Lekarz mówi ci.

Lekarz pomoże Ci zrozumieć, na czym polega poddanie się badaniom genetycznym w celu ustalenia, czy istnieje ryzyko zachorowania na raka piersi.

Geny raka piersi

Każda komórka Twojego ciała ma około 20 500 genów. Geny to niewielkie odcinki DNA, które kontrolują funkcjonowanie komórek. Jedna kopia każdego genu pochodzi od matki. Druga kopia jest od ojca.

W genach mogą powstawać zmiany (zwane też nieprawidłowościami lub mutacjami), które zmieniają sposób funkcjonowania komórki.

Mutacje w dwóch genach – BRCA1 i BRCA2 – są najczęstszą przyczyną dziedzicznego raka piersi, stanowiąc około 20% do 25% przypadków.

Zazwyczaj geny BRCA pomagają zapobiegać nowotworom poprzez naprawianie uszkodzeń DNA, które mogą prowadzić do powstawania nowotworów i guzów. Wytwarzają one również białka, które pomagają powstrzymać wzrost guzów.

Jeśli któreś z rodziców jest nosicielem jednej z tych mutacji, istnieje 50% szans, że będziesz ją mieć. A jeśli ją masz, możesz przekazać ją swoim dzieciom. Jeśli odziedziczysz zmutowane BRCA1 lub BRCA2, masz większe szanse na zachorowanie na raka.

Poznaj ryzyko

U kobiet, które odziedziczyły zmutowany gen BRCA1, ryzyko zachorowania na raka piersi w wieku 70 lat wynosi 55% do 65%. U kobiet z mutacją BRCA2 ryzyko wynosi około 45%. Mężczyźni z mutacją BRCA są również w grupie podwyższonego ryzyka zachorowania na raka piersi.

Każda z tych mutacji zwiększa ryzyko zachorowania na raka piersi w młodszym wieku (przed menopauzą).

U osób ze zmutowanym genem BRCA1 lub BRCA2 istnieje również większe ryzyko wystąpienia drugiego pierwotnego raka piersi. Obustronny rak piersi (rak w obu piersiach) również występuje częściej u kobiet, które są nosicielkami genu BRCA 1 lub BRCA2.

Mutacje te zwiększają również ryzyko zachorowania na raka jajnika, jajowodu, otrzewnej i trzustki. U mężczyzn występuje większe ryzyko zachorowania na raka prostaty.

Czy powinienem poddać się badaniom na obecność mutacji genetycznych?

Rodziny z grupy ryzyka mogą wykonać badania krwi w celu wykrycia mutacji w tych genach.

Badania genetyczne warto omówić z lekarzem, jeśli:

• Masz dwóch lub więcej krewnych – matkę, siostrę, ciotkę, kuzynkę lub córkę – z rakiem piersi przed menopauzą lub rakiem jajnika rozpoznanym w dowolnym wieku.

• Zdiagnozowano u ciebie raka piersi, zwłaszcza przed menopauzą, a krewna z krwi ma raka piersi lub jajnika.

• Zdiagnozowano u ciebie raka jajnika i masz krewnych, którzy chorowali na raka jajnika lub piersi.

• Mężczyzna w twojej rodzinie choruje lub chorował na raka piersi.

• U Ciebie lub członka Twojej rodziny zdiagnozowano obustronnego raka piersi (raka w obu piersiach).

• Zdiagnozowano u ciebie potrójnie ujemnego raka piersi przed ukończeniem 60 roku życia.

• Jesteś spokrewniony z kimś (mężczyzną lub kobietą), kto ma mutację BRCA1 lub BRCA2.

• Pochodzisz z Żydów aszkenazyjskich i chorowałaś na raka piersi lub jajnika lub masz krewnych, którzy chorowali na raka piersi lub jajnika.

Przed badaniem genetycznym

Przed poddaniem się badaniom genetycznym w kierunku raka piersi konieczne jest uzyskanie porady. Podczas tej sesji edukacyjnej pracownik służby zdrowia wyjaśni korzyści i zagrożenia związane z badaniem genetycznym oraz odpowie na wszelkie pytania.

Będziesz musiała również podpisać formularz zgody. Jest to umowa między Tobą a lekarzem, która potwierdza, że omówiłaś badania i rozumiesz, w jaki sposób ich wyniki mogą wpłynąć na Ciebie i Twoją rodzinę.

Oto kilka pytań, które warto rozważyć, myśląc o badaniach genetycznych:

• Czy jestem przygotowany na to, że poradzę sobie z wynikiem badania? Czy członkowie mojej rodziny, w tym dzieci i współmałżonek, są również przygotowani?

• Jakie są moje cele związane z testami?

• Jak wykorzystam wyniki testu? Co zrobię inaczej, jeśli wyniki będą pozytywne lub negatywne?

• Z kim będę mógł podzielić się wynikami?

• Czy pozytywny wynik testu zmieni moje relacje z rodziną?

Co dzieje się podczas badań genetycznych?

Aby dowiedzieć się, czy w Twojej rodzinie występuje wzorzec rozwoju nowotworów, będziesz potrzebował rodowodu rodzinnego. Rodowód rodzinny to diagram, który przedstawia skład genetyczny przodków danej osoby. Służy on do analizy cech lub chorób przekazywanych w rodzinie.

Następnie należy wykonać badanie krwi, aby dowiedzieć się, czy posiadasz gen raka piersi. Należy pamiętać, że zdecydowana większość przypadków raka piersi nie jest związana z genem raka piersi. Ponadto naukowcy nie znają wszystkich genów, które mogą powodować raka piersi, dlatego mogą Cię zbadać tylko pod kątem znanych genów.

Jeśli u osoby, u której zdiagnozowano raka i w której rodzinie występowała ta choroba, stwierdzono obecność zmienionego genu BRCA1 lub BRCA2, mówi się, że w rodzinie występuje „znana mutacja”. Jeśli istnieje związek między rozwojem raka piersi a genem raka piersi, wówczas wszyscy członkowie rodziny, którzy chcą poddać się badaniom genetycznym, proszeni są o pobranie próbki krwi. Dla wielu osób znajomość wyników badań jest ważna, ponieważ informacje te mogą pomóc w podejmowaniu decyzji dotyczących opieki zdrowotnej dla nich samych i ich rodzin.

Jak interpretować wyniki testu genetycznego?

Negatywny wynik testu genetycznego oznacza, że nie zidentyfikowano mutacji genu raka piersi. Jeśli inne badania genetyczne wykryły mutację w twojej rodzinie, wynik negatywny oznacza, że nie masz tej mutacji. W związku z tym ryzyko zachorowania na raka jest takie samo, jak u osób z populacji ogólnej, u których w rodzinie wystąpił rak piersi.

Jeśli w Twojej rodzinie nie stwierdzono wcześniej mutacji BRCA1 lub BRCA2, wynik negatywny należy interpretować ostrożnie. Nadal istnieje prawdopodobieństwo, że ryzyko zachorowania na raka piersi może być wyższe z powodu zmian w genach innych niż te, które mogą być wykryte przez lekarzy.

Pozytywny wynik testu oznacza, że zidentyfikowano mutację, o której wiadomo, że zwiększa ryzyko zachorowania na raka piersi i jajnika.

Jakie są możliwości, jeśli mam „gen raka”?

Kobiety z kategorii wysokiego ryzyka (krewna pierwszego stopnia z rakiem piersi, wcześniejsze nieprawidłowe wyniki biopsji piersi z atypową hiperplazją przewodową, hiperplazją zrazikową lub rakiem zrazikowym in situ) oraz te, które mają geny związane z rakiem piersi, powinny rozważyć rozpoczęcie regularnych badań przesiewowych w kierunku raka piersi w wieku 25 lat lub 10 lat wcześniej niż w wieku najmłodszej krewnej z rakiem piersi w chwili rozpoznania choroby.

