Lekarz mówi ci.

GcMAF, rodzaj immunoterapii, nie jest zatwierdzony do leczenia raka, ale niektórzy naukowcy sprawdzają, czy może być pomocny.

W 2008 roku w czasopismach medycznych ukazała się grupa badań, w których twierdzono, że terapia zwana GcMAF wyeliminowała raka piersi, jelita grubego i prostaty u niewielkich grup ludzi. Jednak ponad dziesięć lat później naukowcy wyrazili wątpliwości dotyczące tych badań, a trzy z nich zostały wycofane.

GcMAF nie jest zatwierdzony do stosowania w leczeniu raka, ale niektórzy badacze wciąż analizują go jako potencjalną metodę leczenia.

Co to jest GcMAF?

GcMAF to skrót od nazwy „czynnik aktywujący makrofagi pochodzący z białka Gc”. Jest to rodzaj immunoterapii, czyli leczenia, które pobudza układ odpornościowy – system obrony organizmu przed zarazkami – do walki z rakiem.

Makrofagi to białe krwinki, które układ odpornościowy wysyła, aby pochłaniały obce komórki, takie jak bakterie i nowotwory. Nasz organizm wytwarza białko GcMAF, które aktywuje makrofagi. Uważa się jednak, że komórki nowotworowe, aby uchronić się przed atakiem, uwalniają enzym zwany nagalazą, który blokuje wytwarzanie GcMAF.

Leczenie GcMAF ma na celu aktywację większej liczby makrofagów, aby mogły one zwalczać raka.

Badania nad GcMAF

W badaniu z 1997 roku testowano GcMAF na myszach chorych na raka. Stwierdzono, że GcMAF poprawił ich przeżywalność z 16 dni do 32 dni.

Kilka lat później badacze przetestowali to leczenie na ludziach z rakiem piersi, jelita grubego i prostaty. Raz w tygodniu podawali im zastrzyki z niewielkiej ilości GcMAF. Jak wynika z badań, po kilku miesiącach wszyscy pacjenci zostali wyleczeni. Cztery do siedmiu lat później nowotwory u nich nie powróciły.

Wyniki te brzmią imponująco, ale z badaniami tymi wiązało się kilka poważnych problemów. Po pierwsze, były one bardzo małe – obejmowały od 8 do 16 osób. Wszyscy uczestnicy badań byli już wcześniej poddawani standardowym metodom leczenia raka, takim jak chirurgia, chemioterapia czy naświetlania. Trudno więc było stwierdzić, czy te zabiegi lub GcMAF powodowały zmniejszanie się nowotworów.

Ponadto lekarze zazwyczaj wykorzystują badania obrazowe i laboratoryjne do określania stopnia zaawansowania nowotworu – innymi słowy, sprawdzają, jak duży jest rak i czy się rozprzestrzenił. Badacze tego nie zrobili. Zamiast tego wykonali badania krwi w celu sprawdzenia poziomu nagalazy, co nie jest sprawdzonym sposobem na wykrycie raka lub sprawdzenie, czy uległ on zmniejszeniu.

Wreszcie, badacze nigdy nie sprawdzili, czy GcMAF rzeczywiście aktywował makrofagi we krwi pacjentów. Nie mogli więc mieć pewności, że leczenie w ogóle działa.

Trzech lekarzy z Anticancer Fund, grupy non-profit promującej badania nad rakiem, opublikowało w 2014 roku list, w którym opisali wiele wątpliwości związanych z badaniami. Wykryli oni kilka błędów w twierdzeniach zawartych w badaniach i stwierdzili, że wnioski z nich płynące „nie mają sensu”.

Przyszłość GcMAF

Kilku naukowców nadal bada GcMAF jako potencjalny lek przeciwnowotworowy. Niektóre wczesne badania sugerują, że może on być pomocny u osób z późnymi stadiami raka.

Trudno jest stwierdzić, czy GcMAF działa. Dotychczasowe badania dotyczyły bardzo małej liczby osób. W niektórych z nich uczestniczyła tylko jedna osoba. Potrzebne są większe badania, aby udowodnić, że terapia ta działa na raka i jest bezpieczna.

Makrofagi nadal mogą być obiecujące. Naukowcy próbują dowiedzieć się, czy przeciwciała monoklonalne lub inne leki mogą pomóc makrofagom w zabijaniu komórek nowotworowych.

Dopóki nie dowiemy się więcej, lekarze powinni stosować inne immunoterapie, takie jak inhibitory punktów kontrolnych, które mają więcej dowodów. Jeśli masz pytania dotyczące GcMAF lub jakiejkolwiek innej metody leczenia raka, o której przeczytałeś w Internecie, najlepszą osobą, która może udzielić Ci odpowiedzi, jest Twój lekarz onkolog.

Dowiedz się więcej o przyczynach raka, czynnikach ryzyka zachorowania na raka, sposobach zapobiegania rakowi i nie tylko.

Ryzyko i zapobieganie

Rozwiązania dla zdrowia

• Penis zakrzywiony w stanie wzwodu?

• Czy mogę mieć CAD?

• Leczenie zgiętych palców

• Leczenie HR+, HER2- MBC

• Masz dość łupieżu?

• Korzyści płynące z CBD

• Przemyśl na nowo leczenie stwardnienia rozsianego

• Udary związane z migotaniem przedsionków

• Ryzyko wystąpienia DVT/PE w przyszłości

• Czy mój penis jest normalny?

• Opcje leczenia nawracającego stwardnienia rozsianego

• Przeszczep wątroby ratuje życie

• Sfinansuj chirurgię plastyczną

• Przyczyny zgięcia palca

• Jak żyć z łuszczycą?

• Brakujące zęby?

