi pod oczami

Zwróć uwagę na to, kiedy wystąpiły te objawy i na jakie czynniki wywołujące były narażone. Zapisz także, jakie leki na astmę przyjmowałeś i jak reagowałeś na objawy astmy. Pamiętaj, że plan działania w przypadku astmy powinien być spersonalizowany dla ciebie i twojego dziecka. Nie powinieneś porównywać objawów astmy z objawami występującymi u innych osób.

Każdy kaszle, każdy świszczy – mówi dr Shirley Joo, specjalista ds. astmy z Washington University of St. Poziomy te różnią się w zależności od pacjenta, a oczekiwany zakres zależy od wielu czynników i badań, które wykonujemy w gabinecie. Dążysz do osiągnięcia swoich osobistych celów.

Nawet jeśli nie masz kaszlu ani świszczącego oddechu, ważne jest, abyś zwrócił uwagę na to, że nie możesz być tak aktywny fizycznie, jak byś chciał. Jeśli Twoje dziecko ma astmę, być może będziesz musiał na to uważać.

Dzieci oczywiście nie przyjdą do rodziców i nie powiedzą, że ich astma się pogorszyła, więc zwróć uwagę na ich poziom aktywności – mówi Joo. Czy bawią się tak często jak zwykle, czy może siedzą z boku lub przychodzą wcześniej niż zwykle? Dzieci powinny mieć możliwość chodzenia tak szybko, jak chcą. Jeśli nie mogą dotrzymać kroku swoim kolegom, to znak, że lekarze powinni sprawdzić, jak dobrze kontrolowana jest astma.

Konieczność używania inhalatora jest kolejnym ważnym sygnałem, że astma nie jest pod kontrolą. Powszechnie panuje błędne przekonanie, że używanie inhalatora jest normalną częścią codziennego życia z astmą; lekarze nie bez powodu nazywają go inhalatorem ratunkowym.

Celem jest, by nigdy go nie używać” – mówi Joo. Jeśli dobrze kontrolujesz przyjmowanie leków i minimalizujesz ekspozycję na alergeny, nie powinieneś regularnie używać inhalatora. Jeśli używasz go codziennie, jest to wskazówka dla lekarza, że możesz potrzebować zwiększenia dawki leków kontrolujących.

Śledzenie objawów astmy to nie tylko zadanie na cały dzień. Należy również monitorować objawy nocne. Zwłaszcza nocny kaszel może wskazywać, że astma nie jest dobrze kontrolowana.

Jeśli nie jesteś pewien, czy dany objaw ma związek z astmą, zanotuj go i zapytaj. Jeśli masz problemy z efektami ubocznymi leków na astmę, również to zanotuj. Nie należy po prostu przestawać brać leków na astmę ani zmniejszać ich dawki. Każdy powinien czuć się komfortowo informując lekarza o swoich objawach – mówi Joo.

Wszystko to może wydawać się trudne, ale nie musi takie być. Istnieje wiele narzędzi, które pomogą Ci śledzić objawy astmy i przepływy szczytowe, i dowiedzieć się, czy jesteś w zielonej, żółtej czy czerwonej strefie.

• lekarze Plan działania w związku z astmą

• Internetowy interaktywny dzienniczek astmy opracowany przez National Jewish Medical and Research Center

Te proste narzędzia pomogą Ci współpracować z lekarzem w wychwytywaniu zaostrzeń choroby, zanim wymkną się spod kontroli. Jak mówi Joo, lepiej ugasić mały pożar szczotki niż duży pożar lasu. Jeśli przechodzisz ze strefy zielonej do żółtej, jest to wskaźnik, że prawdopodobnie występuje stan zapalny. Jeśli będziemy zbyt długo zwlekać z jego opanowaniem, wyciszenie zaognienia może zająć więcej czasu. Ostatecznie, celem jest przejęcie kontroli nad swoją astmą!

Zakurzone dekoracje, żywe drzewa obciążone pleśnią i pyłkami z ubiegłego lata, nowy kotek lub szczeniaczek w świąteczny poranek – to tylko niektóre z czynników wywołujących astmę u dzieci.

Jeśli wykonanie przez twoje dziecko piosenki „dashing through the snow” brzmi bardziej jak „wheezing through the snow”, wiesz, że nadeszły święta. To znowu ta pora roku, kiedy rodzice wyciągają z piwnicy zakurzone ozdoby, stawiają na środku salonu żywe drzewka obciążone pleśnią i pyłkami z ubiegłego lata i zaskakują swoje dzieci nowym kotkiem lub szczeniaczkiem w bożonarodzeniowy poranek. Podsumowując, święta są dla dzieci źródłem wielu czynników wyzwalających astmę.

„Czynniki wyzwalające astmę u każdego człowieka są inne” – mówi Kristy Miller, rzecznik Agencji Ochrony Środowiska. „Jednak z punktu widzenia środowiska w pomieszczeniach, główne czynniki wyzwalające astmę to bierne palenie, sierść zwierząt domowych, pleśń, roztocza i odchody szkodników. W miesiącach zimowych wiele osób spędza więcej czasu w pomieszczeniach zamkniętych, dlatego należy podjąć kroki w celu zmniejszenia lub wyeliminowania narażenia na te środowiskowe czynniki wyzwalające astmę.”

Jak możesz pomóc swoim dzieciom spędzić święta bez astmy? Lekarz poprosił ekspertów o radę, jak uniknąć najczęstszych czynników wywołujących astmę u dzieci w czasie świąt, aby cała rodzina mogła cieszyć się zimowymi świętami – bez żadnych objawów.