Dowiedz się, jak wyglądają i jak się czują Twoje piersi. Jeśli zauważysz jakiekolwiek zmiany, natychmiast zgłoś się do lekarza. Porozmawiaj ze swoim lekarzem o badaniach krwi, badaniu miednicy i przezpochwowym badaniu ultrasonograficznym w celu wykrycia raka jajnika.

Niektóre kobiety decydują się na wykonanie profilaktycznej mastektomii, aby zmniejszyć ryzyko zachorowania na raka piersi. Możliwe jest również usunięcie jajników i jajowodów. Nie eliminuje to całkowicie ryzyka, ale znacznie je obniża.

Inną metodą jest stosowanie leków antyestrogenowych:

• Tamoxifen, przydatny u kobiet przed i po menopauzie.

• Raloksyfen (Evista), stosowany w leczeniu osteoporozy; przydatny tylko u kobiet po menopauzie

• Eksemestan (Aromasin), inhibitor aromatazy; przydatny wyłącznie u kobiet po menopauzie

Jakie są potencjalne problemy związane z badaniami genetycznymi?

Testy genetyczne nie są w 100% dokładne. Jeśli wynik testu jest negatywny, dana osoba nadal ma szansę zachorować na raka piersi. Jeśli wynik jest pozytywny, nadal istnieje 15% do 20% szans na to, że nie zachoruje się na raka piersi.

Badania genetyczne są kosztowne – w zależności od rodzaju testu kosztują od około 400 do ponad 3000 dolarów. Zakres ubezpieczenia jest różny.

Wyniki testów genetycznych będą dostępne dopiero za kilka tygodni. Czas oczekiwania na wyniki zależy od rodzaju testu i okoliczności, w jakich został przeprowadzony.

Badania genetyczne są bardzo kontrowersyjne. Wprowadzono przepisy mające na celu ochronę osób, u których udokumentowano genetyczne ryzyko zachorowania na raka, przed problemami związanymi z zatrudnieniem lub ubezpieczeniem. Najlepszą rzeczą, jaką można zrobić, jest zaangażowanie się w działalność uznanego rejestru genetycznego, który może udzielać porad osobom z genetycznym ryzykiem zachorowania na raka.

Jakie są korzyści z badań genetycznych?

Niektórym kobietom badania genetyczne mogą pomóc w podejmowaniu świadomych decyzji dotyczących leczenia i stylu życia, łagodząc jednocześnie niepokój związany z nieznajomością swojego pochodzenia genetycznego. Można również podjąć decyzję dotyczącą profilaktyki, zarówno w zakresie leków, jak i profilaktycznych zabiegów chirurgicznych. Ponadto wiele kobiet bierze udział w badaniach medycznych, które w dłuższej perspektywie mogą obniżyć ryzyko zgonu z powodu raka piersi.

Co z moją prywatnością?

Health Insurance Portability and Accountability Act (HIPAA) z 1996 roku uniemożliwia firmom ubezpieczeniowym odmowę pokrycia kosztów na podstawie informacji genetycznych. Ustawa ta zabrania również firmom ubezpieczeniowym wykorzystywania informacji genetycznych w celu ustalenia, czy stan zdrowia istniał przed złożeniem wniosku o ubezpieczenie. Ponadto w wielu stanach uchwalono lub oczekuje się na uchwalenie przepisów regulujących kwestie związane z ubezpieczeniami.

Radzenie sobie z rakiem piersi może być wyczerpujące i stresujące. Poznaj fakty i wskazówki dotyczące radzenia sobie i życia z rakiem piersi podczas leczenia i po jego zakończeniu.

Życie i zarządzanie

Rozwiązania dla zdrowia

• Penis zakrzywiony w stanie wzwodu?

• Czy mogę mieć CAD?

• Leczenie zgiętych palców

• Leczenie HR+, HER2- MBC

• Masz dość łupieżu?

• Korzyści płynące z CBD

• Przemyśl na nowo leczenie stwardnienia rozsianego

• Udary związane z migotaniem przedsionków

• Ryzyko wystąpienia DVT/PE w przyszłości

• Czy mój penis jest normalny?

• Opcje leczenia nawracającego stwardnienia rozsianego

• Przeszczep wątroby ratuje życie

• Sfinansuj chirurgię plastyczną

• Przyczyny zgięcia palca

• Jak żyć z łuszczycą?

• Brakujące zęby?

Więcej od lekarza

• 5 wskazówek pomocnych w nawracającym SM

• Jak radzić sobie z narkolepsją

• Ulga dla zablokowanych mieszków włosowych

• Łuszczycowe zapalenie stawów a sen

• Jak się czuje łuszczyca

• Pierwsze zaostrzenie łuszczycowego zapalenia stawów

• Rozmowy z lekarzem na temat RZS

• Crohn’s: Choroba „całego ciała

• Unikanie zaostrzeń choroby Leśniowskiego-Crohna

• Korzyści zdrowotne oleju z nasion konopi

• Lepiej żyć z chorobą łuszczycową

• Rodzaje terapii B-komórkowej w stwardnieniu rozsianym

• 5 korzyści zdrowotnych płynących z konopi

• Dlaczego rak prostaty się rozprzestrzenia

• Życie z zaawansowanym rakiem piersi

• Gdzie rozprzestrzenia się rak piersi

Lekarz udziela wskazówek, jak radzić sobie ze zmęczeniem związanym z chorobą nowotworową.

Zmęczenie to nie to samo, co bycie zmęczonym. Zmęczenie zdarza się każdemu, a dobry sen zwykle przywraca energię.

Zmęczenie to codzienny brak energii lub zmęczenie całego ciała, które nie ustępuje nawet po dobrym śnie. Może ono uniemożliwić wykonywanie zwykłych, codziennych czynności i wpływa na jakość życia. Czasami choroba ma charakter „ostry”, co oznacza, że trwa miesiąc lub krócej. W innych przypadkach jest „przewlekła” i trwa 6 miesięcy lub dłużej. Zwykle pojawia się nagle i może utrzymywać się po zakończeniu leczenia.

Poniżej podajemy kilka możliwych przyczyn tego stanu oraz wskazówki, które pomogą Ci odzyskać energię.

Przyczyny zmęczenia związanego z chorobą nowotworową

Problemem może być sama choroba. Komórki guza kradną kalorie i składniki odżywcze zdrowym komórkom, co prowadzi do zmęczenia, które nie ustępuje.

Również leczenie może powodować zmęczenie:

• Chemioterapia. Każdy lek stosowany w chemioterapii może powodować zmęczenie. U niektórych osób trwa ono kilka dni, podczas gdy inni mówią, że odczuwają je przez cały okres leczenia lub nawet po jego zakończeniu.

• Napromienianie może powodować zmęczenie, które z czasem się nasila (tzw. zmęczenie kumulacyjne). Zwykle trwa ono 3 do 4 tygodni po zakończeniu leczenia, ale może utrzymywać się nawet do 3 miesięcy.

• Terapia hormonalna pozbawia organizm estrogenów, co może prowadzić do zmęczenia, które może utrzymywać się przez cały okres leczenia lub dłużej.

• Przeszczep szpiku kostnego. Ta agresywna forma leczenia może powodować codzienny brak energii, który może trwać do roku.

• Terapia celowana. Duże dawki tych leków mogą prowadzić do długotrwałego zmęczenia.

• Terapia skojarzona. Poddanie się więcej niż jednemu leczeniu przeciwnowotworowemu w tym samym czasie lub jedno po drugim również zwiększa ryzyko wystąpienia uczucia zmęczenia.

• Operacja. Każdy z nas dochodzi do siebie po operacji w różnym tempie. Może to również powodować pewne codzienne zmęczenie.