Więcej od lekarza

• 5 wskazówek pomocnych w nawracającym SM

• Jak radzić sobie z narkolepsją

• Ulga dla zablokowanych mieszków włosowych

• Łuszczycowe zapalenie stawów a sen

• Jak się czuje łuszczyca

• Pierwsze zaostrzenie łuszczycowego zapalenia stawów

• Rozmowy z lekarzem na temat RZS

• Crohn’s: Choroba „całego ciała

• Unikanie zaostrzeń choroby Leśniowskiego-Crohna

• Korzyści zdrowotne oleju z nasion konopi

• Lepiej żyć z chorobą łuszczycową

• Rodzaje terapii B-komórkowej w stwardnieniu rozsianym

• 5 korzyści zdrowotnych płynących z konopi

• Dlaczego rak prostaty się rozprzestrzenia

• Życie z zaawansowanym rakiem piersi

• Gdzie rozprzestrzenia się rak piersi

Niezależnie od wieku i stanu zdrowia dobrze jest znać możliwe oznaki i objawy raka. Dowiedz się więcej o typowych objawach raka u kobiet i mężczyzn.

Częste oznaki i objawy raka

Bez względu na wiek i stan zdrowia dobrze jest znać możliwe objawy raka. Same w sobie nie są one wystarczające do zdiagnozowania choroby. Mogą one jednak stanowić wskazówkę dla Ciebie i Twojego lekarza, aby jak najszybciej wykryć i leczyć problem. Leczenie przynosi najlepsze efekty na wczesnym etapie, kiedy guz jest mały i nie rozprzestrzenił się.

Objawy te nie zawsze oznaczają raka. Takie odczucia można mieć z powodu wielu zwykłych chorób. Ważne jest, aby zgłosić się do lekarza, aby mógł on dokładniej przyjrzeć się Twojemu zdrowiu i podjąć odpowiednie działania.

Do typowych oznak i objawów raka u kobiet i mężczyzn należą:

• Ból. Rak kości często boli od samego początku. Niektóre guzy mózgu powodują bóle głowy, które trwają przez wiele dni i nie ustępują po leczeniu. Ból może być także późnym objawem raka, dlatego należy skontaktować się z lekarzem, jeśli nie wiesz, dlaczego tak się dzieje lub ból nie ustępuje.

• Utrata wagi bez wysiłku? Prawie połowa osób chorych na raka traci na wadze. Jest to często jeden z objawów, który zauważają jako pierwszy.

• Jeśli jesteś cały czas zmęczony, a odpoczynek nie pomaga, powiedz o tym lekarzowi. Białaczka często powoduje wyczerpanie organizmu, może też dojść do utraty krwi w wyniku raka jelita grubego lub żołądka. Utrata masy ciała związana z nowotworem również może powodować wyczerpanie.

• Gorączka. Jeśli jest wysoka lub utrzymuje się dłużej niż 3 dni, skontaktuj się z lekarzem. Niektóre nowotwory krwi, takie jak chłoniak, powodują gorączkę utrzymującą się przez kilka dni, a nawet tygodni.

• Zmiany na skórze. Lekarz powinien zwrócić uwagę na nietypowe lub nowe znamiona, guzki lub plamki na ciele, aby upewnić się, że nie czai się tam rak skóry. Skóra może być także źródłem wskazówek dotyczących innych rodzajów nowotworów. Jeśli ściemniała, jest żółta lub czerwona, swędzi, pojawia się na niej więcej włosów lub jeśli masz niewyjaśnioną wysypkę, może to być oznaką raka wątroby, jajnika, nerki lub chłoniaka.

• Rany, które się nie goją, plamy, które krwawią i nie znikają, to także oznaki raka skóry. Rak jamy ustnej może rozpocząć się jako owrzodzenia w jamie ustnej. Jeśli palisz papierosy, żujesz tytoń lub pijesz dużo alkoholu, jesteś w grupie podwyższonego ryzyka.

• Kaszel lub chrypka, które nie ustępują. Kaszel jest jednym z objawów raka płuc, a chrypka może oznaczać raka krtani lub tarczycy.

• Nietypowe krwawienia. Nowotwór może spowodować pojawienie się krwi w miejscach, w których nie powinno jej być. Krew w kupie jest objawem raka okrężnicy lub odbytnicy. Z kolei guzy w drogach moczowych mogą powodować obecność krwi w moczu.

• Anemia. Jest to sytuacja, w której organizm nie posiada wystarczającej ilości czerwonych krwinek, które są wytwarzane w szpiku kostnym. Nowotwory, takie jak białaczka, chłoniak i szpiczak mnogi, mogą uszkodzić szpik kostny. Guzy, które rozprzestrzeniły się tam z innych miejsc, mogą wypierać zwykłe czerwone krwinki.

Najczęstsze objawy raka u mężczyzn

Najczęstsze nowotwory występujące u mężczyzn to rak prostaty, płuc i jelita grubego.

Objawy raka u mężczyzn obejmują:

Problemy z sikaniem: obrzęk gruczołu krokowego może utrudniać sikanie lub powodować, że będziesz musiał często sikad. Poinformuj lekarza, jeśli odczuwasz ból przy sikaniu lub masz krew w moczu.

Może to oznaczać raka jąder.

Najczęstsze objawy raka u kobiet

Rodzaje raka, które najczęściej dotykają kobiety, to rak piersi, płuc i jelita grubego. Kobiety mogą również zachorować na raka macicy, endometrium, szyjki macicy, pochwy lub sromu.

Zwracaj uwagę na:

Krwawienie z pochwy lub upławy: należy się zbadać, jeśli występują między miesiączkami lub po menopauzie. Rak endometrium może powodować krwawienie, gdy się tego nie spodziewasz.

Zmiany apetytu:?Rak jajnika może powodować uczucie sytości lub utrudniać jedzenie. Inne nowotwory mogą powodować niestrawność lub mdłości. Rak nie jest jedyną chorobą, która zmienia apetyt, ale skonsultuj się z lekarzem, jeśli masz problemy z jedzeniem przez 2 tygodnie lub dłużej.

Ból brzucha i wzdęcia:? W większości przypadków uczucie gazów, skurczów i wzdęć jest spowodowane czymś drobnym. Porozmawiaj z lekarzem, jeśli tego typu objawy nie ustępują.??????????