Czynniki wywołujące astmę: Uważaj na świąteczne robaki

Nie, nie takie ze skrzydłami, ale infekcje dróg oddechowych, które szaleją w zimnych miesiącach zimowych, szczególnie w czasie świąt, kiedy rodziny podróżują przez rzekę i śnieg wraz z milionami innych kichających i kaszlących wesołków.

Zaostrzenia astmy są często spowodowane infekcjami, mówi dr Richard Honsinger z Kliniki Opieki Medycznej w Los Alamos. A w czasie świąt obserwujemy zwiększoną liczbę infekcji dróg oddechowych, ponieważ ludzie podróżują i dzielą się swoimi bakcylami, które powodują zaostrzenie objawów astmy.

Jak można uniknąć infekcji dróg oddechowych u dzieci? Pierwszą opcją jest pozostanie w domu podczas wakacji, a drugą upewnienie się, że dzieci myją ręce – dużo. Prawidłowe mycie rąk – dobre szorowanie ciepłą wodą z mydłem przez co najmniej 15 sekund – może zmniejszyć liczbę zarazków, które dzieci zbierają w ciągu dnia, co z kolei pomaga obniżyć ryzyko przeziębienia i wywołania astmy.

Czynniki wywołujące astmę: Winowajcami są Fido i Fluffy.

Podarowanie dziecku na Gwiazdkę szczeniaka lub kociaka brzmi jak czarujący pomysł, ale nie zapominajmy, że to urocze maleństwo jest pokryte sierścią – powszechnym czynnikiem wyzwalającym astmę.

Rodzice kupują dzieciom nowego psa na Gwiazdkę, kiedy nie wiedzą, czy dzieci są uczulone, czy nie, mówi Honsinger, który jest profesorem medycyny klinicznej na Uniwersytecie Nowego Meksyku. Jest to pora roku, kiedy jest zimno, więc zwierzęta domowe częściej przebywają w pomieszczeniach, więc ich sierść jest również wewnątrz i obserwujemy napływ alergii na zwierzęta domowe i objawów astmy.

Jeśli Twoje dziecko ma astmę, egzemę lub inne alergie, przed wyborem imienia dla szczeniaka warto przeprowadzić testy skórne na obecność alergii na zwierzęta.

Czynniki wyzwalające astmę: Choinka

Choinka sama w sobie może nie wywołać ataku astmy, ale to, co się na niej znajduje, z pewnością może.

Na choince zwykle znajdują się resztki pleśni lub pyłki, a wiele osób z astmą ma problemy z oddychaniem, gdy przyniesie się żywe drzewko do domu i rozgrzeje je, mówi Honsinger.

Do tego dochodzą ozdoby – zakurzone, brudne ozdoby, które leżały w piwnicy przez 11 miesięcy.

Ludzie wyjmują wszystkie swoje ozdoby z piwnic i szaf, a one są pokryte kurzem – opowiada lekarzowi Honsinger.

Choinka rozświetlona ciepłymi światełkami i udekorowana starymi żarówkami to doskonały przepis na kłopoty z astmą u dzieci, więc zanim ustawisz ją na środku salonu, wytrzyj ją wilgotną szmatką, aby usunąć alergeny z zewnątrz. Zanim wyciągniesz z piwnicy pojemniki do przechowywania świątecznych przedmiotów, dobrze je odkurz, aby były wolne od roztoczy, odchodów szkodników i innych nieprzyjemnych świątecznych smakołyków, a przed zawieszeniem na choince umyj ozdoby.

Czynniki wyzwalające astmę: Kasztany pieczone na otwartym ogniu

Choć brzmi to jak miłe miejsce, w którym dziecko może się przytulić po świątecznej uczcie, kominki mogą wywołać astmę.

Kominki, piece i rzeczy, z których wydobywa się dym, zwiększają reakcję na astmę” – mówi Honsinger. Nie jest to prawdziwa alergia – nie można wykonać testów skórnych na alergie na dym – ale wiemy, że cząstki stałe lub płonące materiały w powietrzu powodują nasilenie objawów astmy.

Cząstki stałe mogą również oznaczać spaliny i dym papierosowy, wyjaśnia Honsinger. Zanim więc wyruszysz w odwiedziny do babci, która wciąż pali dwie paczki dziennie, pamiętaj o spakowaniu dziecku lekarstw C i przygotuj się na wcześniejszy powrót do domu, jeśli objawy astmy się nasilą.

Czynniki wyzwalające astmę: Dziecko – zimno na dworze

Kiedy spadnie śnieg i temperatura, Twoje dziecko z chęcią wyjdzie na dwór i zacznie się bawić. Ale nie zapominaj, że zimne powietrze jest znanym czynnikiem wyzwalającym astmę.

Wiemy, że oddychanie zimnym, suchym powietrzem powoduje nasilenie objawów astmy” – mówi Honsinger. Pobudza ono receptory w płucach, co powoduje szybkie pojawienie się astmy.

Zimne powietrze wysusza płuca i powoduje ucisk w klatce piersiowej” – wyjaśnia Honsinger. Ciepłe, wilgotne powietrze jest natomiast tym, czego potrzebuje dziecko z astmą.

Jak mówi Honsinger, w zimne dni dziecko powinno nosić szalik, gdy jest na zewnątrz. Dziecko oddycha przez materiał, a on zatrzymuje wilgoć. Następnie wdycha ją z powrotem, co ogrzewa powietrze i sprawia, że staje się ono wilgotne. Jest wtedy mniej prawdopodobne, że pojawi się uczucie ucisku.