Inni potencjalni sprawcy

Leczenie nowotworów może powodować niedokrwistość, czyli zaburzenie krwi, w którym komórki nie otrzymują odpowiedniej ilości tlenu.

Skutki uboczne leczenia – takie jak nudności, wymioty, owrzodzenia jamy ustnej, zmiany smaku, zgaga lub biegunka – mogą zmniejszać ilość przyjmowanego pożywienia, co może powodować uczucie zmęczenia.

Leki stosowane w leczeniu skutków ubocznych, takich jak nudności, ból, depresja, lęk i drgawki, również mogą powodować zmęczenie. Podobnie jak zmiany hormonalne związane z przyjmowanymi lekami.

Jeśli tarczyca jest niedoczynna, metabolizm może zwolnić do tego stopnia, że organizm nie spala pokarmu wystarczająco szybko, aby dostarczyć energii. Jest to częsta przypadłość, ale może wystąpić także po radioterapii węzłów chłonnych szyi.

U osób starszych mniejsza aktywność i problemy z poruszaniem się mogą prowadzić do zmęczenia. Młodsze osoby w trakcie leczenia czasami nadmiernie się wysilają i doprowadzają do codziennego braku energii lub zmęczenia całego ciała. Przewlekły, silny ból dodatkowo pogarsza sytuację.

Stres również nie pomaga. Zmęczenie często pojawia się, gdy podczas leczenia chory stara się zachować normalne codzienne zwyczaje i czynności. Zmiana aktywności może pomóc w oszczędzaniu energii.

Depresja i zmęczenie często idą ze sobą w parze, ale może nie być jasne, co zaczęło się pierwsze. Jednym ze sposobów rozwiązania tego problemu jest próba zrozumienia swoich uczuć związanych z depresją i tego, jak wpływają one na twoje życie. Poinformuj lekarza, jeśli czujesz się przygnębiony przez cały czas, byłeś przygnębiony przed rozpoznaniem raka lub masz poczucie bezwartościowości.

Jak lekarz może pomóc

Pierwszym krokiem jest próba ustalenia źródła lub źródeł zmęczenia. Przyczyn takiego samopoczucia może być więcej niż jedna.

Lekarz może wykonać badania w kierunku niedokrwistości lub niedoczynności tarczycy. Jeśli cierpisz na jedno z tych schorzeń, leczenie może pomóc.

Jeśli podejrzewasz, że przyczyną jest leczenie przeciwnowotworowe, porozmawiaj z lekarzem o sposobach radzenia sobie z tym problemem lub przedyskutuj inne możliwości.

Jak możesz sobie pomóc

Określ swój poziom energii. Przez tydzień prowadź dziennik. Zapisuj pory dnia, w których jesteś najbardziej zmęczony i te, w których masz najwięcej energii. Zanotuj, co Twoim zdaniem może być tego przyczyną.

Poznaj sygnały ostrzegawcze zmęczenia:

• Zmęczone oczy

• Zmęczone nogi

• Zmęczenie całego ciała

• Sztywne barki

• Problemy z koncentracją

• Osłabienie lub złe samopoczucie

• Nuda lub brak motywacji

• Wyczerpanie, nawet po śnie

• Drażliwość

• Nerwowość, niepokój lub niecierpliwość

8 sposobów na oszczędzanie energii

Właściwe odżywianie

Zmęczenie związane z chorobą nowotworową może się nasilić, jeśli nie jesz wystarczająco dużo lub jeśli nie spożywasz odpowiednich pokarmów. Zrównoważona dieta może pomóc Ci poczuć się lepiej i mieć więcej energii. Oto kilka sposobów na poprawienie swojej diety:

Dostarczaj odpowiednią ilość kalorii. Jeśli masz raka, potrzebujesz około 15 kalorii na funt wagi, jeśli Twoja waga jest stabilna. Jeśli schudłeś, dodaj 500 kalorii dziennie. Na przykład, osoba ważąca 150 funtów potrzebuje około 2250 kalorii dziennie, aby utrzymać swoją wagę.

Spożywaj dużo białka. Odbudowuje ono i naprawia uszkodzone komórki. Kobiety potrzebują około 46 gramów dziennie, a mężczyźni 56 gramów. Dobre źródła białka to nabiał, mięso, jaja i fasola.

Pij dużo płynów. Pomoże to uniknąć zmęczenia wynikającego z odwodnienia. Pomoże Ci to także w zdobyciu kalorii. Pij wodę, soki, mleko, rosół i koktajle mleczne. Unikaj napojów z kofeiną. Będziesz potrzebować więcej płynów, jeśli masz wymioty lub biegunkę.

Dostarczaj wystarczającej ilości witamin. Zapytaj swojego lekarza, czy powinieneś przyjmować suplementy witaminowe, jeśli nie jesteś pewien, czy otrzymujesz wystarczającą ilość składników odżywczych. Multiwitamina dostarcza wielu składników odżywczych, których potrzebuje Twój organizm. Suplementy witaminowe nie mają jednak kalorii, więc upewnij się, że spożywasz pożywne pokarmy, aby dostarczyć sobie kalorii.

Warto rozważyć wizytę u zarejestrowanego dietetyka. Może on pomóc w rozwiązywaniu problemów żywieniowych, które mogą uniemożliwiać prawidłowe odżywianie (takich jak problemy z połykaniem, zmiany smaku lub szybkie uczucie sytości). Dietetyk może również zasugerować, jak uzyskać więcej kalorii i białka w mniejszych ilościach jedzenia.

Ćwiczenie

Choroba nowotworowa i leczenie mogą sprawić, że poczujesz się wyczerpany i godzinami będziesz leżał w łóżku lub siedział w fotelu. Ten rodzaj bezczynności może jednak prowadzić do poczucia niepokoju, depresji, osłabienia i dalszego zmęczenia.

Regularne, umiarkowane ćwiczenia fizyczne mogą złagodzić te uczucia, pomóc w utrzymaniu aktywności i dodać energii. Nawet w trakcie leczenia raka możesz nadal ćwiczyć. Oto kilka wskazówek:

• Przed rozpoczęciem programu ćwiczeń należy skonsultować się z lekarzem.

• Jeśli otrzymasz zgodę, zacznij powoli. Daj organizmowi czas na dostosowanie się.

• Zachowaj regularny harmonogram ćwiczeń. Staraj się być aktywny co najmniej 150 minut tygodniowo. Jeśli dopiero zaczynasz, zwiększaj tę ilość z czasem.

• Prawidłowy rodzaj ćwiczeń nigdy nie powoduje uczucia bólu, sztywności czy wyczerpania. Jeśli tak się dzieje lub brakuje Ci tchu, to znaczy, że przesadzasz z wysiłkiem fizycznym.

Dobrym wyborem może być pływanie, szybki spacer, jazda na rowerze stacjonarnym i mało intensywny aerobik (prowadzony przez certyfikowanego instruktora). W razie jakichkolwiek pytań dotyczących bezpiecznych dla Ciebie ćwiczeń porozmawiaj z lekarzem.

Przejmij kontrolę nad swoim stresem

Radzenie sobie ze stresem może odegrać ważną rolę w walce ze zmęczeniem. Oto kilka sugestii, które mogą okazać się pomocne.

• Dostosuj swoje oczekiwania. Na przykład, jeśli masz listę 10 rzeczy, które chcesz zrobić dzisiaj, zmniejsz ją do dwóch, a resztę zostaw na inne dni. Poczucie osiągnięcia celu bardzo pomaga w łagodzeniu stresu.

• Pomóż innym zrozumieć i wesprzeć Cię. Rodzina i przyjaciele mogą być pomocni, jeśli potrafią postawić się w twojej sytuacji i zrozumieć, co dla ciebie znaczy zmęczenie. Źródłem siły mogą być także grupy wsparcia dla chorych na raka. Inne osoby chore na raka mogą zrozumieć, przez co przechodzisz.