Zmiany w piersiach:?Powiedz lekarzowi, jeśli:

• Piersi wydają się inne.

• Znajdujesz guzki.

• Zauważasz nagłe zmiany w wielkości.

• Pojawia się wydzielina z sutków.

• Widoczne są plamki lub inne zmiany na skórze wokół sutków.

Lekarz udostępnia zasoby umożliwiające znalezienie badań klinicznych dla pacjentów chorych na raka.

Niektórzy pacjenci z chorobą nowotworową niechętnie biorą udział w badaniach klinicznych z obawy, że nie będą w ogóle leczeni. Nie jest to prawdą. Pacjenci z nowotworami, którzy biorą udział w badaniach klinicznych, otrzymują najskuteczniejszą dostępną obecnie terapię na ich raka – lub mogą otrzymywać terapie, które są oceniane pod kątem przyszłego zastosowania. Te metody leczenia raka mogą być nawet bardziej skuteczne niż obecnie stosowana terapia. Jedynym sposobem na stwierdzenie, czy nowsze leczenie jest lepsze od obecnie dostępnego, jest udział w badaniu klinicznym.

Poniższe strony internetowe oferują informacje i usługi, które pomogą Ci znaleźć odpowiednie dla Ciebie badanie kliniczne nad nowotworem.

Strona ta, opracowana przez organizację non-profit Coalition of Cancer Cooperative Groups, jest bezstronnym serwisem służącym do kojarzenia i nawigacji w zakresie badań klinicznych nad nowotworami, umożliwiającym pacjentom wyszukiwanie badań na podstawie choroby i lokalizacji. Obecnie połączył się on z platformą wspomagania decyzji dotyczących nowotworów o nazwie eviti, która zawiera wytyczne dotyczące leczenia.

Strona zawiera listę tysięcy badań klinicznych dotyczących nowotworów, ich opis, kryteria kwalifikacji oraz informacje, co zrobić, gdy znajdziesz badanie, które może być dla Ciebie odpowiednie.

Strona ta oferuje aktualne informacje na temat badań klinicznych nad rakiem prowadzonych w USA i na całym świecie, wspieranych przez instytucje federalne i prywatne.

Strona zawiera listę sponsorowanych przez przemysł badań klinicznych, w których prowadzona jest aktywna rekrutacja pacjentów.

Strona ta umożliwia stworzenie szczegółowego profilu i sprawdzenie, czy spełniasz wymagania kwalifikacyjne ponad 10 000 badań w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie.

?

?

Terapie celowane blokują określone białka lub geny, które pomagają nowotworom rosnąć i rozprzestrzeniać się. Dowiedz się więcej o rodzajach terapii, leczonych nowotworach i skutkach ubocznych.

Terapie celowane to leki, które blokują określone części komórek nowotworowych, takie jak białka lub geny, które pomagają nowotworom rosnąć i rozprzestrzeniać się. Mogą one również zwalczać inne typy komórek, które pomagają w rozwoju i rozprzestrzenianiu się nowotworów. W przypadku niektórych rodzajów raka terapie celowane mogą działać lepiej niż inne metody leczenia.

FDA zatwierdziła terapie celowane dla ponad 15 typów raka, w tym raka piersi, prostaty, okrężnicy i płuc. Jednak terapie te działają tylko wtedy, gdy guz ma właściwy cel. A terapie celowane często przestają działać, jeśli cel ulegnie zmianie lub nowotwór znajdzie sposób na obejście leczenia.

Naukowcy dowiadują się coraz więcej o zmianach, które wywołują raka. W przyszłości może to doprowadzić do opracowania lepszych terapii celowanych.

Rodzaje terapii celowanych

Istnieją dwa główne rodzaje terapii celowanych: leki małocząsteczkowe i przeciwciała monoklonalne.

Leki o małej cząsteczce są na tyle małe, że wślizgują się do wnętrza komórek nowotworowych i niszczą je.

Leki o małej cząsteczce można często rozpoznać po tym, że ich nazwa generyczna kończy się na „-ib”. Na przykład imatinib (Gleevec) leczy przewlekłą białaczkę szpikową (CML) i inne nowotwory, blokując sygnały, które nakazują komórkom nowotworowym rosnąć.

Przeciwciała monoklonalne są zbyt duże, aby dostać się do komórek. Zamiast tego atakują cele znajdujące się na zewnątrz komórek lub tuż obok nich. Czasami są one wykorzystywane do podawania chemioterapii i radioterapii bezpośrednio do wnętrza guza. Zazwyczaj podaje się je w szpitalu lub klinice przez kroplówkę do żyły w ramieniu. Czasami podaje się je w postaci zastrzyku.

Nazwy ogólne przeciwciał monoklonalnych kończą się na „-mab”. Bevacizumab (Avastin) to przeciwciało monoklonalne, które działa poprzez blokowanie naczyń krwionośnych zasilających guzy.

Naukowcy opracowali wiele leków małocząsteczkowych i przeciwciał monoklonalnych, które wykorzystują różne cele, aby leczyć raka na różne sposoby.

Terapie hormonalne powstrzymują organizm przed wytwarzaniem hormonów, które są potrzebne niektórym nowotworom piersi i prostaty do wzrostu, lub uniemożliwiają działanie hormonów.

Leki na raka piersi, takie jak tamoksyfen, blokują wydzielanie żeńskiego hormonu – estrogenu. Inhibitory aromatazy obniżają ilość estrogenu w organizmie. W przypadku raka prostaty lekarze mogą przepisać leki, które blokują męskie hormony płciowe lub powstrzymują organizm przed ich wytwarzaniem.

Inhibitory transdukcji sygnału są najczęściej stosowanymi terapiami celowanymi. Blokują one sygnały, które nakazują komórkom dzielić się zbyt intensywnie i zbyt szybko.