Dla pewności, jeśli dziecko bawi się na dworze, należy co około godzinę monitorować jego przepływ szczytowy.

Użyj miernika przepływu szczytowego, aby zobaczyć, jak szybko dziecko wypuszcza powietrze – mówi Honsinger. Stosuj zestaw wytycznych, które ustalisz z lekarzem – jeśli przepływ szczytowy spadnie poniżej pewnego poziomu, zastosuj leki. Jeśli spada dalej, lepiej poszukać pomocy. Warto to obserwować.

Bądź gotowy na każdy czynnik wyzwalający astmę

Nie zapominaj, że w czasie świąt gabinety pediatryczne i apteki mogą mieć nieregularny harmonogram pracy. Upewnij się, że jesteś przygotowany na wypadek, gdyby Twoje dziecko miało objawy astmy.

Jeśli Twoje dziecko ma astmę, zadbaj o zapas leków na czas świąt, kiedy wszystko będzie zamknięte – mówi Honsinger. Jeśli Twoje dziecko używa inhalatora lub nebulizatora, upewnij się, że masz je pod ręką, aby w razie zaostrzenia objawów astmy w środku świąt mieć w domu coś, co pozwoli Ci natychmiast rozpocząć leczenie.

Znajomość objawów ataku astmy, sposobów monitorowania astmy i zasad postępowania w nagłych wypadkach może uratować życie.

Symptomy ataku astmy

Do objawów ataku astmy należą

• Kaszel

• Duszność

• Ucisk w klatce piersiowej

• Kaszel

Nasilenie tych objawów zależy od ciężkości ataku astmy. Na przykład w przypadku łagodnego ataku możesz odczuwać duszność podczas chodzenia, ale po usiąściu czujesz się dobrze. W przypadku ciężkiego ataku astmy objawy mogą być niekontrolowane i o wiele bardziej niebezpieczne. Wymagają one leczenia w trybie nagłym.

Objawy nagłego ataku astmy

Są to objawy ataku astmy, które wymagają leczenia w nagłych wypadkach:

• Uczucie braku tchu, nawet gdy się nie ruszasz

• Problemy z chodzeniem, mówieniem lub wykonywaniem normalnych czynności

• Lęk

• Brak poprawy samopoczucia po użyciu inhalatora ratunkowego

• Odczyty szczytowego przepływu wynoszące mniej niż 50% najlepszego wyniku osobistego

• Sinawe usta i paznokcie

• Wyczerpanie lub dezorientacja

• Skóra wokół żeber wygląda na „wessaną” (szczególnie u dzieci)

• Nieprzytomność

Jeśli masz alergię – niezależnie od tego, czy masz astmę, czy nie – jesteś narażony na anafilaksję lub wstrząs anafilaktyczny. Jest to najniebezpieczniejszy rodzaj reakcji alergicznej, podczas której całe ciało reaguje na alergen. Drogi oddechowe mogą puchnąć, uniemożliwiając oddychanie. Nieleczony wstrząs anafilaktyczny może być śmiertelny. Jeśli masz astmę, wymaga to leczenia w trybie nagłym.

Objawy anafilaksji obejmują:

• Wysypka

• Obrzęk, zwłaszcza gardła

• Nieprzytomność

• Świszczący oddech, trudności w oddychaniu i ucisk w klatce piersiowej

• Kłopoty z połykaniem

• Chrypka

• Wymioty, biegunka i skurcze

• Blada lub czerwona twarz

Jeśli uważasz, że możesz mieć reakcję anafilaktyczną, natychmiast zadzwoń pod numer 911 lub zwróć się o pomoc do pogotowia ratunkowego. Jeśli lekarz zalecił stosowanie epinefryny (lub leku przeciwhistaminowego) w nagłych przypadkach anafilaktycznych, należy zawsze nosić przy sobie dwie dawki i stosować je zgodnie z zaleceniami. Nie wahaj się użyć autowstrzykiwacza z epinefryną przy pierwszych oznakach reakcji, nawet jeśli nie jesteś pewien, czy jest ona związana z alergią. Lek ten nie zaszkodzi, a może uratować życie. Nawet jeśli użyjesz wstrzykiwacza, zadzwoń pod numer 911.

Astma i mierniki szczytu przepływu powietrza

Nauczenie się, jak monitorować astmę, pomoże ci wiedzieć, kiedy należy szukać pomocy w nagłych wypadkach. Regularne odczyty przepływomierza szczytowego są często podstawą dobrej kontroli astmy. Można to robić w domu. Przepływomierz szczytowy to proste, ręczne urządzenie. Oddychając do niego, uzyskuje się odczyt funkcji płuc.

Kiedy po raz pierwszy zdiagnozuje się u ciebie astmę, lekarz prawdopodobnie zaleci ci codzienne pomiary przepływów szczytowych przez dwa do trzech tygodni. Najwyższa zarejestrowana liczba jest nazywana „najlepszym wynikiem osobistym”.

Wiele planów leczenia astmy opiera się na odczytach szczytowego przepływu wydechowego. W zależności od wyników pomiarów, należy podjąć inne działania.