• Techniki relaksacyjne, takie jak głębokie oddychanie lub wizualizacja, również mogą obniżyć poziom stresu. Można też robić rzeczy, które sprawiają nam przyjemność: czytać, słuchać muzyki lub robić na drutach.

Jeśli stres wydaje się wymykać spod kontroli, należy poinformować o tym lekarza. Może on pomóc ci poczuć się lepiej.

Kiedy należy skontaktować się z lekarzem

Chociaż zmęczenie związane z chorobą nowotworową jest częstym skutkiem ubocznym raka i jego leczenia, powinieneś poinformować lekarza o wszelkich swoich obawach. Zdarza się, że zmęczenie może wskazywać na ukryty problem medyczny. W innych przypadkach lekarz może zrobić coś, co pomoże kontrolować zmęczenie.

Pamiętaj, aby poinformować lekarza lub pielęgniarkę, jeśli masz:

• Duszność

• Ból

• Efekty uboczne leczenia (takie jak mdłości, wymioty, biegunka lub utrata apetytu)

• Niepokój lub nerwowość

• Depresja

Jeśli u Ciebie lub kogoś bliskiego niedawno zdiagnozowano raka piersi, doctor oferuje listę pytań, które należy zadać lekarzom zajmującym się leczeniem raka piersi.

10 pytań do lekarza

10 pytań, które należy zadać onkologowi

10 pytań do chirurga onkologa

Przed operacją chirurg powinien podać ci:

• Szczegółowe instrukcje, których należy przestrzegać w dniach poprzedzających operację

• Omówienie procedur chirurgicznych

• Informacje na temat powrotu do zdrowia i opieki pooperacyjnej

Po zabiegu należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, jeśli wystąpi obrzęk, nagromadzenie płynu, zaczerwienienie lub inne objawy zakażenia.

10 pytań, które należy zadać onkologowi radioterapeucie

Lekarz wyjaśnia ryzyko i korzyści związane z profilaktyczną mastektomią – usunięciem jednej lub obu piersi w celu uniknięcia zachorowania na raka piersi.

Profilaktyczną mastektomię można rozważyć także w przypadku, gdy kobieta ma mutację genetyczną BRCA1 lub BRCA2, która zwiększa ryzyko zachorowania na raka piersi, w jej rodzinie występowały przypadki raka piersi, zdiagnozowano raka zrazikowego in situ (LCIS) lub przed 30. rokiem życia była poddawana napromienianiu klatki piersiowej.

Czy profilaktyczna mastektomia może zapobiegać rakowi piersi?

Najnowsze badania sugerują, że profilaktyczna obustronna mastektomia może zmniejszyć ryzyko zachorowania na raka piersi nawet o 100% w przypadku występowania raka piersi w rodzinie lub mutacji genetycznej BRCA. Wyniki zmniejszania ryzyka różnią się jednak znacznie z wielu powodów. W niektórych badaniach kobiety poddawano profilaktycznej mastektomii z powodów niezwiązanych z wysokim ryzykiem, takich jak ból, włókniakowatość piersi, gęsta tkanka piersi, fobia przed rakiem lub występowanie raka piersi w rodzinie.

U około 10% kobiet rozwinie się rak piersi, mimo że tkanka piersi została usunięta. Jednak w większości badań u pacjentek po profilaktycznej mastektomii nie doszło do rozwoju raka piersi. Jednak wiele z tych pacjentek nie było uznawanych za osoby o wysokim ryzyku zachorowania na raka.

Niektórzy eksperci twierdzą, że nawet w przypadku kobiet z grupy wysokiego ryzyka profilaktyczna mastektomia jest niewłaściwa, ponieważ nie całą tkankę piersi można usunąć podczas zabiegu chirurgicznego. Co więcej, jedynymi grupami poddawanymi profilaktycznej mastektomii, w przypadku których wykazano potencjalną przewagę w zakresie przeżycia (dłuższe życie), są kobiety przed menopauzą z rakiem piersi ujemnym w stosunku do receptorów endokrynnych oraz kobiety z mutacją genetyczną BRCA.

?

Gdzie powstaje rak piersi?

Rak piersi może rozwijać się w tkance gruczołowej piersi, a konkretnie w przewodach mlecznych i zrazikach mlecznych. Przewody te i zraziki znajdują się we wszystkich częściach tkanki piersi, w tym w tkance tuż pod skórą. Tkanka piersi rozciąga się od obojczyka do dolnego brzegu żeber, a także od środka klatki piersiowej, wokół boku i pod pachą.

W przypadku mastektomii konieczne jest usunięcie tkanki z obszaru tuż pod skórą aż do ściany klatki piersiowej i wokół jej granic. Jednak nawet przy zastosowaniu bardzo dokładnych i delikatnych technik chirurgicznych nie jest możliwe usunięcie wszystkich przewodów mlecznych i zrazików, zważywszy na rozległość tkanki piersi i umiejscowienie tych gruczołów pod skórą.

Kto powinien rozważyć przeprowadzenie prewencyjnej mastektomii?

Według National Cancer Institute tylko kobiety, u których ryzyko zachorowania na raka piersi jest bardzo wysokie, powinny rozważyć przeprowadzenie prewencyjnej mastektomii. Należą do nich kobiety, u których występuje jeden lub więcej z poniższych czynników ryzyka:

• Mutacje genu BRCA lub niektórych innych genów

• Częste występowanie raka piersi w rodzinie

• Wcześniejszy rak w jednej piersi i wysokie ryzyko zachorowania na raka w piersi przeciwnej

• Rak zrazikowy in situ (LCIS) w wywiadzie oraz rak piersi w rodzinie

• Napromienianie klatki piersiowej w przeszłości przed 30 rokiem życia

Profilaktyczna mastektomia powinna być rozważana wyłącznie po uzyskaniu odpowiedniego poradnictwa genetycznego i psychologicznego w celu omówienia psychospołecznych skutków zabiegu.

Jakie są możliwości leczenia chirurgicznego raka piersi?

Dla kobiet, które zdecydują się na profilaktyczną mastektomię, dostępnych stało się kilka nowych i ważnych opcji chirurgicznych.

Obecnie możliwe jest usunięcie tkanki piersi przy użyciu technik oszczędzających skórę, w których tkanka leżąca u podstawy piersi jest usuwana tuż pod skórą, aż do ściany klatki piersiowej. Technika ta usuwa zdecydowaną większość gruczołów, w których może rozwinąć się rak piersi. Usuwana jest brodawka sutkowa i otaczająca ją tkanka, zwana otoczką, ponieważ przewody zbiegają się w kierunku sutka, tworząc obszar skoncentrowanej tkanki przewodowej. Skóra piersi jest jednak oszczędzana, co pozwala zachować otoczkę skórną piersi.

Jeśli mastektomia oszczędzająca skórę zostanie połączona z natychmiastową rekonstrukcją piersi, wyniki mogą być doskonałe. Wiele kobiet, które decydują się na profilaktyczną mastektomię, często połączoną z natychmiastową rekonstrukcją, jest bardzo zadowolonych, nie tylko ze swojego wyboru, ale także z samej rekonstrukcji.

Chociaż nie należy zalecać operacji u wszystkich osób z grupy wysokiego ryzyka, dla niektórych kobiet może ona być bardzo ważna.

Ważne jest, aby pacjentka porozmawiała z lekarzem, aby poznać wszystkie możliwości.

Jakie pokarmy należy jeść, a jakich unikać, jeśli masz raka piersi z przerzutami? Zdrowa, zrównoważona dieta może pomóc ci zachować siły i zapobiec infekcjom podczas leczenia raka. Dowiedz się, dlaczego ważne jest, aby pić więcej wody i mniej alkoholu, a także czy żywność sojowa jest dobra czy zła dla ryzyka raka piersi.