Jednym z przykładów jest lek na raka piersi – trastuzumab (Herceptin). Białko znajdujące się na zewnątrz komórek, zwane receptorem HER2, odbiera sygnały nakazujące komórkom wzrost i podział. Nowotwory piersi HER2-dodatnie wytwarzają zbyt dużo tego białka, więc nowotwór otrzymuje sygnały: „Rośnij! Rośnij! Rośnij!”. Trastuzumab może spowolnić lub zatrzymać ten typ raka piersi poprzez zaczepienie się o białka receptora HER2, tak jak w przypadku zasłonięcia okien folią aluminiową.

Modulatory ekspresji genów. Ten rodzaj terapii celowanej działa w celu zmiany białek kontrolujących sposób wykonywania instrukcji genów w komórkach nowotworowych, czyli ich ekspresję, ponieważ jest ona nieprawidłowa.

Induktory apoptozy. Komórki nowotworowe często znajdują sposób na obejście naturalnego procesu apoptozy, w którym zdrowe komórki umierają, gdy są stare lub uszkodzone. Czynniki indukujące apoptozę powodują, że komórki nowotworowe przechodzą przez normalny proces śmierci komórkowej.

Bortezomib (Velcade) jest lekiem, który działa w ten sposób na chłoniaka i szpiczaka mnogiego, czyli nowotwory krwi. Naukowcy badają również związki roślinne, takie jak resweratrol (występujący w czerwonym winie), aby sprawdzić, czy mogą one powodować śmierć komórek nowotworowych.

Inhibitory angiogenezy blokują wzrost naczyń krwionośnych, które komórki nowotworowe tworzą, aby otrzymywać składniki odżywcze i tlen. Niektóre z nich zwalczają substancję zwaną czynnikiem wzrostu śródbłonka naczyniowego (VEGF). Inne zwalczają inne substancje, które pobudzają wzrost naczyń krwionośnych. Jeśli guz ma już dopływ krwi, terapie celowane mogą go wyeliminować.

Immunoterapie wykorzystują układ odpornościowy do niszczenia komórek nowotworowych. Niektóre z nich wzmacniają układ odpornościowy, dzięki czemu lepiej radzi on sobie ze zwalczaniem nowotworów. Inne znakują komórki nowotworowe, aby układ odpornościowy mógł je łatwiej odnaleźć.

Dla kogo przeznaczona jest terapia celowana

W przypadku niektórych rodzajów nowotworów, takich jak CML, prawie zawsze istnieje cel, na którym można skoncentrować leczenie. Czasami jednak lekarz będzie musiał zbadać guz, aby sprawdzić, czy ma on jakieś cele. Czasami lekarz wykonuje biopsję – pobiera małą próbkę z guza i sprawdza ją w laboratorium.

Nawet jeśli masz ten sam typ raka co ktoś inny, możesz nie mieć tego samego celu. Nie wszystkie raki piersi są HER2-dodatnie. Leki celowane na raka jelita grubego, takie jak cetuximab (Erbitux), nie będą działać, jeśli masz mutację genu KRAS.

Zanim lekarz zaleci terapię celowaną, być może będziesz musiał najpierw wypróbować inne metody leczenia. Terapia celowana jest często podawana razem z innymi metodami leczenia.

Efekty uboczne

Terapie celowane mogą powodować poważne skutki uboczne. Najczęstsze z nich to biegunka, problemy z wątrobą, takie jak zapalenie wątroby, oraz zmiany w obrębie skóry, włosów i paznokci.

Problemy skórne są dla większości ludzi najtrudniejsze do pokonania. Dzieje się tak, ponieważ celowane terapie przeciwnowotworowe atakują te same czynniki wzrostu i naczynia krwionośne, które są niezbędne dla zdrowej skóry. Zwróć uwagę na:

• Wysypki przypominającej trądzik na skórze głowy, twarzy, szyi, klatce piersiowej i plecach. Może swędzieć, piec, kłuć lub boleć. Czasami może dojść do zakażenia. Zazwyczaj utrzymuje się przez cały czas leczenia, ale ustępuje po jego zakończeniu.

• Uczucie, jakbyś miał silne oparzenia słoneczne. Może się to rozpocząć jeszcze przed zaobserwowaniem jakichkolwiek zmian na skórze.

• Wyjątkowa wrażliwość na światło słoneczne.

• Suchość skóry. Ma ją prawie każdy, kto poddawany jest terapii celowanej. Skóra może pękać, zwłaszcza na dłoniach i stopach, przez co trudno jest używać rąk lub chodzić.

• Opuchnięte, bolesne owrzodzenia na paznokciach u rąk i nóg.

• Owrzodzenia na skórze głowy oraz wypadanie włosów lub łysienie. Włosy mogą zmienić kolor lub nie odrosnąć po leczeniu.

• Powieki mogą być zaczerwienione, opuchnięte i wywinięte do wewnątrz lub w dół. Może to spowodować uszkodzenie przezroczystej warstwy na przedniej części oka, zwanej rogówką.

Przed rozpoczęciem leczenia należy używać delikatnych mydeł i szamponów bez substancji chemicznych i zapachowych. Niezwłocznie poinformuj lekarza o wszelkich zmianach skórnych. Należy je leczyć, aby nie doszło do zakażenia. Jeśli zmiany skórne są poważne, może być konieczne odstawienie leków celowanych.

Wiele terapii celowanych działa lepiej w połączeniu z innymi metodami leczenia, takimi jak chemioterapia i radioterapia, więc możesz mieć do czynienia również z tymi działaniami niepożądanymi.

Lekarz może wyjaśnić, czego można się spodziewać po planie leczenia.

Koszt

Terapie celowane mogą kosztować dziesiątki tysięcy dolarów miesięcznie. Jeden z rodzajów immunoterapii, zwany CAR T, może kosztować blisko pół miliona dolarów.

Cena może się jednak różnić w zależności od rodzaju leku, sposobu podawania, miejsca i czasu stosowania. Na przykład za tabletki zapłacisz prawdopodobnie więcej niż za leczenie dożylne w szpitalu lub klinice.