Nagłe przypadki i twój plan działania w przypadku astmy

Razem z lekarzem musisz opracować plan działania w przypadku astmy, w którym określisz, co robić, gdy znajdziesz się w różnych strefach – zielonej, żółtej lub czerwonej:

• Strefa zielona:

  Nie występują objawy i pacjent może wykonywać swoje zwykłe czynności. Odczyty przepływu szczytowego wynoszą od 80% do 100% Twojego najlepszego wyniku. Czujesz się dobrze. Jeśli stosujesz codzienne leki kontrolne, powinieneś je przyjmować jak zwykle.

• Strefa żółta:

  Masz objawy astmy. Odczyty szczytowego przepływu powietrza wynoszą pomiędzy 50% a 80% twojego najlepszego wyniku. Twoja astma się pogarsza. Możesz potrzebować leków, aby zapobiec poważniejszemu atakowi astmy.

• Strefa czerwona:

  Masz objawy zagrożenia astmą. Odczyty przepływu szczytowego są o 50% lub niższe niż twój najlepszy wynik. Masz ciężki atak i potrzebujesz leczenia w nagłych wypadkach.

Najważniejszy jest pisemny plan działania w przypadku astmy, który określa, co należy zrobić w sytuacji zagrożenia.

Ponieważ astma u każdego człowieka jest inna, musisz opracować indywidualny plan leczenia w nagłych przypadkach.

Twój plan może zawierać następujące kroki:

• Używanie inhalatora awaryjnego zgodnie z zaleceniami.

• Jeśli to możliwe, wykonaj pomiar przepływu szczytowego.

• Udaj się na pogotowie lub zadzwoń pod numer 911.

Nie zwlekaj. Zbyt długie oczekiwanie na pomoc w nagłych wypadkach może być śmiertelne.

Plan działania w przypadku astmy powinien również zawierać:

• Twoje imię i nazwisko

• Nazwisko i numer lekarza rodzinnego

• Nazwa i numer lokalnego szpitala

• Twój najlepszy osobisty odczyt z przepływomierza szczytowego

• Lista czynników wyzwalających u ciebie astmę

• Lista objawów astmy

• Nazwy i dawki leków

Upewnij się, że zawsze wiesz, gdzie jest twój plan działania w przypadku astmy. Twoja rodzina – a może nawet współlokatorzy i bliscy przyjaciele – również powinni wiedzieć, gdzie go znaleźć. Dzięki niemu dowiedzą się, co robić w przypadku, gdy będziesz potrzebował pomocy w nagłych wypadkach, a sam nie będziesz w stanie sobie pomóc.

Pamiętaj, aby na bieżąco aktualizować swój plan działania w przypadku astmy. Leki, lekarz i czynniki wywołujące astmę mogą się z czasem zmienić. Dlatego raz na jakiś czas przejrzyj swój plan działania, aby upewnić się, że jest on nadal aktualny.

Słownik pojęć i definicji związanych z astmą jest przygotowany przez lekarza.

Alergia: przesadna reakcja na substancję lub stan chorobowy wywołana przez uwalnianie histaminy lub substancji histaminopodobnych przez komórki dotknięte chorobą.

Pęcherzyki płucne: cienkościenne, małe woreczki znajdujące się na końcach najmniejszych dróg oddechowych w płucach, w których odbywa się wymiana tlenu i dwutlenku węgla.

Antybiotyk: lek stosowany w leczeniu infekcji wywołanych przez bakterie. Antybiotyki nie chronią przed wirusami i nie zapobiegają przeziębieniu.

Leki przeciwcholinergiczne: (zwane także blokerami cholinergicznymi lub „podtrzymującymi” lekami rozszerzającymi oskrzela). Ten rodzaj leków rozluźnia pasma mięśniowe, które zaciskają się wokół dróg oddechowych. Działanie to powoduje otwarcie dróg oddechowych, dzięki czemu z płuc wydostaje się więcej powietrza, co poprawia oddychanie. Leki antycholinergiczne pomagają także w usuwaniu śluzu z płuc.

Leki przeciwhistaminowe: leki hamujące działanie histaminy, która wywołuje objawy alergii, takie jak swędzenie i obrzęk.

Leki przeciwzapalne: leki zmniejszające stan zapalny (obrzęk dróg oddechowych i wytwarzanie śluzu).

Astma: choroba dróg oddechowych lub gałęzi płuc (oskrzeli), które przenoszą powietrze do i z płuc. Astma powoduje zwężenie dróg oddechowych, obrzęk wyściółki dróg oddechowych i zwiększoną produkcję śluzu przez komórki wyściełające drogi oddechowe. Zmiany te utrudniają oddychanie i powodują uczucie, że do płuc nie dociera wystarczająca ilość powietrza. Typowe objawy to kaszel, duszności, świszczący oddech, ucisk w klatce piersiowej i nadmierne wydzielanie śluzu.

Bakterie: organizmy zakaźne, które mogą powodować zapalenie zatok, oskrzeli lub płuc.

Beta2-agoniści: leki rozszerzające oskrzela, które otwierają drogi oddechowe w płucach poprzez rozluźnienie mięśni wokół dróg oddechowych, które uległy zaciśnięciu (skurcz oskrzeli). Leki te mogą być krótko działające (szybka ulga) lub długo działające (kontrola). Krótko działający beta2 agoniści są lekami stosowanymi do łagodzenia objawów astmy w momencie ich wystąpienia.

Szumy oddechowe: dźwięki w płucach słyszane przez stetoskop.

Częstotliwość oddechu: liczba oddechów na minutę.

Oskrzela: drogi oddechowe w płucach, które odgałęziają się od tchawicy (tchawicy).