Zdrowa dieta pomaga zachować siłę i dobre samopoczucie podczas leczenia przerzutowego raka piersi. Zrównoważona dieta pomaga utrzymać prawidłową wagę, ułatwia powrót do zdrowia po leczeniu raka, a nawet może zapobiec nawrotowi choroby.

Co to jest zdrowa dieta?

Jedz różnorodne produkty. Zrównoważona dieta dostarcza organizmowi potrzebnych składników odżywczych. Obejmuje pokarmy bogate w białko, tłuszcze, węglowodany, witaminy, minerały i płyny, aby utrzymać odpowiedni poziom nawodnienia.

Białko dostarcza organizmowi paliwa do wzrostu i funkcjonowania, pomaga w naprawie uszkodzonych tkanek i wzmacnia układ odpornościowy. Dodatkowa ilość białka w diecie pomaga zwalczać infekcje podczas leczenia i odzyskać siły po jego zakończeniu. Jedz pokarmy bogate w białko, takie jak:

• Mięso, ryby, drób lub jaja

• Fasola, soczewica lub groch

• Orzechy

• Masło orzechowe

• Niskotłuszczowy nabiał

• Żywność sojowa, np. tofu

Tłuszcze są magazynowane przez organizm w celu pozyskania energii, a także pomagają organizmowi w przyswajaniu składników odżywczych. Wybieraj tłuszcze nienasycone, które są zdrowe dla serca, takie jak oliwa z oliwek, olej rzepakowy, słonecznikowy lub rybny. Spożywaj mniej tłuszczów nasyconych, takich jak masło czy tłuszcze zawarte w mięsie. Trzymaj się z daleka od tłuszczów trans zawartych w przetworzonej żywności, takiej jak ciastka, ponieważ mogą one podnosić poziom złego cholesterolu LDL.

Węglowodany dostarczają organizmowi energii. Świeże owoce, warzywa, pełne ziarna, fasola, ryż lub ziemniaki to zdrowe źródła węglowodanów. Cukierki, ciastka i inne słodycze zawierają dużo niezdrowych węglowodanów pochodzących z cukru. Zwykle zawierają też dużo tłuszczów i mało innych składników odżywczych. Węglowodany bogate w błonnik, takie jak te zawarte w warzywach i pełnych ziarnach, mogą być korzystne dla kobiet cierpiących na hormonozależnego raka piersi. Staraj się spożywać do 30 gramów błonnika każdego dnia.

Witaminy i minerały pomagają organizmowi dobrze funkcjonować. Przeciwutleniacze, takie jak witaminy C, A i E, oraz minerały, takie jak selen i cynk, chronią zdrowe komórki przed uszkodzeniem. Jedz różne świeże owoce i warzywa, aby dostarczyć organizmowi potrzebnych witamin i minerałów. Świeże warzywa, takie jak brokuły, jarmuż czy kalafior, są bogate w składniki odżywcze zwane fitochemikaliami, które mogą być korzystne dla kobiet cierpiących na raka piersi. Badania wykazują, że mogą one powstrzymać rozprzestrzenianie się komórek rakowych i sprawić, że będą one szybciej umierać.

?

Soja: Tak czy Nie?

Spożywanie umiarkowanych ilości soi w przypadku raka piersi jest bezpieczne i zdrowe. Soja jest dobrym źródłem białka i jest korzystna dla serca. Soja zawiera także związki zwane izoflawonami, które mogą nawet chronić organizm przed rakiem.

Niektóre badania na szczurach wykazały, że izoflawony zawarte w soi mogą zwiększać ryzyko zachorowania na raka piersi, ponieważ naśladują one hormon estrogen w organizmie. Wysoki poziom estrogenu jest związany z niektórymi rodzajami raka piersi. Żywność sojowa nie zawiera jednak rzeczywistego estrogenu. Ponadto, badania na zwierzętach nie zawsze mówią nam, jak zareagują ludzie. Badania na ludziach wykazały brak wpływu lub rzeczywiste zmniejszenie ryzyka zachorowania na raka piersi. Naukowcy uważają, że u ludzi izoflawony blokują estrogeny we krwi.

Do produktów sojowych zalicza się tofu, tempeh, mleko sojowe i edamame.

Obawy związane z utratą wagi

Podczas leczenia należy przyjmować wystarczającą ilość kalorii, aby utrzymać poziom energii. Chemioterapia może jednak spowodować zatrzymanie płynów i przybranie na wadze. Ponad połowa kobiet z rakiem piersi przybiera na wadze w trakcie leczenia. Jeśli po zakończeniu leczenia raka piersi przybierzesz na wadze, istnieje większe prawdopodobieństwo, że rak piersi powróci. Jest też bardziej prawdopodobne, że umrzesz z jakiejkolwiek przyczyny, w tym z powodu raka piersi. Zdrowa, zrównoważona dieta i ćwiczenia fizyczne pomagają zapobiegać przybieraniu na wadze.

Żywność a leczenie raka

Leczenie nowotworów, takie jak chemioterapia i radioterapia, może powodować skutki uboczne, takie jak nudności, wymioty, biegunka, zaparcia, utrata smaku lub zapachu, suchość w ustach, ból gardła i owrzodzenia jamy ustnej. Efekty te mogą utrudniać jedzenie i picie.

Oto kilka wskazówek, jak zdrowo odżywiać się podczas chemio- lub radioterapii:

• Jedz kilka mniejszych posiłków dziennie zamiast trzech dużych.

• Wybieraj potrawy mdłe, które mogą być łatwiejsze do strawienia.

• Jeśli utraciłeś zmysł smaku lub węchu, przyprawiaj potrawy świeżymi ziołami.

• Jeśli masz owrzodzenia jamy ustnej, jedz miękkie pokarmy, takie jak puree ziemniaczane lub budyń.

• Unikać pikantnych lub tłustych potraw, które mogą wywołać rozstrój żołądka.

• Jeśli masz biegunkę, ogranicz spożywanie pokarmów bogatych w błonnik i nabiał.

• Jeśli cierpisz na zaparcia, jedz więcej pokarmów o wysokiej zawartości błonnika i pij więcej płynów, zwłaszcza wody.

• Jeśli masz mdłości, pij herbatę imbirową.

Uważaj na spożycie alkoholu i soli

Pij niewiele alkoholu lub zrezygnuj z niego w ogóle. Kobiety, które piją od trzech do sześciu drinków alkoholowych tygodniowo, mają o 15% większe szanse na zachorowanie na raka piersi. Alkohol może spowodować uszkodzenie wątroby, która pracuje nad rozkładem leków chemioterapeutycznych. Alkohol może także pogorszyć owrzodzenia jamy ustnej spowodowane chemioterapią.

Słone potrawy mogą podnosić ciśnienie krwi. Unikaj produktów marynowanych, peklowanych lub wędzonych, które zawierają dużo soli.

Zadbaj o nawodnienie organizmu

Pij dużo płynów każdego dnia. Komórki Twojego organizmu potrzebują wody do funkcjonowania. Leczenie raka może powodować wymioty lub biegunkę, które obniżają poziom płynów w organizmie. Odwodnienie może być niebezpieczne. Woda łagodzi także zaparcia podczas leczenia raka.

Każdego dnia wypijaj około 2 do 3 litrów płynów. Nawadniaj się płynami, takimi jak woda, mleko, zupa lub przekąski żelatynowe.

W trakcie walki z rakiem piersi czekają Cię pewne zmiany. Ale jest wiele rzeczy, które możesz zrobić, aby je ułatwić. wyjaśnia lekarz.