Zanim rozpoczniesz jakiekolwiek leczenie raka, upewnij się, że Twoje ubezpieczenie pokryje koszty leczenia.

Czego można się spodziewać i jak sobie radzić, gdy rodzic umrze na raka.

Śmierć rodzica z powodu nowotworu może być szokiem, nawet jeśli rodzic chorował od dłuższego czasu. Może się to wydawać niesprawiedliwe, zwłaszcza jeśli rodzic był stosunkowo młody.

Rodzina może być już przytłoczona samą chorobą. Niezależnie od tego, czy opiekowałeś się rodzicem chorym na raka od dłuższego czasu, czy dowiedziałeś się o diagnozie dopiero niedawno, możesz być nieprzygotowany na stratę. Być może miałeś nadzieję, że raka da się wyleczyć.

Być może po drodze zamieniłeś się rolami z opiekunem matki lub ojca. Musiałeś zacząć się smucić jeszcze przed ich śmiercią. Nazywa się to żałobą antycypacyjną.

Trzy etapy żałoby

Osłabienie. Na początku będziesz prawdopodobnie zaznaczać dni w pewnego rodzaju szoku. Zauważysz pierwszy posiłek po śmierci, potem pierwszy dzień, pierwszy tydzień. Ale śmierć może jeszcze nie być prawdziwa. Będziecie zajęci przygotowaniami do pogrzebu i wspieraniem rodzica lub rodzeństwa, które przeżyło. Przyjaciele i rodzina będą Cię odwiedzać, przynosić jedzenie i dzielić się wspomnieniami. Po pierwszym tygodniu wrócą do swojego życia, a dom z dzieciństwa będzie wydawał się bardzo cichy. To właśnie wtedy nowa rzeczywistość zacznie do nas docierać.

Stawianie czoła stracie. W ciągu pierwszego roku zaczniesz radzić sobie z własną stratą. Łzy mogą popłynąć znienacka. Można podnieść słuchawkę telefonu, aby do nich zadzwonić, a potem przypomnieć sobie, że nie można. Można dużo myśleć o ich chorobie i o tym, jak zmarli. Można też myśleć o kamieniach milowych w swoim życiu, których rodzic nie zobaczy. Można usłyszeć w głowie dowcipy, które mogliby opowiedzieć lub komplementy, które mogliby powiedzieć. Czasami ta emocjonalna więź może dawać pocieszenie lub wywoływać smutek.

W pierwszym roku życia najtrudniejsze są urodziny, rocznice i święta. Możesz nie być w nastroju do spotkań towarzyskich. Ważne jest jednak, aby mieć bliskich przyjaciół i rodzinę, którzy mogą cię wspierać, gdy twój smutek jest ostry. W inne dni będzie można czuć się normalnie. Nie jest się nielojalnym wobec rodzica, jeśli czasem czuje się radość. Nie ma nic złego w zrobieniu sobie przerwy od żałoby.

Zaakceptowanie straty. Żal nie zniknie po pierwszym roku. Nadal można opłakiwać przyszłość, jaką można było mieć z rodzicem. Ale będzie mniej dni, w których będziesz odczuwać głęboki smutek. Urodziny i inne ważne wydarzenia nadal będą wiązały się z uczuciem smutku. Ale będziesz miał więcej energii, by je przetrwać.

Self-Care

Aby móc dalej żyć po śmierci rodziców, należy pamiętać, że każdy przeżywa żałobę w inny sposób. Nie wywieraj na sobie presji, aby uporać się z tą stratą w określonym czasie.

Troszcz się o siebie. Przez wiele miesięcy po stracie rodziców będą towarzyszyć Ci silne emocje. Możesz mieć poczucie winy z powodu tego, co zrobiłeś lub czego nie zrobiłeś w czasie choroby. Można mieć żal do siebie z powodu relacji z rodzicem. Może pojawić się uczucie zazdrości lub odcięcia od ludzi, którzy mają dwoje zdrowych rodziców. Upewnij się, że dobrze sypiasz i jesz. Należy zachowywać jak najwięcej regularnych zajęć. Należy zwrócić się do przyjaciół, którzy mogą udzielić wsparcia.

Ogranicz się. W pierwszych miesiącach żałoby możesz być zapominalski lub zdezorganizowany. Możesz być niespokojny lub niespokojna. To może stać się dodatkowym źródłem poczucia winy lub wstydu w pracy lub w życiu osobistym. Można chcieć wziąć wolne od pracy lub szkoły, aby pomóc rodzicowi, który przeżył. Można odmówić przyjęcia nowych obowiązków w pracy lub w domu.

Opór przed dużymi zmianami. W pierwszym roku po śmierci rodzica staraj się nie wprowadzać żadnych poważnych zmian w swoim życiu. Niektórzy ludzie w tym czasie w pośpiechu zawierają małżeństwa lub rozwodzą się. Rezygnują z pracy lub przerywają naukę. Ale te ważne decyzje najlepiej podejmować, gdy sytuacja w domu jest stabilna. Zanim podejmiesz jakiekolwiek większe kroki, poczekaj, aż twoje życie wróci do normy.

Terapia CAR T-komórkowa jest często nazywana kolejnym wielkim przełomem w leczeniu raka. Dowiedz się, jak się ją przeprowadza, jakie są jej skutki uboczne i czy jest odpowiednia dla Ciebie.

Chimeryczny receptor antygenowy (CAR) T-komórkowy to rodzaj terapii przeciwnowotworowej, w której wykorzystuje się komórki własnego układu odpornościowego. Lekarze pobierają z Twojego ciała pewien rodzaj białych krwinek i w laboratorium zmieniają je genetycznie, aby mogły lepiej wykrywać Twój nowotwór. Następnie miliony tych poszukujących celu komórek są wprowadzane z powrotem do organizmu.

Leczenie to jest dość nowe, dlatego lekarze nie wiedzą, jak dobrze działa i jak długo trwa. Cena jest również dość wysoka, a niektóre firmy ubezpieczeniowe nie wiedzą, jak ją pokryć.