Oskrzela: najmniejsze odgałęzienia dróg oddechowych w płucach. Łączą się one z pęcherzykami płucnymi (woreczkami powietrznymi).

Bronchodilator: lek, który rozluźnia pasma mięśniowe, które zaciskają się wokół dróg oddechowych w astmie. Leki rozszerzające oskrzela mogą także pomóc w oczyszczaniu płuc ze śluzu.

Skurcz oskrzeli: zaciśnięcie pasm mięśniowych otaczających drogi oddechowe, powodujące ich zwężenie.

Dwutlenek węgla: bezbarwny, bezwonny gaz, który powstaje w tkankach i jest dostarczany do płuc w celu wydalenia.

Choroba przewlekła: choroba, którą można kontrolować, ale nie można jej wyleczyć.

Cilia: struktury przypominające włoski, które wyściełają drogi oddechowe w płucach i pomagają je oczyszczać.

Badania kliniczne: programy badawcze prowadzone z udziałem pacjentów w celu oceny nowej terapii medycznej, leku lub urządzenia. Celem badań klinicznych jest znalezienie nowych i ulepszonych metod leczenia różnych chorób i stanów szczególnych.

Przeciwwskazanie: powód, dla którego nie należy stosować danego sposobu leczenia lub leku.

Łupież zwierzęcy: drobne łuski zrzucane ze skóry lub sierści zwierząt. Łuski unoszą się w powietrzu, osiadają na powierzchniach i są głównym składnikiem kurzu domowego. Sierść kota jest klasyczną przyczyną reakcji alergicznych.

Środek udrożniający: lek, który obkurcza obrzęknięte tkanki nosa w celu złagodzenia objawów obrzęku nosa, przekrwienia i wydzielania śluzu.

Odwodnienie: nadmierna utrata wody.

Przepona: główny mięsień odpowiedzialny za oddychanie, znajdujący się u podstawy płuc.

Inhalator suchego proszku (DPI): urządzenie do wdychania leków oddechowych w postaci proszku.

Roztocza kurzu: częsty czynnik wywołujący alergie.

Duszność: skrócenie oddechu.

Zaostrzenie: pogorszenie.

astma, która nasila się podczas wysiłku fizycznego.

Wydech: wydychanie powietrza z płuc

(HEPA) wysokosprawny filtr powietrza: filtr, który usuwa cząsteczki z powietrza poprzez przepuszczanie go przez sita zawierające mikroskopijne pory.

Histamina: naturalnie występująca substancja, która jest uwalniana przez układ odpornościowy po kontakcie z alergenem. Podczas wdychania alergenu komórki tuczne znajdujące się w nosie i płucach uwalniają histaminę. Histamina przyłącza się następnie do receptorów w pobliskich naczyniach krwionośnych, powodując ich rozszerzenie. Histamina łączy się również z innymi receptorami znajdującymi się w tkankach nosa, powodując zaczerwienienie, obrzęk, swędzenie i zmiany w wydzielinie.

Komora podtrzymująca: patrz ramka dystansowa.

Nawilżanie: czynność polegająca na nawilżaniu powietrza za pomocą cząsteczek wody.

mały pojemnik aerozolowy w plastikowym pojemniku, który po naciśnięciu od góry uwalnia mgiełkę leku. Lek ten może być wdychany do dróg oddechowych. Wiele leków na astmę przyjmuje się za pomocą inhalatora HFA, który dawniej nazywany był inhalatorem ciśnieniowym.

Hiperwentylacja: nadmierne tempo i głębokość oddychania.

Układ odpornościowy: system obronny organizmu, który chroni nas przed infekcjami i obcymi substancjami.

Wskazanie: powód do zastosowania.

Zapalenie: reakcja organizmu, która może obejmować obrzęk i zaczerwienienie.

Inhalator: Patrz inhalator hydrofluoroalkanowy (HFA).

Inhalacja: wdychanie powietrza do płuc.

Substancje drażniące: substancje, które po wdychaniu powodują uszkodzenie nosa, gardła lub dróg oddechowych (nie są alergenami).

Modyfikator leukotrienów: lek, który blokuje substancje chemiczne zwane leukotrienami w drogach oddechowych. Leukotrieny występują naturalnie w organizmie i powodują zaciśnięcie mięśni dróg oddechowych oraz wytwarzanie nadmiaru śluzu i płynu. Leki modyfikujące stężenie leukotrienów działają poprzez blokowanie leukotrienów i zmniejszanie tych reakcji. Leki te mogą być również pomocne w poprawie przepływu powietrza i zmniejszeniu niektórych objawów przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP).

Historia choroby: lista poprzednich chorób danej osoby, obecnych stanów, objawów, leków i czynników ryzyka zdrowotnego.

Inhalator ciśnieniowy (Metered dose inhaler, MDI): Patrz Inhalator wodorofluoroalkanowy (HFA).

Pleśń: pasożytnicze, mikroskopijne grzyby (jak te z rodzaju Penicillium, które wytwarzają penicylinę), których zarodniki unoszą się w powietrzu jak pyłki. Pleśń jest częstym czynnikiem wywołującym alergie i można ją znaleźć w wilgotnych pomieszczeniach, takich jak piwnica lub łazienka, jak również na zewnątrz w trawie, stosach liści, sianie, ściółce lub pod grzybami.

Monitorowanie: prowadzenie obserwacji.

Śluz: materiał produkowany przez gruczoły w drogach oddechowych, nosie i zatokach. Śluz oczyszcza i chroni niektóre części ciała, takie jak płuca.