Choroba nowotworowa może czasami utrudniać spokojny sen w nocy, dlatego należy zadbać o to, aby jak najwięcej odpoczywać. Staraj się nie ucinać sobie drzemek w ciągu dnia. Zrezygnuj z kofeiny lub pij kawę tylko rano. Kładź się spać i wstawaj o tej samej porze każdego dnia. Spróbuj jogi, uważności i masażu, które pomogą Ci się zrelaksować. To powinno pomóc ci lepiej spać w nocy.

Może się to wydawać dziwne, ale ćwiczenia fizyczne mogą dodać ci energii nawet wtedy, gdy rak lub leczenie cię wyniszczają. Spacery, joga, jazda na rowerze czy pływanie poprawią Twoje samopoczucie i dodadzą Ci sił. Mogą one złagodzić skutki uboczne i poprawić nastrój. Mogą też pomóc w dłuższym życiu i zmniejszyć prawdopodobieństwo nawrotu choroby. Lekkie ćwiczenia fizyczne są zazwyczaj bezpieczne podczas wszystkich metod leczenia raka piersi, ale zapytaj lekarza, jeśli nie jesteś pewna, czy powinnaś zacząć ćwiczyć.

Nudności są częstym efektem ubocznym chemioterapii lub radioterapii u niektórych osób, choć nie występują u wszystkich. Mogą one wystąpić zaraz po leczeniu lub do 3 dni później. Aby zapewnić sobie dobre samopoczucie, najlepiej jest zjeść lekki posiłek lub przekąskę przed sesją. Pomocne może być spożywanie pięciu lub sześciu małych posiłków w ciągu dnia zamiast trzech dużych. Nawet jeśli nie czujesz głodu, zjedz coś takiego jak biały tost, jogurt lub czysty rosół.

Z drugiej strony, niektórzy ludzie lepiej znoszą leczenie na pusty żołądek. Sprawdź, co jest dla Ciebie najlepsze.

Możesz mieć dobre dni, kiedy masz dużo energii, a inne dni, kiedy jesteś wyczerpany. W dni, w które czujesz się dobrze, staraj się robić coś, co lubisz. Odpoczywaj w dni, kiedy masz mniej energii. Oto wskazówki, które pomogą Ci, gdy masz mało energii:

• Spróbuj uciec od zmęczenia. Posłuchaj ulubionej muzyki lub przeczytaj ciekawą książkę. Obejrzyj zabawny film lub spędź czas z przyjaciółmi.

• Wyjdź na zewnątrz. Wybierz się na spacer po lesie lub popracuj w ogrodzie. Obserwuj ptaki lub usiądź nad jeziorem. Spędzanie czasu na łonie natury może złagodzić zmęczenie.

• Przyjmuj pomoc. Nie bądź zbyt dumny, jeśli pozwolisz komuś pomóc w obowiązkach takich jak gotowanie czy zakupy spożywcze. Dzięki temu zaoszczędzisz energię na ważniejsze rzeczy.

Zapisywanie swoich myśli to dobry sposób na uporządkowanie wszystkich emocji, które teraz odczuwasz. Pisanie dziennika może pomóc w lepszym śnie i złagodzić zmęczenie. Może także ułatwić dostosowanie się do wszystkich zmian, przez które przechodzisz. Warto prowadzić prywatny pamiętnik lub nawet blog, w którym można informować przyjaciół i członków rodziny online. Możesz prowadzić dziennik artystyczny, w którym będziesz bazgrać. Możesz też po prostu zapisywać jedną linijkę każdego dnia. Spróbuj poszukać pozytywnych rzeczy lub wydarzeń, które miały miejsce od momentu zdiagnozowania raka. Czy spędziłeś więcej czasu z kimś, kogo kochasz? Skorzystałeś z okazji, aby spróbować czegoś nowego? Pisz o tych dobrych rzeczach, aby zachować je w pamięci.

Jeśli zastanawiasz się nad uzyskaniem drugiej opinii na temat swojego leczenia raka piersi, lekarz zapewni Ci narzędzia, dzięki którym dowiesz się jak najwięcej o swojej opiece.

?

Jeśli wyniki badań wykażą, że wykryto raka, możesz chcieć zasięgnąć drugiej opinii w celu potwierdzenia diagnozy. Przed uzyskaniem drugiej opinii warto skontaktować się z firmą ubezpieczeniową, aby dowiedzieć się, co obejmuje polisa.

?

Najpierw poproś lekarza o skierowanie do specjalisty zajmującego się rakiem piersi albo zadzwoń do szpitali lub ośrodków medycznych zajmujących się leczeniem raka piersi. National Cancer Institute wyróżnił niektóre ośrodki jako zapewniające najnowocześniejsze i nowoczesne leczenie raka. Listę takich ośrodków można uzyskać, dzwoniąc do Biura Informacji o Raku (Cancer Information Service) pod numer 1-800-422-6237. Uzyskaj nazwiska kilku lekarzy i szpitali, którzy oferują najnowsze, najskuteczniejsze metody leczenia i mają największe doświadczenie w leczeniu raka piersi.

?

Jeśli chcesz uzyskać drugą opinię, lekarz powinien upewnić się, że wstępna diagnoza została postawiona na podstawie opinii eksperta w instytucji doświadczonej w rozpoznawaniu różnych typów nowotworów i stadiów choroby.

?

Kiedy masz raka, bardzo ważne jest, aby za pierwszym razem otrzymać właściwe leczenie. Poproś lekarza, który będzie się zajmował drugą opinią, aby ocenił planowane dla ciebie leczenie i upewnił się, że jest to najnowsza terapia, która ma największe szanse na wyleczenie rodzaju nowotworu, który u ciebie występuje.

?

Zastanów się nad następującymi pytaniami, szukając drugiej opinii w sprawie raka piersi:

Wiarygodność

• Czy lekarze zajmujący się leczeniem i diagnozowaniem raka piersi posiadają certyfikaty izby przyjęć?

• Czy szpital jest akredytowany przez Joint Committee on Accreditation of Healthcare Organizations i American College of Surgery?

• Czy mammografię akredytuje American College of Radiology Mammography Accreditation Program?

• Czy szpital został pozytywnie i konsekwentnie wyróżniony za doskonałość medyczną i przywództwo?

Doświadczenie

• Ile kobiet rocznie jest leczonych w szpitalu z powodu raka piersi?

• Ile badań mammograficznych wykonuje się co roku w tej placówce?

• Ile stereotaktycznych biopsji piersi wykonuje się rocznie?

• Ile operacji leczenia raka piersi przeprowadza się co roku?

• Ile kobiet jest poddawanych radioterapii lub chemioterapii z powodu raka piersi w tym ośrodku?

?

?

Zakres usług

• Czy pomoc jest dostępna w pełnym zakresie specjalizacji?

• Czy szpital oferuje różnorodne możliwości diagnozowania i leczenia raka piersi?

Udział w badaniach i edukacji

• Czy szpital jest związany z programem nauczania?

• Czy szpital posiada w pełni akredytowane programy szkolenia w zakresie rezydentur w specjalnościach związanych z opieką nad chorymi na raka piersi?

• Czy szpital prowadzi podstawowe badania naukowe lub badania kliniczne związane z rakiem piersi?

Satysfakcja pacjenta

• Jak bardzo zadowoleni są hospitalizowani pacjenci z doświadczeń w tej placówce?

• W jakim stopniu pacjenci ambulatoryjni są zadowoleni z pobytu w tym ośrodku?

• Czy istnieje program pomocy pacjentom i ich rodzinom w radzeniu sobie z trudnościami, które mogą pojawić się podczas pobytu w szpitalu?

Wskaźniki wyników

• Jaki jest odsetek zakażeń po operacji raka piersi w tym ośrodku?

• Jaka jest średnia długość pobytu w szpitalu w przypadku operacji raka piersi i rekonstrukcji piersi?