Zanim zdecydujesz, czy terapia jest dla Ciebie odpowiednia, musisz porozmawiać z lekarzem o jej zaletach i wadach.

Kto może skorzystać z terapii

CAR T jest zatwierdzony do leczenia ostrej białaczki limfocytowej (ALL) u dzieci i młodych dorosłych oraz niektórych typów chłoniaka nieziarniczego u dorosłych. Lekarze testują ją w badaniach klinicznych pod kątem innych rodzajów nowotworów krwi.

W leczeniu tych chorób w pierwszej kolejności stosuje się chemioterapię (chemioterapię) i przeszczep komórek macierzystych. Jeśli jednak nie przynoszą one rezultatów po co najmniej dwóch próbach lub rak powraca po leczeniu, lekiem może być CAR T. Dla niektórych osób może to być ostatnia szansa na wyleczenie.

Naładowane komórki odpornościowe

W normalnych warunkach limfocyty T w organizmie polują na komórki nowotworowe i niszczą je. Szukają na komórkach elementów zwanych antygenami, które nie pasują do antygenów twojego ciała. Komórki T oznaczają tę złą komórkę jako „Problem!” i pracują nad jej zniszczeniem.

Czasami jednak limfocyty T nie rozpoznają nowotworu, ponieważ jest on zbyt podobny do normalnych komórek, lub nie atakują go w pełni, co pozwala na rozwój nowotworu. Wtedy z pomocą przychodzi CAR T. Wzmacnia on układ odpornościowy poprzez dodanie specyficznego receptora, dzięki czemu limfocyty T łatwiej odnajdują i przyczepiają się do komórek nowotworowych.

Ten rodzaj leczenia nazywany jest immunoterapią autologiczną, ponieważ wykorzystuje on układ odpornościowy Twojego organizmu i nie potrzebujesz dawcy.

Co się dzieje

Istnieją dwa leki CAR T: aksykabtagen-cyleuczuk (Yescarta) i tisagen-cyleuczuk (Kymriah). Leczenie przebiega w podobny sposób, niezależnie od leku i rodzaju nowotworu, na który chorujesz.

Etap 1: Pobranie komórek T. Specjalna maszyna pobiera limfocyty T z Twojej krwi. Podczas tego procesu, zwanego leukaferezą, pacjent będzie miał dwie linie dożylne (IV) w żyłach na rękach. Jedna kroplówka przesyła krew do urządzenia, a druga zwraca krew do organizmu.

Nie jest to bolesne, ale może potrwać kilka godzin. Podczas zabiegu możesz leżeć w łóżku lub siedzieć w fotelu. Można też czytać, słuchać muzyki, pracować na komputerze lub wykonywać inne spokojne czynności, aby umilić sobie czas.

Krok 2: Zmiana komórek T. Twoje komórki są wysyłane do laboratorium, gdzie dodaje się do nich nowy gen. Dzięki temu na ich powierzchni pojawiają się specjalne białka. Te chimeryczne receptory antygenowe (CAR) pozwalają limfocytom T wykryć antygeny na komórkach nowotworowych i przyłączyć się do nich.

W laboratorium hoduje się setki milionów takich nowych komórek, zwanych obecnie CAR T. Zwykle trwa to kilka tygodni, choć czas ten może być różny dla poszczególnych osób.

Krok 3: Chemioterapia w małej dawce. Podczas oczekiwania na wzrost komórek, przez kilka dni możesz otrzymywać chemioterapię w małej dawce, aby ograniczyć liczbę innych komórek odpornościowych w organizmie. Lekarz może nazwać to chemioterapią znoszącą limfodeplecje. Przy mniejszej konkurencji nowym komórkom CAR T będzie łatwiej wykonywać swoją pracę i rozprzestrzeniać się.

Etap 4: Infuzja. Komórki CAR T są zamrażane i przewożone do szpitala lub ośrodka onkologicznego, w którym jesteś leczony. Są one wprowadzane z powrotem do Twojego organizmu przez kroplówkę do żyły w ramieniu, podobnie jak w przypadku transfuzji krwi.

Mamy nadzieję, że komórki CAR T lepiej poradzą sobie z wykryciem nowotworu. A kiedy już zaczną go atakować, będą się namnażać, aby móc znaleźć więcej komórek nowotworowych.

Krok 5: Powrót do zdrowia. Powrót do zdrowia po podaniu CAR T zajmuje 2-3 miesiące. Po wyjściu ze szpitala musisz pozostać w pobliżu ośrodka leczenia przez co najmniej pierwszy miesiąc, aby lekarz mógł obserwować, czy nie występują efekty uboczne. Potrzebny będzie także pełnoetatowy opiekun. Może się zdarzyć, że pacjent wróci do szpitala w związku z powikłaniami.

W trakcie rekonwalescencji będziesz prawdopodobnie czuł się bardzo zmęczony i nie będziesz chciał dużo jeść. Będziesz musiał powoli wracać do normalnego życia.

Wyniki

CAR T jest stosowany głównie w badaniach klinicznych. W jednym z badań u około jednej trzeciej osób zniknęły wszystkie oznaki raka. W przypadku innych osób guzy zmniejszyły się, ale nie zniknęły.

Komórki CAR T mają działać przez wiele lat, więc rak nie powinien powrócić. Niektórzy eksperci twierdzą jednak, że jest zbyt wcześnie, aby stwierdzić, czy tak się stanie.

Skutki uboczne

Ponieważ CAR T oddziałuje na układ odpornościowy, może powodować również inne zmiany w organizmie.

Zespół uwalniania cytokin (CRS). Dzieje się tak, gdy komórki CAR T zaczynają atakować raka i wywołują odpowiedź immunologiczną w Twoim organizmie. U niektórych osób CRS może przypominać ciężką grypę. U innych może powodować bardzo niskie ciśnienie krwi, wysoką gorączkę i problemy z oddychaniem.

Lekarze wciąż uczą się najlepszych sposobów radzenia sobie z tymi objawami. Jednym z nich jest stosowanie leku na zapalenie stawów o nazwie tocilizumab (Actemra). Jeśli lekarz poda go wystarczająco wcześnie, może on powstrzymać CRS.