Aerozol do nosa: lek stosowany w celu zapobiegania i leczenia niedrożności nosa lub objawów alergii nosa. Dostępny na receptę lub bez recepty w postaci środka udrożniającego, kortykosteroidu lub roztworu wodnego soli.

Nebulizator: urządzenie, które zmienia płynny lek w drobne kropelki (w postaci aerozolu lub mgiełki), które są wdychane przez ustnik lub maskę. Nebulizatory mogą być stosowane do podawania leków rozszerzających oskrzela (otwierających drogi oddechowe), takich jak albuterol i Atrovent, a także leków przeciwzapalnych lub steroidowych (Pulmicort Respules). Nebulizator może być stosowany zamiast inhalatora ciśnieniowego (MDI). Jest on zasilany przez urządzenie na sprężone powietrze i podłączany do gniazdka elektrycznego.

Niesterydowy: lek przeciwzapalny, który nie jest sterydem. Patrz także: steryd.

Tlen: element niezbędny w procesie oddychania do podtrzymania życia. Ten bezbarwny, bezwonny gaz stanowi około 21% powietrza.

Szczytowe natężenie przepływu wydechowego: test służący do pomiaru szybkości wydychania powietrza z płuc.

Przepływomierz szczytowy: małe, podręczne urządzenie, które mierzy, jak szybko powietrze wydostaje się z płuc podczas silnego wydechu. Pomiar ten nazywa się szczytowym przepływem wydechowym (PEF) i jest mierzony w litrach na minutę (lpm). PEF u danej osoby może spadać na wiele godzin, a nawet dni przed wystąpieniem objawów astmy. Odczyty z przepływomierza mogą pomóc pacjentowi rozpoznać wczesne zmiany, które mogą być oznaką zaostrzenia astmy. Miernik szczytu przepływu wydechowego może także pomóc pacjentowi dowiedzieć się, co wywołuje jego objawy i zrozumieć, które objawy wskazują na to, że potrzebna jest pomoc doraźna. Odczyty szczytowego przepływu wydechowego pomagają także lekarzowi zdecydować, kiedy należy odstawić lub dodać leki.

Osobisty najlepszy szczytowy przepływ wydechowy (PEF): najwyższa wartość szczytowego przepływu wydechowego, jaką może osiągnąć osoba, u której objawy są pod dobrą kontrolą. Osobisty najlepszy PEF jest liczbą, do której porównywane będą wszystkie inne odczyty szczytowego przepływu wydechowego. U dzieci szczytowe wartości przepływu wydechowego zależą od wzrostu dziecka. Dlatego najlepszy osobisty szczytowy przepływ wydechowy będzie się zmieniał wraz ze wzrostem. Osobisty najlepszy szczytowy przepływ wydechowy dziecka powinien być ponownie określany mniej więcej co 6 miesięcy lub gdy wystąpi wzrost.

Zapalenie płuc: zakażenie płuc, które może być wywołane przez bakterie, wirusy lub grzyby.

Pyłek: drobna, sproszkowana substancja uwalniana przez rośliny i drzewa; alergen.

Liczenie pyłków i pleśni: miara ilości alergenów w powietrzu. Zwykle podaje się liczbę zarodników pleśni i trzy rodzaje pyłków: traw, drzew i chwastów. Liczbę podaje się w ziarnach na metr sześcienny powietrza i przekłada na odpowiedni poziom: brak, niski, średni lub wysoki.

Kaszel produktywny: kaszel „mokry”, który może powodować odkrztuszanie śluzu.

Puffer: inne określenie inhalatora lub inhalatora z dozownikiem.

Testy czynnościowe płuc (PFTS): test lub seria testów, które mierzą wiele aspektów czynności i pojemności płuc; określane również jako testy czynnościowe płuc.

Pulsoksymetria: badanie polegające na pomiarze poziomu tlenu we krwi za pomocą urządzenia, które przypina się do palca.

Oddychanie: proces oddychania, który obejmuje wymianę gazów we krwi (tlenu i dwutlenku węgla), pobieranie i przetwarzanie tlenu oraz dostarczanie dwutlenku węgla do płuc w celu jego usunięcia. Patrz wdech i wydech.

Zatoki: kieszonki powietrzne wewnątrz kości głowy i twarzy, które łączą się z nosem.

Spacer: komora używana w inhalatorze ciśnieniowym w celu ułatwienia dotarcia leku do dróg oddechowych. Rozdzielacze ułatwiają także stosowanie inhalatorów ciśnieniowych; rozdzielacze są czasami nazywane „komorami podtrzymującymi”.

Spirometria: podstawowe badanie czynności płuc, które mierzy, ile i jak szybko powietrze wydostaje się z płuc.

Plwocina: śluz lub flegma.

Steroid: lek, który zmniejsza obrzęk i stan zapalny. Występuje w postaci tabletek, zastrzyków i inhalacji. Nazywany również kortykosteroidem.

Symptom: to, co ktoś odczuwa w wyniku choroby lub schorzenia, np. ból, kaszel lub duszność.

Teofilina: lek o długotrwałym działaniu, który otwiera drogi oddechowe, co pomaga zapobiegać skurczowi oskrzeli i łagodzić go.

Tchawica: główna droga oddechowa (tchawica) zaopatrująca oba płuca.

Czynniki wyzwalające: czynniki, które powodują wystąpienie lub nasilenie objawów astmy.