• Jaki odsetek kobiet poddaje się operacji oszczędzającej pierś (lumpektomia lub częściowa mastektomia)?

• Jaki jest wskaźnik powodzenia rekonstrukcji piersi w danym ośrodku?

Remisja nie zawsze oznacza, że rak piersi zniknął na dobre. Poznaj różne rodzaje raka i dowiedz się, jak długo może trwać remisja.

Przeszłaś leczenie raka piersi i zakończyło się ono sukcesem. Twój lekarz powiedział, że jesteś w remisji. To dobra wiadomość. Ale co to dokładnie oznacza?

Co to jest remisja?

Remisja to sytuacja, w której oznaki i objawy raka zmniejszyły się lub ustąpiły. Jeśli miałeś guza w piersi i zmniejszył się on w wyniku skutecznego leczenia, twój nowotwór jest w remisji.

Lekarz może również użyć słowa reakcja, które oznacza to samo.

Remisja nie oznacza, że jesteś wyleczona. Komórki nowotworowe mogą nadal żyć w Twoim organizmie, nawet po zakończeniu leczenia. Z czasem mogą one zacząć się ponownie rozrastać.

Lekarz poinformuje Cię, czy jesteś w remisji. Będzie to zależało od wyników badań i czasu, jaki upłynął od pojawienia się oznak lub objawów raka. Aby można było mówić o remisji, musi ona trwać miesiąc lub dłużej.

Całkowita remisja a remisja częściowa

Istnieją różne rodzaje remisji:

Remisja całkowita to taka, w której nie ma już żadnych oznak nowotworu. Jeśli badania wykażą, że nowotwór zniknął lub jest zbyt mały, aby go zobaczyć lub zmierzyć, oznacza to, że masz całkowitą remisję.

Innym terminem określającym całkowitą remisję jest całkowita odpowiedź.

Remisja częściowa to sytuacja, w której leczenie zmniejszyło nowotwór, ale nie spowodowało jego całkowitego zniknięcia. Lekarze zazwyczaj uznają za częściową remisję zmniejszenie wielkości guza o co najmniej 50%.

Innym terminem określającym częściową remisję jest częściowa odpowiedź.

Jak długo to potrwa?

Nie da się przewidzieć, jak długo potrwa remisja nowotworu. Każdy człowiek jest inny i każdy nowotwór jest inny.

Czy rak powróci?

Może. Nazywa się to nawrotem choroby. Jeśli jednak jesteś w remisji, rak piersi prawdopodobnie nie powróci. U większości osób z rakiem piersi nigdy nie dochodzi do nawrotu choroby. Ale jest to możliwe. Czasami komórki rakowe pozostają nawet po leczeniu i namnażają się później. Może to nastąpić miesiące lub lata po zakończeniu leczenia.

Istnieją różne rodzaje nawrotów:

Nawrót miejscowy to nawrót nowotworu w piersi, ścianie klatki piersiowej lub węzłach chłonnych. Jeśli wykonano lumpektomię, nowotwór może pojawić się w tkance piersi, która nadal tam jest. Jeśli wykonano mastektomię, nowotwór może zaatakować tkankę w skórze lub ścianie klatki piersiowej. Jeśli nowotwór powróci do pobliskich węzłów chłonnych, lekarze nazywają to nawrotem regionalnym.

Do wznowy miejscowej dochodzi zwykle w ciągu pierwszych 5 lat od zdiagnozowania choroby.

Nawrót odległy ma miejsce, gdy rak piersi rozprzestrzenia się na inne narządy. Wykracza on poza pierś i pobliskie węzły chłonne. Może rozprzestrzenić się do kości, wątroby, płuc, mózgu lub innych narządów.

Możesz usłyszeć od lekarza, że są to przerzuty.

Istnieją skuteczne metody leczenia raka piersi, który powraca.

Podczas regularnych wizyt kontrolnych lekarz będzie sprawdzał, czy nie występują objawy lub oznaki nawrotu raka. Porozmawiaj z nim o swoim osobistym ryzyku nawrotu i o tym, co możesz w tej sprawie zrobić.

Jak zmniejszyć ryzyko nawrotu choroby

Istnieją rzeczy, które możesz zrobić, aby zmniejszyć prawdopodobieństwo nawrotu raka piersi. Wykazano, że niektóre metody leczenia i wybór stylu życia mogą obniżyć to ryzyko.

Oto sposoby leczenia, które mogą obniżyć ryzyko nawrotu choroby:

• Leki wzmacniające kości mogą zmniejszyć ryzyko nawrotu nowotworu w kościach.

• Chemioterapia. Badania sugerują, że osoby poddane chemioterapii mają mniejsze ryzyko nawrotu choroby.

• Hormonoterapia. Jeśli masz receptorowo dodatniego raka piersi, terapia hormonalna po pierwszym leczeniu może zmniejszyć ryzyko nawrotu choroby.

• Radioterapia. Badania sugerują, że u osób, u których zastosowano radioterapię w leczeniu zapalnego raka piersi lub dużego guza, ryzyko nawrotu choroby jest niższe.

• Terapia celowana. Terapie lekowe ukierunkowane na białko HER2 mogą obniżyć ryzyko, jeśli rak wytwarza dodatkową ilość białka HER2.

Do stylów życia, które pomagają zapobiegać nawrotom choroby, należą:

• Jedzenie zdrowej żywności, takiej jak warzywa, owoce i produkty pełnoziarniste. Staraj się ograniczyć spożywanie alkoholu do nie więcej niż jednego drinka dziennie.

• Regularne ćwiczenia fizyczne. Bądź aktywny.

• Utrzymywanie prawidłowej wagi ciała

Inwazyjny rak zrazikowy (ILC) jest drugą co do częstości występowania postacią raka piersi. Dowiedz się więcej o objawach, czynnikach ryzyka, diagnozie, leczeniu i rokowaniu w przypadku inwazyjnego raka zrazikowego.

Co to jest inwazyjny rak zrazikowy?

?

Inwazyjny rak zrazikowy (Invasive lobular carcinoma, ILC) to rak piersi, który rozpoczyna się w jednym z gruczołów produkujących mleko, zwanym zrazikiem, i rozprzestrzenia się na inne części piersi. Jest to druga co do częstości występowania forma raka piersi po inwazyjnym raku przewodowym, który rozpoczyna się w przewodzie mlecznym.

Różni się on od raka zrazikowego in situ (LCIS). Jest to inny rodzaj nieprawidłowego wzrostu komórek w piersi, który pozostaje wewnątrz zrazików.

Prawdopodobieństwo wykrycia ILC w obu piersiach jest większe niż w przypadku innych typów raka piersi. Może on również rozprzestrzeniać się na inne części ciała.

Objawy inwazyjnego raka zrazikowego

Na początku pacjent może nie zauważyć objawów. Jeśli jednak wystąpią, mogą to być

• Zgrubienie lub stwardnienie w piersi (zamiast wyraźnego guzka)

• Obrzęk lub uczucie pełności

• Zmiana struktury skóry na piersi lub brodawce sutkowej, np. wgłębienie lub podrażnione, czerwone lub łuszczące się miejsce

• Brodawka sutkowa skierowana do wewnątrz

• Ból w piersi lub sutku

• Nietypowa wydzielina z sutka

• Guzek pod pachą

Inwazyjny rak zrazikowy – przyczyny i czynniki ryzyka

Eksperci nie są pewni, co dokładnie powoduje raka piersi. Dochodzi do niego, gdy komórki zmieniają się i zaczynają rosnąć poza kontrolą.

Czynniki, które mogą zwiększyć prawdopodobieństwo wystąpienia ILC to:

• Wiek. Ryzyko wzrasta wraz z wiekiem.