Problemy z mózgiem i układem nerwowym. Występują one zwykle w ciągu pierwszych 2 miesięcy po infuzji. Najczęstsze z nich to ból głowy i uczucie niepokoju. Może także wystąpić dezorientacja, drgawki lub niemożność mówienia przez kilka dni.

Większość z tych objawów ustępuje, ale u niektórych osób mogą one zagrażać życiu.

Poważne infekcje. CAR T może również zabijać limfocyty B, inny rodzaj białych krwinek, które są potrzebne do zwalczania zarazków i obcych najeźdźców, co zwiększa prawdopodobieństwo zachorowania. Ponadto, jeśli wcześniej chorowałeś na wirusowe zapalenie wątroby typu B, może ono ponownie wystąpić.

Nowy nowotwór. Po zastosowaniu CAR T może u Ciebie wystąpić nowy typ nowotworu lub stary nowotwór może powrócić. Lekarze powinni obserwować Pana/Panią pod kątem objawów raka przez resztę życia.

Cena

Terapia komórkami CAR T jest leczeniem jednorazowym, ale jej koszt wynosi setki tysięcy dolarów. A jeśli dodać do tego koszty powiązane, takie jak pobyt w szpitalu i domowa opieka zdrowotna, suma ta może zbliżyć się do 1,5 miliona dolarów.

W 2019 roku Medicare przewiduje, że pacjenci nie będą musieli płacić więcej niż 1 364 USD za ambulatoryjne leczenie CAR T. Istnieją jednak sytuacje, w których obowiązują inne zasady, co może oznaczać znacznie wyższe koszty.

Porozmawiaj z firmą ubezpieczeniową. Upewnij się, że wiesz, co dokładnie obejmuje ubezpieczenie.

Jeśli cierpisz na raka w końcowym stadium, być może zechcesz nawiązać współpracę z doulą. Pomoże Ci ona w radzeniu sobie z chorobą nowotworową, zapewni Ci spokój i będzie Cię informować o przebiegu Twojej podróży. Dowiedz się, czym jest doula onkologiczna, co oferuje i jak znaleźć doulę w pobliżu miejsca zamieszkania.

Jeśli cierpisz na raka w stadium terminalnym lub końcowym, doula onkologiczna może udzielić Ci emocjonalnej, edukacyjnej i fizycznej pomocy, której możesz potrzebować. Doule onkologiczne lub doule końca życia mogą zaoferować Ci wsparcie, obok zespołu medycznego, podczas gdy Ty będziesz przystosowywać się do ostatniej fazy życia.

Doule zazwyczaj pomagają kobietom w czasie ciąży, porodu i po porodzie. Jednak ostatnio zaczęły odgrywać także rolę w innych stanach zdrowia, takich jak rak.

Co zapewniają doule?

W odróżnieniu od zwykłych pracowników służby zdrowia, doule mają swobodę w oferowaniu spersonalizowanej opieki, co zazwyczaj wiąże się z dużym zaangażowaniem w Twoje życie.

Doule oferują wiele rodzajów wsparcia dla Ciebie i Twojej rodziny. Możesz potrzebować ich wszystkich lub tylko kilku:

• Pomoc emocjonalna. To bardzo ważna część pracy douli. Pomogą Ci zachować spokój, pocieszą Cię i zadbają o dobre samopoczucie Twojej rodziny.

• Zaangażowanie. Twoja doula wysłucha Cię i będzie przy Tobie w trudnych chwilach.

• Zasoby. Będzie on w stanie zaoferować Ci skierowania do innych rodzajów opieki w Twojej społeczności.

• Wskazówki. Doula może pomóc w zaspokojeniu Twoich potrzeb związanych z końcem życia i stworzyć plan, który spełni Twoje życzenia.

• Komfort. Może to obejmować metody ręczne lub inne ćwiczenia mające na celu zapewnienie pacjentowi komfortu.

• Edukacja. Doula podzieli się z Tobą taką ilością informacji, jaką tylko zechcesz. Poda Ci bezstronne szczegóły, które pomogą Ci być na bieżąco z Twoim stanem.

• Inna pomoc. Możesz potrzebować pomocy douli w pracach domowych, transporcie lub załatwianiu spraw, jeśli fizycznie lub psychicznie nie jesteś w stanie ich wykonać.

Możesz zdecydować się na połączenie opieki ze strony szpitala lub hospicjum z doulą. Będzie ona w stanie wypełnić przerwy między kolejnymi zabiegami medycznymi. Doula zapewni Ci dodatkowe godziny opieki, aby ułatwić Ci podróż w końcowym stadium choroby nowotworowej.

Doula może pomóc Ci w każdym momencie choroby nowotworowej. Jednak osoby chore na raka w fazie terminalnej zazwyczaj korzystają z pomocy douli na kilka dni, tygodni lub miesięcy przed śmiercią.

Czy istnieją wytyczne dla douli?

Nie ma rządowego certyfikatu dla douli pracujących u kresu życia. Istnieje jednak wiele programów szkolących doulów, takich jak International End of Life Doula Association (INELDA) czy Lifespan Doula Association.

Zgodnie z ich modelem opieki, doula będzie:

• Wolna od osądów. Nie będzie kierować się swoimi wartościami w trakcie opieki nad Tobą. Nie będą faworyzować pewnych metod leczenia kosztem innych.

• Zorientowanie na rodzinę. Doulas nie zastąpi Twoich bliskich. Zamiast tego upewnią się, że są oni częścią Twojego programu opieki.

• Niemedyczne. Nie są oni przeszkoleni do udzielania pomocy medycznej. Nadal należy zgłosić się do lekarza.

• Holistyczne. Doulas zajmie się wieloma aspektami Twojego dobrego samopoczucia, takimi jak potrzeby społeczne, fizyczne, psychiczne i duchowe.