Szczepionka: zastrzyk, który chroni organizm przed określoną chorobą poprzez stymulowanie własnego systemu odpornościowego.

Świszczący oddech: wysoki, świszczący dźwięk powietrza przemieszczającego się przez zwężone drogi oddechowe.

?

Dowiedz się więcej od lekarza na temat różnych typów astmy i objawów, które wywołują.

Alergie i astma

Alergie i astma często idą ze sobą w parze. Alergiczny nieżyt nosa (zwany również katarem siennym) jest zapaleniem wyściółki nosa i jest najczęstszą przewlekłą chorobą alergiczną. U osób z alergicznym nieżytem nosa zwiększona wrażliwość (alergia) na daną substancję powoduje, że komórki odpornościowe organizmu uwalniają histaminy w odpowiedzi na kontakt z alergenami. Histaminy, wraz z innymi substancjami chemicznymi, prowadzą do wystąpienia objawów alergii. Najczęstsze alergeny dostają się do organizmu przez drogi oddechowe.

W przypadku alergicznego nieżytu nosa można odczuwać ciągły katar, ciągłe kichanie, obrzęk błony śluzowej nosa, nadmiar śluzu, łzawienie oczu i drapanie w gardle. W wyniku ciągłego wycieku z nosa może pojawić się kaszel. W wielu przypadkach objawy astmy są wywołane przez alergiczny nieżyt nosa. Lekarz może przepisać leki zwalczające alergie, dzięki czemu kaszel i inne objawy astmy mogą ustąpić.

Astma wywołana wysiłkiem fizycznym

Astma wysiłkowa jest wywoływana przez ćwiczenia lub wysiłek fizyczny. Wiele osób z astmą ma pewne objawy podczas ćwiczeń. Ale jest też wiele osób bez astmy, w tym sportowcy olimpijscy, u których objawy występują tylko podczas ćwiczeń.

W przypadku astmy wysiłkowej zwężenie dróg oddechowych pojawia się 5 do 20 minut po rozpoczęciu ćwiczeń, co utrudnia złapanie oddechu. Objawy zaczynają się w ciągu kilku minut od rozpoczęcia ćwiczeń, a nasilają się lub pogarszają kilka minut po ich zaprzestaniu. Mogą wystąpić objawy ataku astmy, takie jak świszczący oddech i kaszel. Lekarz może poinformować, czy przed wysiłkiem fizycznym należy zastosować inhalator (lek rozszerzający oskrzela), aby zapobiec tym nieprzyjemnym objawom astmy.

Astma z odmianą kaszlową

W astmie z wariantem kaszlowym głównym objawem jest silny kaszel. Mogą występować inne przyczyny kaszlu, takie jak: kapanie z nosa, przewlekły nieżyt nosa, zapalenie zatok lub choroba refluksowa przełyku (GERD lub zgaga). Kaszel spowodowany zapaleniem zatok z astmą jest powszechny.

Astma z odmianą kaszlową jest bardzo słabo rozpoznana i niedostatecznie leczona. Czynnikami wyzwalającymi astmę kaszlową są zazwyczaj infekcje dróg oddechowych i wysiłek fizyczny.

W przypadku uporczywego kaszlu należy skontaktować się z lekarzem. Może on zlecić wykonanie określonych badań w kierunku astmy, np. testów czynnościowych płuc, które pokażą, jak dobrze pracują płuca. Przed ustaleniem rozpoznania astmy konieczna może być wizyta u specjalisty chorób płuc w celu przeprowadzenia dalszych badań.

Astma zawodowa

Astma zawodowa jest skutkiem działania czynników wyzwalających w miejscu pracy. Lista znanych czynników wyzwalających jest długa i zróżnicowana, ale zazwyczaj są to rzeczy, które wdychamy (lub wdychamy). W przypadku tego typu astmy możesz mieć problemy z oddychaniem i objawy astmy tylko w dni, kiedy jesteś w pracy.

Wiele osób z tym rodzajem astmy ma katar i zatkany nos, podrażnienie oczu lub kaszel zamiast typowego dla astmy świszczącego oddechu.

Astma zawodowa może wystąpić w niemal każdym zawodzie i w każdym środowisku pracy, w tym w biurach, sklepach, szpitalach i placówkach medycznych.

Niektóre popularne zawody, które są związane z astmą zawodową to hodowcy zwierząt, rolnicy, fryzjerzy, pielęgniarki, malarze i stolarze.

Do czynników wyzwalających astmę zawodową należą:

• Zanieczyszczenia w powietrzu, takie jak dym, chemikalia, opary (gazy), dymy lub kurz

• Infekcje układu oddechowego, takie jak przeziębienie i grypa (wirusy)

• Alergeny znajdujące się w powietrzu, takie jak pleśń, sierść zwierząt i pyłki roślin

Zdarzają się dwa rodzaje ataków astmy zawodowej:

• Zaostrzenie istniejącej wcześniej astmy. Jest to zdecydowanie najczęstszy typ. Z czasem, przy regularnym kontakcie z substancją wyzwalającą, człowiek staje się bardzo wrażliwy na jej działanie. W przypadku tej astmy ciągłe narażenie na kontakt z czynnikiem wyzwalającym powoduje ataki.

• Astma drażniąca. Kontakt z pewnymi rzeczami lub warunkami w miejscu pracy podrażnia drogi oddechowe, powodując natychmiastowe wystąpienie objawów. Mimo że nie jest to reakcja alergiczna, podrażnienie może wywołać objawy podobne do alergii lub astmy.