• Płeć. Kobiety są bardziej narażone na zachorowanie.

• Rak zrazikowy in situ (LCIS)

• Stosowanie skojarzonej estrogenowo-progestagenowej hormonalnej terapii zastępczej po menopauzie

• Zespół dziedzicznego rozproszonego raka żołądka, zaburzenie przekazywane przez rodziców

Diagnostyka inwazyjnego raka zrazikowego

Lekarz rozpocznie od fizycznego zbadania piersi i pobliskich węzłów chłonnych. Jeśli wyczuje jakieś problemy, takie jak zgrubienie, stwardnienie lub obrzęk, może wykonać badania obejmujące:

• Mammografia. Rak ILC może być trudny do wykrycia na mammogramie, czyli zdjęciu rentgenowskim piersi, ponieważ komórki rakowe rosną raczej w linii niż w postaci masy.

• Ultradźwięki. Fale dźwiękowe tworzą obrazy wnętrza piersi. Badanie ultrasonograficzne może być lepsze w wykrywaniu ILC niż mammografia.

• Biopsja. Jeśli lekarz znajdzie podejrzany obszar, zleci wykonanie biopsji w celu zbadania komórek. Większość biopsji polega na pobraniu z piersi próbki komórek za pomocą igły. W niektórych przypadkach lekarz usunie większą próbkę lub cały guz.

• Tomografia komputerowa. Jest to potężny aparat rentgenowski, który wykonuje szczegółowe zdjęcia wnętrza ciała.

• Skan PET. Badanie to, wraz z tomografią komputerową, może pomóc w wykryciu raka w węzłach chłonnych i innych obszarach.

• MRI. Wykorzystuje się tu silne magnesy i fale radiowe, aby uzyskać obrazy piersi i innych elementów wewnątrz ciała.

• Skanowanie kości. W ramię wstrzykuje się materiał radioaktywny zwany znacznikiem. Jest on widoczny na zdjęciach, które informują lekarza o tym, czy rak mógł przenieść się do kości.

• Na podstawie wyników badań lekarz stwierdzi, czy masz raka i czy doszło do jego rozprzestrzenienia się, dzięki czemu będzie mógł zalecić najlepsze metody leczenia.

Leczenie inwazyjnego raka zrazikowego

Leczenie ILC obejmuje jedną lub więcej metod. Chirurgia i radioterapia są metodami leczenia miejscowego, co oznacza, że koncentrują się na obszarze występowania nowotworu. Leczenie systemowe, takie jak chemioterapia i terapia hormonalna, jest ukierunkowane na wszystkie komórki nowotworowe, które mogły się rozprzestrzenić.

Chirurgia

Większość kobiet z inwazyjnym rakiem zrazikowym jest poddawana operacji. W zależności od wielkości guza i stopnia jego rozprzestrzenienia, możesz mieć do czynienia z jednym z dwóch rodzajów operacji:

• Lumpektomia. Lekarz pobiera tylko sam guz i część tkanki wokół niego.

• Mastektomia. Usunięcie części lub całej piersi, z pobliskimi węzłami chłonnymi i mięśniami lub bez nich.

Lekarz może pobrać próbki z węzłów chłonnych pachowych w celu sprawdzenia, czy nie występuje w nich rak. Może również usunąć węzły chłonne. Procedury te nazywane są biopsją węzła wartowniczego i wycięciem pachowego węzła chłonnego.

Radioterapia

Promieniowanie o wysokiej energii może zniszczyć komórki rakowe, które mogą pozostać po operacji. Lekarz może użyć maszyny do dostarczenia energii z zewnątrz ciała (z zewnątrz) lub wprowadzić radioaktywne nasiona lub granulki do ciała w pobliżu miejsca, z którego usunięto nowotwór (wewnętrznie).

Chemioterapia

Chemioterapia, czyli chemioterapia, polega na zastosowaniu przez lekarza jednego lub kilku leków w celu zniszczenia komórek nowotworowych. Możesz je otrzymać przed operacją, aby zmniejszyć guz lub po niej, aby zniszczyć pozostałe komórki. Są one dostępne w postaci tabletek, które się połyka, oraz w postaci płynów, które są podawane bezpośrednio do krwiobiegu (dożylnie). Do leków, które mogą leczyć ILC, należą:

• Kapecytabina (Xeloda)

• Cyklofosfamid (Cytoxan)

• Docetaksel (Taxotere)

• Doksorubicyna (Adriamycin)

• Epirubicyna (Ellence)

• Fluorouracil (Adrucil)

• Iksabepilon (Ixempra)

• Metotreksat (Rheumatrex)

• Paklitaksel (Taxol)

Hormonoterapia

Komórki ILC często posiadają receptory dla hormonów estrogenu i progesteronu. Receptory to specjalne białka, dzięki którym hormony nakazują komórkom rosnąć i dzielić się. Leki stosowane w terapii hormonalnej ILC obniżają ilość estrogenów w organizmie lub powstrzymują je przed pobudzaniem komórek nowotworowych do wzrostu. Do najczęściej stosowanych należą:

• Anastrozol (Arimidex)

• Eksemestan (Aromasin)

• Letrozol (Femara)

• Raloksyfen (Evista)

• Tamoksyfen (Nolvadex)

• Toremifen (Fareston)

Białko o nazwie HER2 również może zachęcać komórki nowotworowe do wzrostu. Inne leki skierowane są na to białko lub jego receptory.

Skutki uboczne leczenia

W trakcie lub po zakończeniu leczenia raka mogą wystąpić działania niepożądane. Na przykład, chemioterapia może powodować:

• Utrata włosów

• Zmiany w paznokciach

• Owrzodzenia w jamie ustnej

• Utrata apetytu

• Zmiany masy ciała

• Nudności i wymioty

• Biegunka

• Więcej zakażeń

• Łatwe powstawanie siniaków lub krwawienie

• Zmęczenie

• Zmiany menstruacyjne

• Problemy z płodnością

• Mgła mózgowa

• Uszkodzenie serca

• Uszkodzenie nerwów

Promieniowanie może powodować:

• Obrzęk piersi

• Ból

• Zmiany skórne, zaczerwienienie lub zasinienie

• Zmęczenie

• Zmiany w tkance piersi

• Problemy z karmieniem piersią

• Uszkodzenie nerwów

• Ból i obrzęk ramienia lub klatki piersiowej (obrzęk limfatyczny)

• Osłabione żebra, które łatwiej ulegają złamaniu

• Płyn w piersi (seroma)

Przed rozpoczęciem leczenia porozmawiaj ze swoim zespołem medycznym o tym, czego możesz się spodziewać. Poinformuj ich, jeśli zauważysz jakiekolwiek efekty uboczne. Mogą być dostępne pewne metody leczenia, które pomogą Ci poczuć się lepiej.

Perspektywy dla inwazyjnego raka zrazikowego

Choroba nowotworowa wpływa na każdego w inny sposób. Rokowania zależą od tego, jak wcześnie został zdiagnozowany i jak dobrze organizm reaguje na leczenie.

Ogólnie rzecz biorąc, około 90% kobiet z rakiem piersi przeżywa co najmniej 5 lat od momentu postawienia diagnozy. Chociaż nie ma zbyt wielu informacji na temat poszczególnych typów raka piersi, wskaźniki przeżycia zależą od stadium zaawansowania w momencie rozpoznania lub od tego, jak daleko nowotwór się rozprzestrzenił:

• Zlokalizowany (rak nie rozprzestrzenił się poza pierś): 98,9% żyje co najmniej 5 lat.

• Regionalny (rak rozprzestrzenił się do węzłów chłonnych w pobliżu piersi): 85,7% żyje co najmniej 5 lat.

• Odległe (rak rozprzestrzenił się dalej w organizmie): 28,1% żyje co najmniej 5 lat.