• Praca zespołowa. Doula będzie częścią Twojego zespołu opiekuńczego.

• Wzmocnienie pozycji. Pomogą Ci dowiedzieć się o wyzwaniach, przed którymi stoisz, abyś mógł pewnie podejmować decyzje.

Twoja doula dostosuje model opieki do Twoich specyficznych potrzeb.

Jak znaleźć doulę

Niektóre doule mają własne, prywatne praktyki. Inne świadczą usługi w hospicjach, szpitalach lub innych organizacjach.

Aby znaleźć doulę, możesz zapytać o to swojego lekarza lub pracowników hospicjum. Możesz też poszukać douli na stronach internetowych INELDA lub Lifespan Doula Association.

Większość osób korzysta z pomocy douli w swoim domu. Jednak doule mogą również pracować w domu opieki, w niezależnym ośrodku lub w domu hospicyjnym.

Przeszczep komórek macierzystych może być najlepszym sposobem leczenia niektórych nowotworów. Oto dlaczego.

Dla niektórych może to być najlepsza – lub jedyna – metoda leczenia.

Czym są komórki macierzyste?

Rozwijają się w szpiku, miękkiej tkance kości. Znajdują się także w Twojej krwi, a także w krwi z pępowiny.

Dojrzewając, komórki macierzyste krwi zmieniają się w trzy rodzaje komórek, których potrzebuje organizm:

• płytki krwi, które pomagają w krzepnięciu krwi

• Czerwone krwinki, które dostarczają organizmowi tlen

• Białe krwinki, które zwalczają choroby

Jak działa leczenie komórkami macierzystymi?

Istnieją dwa rodzaje przeszczepów. Lekarz zdecyduje, który z nich jest dla Ciebie najlepszy.

W przypadku przeszczepu autologicznego (AUTO) lekarze pobierają zdrowe komórki macierzyste ze szpiku kostnego lub krwi. Są one zamrażane i starannie przechowywane. Ponieważ znajdują się one poza organizmem, nie są uszkadzane podczas chemioterapii lub radioterapii, które są potrzebne do pozbycia się komórek nowotworowych.

Po zakończeniu leczenia rozmrożone komórki macierzyste są zwracane do krwiobiegu przez kroplówkę. Znajdą one drogę powrotną do szpiku kostnego.

Tam mogą pomóc organizmowi w ponownym wytworzeniu zdrowych komórek krwi.

W przypadku przeszczepu allogenicznego (ALLO) zdrowe komórki macierzyste pochodzą od dawcy.

Ważne jest, aby szpik kostny dawcy ściśle odpowiadał Twojemu. Jeśli nie, Twój organizm może odrzucić ich komórki. Dawcą może być członek rodziny. Komórki macierzyste można również otrzymać od osoby, której nie znasz.

Przed przeszczepem ALLO zostaniesz poddany chemioterapii, radioterapii lub obu tym metodom. Spowoduje to zniszczenie własnych komórek macierzystych i przygotuje organizm na przyjęcie nowych, wkrótce po zakończeniu leczenia.

Jeśli lekarz nie może znaleźć dawcy, może wykorzystać komórki z pobranej krwi pępowinowej. Po urodzeniu dziecka krew bogata w komórki macierzyste pozostaje w odrzuconym pępowinie i łożysku. Można ją zamrozić i przechowywać w banku krwi pępowinowej do czasu, gdy komórki macierzyste będą potrzebne.

Krew pępowinowa jest badana przed umieszczeniem jej w banku. Dzięki temu lekarze mogą szybko sprawdzić, czy krew pasuje do Ciebie. Ponadto nie musi być ona tak doskonała jak od dawcy.

Jakie jest ryzyko?

W przypadku leczenia z wykorzystaniem własnych komórek macierzystych może być najpierw zastosowana chemioterapia w dużej dawce. Może to wywołać skutki uboczne. Ich rodzaj i stopień nasilenia zależy od dawki. Mogą wystąpić:

• Nudności

• Wymioty

• Zmęczenie

• Krwawienie

• Ciężkie zakażenia

Nie brzmi to najlepiej, ale postępy w leczeniu raka mogą sprawić, że łatwiej będzie z nimi żyć.

Gdy otrzymujesz komórki macierzyste od dawcy lub z krwi pępowinowej, istnieje ryzyko wystąpienia choroby zwanej chorobą przeszczep przeciwko gospodarzowi (graft-versus.-host disease). Choroba ta polega na tym, że organizm walczy z nowymi komórkami, aby się ich pozbyć, lub komórki atakują organizm. Może to nastąpić zaraz po przeszczepie lub dopiero po roku.

Dzięki postępom w procesie dopasowywania przeszczepów w ciągu ostatnich kilkunastu lat, prawdopodobieństwo wystąpienia problemów związanych z leczeniem jest znacznie mniejsze niż kiedyś.

Niemniej jednak, jeśli jesteś starszy, może być ci trudniej opanować efekty uboczne. Ponadto jest bardziej prawdopodobne, że cierpisz na inne schorzenia, takie jak nadciśnienie lub cukrzyca. Lekarz może zdecydować o przeszczepie komórek macierzystych o zmniejszonej intensywności lub przeszczepie mini.

Na początku, przed przeszczepem komórek macierzystych, zastosowana zostanie mniejsza dawka chemioterapii i naświetlania. Jest to mniej obciążające dla organizmu, a nowe komórki mogą nadal rosnąć i walczyć z rakiem.

Co to są komórki macierzyste nowotworu?

Brzmi to jak specjalne komórki, które walczą z rakiem. Ale tak nie jest. To komórki, które rozwijają raka.

Eksperci zwykli uważać, że wszystkie komórki nowotworowe są takie same. Obecnie istnieją powody, aby sądzić, że specjalne, szybko rosnące komórki macierzyste raka utrzymują chorobę przy życiu, rozmnażając się.

Jeśli to prawda, w ciągu najbliższych kilku lat leczenie może się skupić nie tylko na zmniejszaniu guzów, ale także na zabijaniu tego typu komórek.