Po wystąpieniu ataku drogi oddechowe zaczynają puchnąć i zaciskać się (skurcz oskrzeli) oraz wytwarzać śluz. Obrzęk i dodatkowy śluz częściowo blokują lub zatykają drogi oddechowe. Utrudnia to wypychanie powietrza z płuc (wydech).

Rozpoznanie i unikanie czynników wywołujących astmę jest szczególnie ważne w przypadku astmy zawodowej.

Ponieważ ludzie spędzają dużo czasu w pracy, osoby cierpiące na astmę zawodową są zwykle narażone na kontakt z czynnikiem wyzwalającym astmę do czasu rozpoznania przyczyny objawów jako astmy. Im więcej czasu spędzasz z czynnikiem wyzwalającym, tym bardziej prawdopodobne jest, że będziesz mieć trwałe zapalenie płuc i bardzo wrażliwe drogi oddechowe.

Astma zawodowa jest najczęstszą chorobą płuc związaną z pracą w krajach rozwiniętych. Nawet u 15% osób cierpiących na upośledzającą astmę w Stanach Zjednoczonych schorzenie to jest przynajmniej częściowo związane z wykonywaną pracą.

Astma nocna (nokturnalna)

Astma nocna, zwana także nocną, jest częstą odmianą tej choroby. Jeśli masz astmę, prawdopodobieństwo wystąpienia objawów jest znacznie większe podczas snu, ponieważ na astmę silnie wpływa cykl sen-budzenie (rytm okołodobowy). Objawy astmy, takie jak świszczący oddech, kaszel i problemy z oddychaniem są powszechne i niebezpieczne, szczególnie w nocy.

Badania wykazują, że najwięcej zgonów związanych z astmą zdarza się w nocy. Uważa się, że może to wynikać z większej ekspozycji na alergeny (czynniki wyzwalające astmę), ochłodzenia dróg oddechowych, pozycji leżącej, a nawet wydzielania hormonów, które działają zgodnie z rytmem okołodobowym. Czasami zgaga może wywoływać objawy astmy w nocy. Zapalenie zatok i astma często dają o sobie znać w nocy, zwłaszcza gdy wydzielina z nosa wywołuje objawy takie jak kaszel.

Jeśli masz astmę i zauważasz, że objawy nasilają się wraz z upływem wieczoru, czas na wizytę u lekarza zajmującego się astmą i poznanie jej przyczyn. Znajomość odpowiednich leków na astmę i czasu ich przyjmowania jest kluczem do opanowania nocnej astmy i zapewnienia sobie dobrej jakości snu.

Astma po burzy

Astma burzowa może wystąpić, gdy silne burze występują w dniu o bardzo wysokim stężeniu pyłków, zwykle wiosną, i wywołują objawy ataku astmy.

Ziarna pyłku są zasysane przez chmury burzowe. Gdy ziarenka te wchłoną pewną ilość wody, pękają, tworząc jeszcze mniejsze ziarenka. Te mniejsze ziarenka dostają się do wiatru na poziomie gruntu. Tam można je łatwo wdychać. Może to prowadzić do ataków astmy.

Najczęściej dotyka to dorosłych, którzy mają astmę, katar sienny lub są uczuleni na pyłki traw. Może jednak powodować problemy u każdego, nawet jeśli nie cierpisz na te przypadłości. Przypadki astmy burzowej, które dotyczą dużej liczby osób, są rzadkie. Odnotowano je w Europie, Australii, Ameryce Północnej i na Bliskim Wschodzie.

W Stanach Zjednoczonych nie odnotowano większych epidemii, ale naukowcy z Atlanty odkryli, że w czasie burzy kilka osób więcej niż zwykle trafia na pogotowie z objawami astmy: około 3% więcej niż zwykle.

Nie możesz kontrolować ilości pyłków ani burz, ale możesz kontrolować, jak wpływają na Ciebie te zjawiska, gdy występują razem. Jeśli masz astmę, katar sienny lub jesteś uczulony na trawy, najlepiej jest kontrolować swój stan i wiedzieć, jak radzić sobie z atakiem astmy w razie jego wystąpienia.

Jeśli masz katar sienny lub alergie, udaj się do specjalisty, aby ustalić czynniki wywołujące. Jeśli masz alergię na pyłki i lekarz zaleci ci leczenie, pamiętaj, by zacząć przyjmować leki co najmniej 6 tygodni przed rozpoczęciem sezonu pylenia.

Zwracaj również uwagę na pogodę. W dni z dużą ilością pyłków, zwłaszcza jeśli spodziewane są burze, staraj się pozostać w domu i trzymaj okna zamknięte. Szczególnie ważne jest, aby nie wystawiać się na działanie silnych wiatrów, które występują tuż przed burzami.

Choroby, które mogą naśladować astmę

Wiele chorób może wywoływać takie same objawy jak astma. Na przykład, astma sercowa jest formą niewydolności serca, której objawy naśladują niektóre z symptomów zwykłej astmy.

Inną postacią naśladującą astmę jest dysfunkcja strun głosowych. Wiele ostatnich doniesień zwróciło uwagę na specyficzny zespół, w którym nieprawidłowe funkcjonowanie strun głosowych powoduje świszczący oddech, często błędnie rozpoznawany jako astma. Występuje on najczęściej u dziewcząt i młodych kobiet, które mają głośne i dramatyczne epizody świszczącego oddechu, nie reagujące na leki otwierające drogi oddechowe.